Beter laat dan nooit! Dit is hoogstwaarschijnlijk de grootste diamant in het alsmaar voller wordende bijouteriekistje met het opschrift XTC. Haar schoonheid wordt pas echt prijs gegeven na een aantal keer dragen... eh... draaien. Ook hier is het weer genieten van hele hele mooie liedjes!

Inmiddels lopen de rillingen over mijn rug op vier minuut twaalf van nummer 11...

XTC is een band met aardig wat knappe songs, die ik niet altijd even prettig vind om te horen. Zoals enkele liedjes uit het jaren zeventig, begin jaren tachtig repertoire en waarvan er een flink aantal op deze verzamelaar terecht zijn gekomen. En er zijn heel wat liedjes die fantastisch klinken en alleen op de reguliere albums te vinden zijn. Ken je de band niet of nauwelijks en vind je dit goed? Beluister dan ook zeker de reguliere albums.

Ofschoon de allermooiste XTC nummers (vind ik) hier niet op staan - verhoog ik de waardering voor deze verzamelaar.

Want Fossil Fuel geeft al wel een aardig beeld van hoe goed en eigenzinnig de band vanaf het prille begin was.

Na deze "The Big Express" ben ik eventjes uit de muziektrein gesprongen. Dat kwam vooral omdat ik de tweede helft van de jaren tachtig niet zo bijzonder boeiend meer vond, het lag dus niet helemaal aan de kwaliteit van deze eigenzinnige band. Die kwaliteit zal ongetwijfeld wel gebleven zijn.

XTC is mogelijk een van de meest interessante bandjes uit een tijd dat de muziek weer een enorme boost kreeg. De geniale composities gaan veelal gepaard met een behoorlijke dosis venijn en humor. Ik heb wel het idee dat na dit album de wilde haren plaats maakten voor een moestuintje met hier en daar een appelboom. Enfin... de lente is weer aanstaande, dus wie weet... ga ik het vervolg ook nog wel eens een keertje leren waarderen. Voorlopig hou ik het echter bij deze ijzersterke rocker en zijn meesterlijke voorgangers!