het laatste reguliere studio album "Pistola" was onder meer een hommage aan zijn geliefde New Orleans. 9 eigen liedjes van Willy DeVille plus een fraaie country versie van de veel gecoverde Paul Siebel ballad "Louise" met een mooie pedal steel van Chris Lawrence.

samen met de sterke rock 'n roll opener "So So Real" en de ballad "When I Get Home" die nog iets van de magie van zijn hoogtijdagen in zich hebben, zijn dit de hoogtepunten. Willy DeVille heeft een stuk betere ballads geschreven dan zijn 2e ballad op dit album "I Remember the First Time".

de New Orleans r&b/funk van "Been There Done That", "You Got the World in Your Hands" en het bluesy met een gospel sausje overgoten "I'm Gonna Do Something etc" pakken niet echt goed uit. het New Orleans gezelschap The Meters deed dat een stuk beter.

ook de "spoken words" van "Stars That Speak" ondanks een fraaie slide gitaar partij van Willy DeVille zelf en de onheilspellende blokfluit klanken van de afsluiter "The Mountains of Manhatten" met wederom "spoken words" beklijven niet. overigens heb ik de hierboven genoemde bluegrass of Tex Mex klanken niet op dit album kunnen ontdekken.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich Davey Faragher (bass) die o.a. samenwerkte met John Hiatt en Richard Thompson en Pete Thomas (drums) bekend van zijn werk met Elvis Costello.

een teleurstellend album kwalitatief niet vergelijkbaar met zijn albums uit de 80's en 90's, zoals hierboven al eerder gememoreerd door bertus99.

Album werd geproduceerd door John Philip Shenale & Willy DeVille
Recorded at the Nut Ranch, Studio City, California

"Victory Mixture" is een complete stijlbreuk vergeleken met de voorganger, het door Mark Knopfler geproduceerde "Miracle" dat meer als een modern popalbum klonk met lichte r&b en soul invloeden.

dit album met zijn onvervalste r&b, soul, jazz en blues klanken is een zeer geslaagde hommage van Willy DeVille aan de muziek van New Orleans. stuk voor stuk fraaie covers van nationale en regionale New Orleans grootheden met o.a. 2 nummers van de onvolprezen Allen Toussaint, het up-tempo "Hello My Lover" ook bekend van Boz Scaggs van zijn album "My Time" en "Ruler of My Heart", 2 nummers de ballad "Key to My Heart" en "Every Dog Has It's Day" van pianist Edwin Bocage (aka Eddie Bo), het funky "Beating Like a Tom-Tom" van de uit het oog verloren r&b zanger Ernest Kador (artiestennaam Ernie K. Doe), het heerlijke up-tempo "Teasin' You" van bluesgitarist/zanger Earl King en de afsluitende r&b piano ballad "Junkers Blues" van de blues en boogie-woogie pianist Willie Hall.

bij het aanstekelijke "Who Shot the La-La" met zijn Mardi Gras klanken waande ik mezelf terug in New Orleans en zag ik French Quarter, Bourbon Street, Decatur Street etc. weer voor me. een stad met "good vibes" waar ik een paar jaar geleden Oud en Nieuw mocht vieren en de "New Year's parade" met zijn vele brass bands mocht meebeleven. ook de namen van andere New Orleans legendes, zoals Dave Bartholomew, Fats Domino, Lloyd Price en Professor Longhair schieten je te binnen bij het beluisteren van dit album.

de muziek laat zich niet vergelijken met die van "Miracle", maar ook "Victory Mixture" is goed voor 4,5 sterren.

Album werd geproduceerd door Carlo Ditta
Recorded & mixed during the summer of 1990 at Sea-Saint Recording Studio, New Orleans, Louisiana

de liner notes van Willy DeVille:

"It was one of those long hot and sweaty summers in New Orleans. Anyone who has been there in July or August will tell you it's so hot the banquettes (sidewalks) seem to buckle. The paint on the shotgun houses looks like it will blister, and it does. The sun beats down punishing anyone still walking or staggering around the French Quarter. I was fortunate enough to be in the coolest place in town, 3809 Clematis Ave. which is Sea Saint Recording Studio where the likes of Allen Toussaint, Eddie Bo, Mac (Dr. John) Rebennack, all professors of New Orleans, along with Barbara George, Earl (Trick-Bag) King, Leo Nocentelli and George Porter of the Meters and a crew of famous and infamous pirates of the Gulf Coast gathered conjuring up Voodoo Rhythms, second line feels, and lost gold from the city that care forgot. Surely a "Victory Mixture", a treasure and a tribute to New Orleans"

ongelooflijk eigenlijk dat wij 83 jaar later kennis kunnen nemen van deze "Dust Bowl Ballads" van Woody Guthrie. wat een geweldig tijdsdocument. dit dankzij mensen die ooit besloten deze songs in een ver verleden op te nemen, om precies te zijn 26 april 1940. de geluidskwaliteit valt mij reuze mee. dit album spoorde mij aan om het album "Folkways: A Vision Shared (1988) A Tribute to Woody Guthrie and Leadbelly" weer eens op te zetten. van dit DBB album staan er o.a. covers op van "Pretty Boy Floyd" (Bob Dylan), "Do Re Mi"(John Mellencamp), "I Ain't Got No Home" en "Vigilante Man" (beide gecoverd door Bruce Springsteen), hoewel ik de versie van Vigilante Man door Ry Cooder op zijn album "Into The Purple Valley (1972) prefereer. verder lijkt het mij duidelijk waar de inspiratie vandaan kwam voor het Bruce Springsteen album "The Ghost Of Tom Joad"

citaat uit de liner notes
quote
The "Dust Bowl Ballads" were recorded on April 26th, 1940 for RCA Victor and are thought to be among the greatest works Woody Guthrie ever accomplished. They were originally released separately on two six track records before all fourteen songs were eventually put together on one album in 1964.

The importance of Woody Guthrie's songwriting on American music can not be overrated. He was the most important American folk musician before the time of Bob Dylan. In fact Dylan himself regarded Guthrie as his main inspiration and began visiting Woody in hospital shortly before he died. Dylan went on to be a major influence on the Beatles making it unimaginable how different today's music would be without
Woody Guthrie
unquote

de rest is geschiedenis

het derde album van de uit Victoria, British Columbia afkomstige Canadese singer/songwriter Wyckham Porteous is er 1 om in te lijsten en valt in de categorie vergeten meesterwerkjes. de man maakt op dit album geweldige roots muziek gebaseerd op country, folk en rock. de tegenwoordig in Vancouver, Canada wonende Wyckham Porteous maakte dit album in Austin met sessiemuzikanten uit Tennessee en Texas.

het is de kwaliteit van zijn liedjes die het op dit album doen. er is geen middelmatig nummer op te vinden. een album dat van begin tot eind de aandacht weet vast te houden, niet alleen door de prachtige muziek maar ook door de sterke teksten. zijn liedjes gaan over alledaagse mensen en situaties, gezongen met zijn doorleefde, ietwat droefgeestige stem die direct bij de luisteraar binnen komt.

een fraaie balans van up-tempo nummers als "Looking For Ground" met heerlijke gitaarriffs, "Maybe Tomorrow" met harmoniezang van o.a. Abra Moore en Jimmy Lafave, "This Land" met Ian McLagan (ex Faces) op organ of de gospel "Glory" met een prachtige 2e stem van zangeres Julianne Banks, worden afgewisseld met prachtige ballads zoals "Back On That Train" met een invallende harmonica of het geëngageerde "Cumberland Waltz" (the last thoughts of Labor Leader and Pacifist Ginger Goodwin before being shot in the hills above Cumberland) met accenten van mandoline en viool, waar de weemoed van afdruipt.

favoriete tracks de ijzersterke melodie van het in honky tonk stijl gespeelde "Rain of Love" en een 2-tal andere love ballads minimaal ingevuld met uitsluitend de man op akoestische gitaar en zijn stem. het breekbare, intieme "3 A.M." is een tearjerker van de eerste orde. een zeldzaam mooi nummer, waar de verstilde intimiteit van het afsluitende nummer "On a Quiet Night Like This" (for Caleb and Sara) nauwelijks voor onder doet. het aanstekelijke "I Would Stay Here" geeft de luisteraar wat lucht.

Wyckham Porteous laat in de liner notes weten:
"Remember that a song is just a song , nothing in the world would change if it was never heard, but if no song were ever written we would never hear the sound of voices singing"

Album werd geproduceerd door Jimmy Lafave
Recorded at Cedar Creek Studios, Austin, Texas
All songs written by Wyckham Porteous

de muzikanten:
Wyckham Porteous: acoustic guitar, vocals
Dan Smith: guitars
Rob Becker: bass
Ian McLagan: B-3 organ
Stewart Cochran: piano
David Bender: drums

Guest Artists:
Paul Sweeny: mandolin
Gene Elders: violin
Mitch Watkins: atmospheric guitar, acoustic guitar
Randy Glines: harmonica

Vocalists:
MIchael Fracasso, Christine Albert, Gemma Cochran, Abra Moore, Jimmy Lafave, Julianne Banks (Glory)