In de Achtung Baby Super DeLuxe boxset (20th Anniversary) zit als laatste cd-schijfje 'Kindergarten The Alternative Achtung Baby'. Nu zou je kunnen denken dat het om demo's gaat, maar niets is minder waar. Dit is een andere versie van het album, waarbij alle nummers (ook) geproduceerd zijn door Daniel Lanois en Brian Eno. En wat voor versie! Dit is de Rauwe Rock versie van het album, waarbij de nummers meestal anders tot heel anders zijn ingevuld. Slottrack Love Is Blindness bijvoorbeeld is eigenlijk een ander nummer en Trying To Throw Your Arms Around The World meer een soort folk nummer.

Over het geheel genomen is de geluidslaag van Brian Eno minder of vrijwel weg. Het leidt tot een werkelijk sensationeel resultaat: wat een gave rockplaat is dit! Eigenlijk brengt U2 met Kindergarten eerder een vernieuwd album uit, zo alternative zijn de meeste nummers. Je zou dit album apart op Musicmeter kunnen zetten en laten beoordelen, zo anders is het.

Ik wil overigens zeker niet zeggen dat de Brian Eno-effecten de originele plaat tekort hebben gedaan, integendeel zelfs. Het maakte het album ook in 1991 en zorgde voor gezonde veranderingen die U2 als band toen nodig had. Maar we zijn inmiddels 20 jaar verder en om dan deze prachtige nummers meer in de 'klassieke' U2 stijl te horen is geweldig.
Deze Kindergarten versie sluit ook aan bij de woorden van Daniel Lanois in het schitterende boek wat erbij zit. Hij ziet Achtung Baby als een logisch slotstuk van het drieluik:
Unforgettable Fire
Joshua Tree
Achtung Baby

Er staan nog veel meer interviews van betrokkenen in het boek dat zo groot is als een lp en echt dik. Heel veel fraaie foto's versieren het en dan met name van Anton Corbijn. Toch wel bijzonder hoor, een Nederlander die hier een hoofdrol pakt. Ook hij heeft zijn eigen interview.
De foto's zijn zeker niet alleen van de band, maar ook bijvoorbeeld van een trabant op verschillende plekken en in zwart/wit en kleur. En dat allemaal op dik papier. Achterin uitgebreide info over de zes (!) cd's en de vier (!) dvd's. En natuurlijk alle teksten van de songs van Achtung Baby.
Daarbij krijg je 16 (!) artprints van de zestien foto's voorop het album, ook in lp formaat op fraai papier in een nog mooiere hoes. Daaromheen zit dan de zeer stevige box. Wow!

Nog een bijzonder schijfje is: B-Sides and other stuff. Ook hier veel goede tot zeer goede nummers, die deze cd ook zeer de moeite waard maken. Het tweede schijfje overigens van de 2cd Deluxe editie bevat deels dezelfde nummers als dit schijfje, maar mist een aantal cruciale nummers.

Je kan je voorstellen dat sommige b-sides niet op het album terecht kwamen. Maar dan meestal niet vanwege de songkwaliteit, maar puur omdat ze er niet goed tussen pasten. Van een paar covers is Paint It Black echt niet goed, maar Fortunate Son - wat erna staat - bijvoorbeeld weer wel. De 2 remixen zijn aardig, maar passen er niet echt tussen.
Wel bijzonder is dat van de 16 tracks er 6 nummers zijn van de opnamesessie van Achtung Baby, nog niet eerder uitbracht. De meeste zijn ook (zeer) de moeite waard en goed om erbij te hebben. Goede voorbeelden zijn het mooie soul-achtige (!) Heaven and Hell met een fraai orgeltje en het heerlijke Salomé: wat een bas! En wat heeft Alex Descends Into Hell... uit de film Clockwork Orange een vette groove zeg.

Tot slot een overzicht van de andere cd's:
- Achtung Baby (Remastered): de originele vrij doffe sound is bewaard gebleven, de muziek is gelukkig niet heel luid gemaakt; wel hoor je meer details. Opvallend genoeg vind ik de remastering van de disc met B-sides and Other Stuff beter: je hebt daar een helderder geluid.
- Zooropa (Remastered): ook de opvolger zit in deze box.
- Uber Remixes: nog een ander nummer: Night and Day (b-side) prima song in een uitstekende remix. Als je ook van goede dance houdt, staan hier nog een paar prima remixen op: Even Better Then (Perfecto Mix), Mysterious Ways (Solar Plexus Mix / Ultimatum Mix / Perfecto Mix); de rest is (wat) minder.
- Unter Remixes: hier staan de lounge/ambient/trance-achtige mixen op. De Mystery Train Dub van Can't Help Falling in Love vind ik heel fraai; de Zooromancer Remix van Salomé is geweldig, maar alleen voor dance liefhebbers, net als de Trance Mix van Even Better Then. Hoogtepunt van alle mixen vind ik de Gimme Some More Dignitiy Mix van Numb door oa Rollo (van Faithless).

Kortom: dit is een geweldige heruitgave en een absolute aanrader!

Hoe goed kan een plaat beginnen als met één van de beste rocksongs die er is, ijzersterk neergezet door U2, Helter Skelter. Desire is één van hun klassiekers. Momenteel luister ik - zoals altijd met kippenvel - naar de werkelijk ontroerend mooie en indringende gospelversie van I Still Haven't Found What I'm Looking For. Gelukkig was deze opname in een kerk met het koor New Voice of Freedom ook gefilmd. Zo intens: prachtig mooi!
Daarvoor staat de fraaie versie van U2 van All Along the Watchtower, deze werd in San Francisco gefilmd en opgenomen. Hierna staat het geweldige nummer Silver and Gold. Angel of Harlem met the Memphis Horns heeft een lekkere soulful groove. When Love Comes to Town is fantastische bluesrock, samen met nota bene B.B. King. Ook dat stuk film is fraai.
Heartland & All I Want Is You zijn alweer zeer goede songs, die schijnbaar the Joshua Tree niet haalden. Gelukkig zijn ze op Rattle and Hum te horen. Als je ook nog eens Bullet the Blue Sky live zo geweldig neerzet, dan heb je een fantastisch album alles bij elkaar. Met heel wat Amerikaanse muzikale invloeden, live songs en vanuit de studio, maar toch een fraaie samenhangende nog echt ouderwets goede plaat. En bovenal: het plezier en het vakmanschap spat ervan af.

De albumproducer is Danger Mouse, en dat is te horen ook. U2 is in een ander jasje gestoken, een moderner jasje. Het is immers 2014 en na 5 jaar kan je je als band weer wat evolueren. Echt verrassend is het niet, want U2 heeft dat vanaf Achtung Baby altijd in meer of mindere mate gedaan. Wel zonder hun eigen geluid te verliezen. Doen ze dat hier wel? Niet echt: het blijft onmiskenbaar U2. Alleen zijn ze dus in een wat ander jasje gestoken. Soms wat meer electronica, soms wat meer groove, een wat gladdere poprock productie en bijvoorbeeld een gastrol voor zangeres Lykke Li.

Overigens is Danger Mouse een soort van executive producer. Per nummer zijn er 'eigen' producers, waar dan ook Danger Mouse zelf regelmatig bij staat. Dit zorgt ook voor een hele aardige afwisseling tussen de nummers. Maar Danger Mouse en U2 hebben er wel voor gezorgd dat de nummers bij elkaar een mooi geheel vormen. Ook inhoudelijk zorgen de teksten vanuit ondermeer hun jeugd voor samenhang.

De songkwaliteit varieert van heel aardig tot echt goed. Sterke(re) nummers zijn bijvoorbeeld Every Breaking Wave, California, Raised By Wolves, Cedarwood Road & The Troubles. Het was even wennen, maar het is toch lekker luisteren naar deze poprock plaat van U2 in 2014.

Inmiddels na al die jaren luister ik weer eens naar een andere uitgave van dit album, dit keer de geremasterde vinyl versie. En wat dringt die plaat dan weer tot je door zeg. Ik draai vaak de bekendste eerste drie nummers als laatste. Dit omdat ik de rest nog wat beter bij elkaar vind passen. Die zijn echt donker en passen fantastisch bij het prachtige artwork, de foto's van Anton Corbijn in de Joshua Tree Desert. Bij de LP zit zo'n groot fotoboek vol met onheilspellende foto's die tegelijk schitterend mooi zijn. En dat kan je eigenlijk ook over de muziek van deze plaat zeggen.
Die eerste drie nummers zijn ook erg mooi natuurlijk, alleen net wat minder donker, muzikaal gezien dan. En songs als Bullet The Blue Sky (wat een titel!), Running To Stand Still & Exit zijn echt subliem. De rest doet er niet veel voor onder en dat levert een bijzondere plaat op.

Opvallend goede remastering van dit hele goede album van U2. Minpuntje wat dat betreft vind ik het wat te iel klinkende Pride, pluspunten zijn the Unforgettable Fire (mooie violen!), Wire & Bad.

De bonus disc is inderdaad de moeite waard. Opvallend goed zijn de remixen van Wire, vooral (natuurlijk) the Kevorkian Remix: wat klinkt de gitaar goed daarop zeg! De dub remix laat horen dat het 1984 is: U2 begint als New Order te klinken daarop, net als op het voortreffelijke instrumentale Yoshino Blossom. Er staan overigens nog een aantal instrumentale tracks op van de Unforgettable Fire sessions. Normaal gesproken ben ik daar niet zo gek op, maar hier klinken ze eigenlijk allemaal mooi.
Minpuntje is dat de complete Wide Awake in America EP erop staat (nr. 2-5), die veel U2 fans allang hebben natuurlijk. Hoewel ook hier de nummers natuurlijk wel geremastered zijn en het een sterke live EP is. Echt vrij zinloos vind ik de singleversie van Pride: dat voegt weinig toe.

Alles bij elkaar is de geremasterde 2CD deluxe versie 2009 zeker aan te raden.

En ik vind juist weer de garagerock-achtige nummers beter dan de poppy nummers. Natuurlijk is over die poppy nummers vaak een mooi (licht psychedelisch) waas verspreid, maar het probleem is dat ik meestal de nummers niet meer dan aardig vind. Zodra de versnelling erin wordt gegooid vind ik the Unknown Mortal Orchestra beter klinken. Dit zorgt trouwens voor een opvallende tweedeling op dit album. One At A Time, Monki & Faded in the Morning zijn voor mij de favorieten.

Op het eerste gehoor inderdaad een aardige plaat. Maar omdat 'ie mij aanbevolen was en ook hoog in de eindlijst 2015 van Oor staat, toch maar weer opgepakt. En inderdaad, het is een kwestie van een paar keer draaien. Dan groeit dit ogenschijnlijk aardige funky rockplaatje uit tot een toch wel erg aardig fraai geheel.
Er zit allereerst een heerlijke sound over deze hele plaat heen, die je dus het beste kan omschrijven als een soort van dromerige funky rock. Tame Impala's Currents meets Prince of zoiets. Verder zijn geluid en productie heel goed verzorgd. Ook de instrumentatie is haast perfect gedaan: over elk detail lijkt nagedacht in de muziek. Dat is waar je in het begin doorheen moet prikken, maar als je dat hebt gedaan, hou je een bijzonder fijn plaatje over.

Ik leerde Unlimited Touch kennen op een verzamelalbum van label Prelude. Daar staat I Hear Music in the Streets op. Wat vonden we dat hier een erg fijn nummer. Later leerde ik ook Searching to Find the One kennen, ook al een prima song. En beide nummers staan hier op dit debuutalbum van de band, die bestaat uit 2 zangeressen en 4 muzikanten. Het woord groove is duidelijk van toepassing op deze band uit New York en hun muziek, want wat swingt dit toch lekker. Er staat eigenlijk geen filler op, hoewel verder Feel the Music, Happy Ever After en In the Middle mij ook nog extra bekoren. Prima funky groovy plaat van Unlimited Touch!

Dit is een prima verzameling vette funk en swingende soul. De invloed van James Brown is behoorlijk en het begint gelijk ook met J.B. himself. Dit wordt gevolgd door eens een ander nummer van Timmy Thomas, wat er ook wezen mag. Daarna volgen 3 geweldige songs: Soul, Soul, Soul, Pass the Peas van the J.B.'s en Funky Stuff van Kool & the Gang. En het fijne is dat hier de lange versie van jazz-funk nummer Funky Stuff op staat: part 1 & 2. Geweldig! Verderop ook nog Bobby Byrd (samen met James Brown), J.B.'s protegé Lyn Collins & mr. Roy Ayers. Slotsong Yes, It's You swingt het album tot een einde. Erg lekkere verzamelaar dit!

Dit is een sterke live show van the Urban Dance Squad in Hollywood Los Angeles van 24 Juli 1990. Een paar nummers waren ooit al uitgebracht op een EP met ook opnames van Pinkpop daarbij. Nu dan vanwege Record Store Day 2023 (eindelijk) het complete concert en ook nog eens mooi geremastered. De nummers komen van hun geweldige debuutplaat Mental Floss for the Globe. De 2LP is in fraai clear vinyl uitgegeven met erg mooi artwork erbij.

Overigens zegt Rudeboy, die wel in topvorm is, tijdens het optreden dat ze uit Amsterdam komen. Ik dacht het niet: Utrecht natuurlijk! Mijn favoriete nummers zijn Deeper Shade of Soul, No Kid, Fast Lane & het geweldige Famous When You're Dead. Dit is niet te missen voor UDS liefhebbers.

Als trotse plaatsgenoten van deze geweldige band reden we ooit eens begin jaren '90 naar Italië op dit onvoorstelbaar lekkere album. Je zal ook maar met zo'n debuutalbum op de proppen komen! En dan ook nog eens met zo'n tamelijk originele sound. Dames en heren wij praten hier over A Deeper Shade of Soul gecombineerd met a Piece of Rock. Hip Hop, Rock, Samples, Soul fraai gecombineerd tot een sterk geheel. Swingend, mooi en lekker tegelijk.

De vier prijswinnaars zitten aan het begin, wat een nummers zijn dat! Maar dat laat onverlet dat dit hele album staat als een huis. Zeker nummers als Brainstorm on the UDS & Famous When You're Dead. Het mooie is, dat ik 'm vandaag in 'als nieuw' conditie uit een 2e hands bak heb opgevist. Eindelijk: ik had alleen nog een mp3'je over... Er zit trouwens nog een stickertje op met Edison: die wonnen ze met dit album.

En oh ja: over die originele sound: Rage Against the Machine heeft zelf aangegeven dat hun sound duidelijk was beinvloed door het bezoeken van een concert van the Urban Dance Squad. En zo zullen er vast wel meer zijn. En oh ja: het klinkt 24 jaar later nog steeds geweldig!

Een EP gerelateerd aan hun succesvolle en sterke debuutalbum Mental Floss for the Globe. Hierop vind je de prima snellere versie van Fastlane (hoe toepasselijk) een alternatieve versie van No Kid (met electrische gitaar). Het lekkere Hitchhike H.D. als een soort van B-side. En dan als toetje twee favoriete tracks live gespeeld: en dat konden ze dus goed, is ook hier te horen, zeker op Prayer for My Demo. Lekker EP'tje zeg!
Een andere aanrader is een promo EP uit die tijd (1990): Urban Dance Squad - Hollywood Live / Pinkpop Live (1990 CD). Nog te vinden op Ebay bijvoorbeeld.