Toen we van 1999 naar 2000 gingen, was de populariteit van de Ierse band U2 veel kleiner dan 10 jaar eerder. Tegen het einde van de jaren ’80 was het kwartet uitgegroeid tot de grootste band van de wereld, “THE JOSHUA TREE” was een millionseller en het in 1988 “RATTLE AND HUM” bevestigde de populariteit alleen maar. Toen in 1991 “ACHTUNG BABY” verscheen, leek het erop dat U2 ook in het nieuwe decennium een bepalende rol zou gaan spelen. “ZOOROPA” in 1993 was al een minder succesvol album, maar met “POP” in 1997 werd de tanende belangstelling alleen maar duidelijker. De hits waren er nog wel, maar ze spraken geen van allen tot de verbeelding.
Toen Bono, The Edge, Adam Clayton en Larry Muller Jr. de studio ingingen om een nieuw album, de opvolger van "POP" op te nemen, namen ze zich voor dat deze nieuwe anders moest klinken dan de voorgangers. Minder elektronica, minder kil geproduceerd, warmer dus. Daarin zijn ze volledig geslaagd.
De eerste single was “BEAUTIFUL DAY”, dat tijdens de laatste week van de Olympische Spelen die toen in Sydney gehouden al gebruikt werd door de NOS om beelden van de sporters op te luisteren. Het werd dan ook een nummer 1 hit in Nederland en de eerste top 3 hit in de Top 40 sinds “DESIRE” in 1988. “ALL THAT YOU CAN LEAVE BEHIND” volgde op 30 oktober en is geproduceerd door Daniel Lanois en Brian Eno. Het was voor het eerst sinds “ACHTUNG BABY” dat de twee producers U2 weer begeleiden met de opnames van een album en het resultaat is erna. Het klinkt als vanouds, prachtig! De eerste 4 tracks zijn allemaal op single verschenen, waarvan “ELEVATION” zelfs de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 wist te bereiken.
Met “KITE” volgt dan mijn persoonlijke favoriet, prachtige melodie en tekst. “IN A LITTLE WHILE” is een midtempo songs, met lekker beat, “WILD HONEY” een uptempo songs met mooie samenzang, waarbij de stemmen van Bono en The Edge prachtig matchen, “PEACE ON EARTH” is ballad met een voor U2 bekend politiek thema, vrede. In “WHEN I LOOK AT THE WORLD” laat The Edge horen emotioneel te kunnen spelen, kippenvel! “NEW YORK” is een track die rustige, zachte delen afwisselt met hardere, heavier stukken. Met “GRACE” wordt het album in stijl, sfeervol en rustig afgesloten.
Met “ALL THAT YOU CAN LEAVE BEHIND” was U2 weer terug aan de top. Het album verkocht meer dan 12 miljoen exemplaren. Opvolger “HOW TO DISMANTLE AN ATOMIC BOMB” verscheen in 2004 en was ook nog een groot succes. Sindsdien verkopen de albums beduidend minder, maar de tournees die ze ondernemen zijn nog steeds succesvol.
Dit album zette de Ieren weer op de kaart en daar plukken ze nog steeds de vruchten van. Alleen daarom is dit al een klassieker in hun oeuvre!

Een nieuw album van U2 is altijd voer voor critici. Of het nu het verkeerd uitgevallen “cadeau” geven van het vorige album, “SONGS OF INNOCENCE”, voor Apple I-tunes gebruikers, of de kwaliteit van de songs, zoals bij het in 2009 verschenen “NO LINE ON THE HORIZON”. U2 is een grote naam, zanger Bono steekt zijn hoofd vaak boven het maaiveld uit, met zijn politieke statements en dat zorgt nu eenmaal voor jaloezie en ergernissen. Dat het succes daar niet onder leidt, is duidelijk, aangezien elke tournee succesvol is qua bezoekers en financieel. De hoogtijdagen van de jaren ’80 behoren echter wel tot het verleden, want dat elke nieuwe single van U2 een Top 40 hit wordt, is niet meer het geval. De laatste top 10 hit was “ORDINARY LOVE” in 2013 en van “SONGS OF INNOCENCE” bereikte “THE MIRACLE (of Joey Ramone)” als enige single de Top 40, en bereikte als hoogste notering nummer 33. Toch liet dat album wel iets van een terugkeer naar de minder gekunstelde songs uit het verleden horen. Het was tevens een album waarop de band terugkeek naar de jeugdjaren in Ierland. Het nieuwe album, “SONGS OF EXPERIENCE”, dat vanaf 1 december in de winkel ligt, borduurt verder op de weg die ze ruim 3 jaar geleden ingeslagen zijn. De teksten zijn dit keer echter gericht op de toekomst, zijn politiek geladen, hebben persoonlijke boodschappen en zijn prachtig geschreven. De songs hebben telkens weer een andere sfeer, van sferisch naar uptempo, van rock naar dansbaar. “SONGS OF EXPERIENCE” brengt U2 weer terug naar top, maar of het album single hits gaat opleveren, valt te betwijfelen. U2 is inmiddels uitgegroeid naar een typische album band en daar is dit 14e album weer een prachtig voorbeeld van.

Een nieuw album van deze unieke Ierse band. Uniek omdat ze nog steeds in dezelfde samenstelling spelen als in het begin. Het vorige album "NO LINE ON THE HORIZON" viel over het geheel tegen. Een paar sterke nummers, maar te weinig memorabele melodieën die blijven beklijven. Na de emotionele single "ORDINARY LOVE" eind 2013 en de weinig bijzondere single "INVISIBLE" uit februari van dit jaar, was het voor de fans wachten op het nieuwe album. Die is er dan nu, alleen voorlopig alleen via downloads te bemachtigen. Het is een album geworden met 11 nummers die allemaal bovengemiddeld zijn, maar echte toppers vind ik er nog niet op terug. Songs die kunnen groeien zijn "IRIS (hold me close)" waarin de band teruggrijpt op het geluid van de tweede helft van de jaren '80, het emotioneel gezongen, rauw klinkende "RAISED BY WOLVES" en het dreigende "SLEEP LIKE A BABY TONIGHT". Ook het op de baslijn van Adam Clayton gebaseerde "VULCANO" is een groeibriljantje. Er staan ook wat simpelere songs op, waarvan "CALIFORNIA (there is no end to love)" een voorbeeld van is. Al met al een revanche op het 5 en een half jaar verschenen vorige album, een zeer luisterbare plaat!

Ultravox werd pas echt succesvol met de komst van zanger en gitarist Midge Ure, dat met "VIENNA" uit 1980 een vliegende start kende. Met John Foxx als frontman had de Engelse band drie albums uitgebracht, "ULTRAVOX!", "HA!-HA!-HA!" en "SYSTEMS OF ROMANCE". Na het vertrek van Foxx en de komst van Ure ontstond de meest succesvolle bezetting van de band. Deze bestond dus uit Midge Ure, Chris Cross op basgitaar, Warren Cann op drums en Billy Currie op toetsen en viool.

De band werd in 1974 opgericht in Londen, noemde zich toentertijd Tiger Lily, maar veranderde een paar jaar later de bandnaam in Ultravox! Met uitroepteken dus, die de heren na twee albums lieten vallen. De eerste drie albums werden geproduceerd door onder andere Steve Lillywhite, Brian Eno en Conny Plank. Het grote succes kwam dus met de komst van Midge Ure, de internationale hit "VIENNA" van het gelijknamige album, was ook een groot verkoopsucces. Opvolger was "RAGE IN EDEN" uit 1981 met het geweldige "THE VOICE" als persoonlijk favoriet. Een jaar later kwam "QUARTET" uit, mijn favoriete Ultravox album. De tracks "REAP THE WILD WIND", "HYMN" en "VISIONS IN BLUE" behoren, wat mij betreft, tot de besten die ze gemaakt hebben. Op 6 april 1984 verscheen het zevende album, "LAMENT". Acht nummers, 37 en een halve minuut én een prachtige afsluiting van een zeer succesvolle periode. De single "DANCING WITH TEARS IN MY EYES" werd de tweede Top 40 hit met een zesde plaats als hoogste notering. Kant 1 van het album is van grote klasse, zeer gevarieerd en boeiend. "WHITE CHINA" is de opener en gaat met industriële geluiden van start. Daarna groeit het tot een typisch uptempo Ultravox track uit. Met een refrein dat in je hoofd blijft zitten, het "White China" wordt voldoende herhaald om dat te bewerkstelligen. De gitaarriffs van Midge Ure zijn de basis van "ONE SMALL DAY", hij zingt het geweldig, op de toppen van zijn kunnen en de toetsen zijn een smaakvolle toevoeging. Ure laat tevens horen dat hij naast strakke riffs ook heerlijk kan soleren. "DANCING WITH TEARS IN MY EYES" was de Nederlandse hit van het album en is een commercieel pakkend nummer. De videoclip bij het nummer was somber en paste bij de tekst van de track. Deze beschrijft de terreur die een nucleaire oorlog aan kan richten, en beschrijft tevens de laatste dag op aarde na dé bom. Het titelnummer is wat mij betreft het hoogtepunt van het album. "LAMENT" is een sferisch nummer met prachtige synthesizer spel en beklijvende melodie.

In "MAN OF TWO WORLDS" horen we zangeres Mae McKenna die de Gaelic passages voor haar rekening neemt. Het is een typisch mid jaren tachtig synth-pop nummer, met een hoofdrol voor de synthesizer en de elektronische drums, of drumcomputer. "HEART OF THE COUNTRY" is weer een pure Ultravox track, vol met synthesizer, geluiden, prachtige zanglijnen en een viool solo. Synthesizer, drumcomputer, pakkend ritme en een spannende melodie, dat zijn de ingrediënten in het eerste deel van "WHEN THE TIME COMES (I'll Cry)". Na twee minuten vallen de drums in en groeit het nummer uit tot een erg fijne track met dito synthesizer solo. De afsluiter van "LAMENT" is het geweldige "A FRIEND I CALL DESIRE". Een New Order bass loopje van Chris Cross, prominent drumwerk van Warren Cann, een synthesizer solo die je tot het handelsmerk van Billy Currie kunt rekenen en Ure zingt weer geweldig, ondersteund door Shirley Roden en Debi Doss.

Een album dat het niveau van de vorige albums weet te benaderen, met een enkele uitschieter naar boven. Na dit album ging het langzaam bergafwaarts met Ultravox. Allereerst verliet drummer Cann de band en na het meer pop-album "U-VOX" uit 1986 vertrok ook Midge Ure. Pas in 2008 kwamen de vier heren weer samen en vier jaar later verscheen het geweldige comeback album "BRILLIANT". Na dit album en een tournee was het (voorlopig?) weer over. Gelukkig is er genoeg Ultravox muziek om van te genieten, waarvan "LAMENT" er één is.

Op 11 juli 1980 kwam het 4e album van de Britse new-wave band Ultravox uit en in vergelijking met de eerste drie albums, was er wel wat veranderd. Zanger en componist John Foxx was vertrokken en daarvoor in de plaats kwam de Schotse zanger/gitarist/componist Midge Ure. Ure had in 1976 al 2 grote hits gescoord met de teenybopper band Slik en moest het gat dat Foxx achter liet opvullen. De sound veranderde ook met de komst van Ure. Het werd allemaal iets toegankelijker en dat is de reden van “VIENNA”, de titel van dat 4e album, zo’n succes werd. Daaraan droeg de derde single natuurlijk ook bij. De clip die bij het titelnummer werd gemaakt, gaf de sfeer van de song perfect weer en zorgde voor een top 10 notering in veel Europese landen en nummer 1 in België, Ierland en Nederland. De 9 tracks op “VIENNA” zijn sterke wave songs, met de viool, gitaar en keyboards in de hoofdrol. Met het instrumentale “ASTRADYNE” gaat het geweldig van start, waarna de gitaar, middels een heerlijk riff, “NEW EUROPEANS” een perfecte drive geeft. “PRIVATE LIVES”, “PASSING STRANGERS” en “SLEEPWALK” laten horen wat de nieuwe stijl van Ultravox is, compacte songs die door de geweldige stem van Midge Ure een eigen geluid hebben. Kant 2 van de LP begint met het mysterieuze “MR. X”, waarmee de band teruggrijpt op het geluid van de eerste 3 albums, waarna “WESTERN PROMISE” het tempo weer opvoert. “VIENNA” en “ALL STOOD STILL” maken het album vol en na 43 minuten heb je een duidelijk beeld gekregen wat Ultravox voor de komende jaren in petto heeft. Op dit album maakt Ultravox de perfecte cross-over van gitaar georiënteerde rock en electronica pop en daar voegen ze ook nog een klassiek element aan toe, met het vioolspel van Billy Currie. Schitterende plaat die perfect in de jaren ’80 past.