Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van E-Clect-Eddy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017, februari 2017, maart 2017, april 2017, mei 2017

Angels in America / Weyes Blood Split (2011)

afgelopen zondag om 22:10 uur

stem geplaatst

» details  

Miley Cyrus - Miley Cyrus & Her Dead Petz (2015)

afgelopen zondag om 20:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Adam Ant - Adam Ant Is the BlueBlack Hussar in Marrying the Gunner's Daughter (2013)

afgelopen zondag om 19:28 uur

stem geplaatst

» details  

Julie Doiron - Canta en Español Vol. II (2017)

afgelopen zondag om 14:26 uur

stem geplaatst

» details  

Los Cojolites - No Tiene Fin (2008)

afgelopen zondag om 12:14 uur

stem geplaatst

» details  

Sistema Bomb - Electro - Jarocho (2012)

afgelopen zondag om 11:11 uur

In 2013 kreeg dit album een Grammy nominatie in de categorie "Best Latin Rock, Urban, or Alternative Album".

Het album is het resultaat van een samenwerkingsproject van Amerikaanse en Mexicaanse (Latino) acts die het traditionele Mexicaanse Son Jarocho stijl te 'vertalen' naar het elektronisch tijdperk. Het resultaat neigt naar Cumbia. Naast het verwerken van de traditionele akoestische instrumenten in elektronische composities zijn het vooral de teksten die men als basis heeft gebruikt voor de nummers. Er wordt af en toe ook een accordeon gebruikt en dat is dus niet typisch voor Son Jarocho maar voor Norteño (Tex-mex) stijl. Het resultaat is prima dus het is hun vergeven 🙂

Son Jarocho is één van de bekendste Mexicaanse stijlen (naast Mariachis) en kwam tot bloei aan de Mexicaanse oostkust en wordt gekenmerkt wordt door gebruik van akoestische instrumenten zoals een kleine harp en diverse kleine akoestische gitaar-varianten zoals requinto, jarana, leona, quijada en verder ook marimbol (marimba variant) en pandero (soort tamboerijn). Op dit album spelen leden mee van Los Cojolites die normaal deze traditionele stijl spelen. En verder Asdru Sierra van Ozomatli, en Roco Pachukote van Maldita Vecindad zijn gastartiesten.

Zeer geslaagd, zeer fijn muziek voor zomerse dagen zoals vandaag.

Voor fans van My Baby, Skip&Die, Bomba Stereo en Sistema Solar.

» details   » permalink  » reageer  

Ofeliadorme - Secret Fires (2017)

afgelopen zondag om 10:46 uur

stem geplaatst

» details  

Ofeliadorme - Bloodroot (2013)

afgelopen zondag om 10:45 uur

stem geplaatst

» details  

Ofeliadorme - The Tale (2014)

afgelopen zondag om 10:45 uur

stem geplaatst

» details  

Santa Sabina - MTV Unplugged (1997)

afgelopen zondag om 10:43 uur

stem geplaatst

» details  

Le Couleur - Petit Piano Électrique (2008)

afgelopen zaterdag om 22:50 uur

stem geplaatst

» details  

Frank Zappa - Hot Rats (1969)

afgelopen zaterdag om 17:16 uur

stem geplaatst

» details  

Wilsen - I Go Missing in My Sleep (2017)

afgelopen zaterdag om 15:23 uur

stem geplaatst

» details  

Le Couleur - Voyage Love (2013)

afgelopen zaterdag om 14:48 uur

stem geplaatst

» details  

Ultrviolence - Forty Knives (2017)

afgelopen zaterdag om 12:57 uur

Een fijne EP van deze Canadese Post Punk / Darkwave band.

Ik maakte recentelijk kennis met hun EP Black Sea uit 2016 maar deze is net een tandje beter.

Shadows of the Thief en Life Is Such a Mess invloeden van The Cure en Siouxsie and the Banshees hoorbaar, maar dit heeft iets meer agressie in die nummers.

Ook erg fijn is deze zanger ook zijn falsetto durft te gebruiken, ook als het dan soms als a-ha klinkt 🙂 maar het synthwerk doet soms denken aan Depeche Mode.

In Waiting for the Storm klinken invloeden door van The Church.

Een consequent sterke EP met relatieve korte nummers voor dit genre.

» details   » permalink  » reageer  

Ella Fitzgerald - Ella Sings Gershwin (1950)

afgelopen vrijdag om 15:18 uur

stem geplaatst

» details  

Jesca Hoop - Undress (2014)

afgelopen vrijdag om 14:15 uur

stem geplaatst

» details  

Oliver - Mechanical (2013)

afgelopen vrijdag om 12:37 uur

MYB aardig maar wel wat gedateerd de eerste 3,5-4 minuten daarna een aardige break, zeer dansbaar dat wel.

Night Is on My Mind midtempo Electro Dance House, aardig voor in de Lounge

Control Een Daft Punk-achtig nummer, ook dansbaar neigt naar Dance Pop en ook 80s Funk

Mechanical inderdaad het beste nummer van het album, doet denken aan M83 ttv Saturdays = Youth (2008)

Had gehoopt op meer nummers als Mechanical maar helaas...

» details   » permalink  » reageer  

Gothic Tropic - Fast or Feast (2017)

afgelopen donderdag om 20:46 uur

Alternative, Indie, Pop tagged ze het zelf op haar Bandcamp pagina, maar het openingsnummer heeft ook wel Indie Rock invloeden.

Het alternatieve hoor ik niet zo heel erg, Behoorlijk toegankelijke Indie Pop / Indie Rock, het alternatieve is misschien wel dat ze zich niet presenteert als een Pop prinses maar ja dat doen duizenden andere zangeres ook geen moeite toe. Een leren jack en spijkerbroek is misschien niet heel erg Pop maar ook niet Alternatief. De teksten zijn niet typisch Pop maar ook niet echt donker.

Major met galmende Rock is het leukste nummer van het album en ook Cry Like a Man is prima.

Ik laat het bij één luisterbeurt.

» details   » permalink  » reageer  

Erasure - World Be Gone (2017)

afgelopen donderdag om 19:46 uur

stem geplaatst

» details  

!!! - Shake the Shudder (2017)

afgelopen donderdag om 16:23 uur

stem geplaatst

» details  

Rammstein - Paris (2017)

afgelopen donderdag om 15:45 uur

stem geplaatst

» details  

Pumarosa - The Witch (2017)

afgelopen donderdag om 13:28 uur

stem geplaatst

» details  

Bløf - Aan (2017)

afgelopen donderdag om 09:37 uur

stem geplaatst

» details  

Jeanette - Porque Te Vas (1976)

afgelopen woensdag om 19:50 uur

stem geplaatst

» details  

Elia y Elizabeth - La Onda de Elia y Elizabeth (2014)

afgelopen woensdag om 19:02 uur

stem geplaatst

» details  

Utah Saints - Utah Saints (1992)

23 mei, 23:55 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Billy Joel - Greatest Hits Volume I & II (1985)

23 mei, 18:19 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Billy Joel - Greatest Hits Volume III (1997)

23 mei, 18:18 uur

stem geplaatst

» details  

Billy Joel - She's Got a Way: Love Songs (2013)

23 mei, 17:36 uur

stem geplaatst

» details  

The Alan Parsons Project - Pyramid (1978)

22 mei, 23:54 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Diane Birch - The Velveteen Age (2010)

22 mei, 17:54 uur

Piano gedreven covers en een stem die hier doet denken aan Stevie Nicks, soms met een soort Nashville Country accent. De piano-stijl doet me denken aan Billy Joel's manier van spelen.

Is heel vreemde ervaring om de grotendeels voor mij heel bekende nummers zo te horen. Slecht is het niet want ze kan wel zingen en muzikaal zit het ook wel in orde maar ik mis het donkere, duistere dat zo typisch is voor de originelen.

Primary is totaal onherkenbaar in deze versie.

Gospel-achtige toestanden in Atmosphere is echt heel apart.

Bring on the Dancing Horses Country Pop / Country Rock invloeden en alsof Fleetwood Mac het heeft gecoverd.

Kiss Them for Me hier heeft zij zich een beetje aan vertilt, ze kan er met haar stem eigenlijk net niet bij. Is een vreemde maat, wals-achtige beat met 1-2 tijd patroon?? Klinkt vreemd... ook wat 90s dance-stijl in vermengd.

Maar This Corrosion in een Pop stijl met een wat Gospel-achtig koor in het refrein is weird.

Je kan niet zeggen dat ze niet getracht heeft om een eigen draai te geven aan deze klassiekers, kan wel een glimlach bij mij ontlokken maar heb niet meteen de neiging om dit te willen aanschaffen.

» details   » permalink  » reageer  

Wilsen - Magnolia (2014)

22 mei, 12:36 uur

Emperor : lekkere iets wat broeierige en ingetogen Droom Pop / Folk die doet denken aan Daughter. Beste nummer van de EP

Magnolia Folk met Indie Pop invloeden, iets meer ruimte voor galmende open akkoorden op een heldere gitaar. Een prima openingsnummer.

Go Try Min of meer dezelfde stijl en ingrediënten als Magnolia niets mis mee maar iets minder dan de twee hierboven.

Sea to Sea iets wat jengelende Dream Pop gitaren, met halverwege een fijne break om daarna iets dreigender te worden.

Fijne kennismaking met deze dame, misschien dat ik vanavond het concert zal bezoeken als ik geen kaartje kan vinden voor Ellen ten Damme.

» details   » permalink  » reageer  

Le Couleur - P.O.P. (2016)

22 mei, 11:32 uur

stem geplaatst

» details  

La Yegros - Magnetismo (2016)

21 mei, 13:19 uur

stem geplaatst

» details  

Zoé - Música de Fondo (2011)

Alternatieve titel: Unplugged on MTV, 21 mei, 11:57 uur

stem geplaatst

» details  

Ultrviolence - Black Sea (2016)

21 mei, 11:05 uur

stem geplaatst

» details  

Land of Talk - Some Are Lakes (2008)

21 mei, 01:46 uur

stem geplaatst

» details  

Wolfsheim - 55578 (1995)

20 mei, 23:18 uur

stem geplaatst

» details  

Habibi - Habibi EP (2012)

20 mei, 20:12 uur

stem geplaatst

» details  

Little Steven - Freedom - No Compromise (1987)

20 mei, 17:47 uur

stem geplaatst

» details  

The Alan Parsons Project - Gaudi (1987)

20 mei, 14:25 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Maysa - Love Is a Battlefield (2017)

19 mei, 22:49 uur

stem geplaatst

» details  

The Heliocentrics - A World of Masks (2017)

19 mei, 21:35 uur

stem geplaatst

» details  

Flor de Toloache - Las Caras Lindas (2017)

19 mei, 21:13 uur

Tweede album van de Amerikaanse all-female Mariachi band Flor de Toloache, iets minder traditioneel in de zin dat er ook Cumbia invloeden en ook wat Latin Pop en andere genres om de hoek komt kijken. Het doet denken aan een Mexicaanse versie van het Noorse Katzenjammer maar dan met traditionele Mexicaanse (Wereld) muziek en instrumenten als uitgangspunt. Weinig (bekende) covers zover ik kan ontdekken maar waarschijnlijk geen eigen werk. Als musici weten ze hun mannetje te staan, al is het wel veel binnen de lijntjes blijft. Veel meerstemmige samenzang ook als het duidelijk is dat het één zangeres soms meerdere keren op tape staat.

Op zich prima vermaak maar er zijn dames die mooier zingen als de lead-vocaliste op dit album en ook hoor ik een accent (uitspraak) die duidelijk maken dat deze dame niet continue Spaans spreekt.

Juan Ga is een mooie medley / hommage aan de vorig jaar overleden Mexicaanse zanger van het levenslied Juan Gabriel

» details   » permalink  » reageer  

LIFE - I Knew I Was a Rat (2015)

19 mei, 18:01 uur

Pop Punk / Punk Rock : een fijne debuut EP maar de singles van 2016 en 2017 klinken toch net iets aanstekelijker dan deze, evengoed kan je hier wel een feestje mee beginnen.

» details   » permalink  » reageer  

Hazel English - Just Give in / Never Going Home (2017)

18 mei, 23:03 uur

stem geplaatst

» details  

Metric - Fantasies Flashback (2011)

18 mei, 21:43 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Mountain States - Kairos (2015)

18 mei, 17:13 uur

stem geplaatst

» details  

Track Club Party - Track Club Party (2017)

18 mei, 16:48 uur

stem geplaatst

» details  

Neil and the Shocking Pinks - Everybody's Rockin' (1983)

18 mei, 14:29 uur

stem geplaatst

» details  

Chic - Chic (1977)

18 mei, 13:55 uur

stem geplaatst

» details  

Deacon Blue - Live at Glasgow Barrowlands (2017)

17 mei, 22:59 uur

stem geplaatst

» details  

The Royal Philharmonic Orchestra - Pete Townshend's Classic Quadrophenia (2015)

17 mei, 21:00 uur

Het is vreemd om Roger Daltrey niet te horen terwijl ik de muziek hoor van mijn favoriete album van The Who. Alie Boe, een grote onbekende voor mij, zingt de belangrijkste partijen van zowel Roger als Pete. En af en toe een bijna onherkenbare Billy Idol die wat stukken zingt zonder Rock attitude maar met een plat accent.

Ook nagenoeg geen enkele gitaar te horen noch de bas noch de drums... de Rock Opera is bijna een echte Opera, een droom die Pete wilde verwezenlijken, zijn beste werk (aldus hemzelf) die door een orkest wordt opgevoerd en het resultaat is prima. Toch prefereer ik het origineel.

Er is een bonustrack met commentaar van Pete zelf over het ontstaan van dit album.

» details   » permalink  » reageer  

The Juan MacLean - The Future Will Come (2009)

17 mei, 19:22 uur

stem geplaatst

» details  

The Raveonettes - 2016 Atomized (2017)

17 mei, 17:16 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Goo Goo Dolls - You Should Be Happy (2017)

17 mei, 12:14 uur

stem geplaatst

» details  

The Mountain Goats - Goths (2017)

17 mei, 11:23 uur

Ik ken deze band niet voor vandaan en ben dus verrast met wat ik dacht dat een Rock album zou zijn, maar eerder een soort eclectische Singer-Songwriter vehikel is. Het doet iets wat denken aan Clap Your Hands Say Yeah die onlangs ook op NPR in het zonnetje stond.

De tags die de band rond John Darnielle gebruikt op Bandcamp zette me op het verkeerde been : Alternative, the sisters of mercy, goth, indie, no guitars. Dat er geen gitaren op gebruikt worden (behalve bas) viel me niet eens op, gevoelsmatig ontbreekt het de nummers aan niets: zang, bass, drums en verder rhodes piano, piano, woodwinds (klarinet, saxofoon, fluit?) en incidenteel nog wat andere instrumenten. Soms doet het Jazzy aan door het ontbreken van lead- en slaggitaren.

John Darnielle heeft een fijn heldere stem die herinnert aan Thomas Dolby en de teksten doen ook denken aan die Engelsman. Na het wat onwennige openingsnummer, omdat ik iets anders verwachtte, is de rest van het album erg goed te pruimen. Name-dropping in nummers als Andrew Eldritch en Siouxie and the Banshees creëert ook een vreemd soort van binding met die nummers. Ondanks dat dit ook een soort van kitscherig gevoel geeft, blijft het aan de goede kant van de streep. Doet dan ook denken aan XTC maar dan zonder gitaren en zonder de stem van Andy Partridge... is meer de XTC ingehouden waanzin vibe die ik hier terug hoor.

De eerste beluistering is een aangename verrassing, groeier?

» details   » permalink  » reageer  

Lou Reed - Perfect Night (1998)

Alternatieve titel: Live in London, 16 mei, 18:54 uur

stem geplaatst

» details  

Cléa Vincent - Tropi​-​Cléa (2017)

Alternatieve titel: Les Sessions du Soleil, 16 mei, 13:52 uur

Heerlijk zomerse EP, prima voor een dag als vandaag. Tropische en Latin invloeden naast de Jazzy Pop, met een fijne rol voor saxofoons en piano oa in Samba met een fijne typisch Franse Pop zangeres die doet denken aan Sheila.

Favorieten: Neuilly en Destination Tropicale

» details   » permalink  » reageer  

Mew - Visuals (2017)

16 mei, 09:32 uur

stem geplaatst

» details  

New Cool Collective Big Band - New Cool Collective Big Band featuring Thierno Koite (2017)

15 mei, 20:09 uur

stem geplaatst

» details  

Girlpool - Powerplant (2017)

15 mei, 13:41 uur

stem geplaatst

» details  

Ellen Allien - Nost (2017)

15 mei, 12:53 uur

Ondanks dat ik haar al 15 jaar ken van diverse losse mp3-tjes in mijn verzameling die bevallen, heb ik nog nooit een heel album van haar beluisterd. Vandaag dus de vuurdoop!

Ben benieuwd hoe deze Techno (aldus Discogs) mij gaat bevallen en verhouden tov recemte releases van acts als MSTRKRFT - OPERATOR (2016), Crystal Castles - Amnesty (I) (2016) en Blanck Mass - World Eater (2017)

Muzikaal klinkt het dichter bij Miss Kittin - Calling from the Stars (2013) maar die zingt ook echt en Ellen doet dat niet echt. Ook als er hier en daar wat vervormde / bewerkte stemmen te horen zijn. Dichter dus bij Kelly Lee Owens (2017) dan Underworld - Barbara Barbara, We Face a Shining Future (2016). Alhoewel Erdmond wel wat weg heeft van Underworld werk. Persoonlijk hou ik meer van nummers met zang dus zelfs als de dit onderhoudend klinkt verwacht ik het niet meer dan een paar keer aan te horen.

Jack My Ass is het eerste nummer dat ik enigszins met Techno associeer alhoewel het vooral aan de Belgische New Beat genre uit de begindagen van de House doet herinneren (1987-1990).

73 minuten totaal en slechts 9 tracks betekend dat ze gemiddeld 8 minuten lang zijn, voor een Electro Pop Rock persoon als mijzelf is dat best wel erg lang. Meer een album om ergens op de achtergrond te hebben dan ééntje om aandachtig te gaan luisteren.

» details   » permalink  » reageer  

Juanes - Mis Planes Son Amarte (2017)

15 mei, 00:36 uur

stem geplaatst

» details  

Todd Rundgren - White Knight (2017)

15 mei, 00:21 uur

Met alle mooie albums van de laatste tijd heb ik nauwelijks aandacht aan deze kunnen besteden.

Tussen 1985 en 1990 heb ik veel albums van Todd en zijn bandje Utopia gekocht en daar veel plezier aan beleeft maar daarna veranderde mijn smaak en ben ik Todd uit het ook verloren tot diens 2013's album State. Was wennen maar er stond uiteindelijk veel op dat goed beviel en ook op opvolger Global stond er wel nog een paar leuke nummers maar wel minder verrassend. We zijn weer 2 jaar verder en Todd blijft productief maar heeft nu wel hulp van vrienden ingeroepen, waarschijnlijk om meer aandacht te krijgen en de verkoop wat op te krikken.

Vijftien relatief korte nummers, gemiddeld 3:45 lang, zo past het in minder dan een uur. Slecht is het zeker niet, weinig verrassend dat wel en weinig levendige productie en een iets wat 'dof' geluid. Het is jammer dat de genius van weleer tegenwoordig zo weinig origineel kan zijn. De vorige 2 albums experimenteerde nog met synths en elektronische muziek (wat waarschijnlijk weinig oude fans zal boeien) en hier zijn de gitaren eigenlijk vrij zeldzaam. Het geluid lijkt nog steeds uit veelal uit 'doosjes' te komen, ditmaal minder experimenteel en meer richting R&B en Jazz zonder echt 'warm' te worden. Todd op de automatische piloot in de studio. Het zeer herkenbare geluid in het nummer met Donald Fagen klinkt grotendeels als een Donald Fagen nummer waar Todd op mag meedoen. Er zijn nummers die pas leuk klinken als je het volume van je versterker open draait en dat heb ik nu ook met dit album. Zoals gezegd slecht vind ik het zeker niet, maar er leeft weinig. Er is publiek 'uit blik' nodig in Techno Todd's Look at Me om wat leven in de brouwerij te brengen.

Halverwege het album, Let's Do Is, en daar is eindelijk wat spanning nu dat er ook echte gitaren weer op de voorgrond staan en herinnert aan zijn werk in Utopia. En Joe Walsh mag meedoen op Sleep en ook hier een hoofdrol voor een electro-akoestische gitaar (naast de synths). Het tweede deel van het album is duidelijk interessanter. Pas met de eerste single That Could Have Been Me komt er een warm nummer voorbij, door de tekst en de manier waarop Robyn het zingt. Beste nummer op het album en na iets meer dan 3 minuten is dat voorbij. Trent en Atticus voegen wat elektronische drama op synths toe aan Deaf Ears is daarmee wel interessant maar had nog wel wat verder aan gesleuteld kunnen worden, wat tekst en arrangement beteft. Naked & Afraid is dansbare Electro met een kleine rol voor Blues / Soul zangeres Bettye Lavette, het op 1 na leukste nummer, omdat het ook meer leeft. Buy My T met Funky synths in de oude Prince stijl is iets wat freaky balorig en had gemakkelijk op het vorige album kunnen staan. Zelfpromotie van / voor zijn eigen merchandise! Kan bij mij nauwelijks een glimlach ontlokken.

Zoon Rebop mag meedoen op Wouldn't You Like to Know en dit nummer leeft ietsje meer dan de anderen, maar is toch iets te vlak. Op afsluiter This is Not a Drill gitaarwerk van Joe Satriani en zijn oude live band maatjes Kasim Sulton en Prairie Prince doen ook mee. Het nummer met de meeste energie maar nog steeds zit het muzikaal veelal tussen de lijntjes en gaat het maar een beetje erover heen.

Ik vind het album maar iets beter dan Global uit 2015

» details   » permalink  » reageer  

Paul Weller - A Kind Revolution (2017)

15 mei, 00:18 uur

stem geplaatst

» details  

La Santa Cecilia - Amar Y Vivir (2017)

Alternatieve titel: Recorded 'Live' in Mexico, 14 mei, 23:51 uur

La Santa Cecilia is de beschermheilige van musici en ook een Amerikaanse band met Mexicaanse roots die gewoon goede muziek maakt. Haar zangeres Marisol "La Marisoul" Hernandez wordt regelmatig gevraag een strofe mee te zingen bij andere bands, zij beschikt dan over een zeldzaam lekker vuige Blues Rock strot. Vandaar dat je in hun muziek ook met regelmaat een uitstapje naar de Blues Rock en Latin Rock hoort.

Dit is een heerlijk live registratie van die band in topvorm en ook nog eens goed opgenomen en gemixt dat je soms denkt dat het in de studio is opgenomen.

Ingrata is een cover van Café Tacvba maar het Punk Rock origineel is nu omgezet naar een soort mariachi versie.

You've Really Got a Hold on Me is een cover van Smokey Robinson & The Miracles.

Leña De Pirul een cover van de Mexicaanse Rachera zangeres Lola Beltran

» details   » permalink  » reageer  

Land of Talk - Cloak and Cipher (2010)

14 mei, 01:17 uur

stem geplaatst

» details  

Visage - Beat Boy (1984)

14 mei, 00:40 uur

stem geplaatst

» details  

Wolfsheim - No Happy View (1992)

13 mei, 23:26 uur

stem geplaatst

» details  

Amanda Palmer & Edward Ka-Spel - I Can Spin a Rainbow (2017)

13 mei, 19:43 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Slowdive - Slowdive (2017)

13 mei, 14:26 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Neil Young - Trans (1982)

13 mei, 12:40 uur

stem geplaatst

» details  

Natalia Lafourcade - Musas (2017)

Alternatieve titel: Un Homenaje al Folclore Latinoamericano en Manos de Los Macorinos, 13 mei, 00:45 uur

Een nieuwe van Natalia Lafourcade de Mexicaanse Pop Rock / Latin / Folk zangeres met een licht zwoele zoete stem die vol melancholie en onschuld kan zingen.

Ditmaal kiest ze voor een heel andere sfeer op het album door terug te keren naar de muziek van haar grootouders (jaren 50 / 60), de tijd van de Trios. De tijden toen 3 akoestische gitaren, harmonieën, tokkelen en eenvoudige teksten over het leven vele heren driemanschappen naar de top brachten. Denk daarbij aan Los Panchos en hun werk met de Amerikaanse legende Eydie Gorme & The Trio Los Panchos - Amor (1964) : Trova / Folk / Ballad / Latin Roots

Hier staan de muzikaal minimaal aangekleden nummers centraal, die verzorgd worden door Los Macorinos op hun akoestische gitaren, af en toe een bas en een minimum aan percussie al ontbreekt dit in de meeste nummers. De stemmen staan centraal voornamelijk die van Natalia soms begeleid door één of meerdere van de heren van Los Macorinos geheel in de traditie van Los Panchos.

Eigenlijk volgt ze vele andere Mexicaanse artiesten die dit ook al eens geprobeerd hebben, de meest geslaagde daarin die ik ken is Lila Downs maar die deed dat telkens maar met een paar nummers op een album, niet een heel album vol zoals nu Natalia doet. De nummers zijn covers van Latijn-Amerikaanse 'hits' (naast Mexico ook Cuba) uit de jaren 50 en 60. Gelukkig heeft ze gekozen voor veelal minder bekende klassiekers en vermijdt ze daarmee de afgetrapte padden. Ik ken alleen Tú Me Acostumbraste in de versie van Chavela Vargas en heb ook wel eens Soy Lo Prohibido eerder gehoord alleen ben ik vergeten door wie.

Voor mij is dit het mooiste album die afgelopen vrijdag uit kwam en een kanshebber voor mijn Top 10 van 2017.

» details   » permalink  » reageer  

Café Tacvba - Jei Beibi (2017)

13 mei, 00:02 uur

Na 5 jaar stilte dan eindelijk een nieuw album van Mexico's favoriete Pop Rock / Pop Punk rebellen, anders wel mijn favoriet. Ze bestaan al 28 jaar maar dit is pas hun achtste reguliere album, een band die het moet hebben van de kwaliteit en niet de kwantiteit.

Op het vorige album hadden Electronics al een belangrijkere rol gekregen en dat is hier gebleven maar domineert het album nergens. Het klinkt op het eerste gehoor, iets ingetogenere en iets minimaler dan de nummers op het vorige album, alsmede de Latin invloeden. Maar ze hebben toch hun eigenzinigheid behouden zoals in nummers als Futuro waar de stem deels omhoog getransponeerd is (auto-tune als effect? klinkt eerder als vocoder experimenten.

Het sterkste klinken ze in nummers als Que No (echt niet) dat een Folky begin heeft om iets verder in een ingetogen Pop Rock over te gaan met Bluesy orgel. Dat orgel mag prominenter meedoen in Diente de León (tand van de leeuw).

De eerst helft van het album is zeer toegankelijk en in de tweede helft wordt het iets serieuzer en de nummers worden langer uitgesponnen. Zonder ook maar een seconde te vervelen zoals Disolviéndonos (ont-vergeten we).

In de afsluiter Celebración (feest / viering) komt dan het tegendraadse weer even naar boven en gaan ze terug naar hun Latin en Pop Punk roots. Ze zijn niet vies van een paar kinderen die even mee brullen en een half koor. Alles zeer gedoseerd.

Ze leveren weer een prima album af en die veel ruimte heeft om te groeien. Toch heb ik het gevoel dat ze minder uitbundig en ook wat milder zijn dan op het vorige album. Café Tacvba was ooit een soort feestband die nummer met sociaal bewogen teksten scandeerde. Nu doen ze dat nog steeds maar wel in een aangepast tempo.

De titel Jei Beibi klinkt verdacht veel als Austin Powers Yeah Baby

» details   » permalink  » reageer  

Grace Jones - Warm Leatherette (1980)

12 mei, 17:43 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Art Garfunkel - Lefty (1988)

12 mei, 11:33 uur

Die arme Art Garfunkel.... eeuwig beroemd als de krullenbol naast Paul Simon.

Ten tijde van dit album was hij al 45/46 en maakte hij een album die niet veel anders is dan de vorige 5 solo-albums die hij toen al 15 jaar lang maakte. Okay, het is een 80s album en dus iets meer ruimte voor synths maar niet te veel want hij poogt tijdloze muziek te maken. Het grootste gebrek aan dit album is het ontbreken van tekstueel sterke nummers waar Art zijn magie op kan los laten.

Dit is echt geen slecht album maar het is wel veel herhalingen van zetten en weinig muzikale of stemtechnische progressie. Geen Art die Rockt of Synthpop omarmt of een Punkerige strot opentrekt misschien mocht dat ook niet van het label, wie weet? Daar waar zijn oude maatje continue opzoek is naar andere inspiratiebronnen in den vreemden, doet Art veel van hetzelfde. De vraag is dan ook waarom zou je dit album kopen als je al 5 andere hebt die hetzelfde klinken maar met sterkere teksten?

Ook al is Paul Simon muzikaal en tekstueel de betere van het duo dat ze ooit vormde, toch heb ik Art hoog zitten. Hij is gewoon goed in het interpreteren van andermans werk en die stem is gewoon prachtig, beter dan die van Paul ook als die daar iets meer mee durft te variëren.

De betere nummers: I Have a Love, Love Is the Only Chain, I Wonder Why

» details   » permalink  » reageer  

The Coathangers - Parasite (2017)

11 mei, 14:45 uur

stem geplaatst

» details  

Cléa Vincent - Non Mais Oui 2 (2014)

11 mei, 14:23 uur

stem geplaatst

» details  

Cléa Vincent - Non Mais Oui (2014)

11 mei, 14:17 uur

De cover van Ace of Base's All That She Wants is niet slecht, maar had voor mij niet gehoeven. Voor de rest is het wel een leuk album voor zomerse dagen: Jazzy Franse Latin Pop.

Haar recente EP Tropi​-​Cléa (2017) is nog iets meer zomers en ook meer Latin Jazzy.

» details   » permalink  » reageer  

Land of Talk - Life After Youth (2017)

11 mei, 11:07 uur

Fijn Indie Rock album, de stem van de zangeres doet denken aan die van The Jezabels en ook de muziek doet denken aan het oudere werk van die band. Het vorige album Cloak and Cipher (2010) is wat ruiger en had een vleugje Shoegaze die meteen beviel. Dit album komt door allerlei tegenslagen pas 7 jaar na dat album uit en dat verklaard dan ook het 'andere' geluid op dit album. Iets mee breekbaar, de zang is minder gepolijst en er zit wat Lo-Fi in de opnames.

Is een album dat moet groeien... alhoewel bepaalde nummers wel meteen boeien zoals: This Time, Inner Lover en Macabre.

» details   » permalink  » reageer  

Chastity Brown - Silhouette of Sirens (2017)

11 mei, 09:38 uur

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren via een stream van NPR first listen

Het is niet echt Blues Rock maar er zit wel een Bluesy vibe in diverse nummers, meer Singer-Songwriter mix met wat Pop en wat Rock. Vind het moeilijk te vergelijk met wat ik ken binnen dit genre aan acts wellicht in de verte verwant aan Joan Armatrading ?

Goed verteerbaar maar ik laat het bij één luisterbeurt.

De singles zijn Colorado en Carried Away en verder vind ik How Could I Forget zeer te pruimen.

» details   » permalink  » reageer  

All Them Witches - Sleeping Through the War (2017)

9 mei, 23:23 uur

stem geplaatst

» details  

Perfume Genius - No Shape (2017)

9 mei, 23:06 uur

stem geplaatst

» details  

Pond - The Weather (2017)

9 mei, 21:31 uur

stem geplaatst

» details  

The Afghan Whigs - In Spades (2017)

9 mei, 17:12 uur

stem geplaatst

» details  

Mink DeVille - Savoir Faire (1981)

8 mei, 23:21 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Mink DeVille - Where Angels Fear to Tread (1983)

8 mei, 22:32 uur

stem geplaatst

» details  

Youngblood - Feel Alright (2016)

8 mei, 20:31 uur

stem geplaatst

» details  

Dream Wife - EP01 (2016)

8 mei, 20:31 uur

stem geplaatst

» details  

Blondie - Pollinator (2017)

7 mei, 23:40 uur

stem geplaatst

» details  

Bec Sandridge - Wild Heart (2013)

7 mei, 20:35 uur

stem geplaatst

» details  

Bec Sandridge - In the Fog (2016)

7 mei, 20:17 uur

stem geplaatst

» details  

Pictorial Candi - fOREVER TILL YOU DIE (2016)

6 mei, 20:07 uur

Deze Pools dame weet niet precies hoe ze haar eigen muziek moet beschrijven gezien de tags op haar Bandcamp pagina: Pop, dirty techno, dreampop, enlightenment, experimental pop, forever gaymenchoir, lovevisors, notbeyonce, notdreampop, pop, psychedelic, punk, richandfamous, this love womanwithmoustache, Warszawa

Mmmh... nobeyonce!? is dat niet alles behalve...die dame!? dreampop EN not dreampop... - make up your mind already. Het is in elk geval geen van de tags die ze zelf gebruikt.

Wat dan wel; Lo-Fi Ambient Pop met wat Synthpop en ...vooruit ....wat Dreampop en een dotje Soul. Het is wat Lo-Tech donkere Pop, de drumcomputer patroontjes zijn me eigenlijk iets te simpel, Experimenteel dus in het verlengde van Jenny Hval - Blood Bitch (2016) maar wel iets minder goed. Wat mij betreft.

» details   » permalink  » reageer  

Clan of Xymox - Medusa (1986)

6 mei, 12:53 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - In Person at the Whisky a Go Go (1968)

5 mei, 15:57 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - Love Man (1969)

5 mei, 15:56 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - Tell the Truth (1970)

5 mei, 14:54 uur

stem geplaatst

» details  

Mink DeVille - Coup de Grâce (1981)

5 mei, 13:57 uur

stem geplaatst

» details  

David Lee Roth - A Little Ain't Enough (1991)

4 mei, 14:59 uur

stem geplaatst

» details  

Ásgeir - Afterglow (2017)

4 mei, 12:39 uur

stem geplaatst

» details  

PWR BTTM - Pageant (2017)

4 mei, 12:06 uur

stem geplaatst

» details  

Suzanne Vega - Suzanne Vega (1985)

4 mei, 01:42 uur

stem geplaatst

» details  

Cherri Bomb - Stark (2011)

4 mei, 01:11 uur

stem geplaatst

» details  

Mon Laferte - La Trenza (2017)

3 mei, 22:47 uur

Een nieuw album van de Chileense Mon Laferte vol Alternatieve Latin Pop Rock. Ze heeft ondertussen genoeg roem vergaard in Latijns-Amerika dat ze de steun krijgt van een major label. Ook heeft ze Latino zang-kanonnen als Bunbury en Juanes weten te strikken voor een nummertje of twee.

Wat mij betreft schuift ze langzamerhand op naar het zelfde niveau als de Mexicaanse Lila Downs in het maken van consequent sterke albums. Deze is heel toegankelijk en haar mooie ronde Pop stem ligt prettig in het gehoor.

Het is wel dat 'het alternatieve' meer een visueel sausje aan het worden is en minder iets dat uit de teksten moet voortkomen. Op dit album is dat alternatieve terug te vinden in het licht komische No Te Fumes Mi Mariguana (rook niet mijn marihuana) met blazers en een hint aan Reggae, en een sax solo.

» details   » permalink  » reageer  

Sue the Night - Wanderland (2017)

3 mei, 21:27 uur

stem geplaatst

» details  

Genesis - Abacab (1981)

3 mei, 11:06 uur

stem geplaatst

» details  

The Kinks - Give the People What They Want (1981)

3 mei, 00:25 uur

stem geplaatst

» details  

Bløf - Aan - 2 (2017)

2 mei, 21:10 uur

stem geplaatst

» details  

SPC ECO - Under My Skin (2017)

2 mei, 15:17 uur

stem geplaatst

» details  

Aimee Mann - Mental Illness (2017)

2 mei, 13:43 uur

stem geplaatst

» details  

Paul Simon - Hearts and Bones (1983)

2 mei, 13:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Kim Wilde - Select (1982)

1 mei, 19:14 uur

stem geplaatst

» details  

David Lee Roth - Crazy from the Heat (1985)

1 mei, 18:33 uur

stem geplaatst

» details  

Dollkraut - Blackbox (2014)

1 mei, 13:59 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Dollkraut - Theme of Fukoyama (2013)

1 mei, 13:34 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Dollkraut & Bernard Crochet - Zero EP (2012)

1 mei, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Fischer-Z - Building Bridges (2017)

30 april, 20:00 uur

Derde beluistering pas...

Hey..Hey... beetje Neil Young daar in Damascus Disco. En vuige rock in Easy Money dit nummer klinkt alsof dat hun Post-Punk debut-single had moeten zijn ergens in 1977! Wild Wild Wild Wild en het album gaat alle kanten op, veel afwisseling tussen de eerste 3 nummers.

In Barbera Sunlight klinkt Fischer-Z als de Pop Rock / Indie Rock versie van John Watts. En in Umberella krijg ik zelfs een Killing Joke flashback als ik naar de drums luister. Let's Put the Pressure On wat vuige 60s rock en ook wel iets Beatlesque (Get it Back vs Get Back?). Shrink klinkt weer als beïnvloed door John Lydon, ik hou wel van de tekst, stem en de stijl van het nummer. Invite Me to Your Party klinkt als de b-kant van Damascus Disco maar ook als iets wat op één van de eerste albums had kunnen staan. Row Boys Row een anthem met Elbow invloeden.

Het lijkt me dat de vele crashes/cimbalen/hi-hats en wat blazers op dit album een muur of tapijt neerleggen daar waar dat op de eerste albums door een synth werd gedaan. Deze drummer klinkt bovendien als die van op Peace Trail van Neil Young wellicht twee oude Folkies die hetzelfde idee hadden voor een nieuw album.

Verder klinkt Fischer-Z met deze incarnatie van John Watts weer als een band. Ondanks dat John vaak roept dat er geen verschil is tussen Fischer-Z en John Watts en dat hij beiden is, klonken de eerste albums toch als het werk van een band al dan niet gedomineerd door John. Voorlopig 3,5 maar verwacht dat die snel doorgroeit naar 4* ...mooi vervolg op het laatste album. John Watts stapt uit de schaduw en wil weer gehoord worden.

» details   » permalink  » reageer  

Garland Jeffreys - 14 Steps to Harlem (2017)

30 april, 19:59 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Dollkraut - Hornet Green (2015)

30 april, 17:07 uur

stem geplaatst

» details  

Michael Penn - March (1989)

30 april, 01:50 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Spinvis - Trein Vuur Dageraad (2017)

30 april, 00:17 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Gorillaz - Humanz (2017)

29 april, 20:02 uur

stem geplaatst

» details  

Feist - Pleasure (2017)

29 april, 15:37 uur

stem geplaatst

» details  

The Cranberries - Something Else (2017)

29 april, 14:51 uur

Tien klassiekers van De Grote Veenbessen 😛 in een akoestische setting met strijkers plus 3 nieuwe nummers.

De stem van Dolores O'Riordan klinkt nog steeds prima, misschien zelfs iets zuiverder en iets minder geforceerder dan vroeger. Zeer aangenaam om naar te luisteren op een zonnige zaterdag. De combinatie van het oude werk met de violen werkt prima, nergens te zoet. Er blijft nog altijd een Rock vibe leven in de meeste nummers in deze uitgekleden versie's.

De nieuwe nummers zijn prima maar kunnen zich nauwelijks onderscheiden van de andere nummers doordat allen op dezelfde akoestische manier zijn aangekleed.

Deze ga ik de komende weken wat vaker beluisteren, 's avonds en overdag een album met originele versie's omdat dit de buren niet zal storen 🙂

» details   » permalink  » reageer  

Ryuichi Sakamoto - async (2017)

29 april, 13:48 uur

stem geplaatst

» details  

Lea Michele - Places (2017)

29 april, 12:57 uur

Het zat er een keer aan te komen, dat ik in contact zou komen met een GLEE actrice / zangeres. Ik behoor niet tot de GLEE fan-club en ik probeer dergelijke series te vermijden, één seizoen FAME in de 80s was voor mij wel genoeg. Ben ook niet zo van de soaps tenzij we het hebben over SOAP (komedie met Billy Crystal).

Een Spotify release die me opviel. Haar uiterlijk verraad de Italiaanse / Griekse achtergrond van deze Amerikaanse Pop zangeres. Eéntje die waarschijnlijk graag een Pop-diva wil worden en dat onderhoudend weet tentoon te stellen op dit album. Want ik kan het hele album afluisteren zonder te skippen of af te zetten.

Het is gewoon een aardig tot prima onderhoudende Pop album waarin duidelijk is dat ze kan zingen ondanks dat er hier en daar wel wat vreemde-effecten zitten op de stem (al dan niet om auto-tune te verdoezelen). Af en toe doet het me denken aan Celine Dion maar gelukkig niet te veel want ben ook daar geen fan van.

» details   » permalink  » reageer  

Sylvan Esso - What Now (2017)

29 april, 12:18 uur

stem geplaatst

» details  

Vök - Figure (2017)

29 april, 11:40 uur

stem geplaatst

» details  

Kelly Lee Owens - Kelly Lee Owens (2017)

28 april, 23:00 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

John Mellencamp - Sad Clowns & Hillbillies (2017)

28 april, 21:18 uur

stem geplaatst

» details  

Carl Craig - Versus (2017)

Alternatieve titel: Featuring Francesco Tristano, les Siècles & François-Xavier Roth, 28 april, 18:56 uur

stem geplaatst

» details  

Ray Davies - Americana (2017)

28 april, 12:31 uur

Eerste keer dat ik een solo album luister van Ray Davies, wel een fan van de Kinks maar vooral de hits en slechts enkele reguliere albums.

Niks mis met dit album, nergens vernieuwend, gewoon een zeer aangenaam geheel. Ik was argwanend vanwege het verwachtte Americana-gehalte maar dat blijkt erg mee te vallen. Het is gewoon een wat ingetogener album van Ray met meer elementen / invloeden uit dat genre. Maar het zijn maar smaakjes die Ray gebruikt om zijn eigen stijl mee aan te kleden. Na een eerste beluistering lijkt het ook dat de Americana invloeden iets meer aan het begin zitten en verderop subtieler worden.

In essentie is Ray Davies gewoon een singer-songwriter die via de Pop Rock van de Kinks zijn verhaaltjes aan de man bracht, daar is niets aan verandert. Het Pop Rock gedeelte is getemperd maar niet geheel afwezig in dit solo-werk. Met hem als stuwende kracht in de Kinks mag je overigens afvragen wat het echte verschil is tussen het werk daar en hier. Beiden is gedomineerd door Ray alleen in een ander genre-jasje, solo meer subtieler, ingetogener. Deze kan nog gaan groeien, voor nu 3,5*

Favorieten: I've Heard That Beat Before, The Great Highway en Wings of Fantasy

» details   » permalink  » reageer  

Juana Molina - Halo (2017)

27 april, 22:55 uur

stem geplaatst

» details  

Joan Shelley - Joan Shelley (2017)

27 april, 20:51 uur

stem geplaatst

» details  

Cover Stories (2017)

Alternatieve titel: Brandi Carlile Celebrates 10 Years of the Story, 27 april, 20:24 uur

stem geplaatst

» details  

The Kinks - Are the Village Green Preservation Society (1968)

Alternatieve titel: The Kinks Are the Village Green Preservation Society, 27 april, 16:07 uur

stem geplaatst

» details  

Art Garfunkel - The Singer (2012)

27 april, 15:52 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Sevdaliza - Ison (2017)

27 april, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - The Immortal (1968)

26 april, 14:36 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - Live in Europe (1967)

25 april, 23:56 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - The Dock of the Bay (1968)

25 april, 23:55 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - Complete & Unbelievable: The Otis Redding Dictionary of Soul (1966)

25 april, 23:53 uur

stem geplaatst

» details  

The O'Jays - Super Bad (1971)

24 april, 23:24 uur

stem geplaatst

» details  

Bee Gees - This Is Where I Came In (2001)

24 april, 22:00 uur

Het laatste album van de Bee Gees vlak na het millennium, een nieuw begin maar 2 jaar later abrupt gestopt met het bijna plotselinge overlijden van Maurice.

Wat is er dan nog over van de legendarische groep, muzikaal is het geluid nauwelijks herkenbaar. Ze zijn met hun tijd meegegaan en leverde nog wel een paar aardig nummers op: het titelnummer, Man in the Middle (nummer van Maurice incl leadvocal) en de ballad Wedding Day.

Terwijl Technicolor Dreams het vreemdste nummer is dat ik van de broeders ken, retro 30s Jazz met banjo en klarinet? Tin Pan Alley melody aldus wiki!? Ook Walking on Air met Beach Boys harmonies is een apart geval, ze waren duidelijk vrij om te experimenteren bij het nieuwe label. Ik heb niet heel veel gemist. Embrace is een kind van z'n tijd dansbare midtempo house met wat R&B leuk en keer te horen maar meer niet. The Extra Mile lijkt beïnvloed door Sade. Het opzwepende Voice in the Wilderness mag dan meer energie hebben maar red het album niet.

Echt slecht is het album niet, maar er staan wel wat vreemde stijlen door elkaar op. Alleen toen Walking on Air begon kreeg ik het gevoel te willen skippen maar toch niet, hakken over de sloot. Nummers zijn degelijk in elkaar gezet en prima muzikaal maar nergens echt heel bijzonder. Alsof de Bee Gees moeite doen om NIET op te vallen...

» details   » permalink  » reageer  

Avec le Soleil Sortant de sa Bouche - Pas Pire Pop (2017)

Alternatieve titel: I Love You So Much, 24 april, 19:51 uur

Discogs doet dit af als Rock, maar dat is wel erg gemakzuchtig. Deze band experimenteert er behoorlijk op los maar doet dat bij elk nummer wel binnen bepaald grenzen. In eerste instantie deed het me denken aan Tuxedomoon maar die spelen meer Jazz / Avant-garde en dit is meer Rock / Avant-garde / Electronic.

Het is mantra-achtig, repeterend soms met knipogen naar Afrikaanse of andere Wereld muziek invloeden. Je zou gemakkelijk kunnen denken aan het solo werk van David Byrne van de Talking Heads. Organisch, want ik kan in de 5 tot nu toe beluisterde nummers geen drumcomputer of sequencer ontdekken. Soms wat Lo-Fi dan wel live opgenomen demo's, misschien opgenomen vergelijkbaar met Neil Young's recente album Peace Trail (2016). Veel ruimte voor muziek en weinig zang, dat dan weer wel doet denken aan voorgenoemde David Byrne's vocalen t.t.v. de eerste Talking Heads albums.

» details   » permalink  » reageer  

Chantal Acda - Bounce Back (2017)

23 april, 22:53 uur

stem geplaatst

» details  

Gothic Tropic - Awesome Problems EP (2011)

22 april, 23:03 uur

stem geplaatst

» details  

Billy Joel - The Bridge (1986)

22 april, 18:45 uur

Eén van de weinige albums van Billy Joel die ik tot nu toe weinig beluisterd heb. In die jaren veranderde mijn smaak naar Alternatieve muziek, dus nooit in verdiept, zeg maar losgelaten.

Billy die vocaal jongleert op Big Man on Mulberry Street is op de grens van zijn kunnen... het is een nummer met Big Band sound maar ook met een cheesy stukje gesampled brass op een synth... Billy aan het experiment is helemaal niet zo slecht, alleen dan is het niet een geheel, ook als het best wel meevalt want zo experimenteel is de heer Joel niet. Uiteindelijk draait het om ballads bij zijn muziek en daar kan je niet veel mee experimenteren. Afwisselend de Jazz kant en dan weer de Pop Rock kant hoor ik als invloeden.

Het meest in het oor spelend is echter het vele hoog in de opnames en een minder warm geluid ten opzichte van vorige albums. Klinkt daardoor iets afstandelijker, waarschijnlijk zal dit live allemaal prima klinken maar op het album ontbreekt wat warmte. Het was natuurlijk de tijd dat iedereen een crispy DDD album wilde maken maar dat klonk niet altijd geslaagd. De keus voor een poppy geheel geeft de pianist van warme singer-songwriter klassiekers ook minder ruimte om zijn troeven op tafel te leggen.

Favorieten: Modern Woman en heerlijk pianowerk op Baby Grand met hulp van Ray Charles.

» details   » permalink  » reageer  

Randy Newman - Bad Love (1999)

22 april, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - The Soul Album (1966)

21 april, 23:09 uur

stem geplaatst

» details  

Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)

21 april, 22:29 uur

stem geplaatst

» details  

Kate Tempest - Let Them Eat Chaos (2016)

21 april, 18:57 uur

stem geplaatst

» details  

Willie Nelson - God's Problem Child (2017)

20 april, 20:20 uur

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren via een stream van NPR first listen

Luister niet veel van deze levende legende maar ditmaal ga ik me er wel aan wagen, ondanks dat het Country is (niet echt mijn ding).

Een album dat ook via PledgeMusic tot stand is gekomen. Willie is ondertussen al 83 en daarmee volgens mij van de krasse knarren die de afgelopen jaren iets uitbrachten (Paul Simon, Barry Gibb, Aaron Neville, Graham Nash, Bowie, Brian Wilson) wel de oudste.

Hier en daar een kleine bibber maar hij is nog verrassend goed bij stem. Alhoewel ik soms denk de auto-tune te horen zoals in het humoristische Still Not Dead.. een contrast met de hoes waarop hij lijkt al afscheid te hebben genomen en te berusten op wat komt.

De nummers klinken gewoontjes tot prima, is vooral Country met hier en daar wat andere invloeden.. Wals, Americana, Rock en Latin via een akoestische Spaanse gitaar. Zeven nummers van zijn hand en 6 van gastacts zoals Tony Joe White op God's Problem Child, het langste nummer op het album met relatief korte nummers rond de 3:20 minuten.

Willie moet niets meer, behalve doorgaan met ademhalen en elke ochtend gewoon weer opstaan en zo klinkt het ook wel op het album. Bowie had op zijn eigen manier afscheid genomen en gewerkt aan een mooie nalatenschap. Willie doet het hier op zijn manier want hoeveel albums kunnen we nog verwachten van de man? Alhoewel... hij er bijna elk jaar er wel één levert en soms zelfs twee. Misschien is het geen berustend album maar gewoon saai? of ben ik gewoon nog steeds geen fan van Country... zal wel dat laatste zijn. Want Willie is een nog levende legende en met He Won't Ever Be Gone gaat het nog net niet als een nachtkaars uit. Willie... Still Not Dead!

A Woman's Love klinkt het meest toegankelijk, bijna Country Pop, verder is I Made a Mistake goed te pruimen.

» details   » permalink  » reageer  

Marlena Shaw - The Spice of Life (1969)

20 april, 16:03 uur

stem geplaatst

» details  

Prince - Deliverance (2017)

20 april, 00:19 uur

stem geplaatst

» details  

Neil Young - Hawks & Doves (1980)

19 april, 21:52 uur

stem geplaatst

» details  

Graham Nash / David Crosby - Graham Nash / David Crosby (1972)

19 april, 20:03 uur

stem geplaatst

» details  

Anteros - Drunk EP (2017)

19 april, 19:19 uur

stem geplaatst

» details  

Sarah Close - Caught Up EP (2017)

19 april, 18:38 uur

stem geplaatst

» details  

Paul Weller - Jawbone (2017)

19 april, 14:58 uur

Na de ruim 20 minuten lange sfeervol donkere Ambient openingsnummer Jimmy / Blackout ben je compleet vergeten dat dit van Paul Weller is want het klinkt nergens als z'n oude werk. Ook The Ballad of Jimmy McCabe klinkt eerder als Folk dan als het werk van een (ex)Mod-Rocker. Op Jawbone worden de Psychedelische Rock registers opgetrokken. Op Bottle komt de Folk / Singer-Songwriter / ballad aan bod. Jawbone Training klinkt als een jamsessie. Ambient / Neoklassiek in Man on Fire en End Fight Sequence een stukje stemmig Downtempo muziek om de boel te laten bezinken.

De film gaat, als ik het goed heb, over een man met een identiteitscrisis en zo klinkt het album ook, het gaat alle kanten op en in die zin levert het precies wat de film nodig heeft. Maar zonder de film is het album moeilijk als één geheel te ervaren. Vandaar dat die stukjes dialoog er waarschijnlijk ook tussen de nummers zitten, om de boel aaneen te rijgen. Vanuit het perspectief van de film zal dit allemaal waarschijnlijk wel geslaagd zijn (heb de film niet gezien). Als luisteraar van de soundtrack waarschijnlijk alleen boeiend als complementenring van de Weller verzameling in de wetenschap dat de beste man dit ook kan. Maar eigenlijk is alleen de 'single' The Ballad of Jimmy McCabe het enige volwaardige nummer dat je zou missen als je het niet kende, en misschien het iets te korte Bottle.

» details   » permalink  » reageer  

Cannery Terror - Bipolar Babes (2016)

19 april, 13:06 uur

stem geplaatst

» details  

The Shacks - The Shacks (2016)

18 april, 16:24 uur

stem geplaatst

» details  

The Nits - New Flat (1980)

18 april, 14:07 uur

stem geplaatst

» details  

The Black Angels - Death Song (2017)

18 april, 01:36 uur

stem geplaatst

» details  

Rue Royale - Single Eye and an Echo (2016)

17 april, 14:31 uur

Indie Folk echtpaar met Elektronica invloeden, ingetogen samenzang.

Raakvlakken met Fleetwood Mac. Afwisselend lead-vocal bij hem dan bij haar, die met haar in de lead klinken iets dromeriger, en die met hem in de lead neigt meer naar Radiohead. Naast die twee bands worden ook Grandaddy, John Martyn, Jose Gonzalez en Elbow aangehaald als inspiratiebronnen.

Are We Too Close de bijna fluweelzachte stem van de zangeres bevalt hier prima in het midtempo sfeervolle nummer. Een prima drummer aangevuld met interessante ritmes/drums/percussie/beats uit een doosje. At a New Pace tweede favoriet van deze EP met een mooie subtiele rol voor synth.

Deze eerste kennismaking bevalt goed meteen vanaf de eerste beluistering.

» details   » permalink  » reageer  

Otis Redding - The Great Otis Redding Sings Soul Ballads (1965)

17 april, 01:35 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Otis Redding - Pain in My Heart (1964)

17 april, 01:04 uur

stem geplaatst

» details  

Matteo Vallicelli - Primo (2017)

17 april, 00:29 uur

stem geplaatst

» details  

Alphaville - Forever Young (1984)

16 april, 22:56 uur

stem geplaatst

» details  

The J. Geils Band - Freeze-Frame (1981)

16 april, 18:40 uur

Zoals wel vaker, ontdek je een prachtig album pas als een belangrijk lid van die band/act is overleden!

Ooit het debuutalbum op CD bemachtigd maar toen daar Blues Rock op stond was ik wel teleurgesteld en heb me nooit meer aan een ander album van J. Geils gewaagd tot vandaag. Dat was op zich wel prima Blues Rock maar totaal iets anders dan de muziek van de Freeze-Frame / Centerfold singles.

Dit album is zeer typisch voor de tijd en juist daarom voor mij erg interessant én mooi: synths + Rock en ditmaal een doorgedraaide mondharmonica. Als het destijds in bezit was gekomen zou ik het zeker een weekend hebben grijsgedraaid. Nu pakt deze meteen 4*. Anderen mogen dan afknappen op de 80s stijl en (over)productie maar ik hou wel van deze combinatie van lichtelijk over-the-top Synth-Rock met Blues Rock invloeden. Van de week nog eens luisteren en wie weet ook de voorganger Love Stinks alhoewel de single klinkt als een rip van Wild Thing.

» details   » permalink  » reageer  

Project Pitchfork - Daimonion (2001)

16 april, 15:35 uur

stem geplaatst

» details  

Resistance Radio (2017)

Alternatieve titel: The Man in the High Castle Album, 16 april, 14:54 uur

Het blijkt dat Danger Mouse (a.k.a. Brian Burton) degene is die dit geheel heeft samengesteld op verzoek van Amazon.

Dit ter begeleiding van hun TV series The Man in the High Castle, losjes gebaseerd op een verhaal van Philip K. Dick (o.a. Do Androids Dream of Electric Sheep?) wat zich in 1962 afspeelt. Ken het verder niet alleen dat het een alternatieve geschiedenis verteld met het idee dat de Nazi's en Japan niet verslagen werden.

Met veel weemoed gebracht. Er staan geen politiek geladen nummers op maar sommige meewerkende artiesten zie overeenkomsten tussen de serie en de huidige werkelijkheid in de VS. Je hoort het niet terug in de tekst van de nummers, slechts dat de sfeer somber is.

Er staan heel wat klassiekers op dit album die hier op een wat stemmig manier gecoverd zijn. Het geluid is ook dusdanig gemixt dat het klinkt alsof het in de 60s is opgenomen. Zeer goed te pruimen voor laat op de avond.

Naast de eerder genoemde covers door The Shins en Sharon van Etten is ook Angel Olsen - Who's Sorry Now zeer geslaagd en verder Karen O - Living in a Trance

» details   » permalink  » reageer  

Lorelle Meets the Obsolete - Balance (2016)

16 april, 00:15 uur

stem geplaatst

» details  

Les Panties - Cold Science (2016)

15 april, 22:23 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Dengue Dengue Dengue - Siete Raíces (2016)

15 april, 19:08 uur

Hoe klinkt Peruaanse Cumbia Dub? Waarschijnlijk zoals op dit album, van drie heren met wortels in Peru, Frankrijk en Mexico, een hybride van nationaliteiten en muziek.

Oorsprong in Latijns-Amerikaanse Folk aangevuld met Afrikaanse invloeden, op een Electronic bedje gedomineerd door de Bass. Geschikt om langzaam op te dansen, maar eerder om te 'chillen' ook als het soms Psychedelisch wordt. Zeer goed voor laat op de avond. In Murdah gaat het tempo van de Afro-beats omhoog en lijkt het wat op een Techno mantra. Grotendeels instrumentaal met wat gesamplede kreten in de mix. Leuk voor als je van Skip&Die houdt, en misschien ook wel voor fans van My Baby maar dan van Prehistoric Rhythm (2017). Zelf zal ik het niet vaak opzetten want daarvoor is het te instrumentaal / dub.

Uitgebracht op het Portugese Enchufada label waar ook Branko bij zit, die aanschuift in de afsluiter samen met de Colombiaanse Mexicaanse Hip Hopper Toy Selectah.

Zelf taggen ze het op hun Bandcamp als: Cumbia, Electronic, Footwork, Global Club, Tropical

Favorieten: Guarida, Amazonia en La Rama de Tamarindo

» details   » permalink  » reageer  

Lloyd Cole - In New York (2017)

Alternatieve titel: Collected Recordings 1988-1996, 15 april, 18:07 uur

stem geplaatst

» details  

Volumen Cero - I Can See the Brite Spot (2015)

15 april, 16:51 uur

Een Latijns-Amerikaanse Alternatieve Rock band met leden uit Chili, Peru en Mexico, licht beïnvloed door Post-Rock maar ook door veel Indie Rock zoals Tenazas waar ze zelfs verdraaid goed klinken als hun land-genoten Café Tacvba. Volumen Cero (volume nul) bestaan al sinds 1998 maar ze hebben slechts enkele albums uitgebracht in die tijd. Dit is het meest recente op het moment van schrijven en een zeer prettig kennismaking.

Als je van Café Tacvba houdt, zoals ik, dan vind je dit goed te pruimen ook al bekruipt me het gevoel dat ze zich wel heel erg daardoor laten inspireren. De Latin invloeden zijn dus ook aanwezig en de zanger heeft ook wel iets van de licht jammerende manier van zingen die in veel traditionele Mexicaanse muziek is te horen. En in Movimientos zit zelfs een hint van Surf, één van de betere nummers op het album.

Het enige Engelstalige nummer Strangely Ways is lichtelijk Psychedelisch. En Bellevue is een prima afsluiter met fijn gitaarspel in de opening.

In afwachting van het nieuwe album van Café Tacvba is dit een heel fijn tussendoortje.

» details   » permalink  » reageer  

Ceci Bastida - Sueño (2016)

15 april, 16:11 uur

Ceci Bastida laat zich niet in een hokje plaatsen, tegendraads uit de subcultuur van Baja California.

Ooit zangeres in de Ska/Punk/Rock band Tijuana No! in de 90s. De nummers op deze EP gaan dan ook alle kanten op. Welk genre wordt er niet gebruikt kan je eerder stellen. Niets gepolijst en vooral een DIY vibe die toch wat gedateerd aandoet, door de oude synths / drumcomputer. Er zit ditmaal ook R&B en Hip Hop invloeden verwerkt in de nummers zoals Un Sueño.

Meest toegankelijke nummer: Vas a Verme Elektronische Pop met tribal percussie invloeden. En echte Afrikaanse invloeden in No Nos Pararán (vertaaalt: 'niets houdt ons tegen' of 'ze houden ons niet tegen') met Spoek Mathambo.

» details   » permalink  » reageer  

The Cry - Quick Quick Slow (1984)

15 april, 13:35 uur

stem geplaatst

» details  

Neil Young - Comes a Time (1978)

14 april, 23:25 uur

stem geplaatst

» details  

Mr. Mitch - Devout (2017)

14 april, 19:31 uur

stem geplaatst

» details  

Charly Bliss - Guppy (2017)

14 april, 17:23 uur

Op NPR noemen ze dit zoete Pop Punk, het klinkt in elk geval alsof dit live wel spannend zou kunnen zijn.

De zangeres heeft een iets wat kinderlijke stem maar nergens echt irritant. Ze kan bovendien wel zingen ook al wordt door effecten op de vocalen de indruk gewekt dat het gruizig is. Waarschijnlijk is haar stem iets te mooi of rond voor Punk. Ik hoor haar ook nergens echt gillen of haar stembanden tot de limiet forceren. Is ook niet verstandig natuurlijk, maar je hoort dat wel regelmatig bij Punk bands. Korte gilletjes in Percolator, DQ en Totalizer van een halve second daargelaten. Maar wel zo lekker om te horen 🙂

Ze willen rauwer klinken dan ze zijn. Het geluid is iets wat Lo-Fi maar er wordt strak gespeeld invloeden uit: Garage Rock, Indie Rock, Alternative Rock maar wel toegankelijk, snap waarom ze het Pop Punk noemen al zit het volgens mij iets dichter tegen Alternative Rock. Maar zeker geen Indie Pop wat ik ook op Last.fm zie, niet deze nummers.

De korte nummers zitten goed in elkaar, genoeg spanning en variatie. Gitaren klinken ook lekker, goede balans in het geheel zonder dat er echt iets uitschiet alhoewel het wel regelmatig op een stevig gitaarmuurtje leunt. Teksten vind ik moeilijk te verstaan, had iets meer vooraan in de mix gemogen. Hoor ook wel de gelijkenis met Weezer en Veruca Salt. Ook wel herinneringen aan het eerste album van Blondie als ik heel even een synth boven de gitaren uit hoor in Scare U.

Als dit niet album van de week is dan in ieder geval album van de dag. Goed om even te luisteren vlak voor je naar een Rock concert gaat of gewoon gaat stappen, kom je in de juiste stemming. Genoeg reden om de band te hypen, bevalt beter dan Against the Current, was dat niet de Pop Rock hype van 2016? Nu 3,5* met ruimte om te groeien.

Favoriet Glitter "Am I the best? Or just the first person to say yes?" fijne hook

» details   » permalink  » reageer  

Overcoats - Young (2017)

14 april, 13:44 uur

De redelijk minimalistische en melancholische Pop van dit damesduo heeft de focus op de samenzang en leunt in een aantal nummers flink op, maar niet dominerende, synths voor sfeer (en midtempo beats). Het sterkste punt zijn ook de stemmen die mooi helder en zuiver zijn. Doet denken aan Lily & Madeleine

Father opent haast als een a capella gebed "my father knows the demons in my head", ook de overige nummers gaan over de donkerste momenten in een relatie.

Tot stand gekomen met de hulp van producer/mixer Nicolas Vernhes die ook werkte aan Daughter - Not to Disappear (2016) en TORRES - Sprinter (2015)

» details   » permalink  » reageer  

Bis - Social Dancing (1999)

14 april, 01:19 uur

stem geplaatst

» details  

The Nits - Adieu, Sweet Bahnhof (1984)

13 april, 23:28 uur

stem geplaatst

» details  

Solex - Solex Vs. the Hitmeister (1998)

13 april, 19:08 uur

stem geplaatst

» details  

La Féline - Triomphe (2017)

13 april, 18:02 uur

Heerlijke Franse Indie Pop meer ingetogen dan echt somber, flirtend met Indie Rock.

Ditmaal niet geproduceerd door Kwaidan Records big boss Marc Collin (bekend van Nouvelle Vague). Geheel geschreven door singer-songwriter / gitarist Agnès Gayraud zelf. Marc heeft een goed oog en oor voor Françaises met iets meer in hun mars dan een Pop-deuntje.

De muziek is zeer goed toegankelijk.In Gianni gaat het tempo iets omhoog en wordt licht dansbaar en wordt ook wat in Spaans of Italiaanse gezongen. Gevolgd door een soort 60s geïnspireerde lullaby met de afsluiter Nu, Jeune, Léger.

De single was: Senga met Trophée als 'b-kantje' het titelnummer en de afsluiter zijn mijn favorieten na de eerste beluistering.

» details   » permalink  » reageer  

Jean Michel Jarre - Rendez-Vous (1986)

13 april, 12:28 uur

stem geplaatst

» details  

Sväva - We Have Just the Life We Want (2014)

13 april, 00:09 uur

stem geplaatst

» details  

The Verve - Urban Hymns (1997)

13 april, 00:04 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren

» details  

Massive Attack - Mezzanine (1998)

12 april, 21:07 uur

stem geplaatst

» details  

Yorkston / Thorne / Khan - Everything Sacred (2016)

12 april, 14:28 uur

stem geplaatst

» details  

Pitou - Pitou (2016)

12 april, 13:26 uur

stem geplaatst

» details  

Pieter Nooten & Michael Brook - Sleeps with the Fishes (1987)

12 april, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Mister and Mississippi - Mirage (2017)

12 april, 00:52 uur

stem geplaatst

» details  

Gary Numan - Here in the Black (2016)

Alternatieve titel: Live at Hollywood Forever Cemetery, 11 april, 23:03 uur

stem geplaatst

» details  

Alexandra Savior - Belladonna of Sadness (2017)

11 april, 20:12 uur

stem geplaatst

» details  

Adam Faith - Adam (1960)

11 april, 18:27 uur

stem geplaatst

» details  

Ween - The Mollusk (1997)

11 april, 17:30 uur

stem geplaatst

» details  

Amparanoia - El Coro de Mi Gente (2017)

11 april, 14:31 uur

Mestizo muziek in het verlengde van Manu Chao: een vermenging van Latin, Salsa, Reggae, Ska, Rock, Punk, Elektronische muziek en Hip Hop en in Spanje soms ook wel Flamenco invloeden. De Rock, Punk en Elektronische muziek spelen op dit album een ondergeschikte rol.

Ditmaal gastoptredens van bekende namen zoals Calexico, Gaby Moreno en Manu Chao, feestband La Pegatina en Sergent Garcia en de (alternatieve) Nuevo Flamenco van Chambao.

Relaxte en relaxerende muziek voor een zomerse dag.

De single El Coro de Mi Gente is een soort anthem, het betere nummer op het album, verder Mar Estrecho met Chambao, en El Destino met Cumbia/Reggae invloeden van Sergent Garcia.

Ook prima is Iluminado met Calexico en Gaby Moreno. En wat Afrikaanse en Afro-Cubaanse invloeden in Ella Baila Bembé met Marinah, lekkerste op het album. Met het energieke Buen rollito met Esne Beltza sluit het al springerig af met een accordeon.

» details   » permalink  » reageer  

Pins - Bad Thing (2017)

11 april, 12:03 uur

Twee jaar terug was Iggy nog te horen op een nummer van Le Butcherettes - A Raw Youth (2015) en hier doet hij dat nog eens over, wel iets minder psychedelisch.

PINS : Indie Rock neigend naar Garage Rock uit Engeland, met een beter dan gemiddelde drummer / ritmes.

Dead Souls is een Joy Division cover.

» details   » permalink  » reageer  

Sam Outlaw - Tenderheart (2017)

10 april, 23:59 uur

stem geplaatst

» details  

Spoek Mathambo - Mzansi Beat Code (2017)

10 april, 22:33 uur

Tribal House Electro Hip Hop uit Zuid-Afrika, zeer dansbaar zoals op Black Rose. Ondanks de drumcomputer beats klinkt dit toch wel organisch, met af en toe een saxofoon erbij. Doet wel een beetje 90s aan maar dat denk en zeg ik van alles waar Techno of House in doorklinkt.

Een duidelijk Afrikaans geluid : Township Techno? zo noemt hij het in elk geval zelf. Zeer genietbaar bij de eerste kennismaking en de eerste helft van het album. Een uur van dit is best wel veel voor iemand die noch veel Techno noch Hip Hop noch Afrikaanse muziek luistert. Ik hou het bij één beluistering, Maar wellicht zet ik een nummer of twee plaats in mijn playlist overzicht van 2017 muziek.

Grappig, stukje Mexico over de Popocatepetl vulkaan in Spaans op Volcan (feat. Ceci Bastida & Fantasma), natuurlijk de inbreng van Ceci. 🙂 Hij doet dan weer mee op een nummer van haar laatste album.

» details   » permalink  » reageer  

Sexmob - Cultural Capital (2017)

10 april, 20:39 uur

Okay, toch niet helemaal wat ik had verwacht: Experimentele Jazz, met veel ruimte voor de saxofoon(s), organisch met een jam-sessie live gevoel, zonder de chaos van Free Jazz.

Ingetogen en veel downtempo, muziek waarvoor je moet gaan zitten. De nummers zijn relatief kort circa 3,5 minuut elk en mede daardoor kan ik het volhouden... Jazz is niet helemaal mijn ding en hoe interessant dit ook is, het is instrumentaal en leuk voor een keertje maar daar laat ik het bij.

Goed te pruimen, maar dat mag dan ook wel van een kwartet dat al 20 jaar samenspeelt.

Step Apache klinkt als een herinterpretatie van een bekend Helb Alpert nummer en maar dus niet echt een cover, eerder een soort sample van een paar akkoorden?

» details   » permalink  » reageer  

Cold War Kids - Behave Yourself (2009)

10 april, 00:05 uur

stem geplaatst

» details  

Zeromancer - Eurotrash (2002)

9 april, 16:14 uur

Trip down memorylane... aan het begin van het nieuwe millennium had ik de mogelijkheid om via 'snelle' 2 megabit internetverbinding op het werk nummers binnen te vissen van (legale) websites die Elektronische muziek promoten. Thuis moest ik het doen met een dure inbelmodem die niet eens een kwart van die snelheid haalde. Maar op het werk kon je snel binnen 5 minuten één mp3-tje binnenhalen 😄 met een matige bitrate kwaliteit.

Zo leerde ik Dr. Online (Rico Remix) en Need You Like a Drug van Zeromancer kennen die niet ver van EBM genre zaten (wordt ook als Industrial Rock aangemerkt), muziek die ook te horen was op alternatieve feesten die ik bezocht. Hun bekendste / populairste nummer is Send Me an Angel en staat ook op dit album en daarmee is dit (zeker wat mij betreft) ook hun beste album, ook al ken ik die andere niet.

Need You Like a Drug is nog steeds een pompende kanjer die ik elke dag wel kan horen voor een pep-boost. De twee andere hits klinken iets minder sterk 15 jaar na hun release.

Plasmatic klinkt als een Gary Numan nummer met Metal gitaren... is ook goed te pruimen, ondanks dat het tekstueel niet overhoud. Raising Hell klinkt als een Alice Cooper nummer met Metal gitaren, zoals hij ze jaren later zelf zou gaan maken. Lijkt ook op de Tanz-Metal van Rammstein. Philharmonic ook prima leunt meer op Electro. De lang uitgesponnen afsluiter Germany is een heel fijn sfeervol donker nummer.

Had het album al eens eerder gehoord maar niet op gestemd. Mijn interesse voor deze muziek is tanende, toen zou ik zeker meteen 4* aan dit album gegeven hebben. Nu kost het meer moeite maar uiteindelijk rond ik het naar boven af.

» details   » permalink  » reageer  

NEeMA - Painting My Wall Gold (2017)

9 april, 15:02 uur

stem geplaatst

» details  

James Blunt - The Afterlove (2017)

9 april, 13:36 uur

stem geplaatst

» details  

Cléa Vincent - Retiens Mon Désir (2016)

9 april, 01:54 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Neil Diamond - 50th Anniversary Collection (2017)

9 april, 01:00 uur

stem geplaatst

» details  

Ultravox - Lament (1984)

8 april, 19:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Jean Michel Jarre - Zoolook (1984)

8 april, 18:49 uur

stem geplaatst

» details  

The Nits - Tent (1979)

8 april, 17:34 uur

stem geplaatst

» details  

Death Valley Girls - Glow in the Dark (2016)

8 april, 16:16 uur

Vandaag deze maar een paar nummers van verkennen: lichtelijk Psychedelische, 'trashy' Rock 'N' Roll met Punk invloeden eigenlijk wel lekker die eerste paar nummers: Glow in the Dark, Disco en Death Valley Boogie

Voorlopig noem ik het een soort kruising tussen The Limiñanas en Deap Vally waarschijnlijk wel interessant om die binnenkort te gaan bekijken... garage grrrrl rock.

» details   » permalink  » reageer  

Demetrio Gonzalez - Los Éxitos de Demetrio Gonzalez (2017)

8 april, 16:14 uur

stem geplaatst

» details  

Sväva - Sväva (2017)

8 april, 00:33 uur

stem geplaatst

» details  

Happy Meals - Fruit Juice (2016)

7 april, 20:01 uur

stem geplaatst

» details  

Happy Meals - Apéro (2014)

7 april, 19:40 uur

stem geplaatst

» details  

Supertramp - Free as a Bird (1987)

7 april, 18:50 uur

stem geplaatst

» details  

Clan of Xymox - Days of Black (2017)

7 april, 11:47 uur

stem geplaatst

» details  

Ween - Chocolate and Cheese (1994)

7 april, 00:26 uur

stem geplaatst

» details  

CC Dust - CC Dust (2016)

6 april, 18:48 uur

Electronic Pop dekt de lading niet...

Beetje lage zangstem, met sequencers en een bassist: alternatieve Pop? Post SynthPop, New Wave... ze weet wel de aandacht te trekken, op een podium. Maar er is meer nodig om dit project drijvende te houden. Never Going to Die vind ik wel leuk...

Ze zou misschien mee de richting van Lydia Lunch moeten kiezen?

» details   » permalink  » reageer  

Julia Holter - In the Same Room (2017)

Alternatieve titel: Live at RAK, 6 april, 16:57 uur

stem geplaatst

» details  

Jamiroquai - Automaton (2017)

6 april, 15:18 uur

stem geplaatst

» details  

Ozark Henry - Us (2017)

6 april, 15:15 uur

stem geplaatst

» details  

Whitney Rose - South Texas Suite (2017)

6 april, 14:17 uur

stem geplaatst

» details  

Pharmakon - Contact (2017)

6 april, 12:15 uur

stem geplaatst

» details  

Jamiroquai - High Times (2006)

Alternatieve titel: Singles 1992-2006, 6 april, 00:24 uur

stem geplaatst

» details  

Jamiroquai - Travelling Without Moving (1996)

6 april, 00:20 uur

stem geplaatst

» details  

Goldfrapp - Silver Eye (2017)

5 april, 16:38 uur

stem geplaatst

» details  

Sun Ra - A Fireside Chat with Lucifer (1984)

5 april, 00:35 uur

stem geplaatst

» details  

Howl at the Moon - A Slave to the Ghost (2016)

4 april, 21:53 uur

stem geplaatst

» details  

Honeyblood - Babes Never Die (2016)

4 april, 00:40 uur

stem geplaatst

» details  

The New Pornographers - Whiteout Conditions (2017)

3 april, 20:38 uur

stem geplaatst

» details  

Julia Holter - Bleed for This (2016)

3 april, 18:39 uur

Na haar laatste album Have You in My Wilderness (2015) en voor haar Live album In the Same Room (2017) zat vorig jaar precies dit album. Was niemand opgevallen, ook mij niet tot ik het zag toen de single voor het live album uitkwam.

Is een lastig album om te beoordelen want het valt eigenlijk nergens in te hokken. Het is geen soundtrack met hits van toen en nummers van Julia. Het is ook geen echte score in de zin dat Julia's nummers niet allemaal instrumentaal zijn maar van alles een beetje. Rommelig dus, vooral de eerste helft van het album. Het zijn de 'Pop en Rock' nummers van George, Audio Two, Billy Squier, Bad Company die het meest uit de toom vallen.

Willis Earl Beal ken ik verder niet maar zijn Folky Bluesy Ambient muziek (met zang) past wel bij een score (album). Julia's nummers hebben de kenmerken en sfeer die je zou verwachten bij een score. Lang uitgesponnen, piano, violen, subtiele spanning opbouw. Haar muziek klinkt als de scores van Matt Johnson bijvoorbeeld The The - Hyena (2015). Die zijn echter homogener en iets donkerder.

Ik luister in de loop van de week nog eens naar Julia's nummers apart, eens kijken of er nog meer over valt te zeggen. Daar hou ik het waarschijnlijk bij. Vooralsnog geen juweeltje ontdekt op een vergeten / genegeerd album.

» details   » permalink  » reageer  

De Dijk - Groef (2017)

3 april, 17:35 uur

stem geplaatst

» details  

The Bongolian - Moog Maximus (2016)

3 april, 16:41 uur

stem geplaatst

» details  

Laure Briard - Sur la Piste de Danse (2016)

3 april, 14:42 uur

stem geplaatst

» details  

Michelle Blades - Premature Love Songs (2017)

3 april, 12:40 uur

Vandaag het nichtje van de Salsa en Latin Jazz legende uit Panama Rubén Blades. Michelle Blades heeft een Mexicaans-Panamese achtergrond en is bovendien in Miami en Arizona opgegroeid en vertoefd tegenwoordig in Frankrijk (aldus haar Michelle Blades. Een aardige achtergrond..

Haar muziek heeft een duidelijk minder zonnige inslag, soms zelfs aan de donkere kant. Haar geluid is diverse: Folk, Singer-Songwriter, Lo-Fi, Ambient, Doom. Een prima heldere stem en meer dan acceptabele (akoestische) gitaarspel en een beetje mysterie. Niet een album die ik even snel zal opzetten maar wel uitnodigt om ander werk van haar te verkennen en als ze ergens op podium zou staan zou ik dat wel even gaan bekijken. Een herbeluistering waardig.

Favoriete nummer: Stargazing (met subtiele effecten naast de stem en gitaar). Komt op mijn playlist van 2017

» details   » permalink  » reageer  

David Douglas - Spectators of the Universe (2017)

3 april, 02:03 uur

stem geplaatst

» details  

Etta James - Tell Mama (1967)

Alternatieve titel: The Complete Muscle Shoals Sessions, 3 april, 01:07 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - This Is the Moody Blues (1974)

2 april, 22:49 uur

stem geplaatst

» details  

Supertramp - Brother Where You Bound (1985)

2 april, 20:22 uur

stem geplaatst

» details  

Emmy the Great - Virtue (2011)

2 april, 17:31 uur

stem geplaatst

» details  

Trío Los Panchos & Chucho Martinez Gil - Época Dorada de Los Panchos y Chucho Martínez Gil (1999)

2 april, 16:58 uur

stem geplaatst

» details  

Depeche Mode - Sounds of the Universe (2009)

2 april, 13:33 uur

stem geplaatst

» details  

Poni Hoax - Tropical Suite (2017)

1 april, 14:29 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

K's Choice - Paradise in Me (1995)

1 april, 14:25 uur

stem geplaatst

» details  

Cairobi - Cairobi (2017)

1 april, 00:51 uur

stem geplaatst

» details