Ik kom enigszins terug op mijn wat te kritische mening van begin januari 2011. Ik heb het daar trouwens over maar liefst 2000 nummers: daar had een nulletje af gemoeten. Om precies te zijn gaat het om 179 nummers. 80 nummers daarvan kom je minder vaak op verzamelaars tegen en vind ik (echt) goed. Zelf heb ik van deze 10 cd's zo 4 cd's gemaakt, waarbij je inderdaad allerlei verschillende invalshoeken kan kiezen gezien de variëteit in het materiaal. Zo heb je 4 echt verschillende cd's. Dat hadden de samenstellers overigens ook kunnen doen, dat was leuker geweest. Nu komt het rommelig over.
Dat laat onverlet dat ik de overige 100 nummers of niet bepaald bijzonder (ook: de zoveelste keer op een verzamelaar) of gewoon minder goed tot slecht vind. Dat is nog altijd de ruime meerderheid. Maar als je selectief bent, dan heb je wel wat aan al dit materiaal.

De 100 Hits serie is de moeite waard. Je vindt bekende artiesten, onbekendere gems, grote hits en kleine hits. Rock, pop, soul, staat op deze 100 Hits 70's. Met ook grote namen als Elvis, the Doobie Brothers, the Ramones en Earth Wind & Fire. Maar ook van die geweldige hits als Come Back My Love van the Darts, 2x Ian Dury and the Blockheads, Deodato, Harvest for the World van the Isley Brothers, Candi Staton, Cheap Trick's I Want You to Want Me en natuurlijk nog veel meer. Van deze heb ik een best of gemaakt voor mijzelf van 2 cd's: echt super.

De 100 Hits serie is de moeite waard. Je vindt bekende artiesten, onbekendere gems, grote hits en kleine hits. Dit is een thema 100 Hits: Electric Eighties. Dat begrip moet je soms wat ruim nemen, want niet alles hierop is Electric, maar wel Eighties. De ondertitel verklaart dit: 100 Classic (Electric) Tracks & Alternative Hits. Toch is dit zeker een geweldig overzicht van de vele Electric Synthesizer driven songs uit de 80s. Er staan bovendien maar weinig 'fillers' op. Ook de nummers die ik niet of nauwelijks kende zijn (zeer) de moeite waard. Je kan zelfs stellen dat als je één verzamelaar moet kiezen op dit vlak, dat je dan voor deze kan gaan.

Je vindt bijna alle grote namen terug, op the Human League en Heaven 17 na, wat dan wel een omissie is. Maar wat te denken van 3x New Order, Frankie (and Frankie only), Bronski Beat, Alphaville 2x, the Art of Noise, Propaganda met het fraaie Duel, Yes, Howard Jones, the Communards, Nu Shooz met het lekkere I Can't Wait, The Maisonettes met het fraaie Heartache Avenue en tot slot het hoogtepunt, het zo mooie I Won't Let You Down van Ph.D. Hoewel? Opener Blue Monday blijf ik maar briljant vinden: hij staat erop zoals het hoort: in de lange versie.

Als je dan weet dat ook het geluid prima in orde is, dan is deze verzamelaar zeer de moeite waard.

Er staan hier toch heel wat lekkere, goede en/of fijne nummer 1 hits op deze 5 CD verzamelaar uit 2001. En natuurlijk ook een paar draken en wat mindere nummers. Jammer is wel dat er weinig lijn in de CD's zit: het is een beetje een ratjetoe aan stijlen en ook de verschillende gebruikte decennia staan behoorlijk door elkaar. Dat had beter gekund. Aan de andere kant zorgen al die verschillende muziekstijlen wel weer voor veel afwisseling.

Voorbeelden van prima nummer 1's zijn Meat Loaf's Paradise by the Dashboardlight, Blondie met Denis, Dreadlock Holiday van 10CC, Smalltown Boy van Bronski Beat, Paul Young met Love of the Common People, Sunny Afternoon van The Kinks, Boudewijn De Groot met Het Land van Maas en Waal, The Righteous Brothers met Unchained Melody, Procol Harum's A Whiter Shade of Pale, Mississippi van Pussycat, The Rubettes met Sugar Baby Love, The Bee Gees met Massachusetts, Memories van Earth & Fire en Les Poppys met Non Non Rien N'a Changé. Om er eens een paar te noemen. Genoeg leuks te vinden op deze boxset en heel wat muzikale herinneringen.

Er staan hier toch wat minder lekkere, goede en/of fijne nummer 1 hits op als op de verzamelaar Vol. 1 uit 2001. Toch is zeker ruim de helft hiervan de moeite (meer dan) waard, dat dan weer wel. Op dit Vol. 2 staan net een paar meer draken en wat extra mindere nummers. Ook dit Volume 2 is nog steeds een beetje een ratjetoe aan stijlen. De verschillende gebruikte decennia en stijlen staan door elkaar, maar het luistert wat beter weg dan Vol. 1. Aan de andere kant zorgen al die verschillende muziekstijlen wel weer voor veel afwisseling.

Voorbeelden van prima nummer 1's op dit volume 2 zijn Roger Glover met Love Is All, We Belong to the Night van Ellen Foley, Gangsta's Paradise van Coolio, Nancy Sinatra met These Boots Are Made for Walkin', John Travolta en Olivia Newton-John met uit Grease: You're the One That I Want, I Won't Let You Down van Ph.D, Lola van the Kinks, De la Soul met Me Myself and I, Nazareth met Love Hurts, The Monkees en het fijne I'm a Believer, Oh, Pretty Woman van Roy Orbison, Onderweg van Abel, Radar Love in de lange versie (zoals het hoort), Shocking Blue met Never Marry a Railroad Man & Ain't Got No, I Got Life van Nina Simone. Er staat stiekem toch weer heel wat moois tussen deze 100 nummer 1 hits.

Eén van de vele Italo Dance verzameling met deze Eurodisco uit de jaren '80, waar ik wat mee heb. Als je het eerste nummer overslaat, dan heb je een hele aardige verzameling te pakken, waarop heel wat succesnummers van toen staan. Dan heb je het over Gary Low, Fun Fun, Silver Pozzoli, Valerie Dore, P. Lion, Kasso, Pino D'Angio, Scotch & Miko Mission. Jammer is wel dat er maar 5 lange 12" versies op staan. Maar niet slecht deze verzamelaar.

De 101 Hits serie is net als evenknie 100 Hits de moeite waard. Je vindt bekende artiesten, grote hits en kleine hits. Hier vind je een heel aardig overzicht van de 80's, met pop, rock en een beetje R&B. Grote namen als Queen, Blondie, Duran Duran, David Bowie en the Talking Heads. Maar ook (erg) prettige songs van the Simple Minds, Heaven 17, OMD, Yazoo, Soul II Soul, the Cutting Crew, Madness, Ultravox en Marillion.
Het is een mooi overzicht van de jaren '80, maar itt Madjack71 had ik liever een paar onbekendere gems er tussen gehad voor de afwisseling. Nu is het net iets te veel het bekende riedeltje.

En ik heb 'm toch net kunnen kopen op Ebay. Het is een 3CD box vol met goede tot zeer goede nummers, een aantal (overduidelijke) omissies daargelaten. Afspelen begint bijv. bij track 2.
Het gave is dat ik vanaf 1978 singletjes ging kopen en echt heel veel nummers hiervan op 7" heb of had. Ook mijn eerste singletje: het prachtige How You Gonna See Me Now van Alice Cooper staat hierop, had ook een geweldige clip (weet u nog?). Ik had overigens ook de erg fijne singles van Fleetwood Mac & Supertramp, die je rond 1980 in een heruitgave kon kopen.

En verder staat er zoveel moois op: Stayin' Alive van the Bee Gees, Denis van Blondie, Linda Ronstadt, If I Had Words (van de zus van track 1), Kate Bush, Boney M met the Rivers of Babylon (ja die vind ik ook goed...), Jeff Wayne's oorlog, het briljante Dreadlock Holiday met ook al zo'n mooie clip, net als van hetzelfde eiland Peter Tosh & Mick Jagger met ook zo'n heerlijk nummer + clip. En oh ja: iets over een hotel in California.

Natuurlijk Chic en precies het beste nummer van the Pointer Sisters: Fire, het prachtige Ruthless Queen van het Nederlandse Kayak, het ultra-energieke I Want You to Want Me met gillende Japanse meisjes. En verder EW&F, gelukkig ook I Was Made For Loving You van Kiss, I Don't Like Mondays, Ellen Foley & the Police en vanaf daar is alles (behalve Maywood...) goed. Wat een verzamelaar: geweldig!

Dit is een 3CD box vol met aardige, goede tot zeer goede nummers, een aantal (overduidelijke) omissies daargelaten. In deze tijd kocht ik nog flink wat singletjes en veel nummers hiervan heb ik op 7". Toch vind ik dit deel 5 wat minder dan het zeer goede deel 4: daarvoor staan er teveel grijze(re) muizen tussen de echt goede nummers. Verder zijn er inmiddels veel jaren '80 verzamelaars uitgekomen, waar je heel wat van deze nummers ook op kunt vinden, wat 'm minder bijzonder maakt en sommige nummers wat uitgekauwd. Maar goed: deze was wel één van de eerste in 1989.

Een paar hoogtepunten (ook soms omdat ze wat moeilijker zijn te vinden): Stars on 45, Phil Collins, the Jacksons, Champaign, Grace Jones, OMD, Al Jarreau (!), June Lodge, Roxy Music, Eurythmics, Prince & Tina Turner (beiden in de lange versie). Alles bij elkaar een hele aardige verzamelaar.

musicfriek schreef het al: een 'jeugdzonde' in de vorm van deze band 5 Star. Ook ik deed daar aan mee, maar wel met hun extended 12"-mixes. Die klonken wat steviger en zaten erg goed in elkaar. Maar dan nog, zoet blijft het. Toch kan ik bijvoorbeeld All Fall Down, Let Me Be the One, System Addict & Slightest Touch nog steeds wel aanhoren in die langere versies. Die vind je bijvoorbeeld op de nieuwe Dance Classics series. Dus ja, ook vanwege de herinneringen, toch nog soms best aardig 5 Star..., maar deze verzamelaar draai ik niet meer.

Deze plaat heb ik toentertijd ook gekocht en nog steeds is Side A best te pruimen. Ook toen en zeker nu vond ik side B te zoet. Ik was meer van de danceclub muziek en daarvoor kon je toch ook bij 5 Star terecht en wel bij hun 12-inches. Die waren een pak beter dan de singleversies die je op dit album aantreft. All Fall Down was bijvoorbeeld in die 12" versie wereldwijd een grote clubhit.

Ik had flink wat 12-inches van deze band en iemand als Shep Pettibone mixte soms mee. Dit jaar is the Remix Anthology uitgekomen en daar staan toch flink wat interessante mixen op. In 2010 is er van dit album een Expanded Edition uitgebracht met 5 remixen, waaronder de erg goede M&M-mixen van All Fall Down & System Addict. Dat zijn ook de beste nummers op dit album, samen met Let Me Be the One.

Het leuke van deze 3LP gevuld met 21 12-inches uit de jaren 80 is dat er veel remixen op staan die nog niet (veel) op andere verzamelaars zijn te vinden, zeker niet op LP. Het genre is niet echt dance, maar juist electronic en rock. Er staan heel wat grote artiesten uit de jaren 80 op, maar niet met hun bekendere en al vaker uitgebrachte nummers. Een goede keuze van de samensteller. Ik kocht flink wat 12-inches in de jaren 80, maar hiervan had/heb ik er 'maar' zes. Een paar andere nummers had ik op 7 inch en ik kende daar nog niet de lange versie van. En die waren juist in de jaren 80 zo goed.

Een aantal favorieten van mij zijn The Cure met Close to Me, Was (Not Was) met Walk the Dinosaur in een fraaie lange remix, de prima 12" van For America van Red Box, Alive and Kicking van Simple Minds, het mooie The Night You Murdered Love van ABC, het lekkere Never Trust a Stranger van Kim Wilde, de wel erg mooie lange versie van Chant No 1 (I Don't Need This Pressure On) van Spandau Ballet, de sterke extended version van Shout van Tears for Fears, natuurlijk Frankie met Relax (Sex Mix Edition 2), Wishing Well van Terence Trent D'Arby en de Bitter-Sweet mix van Duel van Propaganda.