stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

In 2017 besloot Steeleye Span om het debuutalbum Hark! The Village Wait integraal live op te voeren, 47 jaar na het verschijnen van de plaat.

Een halve eeuw is bepaald geen korte tijd en er is uiteraard ongelooflijk veel veranderd. Al na het verschijnen van Hark! vertrokken drie van de vijf leden en ook Tim Hart vormt al vele decennia geen onderdeel meer van de band, waardoor Maddy Prior de enige personele overeenkomst is tussen de oorspronkelijke formatie en de band die we hier live aan het werk horen, maar Prior is hier inmiddels zeventig en klinkt zeker live toch niet altijd meer helemaal zoals in haar begintijd.

Het is natuurlijk nooit erg zinvol om een studioplaat en een liveplaat te vergelijken, zelfs niet als ze in dezelfde periode door dezelfde artiesten gemaakt zijn. Live wordt er meer geïmproviseerd, maar moeten tegelijkertijd ook keuzes worden gemaakt omdat sommige stukken live niet altijd speelbaar zijn. Live-opnamen van de oorspronkelijke line-up bestaan voor zover ik weet niet, dus het is hoogstens mogelijk om de opnamen uit 2017 te vergelijken met opnames van dezelfde nummers in een periode die dichter tegen de creatiedatum aanligt, maar dat heb ik verder niet geprobeerd.

Wat in zijn algemeenheid opvalt aan dit live-album is dat het vaak wat harder klinkt, meer als een rockband, zoals bijvoorbeeld in The Blacksmith. Dit is historisch wel verklaarbaar, de originele formatie had nog geen drummer en de drumpartijen op de plaat zijn dan ook niet heel prominent aanwezig. Ik vind het niet altijd een vooruitgang, de zang wordt daar bijvoorbeeld zelfs wat overstemd. Dat is op zich natuurlijk vooral een ‘fout’ van de geluidstechnicus, maar het nummer gaat er begrijpelijkerwijs niet op vooruit.

Verder wordt er wat geschoven in de zangpartijen. De zang op My Johnny was a Shoemaker werd oorspronkelijk bijvoorbeeld keurig verdeeld tussen Prior en Gay Woods, maar hier doen minstens vier bandleden een duit in het zakje. De zang van Gay Woods op Lowlands of Holland, die ik vrij saai vind, wordt hier overgenomen door een man, ik vermoed Andrew Sinclair, maar daar ben ik niet helemaal zeker van. Meest opvallende vind ik dat de lead van Prior op One Night As I Lay In My Bed hier ook wordt overgenomen door een man, vermoedelijk Julian Littman. Misschien vind ik dit nummer nog wel het minst geslaagd uitgevoerd, het klinkt vocaal vergeleken met het origineel nogal schreeuwerig, terwijl het aangepaste arrangement met een veel prominentere vioolpartij juist wel goed werkt.

Toch is het wel fijn dat deze opnamen bestaan. Op de andere livealbums staat eigenlijk altijd relatief weinig materiaal van het debuut, en dat wordt met dit album mooi opgevangen. Toch zijn er genoeg albums waar ik liever een integrale uitvoering van zou horen dan dit debuut.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Helaas slaan de vorige twee posts de plank nogal mis. Present is geen verzamelaar van oude nummers, het zijn allemaal opnieuw ingespeelde nummers.

In 2002 keerde Maddy Prior weer terug bij Steeleye, nadat ze afwezig was op de albums Horkstow Grange en Bedlam Born. Ook Rick Kemp en Liam Genockey zijn weer terug op het nest, en Bob Johnson is hier ook nog aan boord - op het volgende studioalbum They Called Her Babylon is hij vertrokken. Daarmee is dit een aardige benadering van de meest klassieke line-up die Steeleye Span gekend heeft, alleen Tim Hart ontbreekt.

Ik ben normaliter niet zo'n liefhebber van het opnieuw inspelen van ouder materiaal - het is vaak nogal een teken dat je niet meer in staat bent nog materiaal te schrijven dat zich kan meten met je oudere werk - maar er zijn ook wel weer genoeg uitzonderingen op die regel en ik denk dat dit album er daar wel een van is.

Niet dat deze versies de oorspronkelijke ineens overbodig maken - verre van - maar de nummers klinken ook echt wel anders. Enerzijds omdat de samenstelling van de band net iets anders kan zijn of omdat Prior soms bijvoorbeeld wat anders zingt, maar vooral ook wel omdat nummers in de loop der tijd - onder invloed van vele livevertolkingen - gewoon veranderd zijn.

Dit album is daarmee vooral een aardige aanvulling op de collectie, maar geenszins onmisbaar - en zeker niet geschikt als verzamelaar.

stem geplaatst

Met Tempted and Tried vertoonde Steeleye Span weer tekenen van leven. De band klonk frisser dan op de vorige albums en leek de malaise weer te boven. Het zou daarna echter nog zes jaar duren tot er een geheel nieuw studio-album zou verschijnen, wat voor zover mij bekend zijn oorzaak heeft in het ontbreken van een platencontract.

De band had inmiddels al een aantal nieuwe nummers geschreven en besloot daarmee in 1991 op tournee te gaan, een tour ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan. De registratie, Tonight’s The Night, bevat deze zes nieuwe nummers (1-4 en 9-10), samen met een zestal oudere. De nummers zijn dus live opgenomen, maar zeker bij de nieuwe nummers is dat eigenlijk nauwelijks te horen – daar lijkt dus wel wat nabewerking aan te pas gekomen. Ook de oudere nummers klinken overigens alsof ze live in een studio zijn opgenomen, met hoogstens wat applaus na afloop.

Als live-album ben ik er dan ook niet echt kapot van, maar ik verkeer dan ook in de luxepositie dat ik dit kan schrijven terwijl er inmiddels een flink aantal live-albums van Steeleye op de markt is. In 1992, toen deze plaat verscheen, waren er enkel Live at Last (dat een hele merkwaardige tracklist heeft) en On Tour uit 1984, dat alleen in Australië werd uitgebracht en dat overigens maar één nummer gemeen heeft met dit album. Voor veel Steeleyefans was dit album toen dus de eerste waarmee ook liveversies van bekendere nummers binnengehaald werden.

Bij de nieuwe nummers valt het oog direct op Tam Lin – weer een Child Ballad, maar vooral legendarisch gemaakt door Fairport Convention (op Unhalfbricking uit 1969, en in verschillende live-opnamen). Op Time zou de band er nog eens op variëren, maar hier krijgen we een geweldige versie, die ook nog eens tien minuten duurt.

De samenzang op Ten Long Years bevalt me ook goed, al is het verder een wat kort en ook niet zo heel spannend nummer. Het fraaie Dawn of the Day dat erop volgt, heeft gelukkig meer substantie en wordt vooral gedragen door Maddy Prior’s vocalen (die het nummer ook schreef).

Ten slotte bevat de door Bob Johnson bewerkte traditional Gentleman Soldier (gezongen door Johnson en Prior) me ook erg goed, ook weer een vintage-Steeleyenummer, al is het jammer dat het eindigt met een wegfadende vioolsolo. Het nummer werd live gekoppeld aan het oudere Fighting with Strangers, met een instrumentaal stuk ertussen, maar door toedoen van de platenmaatschappij staat dat helaas niet zo op deze registratie.

Al met al is Tonight’s The Night een album dat door de tijd is ingehaald. Er zijn inmiddels beter (klinkende) liveplaten beschikbaar en op de volgende studioplaat, Time, zou de band heel anders voor de dag komen. Dat neemt niet weg dat deze plaat drie nieuwe nummers bevat die op geen enkele studioplaat zouden hebben misstaan.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst