Het debuutalbum van Eminem's andere - minder bekende - protegé.

Net zoals andere albums uit die periode van het G-Unit/Shady/Aftermath-kamp is dit een uitermate aangename CD.

Elk nummer op dit album beluister ik met veel plezier. Absolute hoogtepunten zijn Average Man, Don't Come Down, The Setup, Shit Hits the Fan(!), We All Die One Day(!), Look In My Eyes, Oh! en Never Forget Ya.
Vooral Dr. Dre levert geweldig werk af op dit album.

Debuutsingle Got Some Teeth kan je het best vergelijken met de komische singles van Obie's mentor. Niet persee het soort nummer dat ik veel opzet maar hij heeft goed naar zijn leermeester gekeken!

Formidabel debuutalbum van deze toffe Detroit rapper.

4*

Minder dan Cheers.

Buiten Wake Up, Violent, Wanna Know, Snitch, Cry Now, Jamaican Girl, All My Life, Ghetto, There They Go, Mama, Everywhere I Go en Obie Story draai ik Second Round's on Me niet veel. Ook de net genoemde nummers beluister ik minder dan de hoogtepunten op zijn debuutalbum.

Geen slecht album maar wel een beetje kleurloos.

Dit is beter dan Bottom's Up, dat album deed me bar weinig.

3,5*

De beste van de drie.

Ben niet persee fan van Migos, beide Culture-albums luisteren lekker weg en kennen een aantal hoogtepunten maar over het algemeen vind ik het vrij standaard. De soloalbums van de twee andere was ik jammer genoeg al meteen vergeten na de eerste luisterbeurt, hetzelfde geldt voor het Quavo/Travi$ Scott project.

Quavo is overschat, Takeoff heeft geen plezierig stemgeluid maar Offset heb ik altijd al veruit het meest interessante lid gevonden van het populaire trio. Father of 4 is goed en zelfs beter dan ik gehoopt had.

Gebruikelijke trapbangers mogen uiteraard niet ontbreken, als je dat niet kan hebben moet je al niet beginnen aan een Migos gerelateerd werk. Onverwacht durft Offset echter ook dieper in te gaan op bepaalde zaken en heeft hij weliswaar eens iets te zeggen. Zo gaat bijvoorbeeld hij op Don't Lose Me dieper in op zijn bijna-op-de-klippen-gelopen huwelijk met Cardi B en spreekt hij zich op de opener uit over het vaderschap en zijn 4 kinderen.
Vond het verfrissend om eens "diepere" teksten voorgeschoteld te krijgen van een Migo.

Zou graag zien dat hij in de toekomst dit verder uitbreidt en niet in de standaard blijft hangen zoals zijn consorten.

Verdiende 4*

Dit is een nietszeggend projectje.

Haunted by Fame is een mixtape van Offset. Na zijn 3 soloalbums liet deze man al aan de wereld horen sublieme projecten af te kunnen leveren, het meest recente album (Kiari) is trouwens nog geen halfjaar oud. Zijn albums bevatten Trap-bangers, maar ook zo veel meer.
Toen ik zag dat hij een mixtape uitbracht op Halloween hoopte ik op hard, lomp Trap-project... dat is het niet geworden.

Free Pick, No Sweat, Okay, Okay, Fashion, Ya Digg en Headhunter zijn exact het type nummers dat ik wou op deze mixtape. Hij heeft al sterkere bangers uitgebracht, toch knallen deze ook lekker.
I Heard is ook nog wel leuk, YoungBoy Never Broke Again kan me echter niet echt overtuigen.

De titeltrack, N.A.M.E., Another Problem en No Regrets zijn soft-gedoe die geen plaats hebben op een "Halloween"-mixtape. Deze vier nummers doen niets voor mij.

De drie studioalbums van Offset zijn de moeite waard om te beluisteren, Haunted by Fame kan je gerust links laten liggen.

3*

Exact wat je wil van Offset.

Offset rapt gedreven met hier en daar wat diepgang (voor dit type rapper). Zijn oor om goede producties uit te kiezen komt op Kiari goed naar boven, heerlijk en strak geproduceerde plaat. Deze Trap-achtige beats knallen ongelofelijk hard door de speakers, daarnaast klinken ze rijk en vol.

Zoals in een eerder bericht aangehaald werd is Pills één van die hoogtepunten, een nummer dat wel eens op repeat blijft staan wanneer ik Offset's derde studioalbum opzet. Die sample is al in ten treure gebruikt en toch klinkt het hier super en vers... ongelofelijk knap geïntegreerd in de beat met zware bassen.
Bodies met JID is de volgende climax. Nadat hij zelf onlangs met God Does Like Ugly een ijzersterke plaat afleverde komt JID hier even langs om een banger van jewelste af te leveren samen met de gastheer.
Run It Up is exact het type productie waar Key Glock zich als een vis in het water voelt: Trap-productie met een prachtige vocale sample er in verweven. Offset legt het echter niet af tegen Key Glock, beide rappers doen wat je moet doen op dit soort instrumental.
Checkmate (Smooth) is de volgende banger waar ik geen genoeg van kan krijgen. Never Let Go is een uitstekend eerbetoon aan wijlen Takeoff, één van de weinige ingetogen nummers op Kiari. Zeer fijn ook om John Legend na het album van Clipse weer wat meer op Hip Hop-albums te horen langskomen.

De overige nummers moeten niet te gek veel onderdoen voor de bovenvermelde hoogtepunten, ze steken er gewoon iets minder bovenuit.

Kiari is een erg sterk en solide geheel geworden. Liefhebbers van dit type Hip Hop mogen dit niet links laten liggen. Het beste soloalbum van Offset tot nu toe!

Dikke 4*

Sterk album.

Het heeft even geduurd maar eindelijk is Offset er dan met de opvolger van zijn (solo-)debuutalbum, dat zag het daglicht in 2019. Waar wijlen Takeoff me nooit heeft kunnen boeien en ik over het algemeen Quavo overschat vind is Offset steeds de meest interessante "Migo" geweest in mijn ogen. Nu Takeoff dood is bestaan Migos uiteraard sowieso niet meer maar de laatste tijd was al wel duidelijk dat Offset zich volledig ging richten op zijn solocarrière en geen deel meer wou uitmaken van een trio.

Father of 4 was, toch nog vrij onverwacht, een knaller van jewelste. Offset bewees daar dat hij de hype waard was en zelfs niet bang was om introspectief te worden en tekstueel wat dieper kon graven, iets wat je niet vaak ziet bij dit type rappers. Dit tweede soloalbum brengt dan tekstueel niet meteen iets interessant naar voren maar het is toch weer een erg fijne LP geworden (een dieper eerbetoon aan Takeoff had misschien niet slecht geweest, maar had dan weer niet bij de rest van dit project gepast.).

Toen ik de tracklist initieel zag en keek dat er 21 tracks op staan vreesde ik dat Set It Off veel te lang zou duren, gelukkig geraak je er nog relatief snel door aangezien veel nummers een vrij korte speelduur hebben en we maar net een uur aantikken, er zit een lekker tempo in de tracklist. Duidelijke uitschieters zijn voor mij amper te vinden maar als geheel klinkt het erg sterk en verveelt het me geen seconde. Offset is lekker aan het flowen op zijn typische manier met zijn fijne stemgeluid en doet dit op prima (Trap-)beats.

De gastartiesten laten voor mij ook niets speciaals horen maar zorgen wel voor een welgekomen afwisseling. Travi$ Scott is 9 van de 10 wel een hoogtepuntje, Offset's vrouw Cardi B brengt ook wederom twee leuke gastbijdrages en Chloë zorgt met haar uitstekende gezang er voor dat Princess Cut wel eens een hitje zou kunnen worden.

Father of 4 was meer memorabel al mag dat de pret niet drukken. Set It Off is gewoon een tof niets-aan-de-hand album van een Trapper.

4*