Eigenlijk alleen al door het nummer van the Afghan whigs de moeite waard.Wat zetten ze hier toch een bloedmooie versie van Lost in the Supermarket neer.De overige covers komen daarbij niet in de buurt maar de bijdragen van Cracker,Unwritten law en Moby/Heather Nova mogen er ook nog wel zijn.
De rest vind ik over het algemeen tegen vallen zeker gezien het sterke materiaal waar ze de beschikking over hebben.
Burning London (1999) the Clash tribute is in zijn totaliteit dan ook niet echt een geslaagd album maar wordt door de uitstekende bijdrage van the Afghan whigs op het nippertje naar een voldoende getrokken.

Monotone metal herrie die zowel technisch,vocaal en in iets mindere mate qua songs niet al te veel voorstelt maar op één of andere manier toch intrigeert.En daar zal de donkere en dreigende sfeer zeker iets mee te maken hebben.
Voorlopig toch wel een voldoende en wie weet wat de toekomst brengt.
Belus zou wel eens een lange adem kunnen hebben.

Met terugwerkende kracht eigenlijk best een aardig album.Niet alle nummers zijn even sterk maar de muzikale invulling en de productie zijn dat wel.Dat resulteert onder meer in de prachtige single the Chemicals between us terwijl ook Letting the cables sleep,Prizefighter,Altered states en Warm machine krachtige en goede songs zijn.De rest is minder maar weet door de opvallende stem van Gavin Rossdale en de al eerder bewierookte productie de aandacht toch vast te houden.Naar mijn idee toch een wat onderschat album.Net geen 3,5 sterren.

Lijkt een beetje vergeten deze band,twee stemmen voor de Buzzcocks die toch tot de Punk(pop)pioniers behoren is wel erg weinig.Niet dat the Way nu een nieuw meestwerk is maar Pete shelley is het lekkere nummers maken nog niet verleerd.Vooral Chasing rainbows,It's not you en het titelnummer zijn prima songs die weinig onderdoen voor het materiaal uit hun hoogtij dagen.De productie had voor mij wel had helderder gemogen maar verder is dit aangenaam nieuw album dat in zijn totaliteit een ruime voldoende scoort.