Kings Of Leon bestaan sinds 2000 en werd opgericht in Nashville, Tennessee. In de hoofdstad van de country maakten de broer Caleb, Nathan en Jared Followill samen met hun neef Matthew Followill een aanstekelijke stevige vorm van gitaarrock, waarbij de stem van Caleb een belangrijk onderdeel van de sound van K.O.L. gezien kan worden. De Amerikanen werkten gestaag aan hun populariteit met als hoogtepunt hun vierde album, “ONLY BY NIGHT”, met daarop de hits “USE SOMEBODY” en “SEX ON FIRE”. Het vijfde album, “COME AROUND SUNDOWN” kon dat succes niet evenaren en ook artistiek werd het gezien als een teleurstelling. Ook het drie jaar geleden verschenen “MECHANICAL BULL” wordt niet gezien als een stap voorwaarts. Het stevige geluid van de eerste albums heeft plaats gemaakt voor toegankelijke pop, met een rock randje. De Followill-boys zien “WALLS” wel als een terugkeer naar de sound en gedrevenheid van de eerste albums van K.O.L., maar of ze daar gelijk in hebben, valt te betwijfelen. Ik vind het een lekker klinkend album, met catchy refreinen, mooie melodieën en goed gespeelde en gezongen songs. Maar dit is wel een commercieel album waarop de band wel erg levendig klinkt, maar dat nergens echt stevig wordt. Een terugkeer naar de periode dat geld hun carrière nog niet domineerde, maar toen ze nog ongepolijste muziek konden maken, die dicht bij hun staat. Nu, 13 jaar na het debuut “YOUTH & YOUNG MANHOOD”, diverse ruzies en verslavingen later, hebben de 4 mannen een muzikale muur gebouwd, waarachter ze datgene doen, wat ze zelf het liefste doen, lekker muziek maken!

De Ierse band Kodaline verraste de popwereld in 2012 met het beklemmende “ALL I WANT”, dat onder begeleiding van een prachtige videoclip een hit werd. Ruim een half jaar later kwam het debuutalbum van het viertal uit, “IN A PERFECT WORLD”. Het was een bijzonder aardig album, waarop de band aan het zoeken was naar een eigen geluid. “COMING UP FOR AIR” verscheen in februari 2015 en dat album was minder een geheel en er stonden geen topliedjes op. Sinds een paar weken in “POLITICS OF LIVING” verschenen en op dat album fladderen de heren van klein en beklemmend, naar groots en massaal. De vergelijking met bijvoorbeeld Coldplay (“ANGEL”), Imagine Dragons (“SHED A TEAR”), One Direction (“HEAD HELD HIGH”), maar ook met hun eigen verleden, het Keltische “I WOULDN’T BE”, dat één van de toppers op deze plaat is. Kodaline is er in 6 jaar niet in geslaagd een eigen “smoelwerk” te creëren en zweven daardoor van het één naar het ander. Is het daarom een slechte plaat? Absoluut niet, er staan gewoon goede liedjes op en zanger Steve Garrigan heeft een eigen geluid, dat een bepaalde emotionele lading aan de liedjes geeft. Niet voor niets maakte de Noorse DJ Kygo gebruik van de band in zijn 2016 hit “RAGGING”, overigens de grootste hit die Kodaline scoorde na “ALL I WANT”. “POLITICS OF LIVING” laat een zoekende band horen die ondanks de kritische puntjes een vermakelijke plaat hebben gemaakt.

Kovacs is de naam van de band rond de in Baarlo op 15 april 1990 geboren zangeres Sharon Kovacs. In 2014 verscheen haar EP “MY LOVE”, dat meteen opgepikt werd door 3FM, waar ze werd uitgeroepen tot “Serious Talent”. In november van dat jaar ging de docufilm “WOLFLADY” in première tijdens het IDFA. In deze docufilm wordt het verhaal verteld over de muzikale ontdekkingsreis van Kovacs. In april 2015 verscheen het eerste volledige album van de zangeres, “SHADES OF BLACK”. Meer dan eens wordt ze vergeleken met Amy Winehouse, zowel qua stem als verschijning. De met een bondmuts rondlopende Kovacs wordt in die tijd Wolflady genoemd en maakt indruk met het debuutalbum. Het album heeft een wat donker en sober geluid en dat is op haar nieuwste plaat achterwege gelaten. “CHEAP SMELL” laat een positievere Kovacs horen die uit verschillende stijlen een zeer luisterbare plaat heeft samengesteld, waarop haar stem de prachtige verbindende factor is geworden. Bijna 52 minuten en 15 tracks genieten van deze grote Nederlandse ster, die internationaal ook zou kunnen doorbreken, want dat heeft het album in zich.

Kristoffer Gildenlöw heeft het afgelopen jaar gebruikt om "EMPTY" te fine-tunen, zoals hij het mij vertelde. Het album was voor een groot deel gereed toen corona zijn intrede deed. Onder dat fine-tunen bestond onder meer de gitaarsolo's die er in overvloed zijn, en allemaal even smaakvol en lyrisch. De liefde van Kristoffer voor het Pink Floyd gitaarspel komt hierin duidelijk naar voren. Hij vertelde mij eveneens dat hij een bewonderaar is van Roger Waters en ook die invloeden hoor je op "EMPTY".

Gildenlöw is een geweldige muzikant die ook op de zes snarige gitaar erg goed uit de voeten kan. Veel solo’s zijn van zijn hand. Met veel genoegen luister ik keer op keer naar dit album, heerlijke muziek!

“HOMEBOUND” is het nieuwe album van de Zweedse Nederlander, of Nederlandse Zweed Kristoffer Gildenlöw. De huidige bassist van Kayak heeft zijn sporen in de muziek al ruimschoots verdiend en is tevens een muzikaal genie. De op 27 juli 1978 in Eskilstuna, Zweden geboren David Kristoffer Gildenlöw heeft zich verdiept in meerdere instrumenten en kan uit de voeten op piano, drums, gitaar, basgitaar en zang. Op 17 jarige leeftijd trad hij toe tot de band van zijn broer Daniel, Pain Of Salvation en verbleef 11 jaar in deze prog-metal band. Sinds 2003 woont Kristoffer in Nederland, was als sessie muzikant actief bij verschillende projecten en bands en werkte over een periode van een aantal jaar aan zijn eerste solo album dat in 2012 verscheen, “RUST”. In 2016 verscheen “THE RAIN” en sinds kort ligt “HOMEBOUND” in de winkel. Gildenlöw zijn solo uitstapjes zijn allen van een bijzondere schoonheid, omdat ze uitblinken in prachtige sferische, sobere en zeer kwalitatieve songs, en ze hebben niets met met metalgenre te maken, waar hij zijn carrière mee begon. Gildenlöw neemt je op “HOMEBOUND” ook weer mee naar zijn thuisland Zweden, want met dit schijfje in de auto cd-speler waan je je in het wijdse Scandinavische land met zijn uitgestreken bossen, ontelbare meren en prachtige glooiende landschap. Je kunt daar eindeloze ritten maken, waarbij je slechts sporadisch mensen tegenkomt en je van de rust en het natuurschoon kunt genieten. Het is eigenlijk ondoenlijk om individuele tracks eruit te lichten, maar voor een paar maak ik een uitzondering. Het werkelijk verbluffend mooie “LIKE FATHER, LIKE SON” is zo’n mooi liedje, dat het mij elke keer weer een brok in de keel oplevert. De song begint klein, de prachtige donkere stem van Kristoffer pakt je dan, met subtiele hammond bijdragen wordt de sfeer alleen maar verhoogt en de gitaarsolo van Paul Coenradie maakt het nummer af. “OUR HOME” gaat van start met akoestische gitaar, gevolgd door een prachtige melodielijn waarbij opnieuw de stem van Gildenlöw voor de juiste sfeer zorgt. Met achtergrond vocalen van Knight Area frontman Jan-Willen Ketelaars en een zeer smaakvolle gitaarsolo van klasbak Marcel Singor (Kayak) wordt dit nummer naar grote hoogte gevoerd. Het slotakkoord is voor “YOU NEED NOT STAY (away)”, een prachtig klein liedje met mooie piano bijdragen van Frederik Hermansson. “HOMEBOUND” is een luisteralbum geworden, iets waar Gildenlöw zich in heeft gespecialiseerd. Midtempo of ballads, singer-songwriter materiaal en met de grootst mogelijk zorg en liefde opgenomen. Dit album verdient een groter publiek!