Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van deric raven. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017, februari 2017

Prince and the Revolution - Parade (1986)

Alternatieve titel: Music from the Motion Picture "Under the Cherry Moon", afgelopen maandag om 01:15 uur

Eigenlijk altijd Prince beschouwd als Wonder Boy, en natuurlijk is hij dat ook, het gevoel voor ritme, en zijn manier van gitaar spelen is van wereld klasse.
Toch valt mij in het lezen van zijn biografie op hoeveel invloed Wendy Melvoin en vooral Lisa Coleman op de muziek hebben gehad.
Lisa was ook geïnteresseerd in klassieke muziek, en maakte op piano veel stukken die later door Prince gebruikt werden.
Voor mij was het ook totaal nieuw dat deze dames samen een relatie hadden.
Waarschijnlijk is hun invloed terug te horen in de zachtheid en sensuele van Under the Cherry Moon.
Parade is het laatste album met The Revolution en Girls and Boys laat al horen welke kant hij op zou gaan; meer funk en een grotere rol voor de blazers.
Misschien waren de latere muzikanten geschoolder; de spirit verdween wel steeds meer.
Vroeger vond ik het merendeel van zijn werk opgewekt, en zeer dansbaar.
Vreemd genoeg hoor ik tegenwoordig vaak soberheid, en zelfs treurnis terug.
Op de een of andere manier voel ik dat ook bij Parade; alsof de bandleden aanvoelen dat dit waarschijnlijk hun laatste samenwerking zal zijn.
Toch vind ik Parade een van zijn betere albums; vooral Girls and Boys, Kiss, Mountains en Sometimes It Snows in April steken er ver boven uit.
Al heb ik die laatste pas echt ontdekt na zijn overlijden.
Parade heeft gewoon de pech gehad dat deze ondersneeuwt werd door de mindere film Under the Cherry Moon.
Bij Purple Rain was de film en soundtrack veel meer in balans.
Zoals ik al vermelde, de laatste met The Revolution; het gemis werd na Sign of the Times steeds duidelijk hoorbaar, op dat album stonden nog aardig wat stukken die hun oorsprong hadden in The Revolution.
Is niemand opgevallen dat op de albumhoes Prince and the R staat, en onderaan Evolution/Parade?
Al een hint naar een nieuwe fase?

» details   » permalink  » reageer  

Jethro Tull - Aqualung (1971)

afgelopen zaterdag om 23:59 uur

De Catweasel achtige hoes heeft mij altijd wel getrokken, een soort van verschoppeling die bij de Britse pubs geweigerd wordt vanwege het altijd platzak zijn.
Maar Jethro Tull heeft nou eenmaal de uitstraling van Men in Tights.
Blije Middeleeuwse muziek met de dwarsfluit in de hoofdrol.
Ik heb niks met de bijdrage van Thijs van Leer in Focus, maar Barry Hay overtuigd mij wel met Back Home, al blijkt die volgens eigen zegge niet eens zo’n geweldige speler te zijn.
Aqualung is beter dan wat ik verwachtte, het rockt absoluut, en de dwarsfluit is minder dan verwacht op de voorgrond.
Ian Anderson ziet er uit als een softe Mick Fleetwood, maar dan gekleed in de meest foute creaties die je maar kan bedenken; een glamrocker, maar dan zonder plateauzolen.
Vandaag voor minder dan een Euro The Broadsword and the Beast kunnen scoren, en ondanks de lauwe beoordelingen, was ik wel enthousiast, en dan wil je vervolgens wel het bekendere werk horen.
En dit valt niet tegen, het doet mij nog wat aan Deep Purple denken, maar dan hun eerste albums, waarbij ook de nodige folk invloeden zitten.
Is dit nou een album waarvoor ik volgende week haastig naar op zoek ga in de platenzaak?
Nee, dat niet, maar mijn vooroordelen zijn wel verdwenen.

» details   » permalink  » reageer  

Waylon - Wicked Ways (2009)

afgelopen zaterdag om 20:08 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Fleetwood Mac - Behind the Mask (1990)

afgelopen zaterdag om 19:02 uur

stem geplaatst

» details  

Jethro Tull - The Broadsword and the Beast (1982)

afgelopen zaterdag om 17:51 uur

stem geplaatst

» details  

Slint - Spiderland (1991)

afgelopen zaterdag om 01:34 uur

Slint heb ik in 1991 niet opgepakt, ik was mij meer in het verdiepen in Nirvana, Pearl Jam, Metallica en Smashing Pumpkins.
De overige tijd ging op aan vriendinnetjes en reizen; de OV Jaarkaart gaf mij de mogelijkheid om de hele week door Nederland te trekken, dus Slint werd door mij vergeten, net zoals verschillende schoolvakken, maar dat is weer een ander verhaal.
Mooie diploma loze periode, later is het nog allemaal goed gekomen.
Ongeveer 10 jaar geleden Spiderland geluisterd, maar grotendeels vanwege de lengte van de nummers, maakte het toen totaal geen indruk op mij.
En Smashing Pumpkins en Pearl Jam dan?
Die hadden ook lange stukken die mij weer wel gelijk aanspraken.
Ik weet niet wat het is, voor mij waren het voornamelijk stukken zonder een duidelijk begin of einde, en blijft het daardoor niet helemaal hangen.
Iets wat ik in het begin ook nog wel eens tegen aan liep bij Sonic Youth, al kon, en kan, ik daar steeds meer de schoonheid in ontdekken.
Nu hoor ik er absoluut meer in terug; Nosferatu Man klinkt als een dreigende Primus, maar misschien leunt het nog wel meer tegen het latere Creature with the Atom Brain aan.
Toch vind ik nog steeds dat het allemaal net wat compacter had mogen klinken, er wordt teveel voort geborduurd op eenzelfde rifje, misschien werkt het voor de een prettig hypnotiserend, voor mij heeft het een wat eentoniger effect.
Ik weet ook niet of Slint in 1991 al zo massaal werd opgepakt, de waardering hier op de site komt ook vooral van mensen die een stuk jonger dan ik zijn.
Laat ik het zo stellen; in 1991 was ik 18 jaar, op muzikaal gebied pakte ik toch wel veel op alternatief gebied mee, en als dat niet het geval was, dan werd het wel door klasgenoten aangedragen.
Bijna iedereen op school was wel met muziek bezig; speelde in een band, draaide op underground parties, of hing uren in een platenzaak, maar de naam Slint heb ik nooit horen vallen.
Nu kan ik er beter naar luisteren, maar het enthousiasme kan ik helaas niet delen.

» details   » permalink  » reageer  

Siouxsie & The Banshees - The Rapture (1995)

afgelopen vrijdag om 18:00 uur

Toegankelijk, huppelend geheel.
Een beetje Friday I’m In Love van The Cure, maar dan in het kwadraat.
Siouxsie klinkt hier zelfs wat als de jaren 90 Cocteau Twins.
Muzikaal lijkt het vooral in het begin alsof Vince Clark (Depeche Mode, Yazoo, Erasure) en Wayne Hussey (The Mission, Sisters Of Mercy) samen verantwoordelijk zijn geweest voor de productie.
Het blijkt dat ze hier zelf verantwoordelijk voor zijn geweest, met hulp van John Cale (Velvet Underground).
Af en toe hoor je nog wat terug uit hun Join Hands, Juju en Kaleidoscope periode ( Not Forgotten).
Met het The Stone Roses achtige The Lonely One klopt het ritme wel, maar slaat ze de plank volledig mis.
Het Enya achtige Forever is samen met Not Forgetten het hoogtepunt van The Rapture.
Verder een prima album, ik hou gewoon erg van de stem van Siouxsie, al speelt ze hier behoorlijk op safe.

» details   » permalink  » reageer  

Siouxsie - Mantaray (2007)

afgelopen vrijdag om 15:48 uur

Het rockt allemaal nog prima, ik hoor een mix van gitaren en elektronica, die mij toch wel bevalt.
Noemde ik eerder al Portishead en Bjork, nu valt mij ook het geluid van Depeche Mode, ten tijden van Ultra op.
Van punk naar vleermuizenwave, het beviel mij allemaal wel.
10 jaar geleden viel mij deze wat tegen, maar nu bevalt deze stukken beter.
Here Comes That Day heeft raakvlakken met Adele, Kovacs en Lana Del Rey, daarmee liep ze toch wel voor op de stroming; sterker nog, nu zou dit zelfs een hit kunnen worden.
Het is allemaal wat slepender geworden, en eigenlijk vrij toegankelijk.
If It Doesn't Kill You is lekker treurig, en zou zo op een Batman soundtrack passen, toch wel het hoogtepunt van het album, mede door die gitaarsolo tussendoor.

» details   » permalink  » reageer  

Prince & 3rdEyeGirl - Plectrumelectrum (2014)

15 februari, 15:44 uur

Hier wel benieuwd naar, ik ben wel een liefhebber van zijn gitaarwerk.
Wow opent prettig, het gitaarspel doet mij aan Smashing Pumpkins denken, Prince al gelijk in vorm.
3 vrouwen in de ondersteunende begeleidende rol, doet mij wat aan Sheila E, Wendy & Lisa denken.
Toch wel sterke persoonlijkheden, die zich ook redelijk zonder Prince konden redden.
Pretzelbodylogic sluit hier prima op aan, wat meer richting hardrock, waarbij ik al snel aan de samenwerking van Slash met Lenny Kravitz moet denken, en al snel vergeet dat Prince zelf natuurlijk een meesterlijk gitarist is, dit moet ik blijven benadrukken.
Aintturninround heeft ook die prettige gitaar, en is vervolgens meer uptempo, met zelfs ska achtige stukjes, om vervolgens helemaal los te gaan in een meesterlijke solo.
Plectrumelectrum met uiteraard ook de hoofdrol voor de gitaar, misschien iets te lang, waardoor het als een jam klinkt, maar dat deed een Jimi Hendrix ook voornamelijk.
Bij Whitecaps gaat het tempo wat omlaag, als hij dit nummer jaren eerder had gemaakt, dan had hij deze cadeau aan Michael Jackson kunnen geven, was die ook gelukkig geweest. Op dit album is het een minder nummer.
Bij Fixurlifeup gaat het gelukkig weer helemaal los, en dat hoor ik uiteraard liever, mooi hoe die opbouw zich ontwikkeld met die kenmerkende Red Hot Chili Peppers achtige funk.
Boytrouble is voor mij wel een stapje terug; beetje TLC achtig.
Het is mij duidelijk dat het album na het sterke begin behoorlijk inzakt, Stopthistrain is een niemands dalletje, met een Snoop Dogg achtig riedeltje.
Anotherlove opent wat zwakker, maar gelukkig komt daar wel verandering in, mede door die Fleetwood Mac (Big Love) achtige solo aan het einde.
Tictactoe is helaas te zoet, en past totaal niet tussen de rest.
Bij Marz gaat het tempo goed omhoog, en is bijna een (electro)punk nummer te noemen.
Funknroll met de knipoog naar Metallica in het begin (Master of Puppets) is daardoor grappig, lijkt hierdoor wel weer op een aanklacht bij de grote platenfirma’s, mede door 2 albums gelijk uit te brengen , verder prima funk.
Plectrumelectrum klinkt als een echt album, waarbij ik niet het idee heb dat er nu niet uit de schatkist met oud werk wordt geplunderd, en stukken bewerkt worden, dat gevoel heb ik namelijk wel vanaf The Gold Experience, met uitzondering van The Rainbow Children.
Niet alles is even sterk, maar het klinkt wel als een geheel.

» details   » permalink  » reageer  

Wild Pumpkins at Midnight - Strangeways (1992)

15 februari, 00:09 uur

Dit rockt, knarst, jeukt, en is het ene moment lief, dan weer lomp.
Dan weer in het verlengde van halverwege jaren 80 college The Feelies, maar vervolgens duivels als Gun Club, met de spastische swing van Pixies, ondersteund door het ongecontroleerd gitaargeweld van Sonic Youth.
Meer Lou Reed dan Velvet Underground.
Afwijkend gitaargeweld uit de jaren 90, dan zal het wel weer eens uit Australië komen?
Natuurlijk komt dit uit Australië.
Trippend door de benzine, zwevend over de eindeloze autowegen van dit continent.
Dit sluit absoluut aan bij de heersende gitaarmuziek uit de jaren 90, maar is misschien zelfs wat gevarieerder te noemen dan de gemiddelde band uit deze periode.
Het zit allemaal goed in elkaar, zonder ergens moeilijk te klinken.

» details   » permalink  » reageer  

Toy Dolls - Absurd-Ditties (1993)

14 februari, 01:40 uur

stem geplaatst

» details  

Toy Dolls - Dig That Groove Baby (1983)

14 februari, 01:40 uur

Punk werd van tevoren toch wel gezien als een serieuze stroming.
En dan heb je opeens Toy Dolls, die er een groot stuk typische Britse humor in stopt.
Ze ontstonden in dezelfde periode als de serie The Young Ones.
En ondanks dat ze op elk album vrijwel hetzelfde klinken, mag hun debuut wel gezien worden als klassieker.
Nee, dit is geen grap.
Nellie The Elephant is toch wel het startsein geweest voor de pretpunk.
Toen in de jaren 90 Green Day, NOXF en De Heideroosjes groot werden, draaide de gemiddelde discotheek ook regelmatig dit nummer tussendoor.
Ik denk dat er maar weinig publiek daar was, die wist dat dit nummer 10 jaar ouder was.
En eigenlijk klinkt Dig That Groove Baby tijdlozer dan de gemiddelde punkband uit die tijd.
Onderschat deze band live ook zeker niet.
Ooit ruim 20 jaar geleden live gezien op de Universiteit van Twente, en het was een energiek optreden, welke als een sneltrein voorbij daverde.
Natuurlijk kwam Nellie ook nog voorbij, die de figuurlijke porseleinkast in een totale chaos veranderde.

» details   » permalink  » reageer  

Travis - The Invisible Band (2001)

13 februari, 22:10 uur

stem geplaatst

» details  

The Killers - Day & Age (2008)

13 februari, 21:54 uur

stem geplaatst

» details  

Wende - Quand Tu Dors (2004)

13 februari, 20:24 uur

stem geplaatst

» details  

Tricky - Vulnerable (2003)

13 februari, 19:13 uur

stem geplaatst

» details  

Verve - A Storm in Heaven (1993)

12 februari, 19:08 uur

Een soort van Britpop hippie album.
Veel psychedelische gitaargolven, minder compacte songs zoals op hun latere werk.
Hier nog aan het trippen, later tot de conclusie komend dat de drugs niet echt goed werkten.
Zelf vind ik het een goed album, maar sommige stukken zijn te lang uitgesponnen, wat niet echt in het voordeel werkt.

» details   » permalink  » reageer  

Throwing Muses - The Real Ramona (1991)

12 februari, 18:19 uur

Wat Pixies, The Sugarcubes, Siouxsie en sprankelend gitaarspel met de zang van Kristin Hersh, met Tanya Donelly in een ondersteunende rol.
Steeds meer de band van Hersh, waardoor het eigenlijk logisch was, dat Donelly de band zou verlaten.
Volgens mij was Donelly wel bepalend voor de gekte, Throwing Muses heeft wel wat van The Breeders in zich, maar dan met echte muzikanten, en volgens mij ook zonder de dope.
The Real Ramona; dan moet ik weer aan Frank Black denken (I Heard Ramona Sing), zou het een ode zijn geweest aan Throwing Muses?
Dat weet je bij hem natuurlijk nooit.
Feit is dat de bands wel min of meer in elkaar verweven zijn.

» details   » permalink  » reageer  

Douwe Bob - Fool Bar (2016)

10 februari, 17:40 uur

stem geplaatst

» details  

The Mysterons - Meandering (2017)

10 februari, 17:25 uur

stem geplaatst

» details  

Live - Songs from Black Mountain (2006)

9 februari, 16:33 uur

stem geplaatst

» details  

Palace Winter - Waiting for the World to Turn (2016)

9 februari, 01:48 uur

Beter dan War on Drugs.
Net zo dromerig, maar dan zonder de irritante zang, ik moet ook wel aan een band als For Against denken.
Het smelten van sneeuw door de zon, na een koude nacht, ergens in het einde van de winter.

» details   » permalink  » reageer  

The Police - Synchronicity (1983)

8 februari, 01:09 uur

Na het luisteren van een solo album van Andy Summer mij weer eens meer in deze band verdiept.
Ik wist al dat Stewart Copeland een veelzijdige drummer was, maar nooit geweten dat de gitarist net als Sting zoveel interesse in Jazz had.
Geeft weer eens aan dat The Police meer in hun mars had.
Summer is ook nog eens 10 jaar ouder dan de rest, en al de veertig jaar gepasseerd toen Synchronicity uit kwam.
Dan kan ik mij goed voorstellen dat je als band zijnde uit elkaar aan het groeien bent.
The Police hoort thuis tussen Joe Jackson en Elvis Costello; veelzijdige muzikanten met veel muzikale bagage, die per ongeluk net tijdens de punk hun opleving maken.
Hun pech, of hun geluk?
The Jam zou je ook nog kunnen noemen.
Maar The Police wist de grootste hits te scoren.
Idolen die al op leeftijd raakten, net als onze eigen Doe Maar.
Ook een band die ten onder ging aan het succes, en de beperking die het hun gaf.
Mother is een poging om anders te klinken.
Every Breath You Take min of meer ook, maar deze ballad werd wel een gigantisch succes.
Nog steeds ben ik van mening dat niet Synchronicity de ondergang van The Police betekende, maar juist Every Breath You Take.
Deze single zou niet meer te evenaren zijn.
Dat Sting solo gelijk wist te scoren, zie ik niet als ego centrisch.
Even alle drie op adem komen; Every Breath It Takes.
Nog steeds stond de deur naar The Police open.
Maar het stutwerk hield de fundering helaas niet meer overeind.

» details   » permalink  » reageer  

Andy Summers - The Golden Wire (1989)

7 februari, 22:26 uur

stem geplaatst

» details  

Bryan Adams - You Want It, You Got It (1981)

7 februari, 18:31 uur

stem geplaatst

» details  

Ben Liebrand - Styles (1990)

7 februari, 18:26 uur

stem geplaatst

» details  

Bryan Adams - Into the Fire (1987)

2 februari, 21:56 uur

stem geplaatst

» details  

Mr. Mister - Go On (1987)

2 februari, 20:51 uur

stem geplaatst

» details  

Live - Birds of Pray (2003)

2 februari, 16:45 uur

stem geplaatst

» details  

Level 42 - Staring at the Sun (1988)

2 februari, 16:23 uur

stem geplaatst

» details  

Level 42 - Standing in the Light (1983)

2 februari, 15:34 uur

stem geplaatst

» details  

Ad Visser - Hi-Tec Heroes (1987)

2 februari, 13:37 uur

stem geplaatst

» details  

Vengeance - Arabia (1989)

31 januari, 17:48 uur

stem geplaatst

» details  

Simply Red - A New Flame (1989)

31 januari, 17:47 uur

stem geplaatst

» details  

Paul McCartney - All the Best! (1987)

31 januari, 17:46 uur

stem geplaatst

» details  

John Hiatt - Crossing Muddy Waters (2000)

31 januari, 17:44 uur

stem geplaatst

» details  

Golden Earring - Bloody Buccaneers (1991)

31 januari, 17:43 uur

stem geplaatst

» details  

Anderson, Bruford, Wakeman, Howe - Anderson Bruford Wakeman Howe (1989)

31 januari, 17:42 uur

stem geplaatst

» details  

XTC - Apple Venus, Pt. 1 (1999)

30 januari, 15:11 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

Jeff Buckley - Mystery White Boy (2000)

Alternatieve titel: Live '95~'96, 26 januari, 16:25 uur

stem geplaatst

» details  

Eric Clapton - Behind the Sun (1985)

26 januari, 16:25 uur

stem geplaatst

» details  

Robert Cray - Strong Persuader (1986)

26 januari, 16:25 uur

stem geplaatst

» details  

Curiosity Killed the Cat - Keep Your Distance (1987)

26 januari, 16:25 uur

stem geplaatst

» details  

Riverside - Anno Domini High Definition (2009)

26 januari, 16:24 uur

stem geplaatst

» details  

Toto - The Seventh One (1988)

26 januari, 16:24 uur

stem geplaatst

» details  

Rage Against the Machine - The Battle of Los Angeles (1999)

26 januari, 00:26 uur

stem geplaatst

» details  

Mike Oldfield - Discovery (1984)

26 januari, 00:24 uur

stem geplaatst

» details  

The Alan Parsons Project - Gaudi (1987)

26 januari, 00:22 uur

stem geplaatst

» details  

The Alan Parsons Project - Ammonia Avenue (1984)

26 januari, 00:22 uur

stem geplaatst

» details  

Gary Moore - Wild Frontier (1987)

26 januari, 00:20 uur

stem geplaatst

» details  

Gary Moore - Still Got the Blues (1990)

26 januari, 00:19 uur

stem geplaatst

» details  

2 Meter Sessies Volume 2 (1991)

26 januari, 00:17 uur

stem geplaatst

» details  

Train - Drops of Jupiter (2001)

26 januari, 00:16 uur

stem geplaatst

» details  

Level 42 - World Machine (1985)

26 januari, 00:14 uur

stem geplaatst

» details  

Level 42 - Running in the Family (1987)

26 januari, 00:13 uur

stem geplaatst

» details  

Journey - Greatest Hits (1988)

Alternatieve titel: Open Arms, 26 januari, 00:12 uur

stem geplaatst

» details  

The Hooters - One Way Home (1987)

26 januari, 00:11 uur

stem geplaatst

» details  

The Jeff Healey Band - See the Light (1988)

26 januari, 00:00 uur

stem geplaatst

» details  

Elton John - Ice on Fire (1985)

25 januari, 23:59 uur

stem geplaatst

» details  

Joe Jackson - Blaze of Glory (1989)

25 januari, 23:58 uur

stem geplaatst

» details  

Mark Knopfler - Sailing to Philadelphia (2000)

25 januari, 23:57 uur

stem geplaatst

» details  

John Fogerty - Deja Vu All over Again (2004)

25 januari, 23:50 uur

stem geplaatst

» details  

De Dijk - Muzikanten Dansen Niet (2002)

25 januari, 23:49 uur

stem geplaatst

» details  

Electric Light Orchestra - A New World Record (1976)

25 januari, 23:48 uur

stem geplaatst

» details  

Terence Trent D'Arby - Neither Fish Nor Flesh (1989)

25 januari, 23:46 uur

stem geplaatst

» details  

Rush - Vapor Trails (2002)

Alternatieve titel: Vapor Trails Remixed, 25 januari, 23:45 uur

stem geplaatst

» details  

Rush - Test for Echo (1996)

25 januari, 23:45 uur

stem geplaatst

» details  

Rush - A Farewell to Kings (1977)

25 januari, 23:45 uur

stem geplaatst

» details  

Europe - Out of This World (1988)

25 januari, 23:44 uur

stem geplaatst

» details  

Jet - Get Born (2003)

25 januari, 23:43 uur

stem geplaatst

» details  

John Hiatt - The Tiki Bar Is Open (2001)

25 januari, 23:40 uur

stem geplaatst

» details  

John Hiatt - Little Head (1997)

25 januari, 23:39 uur

stem geplaatst

» details  

Kadanz - Blik op Oneindig (1989)

25 januari, 23:37 uur

stem geplaatst

» details  

Golden Earring - Naked II (1998)

25 januari, 23:36 uur

stem geplaatst

» details  

Golden Earring - Something Heavy Going Down (1984)

Alternatieve titel: Live from the Twilight Zone, 25 januari, 23:35 uur

stem geplaatst

» details  

Yello - 80-85 (1986)

Alternatieve titel: The New Mix in One Go, 25 januari, 23:33 uur

stem geplaatst

» details  

Bruce Springsteen - In Concert (1993)

Alternatieve titel: MTV Plugged, 25 januari, 23:32 uur

stem geplaatst

» details  

Vangelis - Chariots of Fire (1981)

25 januari, 23:28 uur

stem geplaatst

» details  

Eric Clapton - Unplugged (1992)

25 januari, 22:07 uur

stem geplaatst

» details  

Eric Clapton - Journeyman (1989)

25 januari, 16:56 uur

stem geplaatst

» details  

Dire Straits - Dire Straits (1978)

25 januari, 16:31 uur

Dire Straits klinkt hier nog zwoel en opwindend.
Ry Cooder en J.J. Cale als grote voorbeelden.
Dit is bijna film muziek waarbij een Tarantino de mooiste scenes kan verzinnen.
De sfeer is broeierig.
Alsof je een groep immigranten aan het volgen bent op doorreis in Mexico.
In de avond bij het kampvuur met dames die dansen in te korte rokjes, die door de wind ondeugend omhoog wapperen.
Ergens in de hoek zit zigeunerkoning Willy Deville; omringt door goud en vrouwelijk schoon.
Mark Knopfler overtuigend op auditie en een goedkeurend knikje is genoeg.
Hier is hij nog verstaanbaar, later zou zijn stem meer klinken als de Britse variant van Frank Boeijen.
Een hoop gemurmel, waarbij een beetje poëet de boel wel aan elkaar kan improviseren.
Het debuut klinkt speels, vooral in het gitaarspel.
Nog niks merkbaar van het latere, steeds zaaier en ziellozere perfectionisme.
Vergeet dat herhalende kunstje, en ga terug naar hun roots.
Letterlijk en figuurlijk.

» details   » permalink  » reageer  

U2 - The Joshua Tree (1987)

24 januari, 14:51 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Patti Smith - Land: 1975-2002 (2002)

24 januari, 01:15 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Patti Smith - Trampin' (2004)

24 januari, 01:10 uur

stem geplaatst

» details  

Opeth - Heritage (2011)

24 januari, 01:01 uur

stem geplaatst

» details  

Motörhead - Ace of Spades (1980)

23 januari, 23:27 uur

Ace Of Spades is uiteraard een klassieker, maar de uitstraling van Motörhead is grotendeels afkomstig van Lemmy.
Hij heeft voornamelijk voor de bassist het ruigere imago gecreëerd.
Deze band nooit live mogen ervaren, maar voor heeft Lemmy Kilmister dezelfde uitstraling als Peter Steele van type O Negative.
Ook een beer van een frontman; al weet ik niet of Lemmy ook zo groot was.
Maar daar staat ook een persoonlijkheid op het podium, sterker nog, Lemmy zou goed zijn grote voorbeeld kunnen zijn geweest.
Pure rock met de daarbij behorende verleidingen.
Lemmy schreeuwt van zich af, en zijn stem heeft altijd wat van dat hese in zich.
Ace Of Spades, verder dan op de zondagmiddag samen met mijn grootouders het Schoppen Vrouwen (ook wel bekend onder Duizenden) kaartspel te spelen ben ik nooit gekomen.
Hier geen gokker, maar wel een muziekliefhebber, die er voor uit durft te komen dat hij deze band pas na de dood van Lemmy meer is gaan waarderen.

» details   » permalink  » reageer  

Shania Twain - Come on Over (1997)

21 januari, 18:01 uur

stem geplaatst

» details  

Anita Meyer - Alle 40 Goed (2012)

Alternatieve titel: Alle Veertig Goed, 19 januari, 18:35 uur

stem geplaatst

» details  

Thom Yorke - The Eraser (2006)

19 januari, 01:44 uur

stem geplaatst

» details  

Seal - IV (2003)

19 januari, 00:50 uur

stem geplaatst

» details  

Seal - Human Being (1998)

18 januari, 23:54 uur

stem geplaatst

» details  

Rush - Hemispheres (1978)

18 januari, 23:06 uur

stem geplaatst

» details  

Queensrÿche - The Warning (1984)

18 januari, 22:32 uur

stem geplaatst

» details  

Maarten Peters & The Dream - Burn Your Boats (1987)

18 januari, 21:44 uur

stem geplaatst

» details  

Paolo Conte - Aguaplano (1987)

18 januari, 20:42 uur

stem geplaatst

» details  

Miami Sound Machine - Primitive Love (1985)

18 januari, 19:51 uur

stem geplaatst

» details  

Rod Stewart - The Best Of (1989)

18 januari, 18:43 uur

stem geplaatst

» details  

Millencolin - For Monkeys (1997)

17 januari, 00:46 uur

stem geplaatst

» details  

MC Hammer - Please Hammer, Don't Hurt 'Em (1990)

17 januari, 00:15 uur

stem geplaatst

» details  

Fat Music Vol. III: Physical Fatness (1997)

17 januari, 00:14 uur

stem geplaatst

» details  

En Vogue - Funky Divas (1992)

16 januari, 22:40 uur

stem geplaatst

» details  

Denvis - Comin' Home (2006)

16 januari, 21:53 uur

stem geplaatst

» details  

The Darkness - Permission to Land (2003)

16 januari, 20:54 uur

stem geplaatst

» details  

Buckshot LeFonque - Music Evolution (1997)

16 januari, 19:40 uur

stem geplaatst

» details  

Erykah Badu - Baduizm (1997)

16 januari, 18:52 uur

stem geplaatst

» details  

Arid - Little Things of Venom (1999)

Alternatieve titel: At the Close of Every Day, 16 januari, 17:58 uur

stem geplaatst

» details  

Gé Reinders - Helden (2011)

16 januari, 17:20 uur

stem geplaatst

» details  

The xx - I See You (2017)

15 januari, 16:36 uur

Steeds meer een Jamie XX project, maar dan met gastzangers.
Wat minder kil, en meer up-tempo.
Soms doet het mij aan Anne Clark denken; in eerste instantie was ik minder positief, maar nu vind ik het toch wel steeds beter klinken.

» details   » permalink  » reageer  

MICH - MICH (2017)

15 januari, 14:54 uur

stem geplaatst

» details  

Annie Lennox - Bare (2003)

13 januari, 18:36 uur

stem geplaatst

» details  

The Peter Malick Group featuring Norah Jones - New York City (2003)

13 januari, 16:10 uur

stem geplaatst

» details  

De Artsen - Conny Waves with a Shell (1989)

11 januari, 19:54 uur

stem geplaatst

» details  

a-ha - Stay on These Roads (1988)

11 januari, 18:39 uur

stem geplaatst

» details  

Rod Stewart - Every Picture Tells a Story (1971)

11 januari, 18:39 uur

Rod Stewart leerde ik als peuter kennen door Sailing. Volgens mijn ouders was dat samen met Kamahl - The Elephant Song de eerste liedjes die ik mooi vond.
Eind jaren 70 kwam de disco in opkomst, merkbaar in de Top 40. Gevestigde namen als Rolling Stones, Queen, Bee Gees en zeker ook Rod Steward lieten horen dat ook zij klassiekers in dit genre wisten te schrijven.
Verder heb ik mij nooit echt veel in Rod Stewart verdiept.
Nu werd mij het album Every Picture Tells a Story getipt. Zegt mij verder niks, maar nu ik de albumhoes zie, blijkt dat ik die wel degelijk ken.
Deze elpee staat bij mijn ouders in de kast, maar van de muziek kan ik mij verder niks herinneren.
Maggie May ken ik uiteraard wel, je moet wel onder een steen geleefd hebben, wil je deze nooit eerder op de radio gehoord hebben. Al heb ik de indruk dat er daar meestal voor gekozen werd om het intro over te slaan; jammer, want deze heeft zeker een toevoegende waarde.
De rauwe, wat hese zang van Stewart past perfect bij deze muziek, en als liefhebber van het tweede The Black Crowes album The Southern Harmony and Musical Companion moet ik toegeven dat deze band vooral door Every Picture Tells a Story beïnvloed is, en dus veel minder door Free met Fire and Water, iets wat ik altijd gedacht had.
Het liefdeslied Mandolin Wind zou met zijn folkinvloeden een ode aan Engeland kunnen zijn, een mooi nummer, op YouTube zijn zelfs verschillende nog sterkere live versies te vinden.
Zijn bewerking van That's All Right is ook de moeite waard, zoals velen kende ik deze voornamelijk van Elvis Presley met op het laatste Amazing Grace.
Het lijkt wel alsof Robbie Williams de basis van (I Know) I'm Losing You gebruikte voor Let Me Entertain You. Mooi dat dit op het einde overloopt in een jamsessie met de drum in een hoofdrol.
Dit album is een mooie, wat rustige geslaagde mix van blues, folk en rock.
Trouwens nooit geweten dat Rod Stewart op hoog niveau heeft gevoetbald bij Brentford FC.

» details   » permalink  » reageer  

XTC - Black Sea (1980)

11 januari, 18:39 uur

Na het intro van Respectable Street hoor je een gitaarspel welke mij doet denken aan Parklife van Blur, zo hebben deze gasten ook goed geluisterd naar de hoge koortjes van XTC.
Dat gekraak in het begin zal wel zo horen, maar ik kan mij goed voorstellen dat men vroeger met het album terug naar de platenzaak zou gaan.
XTC laat bij Respectable Street een sound horen wat voor liefhebbers van punk, maar ook van Joe Jackson de moeite waard is.
Generals and Majors ken ik al van verzamelaar Fossil Fuel, deze scoorde als single minder dan Senses Working Overtime en Making Plans For Nigel, wat misschien wel komt door dat gefluit tussendoor, van mij had dit niet gehoeven; het geheel was al vrolijk genoeg.
Living Through Another Cuba heeft zijn momenten, al vind ik het begin wat minder, wanhopig tegen het valse aan klinkend. Madness en The Specials lieten van zich horen, en die ska invloeden hoor je hier ook terug.
Love at First Side ken ik ook al van de verzamelaar, ook wel een typische single, maar minder sterk dan Generals and Majors.
Vervolgens wat Talking Heads invloeden (Psycho Killer) in het stotterende Rocket from a Bottle, en toch blijft het herkenbaar XTC.
Bij No Language in Our Lungs gaat het tempo omlaag, met vreemde muzikale wendingen in het geheel, deze hadden voor mij wat minder prominent aanwezig mogen zijn.
Towers of London kende ik dus ook al, het lijkt alsof ze op de b-kant het tempo net wat omlaag schroeven; wel weer een prima opener.
Op Paper and Iron vallen opeens die tribal drums in, wat het een mooi warm geluid geeft.
Burning with Optimism’s Flames is zeer dansbaar, maar ook hierin zitten wat lastige wendingen, maar die horen dan ook bij deze band.
De overgang naar Sgt. Rock (Is Going to Help Me) is lekker, maar ook wat vreemd; bijna Primus achtig (die band maakte trouwens nog een mooie cover van Making Plans For Nigel, maar dit als anekdote).
Veel mooi lawaai in de drums van Travels in Nihilon, wat het een goede extra spanning geeft.
Heerlijke afsluiter van Black Sea.
XTC blijft voor mij een band, waarbij de erkenning pas veel later kwam.
Volgens mij hebben ze onbewust veel invloed gehad op verschillende Britse bandjes.
Muzikaal zie ik ze regelmatig als de Engelse versie van Talking Heads, al hadden die net wat meer Afrikaanse invloeden.

» details   » permalink  » reageer  

Yello - Solid Pleasure (1980)

11 januari, 18:39 uur

stem geplaatst

» details  

Kim Wilde - Close (1988)

11 januari, 00:04 uur

stem geplaatst

» details  

UB40 - Geffery Morgan... (1984)

10 januari, 23:03 uur

stem geplaatst

» details  

Tina Turner - Break Every Rule (1986)

10 januari, 22:34 uur

stem geplaatst

» details  

T'Pau - The Promise (1991)

10 januari, 21:20 uur

stem geplaatst

» details  

Tanita Tikaram - Lovers in the City (1995)

10 januari, 19:03 uur

stem geplaatst

» details  

ABBA - Waterloo (1974)

10 januari, 17:45 uur

stem geplaatst

» details  

Judas Priest - Turbo (1986)

4 januari, 18:59 uur

stem geplaatst

» details  

Judas Priest - Sin After Sin (1977)

4 januari, 18:00 uur

stem geplaatst

» details  

Judas Priest - Painkiller (1990)

3 januari, 19:56 uur

stem geplaatst

» details  

Judas Priest - British Steel (1980)

3 januari, 18:39 uur

stem geplaatst

» details  

Judas Priest - Angel of Retribution (2005)

3 januari, 17:30 uur

stem geplaatst

» details  

Kendrick Lamar - To Pimp a Butterfly (2015)

3 januari, 16:19 uur

stem geplaatst

» details  

ZZ Top - XXX (1999)

2 januari, 19:29 uur

stem geplaatst

» details  

Zucchero - Sugar Fornaciari (1997)

Alternatieve titel: The Best Of, 2 januari, 18:59 uur

stem geplaatst

» details  

David Gilmour - Rattle That Lock (2015)

2 januari, 17:33 uur

stem geplaatst

» details  

Loïs Lane - Fortune Fairytales (1990)

2 januari, 17:14 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Cowboy Junkies - At the End of Paths Taken (2007)

1 januari, 07:42 uur

stem geplaatst

» details