En een overzichtje:

126 (298) Dream Theater - Scarred
127 (135) Phideaux - Micro Softdeathstar
128 (-----) Roger Waters - Amused to Death
129 (-----) Karnataka - Moment in Time
130 (42) Rush - Marathon
131 (81) Mike Oldfield - Hergest Ridge (part 2)
132 (-----) Genesis - The Carpet Crawlers
133 (47) Supertramp - School
134 (-----) Steven Wilson - The Holy Drinker
135 (80) Fish - Plague Of Ghosts
136 (46) Supertramp - Crime of the Century
137 (73) Rush - Cygnus X-1
138 (71) Eloy - Poseidon's Creation
139 (-----) Motorpsycho - Vortex Surfer
140 (-----) Moon Safari - Heartland
141 (87) Opeth - Porcelain Heart
142 (97) Marillion - Brave
143 (-----) Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night
144 (86) Anathema - Flying
145 (75) Camel - Ice
146 (187) Pendragon - The Last Man on Earth
147 (90) Yes - Heart of the Sunrise
148 (98) Camel - Rose of Sharon
149 (184) Phideaux - Beyond the shadow of Doubt
150 (294) Tool - Schism

125
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Sigur Rós - Untitled #8. [11:45]



( ) |2002 | IJsland

2015: 237

Genomineerd door: chevy93

Ik heb altijd een beeld van IJsland als een donker land, wat naast de vele natuurschoon die het herbergt ook een bepaalde triestheid en leegheid uitstraalt. Dat komt gedeeltelijk bijvoorbeeld ook door de thrillers van Arnaldur Indriðason die ik lees, die wat mij betreft die sfeer heel goed kan neerzetten.

En wat ik dan zie als de ideale soundtrack bij die verhalen, komt de muziek van Sigur Rós heel dicht in de buurt. Natuurlijk ook niet geheel toevallig een Ijslandse band. Want als er een band is die sfeer kan neerzetten! Er gaat bijna een hypnotiserend effect uit van hun muziek , want heel veel gebeurt er nu ook weer niet op het eerste gehoor, maar wat is de muziek toch intens!

Want als je je laat hypnotiseren door dit prachtige nummer (wat mij betreft nog steeds hun mooiste), nemen ze je mee op een prachtige trip (al dan niet door het desolate IJslandse landschap, afhankelijk van je fantasie en voorstellingsvermogen )! (Bonk)

124
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
King Crimson - 21st Century Schizoid Man [7:24]



In the Court of the Crimson King |1969 | Verenigd Koninkrijk

2015: 117

Genomineerd door: Status Seeker

123
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Peter Gabriel - Signal to Noise [7:36]



Up |2002 | Verenigd Koninkrijk

2015: 161

Genomineerd door: Bonk

Dit is het beste nummer van het beste solo-album van een zanger met één van de mooiste stemmen, die ook nog eens mede-grondlegger is van het geweldige genre Prog. Mocht het nog niet duidelijk zijn; ik acht dit nummer zeer hoog!
En waarom is het dan zo goed? Het is een nummer waardoor ik nog werkelijk verrast werd en wat ik daadwerkelijk als vernieuwend beschouw en dat gebeurt me maar heel zelden in deze eeuw. Maar als je zo door een nummer gegrepen wordt en het zo intens en bloedstollend mooi vindt, dan ben ik ook altijd wel extra voorzichtig met het onder woorden brengen van de kracht en de schoonheid van zo’n prachtig nummer, omdat de woorden en de beschrijving het nummer toch vaak tekort doen.
En dit is zo’n nummer. Soms moet je niet te veel woorden vuil maken aan muziek, maar moet je het gewoon ondergaan.

Turn up the Signal, Wipe out the Noise! (Bonk)

122
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Anekdoten - Gravity [8:20]



Gravity |2003 | Zweden

2015: 88

Genomineerd door: Casartelli

Eigenlijk is dit zo'n nummer, dat het me verbaast dat ik het zo steengoed vind. Dat heeft met name te maken met de wat 'langgerekte' zang van Nicklas Barker, die daardoor wat zeurderig kan overkomen. Waar ik dat bij bijvoorbeeld Thom Yorke maar slecht trek, vind ik het hier juist iets meeslepends krijgen. En dat geld voor de volle 8 minuten van dit nummer, want meeslepend typeert dit nummer voor mij ook het beste.
Eigenlijk zit het nummer niet eens zo heel ingewikkeld in elkaar. Gezongen stukken en instrumentale uitbarstingen wisselen elkaar af. Wat dat betreft heeft Anekdoten wel eens complexere muziek gemaakt, maar ook progmuziek hoeft ook niet altijd complex of innovatief te zijn (hoewel het nummer natuurlijk wel geweldig goed en zeker niet simpel in elkaar zit) om wel meeslepend en heerlijk te zijn. Dit nummer is bewijs voor die stelling. (Bonk)

121
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Porcupine Tree - Don’t Hate Me [8:30]



Stupid Dream |1999 | Verenigd Koninkrijk

2015: 91

Genomineerd door: divart

Stupid Dream. Een van de albums van Porcupine Tree die als overgangsalbum wordt gezien van de spacey periode naar de metalperiode. Een album waar in mijn ogen heel weinig mis mee is, en onder meer het volgende pareltje bevat: Don't Hate Me. Hiervan zijn dit de eerste regels:

The light snow is falling on London. All sign of the living has gone.

Dit is precies wat ik me voorstel als ik naar het nummer luister. Het is midden in de nacht. Je loopt in een winterse periode over straat. En er is iets gebeurd in de relatie die je met iemand hebt (Don't hate me, I'm not special like you. I'm tired and I'm so alone). Het voelt alsof je het goed wil maken met die persoon, maar je het idee hebt dat het waarschijnlijk niet gaat werken Het verhaal dat Steven Wilson vertelt straalt een en al melancholie uit. De instrumentatie van het nummer sluit daar heel goed op aan. Het begint al met het leidmotief dat gespeeld wordt door de gitaar, waarna het nummer langzaam loskomt. Hoe meer erbij komt, hoe meer je het gevoel gaat hebben dat er naar een hoogtepunt gewerkt wordt. In dit geval is dit de saxofoonsolo van Theo Travis. Een moment om kippenvel van te krijgen.

Alles klopt hier. Ik kan niets anders zeggen dan dat het een prachtig nummer is van de heren van Porcupine Tree. Ze hebben hiervoor en hierna nog veel meer van dit soort parels gemaakt, maar dit is er eentje die zeker tot deze categorie behoort. (Porcupine Head)

120
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Big Big Train - Victorian Brickwork [12:33]



The Underfall Yard |2009 | Verenigd Koninkrijk

2015: 151

Genomineerd door: Bonk

Ja, die zanger lijkt qua stem toch echt best wel veel op Peter Gabriel. En dat is niet de enige wijze waarop de muziek van Big Big Train doet denken aan de muziek van Genesis. Dan hebben we bij deze vastgesteld dat ze dus niet beslist hele originele muziek maken.

Kunnen we het dan nu over de muziek hebben? Want man o man, wat is die toch lekker en goed uitgevoerd. Het begint nog redelijk rustig, maar in de daaropvolgende ruime tien minuten worden we getrakteerd op een heerlijke dynamiek, sterke tempowisselingen, prachtige melodieën, geweldige blazersarrangementen (wat ze toch een tipje originaliteit geeft) en bovenal op een fantastisch nummer!

Onlangs bewees de band, die helaas eigenlijk ook nooit live optreedt, hier dat ze het live ook nog eens waar kunnen maken om dit soort geweldige muziek ten gehore te brengen!
Een genot om naar te luisteren wat mij betreft, elke keer weer. (Bonk)

119
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Pink Floyd - Us And Them [7:49]



The Dark Side of the Moon |1973 | Verenigd Koninkrijk

2015: 41

Genomineerd door: ArthurDZ

Pink Floyd wist hun muzikale stijl beetje bij beetje op te bouwen, waar de progressieve elementen van hun muziek in voorganger Meddle al duidelijk aanwezig waren. De complexiteit van opvolger The Dark Side of the Moon ligt zowel op productioneel, muzikaal als tekstueel gebied. Technicus Alan Parsons is verantwoordelijk voor de meest verfijnde opnametechnieken die er begin jaren zeventig voor handen waren. De thema’s van het album voeren zich door het menselijk leven vol conflicten, mentale problemen, de dood en het samenzijn.

Het meeslepende Us and Them weet de kracht van depressies en isolatie te benadrukken. De progressieve elementen en de jazz fuseren in de ontspoorde wereld waar het nummer doorheen voert. (HugovdBos)

118
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Steven Wilson - Raider II [23:21]



Grace for Drowning |2011 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: Manfield

Welkom bij de Masterclass 'Hoe houd ik een nummer van 23 minuten interessant en spannend?'

Het lesmateriaal bestaat uit één nummer, te weten Raider II van Steven Wilson.

Wat heb je nodig?:
- een werkelijk ingenieuze opbouw
- het lef om in de eerste drie minuten niet te veel te doen en zelfs af een toe paar tellen stilte laten vallen
- naast de gewoonlijke instrumenten, ook wat bijzondere en minder voor de hand liggende voor de afwisseling en dat tot een goed geheel weten te brengen
- weten wanneer je het even rustig aan moet doen, maar ook wanneer je de gaspedaal in moet drukken en net een botsing moet voorkomen, zodat je het gevoel krijgt dat het de soundtrack van een spannende achtervolgingsscène op de snelweg zou kunnen zijn
- ach, gooi er zo af en toe ook maar een koortje in
- zelf moet je ook wel een beetje kunnen zingen, maar alleen wanneer dat wat toevoegt aan de instrumentale kant, dus met mate
- o ja, en een geniaal brein op het gebied van muziek.

Voor een ieder die bovenstaande dingen tot zijn beschikking heeft, is het echt appeltje eitje. Voor alle anderen: Geniet ervan dat anderen het wel kunnen en ga op in de heerlijke muziek die ze maken. (Bonk)

117
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Riverside - The Depth Of Self-Delusion [7:39]



Shrine of New Generation Slaves |2013 | Polen

2015: 154

Genomineerd door: Papartis

116
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
IQ - The Seventh House [14:23]



The Seventh House |2000 | Verenigd Koninkrijk

2015: 82

Genomineerd door: Jester

Ik ben niet altijd onder de indruk van de muziekstukken van IQ , met name de dramatische klanken van zanger Peter Nicholls staan mij soms wel tegen, dit nummer vind ik dan weer heel mooi gedaan.
The Seventh House vertelt het huiveringwekkende verhaal van de enige overlevende van een veldslag uit WO 1

Fourteen hundred hours, won't forget that day
Coal-black sky, the earth a hundred shades of grey
In the aftermath, as silent as the grave
I alone remained, no other soul was saved
Faces turning over
Limbs that shake without a conscious kind of movement now
For all their tomorrows we gave our last day today

Mooi intro en eerste stukje wordt als een ballad gezongen, in het vervolg speelt IQ veel met de dynamiek (iets wat zij wel vaker doen) rustige passages worden afgewisseld met fellere en zoals altijd bij IQ ontaard dit nooit in onnodige instrumentale krachtpatserij.
In het laatste deel weet zelfs Nicholls mij dan te overtuigen met een prachtig einde van wat ik dus een van de mooiste van IQ vind. (Rudi S)

115
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Profuna Ocean - Beautiful Sunrise [10:36]



In Vacuum |2016 | Nederland

2015: ---

Genomineerd door: musicborst

"Porcupine Tree Light" heb ik ergens gekscherend gelezen.... Natuurlijk kan je met slechtere bandjes vergeleken worden. Toch zijn er gelukkig wel wat verschillen. Wat Porcupine Tree niet heeft is de zang van Raoul Potters die ik zelf op dit moment een van de betere progzangers vind. En goede zangers zijn er in de progscene zeker niet te veel. Een zachte, zwoele stem die in dit nummer, dat zeker raakvlakken heeft met het werk van Anathema, klinkt als een heerlijke zonsopkomst. Afgewisseld door lekkere ruig gitaarwerk waar je Pink Floyd ook nog in kan herkennen maakt dit voor mij een plaatje van Nederlandse bodem om trots op te zijn. (musicborst)

114
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Marillion - Grendel [17:40]



Market Square Heroes |1982 | Verenigd Koninkrijk

2015: 116

Genomineerd door: uffing

Marillion kennen we van het tijdperk Fish (tm 1988) en het tijdperk Steve Hogarth (vanaf 1989), allebei goed voor verschillende hoogstandjes in het complete oeuvre. Grendel verscheen als b-kant op debuutsingle Market Square Heroes. Grendel is een complexe compositie die is opgebouwd uit verschillende segmenten. Met John Gardner’s boek Grendel als inspiratiebron beschrijft het nummer de Beowulf mythe vanuit het perspectief van het monster. Het muzikaal en tekstueel zeer fraai opgebouwde nummer heeft inmiddels terecht een cult status verworven onder Marillion fans. (HugovdBos)

Weet je wat, we doen gewoon meteen nog een Marillion.

113
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Marillion - Afraid of Sunlight [6:49]



Afraid of Sunlight |1995 | Verenigd Koninkrijk

2015: 53

Genomineerd door: dynamo d

Marillion bracht vanaf hun oprichting in 1979 tal van muzikale pareltjes uit, eerst met Fish en later met Steve Hogarth. Afraid of Sunlight komt van het gelijknamige album uit 1995 en gaat in op de keerzijde van beroemdheid. De angst van het nummer wordt verpakt in de keyboards van toetsenist Mark Kelly en het overweldigende gitaarspel van Steve Rothery. (HugovdBos)

En we sluiten dit trio besprekingen van Hugo af met...

112
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Earth and Fire - Song of the Marching Children [18:24]



Song of the Marching Children |1971 | Nederland

2015: 105

Genomineerd door: laxus11

Eind jaren 60, begin jaren 70 beleefde niet alleen de internationale muziekwereld het ene na het andere hoogtepunt, ook in Nederland werden fraaie muziekstukken afgeleverd. Earth & Fire wist vooral begin jaren 70 intensieve maar ook wonderschone nummers de wereld in te sturen. Neem het zevendelige Song of the Marching Children waar de mellotron het voortouw neemt in de progressieve ontwikkelingen en voortdurende tempowisselingen, dan nog te bedenken dat Jerney Kaagman de zang van de donkere teksten voor haar rekening neemt. (HugovdBos)

111
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Riverside - Escalator Shrine [12:41]



Shrine of New Generation Slaves |2013 | Polen

2015: 152

Genomineerd door: Dieter

Het nummer begint met wat gitaargetokkel, wat een soort Oosterse klank heeft. En nou heeft deze band een Poolse oorsprong, maar ik bedoel eigenlijk nog wat verder in Oosterse richting. Door een lekker terugkerend basloopje word je rustig het nummer ingezogen.
Nu is de opbouw van dit nummer sowieso buitengewoon geweldig, vind ik. Er zit eerst een soort ingetogenheid in, waarbij je merkt dat het tempo en de intensiteit steeds wat toeneemt en je bijna zit te wachten op de uitbarsting. Na zo’n vier minuten komt er dan ook een tempoversnelling en volgt er een heerlijk instrumentaal stuk, waarbij ook het geweldige toetsenwerk opvalt. Daarna keert de rust wel terug, maar de spanning blijft.

Overigens vind ik Mariusz Duda een hele fijne zanger, die zowel ingetogen als krachtig goed kan zingen (en daar zijn er naar mijn opinie niet zo veel van). Hij zingt hier over het thema van het album; de nieuwe generatie slaven, te weten ‘Google Boys and Wiki Girls’

Er wordt hier één van de hoogtepunten uit het toch al niet misselijke oeuvre van Riverside afgeleverd. En dat maakt dat als Mariusz ‘We Can’t Stop’ zingt, je ook denkt, dat het van jou nog wel lang zo door mag gaan. Maar uiteraard komt er ook een eind aan dit prachtnummer, met een bijna kerkelijk aandoend slotstuk. (Bonk)

110
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Moon Safari - Other Half Of The Sky * (tot 1:38:36) [31:44]



[ Blomljud ] |2008 | Zweden

2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

De Scandinavische bands hebben de huidige eeuw heel wat sterke albums neergezet binnen de progressieve rock. Het Zweedse Moon Safari bereikte in 2008 het hoogtepunt met het album Blomljud, waar ook Other Half of the Sky op te vinden is. Het ruim halfuur durende nummer (behoort tot de langste nummers uit de lijst) voert zich door vier verschillende delen heen. Het klankenpalet loopt uiteen van de akoestische klanken van gitaren, pianolijnen en harmonieuze zang tot uitbarstingen in de orgelklanken en elektrische gitaren. Schitterende compositie die in elke seconde blijft boeien. (HugovdBos)

109
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Blackfield - Blackfield [4:07]



Blackfield |2004 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: herre48

Daar is Steven Wilson weer! Nu dit jaar (2017) zijn ene zijproject (no-man) het veld heeft moet ruimen in onze lijst, krijgen we er een andere zijproject voor terug. Het is toch een bezige bij en ongekend dat hij met toch wel behoorlijk verschillende muziekstijlen een constant hoog niveau lijkt af te leveren met zijn muziek.

Nu doet hij hier dat niet alleen, maar met Aviv Geffen. Maar inmiddels weten we dat Aviv Geffen Steven Wilson echt nodig heeft om echt goede albums met Blackfield af te leveren. Ik zie Blackfield toch wel als het project waarin Steven Wilson ruimte geeft aan zijn behoefte om niet al te moeilijke, compacte nummers te maken, die ongemerkt toch erg sterk in elkaar zitten.

Daar is het nummer Blackfield wat mij betreft ook een erg goed voorbeeld van. Het is gewoon een erg fijn, goed in het gehoor liggend nummer. Dat begint al met dat relaxte piano-introotje.
En laten we eerlijk zijn! Het is ook wel eens lekker om een nummer te hebben, waar je niet met je volle aandacht naar hoeft te luisteren, maar gewoon aan kan zetten en het dan al genieten is.
Maar als je wel met volle aandacht luistert naar dit nummer, hoor je toch echt meer en krijg je weer door dat het toch echt goed en minder simpel dan je dacht, in elkaar zit.

Mooie aanvulling op onze toch al prachtige lijst, wat mij betreft. (Bonk)

108
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Galahad - I Could Be God [14:00]



Empires Never Last |2007 | Verenigd Koninkrijk

2015: 124

Genomineerd door: Brunniepoo

Eigenlijk vind ik de meeste “moderne” prog nauwelijks interessant maar bij deze van Galahad (en vele andere van de band) veer ik op. Nou ja opveren is misschien niet het goede woord. Ik kom eigenlijk altijd bij dit nummer in een soort trance. Die muzikale spanning met fijne teksten ook op een manier uitgesproken alsof het zijn laatste zijn. Ja hier kan je mij wel voor wakker maken! (vigil)

107
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Genesis - Driving the Last Spike [10:08]



We Can't Dance |1991 | Verenigd Koninkrijk

2015: 136

Genomineerd door: vigil

Eigenlijk is dit nummer waarschijnlijk mijn eerste echte ervaring met progmuziek, al wist ik dat toen nog niet. Dat kwam pas later met de aanschaf van ‘Misplaced Childhood’, maar dat is een ander verhaal.

Ik was een jongetje van een jaar of dertien en was bezig met mijn eerste verkenningen op muzikaal gebied. Ik was onder de indruk geraakt van (het overigens nog steeds fenomenale) No Son of Mine en omdat ik Jesus He Knows Me en I Can’t Dance wel leuke nummers vond (ik weet het, maar ik was nog jong toen), was één van de eerste cd’s die ik kocht (waar ik toen nog lang voor moest sparen) We Can’t Dance. Toen had ik nog geen idee dat Genesis ooit ook eens wel eens hele andere muziek gemaakt had.
Bij het beluisteren van het album werd ik eigenlijk direct gepakt door dat gekke derde nummer op het album. Ik weet nog dat ik het gek vond dat dat nummer zo lang duurde en van die rare ritmes had, maar toch werd ik er echt door gegrepen. Ook omdat het nummer zo mooi het verhaal vertelde van de werkers aan het Engelse spoor in de 19e eeuw. Dat was ook al weer zo’n openbaring voor me, dat je met muziek zo’n verhaal kon vertellen.
Zacht gezegd werd ik dus nogal geïntrigeerd door het nummer. Het werd al gauw mijn favoriet van het album en ik draaide het opnieuw en opnieuw. Ook een voorspeller van mijn huidige muziekvoorkeur, zou later blijken.

Uiteraard heb ik later geleerd dat Genesis nog wel mooiere nummers gemaakt heeft, maar door deze achtergrond is het voor mij wel het Genesis-nummer geworden met de grootste emotionele waarde, maar muzikaal gezien staat het ook nog steeds als een huis. (Bonk)

106
http://puu.sh/sEchR/3d70aa5be4.jpg
Fish - Crucifix Corner [7:25]



A Feast of Consequences |2013 | Verenigd Koninkrijk

2015: ---

Genomineerd door: vigil

In 2013 verraste Fish toch wel met een nieuw album. Niet het feit van het nieuwe album was verrassend, maar vooral de kwaliteit ervan. Want qua stem en bereik heeft hij in de loop der jaren flink moeten inleveren, maar op het zeer sterke album 'A Feast of Consequences' merk je dat geen moment. Dat komt omdat hij binnen zijn mogelijkheden gewoon erg goed, ingeleefd en emotioneel zingt. Maar vooral door de kwaliteit van de composities.

Ook zeker hier. De opbouw vind ik prachtig in dit nummer. Eerst zingt Fish je nog rustig toe, waarmee hij als het ware een soort intro geeft op wat komen gaat. Toch voel je de spanning toenemen, hij trekt je het nummer in, ook doordat hij zo ingeleefd je echt kan toezingen. Na drie minuten gaat het tempo en de intensiteit omhoog, ook door meer muzikale ondersteuning. om vervolgens weer mooi verstild te eindigen met een Fish die je bijna persoonlijk een verhaal lijkt te willen vertellen, alleen begeleid door een piano.

En let vooral ook even op de tekst. Dit nummer maakt deel uit van de High Wood-suite, die het grootste gedeelte van het album beslaat. Eigenlijk moet je het ook vooral als geheel beluisteren, want dat komt het het meest tot zijn recht. Hij verhaalt hierin over zijn grootvader, die tijdens WO I vocht in België.
Het luisteren van die High Wood-suite heeft mij al meerdere malen kippenvel gegeven. Mooi, hoe je met muziek zo goed een verhaal weet over te brengen, wat je ook nog kan raken. En daar is Fish wat mij betreft echt een meester in. (Bonk)

105
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways Phase One [18:39]



The Sky Moves Sideways |1995 | Verenigd Koninkrijk

2015: 36

Genomineerd door: Yann Samsa

104
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Harmonium - Histoires Sans Paroles [17:12]



Si On Avait Besoin d'une Cinquième Saison |1975 | Canada

2015: 74

Genomineerd door: Titmeister

Ergens op mijn virtuele to-do-lijst staat het voornemen om het album Si on Avait Besoin d'Une Cinquième Saison (die titel alleen al!) van Harmonium nog eens aan te schaffen. Het feit dat wat ik van de latere Harmonium gehoord heb niet zo aanspreekt en dat hij ook niet echt regelmatig in afprijsstapels bij de Blokker ligt, maakt dat er meestal iets anders een hogere prioriteit krijgt. Maar stel je toch eens voor dat er op dat album nog net zoiets moois als Histoires sans Paroles staat... of zelfs nog net zoiets moois als het stuk van Histoires sans Paroles tussen de derde en de vijfde minuut. Of dat stuk vanaf de veertiende minuut. Kippenvel! Nuja, sommige dingen moeten misschien gewoon in nevelen gehuld blijven. (Casartelli)

Jammer, dit nummer hoort zeker in de top 100 thuis. Misschien zelfs in de finale!

103
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card [16:09]



The Turn of a Friendly Card |1980 | Verenigd Koninkrijk

2015: 48

Genomineerd door: laxus11

102
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Pendragon - Masters of Illusion [12:50]



The Masquerade Overture |1996 | Verenigd Koninkrijk

2015: 165

Genomineerd door: uffing

Ik ben er nog maar eens voor gaan zitten. Pendragon hoorde met het album The Window of Life tot mijn vroegere progontdekkingen, maar echt duurzaam is de liefde niet gebleken. De muziek speelt vaak wel erg nadrukkelijk leentjebuur bij de groten uit de jaren '70 én bij eigen eerdere materiaal en Clive Nolans nogal clichématige toetsenwerk, de vaak gekunstelde overgangen in de langere nummers en Nick Barretts zang helpen ook niet echt mee.

Masters of Illusion heeft al die handicaps, maar zo'n vijf minuten voor het einde gebeurt er ineens iets. Het Last Man on Earth-zelfplagiaat stopt, Clive Nolan zet een wat kleiner, subtieler toetsenmotiefje in zodat Barrett zich niet meer hoeft te overschreeuwen en dan na een paar minuten kómt er toch een gitaarsolo langs. David Gilmour, zei u? Ach, die maakte ze ook anno 1996 al jaren zo niet meer. Voor heel even zijn alle bedenkingen bij Pendragon dood en begraven. (Casartelli)

101
http://puu.sh/sEcnh/bc50979a54.jpg
Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning [11:56]



The Dark Third |2006 | Verenigd Koninkrijk

2015: 89

Genomineerd door: Casartelli

New-prog, nu-prog, post-prog, hoe je het ook noemen wilt, Pure Reason Revolution was er een van de vaandeldragers van. Met een volslagen unieke sound, vol elektronica en herhaling, is een heel PRR-album nog wel eens iets moeizamer te behappen dan een los nummer... zeker als dat hele album de 2cd-versie van The Dark Third is. Maar goed, in deze lijst staan losse nummers en in dit geval dus het centrale stuk van het album, The Bright Ambassadors of Morning. Vooral de eerste en laatste paar minuten zijn waanzinnig mooi. (Casartelli)

En nog even een overzicht voordat we de Top 100 ingaan:

101 (89) Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning
102 (165) Pendragon - Masters of Illusion
103 (48) The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card
104 (74) Harmonium - Histoires Sans Paroles
105 (36) Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways Phase One
106 (-----) Fish - Crucifix Corner
107 (136) Genesis - Driving the Last Spike
108 (124) Galahad - I Could Be God
109 (-----) Blackfield - Blackfield
110 (-----) Moon Safari - Other Half Of The Sky * (tot 1:38:36)
111 (152) Riverside - Escalator Shrine
112 (105) Earth and Fire - Song of the Marching Children
113 (53) Marillion - Afraid of Sunlight
114 (116) Marillion - Grendel
115 (-----) Profuna Ocean - Beautiful Sunrise
116 (82) IQ - The Seventh House
117 (154) Riverside - The Depth Of Self-Delusion
118 (-----) Steven Wilson - Raider II
119 (41) Pink Floyd - Us And Them
120 (151) Big Big Train - Victorian Brickwork
121 (91) Porcupine Tree - Don’t Hate Me
122 (88) Anekdoten - Gravity
123 (161) Peter Gabriel - Signal to Noise
124 (117) King Crimson - 21st Century Schizoid Man
125 (237) Sigur Rós - Untitled #8.

100
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
Ayreon - Isis and Osiris [11:11]



Into the Electric Castle |1998 | Nederland

2015: 178

Genomineerd door: Bonk

Dit is natuurlijk rock-opera in optima forma! Wat mij betreft krijgt Arjen Lucassen in eigen land nog niet altijd de credits voor de muzikale genialiteit die hij bezit. Want al laat hij het muzikale werk door anderen opknappen, je moet het eerst nog wel maar even verzinnen om deze mensen bij elkaar te zetten.

Zo horen we hier onder andere Fish, die als Highlander zijn naderende vroegtijdige dood alvast aankondigt, Sharon den Andel, Edwin Balogh en Damien Wilson. Over vocaal vuurwerk hoeven we ons dus geen zorgen te maken. Daarnaast wordt er ook heerlijk gemusiceerd door geweldige instrumentalisten. Wat knalt het zo af toe heerlijk je speakers uit!
Maar zoals gezegd kunnen mensen alleen maar excelleren als de compositie en het verhaal klopt. En dat doet het van alle kanten, waardoor je ook nog in spanning meeleeft met de verschillende karakters.

Het zou toch geweldig zijn, hoewel het door de setting een stuk moeilijker zal zijn om het naar het podium te vertalen, als ze het aan zouden durven om in navolging op The Human Equation ook Into the Electric Castle naar het theater te transformeren.

Wat mij betreft één van de hoogtepunten in de vaderlandse geschiedenis wat betreft composities! (Bonk)

99
http://puu.sh/sALsH/8f64fde91f.jpg
IQ - Guiding Light [9:58]



The Seventh House |2000 | Verenigd Koninkrijk

2015: 138

Genomineerd door: Jester

IQ op zijn best, wat mij betreft. Het gedragen begin, met de zang van Peter die alleen begeleid wordt door Martin. En dan, na ruim drie minuten begint het nummer echt, Mike die zijn virtuositeit mag tonen, afgewisseld door de toetsen van Martin: samen leiden ze ons naar een hemelse climax, waarna Peter het nummer weer tot een goed einde mag brengen. Dit is de IQ zoals ik de graag hoor: melodieus, met hoofdrollen voor de toetsen van Martin en de gitaar van Mike. Intrigerende tekst ook. (Jester)