het 3e kraakhelder geproduceerde album van Lyle Lovett in dit geval met de ondertitel "and his Large Band", wat meteen duidelijk wordt met het overrompelende big band geluid van de opener "The Blues Walk". het album is feitelijk in 2 delen op te delen. op tracks 1 t/m 6 zijn de jazz invloeden op de muziek onmiskenbaar. op het duet met zangeres Francine Reed op "What Do You Do"/The Glory of Love" zijn de gospel invloeden niet ver weg.

vanaf track 7 t/m 12 horen we voornamelijk de vertrouwde alt.country/americana sound van zijn 1e 2 albums. de cover van de Tammy Wynette klassieker "Stand by Your Man" is weliswaar goed gedaan, maar ietwat overbodig.


de hoogtepunten zijn de prachtige ballads "Which Way does that Old Pony Run" met een heerlijke pedal steel partij van Paul Franklin, het hartverscheurend mooie "Nobody Knows" en "If You Were to Wake Up" met prachtige accenten van de cello en fiddle. het jazz/western swing nummer "Once is Enough" met akoestisch lead gitaarspel van DesCamps Hood en een achtergrondkoortje van Uncle Walt's Band (Walter Hyatt, David Ball & DesChamps Hood) sluit het album fraai af. Walter Hyatt was een alom gerespecteerde Texaanse muzikant/songwriter. het geweldige eerbetoon aan Texaanse songwriters "Step Inside This House" uit 1998 droeg Lyle Lovett op aan Walter Hyatt en Townes Van Zandt.

wederom een sterke collectie songs van de man, waarbij mijn voorkeur naar het 2e gedeelte van het album gaat, maar dat is persoonlijk. tracks 1 t/m 6 zijn tot in de perfectie uitgevoerd, soms op het klinische af en liggen mij iets minder, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van het songmateriaal.

album werd geproduceerd door Tony Brown, Billy Williams & Lyle Lovett
digitally recorded at Soundstage Studio, Nashville, Tennesse

All songs written by Lyle Lovett
except "The Blues Walk" written by Clifford Brown
"What Do You Do/The Glory of Love" written by Lyle Lovett & Billy Hill, writer of ¨The Glory of Love"
"Stand By Your Man" written by Billy Sherrill & Tammy Wynette
"If You Were to Wake Up" melody adapted from "Farther Along" - traditional

een stukje tekst over relatie problematiek uit "What Do You Do"
"We used to not worry about nothing
We used to would laugh and play
But now when we look at each other
We never have nothing to say

Except for you know well she says
You could take me to dinner
And you could buy me some clothes
If you make all that money man
Make damn sure it shows
You could tell me you love me
To put off my blues
But what do you do
When it quits being new"

het tiende, reguliere album van de inmiddels 65 jarige man afkomstig uit Houston, Texas. zoals hij dat al op eerdere albums als "Road to Ensenada" en "Joshua Judges Ruth" bewees, een songsmid van uitzonderlijk kaliber. de man maakt geen slechte albums hooguit iets "mindere", maar dat doet weinig af aan de constant hoge kwaliteit van zijn albums, waar veelal een mix van country, blues, folk vermengd met af en toe wat jazz en western swing invloeden op staat, zoals hier op "Farmer Brown/Chicken Reel" en "Pantry". op dit album staan 5 "originals", waarvan 2 co-written. "Pantry" schreef hij samen met April Kimble en het grappige, voluit rockende "It's Rock and Roll" met Robert Earl Keen. de overige nummers werden geschreven door Texaanse songwriters Don Sanders, Tommy Elskes, David Ball, Vince Bell en Eric Taylor. van de laatste 2 coverde hij al eerder nummers op het geweldige "Step Inside This House" album uit 1998. in die zin lijkt dit album wederom een eerbetoon aan zijn collega songwriters uit Texas, mede gezien zijn vertolking van de Townes Van Zandt klassieker "Lorettta". een hoogtepunt op dit album, ingetogen uitgevoerd met fijne accenten van piano, fiddle en mandolin. andere hoogtepunten zijn de eigen songs "Natural Forces" (een toekomstige Lyle Lovett classic), "Empty Blue Shoes" en de ballads "Bayou Song" van Don Sanders en "Don't You Think I Feel It Too" van David Ball. het zoveelste prachtalbum van deze ondergewaardeerde "americana" singer/songwriter. ben minder gecharmeerd van de big band of jazz invloeden op zijn muziek, maar dat terzijde. dit album werd net als SITH geproduceerd door Billy Williams en Lyle Lovett.

de muzikanten die op dit album meespelen:
Lyle Lovett: acoustic guitar & vocal
Victor Krauss: bass
Russ Kunkel: drums
Matt Rollings: piano
Dean Parks: electric guitar
Paul Franklin: steel guitar, acoustic guitar, vocal
Stuart Duncan: fiddle
Sam Bush: mandolin
Keith Sewell: acoustic guitar, harmony vocal
Arnold McCuller: harmony vocal

voor zijn gelijknamige debuut uit 1986 had de man 18 songs opgenomen, waarvan er 10 op dat album terecht kwamen. ik sluit niet uit, dat een aantal van die 8 andere nummers op "Pontiac" terecht zijn gekomen. de man begon ooit begin jaren tachtig met solo optredens in de akoestische folk scene van Texas, en dat is zeker op zijn 1e 2 'folk/country" albums goed te horen, hoewel de alt.country overheerst.

"Walk Through the Bottomland" en "L.A. County" worden mede gedragen door de prachtige achtergrond vocalen van Emmylou Harris. wat mij betreft 2 van de vele hoogtepunten op dit album, samen met de ballads "If I Had a Boat", "Simple Song" geen simpel liedje maar wellicht 1 van de mooiste liedjes die hij ooit schreef, en ḧet titelnummer "Pontiac". op de laatste 2 nummers horen we eveneens een cello bespeeld door John Hagen. "She's No Lady" een nummer met hitpotentie was destijds af en toe op de radio te horen, maar werd geen hit. de "jazzy invloeden" op zijn muziek doen hier hun intrede op nummers als "Black and Blue" en het eerder genoemde "She's No Lady". het groovy, funky M.O.N.E.Y. heb ik altijd een "mindere" track gevonden, maar over de hele linie staan er weer vele songpareltjes op dit "Pontiac". Lyle Lovett verzorgde overigens meerdere backing vocals op het album "The Last of the True Believers" (1986) van wijlen Nanci Griffith.

album werd geproduceerd door Tony Brown & Lyle Lovett
Recorded at Soundstage Studio, Nashville, Tennessee
All songs written by Lyle Lovett

de muzikanten op dit album:
Matt McKenzie: bass
Harry Stinson: drums
Matt Rollings: piano, DX-7, synthesizer
Ray Herndon: electric guitar
Paul Franklin: steel
Steve Marsh: saxophones
Lyle Lovett: acoustic guitar
Billy Williams: acoustic lead guitar (tracks 1,3), acoustic rhythm guitar (track 11)
John Hagen: cello (tracks 9 & 10)
Edgar Meyer: double bass, arco & pizzicato (track 10)

Background vocals:
Emmylou Harris: tracks 4 & 5
Vince Gill: track 2
Francine Reed: tracks 2, 7 & 11
J. David Sloan: tracks 2 & 3
Harry Stinson: tracks 3 & 5

een respectvol, mooi eerbetoon van Lyle Lovett aan zijn mentors. op dit album covert hij uitsluitend songs van songwriters afkomstig uit Texas, waarop hij teruggrijpt naar zijn muzikale wortels. een authentiek album met pure, eerlijke muziek. hoewel "eerlijke muziek" zich moeilijk laat definiëren, zal de liefhebber begrijpen wat ik bedoel. nummers met zeggingskracht, die op dit album prachtig worden uitgevoerd. op deze "Step Inside This House" staan o.a. 4 nummers van Steven Fromholz (een outlaw/songwriter uit de seventies die o.a. nummers schreef voor Willie Nelson en Jerry Jeff Walker), 4 nummers van de mij onbekende Walter Hyatt (zijn groep Uncle Walt's Band was actief in de alternatieve muziek scene van Austin, Texas) en 4 nummers van legende Townes Van Zandt. de overige nummers zijn geschreven door Guy Clark, Eric Taylor (ex man van wijlen Nanci Griffith die op zijn album Scuffletown ook 2 nummers van Townes (Where I Lead Me en Nothin') coverde, Vince Bell, Willis Alan Ramsey (met een nieuw nummer "Sleepwalking"), David Rodriguez, MIchael Martin Murphey en Robert Earl Keen. daarnaast 2 traditionals "More Pretty Girls Than One" en "Texas River Song" dat dit album geweldig afsluit met klanken van dobro, fiddle, mandolin en cello. een groot aantal van de nummers zijn door Lyle Lovett op basis van de piano gearrangeerd en hij zet deze Texaanse pareltjes knap naar zijn hand. van de Townes covers springt "Flying Shoes" er boven uit, met een fraaie bijdrage van geweldenaar Jerry Douglas op Weissenborn (lap steel, slide) gitaar. het onverwoestbare duet "If I Needed You" met een heerlijke pedal steel partij in harmonie gezongen met Alison Krauss is eveneens een hoogtepunt. hetgeen ook geldt voor het Walter Hyatt nummer "I'll Come Knockin" voorzien van een prachtmelodie met harmony vocals van David Ball en DesChamps Hood en deel 3 van "The Texas Trilogy" de ballad "Bosque Country Romance". dit album heeft wel echt een "country feel", niet zo gek gezien de hommage aan de Texaanse songwriters. de flirts op een aantal andere albums met R&B, jazz of gospel blijven hier zo goed als achterwege. album werd geproduceerd door Billy Williams en Lyle Lovett.

over het titelnummer zegt Lyle het volgende:
quote
Guy Clark says "Step Inside This House" is the first song he ever wrote; it had never been recorded.
I learned it from Eric Taylor
unquote

dedicated to the memory of Walter Hyatt and Townes Van Zandt

Lyle Lovett (acoustic guitar & vocal) wist zich op dit album omringd door de volgende topmuzikanten:

Viktor Krauss: bass
Russ Kunkel: drums
Matt Rollings: piano
Dean Parks: electric guitar
Jerry Douglas: dobro, Weissenborn,
Sam Bush: mandolin
Leland Sklar: bass
Paul Franklin: pedal steel
Stuart Duncan: fiddle
Don Potter: second acoustic guitar
Luis Conte: percussion
John Hagen: cello
Alison Krauss: harmony vocal (tracks 9, 14,19 & 21)
David Ball & DesChamps Hood: harmony vocals (tracks 18 & 20)

het 6e album van Lyle Lovett is wellicht ook zijn meest commerciële album. feit is dat "The Road to Ensanada" volgens Wiki langere tijd hoog stond genoteerd in de U.S. Billboard Top Country Albums lijst en in 1997 in de States een Grammy Award won voor "Best Country Album".

dit album is voor Lyle Lovett zijn doen een vrij luchtig, ongecompliceerd album, en nummers als "Don't Touch My Hat" en "Long Tall Texan" met background vocals van Randy Newman, bevatten tekstueel grappige kwinkslagen. er staan vrijwel geen "big band" songs op, zoals op het album "Lyle Lovett & his Large Band", en ook de gospel van het album "Joshua Judges Ruth" blijft zo goed als achterwege.

het uitbundige, vrolijke, folky "Fiona" met backing vocals van Jackson Browne en Shawn Colvin, is net als het met een honky tonk ritme, en een prachtige melodie voorziene "Private Conversation", zo'n nummer dat de hele dag in je hoofd blijft rondzingen. de up-tempo track "It Ought to be Easier" doet qua melodie sterk denken aan het radiovriendelijke, hitgevoelige "Private Conversation", een nummer dat ook als single werd uitgebracht.

het opzwepende ( jazzy/western swing? tja, wat is het precies) "That's Right" (You're Not From Texas)" droeg hij op aan zijn collega Texaanse singer/songwriter Walter Hyatt, die het leven verloor bij een vliegtuigcrash. "I Can't Love You Anymore" met een fraaie pedal steel partij klinkt als een klassieke country song.

zoals gebruikelijk bij Lyle Lovett, worden we ook op dit album weer getrakteerd op een aantal prachtige, ingetogen, stemmige ballads "Who Loves You Better", "Promises", "Christmas Morning" en het afsluitende titelnummer "The Road to Ensenada". Chris Hillman verzorgde de backing vocals op tracks 6) en 9). overigens volgt er op het eind na ruim 1 1/2 minuut stilte nog een "hidden track" genaamd "The Girl in the Corner", wederom een songpareltje in de vorm van een ballad.

album werd geproduceerd door Lyle Lovett & Billy Williams
Recorded at Conway Studios, Los Angeles, California

All songs written by Lyle Lovett
except "That's Right You're Not From Texas" written by Lyle Lovett, Willis Alan Ramsey & Alison Rogers
"Long Tall Texan" written by Henry Strzelecki

de 65-jarige Canadese singer/songwriter Lynn Miles timmert al vele jaren aan de weg. persoonlijk heb ik een zwak voor dit soort artiesten die onverstoord hun eigen ding blijven doen. dit "Slightly Haunted" is 1 van haar vroege albums en feitelijk voldoet deze in vele opzichten aan alle criteria die je als luisteraar van een goede singer/songwriter mag verwachten. sterk songmateriaal, fraaie melodieën, goede verhalende teksten, muzikaal perfect uitgevoerd en gezongen met de warme, doorleefde stem van Lynn Miles, die enigszins aan Joni Mitchell doet denken en in staat is emoties los te maken.

favoriete tracks de prachtmelodie van de mid-tempo opener "You Don't Love Me Anymore", de ballads "I Loved a Cowboy, "I Know It Was Love", "This Heart That Lives in Winter" en "I'm Still Here".
de iets meer up-tempo nummers als "The Ghost of Deadlock" en "Long Time Coming" doen hier niet voor onder en worden opgesierd met heerlijke gitaar partijen van Ian Lefeuve en de harmonica van Willie P. Bennett.

haar laatste album "TumbleWeedyWorld" verscheen in 2023 en kreeg hier 1 stem op dit forum.
hoewel erwinz een mooie recensie schreef bij haar voorlaatste album "We'll Look For Stars" (2020) is deze kennelijk aan de aandacht ontsnapt, hetgeen ik ook begrijp in het woud van de vele releases van singer/songwriter albums.

dat Lynn Miles in haar thuisland wel de erkenning krijgt die zij verdient, mag blijken uit het feit dat zij reeds 1 Juno Award en 3 Canadese Folk Music Awards mocht ontvangen.

Album werd geproduceerd door Jeffrey Lesser
Recorded at Lakeside Studio, Clayton, Ontario
All songs written by Lynn Miles

Lynn Miles: lead vocal, guitar, harmony vocal
Ian Lefeuve: acoustic guitar, lead guitar, electric guitar, harmony vocal
John Geggie: double bass
Peter von Althen: drums
Rebecca Campbell: harmony vocal
Willie P. Bennett: harmonica, mandolin
Jeffrey Lesser: tambourine
Choir: Lynn Miles, Rebecca Campbell, Tracy Prescott, Jeffrey Lesser (track

uit de liner notes van Fred Eaglesmith:

"Lynn Miles has been playing music for a long time. She has treated her gift with an honesty and an integrity that is less affected by trend than truth. This is neither from a place of innocence nor naivety. It is from the place artists get to after years of passionate struggle to become great at what they do. Lynn Miles has become great at what she does"