menu

Hier kun je zien welke berichten Marco van Lochem als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

ABBA - The Visitors (1981)

4,5
Toen het achtste en, naar later bleek, laatste album van ABBA, “THE VISITORS” op 30 november 1981 verscheen, had het Zweedse 4-tal al een mega succesvolle carrière achter de rug. Vanaf 1973 toen het eerste album, “RING RING” verscheen en het titelnummer het eerste hitsucces werd, scoorden ze hit naar hit en millionseller na millionseller. De albums waren niet een verzameling hitsingles, want een aantal ABBA singles verscheen niet op een regulier album, maar alleen als single. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld “FERNANDO”, “SUMMERNIGHT CITY” en “GIMME GIMME GIMME (a man after midnight), maar over het algemeen waren de singles een “trekker” voor het album. Die albums kregen steeds meer kwaliteit en albumtracks die tot ABBA favorieten uitgegroeid zijn. Vooral “ARRIVAL” is een topper in de discografie van de Zweden en “SUPER TROUPER”, dat 13 maanden voor “THE VISITORS” verscheen, is een topper, met de superhit “THE WINNER TAKES IT ALL” als visitekaartje. Op dat album werden de teksten steeds persoonlijker, de sfeer soberder en emotioneler. De relatieperikelen van de 4 leden hadden hun positieve weerslag op het songmateriaal. “WHEN ALL IS SAID AND DONE” is een duidelijke verwijzing naar de scheidingen van de (voormalige) echtparen Agnetha & Björn en Frida & Benny. Ook de eerste single en Nederlandse nummer 1 hit “ONE OF US” is daar een prachtig voorbeeld van. “THE VISITORS” is door de jaren heen uitgegroeid tot een regelrechte klassieker, omdat het bij critici steeds duidelijker werd uit hoeveel ingenieuze lagen de muziek van ABBA is opgebouwd en hoe knap de composities in elkaar zitten. Met de als singles verschenen “THE DAY BEFORE YOU CAME” en “UNDER ATTACK” kwam een vroegtijdig einde aan een een zeer succesvolle carrière. Universal, ABBA’s platenmaatschappij maakte in 2010 bekend dat de band 375 miljoen singles en albums heeft verkocht. Een ongelofelijk hoog aantal, dat nog steeds groeiende is, omdat er op gezette tijden een compilatie album verschijnt. Maar voor de echte liefhebbers en fans, zijn de studio albums van ABBA een onmisbare aanvulling op de collectie en “THE VISITORS” hoort daar zeker bij.

ABC - The Lexicon of Love (1982)

4,0
Op 21 juni verscheen het debuutalbum van de Engelse band ABC. De band rond zanger en compinist Martin Fry werd in Sheffield opgericht in 1980. Met producer Trevor Horn doken ze studio in en in Nederland was de tweede single “POISON ARROW” goed voor een 13e plaats in de Top 40 in het voorjaar van 1982. De eerste single “TEARS ARE NOT ENOUGH” was wel succesvol in Engeland, maar het grote succes begon met “POISON ARROW”. “THE LOOK OF LOVE” werd ook een hit en toen het album “LEXICON OF LOVE” daarna verscheen, waren de reacties lovend. Een prachtige, modern en helder klinkende plaat en dat is de verdienste van Trevor Horn. Horn kwam uit The Buggles, had op het in 1980 verschenen Yes album “DRAMA” de lead vocalen voor zijn rekening genomen en ontwikkelde zich daarna als één van de meest invloedrijke producers in de jaren ’80. Van “THE LEXICON OF LOVE” verscheen ook nog de ballad “ALL OF MY HEART” op single en ook die deed het in Nederland goed met een Top 40 notering. De 10 tracks klokken samen ruim 37 en een halve minuut en elke songs heeft zijn eigen identiteit. Dat zit hem vooral in de extra’s die Horn aan de songs heeft toegevoegd. Dat kan een simpel geluidje zijn, blazers, harp, het wordt allemaal even smaakvol geïntegreerd. Na “THE LEXICON OF LOVE” scoorde Horn als producer met “90125” van Yes, “WELCOME TO THE PLEASUREDOME” van Frankie Goes To Hollywood, “SLAVE TO THE RHYTHM” van Grace Jones, “A SECRET WISH” van Propaganda en “STREET FIGHTING YEARS” van Simple Minds. ABC scoorde in de 2e helft van de jaren ’80 de hit “WHEN SMOKEY SING”, maar het succes van “THE LEXICON OF LOVE” wisten ze niet meer te evenaren. In 2016 kwam “THE LEXICON OF LOVE II” uit, prima plaatje, maar het ontbreken van Trevor Horn zorgt voor het uitblijven van dezelfde reacties als zijn oorspronkelijke naamgever…die is en blijft een klassieker!

Airbag - Disconnected (2016)

5,0
De nieuwe Airbag was voor mij een groei plaatje. "KILLER" was de eerste track die bekend gemaakt werd en liet enkele nieuwe invloeden horen. De vraag was of de rest ook zo 'vernieuwend' zou zijn en het antwoord is nee. "DISCONNECTED" is gewoon een typische Airbag plaat met prachtige melodieën, sfeervolle passages en mooie gitaarpartijen van Björn Riis. Het is genieten van de eerste tot de laatste noot en dan gaat hij bij mij weer op repeat. In mijn jaarlijstje eindigt deze Noorse topplaat achter de laatste Marillion en dat betekent dat voor het eerst er geen nieuwe Airbag plaat mijn jaarlijstje aanvoert...maar het was een 'close finish'.

Al Stewart - Year of the Cat (1976)

4,5
In juli 1976 verscheen in Europa het album “YEAR OF THE CAT” van singer songwriter Al Stewart. De Schot bracht zijn eerste album uit in 1967 en was een geliefde preformer bij een klein publiek. Na zijn eerste samenwerking met producer Alan Parsons in 1975, was “YEAR OF THE CAT” zijn definitieve doorbraak naar het grote publiek. Het titel nummer werd een regelrechte klassieker en de tweede single “ON THE BORDER” werd ook een hit. Wat “YEAR OF THE CAT” zo mooi maakt is de productie van Parsons. De instrumenten en zang zijn kraakhelder opgenomen en het geheel heeft een commercieel sausje gekregen. Iets waar Al Stewart zelf niet zo blij mee was, aangezien het hem een ander geluid gaf, dan die van de troubadour van de jaren ervoor. Het publiek klaagde niet en kocht het album massaal en dat heeft de nu 73 jarige zanger/componist geen windeieren gelegd. Een prachtplaat, met als persoonlijke hoogtepunten "LORD GRENVILLE", "ONE STAGE BEFORE" en de 2 hits, dat in het rijtje door Alan Parsons geproduceerde albums een speciaal plaats in neemt.

Alabama - Southern Drawl (2015)

3,5
De Amerikaanse country/southern rock band Alabama geniet grote bekendheid in hun thuisland, daar buiten is dat een stuk minder. In Nederland stonden ze in 1984 in de tipparade met het prachtige “FEEL SO RIGHT” en dat was het dan. De drie heren die Alabama geformeerd hebben en nu nog steeds deel uit maken van de groep zijn familieleden van elkaar en hebben hun 20ste album uitgebracht, getiteld “SOUTHERN DRAWL”. Het is country en southern rock zoals het behoord te zijn, rauwere liedjes en teksten die niets aan verbeelding overlaten. Zo zingen ze in het titel nummer “We Drive Trucks, We Drink Beer, We Shoot Whiskey And Hunt Deer, We Say Things Like Yes Ma'am And Howdy Ya'll”. Prachtig album van een groep die een groter publiek verdient!

Alan Parsons - The Secret (2019)

3,5
geplaatst:
Zeventig jaar is hij inmiddels, Alan Parsons. Via The Beatles, Pink Floyd en John Miles kwam hij met Eric Woolfson mid jaren ’70 met de Alan Parsons Project. Met dit project bracht hij t/m 1987 10 studio albums uit, in 1990 verscheen “FREUDIANA”, dat onder Alan Parsons Project uitgebracht had kunnen worden, maar feitelijk een solo album van Eric Woolfson is. De werkwijze van het Project voerde Parsons ook uit op zijn solo albums, waarvan “TRY ANYTHING ONCE” in 1993 de eerste was. Goede studiomuzikanten en een keur aan vocalisten geven de gevarieerde en mooi gearrangeerde songs een breed pallet aan kleur. Na dit eerste album verschenen nog 3 solo albums, alvorens in 2018 bekend werd gemaakt dat Parsons op het Frontiers label een nieuw album zou uitbrengen. De opvolger van het in 2004 verschenen “A VALID PATH” is “THE SECRET” geworden en dit album past in het rijtje albums van zijn Project. Mooie songs, af en toe een instrumental break, goed gezongen door zangers zoals Jason Mraz, Lou Gramm, Todd Cooper en PJ Olsson. Onder de muzikanten zijn ook topmuzikanten als gitarist Ian Bairnson, bassist Nathan East en drummer Vinnie Colaiuta te horen op “THE SECRET”. Ook oud Genesis gitarist Steve Hackett laat op het openingsnummer horen, dat hij nog steeds een geweldige muzikant is, zij het dat zijn aandeel aan de korte kant is. “THE SECRET” is niet een topper in het oeuvre van Parsons, maar staat wel vol met kwalitatieve goede songs. De 11 tracks klinken daarnaast ook nog eens fantastisch al is dat natuurlijk geen verrassing. Parsons heeft daar, gezien zijn verleden, patent op, maar dat kan niet verbloemen dat dit album geen uitschieter is. Hopelijk hoeven de fans niet weer 15 jaar te wachten op nieuw materiaal, want het blijft wel een lekker plaatje om te beluisteren.

Alison Moyet - Other (2017)

3,0
Zangeres Alison Moyet werd bekend bij het grote publiek aan de hand van toetsenist Vince Clark in Yazoo, waarmee ze onder andere in 1982 een internationale hit scoorde met “DON’T GO”. Nadat Yazoo was gestopt ging ze solo verder en scoorde in de jaren ’80 hits met onder andere “LOVE RESSURECTION”, ‘THE OLE DEVIL CALLED LOVE”, “ALL CRIED OUT” en “IS THIS LOVE”. In haar eerste succesvolle periode bracht ze in 10 jaar tijd 4 albums uit en toen kwam er een pauze in het uitbrengen van nieuwe muziek. Vanaf 2002 bracht ze in 5 jaar tijd 3 albums uit en toen werd het weer stil rondom de in Billericay Essex Engeland geboren zangeres. Met “THE MINUTES” dat in 2013 verscheen, keerde ze terug naar de elektronische muziek van het begin van haar carrière en dat album is heerlijk om naar te luisteren. Ze trekt die lijn door met “OTHER”, haar negende studio album. De stem van de inmiddels 56 jarige zangeres klinkt nog steeds als een klok en de 10 tracks op haar jongste album zijn sfeervol, soms wat sober, maar van een kwaliteit die je mag verwachten van een veterane in de Engelse popmuziek. Compliment aan miss Alison Moyet!

Andy Burrows & Matt Haig - Reasons to Stay Alive (2019)

4,0
Andy Burrows kennen we als drummer van de Engelse indie band Razorlight, die in 2006 een grote internationale hit scoorden met “AMERICA” en van de Amerikaanse band We Are Scientists. In 2011 bracht de op 30 juni 1979 Winchester Hampshire Engeland geboren muzikant een prachtige album uit met Editor zanger Tom Smith, als Smith & Burrows, “FUNNY LOOKING ANGELS”. Dit album is een soort Kerstalbum, al zou “December plaat” meer passend zijn. In 2008 bracht Burrows zijn eerste solo album uit, “THE COLOUR OF MY DREAMS”. In 2010 verscheen onder de naam I Am Arrows “SUN COMES UP AGAIN” en in 2012 en 2014 volgden respectievelijk de prachtige herfst-achtige albums “COMPANY” en “FALL TOGETHER AGAIN”. Matt Haig is een Britse schrijver en componist, die bekend staat om zijn donkere schrijfstijl. Hij schreef ook kinderboeken en zijn “FATHER CHRISTMAS AND ME” is een bestseller in Engeland. De woorden van Haig zijn door Burrows op muziek gezet en dat levert een voortreffelijke plaat op. “REASON TO STAY ALIVE” is de titel van het album, maar is tevens de titel van een non-fictie boek van Haig uit 2015. Onder andere Muse drummer Dom Howard en Editor frontman Tom Smith werken mee dit album, dat over geheel een positiever geluid laat horen dan op Andy Burrows zijn vorige albums. In iets meer dan 38 minuten en 11 tracks komen de songs aan je voorbij, zonder dat de verveling toe slaat. Dat Burrows in staat is om mooie songs te schrijven, liet hij al eerder horen, maar hier overtreft hij zichzelf. Elke track staat als een huis, vallen onder de indie en singer-songwriter en zijn een lust voor je oor. Top plaat van een vreemd duo, maar zoals wel vaker gebeurt is, is deze combinatie een gouden vondst.

Asia - Asia (1982)

5,0
Het debuutalbum van “supergroep” Asia werd een doorslaand succes, voornamelijk in Amerika waar het een millionseller werd, meer dan 4 miljoen verkochte exemplaren. Asia is de band met ex-Yes gitarist Steve Howe, ex-Emerson, Lake & Palmer drummer Carl Palmer, ex-Yes en Buggles toetsenist Geoff Downes en ex-King Crimson, Uriah Heep, Roxy Music en U.K. zanger/bassist John Wetton. De 4 supermuzikanten slagen er in om in de 9 tracks hun kunnen te laten horen en daardoor is het een zeer geslaagd album geworden. Prachtige melodieën, mooie gitaarpartijen en een degelijke ritmesectie. “HEAT OF THE MOMENT” werd een hitje in Nederland en nummer 4 in de Amerikaanse Billboard Hot 100. “ONLY TIME WILL TELL”, met zijn aanstekelijk keyboardpartijen, het stevige “SOLE SURVIVOR” met Steve Howe in een hoofdrol en het emotionele “WITHOUT YOU”, het klopt allemaal van de eerste seconde tot de laatste. Het album werd een voorbeeld voor een melodieuze rockplaat, die zowel progressieve als AOR elementen in zich had. In deze samenstelling brachten ze in 1983 het album “ALPHA” uit, daarna vertrok Howe. Daarna was het een komen en gaan van muzikanten, waarvan alleen Downes de stabiele factor was. In 2007 kwamen ze weer bij elkaar in de originele samenstelling, voor het 25 jarig jubileum van het debuutalbum “ASIA”. Daarna volgden 3 studio-albums met de 4 heren en daarna was het opnieuw Howe die vertrok. Op 31 januari 2017 overleed John Wetton aan de gevolgen van kanker op 67 jarige leeftijd en daarmee lijkt een definitief einde te zijn gekomen aan de band Asia…triest!

Avril Lavigne - Head Above Water (2019)

3,0
De Canadese zangeres Avril Lavigne is inmiddels 34 jaar jong en heeft al een hele carrière achter zich. De in Belleville Ontario geboren blonde zangeres scoorde in 2002 haar eerste grote hit, “COMPLICATED” bereikte de tweede plaats in de Nederlandse Top 40. De vier singles die daarop volgden bereikten allemaal de top 10 in de Top 40, daarna was het gedaan met het scoren van grote hits. In 2013 bereikte “HE’S NEVER GROWING UP” als laatste single de Top 40, de rest van de singles flopten. Van haar debuutalbum “LET GO” werden wereldwijd meer dan 20 miljoen exemplaren verkocht, opvolger “UNDER MY SKIN” was goed voor meer dan 10 miljoen en ook “THE BEST DAMN THING” (2007) en “GOODBYE LULLABY” (2011) waren million sellers. Ze was er als zangeres vroeg bij, 17 jaar toen haar debuutalbum verscheen, op 21 jarige leeftijd trouwde ze met Sum41 zanger Deryck Whibley, waar ze iets meer dan 3 jaar later weer van scheidde. In 2013 trouwde ze met Nickelback zanger Chad Kroeger, maar ook dat huwelijk hield niet stand. Iets meer dan 2 jaar later eindigde ook dat in een scheiding. In 2014 liep ze de ziekte van Lyme op, dat uiteindelijk in 2015 werd gediagnosticeerd. Dat was ook de reden dat ze relatief weinig nieuwe muziek heeft uitgebracht en het gevecht tegen de ziekte ligt ook aan de basis van album nummer #6, “HEAD ABOVE WATER”. Ze wil zich niet gewonnen geven en dat komt naar voren in het titelnummer. Verder komt ook haar liefdesverdriet terug in de teksten van de 12 songs en het klinkt allemaal zoals je mag verwachten van Avril Lavigne. Pop met hier en daar een vleugje rock, maar ook rap is aanwezig op het album, in een gastoptreden van Nicki Minaj. Leuk album van een zangeres die al 17 jaar lang zich in de muziekwereld begeeft en ondanks veel tegenslagen, erin geslaagd is terug te vechten en met een nieuw album opnieuw succes hoopt te krijgen.