De Site / Gebruikers / Het interview van de week
zoeken in:
0
geplaatst: 28 oktober 2015, 19:49 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Deze vraag is zo leuk dat ik er al enkele keren op geantwoord heb voor ze gesteld werd. De eerste plaat die ik kocht was Scorpions - Blackout (1982). Ik was twaalf en de hele gebeurtenis staat in mijn geheugen gegrift. Zelfs de prijs weet ik nog. 410 Belgische frankskes, waar ik lang voor had gespaard. Je moest er iets voor over hebben in die tijd.
Maar ik was er ontzettend blij mee en heb het ding ontzettend vaak gedraaid. Nu nog vind ik dit album steengoed, een hardrock klassieker. Ook het lange en slepende China White waar ik toen niet zo goed mee uit de voeten kon.
Dat mijn eerste aankoop zelfs achteraf nooit een miskoop is geworden heeft wellicht te maken met het feit dat ik mijn voorkeur al kende door de muziek die grote broer reeds in huis had gehaald.
De verzamellust sloeg snel toe. Toen ik vijf platen had voelde dat als een mijlpaal. Krokus - Hardware / Saxon - Strong Arm of the Law / Saxon - Wheels of Steel / Killer - Wall of Sound, die waren erbij gekomen. De volgende vijf waren Scorpions - Best Of (1978) / Iron Maiden - Killers / Loudness - Devil Soldier / Mercyful Fate - Melissa / Hyksos - Hyksos.
De meeste van die albums vind ik nog altijd erg goed.
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Deze vraag is zo leuk dat ik er al enkele keren op geantwoord heb voor ze gesteld werd. De eerste plaat die ik kocht was Scorpions - Blackout (1982). Ik was twaalf en de hele gebeurtenis staat in mijn geheugen gegrift. Zelfs de prijs weet ik nog. 410 Belgische frankskes, waar ik lang voor had gespaard. Je moest er iets voor over hebben in die tijd.
Maar ik was er ontzettend blij mee en heb het ding ontzettend vaak gedraaid. Nu nog vind ik dit album steengoed, een hardrock klassieker. Ook het lange en slepende China White waar ik toen niet zo goed mee uit de voeten kon.
Dat mijn eerste aankoop zelfs achteraf nooit een miskoop is geworden heeft wellicht te maken met het feit dat ik mijn voorkeur al kende door de muziek die grote broer reeds in huis had gehaald.
De verzamellust sloeg snel toe. Toen ik vijf platen had voelde dat als een mijlpaal. Krokus - Hardware / Saxon - Strong Arm of the Law / Saxon - Wheels of Steel / Killer - Wall of Sound, die waren erbij gekomen. De volgende vijf waren Scorpions - Best Of (1978) / Iron Maiden - Killers / Loudness - Devil Soldier / Mercyful Fate - Melissa / Hyksos - Hyksos.
De meeste van die albums vind ik nog altijd erg goed.
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 06:51 uur
Kronos schreef:
Nu volgt een stukje klaagverhaal.
Van mijn eerste toevoeging was geen goede afbeelding te vinden. 'Je toevoeging is afgekeurd'. Nog verschillende pogingen gedaan maar het mocht niet baten. Uiteindelijk maar zo gelaten. Enige tijd later bleek het album toch op de site te staan. Met een hoes die niks beter was dan wat ik had ingestuurd.
Nu volgt een stukje klaagverhaal.
Van mijn eerste toevoeging was geen goede afbeelding te vinden. 'Je toevoeging is afgekeurd'. Nog verschillende pogingen gedaan maar het mocht niet baten. Uiteindelijk maar zo gelaten. Enige tijd later bleek het album toch op de site te staan. Met een hoes die niks beter was dan wat ik had ingestuurd. Tja, je kan er zelfs gefrustreerd door geraken.

Er zijn nog massa's goede albums die niet op MuMe staan, en waarschijnlijk is het ontbreken van een goede hoes de hoofdreden. Zelf heb ik nog niet veel toegevoegd maar heb toch al gemerkt dat bepaalde personen van de Crew uiterst streng zijn, of misschien hebben ze een reuze monitor
.
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 07:11 uur
Kronos schreef:
Zelfs de prijs weet ik nog. 410 Belgische frankskes, waar ik lang voor had gespaard. Je moest er iets voor over hebben in die tijd.
Zelfs de prijs weet ik nog. 410 Belgische frankskes, waar ik lang voor had gespaard. Je moest er iets voor over hebben in die tijd.
Ja, hard sparen en misschien nog eens het gras maaien / auto wassen bij de buurman. En als je echt niet meer kon wachten werd het tijd om een voorschot van mijn zakgeld te vragen (kredietcrisis had ik toen nog nooit van gehoord
). Mooie begin periode. Die platen staan ook allemaal (behalve Hyksos) in mijn verzameling.
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 15:40 uur
Die van Hyksos was dan ook zeer moeilijk te verkrijgen, Cellulord. In eigen beheer uitgegeven. Mijn oudste broer had een vriend en de broer daarvan werkte voor een klein metalmagazine. Van hem kocht ik de lp over. Het nummer The Kings stond ooit in de wekelijkse 'Stalen Tien'. Van al die eerste albums vind ik dit nu wel de minste.
0
buizen
geplaatst: 29 oktober 2015, 18:17 uur
Kronos schreef:
DE 7 VRAGEN
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Deze vraag is zo leuk dat ik er al enkele keren op geantwoord heb voor ze gesteld werd. De eerste plaat die ik kocht was ....
De verzamellust sloeg snel toe. Toen ik vijf platen had voelde dat als een mijlpaal. Krokus - Hardware / Saxon - Strong Arm of the Law / Saxon - Wheels of Steel .... Mercyful Fate - Melissa / Hyksos - Hyksos...
De meeste van die albums vind ik nog altijd erg goed.
DE 7 VRAGEN
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Deze vraag is zo leuk dat ik er al enkele keren op geantwoord heb voor ze gesteld werd. De eerste plaat die ik kocht was ....
De verzamellust sloeg snel toe. Toen ik vijf platen had voelde dat als een mijlpaal. Krokus - Hardware / Saxon - Strong Arm of the Law / Saxon - Wheels of Steel .... Mercyful Fate - Melissa / Hyksos - Hyksos...
De meeste van die albums vind ik nog altijd erg goed.
Mooi om the story of your metallife te lezen, Kronos. En tjonge wat een herkenbaarheid in album'collectie'. Die Hardware van Krokus is bijna vergeten, maar welke metalhead had toen dat album niet?

0
geplaatst: 29 oktober 2015, 19:20 uur
Inderdaad, buizen. Krokus was toen best populair. De band werd vaak wel iets te makkelijk weggezet als AC/DC rip-off. Hun muziek zit natuurlijk hoofdzakelijk in hetzelfde straatje maar heeft toch nog wat extra aspecten, vooral door mooie ballads als Streamer, Winning Man en Screaming in the Night.
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 20:55 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
Voor mij vullen vinyl, cd en mp3 elkaar goed aan. Het meest beluister ik muziek thuis terwijl ik ook nog met andere dingen bezig ben. De cd is daarvoor wat mij betreft het geschikst. Leuk om te kiezen uit de collectie, mits normale behandeling onderhoudsvrij, snel op te zetten en eventueel nummers te skippen...
Maar als ik er echt voor ga zitten vind ik het af en toe toch leuk vinyl te draaien. Voor de nostalgie en het is een leuk ritueel. Terwijl je luistert kan je ook nog van de grote hoes genieten. Maar over het algemeen ben ik toch eerder gemakzuchtig en krijgt de cd alsnog mijn voorkeur. Best wat albums heb ik zowel op cd als vinyl.
Afgelopen zomer heb ik eindelijk eens een mp3 spelertje gekocht. Toch handiger dan die draagbare MD-speler van de vorige eeuw. Maar veel behoefte heb ik niet om altijd en overal muziek te beluisteren. Die oortjes irriteren me ook al snel. Dus mp3 wordt hier maar zeer weinig gebruikt.
Wat de geluidskwaliteit betreft zijn er verschillen maar op zich vind ik alle drie de geluidsdragers dik in orde.
Singles hebben me nooit erg aangesproken. Pas na die lp van Scorpions kocht ik eens een single. Every Little Thing She Does Is Magic van The Police. Ik was het nummer meteen beu. Het kwam wel goed van pas want met de 9 nummers op Blackout plus die single van The Police kon ik een top 10 maken. Je kan zo raden welk nummer op de laatste plaats stond.
Met het afspelen van singletjes sta je ook meer aan de draaitafel dan wat anders. Als je een mengtafel hebt kan het natuurlijk wel leuk zijn dj te spelen, maar je kan dan evengoed losse nummers van albums draaien. Dat deden we vroeger redelijk vaak.
Omdat singles en hits mijn interesse niet hebben vind ik verzamelaars daarvan ook niks. Maar toch vind ik verzamelalbums wel leuk om muziek te ontdekken. Er hoeft dus niets op te staan dat ik al ken. Leuk om op die manier muziekgenres te ontdekken waar ik nog weinig van weet.
Enkele favorieten zijn:
Get Into the Groove, New Orleans Funk, Those Shocking, Shaking Days en Jump Blue.
Dat soort verzamelaar draai ik als een album en van albums hou ik het meest. De nummers krijgen op die manier een context en daarmee een meerwaarde.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
Voor mij vullen vinyl, cd en mp3 elkaar goed aan. Het meest beluister ik muziek thuis terwijl ik ook nog met andere dingen bezig ben. De cd is daarvoor wat mij betreft het geschikst. Leuk om te kiezen uit de collectie, mits normale behandeling onderhoudsvrij, snel op te zetten en eventueel nummers te skippen...
Maar als ik er echt voor ga zitten vind ik het af en toe toch leuk vinyl te draaien. Voor de nostalgie en het is een leuk ritueel. Terwijl je luistert kan je ook nog van de grote hoes genieten. Maar over het algemeen ben ik toch eerder gemakzuchtig en krijgt de cd alsnog mijn voorkeur. Best wat albums heb ik zowel op cd als vinyl.
Afgelopen zomer heb ik eindelijk eens een mp3 spelertje gekocht. Toch handiger dan die draagbare MD-speler van de vorige eeuw. Maar veel behoefte heb ik niet om altijd en overal muziek te beluisteren. Die oortjes irriteren me ook al snel. Dus mp3 wordt hier maar zeer weinig gebruikt.
Wat de geluidskwaliteit betreft zijn er verschillen maar op zich vind ik alle drie de geluidsdragers dik in orde.
Singles hebben me nooit erg aangesproken. Pas na die lp van Scorpions kocht ik eens een single. Every Little Thing She Does Is Magic van The Police. Ik was het nummer meteen beu. Het kwam wel goed van pas want met de 9 nummers op Blackout plus die single van The Police kon ik een top 10 maken. Je kan zo raden welk nummer op de laatste plaats stond.
Met het afspelen van singletjes sta je ook meer aan de draaitafel dan wat anders. Als je een mengtafel hebt kan het natuurlijk wel leuk zijn dj te spelen, maar je kan dan evengoed losse nummers van albums draaien. Dat deden we vroeger redelijk vaak.
Omdat singles en hits mijn interesse niet hebben vind ik verzamelaars daarvan ook niks. Maar toch vind ik verzamelalbums wel leuk om muziek te ontdekken. Er hoeft dus niets op te staan dat ik al ken. Leuk om op die manier muziekgenres te ontdekken waar ik nog weinig van weet.
Enkele favorieten zijn:
Get Into the Groove, New Orleans Funk, Those Shocking, Shaking Days en Jump Blue.
Dat soort verzamelaar draai ik als een album en van albums hou ik het meest. De nummers krijgen op die manier een context en daarmee een meerwaarde.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 30 oktober 2015, 15:10 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.[/i]
Ergens begin jaren 80 zag ik de film Let There Be Rock van AC/DC in de bioscoop. Dat was nog met zanger Bon Scott. Het was een overweldigende ervaring. In 1988 kreeg ik AC/DC eindelijk live te zien, in Vorst Nationaal. Alle hooggespannen verwachtingen werden ingelost. En Dokken in het voorprogramma was ook genieten.
Later dat jaar; op de affiche van Aardschokdag 1988 stonden alleen maar bands die ik erg goed vond en die pas een uitstekend album hadden uitgebracht: Sanctuary, Vicious Rumors, Nuclear Assault, Flotsam and Jetsam, Testament en als laatste Megadeth. Ongelofelijk om dat allemaal op een dag te zien.
10 jaar later, Pukkelpop 1998, was ook zo'n feest. Met Portishead, PJ Harvey, The Afghan Whigs, Monster Magnet , Queens of the Stone Age, Evil Superstars en Soul Coughing. Erg leuk. Ook wel erg luid. Ik heb er tinnitus aan overgehouden.
Ook memorabel: Jethro Tull (Ancienne Belgique), Judas Priest (Vorst Nationaal), Scorpions (Vorst Nationaal), Kronos Quartet (Warande Turnhout), Philippe Herreweghe met Collegium Vocale (Paleis voor Schone Kunsten), KISS (Vorst Nationaal).
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.[/i]
Ergens begin jaren 80 zag ik de film Let There Be Rock van AC/DC in de bioscoop. Dat was nog met zanger Bon Scott. Het was een overweldigende ervaring. In 1988 kreeg ik AC/DC eindelijk live te zien, in Vorst Nationaal. Alle hooggespannen verwachtingen werden ingelost. En Dokken in het voorprogramma was ook genieten.
Later dat jaar; op de affiche van Aardschokdag 1988 stonden alleen maar bands die ik erg goed vond en die pas een uitstekend album hadden uitgebracht: Sanctuary, Vicious Rumors, Nuclear Assault, Flotsam and Jetsam, Testament en als laatste Megadeth. Ongelofelijk om dat allemaal op een dag te zien.
10 jaar later, Pukkelpop 1998, was ook zo'n feest. Met Portishead, PJ Harvey, The Afghan Whigs, Monster Magnet , Queens of the Stone Age, Evil Superstars en Soul Coughing. Erg leuk. Ook wel erg luid. Ik heb er tinnitus aan overgehouden.
Ook memorabel: Jethro Tull (Ancienne Belgique), Judas Priest (Vorst Nationaal), Scorpions (Vorst Nationaal), Kronos Quartet (Warande Turnhout), Philippe Herreweghe met Collegium Vocale (Paleis voor Schone Kunsten), KISS (Vorst Nationaal).
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 31 oktober 2015, 21:18 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
De meeste tijd op MusicMeter breng ik door bij albums die ik heb (beluisterd) of die mijn interesse hebben. Van het forum staan ook wel verschillende topic in mijn updates, zoals; 'Wat draai je nu?', 'Wat heb je als laatste gekocht?', 'Hoesgelijkenissen', 'Hoesmeter', 'Fotografie', 'R.I.P. Muziekindustrie', 'Vinyl Vinyl Vinyl', en natuurlijk '1001 albums die je moet horen voor je sterft!'.
Maar ik ben niet echt een spelletjesmens, dus geen ladders en K.O.'s voor mij.
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
Bij deze vraag ga ik een beetje vals spelen en in plaats van albums drie artiesten noemen. Eigenlijk viel mijn vernieuwde passie voor metal samen met het vinden van MusicMeter. Drie oldtimers stegen daarbij ferm in mijn waardering ten opzichte van vroeger. Dat zijn Iron Maiden, Saxon en Dio. Midden jaren tachtig vond ik deze bands al snel te oubollig en/of commercieel maar door het enthousiasme bij hun albums hier op de site ben ik er opnieuw naar gaan luisteren. Erg leuk was dat, want zo had ik nog enkele van de beste albums uit de metalgeschiedenis te ontdekken.
Van Iron Maiden maakten enkel nog de twee eerste met Di'Anno deel uit van mijn verzameling. Powerslave en Seventh Son heb ik zelfs nooit gehad. Enkele nummers kende ik al vrij goed en ooit had ik de albums wel eens gehoord, maar er echt voor gaan zitten en ze helemaal leren kennen was nog nieuw. Piece of Mind en Somewhere in Time had ik dan weer lange tijd niet meer gehoord. Dat was mooi om te herontdekken. Beetje minder maar toch erg de moeite: No Prayer for the Dying, Fear of the Dark, Brave New World, Dance of Death en A Matter of Life and Death. Allemaal albums waar ik kon induiken. Alsof je favoriete metalband ineens een kleine tien albums tegelijk uitbrengt waaronder enkele echte klassiekers. Waanzinnig. En dan was het feest nog niet voorbij want even later verscheen er echt nieuw werk met The Final Frontier. Toen was het wel even wachten op een opvolger maar de pas verschenen dubbelaar Book of Souls was dat wachten dubbel en dik waard.
Saxon was dan weer een band die ik vroeger nooit erg goed heb gevonden. Doordat ik zag dat hun nieuwe albums hier ook hoog gewaardeerd werden ben ik die eens gaan beluisteren en dat beviel me goed. Met die ervaring ben ik teruggekeerd naar het begin en de twee platen Strong Arm of the Law en Wheels of Steel, die tot mijn allereerste aankopen behoorden, kwamen nu eindelijk geheel tot hun recht in mijn beleving. Door het ouder worden krijg je ook een beter overzicht. Dat typisch Britse in de NWoBHM herken en waardeer ik nu veel beter. Wheels of Steel is een uitstekend gekozen albumtitel want Saxon is zo heavy en degelijk als een motorfiets van Triumph of Norton.
Als laatste Dio. Vond ik vroeger wel oké. Vooral het album Heaven and Hell met Black Sabbath. Dat hij een onwaarschijnlijk goeie zanger was wist ik al. Degenen die geen metalliefhebbers zijn kunnen Love is All (van The Butterfly Ball) of Rainbow Eyes (Rainbow) eens beluisteren. Maar het echte besef drong pas door toen ik er hier ook van anderen over las. Zo ben ik al zijn werk gaan opzoeken en waar ik vroeger zijn stem/zang wel eens te druk vond klinken kon ik er nu helemaal van genieten. Ik werd me er ook goed van bewust hoe groot en belangrijk zijn bijdrage aan de metalwereld is geweest. Ik ging echt houden van de man, zijn stem en zijn muziek. Dit was redelijk kort voor hij overleed. Best een schok want ik wist niet dat hij ziek was. Anderzijds was ik wel blij dat ik deze held nog de waardering had kunnen schenken die hij verdient.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
De meeste tijd op MusicMeter breng ik door bij albums die ik heb (beluisterd) of die mijn interesse hebben. Van het forum staan ook wel verschillende topic in mijn updates, zoals; 'Wat draai je nu?', 'Wat heb je als laatste gekocht?', 'Hoesgelijkenissen', 'Hoesmeter', 'Fotografie', 'R.I.P. Muziekindustrie', 'Vinyl Vinyl Vinyl', en natuurlijk '1001 albums die je moet horen voor je sterft!'.
Maar ik ben niet echt een spelletjesmens, dus geen ladders en K.O.'s voor mij.
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen..
Bij deze vraag ga ik een beetje vals spelen en in plaats van albums drie artiesten noemen. Eigenlijk viel mijn vernieuwde passie voor metal samen met het vinden van MusicMeter. Drie oldtimers stegen daarbij ferm in mijn waardering ten opzichte van vroeger. Dat zijn Iron Maiden, Saxon en Dio. Midden jaren tachtig vond ik deze bands al snel te oubollig en/of commercieel maar door het enthousiasme bij hun albums hier op de site ben ik er opnieuw naar gaan luisteren. Erg leuk was dat, want zo had ik nog enkele van de beste albums uit de metalgeschiedenis te ontdekken.
Van Iron Maiden maakten enkel nog de twee eerste met Di'Anno deel uit van mijn verzameling. Powerslave en Seventh Son heb ik zelfs nooit gehad. Enkele nummers kende ik al vrij goed en ooit had ik de albums wel eens gehoord, maar er echt voor gaan zitten en ze helemaal leren kennen was nog nieuw. Piece of Mind en Somewhere in Time had ik dan weer lange tijd niet meer gehoord. Dat was mooi om te herontdekken. Beetje minder maar toch erg de moeite: No Prayer for the Dying, Fear of the Dark, Brave New World, Dance of Death en A Matter of Life and Death. Allemaal albums waar ik kon induiken. Alsof je favoriete metalband ineens een kleine tien albums tegelijk uitbrengt waaronder enkele echte klassiekers. Waanzinnig. En dan was het feest nog niet voorbij want even later verscheen er echt nieuw werk met The Final Frontier. Toen was het wel even wachten op een opvolger maar de pas verschenen dubbelaar Book of Souls was dat wachten dubbel en dik waard.
Saxon was dan weer een band die ik vroeger nooit erg goed heb gevonden. Doordat ik zag dat hun nieuwe albums hier ook hoog gewaardeerd werden ben ik die eens gaan beluisteren en dat beviel me goed. Met die ervaring ben ik teruggekeerd naar het begin en de twee platen Strong Arm of the Law en Wheels of Steel, die tot mijn allereerste aankopen behoorden, kwamen nu eindelijk geheel tot hun recht in mijn beleving. Door het ouder worden krijg je ook een beter overzicht. Dat typisch Britse in de NWoBHM herken en waardeer ik nu veel beter. Wheels of Steel is een uitstekend gekozen albumtitel want Saxon is zo heavy en degelijk als een motorfiets van Triumph of Norton.
Als laatste Dio. Vond ik vroeger wel oké. Vooral het album Heaven and Hell met Black Sabbath. Dat hij een onwaarschijnlijk goeie zanger was wist ik al. Degenen die geen metalliefhebbers zijn kunnen Love is All (van The Butterfly Ball) of Rainbow Eyes (Rainbow) eens beluisteren. Maar het echte besef drong pas door toen ik er hier ook van anderen over las. Zo ben ik al zijn werk gaan opzoeken en waar ik vroeger zijn stem/zang wel eens te druk vond klinken kon ik er nu helemaal van genieten. Ik werd me er ook goed van bewust hoe groot en belangrijk zijn bijdrage aan de metalwereld is geweest. Ik ging echt houden van de man, zijn stem en zijn muziek. Dit was redelijk kort voor hij overleed. Best een schok want ik wist niet dat hij ziek was. Anderzijds was ik wel blij dat ik deze held nog de waardering had kunnen schenken die hij verdient.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 1 november 2015, 08:34 uur
Kronos schreef:
Dio... Dit was redelijk kort voor hij overleed. Best een schok want ik wist niet dat hij ziek was. Anderzijds was ik wel blij dat ik deze held nog de waardering had kunnen schenken die hij verdient.
Dio... Dit was redelijk kort voor hij overleed. Best een schok want ik wist niet dat hij ziek was. Anderzijds was ik wel blij dat ik deze held nog de waardering had kunnen schenken die hij verdient.
Oh, ik wist niet dat hij overleden is.

0
geplaatst: 1 november 2015, 12:06 uur
Al weer 5 jaar geleden

Leuk interview Kronos, benieuwd naar je top 20!
0
geplaatst: 2 november 2015, 01:11 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
11. Angel Witch - Angel Witch (1980)
Dit debuut is echt op en top NWoBHM. Kevin Heybourne zingt met die typisch Britse afgeknepen stem, de melodieën van de refreintjes zijn vaak melig, de samenzang ook, maar het gitaarwerk is scherp, virtuoos en venijnig. De nummers klinken toegankelijk maar zitten vernuftig in elkaar. Absolute klassieker!
12. Hawaii - One Nation Underground (1983)
Hier horen we een jonge Marty Friedman, die later naamsbekendheid zou verwerven bij Megadeth en nu lekker eigenzinnig zijn ding doet in Japan, waar hij razend populair is. Dit album staat aan de wieg van de speed metal. Maar er is vooral ook veel ruimte voor gekte en melodie. Ook pure schoonheid is daar te vinden, in Escape the Night en het magistrale Overture Volcanica. Door de vreselijk slechte productie en ijselijk hoge zang van Gary St. Pierre is het zeker geen makkelijk album. Maar wel een aanrader voor de oldschool metalliefhebber.
13. Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray (1997)
Met Perfect Symmetry, Parallels en Inside Out ging Fates Warning een commerciëlere koers varen. Het grote succes dat wel Dream Theater en Queensrÿche ten deel viel bleef echter uit. In '97 leek men zich daar bij neer te leggen. A Pleasant Shade of Gray heeft andere ambities. Het is een conceptalbum waarbij losse nummers eigenlijk ontbreken. De trouwe schare fans wist het zeker te waarderen want dit album is regelmatig in toplijstjes te vinden, ook hier op MusicMeter. Het is een melancholieke trip waarin je je kan onderdompelen. Fates Warning was eens van de pioniers in progressieve metal en met dit album werd de lat inhoudelijk nog eens hoger gelegd; inhoudelijk, want het is Fates Warning nooit echt om de virtuositeit te doen.
14. Vinnie Vincent Invasion - Vinnie Vincent Invasion (1986)
Dit is een van de waanzinnigste albums die ik ken. Zo over the top, zo extreem, dat het geen gelijke kent. Vinnie Vincent was duidelijk niet op zijn plaats bij KISS. Hier kan hij echt los gaan en zanger Robert Fleischman met zijn buitenaards hoge stem past perfect in dit plaatje.
15. Arcturus - The Sham Mirrors (2002)
Nog meer buitenaardse geluiden. Dit album ontdekte ik dankzij deze site. De rillingen lopen over mijn rug bij het horen van die afwisseling in Nightmare Heaven tussen machinale en warme klanken. Onaards mooi.
16. The Supremes - Mary, Scherrie & Susaye (1976)
Een album dat ik op vinyl kocht voor ene euro. Meteen nadat ik de naald in de groef had gelegd was ik om. Diana Ross die alle aandacht naar zich toe trok was weg en dat kwam de muziek hier ten goede. Een volmaakte symbiose tussen disco en soul. Helaas, door een totaal gebrek aan promotie bleef dit album onopgemerkt. Maar, hoewel over het hoofd gezien, staat het in al zijn obscuriteit wel bekend als een pareltje.
17. Dusty Springfield - Dusty........ Definitely (1968)
Tja, Dusty... Woorden schieten te kort. Haar smachtende stem en verfijnde interpretaties zijn balsem voor mijn ziel.
18. GiGi - GiGi (2001)
Nog zo'n gigant van een stem. GiGi komt uit Ethiopië. Aan dit album werkten mensen mee als Bill Laswel, Herbie Hancock en Wayne Shorter. De muziek is exotische en eclectisch, universeel en Afrikaans. Een aanrader voor wie al die gladde pop op de radio maar niks vindt en op zoek is naar meer ziel en diepgang.
19. Van Morrison - Veedon Fleece (1974)
Van Morrison is gewoon zijn muziek. Zo'n authentiek artiest die je leven verrijkt. De albums die voornamelijk akoestische zijn, zoals Veedon Fleece, vind ik de beste.
20. Uriah Heep - Salisbury (1971)
De naam Uriah Heep kende ik al lang maar door het in mijn oren nogal doordeweekse Easy Livin' had ik me er tot enkele jaren geleden nooit in verdiept. Intussen kan ik mezelf wel fan noemen. Vooral van dit album en de opvolger. De soms vreemde folkachtige melodieën, de bezwerende keyboards en sublieme gitaarpartijen maken deze band echt uniek. Heerlijk dat ik op mijn leeftijd nog niet alles gehoord heb en nog zo omver geblazen kan worden door nieuwe oude muziek.
Zo, dat wat het! Iedereen bedankt voor het meelezen en reageren. En vooral dazzler bedankt voor de leuke vragen. Eerst dacht ik er niet zo veel bij te vertellen hebben, maar eens ik met antwoorden begon rolden er al snel hele verhalen uit. Fijn om eens op deze manier bij je liefde voor muziek stil te staan.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
11. Angel Witch - Angel Witch (1980)
Dit debuut is echt op en top NWoBHM. Kevin Heybourne zingt met die typisch Britse afgeknepen stem, de melodieën van de refreintjes zijn vaak melig, de samenzang ook, maar het gitaarwerk is scherp, virtuoos en venijnig. De nummers klinken toegankelijk maar zitten vernuftig in elkaar. Absolute klassieker!
12. Hawaii - One Nation Underground (1983)
Hier horen we een jonge Marty Friedman, die later naamsbekendheid zou verwerven bij Megadeth en nu lekker eigenzinnig zijn ding doet in Japan, waar hij razend populair is. Dit album staat aan de wieg van de speed metal. Maar er is vooral ook veel ruimte voor gekte en melodie. Ook pure schoonheid is daar te vinden, in Escape the Night en het magistrale Overture Volcanica. Door de vreselijk slechte productie en ijselijk hoge zang van Gary St. Pierre is het zeker geen makkelijk album. Maar wel een aanrader voor de oldschool metalliefhebber.
13. Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray (1997)
Met Perfect Symmetry, Parallels en Inside Out ging Fates Warning een commerciëlere koers varen. Het grote succes dat wel Dream Theater en Queensrÿche ten deel viel bleef echter uit. In '97 leek men zich daar bij neer te leggen. A Pleasant Shade of Gray heeft andere ambities. Het is een conceptalbum waarbij losse nummers eigenlijk ontbreken. De trouwe schare fans wist het zeker te waarderen want dit album is regelmatig in toplijstjes te vinden, ook hier op MusicMeter. Het is een melancholieke trip waarin je je kan onderdompelen. Fates Warning was eens van de pioniers in progressieve metal en met dit album werd de lat inhoudelijk nog eens hoger gelegd; inhoudelijk, want het is Fates Warning nooit echt om de virtuositeit te doen.
14. Vinnie Vincent Invasion - Vinnie Vincent Invasion (1986)
Dit is een van de waanzinnigste albums die ik ken. Zo over the top, zo extreem, dat het geen gelijke kent. Vinnie Vincent was duidelijk niet op zijn plaats bij KISS. Hier kan hij echt los gaan en zanger Robert Fleischman met zijn buitenaards hoge stem past perfect in dit plaatje.
15. Arcturus - The Sham Mirrors (2002)
Nog meer buitenaardse geluiden. Dit album ontdekte ik dankzij deze site. De rillingen lopen over mijn rug bij het horen van die afwisseling in Nightmare Heaven tussen machinale en warme klanken. Onaards mooi.
16. The Supremes - Mary, Scherrie & Susaye (1976)
Een album dat ik op vinyl kocht voor ene euro. Meteen nadat ik de naald in de groef had gelegd was ik om. Diana Ross die alle aandacht naar zich toe trok was weg en dat kwam de muziek hier ten goede. Een volmaakte symbiose tussen disco en soul. Helaas, door een totaal gebrek aan promotie bleef dit album onopgemerkt. Maar, hoewel over het hoofd gezien, staat het in al zijn obscuriteit wel bekend als een pareltje.
17. Dusty Springfield - Dusty........ Definitely (1968)
Tja, Dusty... Woorden schieten te kort. Haar smachtende stem en verfijnde interpretaties zijn balsem voor mijn ziel.
18. GiGi - GiGi (2001)
Nog zo'n gigant van een stem. GiGi komt uit Ethiopië. Aan dit album werkten mensen mee als Bill Laswel, Herbie Hancock en Wayne Shorter. De muziek is exotische en eclectisch, universeel en Afrikaans. Een aanrader voor wie al die gladde pop op de radio maar niks vindt en op zoek is naar meer ziel en diepgang.
19. Van Morrison - Veedon Fleece (1974)
Van Morrison is gewoon zijn muziek. Zo'n authentiek artiest die je leven verrijkt. De albums die voornamelijk akoestische zijn, zoals Veedon Fleece, vind ik de beste.
20. Uriah Heep - Salisbury (1971)
De naam Uriah Heep kende ik al lang maar door het in mijn oren nogal doordeweekse Easy Livin' had ik me er tot enkele jaren geleden nooit in verdiept. Intussen kan ik mezelf wel fan noemen. Vooral van dit album en de opvolger. De soms vreemde folkachtige melodieën, de bezwerende keyboards en sublieme gitaarpartijen maken deze band echt uniek. Heerlijk dat ik op mijn leeftijd nog niet alles gehoord heb en nog zo omver geblazen kan worden door nieuwe oude muziek.
Zo, dat wat het! Iedereen bedankt voor het meelezen en reageren. En vooral dazzler bedankt voor de leuke vragen. Eerst dacht ik er niet zo veel bij te vertellen hebben, maar eens ik met antwoorden begon rolden er al snel hele verhalen uit. Fijn om eens op deze manier bij je liefde voor muziek stil te staan.
0
geplaatst: 2 november 2015, 09:13 uur
Kronos schreef:
dazzler bedankt voor de leuke vragen. Eerst dacht ik er niet zo veel bij te vertellen hebben, maar eens ik met antwoorden begon rolden er al snel hele verhalen uit. Fijn om eens op deze manier bij je liefde voor muziek stil te staan.
dazzler bedankt voor de leuke vragen. Eerst dacht ik er niet zo veel bij te vertellen hebben, maar eens ik met antwoorden begon rolden er al snel hele verhalen uit. Fijn om eens op deze manier bij je liefde voor muziek stil te staan.
Gaarne gedaan.
Dit moet na het Greatest Hits spel mijn tweede grote hit op dit forum zijn.
Ik denk dat het geheim van het succes van beide topic schuilt in het feit dat de bedenker ervan
het gebeuren wel gedefinieerd en gekaderd heeft, maar het dan uit handen heeft gegeven.
Topics die zichzelf in leven houden. Eigenlijk is dat een ideaal scenario.
Het doet deugd om te ervaren dat deze formule heel wat users kan bekoren.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 2 november 2015, 18:18 uur
Ik heb deze topic een tijdje uit het oog verloren, Kronos:
.
.
0
geplaatst: 3 november 2015, 01:34 uur
ARCHIEF
- aERodynamIC start
- ArthurDZ start
- bennerd start
- Brunniepoo start
- Casartelli start
- Cellulord start
- Dance Lover start
- dazzler start
- deric raven start
- DjFrankie start
- Edgar18 start
- Fathead start
- herman start
- itchy start
- jassn start
- Johnny Marr start
- kobe bryant fan start
- Kronos start
- Linus Van Pelt start
- Misterfool start
- Paap_Floyd start
- panjoe start
- Pepino start
- Rudi S start
- Rvdz start
- Sammael start
- Sir Spamalot start
- SirNoodle start
- -SprayIt- start
- sxesven start
- thelion start
- tuktak start
- vigil start
- VladThelmpaler start
Voorlopig geen nieuwe kandidaten.
Hebben users die wel al eens langsliepen hier geen zin om hun antwoorden te posten?
Ik denk bijvoorbeeld aan buizen, chevy93, Cured, Franck Maudit, GrafGantz, Gretz, of Mjuman.
- aERodynamIC start
- ArthurDZ start
- bennerd start
- Brunniepoo start
- Casartelli start
- Cellulord start
- Dance Lover start
- dazzler start
- deric raven start
- DjFrankie start
- Edgar18 start
- Fathead start
- herman start
- itchy start
- jassn start
- Johnny Marr start
- kobe bryant fan start
- Kronos start
- Linus Van Pelt start
- Misterfool start
- Paap_Floyd start
- panjoe start
- Pepino start
- Rudi S start
- Rvdz start
- Sammael start
- Sir Spamalot start
- SirNoodle start
- -SprayIt- start
- sxesven start
- thelion start
- tuktak start
- vigil start
- VladThelmpaler start
Voorlopig geen nieuwe kandidaten.
Hebben users die wel al eens langsliepen hier geen zin om hun antwoorden te posten?
Ik denk bijvoorbeeld aan buizen, chevy93, Cured, Franck Maudit, GrafGantz, Gretz, of Mjuman.
0
geplaatst: 3 november 2015, 11:16 uur
Nog los van de drukte die hier momenteel heerst, heb ik weinig te vertellen over de genoemde onderwerpen. En de onderwerpen waar ik wel iets over te vertellen, zal alleen een herhaling worden van wat ik elders op de site al eerder zei.
Uiteraard altijd leuk als er mensen aan je denken.
Uiteraard altijd leuk als er mensen aan je denken.

0
Franck Maudit
geplaatst: 3 november 2015, 11:33 uur
Nou, het is wel vererend dat je aan me denkt dazzler.
En ik denk dat ik de handshoen opneem. Al heb ik het wel tijdelijk heel druk, het zou dus kunnen dat het even duurt voor mijn verhaal geschreven is. Maar misschien val ik ten prooi aan een schrijfmanie en staat alles binnen 1 week reeds op de site, met mij weet je maar nooit
En ik denk dat ik de handshoen opneem. Al heb ik het wel tijdelijk heel druk, het zou dus kunnen dat het even duurt voor mijn verhaal geschreven is. Maar misschien val ik ten prooi aan een schrijfmanie en staat alles binnen 1 week reeds op de site, met mij weet je maar nooit

0
buizen
geplaatst: 3 november 2015, 11:57 uur
Had er al eens over nagedacht, dazzler, maar heb aangaande bepaalde (antwoorden op) vragen nog een writersblock. Maar de lijst is nu dus "op" ?
Gelukkig biedt Franck Maudit zich aan in eerste instantie.
Kom er bij gelegenheid op terug, momenteel nog even niet.
Gelukkig biedt Franck Maudit zich aan in eerste instantie.
Kom er bij gelegenheid op terug, momenteel nog even niet.
0
Franck Maudit
geplaatst: 3 november 2015, 13:46 uur
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Laten we beginnen met een bekentenis. In een vorig leven was ik 1 van de actievere leden op deze site, ik stond toen bekend als ‘Feeder’. Dat account heb ik op 1 december 2005 aangemaakt en in de loop van 2009 heb ik het opgedoekt. Er is wel eens een korte, betekenisloze reïncarnatie geweest maar daar had ik snel weer genoeg van.
De site ben ik echter altijd blijven volgen en in de zomer van 2014 voelde ik de drang om terug een actieve gebruiker te zijn opborrelen. Bij deze werd Franck Maudit geboren.
De redenen van mijn initiële uitschrijving zijn divers & talrijk. Zo ben ik vele jaren zoekende geweest en had ik het nodig om breuklijnen in mijn leven te creëren. Ophouden met zoveel tijd in Musicmeter stoppen hoorde daar bij. Maar ook bepaalde gebeurtenissen op de site speelden een rol. Zo waren er in de loop der jaren een aantal aanvaringen met mede-gebruikers die me mateloos frustreerden. Ik wil hier nu niemand zijn vuile was buitenhangen maar het eeuwige gebash op anderen hun mening en stemgedrag begon me de keel uit te hangen. Er hing vroeger sowieso een andere sfeer op de site, de komst van meer moderators -en een uitgebreider takenpakket voor deze mensen- heeft zowel goede als slechte zaken teweeg gebracht. Maar hierover uitweiden heeft voor mij weinig zin, ik heb er ook geen zin in. Behalve dan dat ik nog wil opmerken dat de activiteit tegenover vroeger gedaald lijkt te zijn. Of ligt dat aan mij? Misschien is het internetgebruik van vele mensen veel veranderd de laatste 10 jaar, of de manier waarop men naar muziek luistert. Zelfs met de mogelijkheid dat alles reeds gezegd is houd ik rekening.
Een andere reden voor mijn inactiviteit is mijn getroebleerde relatie met stemmen uitdelen. Ik wil het enerzijds wel maar ik word er strontnerveus van. Da leidde er in 2009 toe dat ik minder van muziek kon genieten omdat ik een oordeel wou uitspreken. Dat heb ik inmiddels min of meer achter me gelaten. Zo af en toe probeer ik het nog wel eens maar na 24u zijn de stemmen meestal weer verwijderd. Eigenaardig trekje, ik weet het. Het is gewoon niets voor mij, dat stemmen.
Ik heb daar ooit eens een bericht over gepost dat ik hier in licht gewijzigde versie terug tot leven ga roepen. Inmiddels zou ik sommige dingen anders verwoorden maar de basisgedachte is overeind gebleven.
Hoe ik ooit op de site belandde weet ik niet precies meer. Al herinner ik me wel als de dag van gisteren hoe ik in het begin mijn geluk niet op kon, deze site was echt een geschenk uit de hemel. Ik heb me hier dan ook jaren kostelijk geamuseerd, ik ben dan ook blij dat ik dit plezier inmiddels teruggevonden heb. Al is mijn huidige activiteit verwaarloosbaar vergeleken met de ‘Feeder’-jaren. In die jaren heb ik trouwens met heel wat mensen goeie contacten gehad, sta me even toe deze mensen te vermelden.
De speciale vermeldingen zijn voor de 3 mensen waarvan destijds ik het meest bijgeleerd heb, voornamelijk in de genres post-punk, gothic-rock, new-wave en andere enigszins donkere muziekstromingen. Eeuwige dank jegens deze mensen is niet misplaatst, mijn muziekcollectie zou er zonder hen anders hebben uitgezien: reptile71, deric raven & orbit.
Maar ook deze mensen hebben hun rol gespeeld in mijn muzikale ontwikkeling: djeffibrelich, Slowgaze, Sgt. Revolver, ZERO, freddze, The Scientist & Zachary Glass.
Laten we beginnen met een bekentenis. In een vorig leven was ik 1 van de actievere leden op deze site, ik stond toen bekend als ‘Feeder’. Dat account heb ik op 1 december 2005 aangemaakt en in de loop van 2009 heb ik het opgedoekt. Er is wel eens een korte, betekenisloze reïncarnatie geweest maar daar had ik snel weer genoeg van.
De site ben ik echter altijd blijven volgen en in de zomer van 2014 voelde ik de drang om terug een actieve gebruiker te zijn opborrelen. Bij deze werd Franck Maudit geboren.
De redenen van mijn initiële uitschrijving zijn divers & talrijk. Zo ben ik vele jaren zoekende geweest en had ik het nodig om breuklijnen in mijn leven te creëren. Ophouden met zoveel tijd in Musicmeter stoppen hoorde daar bij. Maar ook bepaalde gebeurtenissen op de site speelden een rol. Zo waren er in de loop der jaren een aantal aanvaringen met mede-gebruikers die me mateloos frustreerden. Ik wil hier nu niemand zijn vuile was buitenhangen maar het eeuwige gebash op anderen hun mening en stemgedrag begon me de keel uit te hangen. Er hing vroeger sowieso een andere sfeer op de site, de komst van meer moderators -en een uitgebreider takenpakket voor deze mensen- heeft zowel goede als slechte zaken teweeg gebracht. Maar hierover uitweiden heeft voor mij weinig zin, ik heb er ook geen zin in. Behalve dan dat ik nog wil opmerken dat de activiteit tegenover vroeger gedaald lijkt te zijn. Of ligt dat aan mij? Misschien is het internetgebruik van vele mensen veel veranderd de laatste 10 jaar, of de manier waarop men naar muziek luistert. Zelfs met de mogelijkheid dat alles reeds gezegd is houd ik rekening.
Een andere reden voor mijn inactiviteit is mijn getroebleerde relatie met stemmen uitdelen. Ik wil het enerzijds wel maar ik word er strontnerveus van. Da leidde er in 2009 toe dat ik minder van muziek kon genieten omdat ik een oordeel wou uitspreken. Dat heb ik inmiddels min of meer achter me gelaten. Zo af en toe probeer ik het nog wel eens maar na 24u zijn de stemmen meestal weer verwijderd. Eigenaardig trekje, ik weet het. Het is gewoon niets voor mij, dat stemmen.
Ik heb daar ooit eens een bericht over gepost dat ik hier in licht gewijzigde versie terug tot leven ga roepen. Inmiddels zou ik sommige dingen anders verwoorden maar de basisgedachte is overeind gebleven.
De kwantificeerbare kant van het leven heeft me altijd aangetrokken. Niets zo heerlijk als in deze chaotische wereld orde scheppen. Er hangt een positivistisch luchtje rond, perfect gedoseerd in een heerlijk parfum met eeuwigheidswaarde.
Jammer dat deze al te mooie ballon niet voor iedereen opgaat. De autist in mij wordt schuimbekkend op de grond aangetroffen wanneer ‘het leven becijferen’ ter sprake komt. Poepzenuwachtig word ik van vergelijkingen maken inzake albums, films, boeken…
Uiteraard boeit het me wanneer een artiest nieuwe paden bewandelt, de noodzaak van de evaluatieve comparatie ontgaat me echter geheel. Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel niemand om het feit dat hij stemmen uitbrengt. Sterker zelfs, ik ben stik jaloers op de individuen die met een gerust geweten hemellichamen durven rondstrooien. Op onbewaakte momenten kan je mij dan ook betrappen terwijl ik iemand zijn stemgedrag doorpluis. Fijne hobby die niet enkel door mij gepraktiseerd wordt, tenzij ik me gruwelijk vergis in mijne mede MuMe-gebruiker natuurlijk.
Ik vraag dus het kwalitatieve de hand? Zo zou je het kunnen stellen. Mijn wittebroodsweken beloven weliswaar niet van een leien dakje te lopen. De neiging om met cijfertjes te spelen blijft immers aanwezig. Waarom in ’s hemelsnaam? Om te categoriseren? Om bij de club te horen? Of wil ik een deel van mijn identiteit op de kaart zetten?
De allesomvattende reden is waarschijnlijk een potpourri van voorgenoemde zaken en allerlei factoren die me nu ontglippen.
Franck Maudit gaat dus gebukt onder dualiteit. Hoera daarvoor, als je in twee gescheurd wordt ben je nog niet dood. Al loert de dood nadrukkelijk om het hoekje. De dood in deze kwestie vertaalt zich in een keuze. Ik kies het kwalitatieve en zweer het kwantitatieve resoluut af. Voor mijn eigen bestwil, geloof mij vrij lieve mensen.
Er wordt gesmeekt om uitdieping van de keuze. Laat ik kort toelichten hoe ik de wereld ervaar: ieder seconde is volstrekt uniek, dus ook iedere beleving. Dit maakt het moeilijk om persoonlijke emotionele voorspellingen te maken op de lange termijn. Net daar wringt het schoentje: ik heb geen zin om bij iedere luisterbeurt van een album mijn uitgebrachte stem in vraag te stellen. Geldt dit niet ook voor reviews? Naar mijn gevoel niet, aangezien ik in mijn reviews vergelijkingen uit de weg probeer te gaan. Met een vergelijking bedoel ik: is OK Computer beter dan The Dark Side of the Moon? Zinloze vraag in mijn bestaan, aangezien ik me graag aan het moment overgeef. Uiteraard verwacht ik binnen 20 jaar The Cure nog steeds liever te horen dan Marco Borsato. Dat neemt echter niet weg dat ik ten volle wil kunnen genieten van Marco Borsato indien ik dat wens. Dat lijkt me moeilijk wanneer je een heel lage stem uitgebracht hebt. Met wat relativeervermogen moet dat lukken maar zo kan je voor eeuwig en altijd blijven redeneren tot de uitgang van het labyrint enkel een vage herinnering is.
Zinken in woorden, vergaan in klanktapijten. Daarheen leidt mijn queeste. Kwantificeerbare vergelijkingstrappen ga ik daarbij uit de weg, het leven is me een tikkeltje te dierbaar.
Jammer dat deze al te mooie ballon niet voor iedereen opgaat. De autist in mij wordt schuimbekkend op de grond aangetroffen wanneer ‘het leven becijferen’ ter sprake komt. Poepzenuwachtig word ik van vergelijkingen maken inzake albums, films, boeken…
Uiteraard boeit het me wanneer een artiest nieuwe paden bewandelt, de noodzaak van de evaluatieve comparatie ontgaat me echter geheel. Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel niemand om het feit dat hij stemmen uitbrengt. Sterker zelfs, ik ben stik jaloers op de individuen die met een gerust geweten hemellichamen durven rondstrooien. Op onbewaakte momenten kan je mij dan ook betrappen terwijl ik iemand zijn stemgedrag doorpluis. Fijne hobby die niet enkel door mij gepraktiseerd wordt, tenzij ik me gruwelijk vergis in mijne mede MuMe-gebruiker natuurlijk.
Ik vraag dus het kwalitatieve de hand? Zo zou je het kunnen stellen. Mijn wittebroodsweken beloven weliswaar niet van een leien dakje te lopen. De neiging om met cijfertjes te spelen blijft immers aanwezig. Waarom in ’s hemelsnaam? Om te categoriseren? Om bij de club te horen? Of wil ik een deel van mijn identiteit op de kaart zetten?
De allesomvattende reden is waarschijnlijk een potpourri van voorgenoemde zaken en allerlei factoren die me nu ontglippen.
Franck Maudit gaat dus gebukt onder dualiteit. Hoera daarvoor, als je in twee gescheurd wordt ben je nog niet dood. Al loert de dood nadrukkelijk om het hoekje. De dood in deze kwestie vertaalt zich in een keuze. Ik kies het kwalitatieve en zweer het kwantitatieve resoluut af. Voor mijn eigen bestwil, geloof mij vrij lieve mensen.
Er wordt gesmeekt om uitdieping van de keuze. Laat ik kort toelichten hoe ik de wereld ervaar: ieder seconde is volstrekt uniek, dus ook iedere beleving. Dit maakt het moeilijk om persoonlijke emotionele voorspellingen te maken op de lange termijn. Net daar wringt het schoentje: ik heb geen zin om bij iedere luisterbeurt van een album mijn uitgebrachte stem in vraag te stellen. Geldt dit niet ook voor reviews? Naar mijn gevoel niet, aangezien ik in mijn reviews vergelijkingen uit de weg probeer te gaan. Met een vergelijking bedoel ik: is OK Computer beter dan The Dark Side of the Moon? Zinloze vraag in mijn bestaan, aangezien ik me graag aan het moment overgeef. Uiteraard verwacht ik binnen 20 jaar The Cure nog steeds liever te horen dan Marco Borsato. Dat neemt echter niet weg dat ik ten volle wil kunnen genieten van Marco Borsato indien ik dat wens. Dat lijkt me moeilijk wanneer je een heel lage stem uitgebracht hebt. Met wat relativeervermogen moet dat lukken maar zo kan je voor eeuwig en altijd blijven redeneren tot de uitgang van het labyrint enkel een vage herinnering is.
Zinken in woorden, vergaan in klanktapijten. Daarheen leidt mijn queeste. Kwantificeerbare vergelijkingstrappen ga ik daarbij uit de weg, het leven is me een tikkeltje te dierbaar.
Hoe ik ooit op de site belandde weet ik niet precies meer. Al herinner ik me wel als de dag van gisteren hoe ik in het begin mijn geluk niet op kon, deze site was echt een geschenk uit de hemel. Ik heb me hier dan ook jaren kostelijk geamuseerd, ik ben dan ook blij dat ik dit plezier inmiddels teruggevonden heb. Al is mijn huidige activiteit verwaarloosbaar vergeleken met de ‘Feeder’-jaren. In die jaren heb ik trouwens met heel wat mensen goeie contacten gehad, sta me even toe deze mensen te vermelden.
De speciale vermeldingen zijn voor de 3 mensen waarvan destijds ik het meest bijgeleerd heb, voornamelijk in de genres post-punk, gothic-rock, new-wave en andere enigszins donkere muziekstromingen. Eeuwige dank jegens deze mensen is niet misplaatst, mijn muziekcollectie zou er zonder hen anders hebben uitgezien: reptile71, deric raven & orbit.
Maar ook deze mensen hebben hun rol gespeeld in mijn muzikale ontwikkeling: djeffibrelich, Slowgaze, Sgt. Revolver, ZERO, freddze, The Scientist & Zachary Glass.
0
buizen
geplaatst: 3 november 2015, 14:05 uur
Stemmen is ook best moeilijk. Zie topic(s) daarover.
Maar het gaat wel ver als dat zelfs je luisterplezier kan vergallen, oei.
Een waardering en zelfs het praten of schrijven over muziek staat natuurlijk uberhaupt al tussen jou en de artiest/het kunstwerk (album). Gewoon je overgeven aan muziek en verder niets is het beste eigenlijk. Maar ja, dan wordt het ook zo stil op de site..
Wat jij hebt met waarderingen geven, Franck Maudit, heb ik met de vele vele 'lijstjes-topics' op MuMe. Kan er meestal niets mee. Je eigen top 100, de top zoveel van 50 jaar geleden, beste bandalbum, etc etc.
Cured maakte laatst een topic over metalmuziek. In principe juich ik dat toe (en volg het ook wel stiekem), maar het onderwerp was je favoriete metalsongs en dan per alfabet, dus alle songs die met een a, een b, t/m een z beginnen. En met alle respect voor de topicstarter kan ik met zulke lijstjes (zelf) weer niets. Ik denk niet in alfabetletters bij favoriete songs, en zou echt diep moeten nadenken (dus niet spontaan) over favoriete songs die met een r of een g of whatever beginnen. Een 'lijstje om het lijstje'. Maar goed, anderen vinden dit misschien weer prachtig.
Maar het gaat wel ver als dat zelfs je luisterplezier kan vergallen, oei.
Een waardering en zelfs het praten of schrijven over muziek staat natuurlijk uberhaupt al tussen jou en de artiest/het kunstwerk (album). Gewoon je overgeven aan muziek en verder niets is het beste eigenlijk. Maar ja, dan wordt het ook zo stil op de site..
Wat jij hebt met waarderingen geven, Franck Maudit, heb ik met de vele vele 'lijstjes-topics' op MuMe. Kan er meestal niets mee. Je eigen top 100, de top zoveel van 50 jaar geleden, beste bandalbum, etc etc.
Cured maakte laatst een topic over metalmuziek. In principe juich ik dat toe (en volg het ook wel stiekem), maar het onderwerp was je favoriete metalsongs en dan per alfabet, dus alle songs die met een a, een b, t/m een z beginnen. En met alle respect voor de topicstarter kan ik met zulke lijstjes (zelf) weer niets. Ik denk niet in alfabetletters bij favoriete songs, en zou echt diep moeten nadenken (dus niet spontaan) over favoriete songs die met een r of een g of whatever beginnen. Een 'lijstje om het lijstje'. Maar goed, anderen vinden dit misschien weer prachtig.
0
geplaatst: 3 november 2015, 15:53 uur
Franck Maudit schreef:
Geldt dit niet ook voor reviews? Naar mijn gevoel niet, aangezien ik in mijn reviews vergelijkingen uit de weg probeer te gaan.
Geldt dit niet ook voor reviews? Naar mijn gevoel niet, aangezien ik in mijn reviews vergelijkingen uit de weg probeer te gaan.
Ik heb dit juist wel met reviews en niet met sterretjes uitdelen. Berichten aanvinken als 'persoonlijke recensie of mening' doe ik dus niet meer, want als ik dat enige tijd later weer nalees kan mijn mening best veranderd zijn en dan staat het daar ten onrechte als mijn mening. Ik heb geen zin telkens uit te gaan pluizen of mijn meningen bij albums nog kloppen en vind het idee niet fijn dat er iets als mijn mening staat aangeduid terwijl ik daar niet meer achter sta.
Als ik teveel de recensent speel kan ik er ook last van hebben, zeker bij films, dat ik bij het luisteren (kijken) al over een recensie begin te denken en daardoor afgeleid ben.
Een waardering in sterren vind ik makkelijker aan te passen. En voor mij is het niet echt een vergelijking tussen albums onderling maar zijn het categorieën waarin albums te plaatsen zijn. Die categorieën gaan bij mij geen eigen leven leiden en hebben dus geen invloed tijdens het beluisteren van muziek.
Voorts is het voor mij bijzonder handig om op alle albums die ik heb te stemmen zodat ik met de zoekfunctie in mijn eigen albums kan zoeken.
0
Franck Maudit
geplaatst: 3 november 2015, 16:18 uur
Kronos schreef:
Ik heb dit juist wel met reviews en niet met sterretjes uitdelen. Berichten aanvinken als 'persoonlijke recensie of mening' doe ik dus niet meer, want als ik dat enige tijd later weer nalees kan mijn mening best veranderd zijn en dan staat het daar ten onrechte als mijn mening. Ik heb geen zin telkens uit te gaan pluizen of mijn meningen bij albums nog kloppen en vind het idee niet fijn dat er iets als mijn mening staat aangeduid terwijl ik daar niet meer achter sta.
Ik heb dit juist wel met reviews en niet met sterretjes uitdelen. Berichten aanvinken als 'persoonlijke recensie of mening' doe ik dus niet meer, want als ik dat enige tijd later weer nalees kan mijn mening best veranderd zijn en dan staat het daar ten onrechte als mijn mening. Ik heb geen zin telkens uit te gaan pluizen of mijn meningen bij albums nog kloppen en vind het idee niet fijn dat er iets als mijn mening staat aangeduid terwijl ik daar niet meer achter sta.
Geloof me vrij, ook over die 'meningen' heb ik me al druk gemaakt

En toch kan ik me daar beter van distantiëren. Om de eenvoudige reden dat een stem quasi betekenisloos is. Ja, ook een review is een momentopname maar ik vind het een stuk boeiender om te lezen wat ik van 'album A' op 23 januari 2013 vond dan te zien hoeveel sterren ik toekende. Het is ook nooit een door een andere gebruiker uitgebrachte stem die me tot luisteren aanzet. Een review kan me echter curieus (altijd mooi woord gevonden) maken, kan me aanzetten tot.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 3 november 2015, 17:11 uur
Mijn reviews / meningen / wat dan ook ... schrijf ik vooral voor mezelf, vandaar dat ik dikwijls groepsbezetting, genre (dat lelijk woord) en andere relevante informatie vermeld want kom ik de plaat tegen, kijk ik even op de slimme telefoon. Ik kan noch mijn duizenden stemmen onthouden laat staan mijn duizenden berichten naar aanleiding van die duizenden stemmen.
Pikt er iemand anders iets van op, leuk meegenomen maar niet essentieel voor mij. Iedereen is daar vrij in. MusicMeter is voor mij deels een virtuele bibliotheek naast de site waar gelijkgestemden en andersdenken elkaar al dan niet vinden.
Pikt er iemand anders iets van op, leuk meegenomen maar niet essentieel voor mij. Iedereen is daar vrij in. MusicMeter is voor mij deels een virtuele bibliotheek naast de site waar gelijkgestemden en andersdenken elkaar al dan niet vinden.

0
geplaatst: 3 november 2015, 17:17 uur
Sir Spamalot schreef:
Pikt er iemand anders iets van op, leuk meegenomen maar niet essentieel voor mij.
Pikt er iemand anders iets van op, leuk meegenomen maar niet essentieel voor mij.
Altijd leuk om een informatief stukje te lezen bij een of ander obscuur metal album.

0
geplaatst: 3 november 2015, 22:04 uur
Franck Maudit schreef:
De speciale vermeldingen zijn voor de 3 mensen waarvan destijds ik het meest bijgeleerd heb, voornamelijk in de genres post-punk, gothic-rock, new-wave en andere enigszins donkere muziekstromingen. Eeuwige dank jegens deze mensen is niet misplaatst, mijn muziekcollectie zou er zonder hen anders hebben uitgezien: reptile71, deric raven & orbit.
De speciale vermeldingen zijn voor de 3 mensen waarvan destijds ik het meest bijgeleerd heb, voornamelijk in de genres post-punk, gothic-rock, new-wave en andere enigszins donkere muziekstromingen. Eeuwige dank jegens deze mensen is niet misplaatst, mijn muziekcollectie zou er zonder hen anders hebben uitgezien: reptile71, deric raven & orbit.
Hey! Ik ben zo inactief hier dat ik je verder nog niet had gezien. Bedankt voor de eervolle vermelding.* denotes required fields.
