menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / Ontknopingstopic MuMeLadder Top 2000 - Editie 2019

zoeken in:
avatar van Gretz
397
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Air - All I Need

(afbeelding)

Moon Safari | 1999 | France

2018: 922
2017: 273
2016: 385

Genomineerd door: Klassiekers '07
Ik hoor ieder jaar weer op Musicmeter: leuk dat Air in de Radio 2 Top 2000 staat. En hij staat daar ook gewoon hoger dan hier. Raar vind ik dat, want dit nummer zou eigenlijk moeiteloos de top 500 moeten halen.
Dit nummer blinkt uit in zijn melodieusheid en relaxedheid. Ik wist eigenlijk nooit was lounge was, maar door dit nummer heb ik dat leren kennen. Ik werd na een feest een keer wakker op een soort loungebank en dit nummer werd opgezet. Dan leer je de betekenis kennen. Een heerlijke relaxedheid overspoelt je, met steeds op het juiste moment het juiste geluidje. En dan bezit het nummer ook nog eens van die prachtige zwoele zang en een onsterfelijk refrein. Iedere keer zing ik weer mee met een half overslaande stem. Het magnum opus van Air.
(Snoeperd)

avatar van Gretz
396
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pulp - F.E.E.L.I.N.G.C.A.L.L.E.D.L.O.V.E

(afbeelding)

Different Class | 1995 | UK

2018: 866
2017: 431
2016: 555

Genomineerd door: herman
Pulp's Different Class staat al jaren op 1 in mijn top 10 hier, dus dat mijn favoriete nummer ervan heel hoog in mijn top 100 prijkt lijkt me alleen maar logisch. Door de jaren heen heb ik hier al in diverse topics mijn liefde voor het album betuigt, maar ik geloof dat dit toch wel mijn topfavoriet is. Het hoogtepuntje is voor mij het moment waarop Jarvis zingt "I've got that taste in my mouth again", waarna je weet dat hij maar op één ding uit is.

Elke keer als ik dit nummer hoor denk ik weer even terug aan mijn kamer in het ouderlijk huis, waar ik mijn Pulp-bandje steeds vaker draaide. De motivatie daarvoor was Hannah, een Engels meisje dat ik in de zomer had ontmoet op vakantie. Ik was 17 en zij was eigenlijk het eerste meisje waar ik op af had durven stappen. Op de een of andere manier vond ik haar veel interessanter dan de meisjes in mijn directe omgeving. Ze bleek groot fan van Pulp, dus logischerwijs draaide ik het bandje dat ik daarvan had ineens veel vaker. We hielden contact: ik schreef en belde haar vanuit dezelfde kamer. In de kerstvakantie zag ik haar uiteindelijk voor het laatst, daarna verwaterde het contact. De liefde voor Pulp was inmiddels echter definitief. De daaropvolgende zomervakantie kocht ik mijn tweede Pulp-cd en vanaf dat moment ging het hard.

In het Facebook-tijdperk heb ik nieuwsgierig als ik was haar nog wel eens opgezocht, maar ik kon haar helaas niet vinden. Totdat ze mij ineens toevoegde in de periode dat Pulp een reünie aankondigde. Wat bleek: ze was inmiddels getrouwd en had dus een andere achternaam aangenomen. Ook was ze verhuisd naar Kingston-upon-Hull, de meest sexloze (zeker in het weekend) stad waar ik ooit ben geweest. Nogal een contrast met Sheffield Sex City, waar Jarvis zo vaak over zingt. Ik vond het wel een mooi contrast.

Later dat jaar zag ik Pulp live op Primavera Sound 2011 (mijn vaste festivalprik en goed voor zoveel legendarische concerten) en toen was gevoelsmatig de cirkel rond. Het beste concert dat ik ooit zag en de bevestiging dat Pulp's Different Class de ultieme klassieker van mijn tienertijd is.(herman)

avatar van Gretz
395
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Talking Heads - Slippery People

(afbeelding)

Speaking In Tongues | 1983 | USA

2018: 296
2017: 295
2016: 386

Genomineerd door: musicfriek
Slippery People is denk ik het lekkerste nummer van deze band. Alle achtergrondgeluidjes en heerlijke riffjes geven een fraaie drive aan het nummer. Het is allemaal een erg vrolijke bedoening, er wordt echt een feest van gemaakt. Een erg leuk feest welteverstaan. (Snoeperd)

avatar van Gretz
394
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Deerhunter - Desire Lines

(afbeelding)

Halcyon Digest | 2010 | USA

2018: 295
2017: 691
2016: 861

Genomineerd door: the viking
Een nummer waarvan ik altijd eerst aan Interpol moet denken, maar dan direct wel de goede Interpol. Langs de andere kant is het natuurlijk niet volledig Interpol, maar slagen ze erin toch een eigen smoel te hebben. De instrumentale uitloper is om vingers en duimen van af te likken en smaakt dan nog naar meer. (dumb_helicopter)

avatar van Gretz
393
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Waterboys - This Is The Sea

(afbeelding)

This Is The Sea | 1985 | Scotland

2018: 482
2017: 496
2016: 353

Genomineerd door: Klassiekers '11
Bij lange na niet het beste van het album, maar dat zegt veel over het album. Het titelnummer is absoluut niets mis mee. Toch mist het wel iets. Het heeft bv. niet de passie die Don’t Bang the Drum heeft en ook niet het prachtige trompetspel van Trumpets. De rust die het nummer uitstraalt heeft dan wel wat. Als afsluiter perfect, maar zo los.. (chevy93)

avatar van Gretz
392
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Arcade Fire - Ready To Start

(afbeelding)

The Suburbs | 2010 | Canada

2018: 419
2017: 478
2016: 315

Genomineerd door: arcade monkeys
Dit nummer is gezegend met één van de beste ‘teenage angst’-teksten die niet van Morrissey of Jarvis Cocker afkomstig zijn. Muzikaal is het lekker gejaagd en opzwepend. Ik las net dat ze begin 2013 met een nieuw album aankomen. Joepie! (ArthurDZ)

avatar van Justus18
Gretz schreef:
Overzicht van de nummers 600-501:

500-401

avatar van Gretz
391
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Portishead - Roads

(afbeelding)

Dummy | 1994 | UK

2018: 451
2017: 181
2016: 241

Genomineerd door: ebisch
Bedwelmend is het woord dat perfect van toepassing is op Portishead. Ik ken niet heel veel trip-hop, maar het debuut van deze band blijft wat mij betreft nog altijd één van de betere die ik ken. Rustig en duister. (chevy93)

avatar van Justus18
Ik zie al jouw testen.

avatar van Gretz
390
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
R.E.M. - So Central Rain (I'm Sorry)

(afbeelding)

Reckoning | 1984 | USA

2018: 1054
2017: ---
2016: ---

Genomineerd door: johan de witt
()

avatar van Gretz
389
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The War On Drugs - Under The Pressure

(afbeelding)

Lost in the Dream | 2014 | USA

2018: 287
2017: 425
2016: 494

Genomineerd door: Choconas
Weer een aanstekelijk nummer van TWOD. Heerlijke keyboards zetten een sfeer neer die galmt rockt en zeer psychedelisch aandoet maar zo goed is neergezet dat dit nummer minuten kan aanhouden. (DjFrankie)

avatar van Gretz
388
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Black Sabbath - Paranoid

(afbeelding)

Paranoid | 1970 | UK

2018: 254
2017: 228
2016: 411

Genomineerd door: dvdschaaf
Black Sabbath is niet echt genuanceerd gezegd wel mijn favoriete band te noemen. Hun eerste paar albums (tot Sabotage, wat ik tot mijn favoriete plaat reken) waren van grote klasse. Dit jaar is ‘’13’’ uitgekomen en ik ben één van de ongelukkigen die geen kaartje wist te bemachtigen voor het concert in Ziggo Dome eind deze maand. Al moet ik eerlijk zijn, dat ik er echt niet heel erg om rouw, want ondanks dat Ozzy is opgepoetst was de kans levensgroot dat het alleen maar kan tegenvallen. Het eerdergenoemde album is goed, maar het heeft niet meer de power die de band bevatte in de gouden jaren 70. Misschien komt het wel omdat de verrassing er nu wel vanaf is want de band verveelde echt nooit. Zelfs niet wanneer je merkt dat alles precies op elkaar lijkt. Paranoid is natuurlijk de grote klassieker van deze band en het nummer dat het mainstreampubliek wel een belletje doet rinkelen. Wat zij nog meer in hun mars hebben is ongelofelijk en wie ze allemaal hebben geïnspireerd is misschien nog wel wonderlijker te noemen. Ondanks het feit dat ze naar mijn mening eind jaren 70 het bijltje er bij neer hadden moeten gooien, kan ik hier nog steeds van genieten. (nclo)

avatar van Gretz
387
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Muse - New Born

(afbeelding)

Origin Of Symmetry | 2001 | UK

2018: 292
2017: 146
2016: 260

Genomineerd door: Klassiekers '09
De eerste keer dat ik New Born hoorde zal ik nooit vergeten. Het is ook nog niet zo gek lang geleden. Voorjaar 2010. In een donker hoekje van het huis lagen wat Afrekening CD's die ik toen 1 voor 1 aan het beluisteren was. Het eerste nummer op volume 25 was New Born. Ik wist al dat Muse goed was, ik kende hun singles van The Resistance. Maar hiervan werd ik volledig weggeblazen. Tijdens de eerste luisterbeurt is mijn vinger gewoon roerloos op de play-toets van de CD speler blijven liggen. Zoiets had ik nog nooit gehoord en iets beters zou ik tot op de dag van vandaag nooit meer horen. Vanaf dat moment is mijn adoratie voor Muse gestart. Maar het is moeilijk om van je favoriete nummer een goede beschrijving te geven. Omdat de aardse woordenschat niet uitgebreid genoeg is om de pracht recht aan te doen en omdat het moeilijk is om te verwoorden waarom dit nu de overtreffende trap van geniaal is, waarom dit nog een niveau hoger is dan andere geniale supernummers. Het zit hem o.a. in zijn sprookjesachtig mooie intro, de wilde, verpletterende gitaaruitbarstingen, die stem die elk plekje van mijn lichaam kippenvel bezorgt. Perfectie bestaat wel degelijk. (arcade monkeys)

avatar van Gretz
386
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Jon Hopkins - Open Eye Signal

(afbeelding)

Immunity | 2013 | UK

2018: ---
2017: 1327
2016: 1132

Genomineerd door: MVW
()

avatar van Gretz
385
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Band - The Weight

(afbeelding)

Music From Big Pink | 1968 | Canada

2018: 624
2017: 548
2016: 1035

Genomineerd door: Dwejkk_
The Band keert terug naar de roots van de popmuziek met een beetje folk, een beetje country, een beetje blues en een beetje soul en dat in een eigen stijl gegoten. Klinkt authentiek met prima vocalen en piano en tegelijk tijdloos. Hun eerste 2 albums zijn ook zeker de moeite waard (LucM)

avatar van Gretz
384
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Solsbury Hill

(afbeelding)

Peter Gabriel | 1977 | UK

2018: 480
2017: 332
2016: 234

Genomineerd door: Klassiekers '07
Gewoon een heel leuk feelgoodnummer van Peter Gabriel. Dit was de eerste solosingle na zijn vertrek bij Genesis, en ik vind het best opmerkelijk dat dit nummer al zo anders klinkt dan zijn werk bij die band. Die originaliteit en eigenzinnigheid zijn dan ook kenmerken van Peter Gabriel. (ArthurDZ)

avatar van Gretz
383
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
R.E.M. - Orange Crush

(afbeelding)

Green | 1988 | USA

2018: 473
2017: 300
2016: 194

Genomineerd door: Klassiekers '09
Orange Crush met megafoon. Het meest dierbare beeld dat mij zal bijblijven
van hun optreden in Werchter anno 1989, toen Green bovenaan mijn rotatielijst stond.
Een verzameling oprechte rockers, psychedelisch besnaarde ballads en een scheut blues.
Nadien werd het toch allemaal wat braver, vond ik. Al had Automatic for the People zijn charmes. (dazzler)

avatar van Gretz
382
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Kinks - Sunny Afternoon

(afbeelding)

Face To Face | 1966 | UK

2018: 554
2017: 559
2016: 445

Genomineerd door: Lukas
Dit is ook een briljantje uit de jaren '60. Maar deze kende ik al. Alles aan dit nummer is nog net even wat beter dan de vorige. Dit is een van beste Kinks-nummers en dat zegt wat, want deze band heeft van 1966 t/m 1972 een aantal platen gemaakt met alleen maar topnummers. De Kinks zijn dan ook bijna net zo goed als de Beatles, iets rauwer misschien. Dit is een nummer dat zo bij de topnummers van Revolver had gehoord, aan de ene kant heel relaxed, maar ook gewoon een perfecte popsong met vooral een subliem refrein. (Snoeperd)

avatar van Gretz
381
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Joe Jackson - Real Men

(afbeelding)

Night and Day | 1982 | UK

2018: 222
2017: 314
2016: 225

Genomineerd door: yeahyeahyeah
Verslavende gitaarriffs vind je overal, maar pianomotiefjes die aan je ribben blijven plakken zijn schaarser in popmuziek land. Real Men van Joe Jackson begint met zo'n motiefje. Daar legt Joe dan zo'n bijtende vocalen overheen dat je gerust kan spreken van het nijdige new wave broertje van Billy Joel. Want Jackson debuteerde met knallend baswerk en hoekige songs om daarna album na album zijn ware muzikale gelaat te tonen. Day and Night was een eerste mijlpaal in die ontwikkeling. De enige echte man is en blijft; als het moet tot in de vroege uurtjes, de piano man. (dazzler)

avatar van Gretz
380
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
dEUS - Hotellounge (Be The Death Of Me)

(afbeelding)

Worst Case Scenario | 1994 | Belgium

2018: 218
2017: 96
2016: 154

Genomineerd door: Jesse
De kracht van (de betere) dEUS-nummers is de manier waarop een lieflijk melodietje kan veranderen in een chaotische, vuige boel. Dit doen ze zonder dat het hard/zacht-contrast ook maar ergens geforceerd klinkt. Bij de opname van Hotellounge begaf een van de versterkers het. Dit gaf zo'n tof effect dat ze het erin hebben gelaten. (Teunnis)

avatar van Gretz
379
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Stevie Wonder - Sir Duke

(afbeelding)

Songs In The Key Of Life | 1976 | USA

2018: 338
2017: 892
2016: 478

Genomineerd door: musicfriek
Sir Duke behoort tot de beste songs van Stevie Wonder, afkomstig uit zijn meesterwerk Songs in the Key of Life. Ik vind hem een prachtige stem hebben en die blazers maken het nummer helemaal af. (LucM)

avatar van Gretz
378
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Tame Impala - The Less I Know The Better

(afbeelding)

Currents | 2015 | Australia

2018: 622
2017: 238
2016: 373

Genomineerd door: DenDimi
Dankzij Mark Ronson's 'Uptown Special' maakte ik kennis met Kevin Parker en zijn band Tame Impala. Al bij de eerste klanken van zijn stemgeluid was ik verkocht. Die heerlijke effecten die liggen op zijn vocalen werken perfect en, ja Let It Happen is natuurlijk fantastisch, maar de échte knaller voor mij is The Less I Know the Better. Heerlijk funky en er zijn vele dagen dat ik wakker word en deze song in mijn hoofd zit. Gevolg is natuurlijk dat deze song een half uur op replay komt te staan. Dit kan ik blijven horen! (catdog)

avatar van Gretz
377
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
The Beatles - Helter Skelter

(afbeelding)

The White Album | 1968 | UK

2018: ---
2017: 583
2016: 350

Genomineerd door: Klassiekers '07
Dit is volgens mij het hardste wat The Beatles hebben gemaakt. Het nummer heeft vast ook een hoge love-hate factor. Ik vind het een prima uistapje van The Beatles. De prachtige pop blijft overeind, maar wordt verpakt in fantastische riffs, herrie? Nee hoor. Het is een meer dan prima uitstapje dit. Wat mij betreft hadden ze een heel album vol Helter Skelter mogen zetten. Helaas is dat er niet van gekomen. (Snoeperd)

avatar van Gretz
376
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Muse - Plug In Baby

(afbeelding)

Origin Of Symmetry | 2001 | UK

2018: 340
2017: 335
2016: 550

Genomineerd door: Nicolage Rico
Het nummer begint met een snerpende gitaarriff, die door het Total Guitar Magazine als beste gitaarriff van de noughties is uitverkozen. Verder wordt het nummer afgewisseld door een vrij catchy en op concerten populair meegezongen refrein en de strofes waarin Matt Bellamy met zijn fantastische stembereik iedereen alle hoeken van de kamer laat zien. Misschien niet het meest toegankelijke nummer van Muse zoals een Starlight of een Uprising, hetgeen ook het echt grote publiek zou kennen, maar elke echte Muse-fan zal beamen dat dit toch één van de klassiekers uit het oeuvre van Muse is. (dumb_helicopter)

avatar van Gretz
375
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Smashing Pumpkins - Bullet With Butterfly Wings

(afbeelding)

Mellon Collie And The Infinite Sadness | 1995 | USA

2018: 212
2017: 229
2016: 393

Genomineerd door: Klassiekers '09
In het begin van de jaren '90 was de Top 40 mijn muzikale bijbel en Technotronic (inderdaad, die van Pump Up The Jam) mijn absolute favoriet als het op muziek aankwam, anno nu is muziek mijn grootste hobby: er gaat bijna geen dag voorbij dat ik er niet actief mee bezig. De liefde voor muziek was er al, maar je zou kunnen zeggen dat Billy Corgan het vuur stevig heeft opgestookt. En daar ben ik hem nog altijd dankbaar voor. Het duurde wel even voor het balletje ging rollen: waar ik als brugklasser nog helemaal niets kon met Nirvana's Smells Like Teen Spirit (herrie vond ik het), werd ik als zestienjarige beetje bij beetje liefhebber van de alternatieve gitaarmuziek. Met name mijn scoutingvrienden van weleer waren daar debet aan: na onze wekelijkse bijeenkomsten op vrijdagavond werd er altijd alternatieve muziek gedraaid en dat beviel me steeds beter. Ik leerde alsnog Nirvana waarderen, evenals de andere grote grunge-bands uit die tijd. En ik vond de in die tijd populaire Green Day en Offspring ook erg leuk, al was ik daar snel op uitgeluisterd. Het was ergens vlak na de zomer dat iemand een cassette mee had met daarop een nieuw nummer van de Smashing Pumpkins, een band waar ik tot dan toe nog niet echt mee uit de voeten kon. Maar hoe anders was dat met Bullet With Butterfly Wings! Het was per direct mijn favoriete nummer en ik was niet alleen: het werd het lijflied van ons vriendengroepje. Elke vrijdagavond brulden we weer keihard dat refrein mee en genoten we van die ziedende laatste minuut waarin James, Billy, D'Arcy en Jimmy zich flink uitleefden op de gitaren en drums. Om het nummer daarna nog eens te draaien.

Snel daarna was ik jarig en mijn ouders gaven een cadeau waar ik maar niet op uitgeluisterd raakte: Mellon Collie and the Infinite Sadness. Ik was zo verpletterd door de eerste CD dat het wel een maand heeft geduurd voor ik eens aan de tweede CD toekwam... Zonder daar overigens een noot van te kennen had ik echt het gevoel dat dit The White Album van mijn generatie was. Smashing Pumpkins' was niet de eerste gitaarband die ik leerde kennen, maar wel de eerste waar ik echt verliefd op werd. Dank u, Billy, Jimmy, D'Arcy en James! (herman)

avatar van Gretz
374
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Frank Boeijen Groep - Kronenburg Park

(afbeelding)

Foto Van Een Mooie Dag | 1985 | Netherlands

2018: 262
2017: 241
2016: 581

Genomineerd door: freitzen
Wat mij betreft één van dé Nederpopklassiekers bij uitstek, het heeft één van de mooiste intro's ooit, ook geweldige tekst en refrein met subliem einde. (LucM)

avatar van Gretz
373
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Kendrick Lamar - The Blacker The Berry

(afbeelding)

To Pimp A Butterfly | 2015 | USA

2018: 344
2017: 1127
2016: 838

Genomineerd door: ArthurDZ
2015 is voor mij het jaar van Kendrick Lamar. Met To Pimp a Butterfly heeft hij een wereldalbum uitgebracht, een album dat inmiddels in mijn persoonlijke top 10 te vinden is. The Blacker the Berry was het allereerste nummer wat we van die plaat te horen kregen, en wat voor een nummer. Je hoort gewoon dat Kendrick al zijn frustratie in het nummer gooit. Frustratie die hij heeft gekregen door de slechte positie van de zwarte mens in Amerika en de vele onschuldige en ongewapende zwarten die door de politie zijn vermoord. Hij richt al zijn agressie op de mensen die hier verantwoordelijk voor zijn: You hate me don't you? You hate my people, your plan is to terminate my culture. You're fuckin' evil. Door deze agressieve teksten plus de harde beat ga je je er zelfs een beetje verantwoordelijk voor voelen. Maar wat blijkt aan het einde van het nummer: dit is niet de enige reden waarom hij gefrustreerd is, hij is ook gefrustreerd door zijn eigen hypocrisie. In de laatste paar regels stelt hij zichzelf namelijk de vraag waarom hij zich hier in hemelsnaam over uitspreekt, terwijl hij zelf iemand heeft vermoord die zwarter is dan hij. Hierbij spreekt hij niet alleen zichzelf aan, maar ook de gehele zwarte gemeenschap. 'We kunnen allemaal wel boos zijn op de politie, maar door onze eigen strijd tussen criminele bendes komen ook tientallen onschuldige mensen om.' (744leon)

avatar van Gretz
372
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Talking Heads - Road To Nowhere

(afbeelding)

Little Creatures | 1985 | USA

2018: 324
2017: 474
2016: 628

Genomineerd door: Axel
David Byrne als rattenvanger van Hamelen.
Een rol die hem op het magere lijf geshreven is.
Pak je koffers en boek mee een reis naar niemandsland.
Wachten op Godot in de 80s. Het beloofde land van Ronald Reagan. (dazzler)

avatar van Gretz
371
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Smiths - I Know It's Over

(afbeelding)

The Queen Is Dead | 1986 | UK

2018: 309
2017: 271
2016: 551

Genomineerd door: yoeridedeygere
Als dit nummer er nog niet in had gestaan had ik het zonder pardon genomineerd. Dit is mijn favoriete Smiths-nummer en zal als ik een lijst zou maken terug te vinden zijn in mijn top 10 aller tijden.
Het nummer begint al meteen met de zeer repetitieve drums. Die drums werken hypnotiserend. Heel droog veer ik mee op de drums. De zang van Morrissey vind ik een van de meeste emotievolle stemmen die er is. En in dit nummer weet hij dat perfect te gebruiken. Het lijkt wel alsof hij alle emotie die hij heeft in dit nummer gooit. De ene op de andere ongelooflijk prachtige passage volgen elkaar op. Dat stukje met die vragen is een van de mooiste stukjes muziek die ik ken. Verder roem ik de prachtige opbouw van dit nummer. Dit is één grote brok emotie.
(Snoeperd)

avatar van Gretz
370
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Stone Roses - Fools Gold

(afbeelding)

The Stone Roses | 1989 | UK

2018: 255
2017: 123
2016: 67

Genomineerd door: deric raven
Het absolute hoogtepunt uit de Madchester-scene. De 12"-versie klinkt als een psychedelische rockband dat een danceplaat speelt. Met de heerlijke funky drums en de psychedelische gitaarklanken heb je eigenlijk een soort van acid house, maar dan in een format van een rockband. Tien minuten lang genieten! (Teunnis)

Gast
geplaatst: vandaag om 04:57 uur

geplaatst: vandaag om 04:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.