menu

Hier kun je zien welke berichten E-Clect-Eddy als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Offa Rex - The Queen of Hearts (2017)

3,5
Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren voor de officiële release via een stream van NPR first listen

Dit project is een samenwerking tussen de Britse Folk zangeres Olivia Chaney (wiens stem doet denken aan Maggie "Moonlight Shadow" Reilly) en de Amerikaanse Folk Rockers van The Decemberists

De muziek is geïnspireerd door de Britse Folk van de 60s en de 70s en zo klinkt het dan ook, verder klinkt er soms ook wat Americana in door. Voornamelijk lead-vocals van Olivia maar ook Colin mag zo af en toe een stukje zingen. Het geluid wat ik ken van twee albums van The Decemberists klinkt ook wel redelijk herkenbaar in sommige nummers.

Singles: het titelnummer en The Old Churchyard en verder goed te pruimen Willie O' Winsbury (met fijn tokkelwerk) en lekker grommende gitaren op Sheepcrook and Black Dog

Oko Ebombo - Naked Life (2016)

3,5
Mooi maar lastig te definiëren, een Franse poëet, minder militante dan Saul Williams.

De muziek neigt dan ook meer naar Jazz en Ambient maar heeft een basis in Electronic Pop (met vaak Spacey synths). Soms een subtiele saxofoon erbij.. waardoor ook Smooth Jazz op de loer ligt maar dat wordt het niet vanwege de levenswijze teksten.

Opgenomen over de globe: Parijs, Portland, NYC en Londen.

Old Sea Brigade - Cover My Own EP (2017)

3,5
De in Nashville wonende singer-songwriter Ben Cramer (niet te verwarren met onze eigen Ben Cramer ) komt al weer met zijn derde EP in 2 jaar en deze zit muzikaal dichter bij mijn voorkeur. Ondertussen opgepakt door een major label Nettwerk.

Het is Folky / singer-songwriter maar schuift op richting Post-Rock, alhoewel het elders aangeduid wordt als 'southern gothic'. De akoestische gitaar wordt langzaam en subtiel verdrongen door een elektrische en ook wat ritmische sfeer uit een 'kastje' en hier en daar schuift de piano ook aan.

Zijn stem klinkt een beetje als die van de zanger van Band of Horses

Old Sea Brigade - Old Sea Brigade (2016)

3,5
Morgen staat Ben Cramer, de man achter Old Sea Brigade en niet de Nederlander , in het voorprogramma van de gezusters Joseph - I'm Alone, No You're Not (2016). Waarschijnlijk interessanter en zeker weten een spannender voorprogramma dan wat de zusjes brengen. Bovendien gratis voor Melkweg jaarleden

Om dit Folk te noemen is de man tekort doen. Dit is sfeervol donkerder dan de gemiddelde Folk act en neigt misschien meer naar een spaarzaam muzikaal uitgekleden Timber Timbre

Een minimum aan synths voor sfeer, soms een elektrische maar vaak een akoestische gitaar, wat piano een flinke dot galm van tijd tot tijd en een iets wat rauwe hese stem. Op de tweede EP Wash Me Away (2017) wordt er nog meer geëxperimenteerd buiten de geijkte Folk paden.

Favoriet: Towns , Love Brought Weight en dan Better Days

Oliver - Mechanical (2013)

3,5
MYB aardig maar wel wat gedateerd de eerste 3,5-4 minuten daarna een aardige break, zeer dansbaar dat wel.

Night Is on My Mind midtempo Electro Dance House, aardig voor in de Lounge

Control Een Daft Punk-achtig nummer, ook dansbaar neigt naar Dance Pop en ook 80s Funk

Mechanical inderdaad het beste nummer van het album, doet denken aan M83 ttv Saturdays = Youth (2008)

Had gehoopt op meer nummers als Mechanical maar helaas...

Omar Rodriguez Lopez - Cell Phone Bikini (2016)

4,0
Rock met een hoog Experimenteel gehalte, voor mijzelf net iets te veel van het goede.

Maar Teri Gender Bender van Le Butcherettes teamt hier samen met haar ex-bandlid. De nummers schijnen grotendeels geschreven en gezongen te zijn/worden door Teri waardoor er hier eigenlijk sprake is van een reïncarnatie van Le Butcherettes. Leuk voor de die-hard fans maar ik vermoed voor de rest, waar ik ook toe behoor, niet zo zeer. Al moet ik zeggen dat na twee keer luisteren hij eigenlijk best wel leuk is.

Suerte y Aire is het minst experimenteel, iets wat minimalistische en fijnste nummer, alsmede het korte openingsnummer Childless Mothers.

OMD - English Electric (2013)

4,0
Ben een groot fan van analoge synths en acts die ze gebruiken. Een echt grote fan van OMD ben ik nooit geweest. Heb een verzamelaar en 3 reguliere albums (84-93 periode) en heb enkele nummers van andere albums gehoord. Maar eigenlijk zijn het vooral de bekende nummers die me aanspreken, alsmede de zeer herkenbare stem van Andy. In aanloop na de release van dit album maar even wat oudere albums geluisterd om het nieuwe album beter te kunnen plaatsen.

Heb het album nu twee keer gehoord en is heel herkenbaar als OMD maar ik ben er nog niet over uit. Ik vind all die synths prachtig in het gehoor liggen maar niets blijft echt hangen. Er is niet één nummer die me meteen favoriet is, ik denk dat dit aan te teksten ligt. Vandaar dat het intermezzo Atomic Raunch me als eerst een bepaald gevoel meegeeft. Gevolgd, letterlijk, door Final Song die iets van soul heeft, met een zangeres die me aan Shirley Bassey doet denken. Maar gevoelsmatig net iets te weinig inhoud heeft. Ben geneigd om het hele album als Future-pop aan te merken waarbij ik dat dan beschouw als een update van Synthpop. Kan het album gemakkelijk meerdere keren achter elkaar luisteren zonder dat het gaat vervelen. Waardoor ik denk dat dit een album is die nog gaat groeien. Voorlopig 3,5 sterren maar mogelijk dus meer.

Het album is (tijdelijk) beschikbaar op 3voor12

Oté Maloya (2017)

Alternatieve titel: The Birth of Electric Maloya on Réunion Island 1975-1986

4,0
Dacht dat Réunion een eiland in de Caraïben was, maar het ligt naast Madagaskar in de Indische Oceaan, een Frans overzees departement.

Maloya blijkt dus de locale percussieve muziekstijl te zijn, die vanzelfsprekend Afrikaans van origine is en verder dus veel Franse invloeden. Zeer goed te pruimen. Verder horen vele er verwantschap in met de Blues, aldus Wikipedia, en was dit genre zelfs verboden vanwege de Creoolse oorsprong. Zelf hoor ik er ook wat verwantschap in met Zouk, alleen ligt het tempo hier lager.

Favoriet: P'tit Femme Mon Gâté van Cormoran Group en Serre Serre Pas van Gilberte met marimba-achtige klanken

Overcoats - Young (2017)

3,5
De redelijk minimalistische en melancholische Pop van dit damesduo heeft de focus op de samenzang en leunt in een aantal nummers flink op, maar niet dominerende, synths voor sfeer (en midtempo beats). Het sterkste punt zijn ook de stemmen die mooi helder en zuiver zijn. Doet denken aan Lily & Madeleine

Father opent haast als een a capella gebed "my father knows the demons in my head", ook de overige nummers gaan over de donkerste momenten in een relatie.

Tot stand gekomen met de hulp van producer/mixer Nicolas Vernhes die ook werkte aan Daughter - Not to Disappear (2016) en TORRES - Sprinter (2015)