In 2008 werd Imagine Dragons opgericht door de toenmalige studenten, lead zanger Dan Reynolds en drummer Andrew Tolman. De naam van de groep is een anagram voor iets waar alleen de leden van de groep weet van hebben. Het eerste album verscheen in september 2012 en vooral de daarvan afkomstige single “RADIOACTIVE” heeft de groep geen windeieren gelegd, mede door de geweldige videoclip die dat nummer begeleidde. In 2013 stonden 2 singles van het debuutalbum, getiteld “NIGHT VISION”, in de top 40, “ON TOP OF THE WORLD” en “IT’S TIME” en in 2014 werd “DEMONS” de voorlopig grootste hit voor de groep uit Las Vegas, Nevada USA in Nederland. De opvolger “SMOKE + MIRRORS” verscheen in februari 2015 en alleen “I BET MY LIFE” bereikte hier de top 40 en er werden beduidend minder exemplaren van dat album verkocht. “EVOLVE” is nummer 3 en laat het geluid horen dat je kent van Imagine Dragons, bombastische pop begeleid door die geweldige schreeuwstem van Reynolds. Pop gecombineerd met rock, beats en elektronica worden niet geschuwd en daar heeft de band eerder mee geëxperimenteerd. Vernieuwend is het niet, maar “EVOLVE” kent wel een aantal mooie songs zoals de opener “I DON’T KNOW WHY”, de mooie popsong “WALKING THE WIRE” en het experimentele “THUNDER”. Geen topper, maar gewoon een lekker plaatje!

In Continuum is een band die is opgericht door Dave Kerzener en waarbij onder andere de Argentijnse zanger Gabriel Agudo (Bad Dreams) en drummer Marco Minneman zich hebben aangesloten. Kerzner is binnen de progressieve rockwereld bekend van de bands Sound Of Contact (waarin ook de zoon Phil Collins zat, Simon Collins), Mantra Vega (met de ex verloofde van Fish, Heather Findlay) en zijn 2 solo albums. Bij In Continuum was het van het begin af aan duidelijk dat ook gastmuzikanten te horen zouden zijn op het debuutalbum “ACCELERATION THEORY”. Zo zijn onder andere ex-Genesis en ex-GTR gitarist Steve Hackett, Marillion gitarist Steve Rothery en de huidige Yes zanger Jon Davidson op dit album te horen. De stijl van “ACCELERATION THEORY” past binnen de progressieve rock, met hier en daar een uitstapje naar de pop. De ritmes zijn af en toe complex, de drumpartijen geniaal en de instrumenten worden gespeeld door briljante muzikanten. De liedjes worden gezongen door Kerzner zelf, maar ook Agudo laat van zich horen, en dat is goed nieuws. De ex-zanger van Bad Dreams is bezig met een solo carrière, maar heeft gelukkig de tijd gevonden, om bij In Continuum voor mooie zanglijnen te zorgen. De songs zijn toegankelijk van opzet, maar ze kennen bijna allemaal ingrediënten die uit de symphonische rock komen. Door het album vaker te beluisteren, komen de songs tot leven, wat ervoor zorgt dat het album blijft groeien. De start van 2019 op het gebied van de progressieve rock is meer dan prima, want “ACCELERATION THEORY” is een geweldige plaat geworden.

Begin vorig jaar verscheen “ACCELERATION THEORY” van In Continuum, het project van Dave Kerzner. Kerzner is binnen de progressieve rockwereld bekend van onder andere Sound Of Contact en Mantra Vega, maar bracht ook 2 ijzersterke solo albums uit. Eind vorig jaar verscheen deel 2 van “ACCELERATION THEORY”, nu met de toevoeging “PART TWO: ANNIHILATION” en deel 2 is een prima vervolg op het eerste deel. Volgens hetzelfde concept komen 12 tracks aan je voorbij die een inmiddels duidelijk Dave Kerzner signatuur hebben. Sferisch, melodieus, af en toe stevig, maar bovenal zeer luisterbaar. Hij is inmiddels zo’n gevestigde naam dat menig muzikant wil meewerken aan zijn schijfjes. Zo zijn op deze Michael Sadler (Saga), Gabriel Agudo (ex Bad Dreams) en Jon Davison (Yes) te horen, waarbij ik moet vermelden dat die laatste twee ook op deel 1 te horen waren. Kerzner werd op 10 juli 1968 geboren in Philadelphia Pennsylvania USA en bekwaamde zich van jongs af aan in het bespelen van keyboards en aanverwante toetsen. Met Sound Of Contact bracht hij in 2015 het prachtige album “DIMENSIONAUT” uit en de liefde voor science fiction, die op dat album ook te horen was, is ook de rode draad op beide “ACCELERATION THEORY” albums. “Acceleration Theory” is de theorie van de versnelling, wat in de mechanica de verandering van van de snelheid van een object betekent. Het verhaal van het eerste album, waarin een vrouwelijke alien op aarde terecht komt en valt voor de de man Kai, een mens, en in dit deel gaat het verhaal verder, zelfs zover dat WOIII uitbreekt. Dit verhaal wordt op de voor de Kerzner kenners bekende wijze vormgegeven. Veel toetsen, zeer melodieus, paar prachtige gitaar solo’s, samenzang en veel emotie. De eerste 10 tracks bouwen op naar de langste van het album, “ANNIHILATION” van ruim 20 minuten. Deze song, wat vernietiging betekent, is een weergaloze opus, waar alles in zit wat je van een lang nummer mag verwachten. Het album eindigt niet in mineur, want er is een “INTERSTELLAR REUNION”…wat dit dan ook mag betekenen. “ACCELERATION THEORY PART TWO: ANNIHILATION” is een zeer boeiend album geworden, dat de perfecte opvolger is van nummer 1 en mij toch wel zeer nieuwsgierig maakt naar een eventueel nummer 3, waarin het allemaal toch weer goed gaat komen. Je moet van science fiction houden om de betekenis van de teksten te begrijpen, dat is er bij mij niet. Ik moet het doen met de samensmelting van tekstbeleving en de muziek, en die is hier weer dik in orde!

Voor degene voor wie de naam Inhaler geen bekende is, de Ierse band bestaat al sinds 2012 en bracht in 2021 zijn debuutalbum uit, "IT WON’T ALWAYS BE LIKE THIS". De uit de Ierse hoofdstad Dublin afkomstige band bestaat uit bassist Robert Keating, gitarist Josh Jenkinson, drummer Ryan McMahon en leadzanger en gitarist Elijah Hewson. Hewson? Ja, zoon van Paul Hewson, oftewel Bono, de frontman van U2.

Je kunt een hele lijst produceren van kinderen van beroemde muzikanten, die in vaders of moeders voetstappen willen treden, de één zeer succesvol, de ander iets minder geslaagd. Dochter Miley Cyrus van Billy Ray, zoon Enrique Iglesias van Julio, dochter Norah Jones van Ravi Shankar, zoons Sean en Julian Lennon van John, zoon Joe Sumner (Fiction Plane) van Sting en Xander Vrienten, zoon van Doe Maar zanger en bassist Henny Vrienten. Een succesvolle pa of ma betekent niet meteen dat die genen ook bij het nageslacht aanwezig zijn.

Op het eerste album van Inhaler staan een reeks mooie liedjes en Hewson zingt ze met veel overtuiging en gevoel. Aardje naar zijn vaartje wat dat betreft. De single "TOTALLY" van dat album liet al wel veel goeds voorspellen, toch was het album voor mij geen klapper. Dat geldt ook voor "CUTS & BRUISES", de opvolger van "IT WON’T ALWAYS BE LIKE THIS" en dus album #2 voor de jonge Ieren. De Engelse producer Anthony Genn, die in het verleden ook vaak als songwriter gevraagd werd, werkte mee aan het album, dat ruim 45 minuten duurt en elf liedjes herbergt.

Het gaat van start met het ingetogen"JUST TO KEEP ME SATISFIED", met het vrolijke "LOVE WILL GET YOU THERE" gaat de sfeer omhoog en wordt voorgezet met "SO FAR SO GOOD", dat op een lekkere basriff gemaakt is en Hewson laat horen dat hij een goede zanger is. Toetsen leiden "THESE ARE THE DAYS" in, een lekkere uptempo track, het tempo zakt iets in het fijne "IF YOU'RE GONNA BREAK MY HEART", "PERFECT STORM" is weer uptempo, in "DUBLIN IN ECSTASY" kun je genieten van smaakvol gitaarspel en een pakkend ritme en mooie melodielijn.

"WHEN I HAVE HER ON MY MIND" is weer een uptempo liedje waarin Hewson overtuigend zingt, "VALENTINE" begint met ingetogen drums en subtiel gitaarspel, maar het komt nergens echt tot leven. Bij "THE THINGS I DO" ben ik meteen weer bij de les, lekker ritme en aanstekelijke melodie en met het prachtige "NOW YOU GOT THE" wordt "CUTS & BRUISES" afgesloten. Pakkende melodie, lekker ritme en heerlijk gitaarspel.

Met dit tweede album heeft Inhaler een prima opvolger uitgebracht van het goed ontvangen debuut, dat net iets spontaner en frisser klonk in vergelijking met dit jongste schijfje. Er staan op deze nieuwe iets te weinig tracks die eruit springen, waardoor het een geen topper is, maar wel één die de kwaliteiten van het Ierse kwartet laat horen.

Deel 2 van het Intelligent Music Project is getiteld "MY KIND O' LOVIN'" en is weer genot om te beluisteren. De opvolger van "THE POWER OF MIND" uit 2012 is ook een stapje vooruit, want de drumpartijen worden door meesterdrummer Simon Phillips voor zijn rekening genomen. Je zou Phillips kunnen kennen van zijn sessiewerk voor Mike Oldfield, Jeff Beck en The Who, maar ook voor zijn jarenlange lidmaatschap bij Toto, als vervanger van de in 1992 overleden Jeff Porcaro. Net zoals Poraco heeft ook Phillips een eigen stijl en die is in elke track goed te herkennen. Phillips is niet de enige Toto connectie, want (ex?) Toto zanger Joseph Williams is samen met John Lawton de lead zanger van dienst. Lawton was ook al op het eerste album te horen, maar met de komst van Williams is de diversiteit van de songs vergroot. Milen Vrabevski is opnieuw de componist van alle 13 songs en produceerde het album ook, samen met Ivo Stefanov. De connectie met de muziek van Toto is snel gemaakt, door het drumwerk, maar zeker door de stem van Williams in de 4 songs die hij voor zijn rekening neemt. Van die 4 is "GET INTO REAL" een heerlijke slepende midtempo song, waarin Williams op de toppen van zijn kunnen zingt, heerlijk! "HAPPINESS" is met zijn bossanova-achtig ritme een afwijkende song, klinkt zomers en vrolijk en de akoestische gitaar solo is mooi. De songs die door Lawton worden gezongen liggen in dezelfde lijn als op het voorgaande album, lekker melodic rock. "NO ONE CAN DENY IT" is een melodieuze poprock song, met een mooi refrein, "SIMPLE GAME" is rustig, een ballad met orkestrale arrangementen en een prachtige gitaarsolo en werkt toe naar een prachtig einde. "TIME TO MOVE ALONG" is een recht-toe-recht-aan rocker, "PEOPLE ON FIRE" heeft een rustig begin, gaat dan over in een tempo dat een aantal versnellingen hoger ligt, om dan weer gas terug te nemen en voert dan weer naar het einde toe het tempo op. Geweldige, gevarieerde song! In "CONCLUSION" waart de geest van Toto rond, gitaarpartijen die Lukather-achtig zijn, geweldig drumwerk, sfeervol tussenstuk en prachtige vocale arrangementen. Een zeer diverse track die liefhebbers van jazzrock ook zullen kunnen waarderen. Een ander hoogtepunt vind ik "THINGS WE CAN'T DO". Lawton laat hierin horen een geweldige stem te bezitten, de opbouw van de songs is spannend, het tempo is afwisselend soft en mid en de van het Symphonic Orchestra zijn schitterend. Deze tweede schijf van Vrabevski is een geweldige stap vooruit en dan te bedenken dat het eerste album al goed was!

Het derde album in de serie Intelligent Music Project van de Bulgaarse muzikant Milen Vrabevski is weer prachtig schijfje geworden. In tegenstelling tot het vorige album "MY KIND 'O LOVIN'" uit 2014 horen we naast de op dat album te horen vocalist Joseph Williams, ook de ex Asia zanger/bassist John Payne. Payne heeft de plaats ingenomen van John Lawton die op de eerste 2 albums te horen was. Drummer Simon Phillips is gebleven en Vrabevski heeft bassist Nathan East en gitarist Tim Pierce bereidt gevonden mee te spelen. Dat levert ruim een uur zeer degelijke, goede melodic rock op. De 14 tracks zijn verdeeld in 3 delen op "TOUCHING THE DIVINE"; "PART I - HEADING SKYWARDS - A RHAPSODY IN A" (nummers 1 - 3), "PART II - A SMILE AWAY TO LOVE YOU - A FANTASY IN G" (4 - 10) en "PART III - ON SOLID GROUND) (11 - 14) en er zitten ook deze keer weer een aantal pareltjes tussen. De songs die Payne zingt hebben een Asia feel, hij was lid van die band vanaf het begin van de jaren '90 en is te horen op een reeks albums die de band opnam. Op "TOUCHING THE DIVINE" wisselen Williams en Payne de zang af en op enkele songs zingen ze samen en dat is een goede keuze, hun stemmen klinken goed samen. "OPENING (cool inside)" is een lange track, mooie orkestrale arrangementen, prachtige gitaarsolo en Williams zingt zoals je van hem mag verwachten. Daarnaast zijn de tempowisselingen erg goed, waardoor de song spannend blijft. "SKY" is een song met een hoog Toto gehalte, Williams zingt en de drumpartijen van Phillips zijn boeiend. "A SMILE AWAY" is prachtige ballad, met Payne in een vocale hoofdrol, prachtige achtergrond vocalen en een briljante gitaarsolo. "DREAM" kent een rustig intro, dan komen de drums erin en ontwikkelt het zich tot een prachtige rocker. "ROOTS" is een soort bluesy rocker, waarin Milen Vrabevski laat horen naast een briljante componist ook een geweldige gitarist te zijn. De solo in deze track is van hem, en zo laat hij zijn kunnen op meerdere songs horen. "MIND PROJECTION" is het langste nummer van het album, John Payne laat opnieuw horen over een prachtige stem te beschikken, een geheel eigen karakteristiek geluid. Het nummer kent ook weer enkele tempowisselingen en de arrangementen zijn zeer smaakvol en tegen het einde is het genieten van het gitaarwerk. Vrabevski heeft met deel #3 weer een prachtige aanvulling afgeleverd op de reeds bestaande 2. Op naar nummer 4!

Eind 2018 kwam Intelligent Music Project IV uit, "SORCERY INSIDE". Naast Joseph Williams, de Toto zanger op diverse albums van deze band, is ook John Payne (ex-Asia) weer te horen. Grote man achter dit project is de Bulgaar Milen Vrabevski en hij heeft ook de vocalisten Carl Sentance (zanger van Nazareth) en Richard Grisman, zanger van de Engelse band River Hounds, aan zich gebonden. In 46 minuten komen 12 prima tracks aan je voorbij en als je bekend met de albums van dit project, dan weet je dat ze vallen onder de noemer melodic rock. Opnieuw neemt Simon Phillips (Toto, Mike Oldfield, The Who) plaats achter de drumkit, zijn er verschillende oost Europese muzikanten te horen en klinkt het geheel gewoon erg goed. De krachtige stem van Sentance is meteen te horen in de opener, "YESTERDAY THAT MATTERED", een puike rocker. "AS IF" heeft een gospel sfeertje doordat het Sofia Gospel Choir erop te horen, "VIVA" heeft een zomers tintje, "LOOKING FOR THE FEELING" is een Toto-achtige rocker met geweldige vocale prestaties van Sentance en Williams en "SLIPPING AWAY" is een recht-toe-recht-aan rocker met Grisman en Payne zal lead zangers. "LIGHT" vind ik één van de toppers op "SORCERY INSIDE", uptempo met mooie zanglijnen, "GRANDED" heeft een andere sfeer, door de prominent aanwezig accordeon en "LOVE" is de afsluiter, compleet met een orkestraal tussenstuk, mooie gitaarsolo door Biser Ivanov en de song heeft ook een prachtige melodie. "SORCERY INSIDE" is niet zo avontuurlijk als de vorige 2 albums van het Intelligent Music Project, maar een must voor elke liefhebber van melodic rock en fans van Toto, ruim 3 kwartier prachtige muziek!!

Intelligent Music Project is een project dat door de Bulgaar Milen Vrabeski is bedacht. Deze MD in de geneeskunde zorgde ervoor dat in 2012 het eerste album van I.M.P. verscheen, “THE POWER OF MIND”. Op dit album is John Lawton de zanger. Lawton zou je kunnen kennen van Uriah Heep, waar hij in de tweede helft van de jaren ’70 lead zanger was. Op album #2, “MY KIND O’ LOVIN’”, release in 2014, is opnieuw Lawton zanger, dit keer geassisteerd door Toto zanger Joseph Williams. Simon Phillips, voorheen o.a. Mike Oldfield, Jeff Beck, The Who en Toto, is te horen als drummer en zal vanaf dit album op elke I.M.P. plaat te horen zijn. Opvolger, “TOUCHING THE DIVINE” verschijnt in 2015 en hierop is John Lawton zijn plaats achter de microfoon ingenomen door voormalig Asia zanger en bassist John Payne. Ook zijn top sessiemuzikanten Nathan East (basgitaar) en gitarist Tim Pierce te horen. “SORCERY INSIDE”, de vierde in de serie van prachtige albums verscheen vorig jaar en opnieuw zijn het Joseph Williams en John Payne die de zangers zijn, nu geflankeerd door Carl Sentance en Richard Grisman. Deze Grisman is ook te horen op het recent verschenen Intelligent Music Project V album, “LIFE MOTION”. Naast Grisman, wiens stem wel wat weg heeft van Richard Marx, zijn John Payne en vooral Ronnie Romero te horen. Romero is bekend van Dio tribute bands, Rainbow en hij zal op het nieuwe album van Ad van den Berg zijn band, Vandenberg, te horen zijn. De muziek op “LIFE MOTION” heeft niet veel met Vandenberg te maken, maar de stem van Romero is wel prominent aanwezig. Verder valt ook stem van Tony Crumpton op, de bassist van de band van Grisman, River Hounds. Een prachtige rock stem!! De 12 tracks klokken bijna 50 minuten klasse melodieuze rock, die allemaal door Vrabeski geschreven zijn. Er is veel aandacht voor de opbouw van nummers, zo beginnen “REFLECTING” en “RISING” met een prachtig drum intro, waarin de sound van Simon Phillips goed te horen is. In de opener “A KIND OF REAL LIFE” is meteen te horen dat de stemmen van Romero en Grisman mooi kleuren en dat geeft de song een radiovriendelijke sound. Veel songs hebben een rustig intro, waarna de nummers zich ontwikkelen, soms midtempo dan weer uptempo. “LIFE MOTION” is net zoals de 4 voorgaande albums een lust voor het oor, prima opgenomen, geweldig geproduceerd en elke song is top. Laat nummer 6 maar komen!!

Een jaar na nummer #5 brengt het Bulgaarse project Intelligent Music Project, nu met “VI” achter de naam, zijn nieuwe werkje uit, “THE CREATION”.
Het is, net zoals de voorgaande albums, een creatie van Milen Vrabevski, een MD in geneeskunde. Maar het is niet de zorg waar hij in uitblinkt, maar in de andere liefde van hem, de muziek. Vrabevski bracht zijn eerste Intelligent Music Project (I.M.P.) uit in 2012 en is dus zeer actief, want in 9 jaar tijd 6 albums uitbrengen, dat is niet veel acts gegeven. De kwaliteit is dan ook elke keer wel weer van een hoge kwaliteit en dat geldt ook weer voor “THE CREATION”.
Er is echter wel wat verandert ten opzichte van het vorige album, “LIFE MOTION”. Drummer Simon Phillips heeft plaats gemaakt voor Styx drummer Todd Sucherman en Bobby Rondinelle (o.a. Rainbow). In vergelijking met het vorige album zijn de zangers nagenoeg dezelfde. Zo horen we de huidige Vandenberg zanger Ronnie Romero, ex Asia zanger John Payne, Carl Sentance en Richard Crisman. De gitaarpartijen komen op het conto van Vrabevski zelf en Bisser Ivanov en zijn in bijna elk nummer prominent te horen. De muziek is zoals op de voorgaande albums melodieuze rock, met enkele smaakvolle uitstapjes.
“A SENSE OF PROGRESS” opent het 49 minuten durende schijfje en laat in tegenstelling tot de titel, geen progressie horen. Een simpele rocker met rauwe zang van Romero. Het ruim 6 minuten durende “THE STORY” is het langstdurende nummer van “THE CREATION” en met 3 leadzangers krijgt het een passende afwisseling. De instrumentale passages plaatsen het nummer in de progressieve rock hoek, de samenzang is hemels en de melodie is zeer aanstekelijk. De gitaarsolo’s van Bisser zijn een genot om naar te luisteren, fantastisch nummer. “A SHELTER” is weer een relatief eenvoudige rocker met een fijne melodielijn, “LISTEN” is een ballad, prachtige gezongen door Romero, “YOUR THOUGHTS” begint orkestraal, symfonisch, en door de John Payne zangdelen groeit het uit tot een topper van het album.
“SOMETIMES” is weer een rocker, “BACK TO THE TRUTH” is een soort van vreemde eend op dit album, doordat het folk invloeden bevat. “LET IT GO” heeft een jazz sfeertje in het eerste deel met subtiel gitaarwerk, waarna het nummer zich transformeert naar een rocker, “A SIGHT” begint met mooi gitaarwerk, is een melodische poprocker, “THAT SOMETHING” is ook een poppy rocker, “I KNOW” is veruit het stevigste nummer dat I.M.P. ooit opgenomen heeft, heavy riffs en zang van Romero zorgen daarvoor. “SERVE” wordt door Grisman gezongen en hij krijgt ondersteuning van Bobby Kosatka, voor mij een nieuwe naam. De orkestrale arrangementen zijn in dit nummer meer uitgewerkt en de opbouw zorgt ervoor dat het nummer een bepaalde prettige spanning in zich heeft. De gitaarsolo is hemels en dit liedje is een mooi einde van een album dat het niveau van het vorige album net niet aantikt.
Ondanks dat is het een heerlijke luisterervaring en mag deze creatie door meer liefhebbers van het genre beluisterd worden. Op naar Intelligent Music Project VII.

De in Oslo geboren zangeres Isabell Øversveen heeft met “QUEEN OF THE BROKEN HEARTED” haar zesde album uitgebracht, onder haar artiestennaam Issa. Ze werd in 1984 geboren en haar voorgaande 5 albums laten een goed in het gehoorliggende melodieuze rock horen, af en toe met metal-light invloeden.
In 2010 verscheen haar debuutalbum, “SIGNS OF ANGELS”, gevolgd door “THE STORM” in 2011, “CAN’T STOP” in 2012, “CROSSFIRE” in 2015 en “RUN WITH THE PACK” in 2018. Alle albums verschenen op het Italiaanse rocklabel Frontiers, waar het onder “melodic heavy” is gecategoriseerd en dat lijkt mij juist. De bij ongelofelijk veel Frontiers producties betrokken multi-instrumentalist en componist Allessandro del Vecchio is ook op dit nieuwe album van Issa te horen.
Elf veelal uptempo songs, soms echte rock, dan weer teruggrijpend naar de jaren ’80 rock, maar allemaal zeer luisterbaar en kwalitatief zeer goed. Het begin van het album, “ANGELS CALLING” is al erg jaren tachtig, door de kille toetsenklanken. Wat volgt is een heerlijke rocker waarbij Issa haar zangkwaliteiten van etaleren. “THE WAY OUT” is een regelrechte Frontiers song, melodic rock in optima forma, in “THE NIGH IT RAINED FOREVER” gaat het tempo iets naar beneden wat een zeer melodische song oplevert, “I’M HERE TO STAY” is een uptempo met een aanstekelijke melodielijn en mooi gitaarwerk, “BLUE” is het rustigste nummer van het album, zonder dat je het een ballad zou kunnen noemen. Een rustige aanloop waarna na ruim 1 minuut het tempo weer omhoog gaat en er een mooie rocksong volgt.
Het titelnummer “QUEEN OF THE BROKEN HEARTED” is een heavy rocker, waarbij de zang af en toe op het randje zit, zonder dat ze daarover heen gaat. “DERIVE” is een midtempo rocker waarvan ik vooral het eerste stuk erg mooi vind, mooi intro en zang. Ook bij “WITHOUT LOVE” is aandacht besteedt aan het intro, gelaagde zang, waarna er een mooie melodielijn volgt. “WAIT FOR LOVE” grijpt wat mij betreft weer terug op de jaren ’80, die wat kille keyboardsound die meerdere bands toen hanteerden. “AFTER THE RAIN” is één van de beste songs op het album, dubbele gitaren, mooie melodie en een refrein dat een oorwurmpje is. “DIE FOR A LIFE WITH YOU” is de afsluiter en dit is weer een heerlijke rocker.
Issa heeft met “QUEEN OF THE BROKEN HEARTED” een zeer acceptabel album uitgebracht, zonder dat het een hoogvlieger is. Ik vind de songs daarvoor niet afwisselend genoeg. Dit wil niet zeggen dat het een slecht album is, in tegendeel, voor fans van het genre een absolute luister tip!