MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten Marco van Lochem als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

O'G3NE - Straight to You (2019)

poster
O’g3ne bestaat sinds een jaren uit de zussen Lisa, Amy en Shelley Vol en hebben als O’g3ne hun tweede album uitgebracht. “STRAIGHT TO YOU” is de opvolger van “WE GOT THIS” dat uitkwam als voorloper van hun Eurovisie Songfestival deelname in 2017 met “LIGHTS AND SHADOWS”. Dat album verkocht goed en dat is ook wel te verwachten met deze nieuwe. De songs zitten goed in elkaar, de stemmen van de 3 zangeressen kleuren erg mooi samen en dat is natuurlijk niets nieuws. Daar staat O’g3ne om bekend en daar maken ze dan ook veelvuldig gebruik van in de 11 songs. Bij elkaar klokt het album nog geen 35 minuten dus een luistersessie is zo gedaan. Hou je van de samenzang zoals het trio doet, dan druk je waarschijnlijk meteen weer op repeat. De tracks op “STRAIGHT TO YOU” klinken modern, er zit voldoende afwisseling in en de de stijl gaat van uptempo moderne dance-pop, naar country-achtige pop en natuurlijk ontbreekt de ballad niet. Genoeg te genieten op dit Nederpop product waar we trots op mogen zijn, al is het geen album dat ik zal kopen.

Oak - False Memory Archive (2018)

poster
4,5
Oak is een Noorse progressieve rock band, die in 2013 hun eerste album uitbracht. “LIGHTHOUSE” is een album dat in eerste instantie het niet zo goed deed, maar mede door Airbag en Björn Riis, landgenoten, kwam de band onder de aandacht van label Karisma Records en kreeg het in 2016 een nieuwe release. Dat was wel succesvol, terecht, want “LIGHTHOUSE” is een prachtig sferische plaat met kwaliteitsmuziek. “FALSE MEMORY ARCHIVE” is het tweede album en daarmee gaat de band een flinke stap verder. In bijna 55 minuten komen 9 prachtige songs aan je voorbij, die vol melancholiek, intensiteit en kwaliteit zitten. De stem van zanger Simen Valldal Johannessen is genot om naar te luisteren en met zijn klank draagt hij het hele album. Zijn stem is laag, maar klinkt warm en ook in het hoog blijft hij zuiver en indrukwekkend zingen. De songs variëren van 1.42 (“INTERMEZZO”) tot 10.33 (“THE LIGHTS”) en hebben elk een eigen identiteit. Mooie rustige momenten worden afgewisseld door heerlijke ritmes, die soms tegendraads zijn, dan weer meeslepend. De band laat een groei horen die op zichzelf indrukwekkend is en waarmee ze uit de schaduw van Airbag stappen. Die vergelijking werd bij het vorige album nog wel eens gemaakt, maar die gaat nu niet meer op. “FALSE MEMORY ARCHIVE” is een briljantje uit Noorwegen en deze Oak mag wat mij betreft nog lang blijven groeien!

Oak - Lighthouse (2013)

poster
4,0
Prachtig album van deze Noorse band. Meer experimenteel dan Airbag, maar wel dezelfde sfeer in de nummers. Mooie aanwinst in mijn cd-kast.

Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)

poster
4,0
Oasis is afkomstig uit Manchester en de twee broers Liam en Noel Gallagher zijn de belangrijkste leden van de band. Liam vanwege zijn karakteristieke stemgeluid en Noel door zijn songwriting en prachtige gitaarpartijen. Het debuutalbum “DEFINITELY MAYBE” verschijnt in augustus 1994 en groeit ook uit tot een klassieker, maar wordt qua verkoopcijfers ruimschoots overtroffen door het op 2 oktober 1995 verschenen “(what’s the story) MORNING GLORY”. In Engeland is men helemaal gek van de band en ook de strijd met tijdgenoten Blur wordt breeduit in de media uitgemeten. Een paar weken voordat deze tweede plaat van Oasis verschijnt, brengt Blur zijn vierde album uit, maar Oasis wint die “strijd” dik. De kwaliteit van de songs is dan ook zeer hoog en in ruim 50 minuten krijg je het beste van de jaren ’90 Britpop voorgeschoteld. De geest van de Beatles en dan met name John Lennon waart wel rond in de songs, maar Oasis is erin geslaagd een eigen geluid te creëren en daar dragen voornamelijk de beide broers aan bij. In Nederland is “WONDERWALL” de eerste hit, in Engeland scoorden ze met het debuutalbum al 2 top 10 hits en de eerste single van “(what’s the story) MORNING GLORY” is “SOME MIGHT SAY” en die bereikt daar de eerste plaats. Ook diens opvolger “ROLL WITH IT” wordt een enorme hit, wat de populariteit van de Engelse band in eigen land maar eens onderstreept. De arrangementen in de songs zijn briljant, prachtige melodieën, krachtig gezongen en prima gemusiceerd. Hoogtepunten vind ik de opener en grote Engelse hit “SOME MIGHT SAY”, het slepende “DON’T LOOK BACK IN ANGER” en de fantastische afsluiter “CHAMPAGNE SUPERNOVA”, waarop Paul Weller te horen is als gast gitarist en achtergrond zanger. Dit nummer laat in bijna 7 en een halve minuut horen welke klasse Oasis in die jaren had! Opvolger “BE HERE NOW” was ook nog een groot verkoopsucces, maar daarna werd het steeds minder. Liam en Noel maakten openlijk ruzie en dat zorgde er mede voor dat de band uiteindelijk ophield te bestaan. Tegenwoordig maken ze los van elkaar nog wel steeds muziek. Liam Gallagher zal in september een nieuw, tweede solo album uitbrengen, getiteld “WHY ME? WHY NOT” en Noel bracht met zijn High Flying Birds tot nu toe 3 albums uit. De hoogtijdagen van de jaren ’90 ligt echter ver achter ze, want of ze ooit nog een klassieker zoals “(what’s the story) MORNING GLORY” uitgaan brengen, waag ik te betwijfelen.

OMD - The Punishment of Luxury (2017)

poster
4,0
Orchestral Manoeuvres in the Dark, afgekort O.M.D. genoemd, werd in 1978 opgericht in Wirral Merseyside. Spil leden zijn zanger en bassist Andy McCluskey en toetsenist en zang Paul Humphries. In 1980 verschijnt hun titelloze debuutalbum met daarop de O.M.D. klassieker “ELECTRICITY”. Opvolger “ORGANISATION”, met daarop de Engelse hit “ENOLA GAY” laat eenzelfde geluid horen als het debuut. Op toetsen gebaseerde pop met de basgitaar als swingend en bindend element. Met het in 1981 verschenen “ARCHITECTURE & MORALITY” en het daarop staande “MAID OF ORLEANS” (nummer 1 in Nederland in 1982) breekt de band door bij het grote publiek. “DAZZLE SHIPS” uit 1983 grijpt meer terug op de elektronische muziek van de eerste 2 albums, maar vanaf 1984 maken ze een knieval voor de commercie. Vanaf dat moment scoren ze hits met “LOCOLOTION”, “TALKING LOUD AND CLEAR”, “SO IN LOVE” en “(forever) LIVE AND DIE”. Songs die meer onder popmuziek vallen dan elektronische muziek. In 1989 verlaat Humphries de band band en gaat McCluskey alleen verder met O.M.D., maar het grote succes blijft achterwege. In de zero’s laat McCluskey weer van zich horen als songwriter voor onder andere Atomic Kitten, waarvoor hij het debuutalbum en de grote internationale hit “WHOLE AGAIN” schrijft. In 2006 kruipt het O.M.D. bloed waar het niet gaan kan en komen de 2 belangrijkste leden weer samen om het 25 jarig jubileum van “ARCHITECTURE & MORALITY” met een succesvolle toer te vieren. In 2010 verschijnt dan daadwerkelijk een come-back album, “HISTORY OF MODERN”, gevolgd door “ENGLISH ELECTRIC” in 2013. Ruim 4 jaar na dat album is er nu “THE PUNISCHMENT OF LUXURY” en dat album grijpt nog meer dan het vorige album terug op de elektronische muziek van het begin van de band. Met bands als Kraftwerk als referentie klinkt O.M.D. fris en modern en toch zeer herkenbaar. De stem van McCluskey klinkt erg goed, de songs zijn soms erg experimenteel, de melodieën zijn aanstekelijk en hebben een O.M.D. feel. De come-back die ruim 10 jaar geleden begon heeft een nieuw hoogtepunt opgeleverd met een album waar ze weer jaren mee vooruit kunnen. Complimenten!!

Orchestral Manœuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)

poster
4,0
Orchestral Manoeuvres in the Dark, O.M.D., wordt in 1978 in Wirral Merseyside opgericht. Basisleden zijn zanger/bassist Andy McCluskey en toetsenist/zang Paul Humphries, die door Martin Cooper (diverse instrumenten) en drummer Malcolm Holmes vanaf 1980 worden bijgestaan. In het jaar dat de punk nog steeds erg populair is in Engeland, ontwikkelt O.M.D. zich een geheel eigen stijl, waarin de synthesizer van Humphries een belangrijke rol heeft, naast het swingende basgeluid van McCluskey. In februari 1980 verschijnt het selftitled debuutalbum van de Engelse band, waarop O.M.D. klassiekers als “ELECTRICITY” en “MESSAGES” staan. Iets meer dan een half jaar later verschijnt album nummer 2, “ORGANISATION”, waarop de band de synthesizerpop verder uitwerkt en waarvan “ENOLA GAY” uitgroeit tot een internationale hit én een song is die nog steeds hoort bij de soundtrack van de jaren ’80. Op 8 november 1981 verschijnt “ARCHITECTURE & MORALITY”. Een dag eerder komt de eerste single “SOUVENIR”, gezongen door Humphries, in de top 40 en daarmee scoort de band zijn eerste Nederlandse hit. In februari 1982 komt “MAID OF ORLEANS (the waltz Joan Of Arc)” als tweede single uit. Mensen die naar Countdown of Toppop kijken, hollen naar de platenzaken, omdat ze “dat liedje willen hebben, met het meisje op het paard”. Dankzij die clip en omdat het gewoon een ontzettend goed liedje is, staat “MAID OF ORLEANS (the waltz Joan Of Arc)” in de vierde week Top 40 al op de eerste plaats en blijft daar 4 weken op staan. Mede dankzij het succes van die single, groeit “ARCHITECTURE & MORALITY” uit tot het succesvolste album van O.M.D., maar ook vanwege de kwaliteit van de songs, is het een klassieker geworden. Ze hebben de perfecte balans gevonden tussen pure synthesizer muziek en pop, en de 9 songs zijn allemaal van grote schoonheid. “THE NEW STONE AGE” is een uptempo popsongs, gedragen door de zang van McCluskey en zijn baspartij, “SHE’S LEAVING” en “SOUVENIR” zijn prachtige synthpop songs met een aanstekelijke melodie en met het ruim 7 en een halve minuut durende “SEALAND” is dat het langste nummer van het album. Dit grotendeels instrumentale nummer kent een spannende opbouw met een hoofdrol voor de synthesizers van Humphries. “JOAN OF ARC” is een typische uptempo O.M.D. song en wordt hartstochtelijk gezongen door McCluskey. Na de nummer 1 hit “MAID OF ORLEANS (the waltz Joan Of Arc)” gaat het album verder met het titelnummer, een instrumentaal, wat ontoegankelijker nummer, maar wel met de O.M.D. sound die je ook verwacht. “GEORGIA” is weer een heerlijke uptempo song en met spannende en rustige “THE BEGINNING AND THE END” wordt het album afgesloten. Na dit grote succes kwam anderhalf jaar later “DAZZLE SHIPS’, waarop de heren gingen experimenteren en waarmee het grote succes tijdelijk verdween. In 1984 kwam dat wel weer terug met de hits “LOCOMOTION” en “TALKING LOUD AND CLEAR”. De synthesizersound verdween steeds meer naar de achtergrond en de commerciële singles werden belangrijker. In 1989 stapte Paul Humphries op, McCluskey ging nog wel door, maar doekte O.M.D. in 1996 op. In 2005 kwamen de heren weer samen om in 2006 het 25 jarig jubileum van “ARCHITECTURE & MORALITY” uitgebreid te vieren. Sindsdien brachten ze 3 albums uit, die allemaal het bekende O.M.D. synthesizer geluid laten horen. Dit album zal tot in lengte van dagen te boek blijven staan als een belangrijke ontwikkeling in synthpop en invloed op andere artiesten…en dat is terecht!