Aardig blackmetalplaatje van deze Spanjaarden. De muziek wordt goed gespeeld maar helaas is het allemaal weinig origineel en daarbij zijn de meeste nummers te lang om te blijven boeien. Dit genre kent teveel concurrentie om met deze plaat op te vallen.

De albums en EP die Gruesome tot op heden uitbracht zijn elk geïnspireerd op een van de albums van het grote voorbeeld Death. Zeer sterk gemusiceerd, maar te nadrukkelijk werden de blauwdrukken van het origineel gevolg in de opbouw van de nummers. Leuk als je alleen maar meer van hetzelfde wilt horen, maar vernieuwing is ver te zoeken.

Op Silent Echoes zijn de bouwtekeningen van Human erbij gepakt, maar in tegenstelling tot voorgaande albums zijn ze iets minder nadrukkelijk gevolgd. Wel blijft het een feest der herkenning met de typische versnellingen en tempovertragingen, dubbele gitaarlijnen, riffs en leads die het origineel zo gaaf maken. Knap gedaan, sterk uitgevoerd en leuk om een keer op te zetten.

Silent Echoes is wat mij betreft het leukste album van Gruesome tot op heden. Dat Human mijn favoriete album van Death is, zal daarbij zeker een rol spelen .

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Guild Of Others is een project met Steve Ray Potts (Gitaar) en Tom Wallace (drums) als kernleden, aangevuld met gastmuzikanten als Derek Sherinian, Tony Franklin, en Graig Goldy. De zanger op zes van de acht nummers is een zekere Mark Hammond, die zijn melodieuze stem verdienstelijk inzet op dit album. Naast hem zingen Henrik Bath (Darkwater) en Michael Sadler (Saga) ook beiden een nummer in.

“This sounds like thinking man's stadium rock”, aldus journalist Martin Popoff. Daarmee geeft hij wel een passende omschrijving aan de muziek van Guild of Others. Qua sound heeft het zeker een AOR/stadionrock-feel, maar met een neo-progressieve inslag die de muziek net wat interessanter maakt.

Op Veil Of Insanity gaat het er wat steviger aan toe dan gemiddeld genomen en gebruikt Mark Hammond een wat ruiger stemgeluid. Dat past hem uitstekend en het nummer is een prettige afwisseling op dit album. Niet dat het op dit album verder aan afwisseling ontbreekt overigens. Een ander nummer dat eruit springt is Balance, met Henrik Bath op zang. Het refrein van dit nummer is een regelrechte oorworm.

Dit album is een van de leukere nieuwe ontdekkingen dit jaar.

Score: 80/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Star One - Revel In Time (88)
5. Persefone - Metanoia (86)
6. Lalu - Paint The Sky (85)
6. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
8. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
8. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
8. Arð - Take Up My Bones (84)
11. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
12. Voivod - Synchro Anarchy (82)
12. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
13. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
15. Amorphis - Halo (78)
15. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
15. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
18. Toundra - Hex (77)
19. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
19. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
---. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
---. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
---. The Offering - Seeing The Elephant (64)

Net als met Stream Of Passion stelt Arjen een band samen voor On This Perfect Day. Waar het album Embrace The Storm voor mij te ver stond van zijn overige werk is dat met Guilt Machine toch anders, want hier is de signatuur van Lucassen duidelijker aanwezig. Toch wijkt de muziek van Guilt Machine ook behoorlijk af van zijn meeste werk en is het een boeiende aanvulling op zijn discografie. Ook tekstueel wordt hier uit een ander vaatje getapt. De teksten, uit de pen van Lori Linstruth, zijn geïnspireerd op de periode van depressie die zowel zij als Arjen hebben doorgemaakt.

Over het algemeen genomen klinkt On This Perfect Day wat luchtiger en minder bombastisch dan het gemiddelde Ayreon-werk. Er klinken soms wat Porcupine Tree en Radiohead-invloeden door. Dat maakt dit album een fijne afwisseling in de discografie van Arjen Lucassen. Sterkhouder op dit album is zanger Jasper Steverlinck. Zijn heldere en zuivere zangstem past uitstekend op dit album en blijft het hele album boeiend. Zo ook gevarieerde spel van drummer Chris Maitland. Wat een klasbak is die man!

1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Ayreon - The Human Equation
3. Star One - Space Metal
4. Ayreon -The Dream Sequencer
5. Ayreon - 01011001
6. Ayreon -Flight Of The Migrator
7. Guilt Machine - On This Perfect Day
8. Ayreon - Actual Fantasy
9. Ayreon - The Final Experiment
10. Ambeon - Fate Of A Dreamer
11. Stream Of Passion - Embrace The Storm