Een groot gemis ja, geweldige band altijd, charismatische zanger, veel te vroeg heen gegaan, liet en laat een leegte achter. Deze songs ook weer erg goed en typisch TH yes. Live idd fenomenaal ja, verbluffend zelfs. Hele trits aan puike platen, waarvan Road Apples mijn all- time favo ware, was en is. Wellicht zit er nog meer moois in de vaults. Deze een minpunt, veel en veel te kort.

Eigenlijk toch een ondergewaardeerde band gebleven. Hoe dat kan werkelijk no idea. In een ideale wereld zou dat niet kunnen maar helaas is de wereld verre van ideaal. Prachtig albuk nog steeds dit Born Sandy Devotional. Enkel de sfeer welke de hoes uitademt. De sfeer die zo geweldig terug komt in de nummers op dit album. De band leren kennen ten tijde van Calenture. Die was bij dit album nog een jaar of wat weg. Maar deze met terug werkende kracht wel hun beste. Mooiste. Wide Open Road was de track destijds en nog ja een machtig nummer. De muziek. De tekst. De melodie. Prachtig prachtig. Helaas McComb veels te vroeg overleden. Geloof net voor zijn 39ste leeftijd. Al weinig succes hebben en dan dit nog. Hoe wreed. Wat was het plan van hem daarboven? Geen idee maar zou niet mogen kunnen neen. Edoch de harde realiteit ware ...ja.. hard en wreed. Hun legacy is en blijft absoluut waan. Hier staan nog wat oude lps. Deze dan niet wel Calenture en Black Swan en Stockholm de live registratie destijds voor de Svenska radio. Uniek bandje in vele opzichten en ook meteen een der beste bands van Down Under. Luister nog met enige regelmaat. Zelfs nu staat Calenture op. En duik ik ff weg in the Triffids en lang vervlogen tijden.

Enkel de perfecte opener van dit album Too hot to move Too hot to think maakt dit album al dusdanig de moeite waard dat het een verplichte aanschaf moet worden. Prachtig en machtig. De hitte komt je tegemoet en ja damn warm kan het daar ook zijn Down Under. Hun laatste album bleek achteraf. The Black Swan als grande zwanenzang. Net alshun eerdere albums is ook deze van hoog niveau. Afwisselend en soms theatraal ook. Muzikaal gebeurt er veel heel veel. Dat McCombs veel te jong heen is gegaan intens triest. Maar ja met die verslavingen en hartproblemen, wat wil je...hoef hun albums gelukkig niet te her-waarderen want daarin schuilt toch iets van...niet op tijd gewaardeerd hebben kennelijk. The Triffids waren zijn en blijven voor mij absoluut de krenten in de pap jazeker. Bijzondere band met nog meer bijzondere muziek. Schrijf ik nu met de bekende lach én een traan.

Ongeloof maakt zich van mij meester, ik zie hier helemaal nada staan. Tja, perfect zal het wel never worden. Maar deze The Vapors met hun New Clear Days ware toen en nu een waar juweeltje hoor. Bij Turning Japanese denk je nog, ach, leuk liedje, klinkt lekker, olee. Maar er zit zoveel meer in het vat aan wat meer serieuze nummers met diepgang ja. Geproduceerd door Vic Coppersmith-Heaven. Vic wie vraagt zich menigeen af...nu de productionele kracht achter mening zeer succesvol The Jam album, denk bijv aan Setting Sons, hun meesterwerk. Verder dan Bruce Foxton in het team en de pa van Paul Weller, nu dan heb je een aardige the Jam connectie dus. Maar ook een ruim bovengemiddeld album, ik gaf ☆☆☆☆ dus. Prijsnummer ware, voor mij, Letter to Hiro, prachtige song. Goede opbouw en songstructuur en gelijk aan de andere songs lekker in het gehoor liggend. Klasse plaat, nog immer hier op lp liggen van destijds. En zijn ze als oudere jongeren zelfs weer bij elkaar, middels optredens en een heuse nieuwe plaat. Het kan verkeren dus...

Tja, net binnen dus. Ik en deze box. Lang aangekondigd dus, lang in the making en finally hier. Lekker gewicht ook nog eens. Gekozen voor de deluxe versie dus met prachtig boek als kers op deze taart. Inhoudelijk veel te ontdekken dan ook. Vervolg idd op de al lijvige Fisherman's Box ja, die staat of course ook hier ja. Wat een treasures te vinden hier. En opmerkelijk, wat een kwalitatieve kwantiteit zeg. De Irish jaren, zeg maar met dit Magnificent 7 gezelschap maar van korte duur maar de immense output A immens dus en B op hoog, eenzaam niveau. Het boek bijzonder, hardback, in een stevige slip case, vol met foto's, woorden, etc, deze periode dus goed documentairende. De cds vol, de Roomto Roam nieuw geremastered, wat wil je nog weer. Uren luister -en leespleizier. Live, outtakes, demo's, akoestische versies, just to name a few. Voor mij sws al DE re-release van het jaar. Gaat dat zien, gaat dat horen, prachtig, machtig.. Zijn trouwens geen 2 cds maar een cd, dan wel tjokvol ja. De tijden van The Big Music waren voorbij, let the fiddle play on...

In 2014 schreef ene Faalhaas bij de lp Ghost Mountain, en ik quote" wow wat krijgt dit weinig aandacht". Ja, dacht ik, bij toeval staat nu deze hier op, Songs about Drowning uit 2016 alweer. Geen productief Engels bandje maar man o man, wat een kwaliteit hier. Moeilijk samen te vatten, je hoort flarden shoegaze, post-rock, verstilde passages ingevuld door fraaie zweverige gitaren, zelfs drones hoor je. Klinkt als...ja, geen idee, maar zeer origineel, zeer goed. Productie ook af. 9 nummers is een kleine 45 minuten. Avontuurlijke muziek, waar ikvia deze woorden gaarne de aandacht op wil vestigen. Muziek die ook ruim van de geijkte paden afwijkt, muziek bovendien die je werkelijk meezuigt. Vind het zeer fraai. Ook al, in alle eerlijkheid, ken ik ze ook pas net. De 2 andere releases gaan zeker nog hier in de kast staan, kwestie van tijd. En, of course, de harde pecunia. Vinyl dan de voorkeur, deze ook nog eens op purple kleur.

PS. Check dan ook eens label Glacial Movements van la bella Italia, meer van dit soort soundscapes, denk BvDub bijv. Ofschoon deze vaak plaatkant vullende tracks heeft waar Hecker voor meer maar kortere nummers gaat. Maar blijft ijzig beautiful.

Tom Kimmel met 5 to 1 alweer uit 87. Tempus fugit absoluut. Lees vergelijkingen met Bryan Adams, zeker en John Melkencamp, die toch eigenlijk veel rootsier ware los van zijn beginjaren. Maar Springsteen is ook niet ver weg zeker bij het titelnummer wat ook zeer verhalend ware. That's Freedom was destijds de single en gewoon hartstikke goed. Later gecovered door ene John Farnham die daar dan wel weer een hit( je) mee scoorde. Hoe onrechtvaardig kan het zijn. Heb zelf ook nog het oude vinyl staan. Draai deze nog geregeld ja en blijft genieten. Eigenlijk een album wat heel toegankelkjk is en toch ook kwalitatief dik in orde. A to Z waarlijk een zeer fraaie ballad. Geen slecht woord over dit album. Dik in orde. En het luistert lekker weg. De beste man maakt nog steeds muziek op kleinere schaal, treedt ook nog op en geeft geregeld muziek seminars waar je je op kunt inschrijven. Correspondeer al tientallen jaren met hem en krijg geregeld dat soort uitnodigingen en prachtige foto's van waar ie woont en gaat.

De 3lp versie staat in bestelling. Daar kijk ik zeer naar uit. Petty een groot artiest met indrukwekkend oeuvre plus live altijd meer dan zeer goed. Kijk ik dan ook naar uit. Zeer zelfs. De uitgebreide 6 lp box ging me net wat te ver, de pecunia nietwaar, het moet wel leuk blijven. Edoch de setlist van de 3lp meer dan fraai. Met een little luck morgen hier, tenzij de post daar anders over moge denken, schijnt nogal druk te zijn. Ik wacht af. Geduldig. In alle redelijkheid en eerlijkheid kan Petty bij mij werkelijk niks fout doen, liefhebber vanaf het prille begin dan ook.

Tonio K met hun tweede plaat Amerika. De hoes enkel al. Na hun legendarisch debuut dan de moeilijke tweede ja. Nou niks moeilijk, briljant, absurd deels ook, tekstueel beschouwd dan. Opener One Big Family zet de toon met briljante tekst m.i. Want ja, kom er maar eens op. Say Goodbye meer ingetogen en daardoor meer serieus van aard. Sons of the Revolution redelijk stevig maar dijk van een nummer.
Dat geldt dan ook voor alles wat mag volgen waarbij afsluiter Merzsuite A en B, incluis subtitels het absurde voortzetten, ihre Eltern waren Marsleute, briljant tekstueel. Helaas niet bekend, hoe jammer ja. Muziek absoluut met inhoud, briljant en spitsvondig. Muzikaal zeer wel afwisselend. Tonio K, zoon immigranten speelde in vele bands, van onbekend tot compleet onbekend en speelt op zn eerste albums met niet enkel onbekenden neen. De oude lp nog steeds hier, maar weer gedraaid en weg geblazen weer, net als destijds. Briljant nogmaals. Hetgeen voor het debuut moge gelden. Daarna weet ik het ook niet meer, niets meer van mee gekregen. Denk ik nu, helaas helaas

Was én is nog een werkelijk briljantd plaat. Iets anders dan wat er was destijds
Zowel deze als opvolger Amerika nog op vinyl thuis en blijft een opmerkelijk iemand deze Tonio K. Voorheen gespeeld in talrijke obscure bands waarna dit dan volgde. Tekstueel deels absurd maar gewoon fenomenale muziek ja. Wellicht tijdloos ja want dit weer horende denk ik, waar zijn die jaren gebleven. Blij dit nog te mogen bezitten ja. Topper dan ook.

Voor de liefhebbers van vinyl, als je €115 niet te gek vindt, tast toe, zelf ook vanochtend gedaan bij Bol dus. Geen idee hoe ze het doen of wellicht fout geprijst, maar alleszins redelijk voor deze fraai vorm gegeven set van 5 halve lps dan wel. De kwaliteit van de muziek staat buiten kijf, zoals bij elk Tool plaat wel. Ik kijk uit naar de dag van Donderdag jazeker.

Waardige opvolger van hun voorganger. Ten dele toch een wat ander geluid. Maar dat mag. Niet enkel herhaling van....de zang meer en meer tegen het cleane aan ofschoon wel baritons laag zeg maar. Beoordeling ware voor later want net binnen. Enige gothic invloeden zeker aanwezig. Heldere productie wel zo te beluisteren aan de eerste paar nummers. We gaan het horen en beleven....

Mijn kennismaking met deze Zweedse band en wat voor een. Ben zelf geen black metal liefhebber maar gelukkig is dat inmiddels redelijk ver weg ja. Na het eerste nummer was ik al om, na de hele lp kwam ik woorden te kort. Steengoede songs, fijn gitaarwerk en sferische songs deels. Toegankelijk zeker voor iemand als ik ja. Melodieus, kortom erg sterk album. Op zoek naar meer dus...donkere plaat geworden, met voldoende melodie en sfeer, zo hoor ik het graag