Arrow voor het eerst in de lijst? In mijn hoofd deed die al lang mee. Enfin, beter laat dan nooit.

VDGG zit wel (terecht) in de lift, met dit jaar 5 nummers in de lijst (waarvan nu 3 van Godbluff), op zeker moment was dat er maar 1.

Ik dacht zelfs dat ze nu op hun hoogtepunt waren, maar bij nazoeken bleken ze in 2015 (in de eerste editie) nog 7 ijzers in het vuur te hebben.

217
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Mostly Autumn - White Rainbow [19:13]



White Rainbow | 2018 | Verenigd Koninkrijk

2023: 212
2022: 270
2021: 293
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: musicborst

Eerst vroeg ik me af wat dat nu weer is een witte regenboog. Is zelfs de regenboog zo controversieel geworden dat er nu een alternatief is voor wie voor minder diversiteit wil, namelijk een witte regenboog?
Maar het blijkt dus echt te bestaan. 'Een optisch verschijnsel dat lijkt op een regenboog maar wit van kleur is omdat de waterdruppels te klein zijn om het licht in losse kleuren te splitsen.' Zal wel vooral in de herfst voorkomen, denk ik. Maar goed, zo heb ik wel weer wat opgestoken.

Maar belangrijker wat ik opgestoken heb van dit nummer, is dat Mostly Autumn ook na het tijdperk Heather Findlay en Anne Marie Helder nog dus best hele mooie muziek gemaakt heeft, die de moeite van 19 minuten luisteren meer dan waard is. Van verstild, naar best stevig. En hoewel het in zijn afwisseling niet beslist onvoorspelbaar of verrassend overkomt, maakt de emotie, die ongetwijfeld aangewakkerd wordt door het vroege overlijden van Liam Davison (50 jaar werd hij slechts) voorafgaand aan het opnemen van dit album, dat het nummer je goed weet te pakken en je aandacht geen moment verslapt.

Dat blijft een hele kunst als je dat lukt in een nummer van 20 minuten lang. Dus dit nummer kun je met recht als een echt kunststukje bestempelen. (Bonk)

216
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Camel - Rose Of Sharon [4:48]



Dust and Dreams | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2023: 214
2022: 224
2021: 269
2018: 266
2017: 255
2016: 148
2015: 98
Genomineerd door: vigil

Altijd lastig om één nummer uit een album te pikken als het album aan een thema is opgehangen. Toch is het goed dat er een nummer van dit album (Dust and Dreams, geïnspireerd op het boek van John Steinbeck) in de top 300 staat. Opvallend aan dit nummer is de samenzang/woordenstrijd tussen de zwangere Rose en haar man (Connie), op zoek naar een betere toekomst in Californië. Gecombineerd met het gevoel dat Latimer als altijd in zijn spel kan leggen straalt het nummer tegelijkertijd hoop en onzekerheid uit. Erg goed gedaan. (Jester)

Echt een band waar ik eens werk van moet maken. Ben bekend met het solowerk van Hamill maar in zijn band heb ik mij eigenlijk nooit verdiept. Erg fraai allemaal. Voel en VDGG weekje aankomen

215
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Soup - The Boy and the Snow [11:32]



Remedies | 2017 | Noorwegen

2023: 67
2022: 72
2021: 74
2018: 67
2017: 278
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bonk

Soms moet je een recensie niet te ingewikkeld maken als iemand 22 jaar voor dato al eens het nummer prachtig samengevat heeft

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/71RQtpUOFAL._SL1274_.jpg (Bonk)

214
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Gathering - Nighttime Birds [6:55]



Nighttime Birds | 1997 | Nederland

2023: 195
2022: 297
2021: 152
2018: 247
2017: 210
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: vigil

Ik heb geregeld het gevoel, niet alleen bij de progmuziek, dat we wel eens wat trotser mogen zijn op al het moois wat uit ons kleine landje gefabriceerd wordt aan muziek.

En dan hebben we naar mijn mening één van de beste vrouwelijke stemmen uit de (prog)muziek die uit ons eigen land komt. Want wat heeft Anneke toch een prachtige stem, waarmee ze bijna in alle toonaarden en in alle sterktes een geweldige zangstem weet te fabriceren en altijd weet ze de juiste stemming en lading mee te geven aan een nummer. Niet voor niets een veel gevraagd artiest, zowel binnen landsgrenzen (denk aan The Gentle Storm met Arjen Lucassen) als daarbuiten (denk aan Devin Townsend).

Maar het tijdens dit nummer alleen hebben over Anneke doet toch ernstig tekort aan de andere zeer bekwame muzikanten van the Gathering. Want zoals zo vaak is het hier het geheel mooier dan de som der delen. Want de gitaar jankt heerlijk, de drums worden goed geraakt, maar het nummer is zó sfeervol, omdat het hele plaatje klopt. Het nummer kent een prachtige opbouw, wat het ook veel spanning mee geeft.

Weer zo'n nummer waar je prima je ogen bij kan sluiten en je dan heerlijk laten meevoeren door de prachtige muziek. (Bonk)

213
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Cult of Luna - Finland [10:50]



Somewhere Along the Higheway | 2006 | Zweden

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Klassiekers '25

212
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Dream Theater - Octavarium [24:00]



Octavarium | 2005 | Verenigde Staten

2023: 99
2022: 39
2021: 139
2018: 246
2017: 281
2016: 226
2015: ---
Genomineerd door: 50tracks

Toen ik echt muziek begon te luisteren, heb ik vooral de muziekbibliotheken van twee van m'n broers geraadpleegd. De ene luisterde vooral punk/new wave, maar de andere luisterde naar alternative rock en progressive rock. Dat laatste bleek toch meer bepalend, waardoor Muse en Dream Theater in het begin mijn meest geluisterde bands waren. Met Dream Theater begon het voor mij bij het album Octavarium, waarvan deze de epic-afsluiter is. Verrassend is het niet naar Dream Theater maatstaven: we werken over het hele nummer naar een climax toe, en onderweg wordt er ruimte geboden voor het muzikale talent van alle leden van de band. Maar lekker is het wel. Na de climax krijgen we nog een uiterst zoete outro, in welke sfeer ze helaas op volgende albums in blijven hangen.

Ik luisterde eigenlijk bijna nooit meer naar Dream Theater, maar door dit spel en nummers als deze ben ik in gaan zien dat dat misschien een vergissing is. (Finidi)

211
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night [9:54]



Solar Fire | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2023: 299
2022: 264
2021: 271
2018: 116
2017: 148
2016: 143
2015: ---
Genomineerd door: vigil

Nu staat deze band rond Manfred Mann er wel om bekend veel covers opgenomen te hebben van met name Bruce Springsteen en Bob Dylan maar dat de laatste ook verantwoordelijk was voor het origineel van dit nummer is denk ik niet heel erg bekend. Het lijkt er ook helemaal niet meer op, enkel qua tekst kan je nog het nodige kunnen herkennen. Het is van een kort folknummer omgebouwd naar een op en top meeslepende symfotrack uitgebracht in 1973 op het sowieso fijne Solar Fire album. (vigil)

210
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Procol Harum - Grand Hotel [6:09]



Grand Hotel | 1973 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: divart

Eerder dit jaar schreef ik: "Grand Hotel had ik nog nooit gehoord, maar het verbaast me dat zo’n prachtig nummer de nominatieronde nodig heeft om in de lijst te komen." Nu, zeven maanden later, constateer ik tevreden dat het nummer -volkomen terecht- de top 300 heeft gehaald. Ik ken nog maar een deel van het oeuvre van Procol Harum, maar ik vermoed dat dit één van hun meest majestueuze en theatrale werkstukken is. Het nummer neemt je decennia mee terug in de tijd (de krasjes op mijn tweedehands LP helpen om dit gevoel te versterken) voor een feestelijke avond in een chique Frans hotel. Er wordt gedanst en vooral ook heerlijk gegeten. De culinaire hoogstandjes vliegen je in de songtekst om de oren. De band weet doeltreffend een sfeer van nostalgie, overdaad en grandeur te schetsen. Ik blijf genieten van de rijke arrangementen, waarbij de band wordt ondersteund door een orkest en koor. Eén van mijn fijnste ontdekkingen van deze Prog Ladder. (All Day Watcher)

209
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Moody Blues - Legend of a Mind [6:37]



In Search of the Lost Chord | 1968 | Verenigd Koninkrijk

2023: 182
2022: 197
2021: ---
2018: 297
2017: 124
2016: 243
2015: 100
Genomineerd door: BoyOnHeavenHill

Natuurlijk is Days of Future Passed een grootheid op zich, maar daarbuiten is het toch geen heel gewaagde stelling dat Legend of a Mind het mooiste is wat The Magnificent Moodies ons geschonken hebben... of anders althans het meest hypnotiserende. Het nummer is geschreven en (grotendeels) gezongen door fluitist Ray Thomas, die in het midden van het lied ook een flinke solo ten beste geeft op de... juist. En waar het beginstuk "Timothy Leary's dead / No, n-n-no he's outside looking in" al vervreemdend genoeg is, zijn het de fluitsolo en het stuk erna waar de hogere sferen met recht bereikt worden. (Casartelli)

208
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Riverside - Left Out [10:59]



Anno Domini High Definition | 2009 | Polen

2023: 173
2022: 209
2021: ---
2018: 252
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: SBube

207
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Eloy - The Apocalypse [14:55]



Silent Cries and Mighty Echoes | 1979 | Duitsland

2023: 145
2022: 210
2021: 264
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Intermezzo '21

Eloy gaat alweer een tijd mee in mijn collectie. Het muzikale equivalent van comfort food van Frank Bornemann en co kan immers altijd even tussendoor. Gaandeweg is mijn belangstelling voor hun jaren '70 werk wel wat afgenomen. Zo kon het gebeuren dat pas toen ik recent Ocean weer eens opzette, ik ineens opmerkte dat landgenoten Tangerine Dream ook nogal een stempel op de muziek van Eloy gedrukt hebben. Tussen de Deep Purple/Jethro Tull van de vroege jaren, de Pink Floyd van de middenperiode en hun neoprogtake on space rock van de jaren '80 had ik die nog even gemist.

Maar daar gaat het bij The Apocalypse een stuk minder over. Waar het een stuk meer over gaat: Pink Floyd dus. The Apocalypse is toch wel een beetje Eloy's eerbetoon aan Echoes. Net als bij het grote voorbeeld is de gedachte dat de opbouw iets minder langdradig gekund had soms verleidelijk. De laatste drie minuten zijn het wachten hoe dan ook dubbel en dwars waard. Dankzij de slotclimax is (hoewel ook heel duidelijk geïnspireerd door...) The Apocalypse het beste nummer dat Pink Floyd nooit gemaakt heeft. (Casartelli)

206
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Tool - Fear Inoculum [10:20]



Fear Inoculum | 2019 | Verenigde Staten

2023: 171
2022: 110
2021: 251
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: meneer

205
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Care [15:18]



An Hour Before It's Dark | 2022 | Verenigd Koninkrijk

2023: 85
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Bravejester

204
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Supersister - Methamorphosis: A. Mexico, B. Methamorphosis, C. Eight Miles High [8:03]



Present from Nancy | 1970 | Nederland

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: All Day Watcher

Supersister is een band waar ik op zijn tijd enorm van kan genieten, maar niet te lang of te vaak achter elkaar. Hun avontuurlijke composities vragen je volledige aandacht en nemen geen genoegen met een rol als achtergrondmuziek. Dit geldt zeker ook voor de intrigerende suite Metamorphosis van hun debuutalbum, één van mijn favoriete stukken van de Haagse band. De eerste track Mexico (de voornaamste reden dat ik deze suite heb genomineerd) is nog enigszins toegankelijk, maar het tweede deel is bijna een soort happy hardcore avant la lettre... Wat betreft Mexico: dat nummer grijpt je direct bij de kladden door de zware orgelklanken, het dwingende getrommel en de daar mysterieus tussendoor zwevende dwarsfluit. Altijd als ik dit fragment voorbij hoor komen, schieten er concertbeelden uit 2024 door mijn hoofd, met Robert Jan Stips die half headbangend staat te toveren achter zijn keyboards. Mooie herinneringen. Het nummer gaat overigens niet letterlijk over het Noord-Amerikaanse land, maar is meer bedoeld als een muzikale fantasie die je meeneemt naar een exotische, denkbeeldige plek. (All Day Watcher)

203
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Soen - Lotus [5:23]



Lotus | 2019 | Zweden / Verenigde Staten

2023: 88
2022: 182
2021: 108
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Intermezzo '21

Ik was al langer enthousiast over de muziek van Soen en in mijn optiek zijn al hun albums bovengemiddeld sterk, maar met Lotus wisten ze me echt weg te blazen. Ik was al blij toen ik de cd in mijn bezit kreeg, want eindelijk ook weer eens band die echt zorg droeg voor de visuele vormgeving van een cd met een uitklapbaar hoesje, wat er prachtig uitziet.

Dit is het titelnummer van dat album. Waar ze eerder nog wel eens, overigens niet geheel terecht, weggezet werden als simpele Tool-kloon, ontwikkelden ze op dit album echt hun eigen geluid. En dat laat zich onder andere horen in dit prachtige nummer. Zo'n nummer wat je met je eigenlijk met je ogen dicht moet ondergaan. Wat een lading, wat een emotie, zonder dat het daarvoor grote uitbarstingen nodig heeft. Intens mooi.

Turn to your friends,
Let them face the one you mirror.
And the demons that now rest on your side,
They will leave you on your own. (Bonk)

202
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Camel - Lawrence [10:46]



Rajaz | 1999 | Verenigd Koninkrijk

2023: 127
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: 240
2016: 296
2015: 101
Genomineerd door: Jester

Naast oude blues jongens en The Shadows (Hank .B. Marvin) heeft Latimer iets met filmmuziek.
In de openingssectie van Lawrence hoor ik dat mooi terug.
Het gezongen deel is mooi, maar zoals zo vaak is de gitaarsolo gewoon nog een stapje hoger.
Rond 9 minuten huilt de gitaar echt.
Wat een geweldig mooi nummer. (Rudi S)

201
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Ray Wilson - Makes Me Think Of Home [7:56]



Makes Me Think of Home | 2016 | Verenigd Koninkrijk

2023: 142
2022: 234
2021: 206
2018: 121
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: meesterdch

Ik ben een groot liefhebber van de stem van Ray Wilson. En heb ook, met mijn vrouw, vele concerten van hem bezocht. Die concerten worden door veel mensen bezocht vanwege zijn link met Genesis en zijn interpretaties van Genesis-nummers. Dat doet hij zeker niet slecht, maar elk concert verlaat ik de zaal met het gevoel: waarom niet eens een concert met alleen eigen materiaal? Want hij heeft voldoende nummers van zeer goede kwaliteit geschreven om zo'n concert te vullen. Maar de meeste van die nummers zijn vooral singer-songwriter, soms een beetje pop of rock. Niks mis mee, maar niet voor de progladder. Dit nummer is in die zin een uitzondering. De combinatie van de sfeer, de stem van Ray, de dynamische wisselingen in dit nummer en de geweldige sax-solo van Marcin Kajper doen het voor mij ver boven het gemiddelde uitstijgen. En ook zeker geschikt voor de progladder. Wel aangenaam verrast dat veel progladderisten dit ook vinden. En wat mij betreft een terechte erkenning van een artiest die veel meer is dan de ex-zanger van een mislukt avontuur bij Genesis die alleen maar teert op dat verleden. (meesterdch)

Overzichtje van de vorige 50:

250 (161) King Buffalo - Locusts
249 (261) Lunatic Soul - Gutter
248 (223) Gazpacho - Sapien
247 (168) Antimatter - Existential
246 (295) Airbag - Machines and Men
245 (-----) Soup - Clandestine Eyes
244 (144) Antimatter - Black Eyed Man
243 (292) The Pineapple Thief - White Mist
242 (-----) IQ - Nostalgia / Falling Apart at the Seams
241 (175) Airbag - Homesick I-III
240 (147) Big Big Train - The Underfall Yard
239 (283) Mostly Autumn - The Night Sky
238 (118) Steve Hackett - Spectral Mornings
237 (289) Queensrÿche - Anybody Listening?
236 (-----) Van der Graaf Generator - Scorched Earth
235 (248) Pendragon - Paintbox
234 (263) Dream Theater - A Change of Seasons
233 (288) Van Der Graaf Generator - Refugees
232 (180) The Pineapple Thief - Remember Us
231 (135) Fish - View from the Hill
230 (-----) Kansas - Lamplight Symphony
229 (129) Steven Wilson - Harmony Korine
228 (-----) Opeth - §1
227 (131) King Buffalo - Cerberus
226 (130) Fish - A Gentleman's Excuse Me
225 (-----) Mike Oldfield - Ommadawn Pt. 1
224 (133) Riverside - The Depth Of Self-Delusion
223 (146) IQ - Leap of Faith
222 (207) Porcupine Tree - Way Out of Here
221 (-----) Soen - Lascivious
220 (205) Dream Theater - The Count of Tuscany
219 (194) Blackfield - Epidemic
218 (-----) Van Der Graaf Generator - Arrow
217 (212) Mostly Autumn - White Rainbow
216 (214) Camel - Rose Of Sharon
215 (67) Soup - The Boy and the Snow
214 (195) The Gathering - Nighttime Birds
213 (-----) Cult of Luna - Finland
212 (99) Dream Theater - Octavarium
211 (299) Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night
210 (-----) Procol Harum - Grand Hotel
209 (182) The Moody Blues - Legend of a Mind
208 (173) Riverside - Left Out
207 (145) Eloy - The Apocalypse
206 (171) Tool - Fear Inoculum
205 (85) Marillion - Care
204 (-----) Supersister - Methamorphosis: A. Mexico, B. Methamorphosis, C. Eight Miles High
203 (88) Soen - Lotus
202 (127) Camel - Lawrence
201 (142) Ray Wilson - Makes Me Think Of Home

200
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Dream Theater - Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper' [9:32]



Images and Words | 1992 | Verenigde Staten

2023: 281
2022: 223
2021: 98
2018: ---
2017: 142
2016: 244
2015: 109
Genomineerd door: marsupilami

Dit was het eerste nummer dat ik ooit hoorde van DT. Zo ergens rond de eeuwwisseling moet het geweest zijn dat ik in de lokale bib ‘Live at the Marquee’ vond. De hoes sprak me aan en zomaar op goed geluk de cd ontleend. Vanaf de eerste tonen was ik verkocht. Vooral de grote afwisseling sprak me aan. Waar ik in de meeste metalcd’s wel afwisseling kreeg gezien over een hele cd, kreeg ik het hier al binnen één nummer! Er is ook ruimte voor zo ongeveer elk instrument om eens voor het voetlicht te komen en je hoort zo wat voor een klasbakken de muzikanten wel niet zijn. Ze vechten onderling duels uit, maar die leiden altijd wel ergens tot een 'grote finale' zonder verliezers.

Dit nummer (eigenlijk die hele livecd) heeft me in de prog getrokken. Ik vond er nog voldoende metalaspecten in terug om mijn eerste aandacht te trekken, maar de andere aspecten hebben me aangezet om mijn blik te verruimen. (buso)

199
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Haken - Visions [22:25]



Visions | 2011 | Verenigd Koninkrijk

2023: 226
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: ABDrums

198
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - Time Flies [11:40]



The Incident | 2009 | Verenigd Koninkrijk

2023: 58
2022: 83
2021: 95
2018: 83
2017: 65
2016: 57
2015: 57
Genomineerd door: dynamo d

Rond het verschijnen van The Incident begon het in bepaalde kringen behoorlijk salonfähig te worden om Porcupine Tree / Steven Wilson moe te zijn. Dat is ergens een beetje merkwaardig, want het was nog niet zo dat je er in het winkelcentrum mee doodgegooid werd en concertbezoek en cd-beluistering zijn over het algemeen nog gewoon vrijwillig. Toch herkende en herken ik wel wat in dat sentiment en The Incident is tot op de dag van vandaag een van mijn minder gewaardeerde Porcupine Tree albums. Time Flies is daar dan weer een gunstige uitzondering op. Hoe zuur ik soms ook op (vermeend) plagiaat mag reageren, dit Pink Floyd-eerbetoon (het is bijna een dubbelcover van Dogs en Sheep) gaat erin als koek. Waarom Wilson die gunfactor bij mij dan wel weer had, daarvoor moet ik nog eens een sessie bij de psycholoog houden. (Casartelli)

197
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Signal to Noise [7:36]



Up | 2002 | Verenigd Koninkrijk

2023: 272
2022: 159
2021: 114
2018: 141
2017: 293
2016: 123
2015: 161
Genomineerd door: Bonk

Dit is het beste nummer van het beste solo-album van een zanger met één van de mooiste stemmen, die ook nog eens mede-grondlegger is van het geweldige genre Prog. Mocht het nog niet duidelijk zijn; ik acht dit nummer zeer hoog!

En waarom is het dan zo goed? Het is een nummer waardoor ik nog werkelijk verrast werd en wat ik daadwerkelijk als vernieuwend beschouw en dat gebeurt me maar heel zelden in deze eeuw. Maar als je zo door een nummer gegrepen wordt en het zo intens en bloedstollend mooi vindt, dan ben ik ook altijd wel extra voorzichtig met het onder woorden brengen van de kracht en de schoonheid van zo’n prachtig nummer, omdat de woorden en de beschrijving het nummer toch vaak tekort doen.

En dit is zo’n nummer. Soms moet je niet te veel woorden vuil maken aan muziek, maar moet je het gewoon ondergaan.

Turn up the Signal, Wipe out the Noise! (Bonk)

196
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Kansas - Miracles Out of Nowhere [6:28]



Leftoverture | 1976 | Verenigde Staten

2023: 286
2022: 239
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: TONYLUNA

Leftoverture is het scharnierpunt tussen Kansas' klassieke progalbums (die het, in vergelijking tot hun Britse evenknieën, ook al meer van brute energie en de eeuwige viool moeten hebben) en de afsluiting van hun eerste decennium met immer toegankelijkere (en saaiere) platen.

Hier is het nog koek en ei: Miracles Out of Nowhere is het hoogtepunt van het 'hitalbum', met een schitterende melodielijn richting refrein als basis en voldoende muzikale tierelantijntjes om de progger bij de les te houden, zonder dat de excessen ook maar een moment in de weg zitten. Fijn dat-ie in de lijst mag. (Casartelli)

195
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Family Snapshot [4:28]



Peter Gabriel [3] | 1980 | Verenigd Koninkrijk

2023: 273
2022: 203
2021: 174
2018: 101
2017: 69
2016: 237
2015: 122
Genomineerd door: vigil

Ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger op de fiets zat met mijn walkman op en in weer en wind heen en weer fietste naar school of werk. Dan hebben we het al gauw over minimaal een jaar of 23 geleden (we worden oud…). Vaak kwam het bandje van Plays Live voorbij. Dit was een concert registratie van Peter Gabriel. Nu is het hele live album fantastisch maar Family Snapshot intrigeerde mij het meest. Dat is eigenlijk altijd zo gebleven (mede daardoor is zijn derde album ook nog altijd mijn favoriet) al heeft de goede man natuurlijk enorm veel goede liedjes en is de concurrentie daardoor groot. (vigil)

194
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Camel - Ice [10:10]



I Can See Your House from Here | 1979 | Verenigd Koninkrijk

2023: 184
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: 145
2015: 75
Genomineerd door: meesterdch

Een verrassende song op een nogal pop-geörienteerde plaat van Camel. Daar waar het meerendeel van I Can See Your House From Here bestaat uit lichtvoetige prog-pop met veel synthesizerkrachtpatserij neemt de band op dit nummer het gas flink terug.

Ice is een publieksfavoriet, omdat Andy Latimer hier een lange gitaarsolo speelt. Camel heeft nog niet eerder zo als Pink Floyd geklonken. Camel pleegt hier wel een beetje stijlbreuk, omdat hun nummers eerder veel complexer waren en er ook wel tempowisselingen in hun oudere songs zaten. Na het 'succes' van Ice zal Latimer op latere platen altijd weer een nummer op de plaat zetten met een laag tempo en een lange gitaarsolo. (Mssr Renard)

193
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Renaissance - Trip to the Fair [10:51]



Scheherazade and Other Stories | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: 205
2021: ---
2018: ---
2017: 204
2016: 268
2015: 174
Genomineerd door: Finidi

Ik kom zelf nooit op de kermis, ik moet er niet aan denken. Ik heb niets met de aldaar aanwezige producten (polshorloges: bah!), attracties (botsauto's: bah!) en ook niet met de mensen (mensen: bah!). Renaissance lost in ieder geval een derde van mijn problemen in één keer op:

I took a trip down to look at the fair
When I arrived I found nobody there

Maar goed, later komt de hele dekselse bende toch tot leven (draaimolen! clowns!) en dan blijkt dat Annie Haslam ook helemaal niet van kermissen houdt:

I wish that this trip to the fair had never begun

Nou ja, dat kan ik me dus goed voorstellen, maar dan hadden we dit geweldige nummer niet gehad en dat zou dan wel weer heel erg jammer zijn. Het sterkste nummer van een toch al bijzonder sterke plaat en toch zeker beter dan het te lange epic op dit album. Er zijn trouwens nog wel meer zaken waar ik helemaal niets mee heb, misschien is er nog een progband die daar zijn voordeel mee doen? (Brunniepoo)

I-V gaat nog een rondje mee met de carrousel; op 192 vinden we reeds

192
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts VI-IX) [12:29]



Wish You Were Here | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2023: 233
2022: 34
2021: 76
2018: 259
2017: 266
2016: 205
2015: 64
Genomineerd door: ArthurDZ

Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, was dat de verknipte 17-minuten versie die op de verzamelaar Echoes staat. Toen ik het nummer voor het eerst ging waarderen, betrof het de eerste vijf partituren. Toen ik het album ging waarderen, kwam dat door de volledige 26 minuten die de negen delen lang zijn. Inmiddels, en dat is wellicht blasfemie, vind ik het slotstuk van Wish You Were Here misschien wel het mooiste wat de progressieve muziekgeschiedenis te bieden heeft. Daar waar de opener nog altijd weinig aan kracht heeft ingeboet, is de subtiliteit van deel zes tot en met negen mij steeds beter beginnen smaken. Hoe de gillende gitaren steeds meer gaan gillen, hoe de zoektocht naar Syd langzaam wordt opgegeven en de berusting in het slot.

Ja, dat slot. Een welhaast funky compositie waarin alle bandleden de kans krijgen om, op geheel pinkfloydiaanse wijze, hun virtuositeit te tonen. Maar het mooiste, het allermooiste, is toch wel het zoet afkalvende geluid uit de toetsen van Richard Wright. De kunst van het weglaten verheven tot muzikale wereldgeschiedenis, zo zuiver, zo zorgvuldig. Van een unieke schoonheid, zoals alleen een diamant kan stralen.

Come on you miner for truth and delusion, and shine! (chevy93)