Dit is voor mij de eerste keer dat ik van deze band een album beluister. Het opruimen van oude Oor-en levert soms verrassende dingen op. Ik vind het een verfrissend en creatief album dat uiteraard vooral opvalt door zijn unieke geluid en experimentele aanpak. Wat uitzoekwerk leerde mij dat dit het debuutalbum van de band is, opgericht door Nick Zammuto na het uiteenvallen van The Books.

Een van de sterkste punten van dit album is de originaliteit. Zammuto combineert elektronische beats, rare samples, funky baslijnen en onverwachte geluidseffecten tot iets dat op het eerste gehoor nogal vreemd klinkt. Vanaf het eerste nummer, Yay, is duidelijk dat Zammuto geen standaardalbum is. De muziek is vol verrassingen: ongewone ritmes, vervormde stemmen en elektronische geluiden worden gecombineerd met echte instrumenten. Dit zorgt voor de frisse en energieke sfeer. Het blijft ook goed toegankelijk. Nummers zoals Groan Man, Don’t Cry en Too Late to Topologize laten goed horen hoe creatief Zammuto is. De muziek voelt soms speels en licht, maar er zitten ook diepere lagen in. Door het gebruik van knip- en plaktechnieken, vervormde vocalen en onverwachte ritmewisselingen blijft het album interessant van begin tot eind.

Ook de productie van het album is indrukwekkend. Elk nummer zit vol met kleine details en laagjes die je bij elke luisterbeurt iets nieuws laten ontdekken. De zang van Nick Zammuto is rustig en melodieus, en vormt een mooi contrast met de drukke instrumentatie. Een van de hoogtepunten van het album is The Shape of Things to Come. Dit nummer heeft een hypnotiserend ritme en een mysterieuze sfeer.

Qua sfeer is het album erg gevarieerd. Sommige nummers zijn vrolijk en dansbaar, terwijl andere meer dromerig en melancholisch zijn. Dit maakt het album interessant om van begin tot eind te beluisteren, zonder dat het saai wordt. Toch is het album denk ik niet voor iedereen gemaakt. Sommige nummers, zoals Zebra Butt, zijn erg experimenteel en kunnen chaotisch aanvoelen. Maar voor wie houdt van avontuurlijke muziek, is dit juist een groot pluspunt.

Al met al is Zammuto een sterk debuutalbum dat laat horen dat Nick Zammuto een eigen geluid heeft. Hoewel sommige nummers dus wat vreemd kunnen klinken, is het album als geheel een geslaagde en spannende ervaring. Als je houdt van experimentele muziek die buiten de gebaande paden gaat, is dit zeker een album om te ontdekken. Een echte aanrader voor avontuurlijke luisteraars! En het maakt mij nieuwsgierig naar meer.

Waardering: 4 (3,75)
1. Yay - 3
2. Groan Man, Don’t Cry – 4
3. Idiom Wind – 4
4. Crabbing – te kort
5. F U C-3PO – 3,5
6. Too Late to Topologize – 3,5
7. Zebra Butt – 3,5
8. Weird Ceiling - 4
9. Harlequin - 4
10. The Shape of Things to Come - 4
11. Full Fading - 4

Zelienople is een Amerikaanse band die bekendstaat om hun bijzondere, sfeervolle muziek. Hun nummers zijn vaak dromerig en mysterieus, met een hypnotiserend en soms donker geluid. Het nieuwe album, Everything Is Simple, uitgebracht in 2024, zet deze stijl voort. Dit album neemt je mee op een emotionele reis en laat je genieten van muziek die diep en gevoelig aanvoelt.

Bij het luisteren naar Everything Is Simple was ik meteen geraakt door de sfeer die elk nummer neerzet. Elk lied voelt als een klein verhaal dat je meevoert naar een andere wereld. Het eerste nummer, Holy Rollers, begint met een donkere maar rustige toon. Het nummer voelt mysterieus en kalm tegelijk, en de teksten bevatten beelden die spiritueel en diepzinnig zijn. Dit lied nodigt je echt uit om in de muziek te duiken en zet meteen de toon voor de rest van het album. (8,5)

Daarna komt Hold in My Hands, een warm en intiem nummer. De muziek is zacht en melancholisch, en de tekst roept gevoelens van verlangen en verbondenheid op. Het nummer weet je te raken met zijn eenvoud en diepte. Het voelt als een moment van rust en troost. (7,5)

In This Town Again, het derde nummer, is een emotioneel stuk dat de sleur van het leven in een kleine stad beschrijft. De muziek en tekst hebben een sombere toon, die je aan het denken zet over het leven en de herhaling van dagelijkse gewoontes. Het nummer blijft hangen en laat je nadenken over hoe het is om steeds terug te keren naar dezelfde plek. (9)

Dan volgt Wishing Wells, een nummer vol nostalgie. Het gaat over wensen en verlangens die misschien nooit vervuld zullen worden. De muziek voelt aan als een moment van nadenken over het verleden, met herinneringen die tussen hoop en weemoed heen en weer deinen. (8,5)

Het nummer Santa Chiara brengt een moment van kalmte en introspectie. Het voelt als een pauze waarin je even helemaal kunt wegdromen. De rustgevende klanken van dit nummer geven mij een gevoel van sereniteit, een moment van stilte te midden van het leven. (7)

Bij Orange Capsule krijgt de muziek een meer kwetsbare en bedachtzame toon. De onderliggende boodschap is spiritueel en gaat over het innerlijke leven. De zachte klanken roepen bij mij beelden op van een vredig landschap, waar je in gedachten doorheen kunt dwalen. (7,5)

Het titelnummer Everything Is Simple geeft een kalm en verhelderend gevoel. De melodie is zacht en de tekst simpel, wat het nummer heel rustgevend maakt. Dit nummer helpt je om even tot jezelf te komen, en geeft je een vredig gevoel. (8,5)

Het laatste nummer, Make the Whole Town Decay, sluit het album op een ingetogen manier af. De muziek is dromerig en reflecteert over de vergankelijkheid van het leven. Het nummer laat je nadenken over wat echt belangrijk is in het leven en eindigt het album op een sterke, nadenkende noot. (9)

Everything Is Simple is een album dat veel indruk maakt. Elk nummer vertelt een eigen verhaal en raakt een gevoelige snaar. Zelienople heeft met dit album opnieuw laten zien dat ze meesters zijn in het maken van sfeer en emotie in hun muziek. Voor wie op zoek is naar een diepgaande luisterervaring, is dit album een echte aanrader.

Waardering: 8,2
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Dit album is een aanrader voor fans van elektronische popmuziek. Het zit vol met dansbare beats, pakkende melodieën en een vleugje retro-sfeer. Het voelt alsof je teruggaat naar de jaren 80, maar dan met een moderne twist.

De muziek is energiek en toegankelijk. De nummers zijn goed opgebouwd, met prima synthesizers, funky baslijnen en aanstekelijke refreinen. De stem van zanger Johnny Blake past perfect bij de sound van de band: soepel en vol karakter. Het album is ideaal om op te zetten tijdens een feestje, maar ook gewoon thuis op de bank.

De teksten op dit album zijn simpel maar krachtig. Ze gaan over liefde, verlangen en het omgaan met verlies. De titel Absence past perfect bij de sfeer van het album: het gevoel van iets of iemand missen. Toch voelt de muziek niet zwaar of verdrietig aan, maar juist troostend en rustgevend..

Absence is een aardig album dat bewijst waarom Zoot Woman een gekende artiest is binnen de synthpop-scene. De combinatie van elegante elektronica, diepe emoties en een stijlvolle productie maakt dit album fijn om naar te luisteren.

1. Solid Gold – 3,5
2. Ordinary Face – 3,5
3. I Said It Again - 3
4. Haunt Me - 3
5. Still Feels Like the First Time (met Kylie Minogue) – 3,5
6. Indecision - 3
7. Gentlemen - 3
8. The World We Found - 3
9. Black Fly – 3,5
10. Driver, Passenger – 3,5
11. You Said the Day Would Come – 3,5

Waardering: 3,3

zZz maakt muziek met een donker hypnotiserende geluid. Op dit album laat het duo – Björn Ottenheim (zang en drums) en Daan Schinkel (orgel en synths) – horen waar ze goed in zijn: rauwe, simpele muziek met veel energie.

De nummers op Juggernaut hebben een hypnotiserende sfeer, vooral het titelnummer van 20 minuten. De aanwezige drums en het doordringende orgel zorgen in dat slotnummer voor een bijna trance-achtig effect. Het is muziek die je meeneemt, zonder dat je weet waarheen.

De productie is bewust ruw gehouden, wat de muziek een rauw randje geeft. Dit past goed bij de band, die bekend is om hun garage- en krautrock-invloeden. De muziek is een mix van oude psychedelische rock en meer moderne indierock. Dit geeft een herkenbare sound. Naast Juggernaut, met een opzwepend ritme en dreigende melodie zijn My Girl en Doze bij mij favoriet.

Wat Juggernaut vooral goed maakt, is de intensiteit. De muziek blijft spannend en gelaagd, zonder te veel poespas. De herhalende ritmes en simpele instrumentatie kunnen voor sommigen wat eentonig zijn, maaraar voor fans van hypnotiserende, rauwe rock is Juggernaut zeker een aanrader.

Mijn waardering: 3,6

Blood - 3,5
Wild Girl - 3
When I Come Home - 3,5
Dead End - 3,5
My Girl - 4
Doze - 4
Red Beat - 3
Juggernaut - 4