163
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
The Pineapple Thief - Snowdrops [5:58]



Little Man |2006 | Verenigd Koninkrijk

2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

162
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pain of Salvation - Iter Impius (Martigena, Son of Mars) (Obitus Diutinus) [6:21]



Be |2004 | Zweden

2017: 237
2016: 192
2015: ---

Genomineerd door: Bonk

Dit nummer komt van het uiterst fascinerende album BE, toch wel het Magnum Opus (om maar in de Latijnse titels te blijven) van deze band.
Misschien was het wel wat te pretentieus allemaal en het album is als geheel wellicht niet heel evenwichtig. Maar ze hebben het toch maar aangedurfd!
Een conceptalbum over God die de mensheid schept, want hij is toch wel wat eenzaam en voelt zich wat verloren. Daarnaast zou er een soort blauwdruk zijn in al het leven wat er is op Aarde, wat ons zou herinneren aan eerdere gebeurtenissen, maar er zou ook iets beslagen zijn in ons van wat er nog moet komen. Ook thema's als bevolkingsgroei en vele andere komen dan voorbij.

Bent u er nog? Je kan veel zeggen over Daniel Gildenlöw, maar niet dat hij niet zou nadenken. Wellicht wat te veel, maar het is wel ergens op gebaseerd.

Dat geeft een zeer afwisselend album met zeer veel verschillende stijlen en invloeden, waardoor het van klassiek tot metal gaat. Met prachtige en eerlijk is eerlijk, ook wel wat mindere stukken.
En dan vind ik dit het muzikale hoogtepunt. Een prachtige ballad, die begint met mooi pianospel en waar de indringende tekst aanvangt mer:

I woke up today
Expecting to find all that I sought
And climb the mountains of the life I bought
Finally I'm at the top of every hierarchy
Unfortunately there is no one left
But me

Gildenlöw laat even horen hoe goed hij kan zingen en hoe groot zijn bereik en kracht is. De hele fijne gitaarsolo ontbreekt ook niet. Van rustpunt tot uitbarsting, dus klassieke, maar wel hele goede opbouw.

Al met al maakt het BE tot een zeer bijzonder album. Voor menigeen over-the-top, maar ik heb toch wel diep respect wat ze met dit nummer en dit album hebben weten af te leveren. (Bonk)

161
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Yes - And You and I [10:13]



Close to the Edge |1972 | Verenigd Koninkrijk

2017: 104
2016: 64
2015: 112

Genomineerd door: wibro

Yes en ik zijn nooit echte vrienden geworden. Ik heb het meerdere malen geprobeerd, diverse LP's van hen gekocht, maar het werd geen succes.
And You and I is de uitzondering op deze regel. Het liefelijke begin, opbouwend naar het gedragen hoogtepunt, Yes we can! (Jester)

Nou inderdaad, Yes we can.

160
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Yes - Yours is No Disgrace [9:41]



The Yes Album |1971 | Verenigd Koninkrijk

2017: 140
2016: 86
2015: 85

Genomineerd door: ranboy

159
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Splendid Isolation [8:33]



Missa Atropos |2010 | Noorwegen

2017: 68
2016: 56
2015: ---

Genomineerd door: Finidi

158
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Rush - La Villa Strangiato [9:34]



Hemispheres |1978 | Canada

2017: 57
2016: 68
2015: 29

Genomineerd door: kabouter76

Het nummer heeft als ondertitel: An Exercise in Self-Indulgence. Tja, wat moet je daar nog aan toevoegen? Nou, dat het wat mij betreft het beste instrumentale nummer aller tijden is. Hier maak je een potje muzikaal vakmanschap mee, wat zijn weerga niet kent. Zonder overigens de compositie uit het oog te verliezen. Dat hier geen studio kunstjes aan te pas zijn gekomen, bewijzen de drie heren hier, waar het nummer vlekkeloos wordt uitgevoerd. Niets minder dan weergaloos dit. (uffing)

157
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Antimatter - Stillborn Empires [7:20]



The Judas Table |2015 | Verenigd Koninkrijk

2017: 96
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Stillborn Empires bouwt zich op vanuit het drumspel van Liam Edwards en krijgt de toevoeging van de pianoklanken en het gitaarspel van Mick Moss. De zwakke mens wordt door anderen misbruikt en achterlaten met de pijnlijke herinneringen aan het verleden. De dromen van een mooie toekomst worden één voor één opgeblazen in de aangrijpende klanken van het nummer. Het leven lijkt ten einde te komen wanneer de gitaren als bulldozers door je gedachten heen walsen. Mick voert zich door zijn emoties heen in zijn depressieve zang en laat geen moment onberoerd. (HugovdBos)

156
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Rush - Cygnus X-1 [10:25]



A Farewell to Kings |1977 | Canada

2017: 99
2016: 137
2015: 73

Genomineerd door: Status Seeker

Een grote kracht van Rush is dat ze hun technisch vernuft en muzikale vernieuwsingsdrang vrijwel altijd in coherente liedjes met een kop en een staart verpakken. De grotendeels instrumentale vertelling over de reis naar het zwarte gat Cygnus X-1 met ruimteschip de Rossinante, dat eindigt met een heuse verdwijning aan het eind en de belofte dat er een vervolg komt, kan goed voor uitzondering op de regel doorgaan. Conceptueel heeft deze afsluiter van het A Farewell to Kings-album de tand des tijds niet bijster goed doorstaan, maar de muzikale zeggingskracht van dit experimentele werkje (dat we met de kennis van nu proto-progmetal zouden kunnen noemen) is er niet minder om. Daarnaast is het een probaat middel tegen al te lang plakkend bezoek. (Casartelli)

155
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Moon Safari - Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade [24:20]



Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade |2012 | Zweden

2017: 231
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: meesterdch

Moon Safari is voor veel mensen te zoet.... Dat hoor ik tenminste vaak. Het feit dat mijn vrouw Moon Safari als één van de weinige bands die ik luister, ook kan waarderen, zou ook wel een teken moeten zijn. Het is toch een beetje poppie prog. En de zoetgevooisde stemmen van deze Zweden, de perfecte bijna engelachtige samenzang zullen ook meespelen. Toch valt er in mijn ogen instrumentaal altijd veel te genieten. Het zijn ook nog eens zeer goede muzikanten. En schijn bedreigt ook. Want bij de vrij vrolijke muziek, worden vaak veel minder vrolijke en melancholische teksten geschreven. Dat is hier niet anders. In deze serenade die als plaats van handeling de woonplaats Skellefteå heeft van deze Zweden, is meer dan voldoende hartzeer, maar ook melancholie voor de plek waar ze opgroeiden te horen. Ik kan er enorm van genieten. En me verwonderen dat er zulke zonnige muziek kan komen uit een plek waar het de helft van het jaar onder nul is. (meesterdch)

154
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness [60:08]



Light of Day, Day of Darkness |2001 | Noorwegen

2017: 122
2016: 95
2015: ---

Genomineerd door: HugovdBos

Met een speelduur van ruim een uur is Light of Day, Day of Darkness één van de langste nummers uit de lijst. Geen eenvoudig te ontleden nummer, maar een zeer complex en tot in de puntjes uitgewerkt muziekstuk. De Noorse progressieve metalband Green Carnation voert je in hun melodieuze begin door de trauma’s en euforie binnen een mensenleven heen, waar droom en werkelijkheid steevast door elkaar lopen. Naast de hevige gitaar- en drumpartijen vormen ook de strijkers en synths een belangrijke rol in de ontwikkeling van het nummer. (HugovdBos)

153
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Upside Down [9:41]



Night |2007 | Noorwegen

2017: 91
2016: 52
2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Voor mij is dé progrevelatie van de 21e eeuw niet Steven Wilson, Marillion of Riverside, maar Gazpacho. Een uniek Noors ensemble dat de ene na de andere meest topplaat uit hun brein laten ontspruiten. Met Night als magnum opus. Alleen al de teksten zijn pareltjes (hoezo Nobelprijs voor Dylan?!). Wellicht dat Upside Down een wat archetypische quasi-intellectuele progtekst heeft, maar het is vooral de manier waarop frontman Jan Henrik Ohme het nummer tot je brengt dat het zo episch maakt. Soms schieten woorden te kort om een album te beschrijven en soms heb je te over voor hetgeen je wilt beschrijven. Gazpacho is zo’n band waar ik intens van geniet, maar waarover ik niet uitgepraat raak, maar tegelijkertijd niet de juiste woorden kan vinden om hun pracht te vatten.

Oh, het nummer is inmiddels alweer doorgelopen in Valerie’s Friend. Hoorden jullie ook die magistrale overgang? (chevy93)

152
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Pineapple Thief - Too Much to Lose [15:12]



Tightly Unwound |2008 | Verenigd Koninkrijk

2017: 162
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Dit komt van het, naar mijn zoals altijd zeer bescheiden mening, beste album van The Pineapple Thief, namelijk Tightly Unwound. En dit is een hoogtepunt op dit album.

Het heeft lange tijd een soort kalme en geruststellende, bijna mellow sfeer over zich. Tot na vier minuten het tempo wordt opgeschroefd en het nummer een meer onheilspellende klank krijgt. Dan kan Bruce Soord daarna wel zingen dat hij me geen pijn wil doen, maar ik vertrouw hem voor geen meter meer.

Het is zo'n nummer wat volgens mij niet bedoeld is als filmmuziek, maar doordat het nummer zo veel spanning en lading met zich meebrengt, zou het zich prima kunnen lenen voor de soundtrack van een korte film van zo'n 15 minuten. Je ziet het al bijna voor je als je luistert naar de muziek en je ogen dicht doet. Dus dat je de film bij de muziek schrijft, in plaats van andersom. Maar ook zonder de beelden weet dit nummer zonder problemen je aandacht vast te houden gedurende een kwartier. En daar kun je alleen maar bewondering voor hebben als je het mij vraagt. (Bonk)

151
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Riverside - The Curtain Falls [8:00]



Out of Myself |2003 | Polen

2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

En nu we zo mooi halverwege zijn is het weer tijd voor een overzichtje:

175 (291) Beardfish - If We Must Be Apart (A Love Story Continued)
174 (-----) The Moody Blues - Nights in White Satin
173 (189) Fates Warning - A Pleasant Shade of Gray XII
172 (152) Pain of Salvation - The Passing Light of Day
171 (227) Mystery - Another Day
170 (225) Spock's Beard - The Light
169 (90) The Gathering - Eleanor
168 (106) Pink Floyd - Us And Them
167 (261) Big Big Train - Victorian Brickwork
166 (209) IQ - The Last Human Gateway
165 (-----) IQ - Failsafe
164 (168) Genesis - Can-Utility and the Coastliners
163 (-----) The Pineapple Thief - Snowdrops
162 (237) Pain of Salvation - Iter Impius (Martigena, Son of Mars) (Obitus Diutinus)
161 (104) Yes - And You and I
160 (140) Yes - Yours is No Disgrace
159 (68) Gazpacho - Splendid Isolation
158 (57) Rush - La Villa Strangiato
157 (96) Antimatter - Stillborn Empires
156 (99) Rush - Cygnus X-1
155 (231) Moon Safari - Lover's End Pt. III: Skellefteå Serenade
154 (122) Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness
153 (91) Gazpacho - Upside Down
152 (162) The Pineapple Thief - Too Much to Lose
151 (-----) Riverside - The Curtain Falls

150
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Eloy - End of an Odyssey [9:25]



Time to Turn |1982 | Duitsland

2017: 165
2016: 186
2015: 93

Genomineerd door: Casartelli

Het Time to Turn-album heeft nog een blauwe maandag in mijn toptien gestaan. Het was kennelijk ooit de bedoeling om hem samen met voorganger Planets als dubbel-elpee uit te brengen, maar begin jaren '80 was het tijdsgewricht daar niet zo naar. Achteraf moeten we er misschien maar blij mee zijn. End of an Odyssey is een en al synthesizer-extase. Toen ik anno 2005 het hele Eloy-repertoire tot mij nam (op een paar albums na die ik al had) en er daarna veel naar ging luisteren, vermoedde ik dat de verzadiging vrij snel op zou treden, omdat een en ander domweg te catchy was. Enfin, dat is dus (nog) niet gebeurd. (Casartelli)

149
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Kayak - Merlin [7:23]



Merlin |1981 | Nederland

2017: 121
2016: 230
2015: 172

Genomineerd door: Jester

Mijn eerste stappen in de richting van de prog zijn eigenlijk nauw verbonden met Kayak. Ergens eind jaren '70 maakte ik kennis met de band van Ton Scherpenzeel, ik denk als eerste met Starlight Dancer en daarna Phantom of the Night. Diens opvolger, Periscope Life, vond ik toen ook wel goed (al is dat achteraf wellicht teveel eer), maar kant 1 van Merlin vond ik echt fantastisch. En wellicht niet toevallig is dat het meest symfonische (die term heb ik heel lang gebruikt) dat Kayak heeft voortgebracht. Een nummer dat een mooie opbouw heeft, en waar de stem van Edward Reekers bij uitstek tot zijn recht komt. (Jester)

148
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Marillion - Gazpacho [7:28]



Afraid of Sunlight |1995 | Verenigd Koninkrijk

2017: 216
2016: 80
2015: 83

Genomineerd door: vigil

Wat leuk, het grote Marillion die een liedje maakt met als titel talentvolle band. Of was het nu andersom? Nou ja de soep wordt nu eenmaal niet zo heet gegeten…

Gazpacho trapt het achtste album van Marillion af, Afraid of Sunlight is het vierde album met Steve Hogarth. Wat voor aftrap is dat dan, een zeer fraaie mag ik toch wel zeggen. Het nummer geeft gelijk prijs wat je kan verwachten bij het op dat moment nieuwe album van Marillion. Een melodieus catchy en redelijk toegankelijk progalbum met een donkere ondertoon. Wat meteen opvalt zijn de zeer fraaie basloopjes van Pete Trewavas die ook nog eens het hele album zo door gaan. De sterke teksten en de enorme muzikaliteit maken het feest compleet. (vigil)

147
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Genesis - The Knife [8:55]



Trespass |1970 | Verenigd Koninkrijk

2017: 153
2016: 89
2015: 233

Genomineerd door: Status Seeker

Ook elke grote band moet ergens beginnen. Genesis - een hele grote band dus in dit geval - begon met een debuut dat tamelijk onopgemerkt is gebleven en waarvan ik bovendien nog nooit iemand heb horen zeggen dat het toch eigenlijk een vergeten pareltje is. Nee, voor Genesis begon het pas met Trespass en zelfs daar hoor je de latere Genesis nog niet overal in terug.

The Knife springt er op Trespass heel duidelijk uit. Het sluit het album af en slaat daarmee een brug naar de opvolger Nursery Cryme, waar het stilistisch ook meer bijpast. Na vijf vrij pastorale nummers is The Knife namelijk veel feller, veel epischer en veel meer een vocale showcase voor Peter Gabriel. Voeg daarbij de geweldige tekst over hoe revoluties ontsporen, die - Trump indachtig - helaas nog pijnlijk actueel is:

Stand up and fight, for you know we are right
We must strike at the lies
That have spread like disease through our minds.
Soon we'll have power, every soldier will rest
And we'll spread out our kindness
To all who our love now deserve.

The Knife was de eerste echte proeve van bekwaamheid van Genesis en is als zodanig ook gekoesterd, getuige de rol van afsluiter van optredens die het nummer in de beginjaren had. De band zou - mede door de toevoeging van Collins en Hackett - nog veel beter worden, maar The Knife hebben ze sindsdien nog maar zelden overtroffen. (Brunniepoo)

146
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anekdoten - Gravity [8:20]



Gravity |2003 | Zweden

2017: 119
2016: 122
2015: 88

Genomineerd door: Casartelli

Eigenlijk is dit zo'n nummer, dat het me verbaast dat ik het zo steengoed vind. Dat heeft met name te maken met de wat 'langgerekte' zang van Nicklas Barker, die daardoor wat zeurderig kan overkomen. Waar ik dat bij bijvoorbeeld Thom Yorke maar slecht trek, vind ik het hier juist iets meeslepends krijgen. En dat geld voor de volle 8 minuten van dit nummer, want meeslepend typeert dit nummer voor mij ook het beste.
Eigenlijk zit het nummer niet eens zo heel ingewikkeld in elkaar. Gezongen stukken en instrumentale uitbarstingen wisselen elkaar af. Wat dat betreft heeft Anekdoten wel eens complexere muziek gemaakt, maar ook progmuziek hoeft ook niet altijd complex of innovatief te zijn (hoewel het nummer natuurlijk wel geweldig goed en zeker niet simpel in elkaar zit) om wel meeslepend en heerlijk te zijn. Dit nummer is bewijs voor die stelling. (Bonk)

145
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Porcupine Tree - The Start Of Something Beautiful [7:40]



Deadwing |2005 | Verenigd Koninkrijk

2017: 282
2016: 184
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

144
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Gathering - Even the Spirits Are Afraid [5:12]



Souvenirs |2003 | Nederland

2017: 203
2016: 166
2015: 141

Genomineerd door: Casartelli

The Gathering is waarschijnlijk nog steeds het bekendst van hun medio jaren '90 werk, waarmee ze zowat eigenhandig de gothic metal uitvonden. Bij de continue doorontwikkeling zijn ze wel wat publiek kwijtgeraakt. Wie bleef hangen en open bleef staan voor de muziek die rond deze tijd nog wel eens als 'trip prog' geduid is, werd zelden teleurgesteld. Beter dan dit is het drummen van Hans Rutten nooit meer geworden. (Casartelli)

143
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pain of Salvation - The Perfect Element [9:52]



The Perfect Element I |2000 | Zweden

2017: 290
2016: 224
2015: ---

Genomineerd door: buso

142
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Änglagård - Jordrök [11:09]



Hybris |1992 | Zweden

2017: 55
2016: 98
2015: 133

Genomineerd door: MunzW

Dat moet een sensatie geweest zijn... begin jaren '90 al progliefhebber, al dan niet enigszins verzuurd over het progaanbod uit de jaren '80 en dan is daar ineens uit het niets het debuutalbum van die Zweedse band met die moeilijke naam met die liedjes met die... enfin. Ook voor wie met de kennis van nu Hybris voor het eerst hoort, kan het album en in het bijzonder openingsnummer Jordrök moeilijk anders dan als een bom inslaan. Dit grootse, meeslepende, duistere, folky en heftige nummer wekt ergens de indruk een verloren nummer uit de hoogtijdagen van King Crimson, Van Der Graaf Generator en Yes te zijn, maar de helft van de band moest toen nog geboren worden. Änglagård maakte in één klap duidelijk dat de tijd stilgestaan had, maar dat zij de klok weer opgewonden had. (Casartelli)

141
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Signal to Noise [7:36]



Up |2002 | Verenigd Koninkrijk

2017: 293
2016: 123
2015: 161

Genomineerd door: Bonk

Dit is het beste nummer van het beste solo-album van een zanger met één van de mooiste stemmen, die ook nog eens mede-grondlegger is van het geweldige genre Prog. Mocht het nog niet duidelijk zijn; ik acht dit nummer zeer hoog!
En waarom is het dan zo goed? Het is een nummer waardoor ik nog werkelijk verrast werd en wat ik daadwerkelijk als vernieuwend beschouw en dat gebeurt me maar heel zelden in deze eeuw. Maar als je zo door een nummer gegrepen wordt en het zo intens en bloedstollend mooi vindt, dan ben ik ook altijd wel extra voorzichtig met het onder woorden brengen van de kracht en de schoonheid van zo’n prachtig nummer, omdat de woorden en de beschrijving het nummer toch vaak tekort doen.
En dit is zo’n nummer. Soms moet je niet te veel woorden vuil maken aan muziek, maar moet je het gewoon ondergaan.

Turn up the Signal, Wipe out the Noise! (Bonk)

140
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Harmonium - Histoires Sans Paroles [17:12]



Si On Avait Besoin d'une Cinquième Saison |1975 | Canada

2017: 107
2016: 104
2015: 74

Genomineerd door: Titmeister

Ergens op mijn virtuele to-do-lijst staat het voornemen om het album Si on Avait Besoin d'Une Cinquième Saison (die titel alleen al!) van Harmonium nog eens aan te schaffen. Het feit dat wat ik van de latere Harmonium gehoord heb niet zo aanspreekt en dat hij ook niet echt regelmatig in afprijsstapels bij de Blokker ligt, maakt dat er meestal iets anders een hogere prioriteit krijgt. Maar stel je toch eens voor dat er op dat album nog net zoiets moois als Histoires sans Paroles staat... of zelfs nog net zoiets moois als het stuk van Histoires sans Paroles tussen de derde en de vijfde minuut. Of dat stuk vanaf de veertiende minuut. Kippenvel! Nuja, sommige dingen moeten misschien gewoon in nevelen gehuld blijven. (Casartelli)

139
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
King Crimson - Epitaph [8:52]



In the Court of the Crimson King |1969 | Verenigd Koninkrijk

2017: 77
2016: 87
2015: 146

Genomineerd door: chevy93

Je zweeft op Ian McDonnald's mellotron, met af en toe een duwtje van Robert Fripp's tokkelende riffs. De indringende zang van Greg Lake maakt het geheel wisselend melancholiek en dramatisch. I feel tomorrow I'll be crying, nu nog niet dan? De krachtige symfonische finale laat je uitgeput achter, en dan ben je pas halverwege een album met grote tegenstellingen. Want natuurlijk luister je dit nummer niet los, maar hoor je het in de context van het snoeiharde openingsnummer 21st Century Schizoid Man en ingebed tussen de volstrekt tegenovergestelde romantische tracks I Talk to the Wind en Moonchild. (Orbilin)

138
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Anima Mundi - Spring Knocks on the Door of Men [26:32]



The Way |2010 | Cuba

2017: 181
2016: ---
2015: 183

Genomineerd door: divart

137
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Antimatter - Black Eyed man [6:24]



The Judas Table |2015 | Verenigd Koninkrijk

2017: 128
2016: 70
2015: ---

Genomineerd door: Papartis

De Britse muzikant Mick Moss heeft sinds het vertrek van Duncan Patterson de muziek van de band Antimatter naar een hoger niveau getild. The Judas Table is de kalmere broer van het drie jaar geleden verschenen Fear Of A Unique Identity en gaat verder in op de persoonlijke teleurstellingen van Moss. Zijn ervaring met mensen om hem heen bracht hem in diepe depressies en komt tot volle uiting op het album. Hij wordt op het in zijn eigen studio opgenomen muziekstuk ondersteund door verschillende sessiemuzikanten, maar speelt zelf nog altijd de hoofdrol.

In Black Eyed Man ontvouwt de leugen van de mens zich in een beangstigende setting om ons heen. De donkere kant van het bestaan wordt bij vlagen overgenomen door de schoonheid van het akoestische gitaarspel. Rachel Brewster is opnieuw verantwoordelijk voor de treurnis van het vioolspel. De klanken van de vocoders gaan over in de meeslepende gitaarsolo’s en laten de gewetenloze kwesties tot diep in het innerlijke van de mens treden. (HugovdBos)

136
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Ayreon - Isis and Osiris [11:11]



Into the Electric Castle |1998 | Nederland

2017: 134
2016: 100
2015: 178

Genomineerd door: Bonk

Dit is natuurlijk rock-opera in optima forma! Wat mij betreft krijgt Arjen Lucassen in eigen land nog niet altijd de credits voor de muzikale genialiteit die hij bezit. Want al laat hij het muzikale werk door anderen opknappen, je moet het eerst nog wel maar even verzinnen om deze mensen bij elkaar te zetten.

Zo horen we hier onder andere Fish, die als Highlander zijn naderende vroegtijdige dood alvast aankondigt, Sharon den Andel, Edwin Balogh en Damien Wilson. Over vocaal vuurwerk hoeven we ons dus geen zorgen te maken. Daarnaast wordt er ook heerlijk gemusiceerd door geweldige instrumentalisten. Wat knalt het zo af toe heerlijk je speakers uit!
Maar zoals gezegd kunnen mensen alleen maar excelleren als de compositie en het verhaal klopt. En dat doet het van alle kanten, waardoor je ook nog in spanning meeleeft met de verschillende karakters.

Het zou toch geweldig zijn, hoewel het door de setting een stuk moeilijker zal zijn om het naar het podium te vertalen, als ze het aan zouden durven om in navolging op The Human Equation ook Into the Electric Castle naar het theater te transformeren.

Wat mij betreft één van de hoogtepunten in de vaderlandse geschiedenis wat betreft composities! (Bonk)

Ik begrijp maar moeilijk dat dit nummer de top 100 steeds maar niet haalt.