Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van E-Clect-Eddy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017, februari 2017, maart 2017, april 2017, mei 2017, juni 2017, juli 2017, augustus 2017, september 2017

Chelsea Wolfe - Hiss Spun (2017)

gisteren om 22:08 uur

stem geplaatst

» details  

George Harrison - George Harrison (1979)

gisteren om 21:19 uur

stem geplaatst

» details  

Nancy Sinatra - Sugar (1967)

gisteren om 12:47 uur

stem geplaatst

» details  

Foo Fighters - Concrete and Gold (2017)

afgelopen zondag om 13:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Living Colour - Shade (2017)

afgelopen zondag om 13:20 uur

De eerste twee nummer Freedom of Expression (F.O.X.) en Preachin' Blues Klinken aardig ruw, dat wil zeggen waarschijnlijk live-in-the-studio opnames, met weinig overdubs. Come On is waarschijnlijk op dezelfde manier opgenomen maar daar hoor je wel dat studio-spielerei en synths/effecten naderhand zijn toegevoegd. Nummer gaat aardig richting Metal, een stuk stevige dan wat ik ken van LC.

De intro van Program en ook wel de rest van het nummer doet denken aan Rage Against the Machine (1992) met in die intro ook geneuzel over "black rockband(s)" eerst wordt Living Colour genoemd, gevolgd door de vraag 'name me another black rockband", om dan met de klassieke Rage Against the Machine riffs te openen, die iedereen zou moeten (her)kennen. Ik hou wel van dat soort grapjes.

Who Shot Ya is dus de Biggie Smalls cover, aanklacht tegen 'zwart-op-zwart' geweld. Always Wrong had een single kunnen zijn geweest, stevig met een kleine hook. Blak Out even genoeg gehad om 'zwart' te zijn.

In de laatste nummers gaat het voet iets van het gas en doen soulvolle doch rockende dames-koren de begeleiding. Ook staat hier een stevige cover van Marvin Gaye's Inner City Blues met daarin variatie's in hard en zacht. Doet het origineel niet vergeten maar dit is een prima stevige uitvoering. Two Side is een ballad zoals er op elk van hun albums wel eentje staat. Deze imponeert echter minder, Glover zit soms ook dicht tegen de limiet van zijn stem. Geen auto-tune te horen op dit album dat is ook erg fijn.

De connectie met Rage Against the Machine was al gemaakt, dit album lijkt meer die kant op te willen. Meer militanter en stevige dan ouder werk van Living Colour. Ik hou van beiden, RATM had het betere debuut album maar wist daarna weinig te imponeren of variëren. LC wist een sterk debuut op te volgen met albums waarin ze verder groeiden en ook hun gevoelige kant lieten zien. LC is de completere band, menig LC album kan de concurrentie aan met elk ander album van RATM behalve dus dat epische debuut. Maar daaraan kan bijna niemand tippen laat staan overtroeven, dus geen schande voor LC.

Dit album is zeer genietbaar, en ondanks dat het jaren op zich heeft laten wachten is er niet echt veel in de studio glad geschuurd noch aangekleed met onnodige franje om artistieke armoede te verhullen. Het is wat het is, stevige Rock van een 'zwarte' band, goed uitgevoerd en nauwelijks aangekleed in de studio. Komt dicht in de buurt van hoe dit live zou / zal klinken. Iets aan de lange kant met 13 nummers, maar ja de fan moest er wel bijna 8 jaar op wachten sinds het laatste complete album (afgezien van een EP).

Favoriete nummers: Program, Always Wrong en Inner City Blues

» details   » naar bericht  » reageer  

The Moody Blues - The Other Side of Life (1986)

afgelopen zaterdag om 23:29 uur

stem geplaatst

» details  

The Waterboys - Out of All This Blue (2017)

afgelopen zaterdag om 18:40 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Herman van Veen - Vallen of Springen (2017)

afgelopen zaterdag om 17:17 uur

stem geplaatst

» details  

Yusuf - The Laughing Apple (2017)

afgelopen zaterdag om 10:57 uur

stem geplaatst

» details  

Ariel Pink - Dedicated to Bobby Jameson (2017)

afgelopen vrijdag om 19:26 uur

Als ik het originele verhaal lees van Bobby Jameson, de achtergrond en inspiratie van dit album, dan wordt je daar niet vrolijk van. Een overhyped act in spé die vervolgens genadeloos faalt met z'n eerste single... en vervolgens tot aan zijn dood afvraagt "wat/waar is het mis gegaan?" Zware kost.

Mijn kennismaking met dit vreemde mannetje Ariel Pink loopt via Weyes Blood en zangeres Natalie Mering, haar album Front Row Seat to Earth (2016) staat in mijn album Top 10 van 2016. Dus Ariel toch maar eens verder verkennen, ook op aanraden van Spotify

Lo-Fi / Psychedelisch / Indie Rock donker, wat tegendraads, zonderling en verhalen over eenzaamheid maar gemaakt met de nodige humor. Acting springt eruit omdat die een soort 70s Funk ritme heeft en naast Feels Like Heaven het meest positief over komt. Death Patrol lijkt voor een bijna vrolijke begin 70s Frankenstein film gemaakt. Meer humor in Santa's in the Closet met iets wat 80s aan doende synths. Dedicated To Bobby Jameson klinkt alsof 70s David Bowie en The Stranglers even meededen naast het orgeltje van Ray Manzarek (The Doors), smakelijk geheel.

De single Time to Live heeft niet veel verstaanbare tekst en wat Drone invloeden, en de fijne chant "time to live, time to die" in de eerste helft. Pas in de twee helft komt de tekst plus wat grunts zoals ik ze ken van Jaz Coleman van Killing Joke. De single Another Weekend is het mooiste nummer van het album, wellicht ook het meest toegankelijke. De teksten goed verstaanbaar en ook waar gemakkelijk een band mee te vormen is. Verder gewoon Psychedelische Pop Rock met veel fijne weird effecten. Verdronken galmen in Lo-Fi in I Wanna Be Young klinkt als een grijsgedraaid bandje in je cassettedeck.

Vanaf Bubblegum Dreams begin ik wel iets te krijgen dat ik wel weet wat Ariel in huis heeft, alle elementen waaruit hij een nummer opbouwt zijn nu wel voorbij gekomen. Door de verdronken zang in Lo-Fi galm is slecht verstaanbaar en bind dus niet gemakkelijk. Pas het iets wat kitchy en Funky Acting trekt weer mijn aandacht. Het album had dus waarschijnlijk 1 a 3 nummers korter gekund en niet 55 maar 44 minuten kunnen duren. Met de pakkende Lo-Fi Punk van Revenge of the Iceman wordt men weer even wakker geschud in de afsluiter "open de fucking door!"... hij staat al open Ariel.

Geen slechte kennismaking met Ariel, genoeg nummers om van te genieten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Ringo Starr - Give More Love (2017)

afgelopen vrijdag om 18:43 uur

"Play it once Sam, for old time sake"

Ben nooit een fan geweest van de Ringo, en waardeer alleen de 'hits' van John en George, maar McCartney is andere koek. Het derde album Ringo (1973) (met bijdrages van John, Paul en George) heb ik wel geteld 2 of 3 keer beluisterd. Een versie van de single Photograph van dat album is hier de afsluiter. Maar het is een ex-Beatle die toch weer wat aandacht van de media voor zich weet te winnen. Dus een keertje of 2 luisteren kan geen kwaad.

Ringo heeft een karakteristieke en dus herkenbare stem maar ééntje waar ik niet veel bij voel. Ook met dat Liverpool accent die er altijd redelijk dik op zat, tegenwoordig is het meer Amerikaans accent geworden. Je moet er van houden. Het is wel raar om te beseffen dat hij één van de productiefste van de fab four is en bovendien nog veel tourt. De Ringo-fans komen niets te kort. De laatste jaren kwam die dus weer in het vizier en toen ik van dit album hoorde met een ruime lijst gastartiesten was ik toch wel een beetje benieuwd wat hij nog kan.

De meeste singles klonken alleraardigst en hij lijkt nog een aardig stem te hebben op z'n 77ste. Maar nadere bestudering doet mij vermoeden dat daar toch veel aan gesleuteld is en de auto-tune gewoon meeloopt. Het punt is Ringo had altijd al een beperkte stem en als je weet wat je niet kan dan kan je daar je stem op aanpassen. Van nature vermijd Ringo dus al stemacrobatiek en dus is het lastiger te horen dat er gesleuteld wordt, dan wel dat je het al bij voorbaat accepteert hoe het klinkt.

Muzikaal kabbelt het lekker door, en door die gastartiesten met al hun ervaring is het ook geen wonder dat het muzikaal gewoon goed te pruimen is. Met We're on the Road Again opent het album met vuur en rockt het lekker weg met Paul op bas en in het achtergrondkoor. Het beste nummer van het album, helaas. Ringo heeft aan alle teksten meegeschreven en hulp gekregen van artiesten als Joe Walsh, Dave Stewart, Gary Nicholson, Peter Frampton, Steve Lukather, Glen Ballard en Van Dyke Parks, niet de minste namen. Nog meer gastartiesten die hun instrumentale bijdrage leverde aan het album zoals Edgar Winter op piano en sax. Verder hield Ringo de touwtje in handen door zelf de productie te doen.

Shake It Up klinkt alsof het 1960 is, voordat de Beatles doorgebroken waren. Alleen met die zangeressen in het koor is het erg duidelijk dat het ver nadien is gemaakt.

De vier bonustracks zijn feitelijk allemaal nieuwe versies ook als Photograph niet als Re-Do wordt aangemerkt. Aardige versie maar meer de herkenning die me aanspreekt, Don't Pass Me By geen verbetering in deze versie wel iets levendiger einde.

Ik twijfel ergens tussen 3* en 3,5* en rond het maar af naar boven, hij verdient een beetje extra krediet voor het stug volhouden en een entertainer te blijven misschien vergelijkbaar met zijn ouwe maat Paul. Ik zal waarschijnlijk wel niet meer dan 3 of 4 keer hier naar luisteren, want er zijn meer nieuwe albums uit die ik liever hoor, bijvoorbeeld deze van de bijna even oude knar Michael McDonald - Wide Open (2017)

» details   » naar bericht  » reageer  

Gary Numan - Savage (2017)

Alternatieve titel: Songs from a Broken World, afgelopen vrijdag om 15:25 uur

stem geplaatst

» details  

Nits - Angst (2017)

afgelopen vrijdag om 01:54 uur

stem geplaatst

» details  

Sparks - Hippopotamus (2017)

afgelopen woensdag om 14:29 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Michael McDonald - Wide Open (2017)

12 september, 15:29 uur

chips... per abuis mijn review gewist... nog maar eens.

Ooit leverde Michael McDonald zijn bijdrage aan Peg en I Got The News op Steely Dan's klassieker Aya. Zo wordt zijn nieuwe album onbedoeld relevant vanwege het overlijden van Walter Becker tien dagen geleden. Ik was al vergeten dat Michael daar op meedeed maar dat soort details komen dan nu weer boven drijven.

Dit album heeft minder te doen met de Jazz Rock en Soft Rock van de 70s dan de Blue-Eyed Soul / R&B / Pop / Rock van zijn latere werk. Maar al die genres zijn terug te vinden op dit album. Toch heeft de man muzikaal niet stil gestaan. Hier en daar hoor ik Gospel, Funk, Latin Rock , Blues Rock en zelfs Alternative Rock invloeden terug. Het opent oud en vertrouwd met Blue-Eyed-Soul en een hnt aan Gospel in Hail Mary. Verrassend is de Bluesy Rock van aansluiter Just Strong Enough had van Joe Cocker geleend kunnen zijn, alleen zitten er hier wel wat violen bij. Hij had hier misschien even Carlos Santana erbij moeten roepen om het net iets meer te doen glimmen ipv de violen. Het wordt aardig zoet maar gelukkig net niet te zoet. Naar het einde ontregeld het koperwerk iets en klinken New Orleans invloeden door, erg fijn. Find It in Your Heart smooth 70s Funky gitaarwerk in de intro en subtiele blazers die doen denken aan de eerste Jazz Rock albums van Chicago.

Half Truth opent ingetogen met harmonica en akoestische gitaar, waarna een wat Alternative Rock stijl wordt aangedikt met elektrische gitaar en als de big drums opstuwen dan gaat het richting Southern Rock. Soms komt zelfs er herinnering aan de cross-over van Living Colour boven, zeker wanneer de gillende gitaren kort mogen soleren. Spelen met zacht en hard en diverse stijlen werpt hier zijn vruchten af. Ain't No Good doet me denken aan het oude solo werk van Sting en ook wel het Pop Rock werk van Bryan Adams. Terwijl er ook heel kort een synth in zit die zo a la Van Halen klinkt, verder wat fijne toms in de eerste helft.

Honest Emotion is één van de Jazz Soft Rock nummers die met z'n violen akelig dicht langs het zoete manoeuvreert maar gelukkig net goed valt. Blessing In Disguise Jazzy / Funky / R&B die wat doet denken aan het werk van Sting op zijn eerste solo albums, met clarinet(?) of is dat een sopraansax? Dark Side begint ingetogen akoestisch als een ballad maar dan komt er fijn drumwerk bij en de gitaar en sluipt dan richting ingetogen Pop Rock.

If You Wanted To Hurt Me klinkt als een iets wat gemakkelijk in zijn 80s 'hit' periode gemaakt had kunnen zijn, heeft ook wat weg van zijn werk met de Doobies alsmede solo werk. De bombast komt halverwege opzetten maar slaat niet door. Beautiful Child is uplifting en rockt goed, subtiel orgel op de achtergrond en een akoestische gitaar. Desondanks valt deze iets minder goed valt. Iets te veel stijl over inhoud.

Too Short opent als een iets wat Funky shuffle, blazers op de achtergrond en een subtiel 60s orgeltje, halverwege kort eenvoudige funky gitaar solo en Michael die vocaal nog even kort de limieten verkent. Het grooved wonderwel prima. Met 5 minuut 22 seconden toevallig ook het kortste nummer op het album. De rest dicht tegen de 6 minuten. Free a Man Nog meer Funk (en Latin Rock) op dit nummer en het duidelijk dat hij met een kleine party wil eindigen, maar wel één met intermezzo's waarin het gas even teruggaat en de melancholie in het koperwerk klinkt die doet denken aan Steely Dan. Ruimte voor solerende saxen, gitaar, de drummer mag ook even los alsmede de organist, eigenlijk gewoon de hele band die hard richting een bombastisch en explosief eind stoomt. Heerlijk.

Alhoewel het album opent met oud en vertrouwd Blue-Eyed-Soul werk zoals ik wel van hem ken heeft het album meer te bieden en is Michael zeker nog niet uitgeblust, noch is het vol met studio-spielerei volgestouwd om inspiratie of motivatie te verbergen. Ook geen auto-tune te bekennen. Hij heeft duidelijk een groep fijne en kundige musici om zich heen die ook iets buiten de paadjes mogen gaan al is dat niet heel ver. Gelukkig is er een brede variatie aan muzikale ingrediënten gebruikt en dat met tempo-wisselingen en beperkte ruimte voor solos maakt het een zeer aangenaam album om naar te luisteren.

Zo is mijn eerste kennismaking met een compleet album van MM zeer positief. De nummers zijn lang en 71 minuten voor 12 nummers vind ik voor mijn Electro Pop Rock oor best wel lang maar het verveeld gelukkig nooit. De nummers zijn redelijk consequent even sterk wat het kiezen van een favoriet lastig maakt. Ook omdat dit een album is wat je vaker moet horen voor iets goed blijft hangen. Wederom een 'oudere' knar die iets goeds op plaat weet neer te zetten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Meridian Brothers - ¿Dónde Estás María? (2017)

11 september, 13:54 uur

Een muzikaal apart gezelschap uit Colombia: op Discogs aangemerkt met Leftfield, Experimental en Psychedelic Rock boven op de Cumbia, Latin, Pop en Electronic. Het is redelijk toegankelijk maar ze kiezen duidelijk voor de minder plat getrapte paden. Het neigt dus naar Avant-garde wat mij betreft.

Naast de bekende Latin instrumenten meen ik ook een cello of viola te horen, het is in elk geval rijk geïnstrumenteerd en zit ook ruim in de percussie wat niet vreemd is voor een Latin band alleen hier is het vaak subtiel. De nummers kabbelen rustig voor in midtempo, een album waar je echt voor moet gaan zitten.

De titels van de meeste nummers zijn ook apart:

¿Dónde Estás María? - waar ben je Maria?
Canto Me Levantó - zang verheft me
Yo Soy Tu Padre, Yo Te Fabriqué - Ik ben je vader, ik heb je gemaakt/gefabriceerd
Entra el Ritmo Antillano - begint het Antilliaanse ritme
Háblame Amigo, Citadino - vertel maar op vriend, stedeling
Cumbia, Eres la Cumbia - Cumbia, je bent de Cumbia
Como Estoy en los Sesenta - Alsof ik in de sixties ben
Estaré Alegre, No Estaré Triste - Ik was vrolijk, ik was niet triest
Él No Está Muerto - Hij is niet dood
No Me Traiciones - Verraad me niet

» details   » naar bericht  » reageer  

L.A. Witch - L.A. Witch (2017)

11 september, 11:59 uur

stem geplaatst

» details  

Midnight Sister - Saturn Over Sunset (2017)

11 september, 00:06 uur

stem geplaatst

» details  

Tori Amos - Native Invader (2017)

10 september, 23:33 uur

stem geplaatst

» details  

John Foxx - Burning Car (1980)

10 september, 15:22 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - Octave (1978)

10 september, 14:21 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - Seventh Sojourn (1972)

10 september, 12:49 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - On the Threshold of a Dream (1969)

10 september, 12:37 uur

stem geplaatst

» details  

Chicago - Presents the Innovative Guitar of Terry Kath (1996)

9 september, 23:56 uur

Een verzamelaar met de focus op de geweldige gitarist van Chicago Terry Kath (1946-1978), ongelofelijk dat de beste man al bijna 40 jaar dood is. Hij drukte zijn stempel op de eerste albums van de band en na zijn overlijden zette de band in op andere muzikale paden die niet door iedereen gewaardeerd werden.

Maar hier is hij nog springlevend en speelt geweldig, zijn lang aangehouden bluesy rock noten is waar ik van hou. Verder had hij een rauwe bluesy stem die geweldig tot z'n recht kwam op nummers zoals An Hour in the Shower

Ik zou zeggen Listen , Once or Twice

» details   » naar bericht  » reageer  

Susanne Sundfør - Music for People in Trouble (2017)

9 september, 21:13 uur

stem geplaatst

» details  

Emily Haines & The Soft Skeleton - Choir of the Mind (2017)

9 september, 17:00 uur

Van de nieuwe nummers waar ik nu kennis mee maak is Legend of the Wild Horse de eerste die me meer het album in trekt. Net als veel andere nummers op dit album zijn Emily's vocalen van veel galm voorzien, af en toe iets te veel voor mij. Op NPR wordt ook Rihanna aangestipt bij het vergelijken, ik hoor het er niet in terug.... misschien dat dit nummer nog het meest lijkt op iets wat Rihanna op ANTI maakte?

Siren is het tweede nieuwe nummer (na de 3 singles) die me aanspreekt, doet ook veel meer denken aan haar oudere werk solo alsmede oud werk van Metric. Sterk, dit had op één van de eerste albums van Metric kunnen hebben gestaan.

Emily doet veel moeite om als een hemelse engel te klinken op dit album, omringt dus met veel galm maar vind het lastig om dit Ethereal te noemen. Dromerig is het zeker, Dromerige singer-songwriter met veel teksten over angsten en pijn, eigenlijk elkaars tegengestelden: dromerig vs angst/pijn. Dat hoor ik ook wel in haar oudere werk maar met minder effect op de stem. En ook minder (Synth)Pop invloeden, gevoelsmatig lag de nadruk toen iets meer op de teksten, stem, piano en sfeer. Nu lijkt die volgorde verandert te zijn: sfeer, piano, stem en dan pas teksten.

Je moet bij haar werk altijd wel iets meer moeite doen om alles wat erin zit te ontdekken en het laat zich niet altijd gemakkelijk aan de nummers onttrekken. Haar oudere werk lijkt mij inhoudelijk meer over haar reactie op de ervaringen van/met anderen. Dit album lijkt meer over haar eigen ervaringen te gaan, meer zelfreflectie.

Wat ik verder hoor is dat 10 jaar meer ervaring in het maken van muziek zorgen dat de nummers ruimer zijn 'aangekleed'. Dit terwijl toch vaak voor een minimale aanpak wordt gekozen met de focus op stem en piano. Toen (circa 2006) zat ze in een Indie Rock band maar tegenwoordig klink Metric meer als Synthpop. Die verschuiving van Indie Rock toen naar (Synth)Pop nu hoor ik ook wel terug op dit album, hoe subtiel dat dan ook uitgewerkt is.

Het stapelen van Emily's stem wordt veelvuldig gedaan op dit album en in opener Planets ( "people drift away" ) klinkt dat prachtig, een engel die tussen de planeten zweeft.

De eerste minuut van Fatal Gift klinkt nog het meeste als een nummer van haar albums van 10 jaar geleden. Maar daarna start de sequencer en plotseling wordt de reflecterende Singer-Songwriter omgetoverd in Synthpop om halverwege dan weer een dromerig intermezzo te hebben waarna het via een Indie Pop Rock verlengstuk weer terug te keren naar de opstomende Synthpop.... het is een kleine rollercoaster dit nummer. Waar ik even aan moest wennen maar nu wel beschouw als het beste nummer op het album.

Strangle All Romance minimalistisch Singer-Songwriter, bijna alleen haar stem met een nauwelijks hoorbare akoestische gitaar in de verte. Kort, to-the-point, eenvoud en ook krachtig.

Wounded "Girl, you got a wounded look - Give it a rest - Lay your weapon down beside my bed" iets wat bitterzoet.

Nihilist Abyss "I meant what I said back then but the danger now is all my anger spinning out of orbit toward the nihilist abyss"

Minefield Of Memory "I stay with my memories - And it's a minefield of memory" inderdaad helaas waar het geheugen kan verraderlijk problemen geven, zelfs als je eigen geheugen goed is kan die van een ander problemen veroorzaken.

Perfect On The Surface Emily's 'meaning of life' zal ik het maar noemen, piano klinkt hier heerlijk onder de bombast van de gestapelde stemmen. Een eenvoudig nummer zonder veel inhoud (ondanks de titel) maar wel 'perfect op het eerste gezicht'

Van de titeltrack Choir Of The Mind had ik iets meer verwacht, ondanks het 'spoken word' gedeelte... zal het lange nummer vaker moeten horen om het echte verhaal te ontdekken.

De Jazzy piano intro van Statuette doet me denken aan de nummers van The The - Soul Mining (1983) daarom na Fatal Gift mijn op één na favoriete nummer. "With the soil that you borrow - And the moral you deny - You can buy the eyes of the world - Better than me (You’re better than me)"

Heb een beetje hetzelfde met dit album als met Blondie - Ghosts of Download (2014) en Client - Authority (2014); in de afmix zit te veel hoog verwerkt, geeft nog meer focus op de galm en dat vind ik niet altijd mooi uitpakken. Kostte meer moeite om die albums te waarderen maar uiteindelijk vond ik ze toch erg goed. Hoop dat dit dan ook zo zal vergaan met deze nieuwe van Emily Haines.

Een uur is best lang en mogelijk voor de niet fan net iets te weinig variatie. Zelf kan ik hier gemakkelijk 4x achter elkaar naar luisteren, maar wel terwijl ik bezig ben in huis.

» details   » naar bericht  » reageer  

Carmen Villain - Infinite Avenue (2017)

9 september, 01:26 uur

stem geplaatst

» details  

Cairobi - Inside Your World (2017)

8 september, 23:56 uur

stem geplaatst

» details  

Matt Bianco - Gravity (2017)

8 september, 23:18 uur

Matt Bianco lijkt nu nog maar een solo-project gezien dat alleen Mark Reilly nog op de hoes staat.

Matt Bianco was altijd al sterk beïnvloed door de Latin Jazz maar hadden wel een Pop basis op hun eerste albums. Die Pop basis is nu geheel verdwenen en is het puur Latin Jazz, het ontwijkt elke vorm van experiment en dus blijft alles binnen die genre lijntjes. Mooi uitgevoerd maar met net iets te weinig spanning voor wie niet dagelijks naar Jazz luistert. Gelukkig krijgt hij op meerdere nummers bijstand van dames die meezingen, het zijn soms bijna duetten, maar hun namen moeten blijkbaar een mysterie blijven.

De stem van Mark Reilly klinkt nog prima dat was al duidelijk van zijn EP's met de jongens van New Cool Collective waarmee hij in de afgelopen 2 jaar heeft samengewerkt. Die releases klinken iets spannender ook door de Funk invloeden daarop.

Wel is het fijn om voor de afwisseling eens geen auto-tune of drumcomputer of andere studio-spielerei te horen. En de saxofoons toeteren erg fijn.

Album voor laat op de avond, wanneer het buiten koud en kil wordt... zoals nu.

» details   » naar bericht  » reageer  

Blanck Mass - World Eater (2017)

8 september, 20:05 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Pains of Being Pure at Heart - The Echo of Pleasure (2017)

8 september, 17:40 uur

stem geplaatst

» details  

LCD Soundsystem - American Dream (2017)

8 september, 16:17 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Nosoyo - Resonate (2017)

7 september, 17:48 uur

stem geplaatst

» details  

T. Rex - Remixes (2017)

5 september, 23:53 uur

stem geplaatst

» details  

The Clientele - That Night, a Forest Grew (2008)

5 september, 15:14 uur

stem geplaatst

» details  

Nina Miranda - Freedom of Movement (2017)

5 september, 11:42 uur

Braziliaans / Samba / Tropical getinte Pop, grotendeels wat ingetogen / mellow, vleugje Ambient en Trip Hop goed genietbaar en genoeg variatie maar ook iets aan de 'lichte' kant. Goed voor zomerse dagen en zwoele avonden.

Lost in Manchester is iets meer uptempo, echo's van Talking Heads, zeer goed te pruimen. Verder ook uptempo en interessanter I AM...

De manier waarop ze delen van The Surfer zingt klinkt als The Worker van Fischer-Z.

» details   » naar bericht  » reageer  

Rhinos Are People Too - Hello from the Gutters (2017)

4 september, 21:49 uur

stem geplaatst

» details  

Steely Dan - Two Against Nature (2000)

4 september, 17:05 uur

stem geplaatst

» details  

Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)

4 september, 17:01 uur

stem geplaatst

» details  

Nicole Atkins - An Audiotree Live Session: August 9, 2017 (2017)

4 september, 11:11 uur

Een prima live-in-de-studio registratie van Nicole Atkins met allemaal nummers van het nieuwe album Goodnight Rhonda Lee (2017).

Het is duidelijk dat Nicole Atkins een mooie soulvolle en krachtige stem heeft die ook zonder studioproductie-franje goed uit de verf komt. Niet dat de albumversie van veel opsmuk voorzien zijn want deze versie hier verschillen niet noemenswaardig veel af van die versies.

De beste nummers: A Little Crazy en Listen Up

» details   » naar bericht  » reageer  

Orchestral Manoeuvres in the Dark - The Punishment of Luxury (2017)

3 september, 23:06 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Kedr Livanskiy - January Sun (2016)

3 september, 18:53 uur

stem geplaatst

» details  

Alvvays - Antisocialites (2017)

2 september, 21:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Sheila E. - Iconic (2017)

Alternatieve titel: Message 4 America, 2 september, 16:53 uur

Sheila Escovedo is na Wendy & Lisa mijn favoriet uit de voormalige entourage van Prince dus krijgt ze in elk geval een luisterbeurt en een kans om te laten horen wat ze nog in huis heeft.

Zo te horen, meer dan genoeg kundige musici rond Sheila E. en haar stem gaat ook nog prima mee (maar gaat richting die van Mavis Staples). Vergeet niet dat ook zij nog maar een paar maanden verwijdert is van haar 60ste verjaardag Dat zie je niet af van de foto op de hoes maar ik heb andere foto's gezien waarop je de extra kilos en rimpeltjes wel ziet.

Het sobere en iets sombere Blackbird is inderdaad ook een cover van het Beatles nummer. Ze zal wel iemand speciaal in gedachten hebben bij het zingen ervan.

Het slow-funky One Nation Under a Groove / Mothership Connection is één van de betere nummers op het album. Het grootste probleem van dit album is dat het allemaal degelijk klinkt maar nergens echt sprankelt, uitdaagt of buiten de lijntjes gaat.

Ze hadden beter dit 'live' of 'live-in-the studio' moeten opnemen, beter dat niet elke noot 100% goed zit en er 'foutjes' in sluipen waardoor het iets levendiger klinkt. Zoals in de tweede helft van America: Free. Bij de opening van dit nummer moet ik automatisch denken aan het geweldige origineel en dan valt haar versie in eerste instantie tegen maar doordat het doorzetten in een jam dat het dan toch nog goed komt.

Met het zoetige What the World Needs Now Is Love sluit het af en haar stem klinkt alsof het achter een film / filter zit, ze hadden een ander effect moeten kiezen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Diva Destruction - Passion's Price (2001)

1 september, 21:53 uur

stem geplaatst

» details  

Old Sea Brigade - Cover My Own EP (2017)

1 september, 16:48 uur

De in Nashville wonende singer-songwriter Ben Cramer (niet te verwarren met onze eigen Ben Cramer ) komt al weer met zijn derde EP in 2 jaar en deze zit muzikaal dichter bij mijn voorkeur. Ondertussen opgepakt door een major label Nettwerk.

Het is Folky / singer-songwriter maar schuift op richting Post-Rock, alhoewel het elders aangeduid wordt als 'southern gothic'. De akoestische gitaar wordt langzaam en subtiel verdrongen door een elektrische en ook wat ritmische sfeer uit een 'kastje' en hier en daar schuift de piano ook aan.

Zijn stem klinkt een beetje als die van de zanger van Band of Horses

» details   » naar bericht  » reageer  

Daughter - Music from Before the Storm (2017)

1 september, 12:14 uur

stem geplaatst

» details  

Neil Young - Hitchhiker (2017)

31 augustus, 15:36 uur

stem geplaatst

» details  

Nele Needs a Holiday - It's My Party (2014)

30 augustus, 19:18 uur

Het is moeilijk om erkenning te krijgen voor Pop muziek met een flink dosis humor! Wordt meestal afgedaan als kleinkunst of cabaret. Aan de andere kant worden ook Herman van Veen en Boudewijn de Groot daartoe gerekend, geen slecht gezelschap.

Nummers zoals Loser's Twist doen een beetje denken aan 60s Teen Pop. En deze Belgische Nele Van den Broeck heeft een prima stem, de nummers zitten prima in elkaar met een fijne variëteit aan instrumenten (inclusief piano en trompet / tenorsaxofoon). Niet gepolijst, klinkt bijna live opgenomen in de studio. En nummers als What am I to Do doen me denken aan het werk van The New Pornographers meets Katzenjammer

» details   » naar bericht  » reageer  

Bonne Aparte - Scum Party (2017)

30 augustus, 18:50 uur

stem geplaatst

» details  

MOTOR - Man Made Machine (2012)

29 augustus, 18:23 uur

stem geplaatst

» details  

VCMG - Ssss (2012)

29 augustus, 17:12 uur

stem geplaatst

» details  

Martin L. Gore - Counterfeit e.p (1989)

29 augustus, 12:22 uur

Een covers EP van Depeche Mode lid Martin L. Gore.

Compulsion - het origineel is van Joe Crow - Compulsion (2015) (single 1982)

In a Manner of Speaking - het origineel is van Tuxedomoon - Holy Wars (1985)

Smile in the Crowd - het origineel is van The Durutti Column - Another Setting (1983)

Gone - het origineel is van The Comsat Angels - Sleep No More (1981)

Never Turn Your Back on Mother Earth - het origineel is van Sparks - Propaganda (1974)

Motherless Child (traditional)

Een fijne EP waar ik maar 3 originelen van ken, die van Tuxedomoon en Sparks, plus de afsluiter Motherless Child zou eigenlijk iedereen wel moeten kennen want het is enorm vaak gecoverd.

Doen de originelen niet vergeten en Martin geeft er ook weer geen heel erg eigen draai aan. Diverse originele nummers zijn daarvoor ook iets te rustig. Dan is het cover album van Siouxsie & The Banshees - Through the Looking Glass (1987) ééntje die bij mij meer indruk maakt. Daarop staat trouwens ook een cover van diezelfde Sparks, maar dan vind ik de cover van Martin fijner dan die van Siouxsie.

Van de week maar eens de originele erbij pakken van deze EP. Gone klinkt fijn, benieuwd hoe het origineel klinkt.

'Counterfeit' > Engels voor 'namaak / nep / kopie / vervalst'

» details   » naar bericht  » reageer  

Japanese Breakfast - Soft Sounds from Another Planet (2017)

28 augustus, 23:02 uur

stem geplaatst

» details  

Gene Loves Jezebel - Dance Underwater (2017)

28 augustus, 22:24 uur

Ze zijn terug... niet dat ik ze gemist heb, maar het is zo'n band waarvan je de naam gemakkelijk onthoud ook als je niet weet welk nummer daar bij hoort.

Dit is een alleraardigste terugkeer, alleen helaas hier en daar iets te veel effect op de stem van de zanger (al dan niet om iets te verbergen). Muzikaal zit het goed in elkaar, nergens vernieuwd maar het klinkt gewoon lekker. Geen Gothic Rock zoals weleer maar een soort ingetogen Alternative Rock, met heel fijne gedoseerde gitaren.

Bij de tournee moet je even opletten want er zijn twee act die deze bandnaam gebruiken, elk van de broertjes Aston heeft zijn eigen band. Dit album is dus van Jay Aston en niet van Michael.

» details   » naar bericht  » reageer  

Pépite - Les Bateaux (2016)

28 augustus, 17:46 uur

It's only Pop but I like it

Deze fijne Franse Pop, met voor de verandering eens een zanger ipv een 'zuchtmeisje'. Heeft Psychedelische invloeden maar ik hoor er ook wel 80s Dreampop invloeden in. Ook neigingen naar Indie Rock maar dan wel met een wat iele gitaar die subtiel verwerkt is in de nummers.

» details   » naar bericht  » reageer  

Zola Jesus - Stridulum II (2010)

28 augustus, 11:27 uur

stem geplaatst

» details  

The War on Drugs - A Deeper Understanding (2017)

28 augustus, 00:40 uur

stem geplaatst

» details  

Girl Ray - Earl Grey (2017)

27 augustus, 22:37 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Nadine Shah - Holiday Destination (2017)

27 augustus, 21:11 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Queens of the Stone Age - Villains (2017)

27 augustus, 10:50 uur

stem geplaatst

» details  

Jen Cloher - Jen Cloher (2017)

25 augustus, 22:25 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Mynabirds - Be Here Now (2017)

25 augustus, 13:19 uur

Het album Generals (2012) van The Mynabirds ooit een luisterbeurt gegeven maar daarna niet veel meer dan wat losse nummers. Ik was in de veronderstelling dat de nieuwe van Susanne Sundfør - Music for People in Trouble vandaag zou uitkomen maar niet dus, deze moet dan maar even als alternatief gelden. Niet dat ze enorm op elkaar lijken.

Een fijne mix van Indie Pop / Synthpop / Indie Rock en zelfs door de saxofoon in enkele nummers lijken die wel wat op New Wave. Fijn is ook het iets stevigere Witch Wolf met prominente bas en wat grommende gitaar... doet ook wat Engels aan. De nummers passen goed bij elkaar maar hebben genoeg variatie om het interessant te houden. Zo heeft Ashes in the Rain een mellow 80s vibe door een subtiele bass-synth en Tom-fills uit een drumcomputer(?) . Gevolgd door een piano gedragen Hold On, een ballad met Beatlesque en Wings trekjes en grootse koortjes.

De 3 singles waren: Golden Age, Shouting at the Dark en Cocoon waarbij 'Shouting...' de meest energieke is. De eerste beluistering valt goed, met ruimte om te groeien, verrassing van deze vrijdag.

» details   » naar bericht  » reageer  

Loreen - Nude EP (2017)

25 augustus, 00:26 uur

Sinds ze met Euphoria het ESC won is het verrassend stil gebleven rond Loreen maar vijf jaar na het laatste album release is er dan eindelijk iets nieuws. Vreemd genoeg slechts een EP met 3 nummers waarvan de afgelopen weken al 2 als single waren verschenen.

Sinds 2012 zijn er diverse singles uitgebracht die niet op deze uitgave terecht zijn gekomen: Paper Light, I'm In It With You, Under Ytan en Statements. Samen met die nummers en een paar remixes zou je een compleet nieuw album kunnen vullen ipv een EP! Het optreden een paar jaar terug in de Melkweg was apart met haar vreemde kleding (een reddingsvest om!?). Ze is duidelijk een vreemd eend in de Pop/Dance scene, maar wel ééntje die prachtige nummers maakt (vindt ook mijn vriendin).

Het is vooral jammer dat I'm In It With You hier niet op staat, Body en Jungle zijn heerlijke nummers maar voorgenoemde track staat daar nog net iets boven. Een heerlijke EP maar de vraagt blijft wanneer komt er dan een volledig album aan of in elk geval ééntje waarop alles staat wat in de afgelopen 5 jaar op single is verschenen? Of is dat voor haar een achterhaal concept?

» details   » naar bericht  » reageer  

TeenCanteen - Sirens (2017)

25 augustus, 00:12 uur

stem geplaatst

» details  

Rebekah Del Rio - Love Hurts Love Heals (2011)

22 augustus, 11:00 uur

stem geplaatst

» details  

Janis Ian - Breaking Silence (1993)

21 augustus, 23:40 uur

stem geplaatst

» details  

Dandylion - Images Under Construction (2012)

Alternatieve titel: Part Three, 21 augustus, 15:05 uur

Op de derde EP van Marianne Sveen gaat ze vanaf het begin op de elektronische tour. Ook dit is duidelijk een andere stijl dan ze speelde in Katzenjammer de Noorse act waar ze tot begin 2016 lid van was.

De elektronische Dance Pop bombast domineert in de opener Never Look Down en wordt enigszins doorgetrokken in Close to You maar die heeft meer Rock invloeden. Met Supposed to Have Wept komt de rust even terug in een fijn Folk Pop nummer die ook door haar band opgenomen had kunnen worden. Terug naar de donker elektronische Pop in Don't Take Me Dancing waarop je lastig kunt dansen door de tempowisselingen. Mama Bear doet wat Beatlesque aan, violen, meerstemmig en een elektronisch einde met piano.

De dominantie van de piano op de eerste 2 EP's is hier grotendeels verdwenen, Marianne kan duidelijk haar ei kwijt in meerdere genres. Misschien dat ze daarom die band verliet... wachten op een volledig album want hier na kwam nog wel een verzamelaar uit met een selectie van de 3 EP's maar verder weinig behalve een single in Hvil Meg 2014... ik vermoed dat er tot 2018 gewacht moet worden. Want tot zover is al haar werk prettig om naar te luisteren.

» details   » naar bericht  » reageer  

Dandylion - Images Under Construction (2012)

Alternatieve titel: Part One, 21 augustus, 14:08 uur

Dandylion is de moniker die Marianne Sveen gebruikt voor haar werk buiten Katzenjammer de feestelijke Noorse Folk Rock Pop groep waar zij deel van uitmaakte tot begin 2016.

Dit is de eerste van 3 EP's met solo werk waar de piano vaak een prominentere plek krijgt en het ook ingetogener is dan de grotendeels vrolijke muziek van Katzenjammer.

The Monster calls... Een wat donker sfeervol piano gedragen nummer, accent op haar fraaie stem.

Bring Magic Back na het donkere openingsnummer, verlichting met violen.

De Jazzy Pop van Significant Other lijkt nog het meest op iets wat ook voor Katzenjammer gemaakt had kunnen worden.

Don't Let It Bring You Down is een prima cover van een Neil Young nummer, ingetogen maar met een fijn stukje meerstemmige bombast in het intermezzo.

The End opent donker rond de piano om daarna meer folky kleur te krijgen, ook hier meerstemmig. Gaat dan wel uit als een nachtkaars.

» details   » naar bericht  » reageer  

Dandylion - Images Under Construction (2012)

Alternatieve titel: Part Two, 21 augustus, 13:12 uur

Dandylion is de moniker die Marianne Sveen van Katzenjammer gebruikt voor haar solo werk. Toch als ik dit hoor klinkt het alsof er een band staat, die duidelijk geen tot weinig gebruik maakt van de mogelijkheden die een studio biedt (effecten / sequencers etc) en daardoor klinkt het iets ruw, zelfs een beetje rammelend, net niet Lo-Fi. Het doet me daarom ook denken aan het eerste solo album van Paul McCartney waarop hij alles zelf deed en wat veel probeersels opleverde. Ik krijg het gevoel dat Marianne net als Paul ook probeerde te bewijzen dat ze een album op haar eentje kan dragen. Dat kunnen ze zeker. Maar zoals de titel van dit release al aangeeft "Under Construction".

Het zeer ingetogen, om niet te zeggen donkere, afsluiter The Ballade of the Dandelion is mijn favoriet. Gedragen door piano en Marianne stem en niet veel meer. Vreemd genoeg heeft deze het niet gered tot de verzamelaar met een selectie van de drie losse EP's.

» details   » naar bericht  » reageer  

St. Tropez - Debate (2017)

20 augustus, 21:16 uur

stem geplaatst

» details  

Celia Cruz - Azucar Negra (1993)

19 augustus, 12:57 uur

IN 1993 was Celia al 67 toen dit album gemaakt werd bij een major label. Het is dan jammer dat ze toch op de productie beknibbelt hebben wat betreft de synths. In de 90s was House en de daarbij behoren synths en sequencers/drumcomputer natuurlijk doorgebroken maar hadden gelukkig(?) geen invloed op dit album. Alleen de synth-klanken die hier gebruikt worden klinken te veel op de voorgrond, te iel, te schel en daardoor iets te goedkoop. Dat is jammer want voor de rest is het een aardig album.

Voor een Latin / Salsa / Son Cubano album zit er genoeg variatie op zoals de wat tragere Bolero, Bolero en De la Habana Hasta Aqui maar ook het Salsa nummer Que Suenen Las Palmas is gewoon een prima nummer. Terwijl in de intro van het melancholische Te Busco (ik zoek je) nog flarden hoort van haar wereldhit Guantanamera

Dat Celia nog relevant zou blijven binnen de Latin gemeenschap tot op hoge leeftijd bewees ze door 5 jaar later nog een grote hit te score met haar (dansbare) versie van La Vida Es Un Carnaval

Er zijn miljoenen Salsa albums gemaakt waarvan je de ene niet of nauwelijks onderscheid van de ander maar deze is goed te pruimen als je je over de synths heen kunt zetten. De zeer herkenbare stem van Celia was nog redelijk goed en de teksten en arrangementen zijn okay ook als ze veel betere albums heeft gemaakt in haar 55 jaar in de muziek.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Trammps - Disco Inferno (1976)

18 augustus, 22:06 uur

stem geplaatst

» details  

EMA - Exile in the Outer Ring (2017)

18 augustus, 18:38 uur

stem geplaatst

» details  

Sevdaliza - Ison (2017)

18 augustus, 14:51 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Rainer Maria - Rainer Maria (2017)

18 augustus, 14:36 uur

stem geplaatst

» details  

The Accidentals - Odyssey (2017)

18 augustus, 12:54 uur

Ook dit album is via crowdfunder PledgeMusic tot stand gekomen.

Folk / Rock / Pop aldus Amazon en op Wikipedia staat dat ze een eclectische mix van stijlen gebruiken waaronder: Indie Folk, Pop, Jazz, Bluegrass, Rock en klassieke muziek. Er zit inderdaad flink wat variatie in maar voor mij te weinig om dit echt eclectisch te noemen. Op de één of andere manier is het net iets te braaf daarvoor, zelfs als ze niet netjes binnen één genre kleuren. Anders gezegd de nummers passen goed bij elkaar en nergens valt een nummer echt uit het gareel.

De eerste drie nummers waren singles, en verder valt Cut Me Down (met een hint van Indie Rock) en Chekhov's Gun me positief op. Die laatste doet wat Arcade Fire-achtig aan. De single Memorial Day doet me denken aan 80s one-hit-wonder(?) Fairground Attraction. Odyssey met subtiel orgeltje en incidenteel fijn meerstemmige zang is een prima opener van het album (hoor ik daar ook een mandoline?)

Er is genoeg om van te houden maar 13 nummers en bijna 50 minuten voel wat lang aan zo bij de eerste beluistering. Wellicht een groeier..?

» details   » naar bericht  » reageer  

Anne Murray & Glen Campbell - Anne Murray & Glen Campbell (1971)

17 augustus, 21:40 uur

stem geplaatst

» details  

The Cadillac Three - Legacy (2017)

17 augustus, 16:46 uur

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren via eens stream van NPR first listen

Country is niet echt mijn ding maar van de week al eens Glen Campbell (R.I.P.) beluistert dus waag ik me wel aan een paar nummers en zie of die uitnodigen om meer te luisteren

edit: Okay dit heeft een hele lading Rock erbij, met vooral een roestige emmer aan Southern Rock En met die stem van de zanger en de foto op NPR waan je je ook in Redneck / Hillbilly county

Zodoende goed te pruimen voor wie niet van pure Country houdt, geen zoete 70s Country dus!

singles: Dang If We Didn't. American Slang (verrassend goed dansbaar), Demolition Man (voor de verandering eens GEEN cover van Sting, maar eerder een knipoog naar Miley's Wrecking Ball) en Legacy (enigszins rustige afsluiter)

» details   » naar bericht  » reageer  

Bedouine - Bedouine (2017)

17 augustus, 14:36 uur

stem geplaatst

» details  

Angharad Drake - Sword (2015)

17 augustus, 14:31 uur

Fijn subtiel getokkel en een zeer aangename stem, ook rijk aan percussieve details doet soms Tribal / Middeleeuws / Keltisch aan, en hinten van Ethereal.

Omdat ik haar mooie gezichtje zag staan bij de luistergeschiedenis van een Last.fm / MuMe volger maar ook eens gewaagd aan een beluistering van een paar van haar nummers. Dat viel meteen goed.

Haar werk staat ook op Bandcamp met deze tags: Folk, Acoustic band, drums, female vocals, singer-songwriter. En ook 'Drum and Bass' ik neem aan dat ze daarmee bedoelde dat sommige muzikale aankledingen sober zijn met slecht drum en bas want met die energieke en dansbare stijl Drum and Bass heeft het niets te maken.

Voor de fans van haar (Australische) landgenote Juanita Stein of de Engelse Siobhan Wilson, Nadia Reid, Bedouine aldus Last.fm

» details   » naar bericht  » reageer  

Bomba Estéreo - Ayo (2017)

17 augustus, 13:50 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - Sur la Mer (1988)

16 augustus, 23:48 uur

stem geplaatst

» details  

The Staves - If I Was (2015)

16 augustus, 18:14 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Bebe Rexha - All Your Fault Pt. 2 (2017)

16 augustus, 12:40 uur

stem geplaatst

» details  

Kesha - Rainbow (2017)

16 augustus, 11:54 uur

stem geplaatst

» details  

Guty Cárdenas - La Voz de Guty Cardenas (1962)

16 augustus, 11:32 uur

stem geplaatst

» details  

Melanie De Biasio - No Deal (2013)

16 augustus, 00:28 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Burning Peacocks - Love Réaction (2016)

15 augustus, 23:44 uur

stem geplaatst

» details  

John Waite - Wooden Heart (2017)

Alternatieve titel: Acoustic Anthology, Volume 2, 15 augustus, 22:57 uur

John Waite de voormalige zanger van The Babys en Bad English heeft zijn oude werk eens in een Folky / Singer-Songwriter stijl verpakt op dit album. Van zijn solo werk ken ik niet veel, ik kijk dan vooral uit naar zijn werk met The Babys. Setting John met een akoestische gitaar, zijn zang en af en toe een bas of ander instrument erbij. John's stem is nog prima en het gitaarspel ook.

Catch the Wind met mondharmonica overgangsstuk doet wat aan Neil Young denken.

In Missing You probeert hij de iets wat bombast van het origineel herleven, zover dat akoestisch gaat, maar zelf had ik liever een ingetogen versie gehoord.

De tekst van Isn’t It Time staat gewoon en deze versie doet geen afbreuk aan het origineel.

Masterpiece of Loneliness wordt voor de verandering door een piano gedragen en een synth die wat subtiel viool-partijen speelt.

Head First is ook al zo'n heerlijk nummer dat hier wat zang precies dezelfde stijl volgt als op het origineel maar nu slechts met een akoestische gitaar.

Van de nummers die ik niet ken maakt Bluebird Café de meeste indruk.

Hanging Tree is een prima afsluiter, iets wat donkerder.

Discogs kent ook een EP uit 2014 met dezelfde naam en dezelfde insteek en dat verklaard dat ze Vol. 2 is genoemd. Daarop wordt de gitaar gespeeld door Shane Fontayne, de bas door Tim Hogan en percussie Rodger Carter, percussie is hier nauwelijks aanwezig.

Een album voor later op de avond met een boek erbij. Klinkt prima maar ik prefereer nog altijd de originele elektrische versies boven deze, maar wie weet dat het live meer gaat leven?

» details   » naar bericht  » reageer  

Trailer Trash Tracys - Althaea (2017)

15 augustus, 20:31 uur

Ah, lees net dat dit album gekoppeld is aan een film met dezelfde naam Althaea van de Filipijnse filmmakers Raya Martin en Charles Salazar. Dus eigenlijk is dit dus meer een score...?

Althaea (trailer)

Dreampop... doet wat zoet aan en ook zitten er wat muzikale referentie's aan Azië in zal wel door de film ingegeven of geïnspireerd zijn. De synths klinken wat 80s. Toevallig van de week de fijne EP Lomboy - South Pacific (2017) beluisterd en daar past deze goed naast. In nummers als 100 Aspects of the Moon hoor je iets van herinneringen aan Ryuichi Sakamoto - Merry Christmas Mr. Lawrence (1983) maar dan met een Hawaiiaanse twist.

Ook na de eerste beluistering blijven de singles Eden Machine en Siebenkäs de meest interessante.

Meer een album om relaxed mee wakker te worden of om de dag mee af te sluiten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Frankie Rose - Cage Tropical (2017)

15 augustus, 16:17 uur

stem geplaatst

» details  

Garland Jeffreys - Garland Jeffreys (1973)

15 augustus, 12:35 uur

Garland Jeffreys' eerste solo album, de man zelf maakte er van de week reclame voor op FB, het album zou nu eindelijk beschikbaar zijn gekomen op Spotify. Dat klopt niet helemaal, soms komen releases op streaming-sites beschikbaar om dan weer geruisloos te verdwijnen en opnieuw te verschijnen. Al dan niet met of zonder ontbrekende nummers. Het is echter zijn album Garland Jeffreys & Grinder's Switch (1970) die daar nog steeds niet te vinden is, het enige album die ik nog niet ken.

In principe weinig verschil tussen dit album uit 1973 en het meest recente 14 Steps to Harlem (2017): wel 44 levensjaren daar tussen! Garland is altijd een Bluesy singer-songwriter geweest en gebleven bij wie de stem en de teksten een prominente plek krijgen en altijd ruimte voor sociale kritiek met name raciale ongelijkheid / confrontatie's. Ik kende hem pas vanaf de hit-single Matador uit 1979 en toen hij in 1992 zijn eerste come-back(?) maakte met Don't Call Me Buckwheat (1992) en de hit Hail Hail Rock 'N' Roll was ik definitief om.

In Bound to Get Ahead Someday komt naast de Bluesy singer-songwriter stijl ook even Reggae / tropische ritmes in beeld. Terwijl Eggs zowel wat Latin grooves heeft als een Southern Rock sfeertje en wat Gospel met die koortjes.

Het eerste solo album is wat mij betreft meteen één van de betere albums van Garland, het opent (en sluit) haast minimalistisch / sober / eenvoudig met weinig instrumentatie in de eerste twee nummers. Maar langzaam wordt de variatie groter en komen ook Soul en Rock voorbij. Maar bijvoorbeeld ook een piano gedreven melancholische slaapliedje Lon Chaney, die geïnspireerd lijkt door het werk van zijn 'highschool buddy' Lou Reed - Transformer (1972).

Het wat zoete en soulvolle Lovelight behoort tot mijn favorieten, daarnaast: het licht Rockende She Didn't Lie, groovende Blues Rock n Roll op True to Me en Harlem Bound

» details   » naar bericht  » reageer  

Jose Alfredo Jimenez - Personalidad (1992)

14 augustus, 18:38 uur

stem geplaatst

» details  

Jose Alfredo Jimenez - Personalidad (2016)

Alternatieve titel: Vol. II, 14 augustus, 18:38 uur

stem geplaatst

» details  

The Lumes - Lust (2015)

14 augustus, 12:13 uur

Op hun Bandcamp noemen ze het zelf: alternative, indie, noise, post-punk, wave, Discogs noemt naast Noise ook nog: Post-Rock en dat is waar ik dit nog het meest mee associeer. Van het stevigere soort dus Post-Punk is op zich niet heel raar.

Prima eerste kennismaking

» details   » naar bericht  » reageer  

San Pascualito Rey - Todo Nos Trajo Hasta Hoy (2017)

13 augustus, 22:25 uur

Ook deze compleet uit het oog verloren na de fijne single En la Oscuridad (in het donker). De eerste beluistering bevalt prima.

De bandnaam is gebaseerd op een 'heilige' wiens altaar in Guatemala staat: deze heilige wordt ook wel aangemerkt als "de beschermheilige van de begraafplaats", maar vreemd genoeg ook van de dood, de liefde, ziektes, genezing.... en wraak. Ik vind dat die heilige er gewoon eentje moet uitkiezen

Weelderige Latin Rock / Alternative Rock die stevig uit de hoek kan komen met een mystiek geluid, de iets donkere stem van de zanger (Pascal) past daar prachtig bij.

Ik begin met 3,5* maar ik vermoed dat die rap verhoogd zal worden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Eugenia León - Agua de Beber (2011)

Alternatieve titel: Bossa Nova & Boléros, 13 augustus, 01:30 uur

Een heerlijk album voor zwoele zomerse avonden.

Op haar 55ste was Eugenia León een Mexicaanse zangeres met een hele staat van dienst waar ik nauwelijks kennis van heb toen ze dit album uit bracht. Als vertolkster van Nueva Trova (Latin Folk) met uitstapjes naar Bolero (Ballads) en Latin Jazz is de keuze voor een album met Braziliaanse invloeden niet heel erg vreemd. Er zijn vast Braziliaanse acts die hun lands eigen werk beter kunnen vertolken of met met meer fantasie maar deze is ook erg fijn.

Het zijn maar een paar nummers die echt van Braziliaanse oorsprong zijn en die zijn hier veel al vertaalt van het Portugees naar het Spaans. Lijkt me een wijze keus, laat het Portugees aan de Brazilianen en probeer een eigen draai te geven aan de oorspronkelijke composities.

De uitvoeringen zijn gelukkig niet te smooth of te glad gepolijst en er is veel ruimte voor de fijne stem van Eugenia, dat is eigenlijk het sterkste aan dit album.

Hierna zou ze nog vaker over de Mexicaanse grens kijken voor inspiratie in de ook al zeer geslaagde albums Ciudadana del Mundo, Volume 1 (2013) en Ciudadana del Mundo, Vol. 2 (2013) (wereldburger 1 en 2).

» details   » naar bericht  » reageer  

Charly Bliss - Soft Serve (2014)

12 augustus, 22:28 uur

De debuut EP heeft alle ingrediënten die later terugkwamen op het eerste volledige album Guppy het is alleen vreemd dat ze die pas in 2017 uitbrachten.

De eerste twee nummers worden gezongen door zangeres Eva Hendricks en het derde nummer Strings door Spencer Fox (actor, voice actor, singer, musician, comedian)... dat is ook het minst interessante nummer. Opener Love Me is het beste nummer van de EP.

Ook de karakteristieke gilletjes van Eva zijn nog niet heel prominent aanwezig. Die waren dan weer wel duidelijk aanwezig op de volgende EP On Audiotree Live (2016) maar die uitgave vind ik maar van matige kwaliteit zowel in de opnames als in de uitvoering.

» details   » naar bericht  » reageer  

Juana Molina - Halo (2017)

12 augustus, 21:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Briana Marela - Call It Love (2017)

12 augustus, 12:23 uur

stem geplaatst

» details  

Matt Johnson - Burning Blue Soul (1981)

11 augustus, 23:32 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Couch Slut - My Life as a Woman (2014)

11 augustus, 22:06 uur

stem geplaatst

» details  

Couch Slut - Contempt (2017)

11 augustus, 22:05 uur

stem geplaatst

» details  

Colleen - I Surrender (2017)

11 augustus, 22:05 uur

stem geplaatst

» details  

Bas Jan - Bas Jan (2016)

11 augustus, 19:28 uur

Moeilijk te definiëren, experimentele Pop? Indie Pop? Op hun Bandcamp noemen deze drie jonge Engelse dames het alleen Altenative. Dat is misschien wel correct maar ook erg kort door de bocht.

Er zit veel variaties in genres, een Folky elektrisch versterkte viool / viola heeft een prominente plek op diverse nummers. Veel meerstemmige zang, soms minimaal bijna a capella.

Het is mooi maar niet echt catchy... het klinkt alsof het live leuk om te zien is... en hoe ze met z'n drieën kunnen klinken als een veel grotere band.

Serafina Steer speelt normaal een harp maar niet op dit album dat is dan jammer.

De band is vernoemd naar de Nederlandse conceptuele artiest Bas Jan Ader!

» details   » naar bericht  » reageer  

Banda Filarmónica del CECAM - Xëëw (2014)

Alternatieve titel: Volume 1, 11 augustus, 14:12 uur

stem geplaatst

» details  

Folk Road Show - Folk Road Show (2016)

11 augustus, 14:10 uur

stem geplaatst

» details  

Kim Janssen - Cousins (2017)

11 augustus, 13:56 uur

stem geplaatst

» details  

Howard Jones - Best (2017)

Alternatieve titel: Best: 1983-2017, 10 augustus, 01:28 uur

stem geplaatst

» details  

Natalia Lafourcade - Musas (2017)

Alternatieve titel: Un Homenaje al Folclore Latinoamericano en Manos de Los Macorinos, 9 augustus, 23:06 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Wings - Venus and Mars (1975)

8 augustus, 17:26 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Charly Bliss - On Audiotree Live (2016)

8 augustus, 17:04 uur

Veel relatief onbekende Indie Rock / Rock / Pop Rock acts lijken vlak voor hun doorbraak een EP-tje op te nemen in de studio's van Audiotree. Deze is opgenomen een jaar voor het uitbrengen van het heerlijke debuut album Guppy (2017).

Percolator, Gatorade en Ruby die ook op het debuut verschijnen zijn hier al goed uitgewerkt maar klinken nog niet helemaal 'strak' ingespeeld.

Nieuw en alleen op dit album is Golden Age, met een zanger ipv zangeres en kan meteen vergeten worden. Bad Box zal op het debuut onder een ander naam (DQ?) verschijnen.

Een album alleen voor de fan, want je mag hopen dat het 'nu' live levendiger en strakker zal klinken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Steppenwolf - Steppenwolf (1968)

8 augustus, 16:24 uur

stem geplaatst

» details  

MFSB - MFSB (1973)

8 augustus, 15:29 uur

stem geplaatst

» details  

The Claypool Lennon Delirium - Lime and Limpid Green (2017)

8 augustus, 14:11 uur

Ken dit project van Les Claypool en Sean Lennon niet voor vandaag en het is een prettige kennismaking. Doet denken aan de eerste twee albums van Alice Cooper en ook wel een hint van Sparks' eerste album met een dikke 60s Psychedelische Rock vibe met ook een smeuïge Prog Rock saus.

Astronomy Domine een Pink Floyd cover van The Piper at the Gates of Dawn.

Boris the Spider is een cover van The Who uit 1966, is wel aardige variant.

The Court of the Crimson King een heel fijne cover van King Crimson.

Satori (Enlightenment), Pt. 1 klinkt als een Alice Cooper cover maar schijnt toch van de Japanse Flower Travellin' Band te zijn (1971) hetzelfde jaar dat Alice Cooper's Killer album uit kwam, kan geen toeval zijn.

» details   » naar bericht  » reageer  

Chavela Vargas - Por Mi Culpa! (2010)

6 augustus, 20:46 uur

Zo ongeveer het laatste album van de toe nog levende Costa-Ricaanse/Mexicaanse legende Chavela Vargas gemaakt op 90/91-jarige leeftijd en 2 jaar voor haar dood in 2012.

Van haar mooie stem is weinig over maar doordat het extreem doorleeft klinkt heeft het ook zo z'n charme.

Op het album enkele van de Boleros en Rancheras waarmee ze bekend en beroemd werd, maar nu in eenvoudige uitvoeringen waarbij ze wordt bijgestaan door een reeks internationale artiesten die zelf bewonderaar zijn van La Chamana.

Un Mundo Raro ('een vreemde wereld') is zo een beetje haar bekendste nummer, eigenlijk ontbreken Paloma Negra ('zwarte duif') met verkapte verwijzing naar haar lesbienne geaardheid en La LLorona ('de huilster').

In Piensa en Mí ('denk aan mij') lijkt het wel of ze wil zeggen, "vergeet me niet" zo breekbaar klinkt zij. Maar altijd strijdbaar gebleven tot het einde zo als op de afsluiter Vamonos ('laten we gaan' of 'kom op!').

Dit is een album eerder voor de die-hard fan. Voor het betere werk moet je haar albums hebben van vóór 1970 met compositie's van die andere Mexicaanse legende Jose Alfredo Jimenez

» details   » naar bericht  » reageer  

Ciudadano Del Mundo & Banda Filarmónica del CECAM - Colibrí (2017)

6 augustus, 18:59 uur

stem geplaatst

» details  

Banda Filarmónica del CECAM - Xëëw (2014)

Alternatieve titel: Volume 2, 6 augustus, 18:58 uur

stem geplaatst

» details  

Natalia y La Forquetina - Casa (2005)

6 augustus, 16:42 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Amparo Ochoa - Volumen 2 (1977)

Alternatieve titel: Cancionero Popular Volumen 2, 6 augustus, 14:02 uur

De jong overleden Mexicaanse zangeres Amparo Ochoa (47) was een vertolkster van Folkloristisch muziek en van Nueva Canción (een Latijns-Amerikaanse versie van Folk muziek verwant aan Trova en soms gelinkt aan protestmuziek van de 70s en 80s). Haar licht nasale en schelle stem is goed verstaanbaar en haar stijl van zingen leent zich prima voor maatschappij-kritische nummers al dan niet met een lichte ironie en soms met een snik in haar stem klinkt de melancholie door.

Op dit album wordt zij bijgestaan door zeer getalenteerde musici zoals Los Morales die ook vocaal bijspringen (Cristo En Palacaguina, El Tagarno, El Cuento, Catarino Maravillas, La Mano Y El Pie en Jacinto Cenobio) en Los Folkloristas (El Sirviente en Por Medio De La Lectura) die ook te horen zijn op The Chieftains featuring Ry Cooder - San Patricio (2010).

Veel akoestische instrumenten met een hoofdrol voor Spaanse gitaren maar ook instrumenten die je terugvind bij Mariachi's (met name violen en de akoestische bas en soms een accordeon).

De bekendere nummers zijn: El Sirviente (de dienaar/de bediende), Por Medio de la Lectura (met hulp van de lectuur/lezing) en Jacinto Cenobio (Hyacint klooster)

» details   » naar bericht  » reageer  

Tomasa del Real - Bien y Mal (2016)

6 augustus, 01:16 uur

Chileense mellow Reggaeton, Latin Hip Hop met een dansbare ritme zullen we maar zeggen.

De nu nog obscure zangeres Tomasa del Real behoort tot de nieuwe lichting van Reggaeton acts, zo wordt er gefluisterd op internet. Ik vind het zeer genietbaar, alles in het Spaans met hier en daar wat Spanglisch zoals in Tamos Redy (we zijn gereed).

Favorieten: Vampira en de single Tu Señora

» details   » naar bericht  » reageer  

Los Cenzontles & Los Texmaniacs - Carta Jugada (2017)

5 augustus, 23:05 uur

Flaco Jiménez en zijn accordeon worden van stal gehaald en mag vrolijk zijn ding doen op de eerste vier nummers in Norteño, Tex Mex / Tejano stijl. Op de overige nummers is er ook een accordeon te horen maar blijkbaar door één van de minder beroemde bandleden.

Prima uitgevoerd maar niet dat je iets mist als je het nooit gehoord hebt. Wel fijne samenzang van deze zangeres die hun Mexicaans / Chicano roots zeer goed kennen.

De betere nummers; Que Sacrificio (wat een opoffering) en Carte Jugada (gespeelde kaart)

Ook erg fijn Los Juiles die meer een moderne versie van Son Jarocho heeft, de stijl bekend aan de Mexicaanse oostkust rond Veracruz.

De laatste vier nummers zonder Flaco hebben een iets wat 70s vibe.

» details   » naar bericht  » reageer  

Neil Diamond - September Morn (1979)

5 augustus, 22:44 uur

stem geplaatst

» details  

Bullet Height - No Atonement (2017)

5 augustus, 21:05 uur

Industrial, Electronic + Rock, van dit duo uit California met een zangeres die ook achter de keyboards staat bij live optreden van van Chris Corner's IAMX. Ze is meer dan een aantrekkelijke keyboardspeler die achtergrondzang mocht doen voor Chris.

De nummer op dit album zijn heel wat pittige dan wat ze bij Chris mag spelen en neigt naar een kruizing tussen Nine Inch Nails, Gary Numan's (recente albums) en een synthpop act a la Client alleen dan zonder zoet zingende zangeres.

De single's waren: Bastion en Hold Together, maar Fight Song is ook een lekker stevig nummer om mee te openen.

Voor de fans van Filter, Zeromancer, Kidneythieves, Nine Inch Nails aldus Last.fm

» details   » naar bericht  » reageer  

Amy Shark - Night Thinker EP (2017)

5 augustus, 15:31 uur

stem geplaatst

» details  

The Isley Brothers & Santana - Power of Peace (2017)

5 augustus, 15:02 uur

The Isley Brothers waren als ruim 10 jaar bezig toen Santana's band zo rond 1966 uit de startblokken kwam. Ondertussen zijn Ronald (76) en Ernie (65) de enige Isley's die nog onderdeel uitmaken van de band. Beide acts zijn legendes geworden maar pas in 2012 kwamen ze op het idee om samen iets te gaan doen. Toch duurde het tot Santana IV (2016) voordat Ronald voor het eerste op twee nummers te horen is samen met Carlos Santana (70).

Iets meer dan een jaar hierna volgt dan eindelijk het album waarop de twee 'groepen' samenwerken. Op de hoes staan maar 4 gezichten, Carlos, Cindy, Ronald en Ernie. Het is me onduidelijk wie de rest van de musici zijn op het album, Discogs en Wiki bieden geen uitkomst maar kan me niet voorstellen dat alleen zij vieren spelen en zingen op het album. Zoals de zangeres die op Body Talk te horen is, is dat nu wel of niet Cindy? Zijn het de 'classic' bandleden die ook op IV te horen zijn of toch Carlos live-bandleden?

Helaas is het een covers album geworden en staat er maar één nieuw geschreven nummer op I Remember van de drummer en vrouw van Carlos, Cindy Blackman. Meteen ook het beste nummer wat mij betreft waar zijzelf de lead-vocal op neemt. Het geluid en de mix is uitstekend en er valt heel veel te genieten op dit album. Toch kan ik me voorstellen dat als deze acts zo in de 70s of 80s bij elkaar waren gekomen er meer vuurwerk was geweest en meer eigen compositie's waren geschreven.

De heren en dame(s?) hebben er zin in en dat kan je terughoren in het resultaat, dit is Funkier en meer Soulvol dan op Santana's eigen albums, maar staat ook weer niet heel erg ver weg van de Latin Blues Rock waarmee Carlos en zijn band bekend werden. Geen enkele cover overstijgt het origineel of andere bestaande covers die al succesvol waren, maar ze worden ook nergens 'verkracht'. Het zijn hun versies geworden die meer vehikels zijn om te laten horen wat de heren nog in huis hebben zo op hun oude dag.

Beter goed gecoverd dan slecht verzonnen zullen dan maar denken. Deze zal mijn album Top 50 van 2017 wel halen en misschien nog net een Top 25, maar er is al te veel moois verschenen om het tot een Top 10 plek te maken. Er zit een lekker positieve sfeer op het album, en genoeg variatie die zeer genietbaar is. Hierdoor raak ik ondanks de lengte van 66 minuten niet snel uitgeluisterd.

» details   » naar bericht  » reageer  

Lomboy - South Pacific (2017)

5 augustus, 13:20 uur

Dromerige Indie Pop uit Japan met een Oostenrijkse zangeres, met neigingen naar 60s Franse Pop maar ook Jazz en hinten van Trip Hop. De single South Pacific heeft zowel een Surf gitaartje die af en toe erbij springt als 60s koortjes en 80s stem sample-manipulaties zoals ik ze eigenlijk ken van The Art of Noise. Een heerlijke hutspot met exotische en tropische klanken.

Hello Hello is kort en heeft weinig om het lijf maar met een fijne sax en een gitaar die er even uitsteekt.

Helaas staat de (nieuwe) single Loverboy hier niet op, dat is mijn favoriet van deze act.

Nog vrij onbekende act aldus Last.fm die luisteraars aantrekt onder de fans van: Lorde, Alexandra Savior, TOPS, Bernache ook als die wat betreft muziek stijl weinig tot niets hiermee te maken hebben.

» details   » naar bericht  » reageer  

Arcade Fire - Everything Now (2017)

4 augustus, 18:06 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Belle and Sebastian - The Jeepster Singles Collection (2016)

4 augustus, 14:24 uur

stem geplaatst

» details  

The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)

Alternatieve titel: The Moody Blues with the London Festival Orchestra, 2 augustus, 22:13 uur

stem geplaatst

» details  

Supertramp - Crime of the Century (1974)

2 augustus, 22:11 uur

stem geplaatst

» details  

The Doors - Strange Days (1967)

2 augustus, 21:33 uur

stem geplaatst

» details  

The Doors - Waiting for the Sun (1968)

2 augustus, 21:33 uur

stem geplaatst

» details  

The Beatles - The Beatles (1968)

Alternatieve titel: The White Album, 2 augustus, 21:29 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Nirvana - Nevermind (1991)

2 augustus, 20:48 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Leonard Cohen - Songs from a Room (1969)

2 augustus, 20:17 uur

stem geplaatst

» details  

Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen (1967)

2 augustus, 20:16 uur

stem geplaatst

» details  

Editors - An End Has a Start (2007)

2 augustus, 20:02 uur

stem geplaatst

» details  

Miss Eaves - Feminasty (2017)

2 augustus, 16:15 uur

stem geplaatst

» details  

HAIM - Something to Tell You (2017)

1 augustus, 21:29 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Black Keys - El Camino (2011)

1 augustus, 11:45 uur

stem geplaatst

» details