Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van E-Clect-Eddy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017, februari 2017

Vitalic - Rave Age (2012)

gisteren om 19:38 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Cate Le Bon - Rock Pool (2017)

afgelopen vrijdag om 23:14 uur

stem geplaatst

» details  

Clap Your Hands Say Yeah - The Tourist (2017)

afgelopen vrijdag om 00:22 uur

De leukste kennismaking van het nieuwe jaar! 🙂

Indie Rock vermengd met Folk met veel gelaagdheid en rijk aan details. Ook fijn de synths die een prominente maar niet opdringerige rol spelen in de meeste nummers, vaak in- en out fadend. De zang / stem en teksten lekker voor in de mix (soms met veel galm) en af en toe een scheurende gitaar die daar dwars door heen breekt. De eerste 4 nummers sluiten naadloos op elkaar en is voor mij het meest interessante deel van het album daarna wordt het iets minder om af te sluiten met het mooie Visiting Hours

Voorlopige favorieten: A Chance to Cure, Down (Is Where I Want to Be) < doet nog het meeste denken aan XTC > en The Pilot

» details   » permalink  » reageer  

Rhiannon Giddens - Freedom Highway (2017)

afgelopen donderdag om 15:05 uur

stem geplaatst

» details  

Kingdom - Tears in the Club (2017)

afgelopen donderdag om 14:03 uur

stem geplaatst

» details  

Courtney Marie Andrews - Honest Life (2016)

afgelopen donderdag om 00:21 uur

stem geplaatst

» details  

Femminielli - Double Invitation (2012)

afgelopen donderdag om 00:11 uur

Is het kitsch? is het überkitsch? is het fout? is het zo 'fout' dat het weer 'goed' is?

Vorig jaar deed La Femme - Mystère (2016) me enorm verwonderen en dit album klinkt als de voorganger of inspiratie daarvan. Van een Canadees die dan weer in het Frans brabbelt a la Serge Gainsbourg, dan weer in het Engels en ook niet beroerd is om dat ook in het Spaans te doen.

Discogs zegt: Electronic; Synthpop, Electro, Disco (herinneringen aan 70s Giorgio Moroders werk voor Sci-fi soundtracks). Het is ook Experimenteel, hier en daar Downtempo Ambient, Nu Wave.... soms ook zeer dansbaar zoals A Que Quieres Jugar maar vaker vooral 'fout' a la een Franse softporn soundtrack maar dan door Robert Smith. En wel zo goed gedaan dat er zeker van te genieten valt, heel veel zelfs.

Favoriet: Performance Vidéo slechts 12:49 minuten lang (als A Forest van The Cure geproduceerd zou zijn door Giorgio Moroder en ingezongen door Serge Gainsbourg?), A Que Quieres Jugar dansbaar donker beetje Clan of Xymox achtig

Wie weet iets voor DjFrankie of Alicia?

» details   » permalink  » reageer  

Benjamin Schoos - Beau Futur (2014)

afgelopen woensdag om 19:58 uur

stem geplaatst

» details  

Bernardino Femminielli - Plaisirs Américains (2016)

afgelopen woensdag om 15:11 uur

Vanavond staat hij in De School Amsterdam en ik ben wel van plan dit te gaan kijken ook al is de kans groot dat het vooral vermakelijk zal zijn vanwege het hoge 'fout' gehalte. Ik heb een video bekeken van een redelijk registratie van een live uitvoering van Goodbye Blue Boy en die zag er 'fout' uit 🙂

Zijn beste nummer is Café Petite Chatte en was na dit album uitgebracht en is te vinden op zijn Bandcamp pagina.

Wat is het voor muziek: doet denken aan Franse Synthpop (met gesproken tekst a la Serge Gainsbourg), NuDisco, NuWave, Latin waarbij de nummers met vaak zeer vreemde titels in Engels/Spaans/Frans gefluisterd worden.

De live video voor Goodbye Blueboy

» details   » permalink  » reageer  

Prince - Prince (1979)

afgelopen woensdag om 00:05 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Ryan Adams - Prisoner (2017)

afgelopen woensdag om 00:04 uur

stem geplaatst

» details  

Al Jarreau - Glow (1976)

afgelopen dinsdag om 15:23 uur

stem geplaatst

» details  

The Moonlandingz - The Moonlandingz EP (2015)

afgelopen dinsdag om 13:09 uur

stem geplaatst

» details  

The Moonlandingz - Blak Hanz (2016)

afgelopen dinsdag om 13:09 uur

stem geplaatst

» details  

Jungle by Night - The Traveller (2016)

afgelopen maandag om 15:03 uur

stem geplaatst

» details  

PAUW - PAUW (2014)

afgelopen maandag om 14:33 uur

stem geplaatst

» details  

PAUW - Macrocosm Microcosm (2015)

afgelopen maandag om 13:44 uur

stem geplaatst

» details  

Alison Krauss - Windy City (2017)

12 februari, 23:52 uur

stem geplaatst

» details  

Al Jarreau - Breakin' Away (1981)

12 februari, 21:06 uur

stem geplaatst

» details  

Big Audio Dynamite II - On the Road Live '92 (1992)

12 februari, 18:10 uur

stem geplaatst

» details  

Ellen Foley - Nightout (1979)

12 februari, 16:30 uur

stem geplaatst

» details  

Aquaserge - Laisse ça être (2017)

12 februari, 01:58 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Luísa Maita - Fio da Memória (2016)

12 februari, 01:05 uur

stem geplaatst

» details  

Agent Side Grinder - Agent Side Grinder (2008)

11 februari, 20:02 uur

stem geplaatst

» details  

Agent Side Grinder - Industrial Beauty (2011)

Alternatieve titel: Extended​, 11 februari, 20:01 uur

stem geplaatst

» details  

Tommy Genesis - World Vision (2015)

11 februari, 19:24 uur

stem geplaatst

» details  

ISLAND - A Place You Like (2017)

11 februari, 17:24 uur

stem geplaatst

» details  

MUNA - About U (2017)

11 februari, 14:28 uur

Tot nu toe het meest interessante van de albums die gisteren uitgebracht werden die ik gehoord heb.

Een dames trio met iets stevigere dansbare Synthpop / Indie Rock, die vaag doet herinneren aan Propaganda. Ik hou wel van de stem van deze zangeres met een apart accent: voor een Amerikaanse klinkt ze soms aardig Brits / Iers.

Herinneringen aan de R.E.M. tekst van / en variatie op Losing My Religion
"There's me in the corner throwing a fit
Making a mess of it
Don't you love me now?
There's me under the table, hiding from my
Lovers and my allies
Don't you love me now?"

En een nummer als Promise doet denken aan CHRVRCHES totdat die of Metric met een nieuw album komen is dit een prima alternatief. Laat ze maar overkomen, ik wil ze wel live horen en zien.

» details   » permalink  » reageer  

Noveller - A Pink Sunset for No One (2017)

10 februari, 17:41 uur

stem geplaatst

» details  

The Mysterons - Meandering (2017)

10 februari, 16:32 uur

stem geplaatst

» details  

Santana - Marathon (1979)

10 februari, 14:18 uur

stem geplaatst

» details  

Santana - Welcome (1973)

10 februari, 12:22 uur

stem geplaatst

» details  

Santana - Caravanserai (1972)

10 februari, 12:22 uur

stem geplaatst

» details  

Santana - Borboletta (1974)

10 februari, 00:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Ruts - Grin & Bear It (1981)

10 februari, 00:31 uur

stem geplaatst

» details  

Omni - Deluxe (2016)

9 februari, 21:22 uur

stem geplaatst

» details  

UB40 - Signing Off (1980)

9 februari, 19:39 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Old Sea Brigade - Old Sea Brigade (2016)

9 februari, 19:17 uur

Morgen staat Ben Cramer, de man achter Old Sea Brigade en niet de Nederlander 😄 , in het voorprogramma van de gezusters Joseph - I'm Alone, No You're Not (2016). Waarschijnlijk interessanter en zeker weten een spannender voorprogramma dan wat de zusjes brengen. Bovendien gratis voor Melkweg jaarleden 🙂

Om dit Folk te noemen is de man tekort doen. Dit is sfeervol donkerder dan de gemiddelde Folk act en neigt misschien meer naar een spaarzaam muzikaal uitgekleden Timber Timbre

Een minimum aan synths voor sfeer, soms een elektrische maar vaak een akoestische gitaar, wat piano een flinke dot galm van tijd tot tijd en een iets wat rauwe hese stem. Op de tweede EP Wash Me Away (2017) wordt er nog meer geëxperimenteerd buiten de geijkte Folk paden.

Favoriet: Towns , Love Brought Weight en dan Better Days

» details   » permalink  » reageer  

Joseph - Native Dreamer Kin (2014)

9 februari, 18:26 uur

stem geplaatst

» details  

Old Sea Brigade - Wash Me Away (2017)

9 februari, 18:11 uur

stem geplaatst

» details  

Chantal Acda - Let Your Hands Be My Guide (2013)

9 februari, 14:18 uur

stem geplaatst

» details  

Earth & Fire - Song of the Marching Children (1971)

9 februari, 13:38 uur

stem geplaatst

» details  

Spinvis - Omnibus (2017)

9 februari, 10:37 uur

stem geplaatst

» details  

Quelle Chris - Being You Is Great, I Wish I Could Be You More Often (2017)

8 februari, 16:08 uur

stem geplaatst

» details  

Miguel Zenón - Típico (2017)

8 februari, 14:57 uur

stem geplaatst

» details  

Teen Daze - Themes for Dying Earth (2017)

8 februari, 14:14 uur

Deze staat al bijna een week op NPR first listen maar nu pas tijd om het eens te beluisteren. Eigenlijk alleen omdat ik zie dat Jon Anderson (YES) meedoet op een nummer. Verder ken ik deze act niet.

Het openingsnummer Cycle klinkt het een beetje als Bayonne maar minder bombastisch, maar wel met een hoge stem en wat summiere en zweverige gezongen teksten. Dream City is instrumentaal en klinkt Ambient / dromerig. Ook Becoming ligt in het verlengde van het openingsnummer, met minder zang.

In Lost komt de eerste gast vocaal aan bod, de helft van de nummers hebben een gast (vocaal) maar de hoge zang daarvan zit dicht in de buurt van Jamison Isaak's eigen stem en dus past het prima bij elkaar. Daarmee voegt het ook meteen niet heel veel toe aan wat hij zelf doet.

First Rain vind ik zelf het mooiste nummer gevolgd door Rising wanneer het tempo iets omhoog gaat en er een duidelijke drumpartij / percussie zit en een subtiele gitaar. Ook Water in Heaven is wel mooi en maakt iets meer indruk dan het zangloze nummer Anew met Jon, helaas.

Het klinkt allemaal wel mooi soothing maar voor mij te veel instrumentaal / Ambient voor mijn Electro Pop Rock oren dus zal het bij deze ene keer laten. Muziek om een boek bij te lezen.. laat op de avond of zo. Dan liever de uplifting bombast van Bayonne 🙂

» details   » permalink  » reageer  

Poni Hoax - Tropical Suite (2017)

8 februari, 12:00 uur

Met een lichte bombast in All My Girls opent het album Tropical Suite maar het eindigt slaapwandelend met het instrumentale titelnummer. Sinds vorig jaar kijk ik weer iets vaker uit naar releases van Franse bands vooral uit de hoek van Electro en Indie Rocks bevallen me prima. Acts zoals : La Femme, Las Aves, Balladur, General Elektriks en Team Ghost

Poni Hoax is een Indie Rock band met neigingen naar Synthpop en Alternative Pop. Af en toe een 70s saxofoon, af en toe Retro 80s, en soms ook invloeden van Dance Punk, maar niet deze keer. De heren onder leiding van Nicolaas Kir brengen vaak nummers die iets meer diepgang hebben dan een gemiddeld Indie Rock bandje en dat was vooral te horen op hun vorige album A State of War (2013). Dit album klinkt veel meer ingetogen in het verlengde van het nummer Marida waar ditmaal bijvoorbeeld The Wild aan doet herinneren. Maar op dit album geen vergelijkbaar nummer voor het magische The Word van het vorige release. Misschien te hoge verwachting om die topper te evenaren.

Er staan 3 instrumentale nummers op die de sfeer meer ingetogen maakt en het tempo wat omlaag halen en doen denken aan het werk van AIR met een vleugje dromerige M83. Ook Who Are You is een gesproken woord intermezzo zwevend op een minimum aan synth akkoorden. Daarna wordt het bedompter in Through the Halls of Shimering Lights, de wereld laat zich niet veranderen.. of toch wel? Ik hou van de stem van Nicolaas Kir en dan zit ik eigenlijk niet te wachten op instrumentale nummers. Dat is dus minder aan dit album die helemaal niet slecht is. Zelfs een prima album alleen minder spannend dan het vorige.

De single Everything Is Real heeft een heerlijke percussieve drive die wat Braziliaans aandoet en gecombineerd wordt met een onheilspellende synth, werkt prima. I Never Knew You Were You heeft zowel 80s neigingen met wat ElectroClash. Gezien hun video's voor de singles hebben de heren diverse plekken op de planeet bezocht tijdens het tot stand komen van dit album: India/Thailand en Brazilië zijn daar in te herkennen. Die lijken niet heel veel muzikale invloeden achtergelaten te hebben, anders dan wat subtiele accenten in de percussie en een stukje zang in Lights Out met een onbekende Thaise(?) gast vocalist.

Gevoelsmatig zit er minder energie in dit album ten opzichte van de vorige ook als er hier en daar wat bombastische synths op komen stomen, het zijn vaak maar accenten. De singles: All My Girls en Everything Is Real zijn de beste nummers van het album, rijker aangekleed. Verder zijn The Music Never Dies en The Wild ook fijn retro 80s. De energie zit vooral in de eerste helft.

» details   » permalink  » reageer  

David Axelrod - Song of Innocence (1968)

7 februari, 20:06 uur

stem geplaatst

» details  

Tegan and Sara - Get Along (2011)

7 februari, 17:07 uur

stem geplaatst

» details  

Tegan and Sara - Sainthood (2009)

7 februari, 16:23 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Tegan and Sara - So Jealous (2004)

7 februari, 15:40 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Tegan and Sara - Love You to Death (2016)

7 februari, 14:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Las Aves - Die in Shanghai (2016)

7 februari, 11:35 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Lorenzo Senni - Persona (2016)

7 februari, 10:00 uur

Abstract, Trance, Experimental - aldus Discogs

De synths doen me denken aan Bayonne - Primitives (2016) maar die heeft nog een minimum aan zang en dat is hier compleet afwezig.

Het heeft wel een up sfeer en is nergens echt agressief, maar zoekt de grens daar wel mee op. Soms Happy House invloeden zoals in afsluiter Forever True. Terwijl het iets wat mellow Angel het lekkerste nummer is voor mij.

Hij staat eind deze maand in Amsterdam op het podium, misschien wel interessant om te gaan.

» details   » permalink  » reageer  

Las Aves - L.A. (2015)

7 februari, 01:08 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Jesca Hoop - Memories Are Now (2017)

6 februari, 15:01 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Bolland & Bolland - The Golden Years of Dutch Pop Music (2017)

Alternatieve titel: A&B Sides, 5 februari, 23:13 uur

stem geplaatst

» details  

Neil Diamond - 12 Songs (2005)

5 februari, 19:24 uur

stem geplaatst

» details  

Many Voices Speak - Away for All Time (2016)

5 februari, 14:22 uur

stem geplaatst

» details  

:wumpscut: - Dried Blood of Gomorrha (1997)

4 februari, 21:07 uur

stem geplaatst

» details  

The S.O.S. Band - S.O.S. (1980)

3 februari, 22:42 uur

stem geplaatst

» details  

Elbow - Little Fictions (2017)

3 februari, 16:41 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

MICH - MICH (2017)

2 februari, 00:14 uur

stem geplaatst

» details  

Drs. P - Retrouvé (2016)

Alternatieve titel: 31 Nummers Uit het Radioprogramma Poptater, 1 februari, 21:42 uur

stem geplaatst

» details  

Cat Stevens - Tea for the Tillerman (1970)

31 januari, 22:12 uur

stem geplaatst

» details  

Yan Wagner - Forty Eight Hours (2012)

31 januari, 12:33 uur

stem geplaatst

» details  

Sébastien Tellier - Sexuality (2008)

31 januari, 00:56 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Was (Not Was) - Was (Not Was) (1981)

30 januari, 23:16 uur

stem geplaatst

» details  

Wir Sind Helden - Guten Tag (2002)

30 januari, 22:21 uur

stem geplaatst

» details  

Lloyd Cole - Antidepressant (2006)

30 januari, 17:31 uur

stem geplaatst

» details  

Lloyd Cole - Lloyd Cole (1990)

30 januari, 16:23 uur

stem geplaatst

» details  

Pharmakon - Bipolar (2014)

30 januari, 16:20 uur

stem geplaatst

» details  

Lloyd Cole - Love Story (1995)

30 januari, 15:15 uur

stem geplaatst

» details  

Jackie Lynn - Jackie Lynn (2016)

30 januari, 12:28 uur

Aldus haar eigen Bandcamp pagina: Alternatief, Rock, Experimenteel, zangeres, Folk, Alt-Country, Pop

Jackie Lynn is de naam die zangeres Haley Fohr (nu met cowboy hoed) van Circuit des Yeux gebruikt nu dat de andere twee bandleden er niet meer bij zijn. Op vele sites wordt deze release dan ook onder die bandnaam geplaatst.

Ze heeft een vrij lage stem a la Nico - Chelsea Girl (1967) en daardoor klinken de nummers meteen een stuk duister. Ze maakt ook veelvuldig gebruik van een oude drumcomputer Linn LM-1(?) en dus klinkt het ook Retro a la alternatieve /synthpop / new wave bands zo eind 70s .

Bright Lights is een goed voorbeeld daarvan "gonna show you, how to be queen of this city"
De single Alien Love is het meest toegankelijk, iets meer uptempo, donkere Synthpop / New Wave a la Tubeway Army maar dan iets meer Ambient.

» details   » permalink  » reageer  

Lloyd Cole - Don't Get Weird on Me Babe (1991)

29 januari, 19:11 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Mering & Rosenberg - Tears on Fire (2017)

Alternatieve titel: Myths 002, 27 januari, 11:00 uur

stem geplaatst

» details  

Otoboke Beaver - Bakura Book (2016)

26 januari, 22:58 uur

stem geplaatst

» details  

ChameleonsVox - M + D = 1(8) (2013)

26 januari, 21:26 uur

stem geplaatst

» details  

Porcelain Raft - Microclimate (2017)

26 januari, 17:55 uur

Hmmm... beetje lastig te plaatsen, zelfs na 6x beluisteren. Er zitten inderdaad veel invloeden in verwerkt en zwaait alle kanten uit, maar vaak genoeg is er een piano waar te nemen, naast de vele synths. Electronic en Dream Pop voeren de boventoon.

Het klinkt soms alsof je naar een zangeres luistert en niet een zanger. Even op Last.fm gespiekt maar geen vergelijkbare artiesten gezien die ik ken onder de eerste 45 acts dan pas School of Seven Bells maar die hebben gitaren en zijn zeer dansbaar, dus NIET in het verlengde van dit. De tag Indie Rock die bij vorige albums werd geplaatst is hier niet van toepassing. Is inderdaad meer Dream Pop.

De heerlijke intro van Kookaburra klinkt als iets wat ik ken maar weet niet meer waarvan, Mercury Rev misschien? Ook die stem doet denken aan die van de zanger van die band. Ergens ook wel Coldplay wat betreft gevoel, uplifting... erg fijn nummer.

Bring Me to the River doet dan weer erg Trip Hop aan... favoriete nummer voor mij.

Veel nummers als The Poets Were Right klinken prima terwijl ik aan het lezen ben of zo.

Single Distant Shore is meer uptempo richting Synthpop en doet vaag denken aan The Jezabels uit Australië.

Big Sur en ook de falset wordt aangesproken, vind het wel slecht verstaanbaar. Vleugje zweverige Pink Floyd erbij...

Voor een eerste kennismaking, is het even aanwennen, maar het luistert gemakkelijk weg. Er staan een paar mooie nummers op en er is ruimte voor groei in de waardering: voorlopig nog 3,5*

» details   » permalink  » reageer  

Vitalic - Voyager (2017)

26 januari, 11:17 uur

De scherpste randjes zijn er bij Vitalic nu wel af.

De singles Waiting for the Stars en Use It or Loose It zijn de nummers waarmee Vitalic aantoont dat hij het nog altijd stampende Electro/Dance nummers kan maken, maar zijn niet helemaal representatief voor het album. De opener El Viaje is bijvoorbeeld al een stuk groove'nder misschien zelfs funky te noemen.

Levitation doet wat aan zijn oude hit Dario denken maar dan met een Disco sausje. Prima dansbaar maar niet zo catchy. Op Hans is Driving met Miss Kittin gaat het tempo onderuit en lijkt het wel haast en nummer wat AIR had kunnen maken.

Lightspeed lijkt een beetje op Funkytown van Lipps, Inc. - Mouth to Mouth (1979) en Sweet Cigarette is in de stijl van klassieker Warm Leatherette van The Normal, een soort eerbetoon... want hij had al eens een live cover van dat nummer gedaan.

Eternity ook hier gaat het tempo omlaag, minder zang, en een elektrische piano die centraal staat, schuift wederom op richting AIR. Ook als in de tweede helft bij zich plots lijkt te bedenken en er dan toch scherpe hoekige synths uit de mouw komen rollen.

Nozomi (de naam van een sexy Japanse actrice) instrumentaal, die opschuift naar het werk van Jean Michel Jarre. Blijft helaas niet hangen. Ook Don't Leave Me Now klinkt in essentie als een traag Synthpop nummer waarin ik ook het 70s geluid van Jean Michel Jarre terug hoor ondanks dat er een zangeres in zingt, en eindigt het in een stijl die dan weer doet denken aan de oude M83.

Voyager lijkt een overgangsalbum waarmee hij naar een iets minder rauw geluid wil. Er zitten hints naar Synthpop op want in Use It or Loose It hoor ik fragmenten van Depeche Mode uit hun begin periode terug, Ook worden de nummers iets langer en instrumentaler, verder gaat het tempo ook iets omlaag en beukt het ook veel minder.

Het is een prima album alleen hou ik zelf van iets meer zang en mag het ook wel wat catchier.

» details   » permalink  » reageer  

Het Goede Doel - Overwerk (2015)

25 januari, 01:08 uur

stem geplaatst

» details  

Tristesse Contemporaine - Stop and Start (2017)

24 januari, 00:40 uur

De scheidslijn tussen Indie Rock en Electro Rock is hier erg dun bij dit Franse trio.

Misschien is hier meer sprake van Synthpop / New Wave gecombineerd met Electro en Indie Rock, die ook nog een knipoog maakt naar de Art Rock. In elk geval klinkt het lekker, ook al heeft het niet veel om het lijf. De nummers zijn kort dus voor je je gaat vervelen of ergeren is het volgende nummer er al.

De zanger doet denken aan de Canadees Tiga, niet alleen wat betreft stem, maar ook een beetje in de stijl, alleen iets minder dansbaar.

It Doesn't Matter is het langste nummer en ook de meest smaakvolle als het een beetje meer smerig wordt, maar de twee singles No Hope en Let's Go zijn ook fijn.

» details   » permalink  » reageer  

Marie Madeleine - Ural Baikal Amour (2012)

23 januari, 23:50 uur

stem geplaatst

» details  

Marie Madeleine - No Apologies (2013)

23 januari, 22:12 uur

stem geplaatst

» details  

The Naked Sweat Drips - The Naked Sweat Drips (2013)

23 januari, 21:25 uur

stem geplaatst

» details  

Marc Lavoine - Les Souliers Rouges (2016)

23 januari, 20:48 uur

stem geplaatst

» details  

Luke Elliot - Dressed for the Occasion (2015)

23 januari, 15:49 uur

Vanavond in de Paradiso en aldus de aanbeveling voor fans van Nick Cave, Bob Dylan, Madrugada en Elvis Costello.

Ik hoor iets wat donkere Amerikaanse singer-songwriter / Rock & Roll met een iets wat rauwe stem, die soms klinkt als een jonge Willie Nelson. En met Country invloeden zou ze zeggen als je de instrumentenlijst ziet bij het album (Baritone Guitar, Cello, Dobro, Lap Steel, Mandolin, Organ, Piano, Pump organ, Viola, Violin), maar het zijn meer ingrediënten dan dat het werkelijk Country Rock is. Alleen in de cover Reason to Believe klinkt erg veel Country in door. Veel van de instrumenten worden door Freddy Holm bespeeld.

Dit album is geproduceerd door John Agnello, die eerder werkte voor Sonic Youth, Dinosaur Jr. en Kurt Vile.

Ik ga vanavond Big Thief bekijken maar een uurtje na afloop staat de man op het podium, wellicht dat ik blijf hangen.

» details   » permalink  » reageer  

Slowdive - Just for a Day (1991)

23 januari, 13:05 uur

stem geplaatst

» details  

The Mynabirds - Generals (2012)

23 januari, 00:48 uur

stem geplaatst

» details  

Flaco Jiménez - Partners (1992)

22 januari, 22:47 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Adèle Bloemendaal - Adèle (1992)

22 januari, 16:08 uur

stem geplaatst

» details  

ELLA - ELLA (2017)

22 januari, 12:44 uur

ELLA een nieuw project van Ella van der Woude voorheen actief in Houses en in Amber Arcades, bij deze laatste staat/stond ze achter de synth/keyboard bij optredens. Volgens haar bio was haar solo-werk tot nu toe vooral te horen in scores en dat hoor je wel terug in de nummers op deze vooral ingetogen EP. Ze houdt van Indie (Rock) muziek en noemt zelf Sparklehorse en de Pixies. Die laatste herken ik nergens terug op deze EP die het vooral van haar stem en sfeer moet hebben, muzikaal spaarzaam opgebouwd, voornamelijk tokkelend op een gitaar.

I Don't Want To Get To Know You = IDWTGTKY, is de single en het openingsnummer met meer tempo dan de rest. Ook omdat dit het enige nummer is waar de iets wat tribal drums meer benadrukt worden.

Alleen in Restless krijg ik het gevoel dat er echt spanning en sfeer wordt opgebouwd, dat is dan ook mijn favoriete nummer. De andere nummers zijn eerder ingetogen singer-songwriter dan sensueel Jazzy, maar heeft er zeker wel affiniteit mee. Af en toe zijn er ook strijkers zijn te horen op de diverse relatief korte nummers. Ze speelt met de instrumentatie die vaak spaarzaam en afgewisseld wordt met kleine uitbarstingen waarin er één of twee extra instrumenten hoorbaar zijn.

De ELLA EP is een goed begin voor een solo-carrière en gezien dat ze binnenkort twee uitverkochte optredens verzorgt eind februari in Amsterdam in Theater De Roode Bioscoop, lijkt ze al een groep fans te hebben. Bij de eerste beluistering ben ik niet heel erg onder de indruk maar naar mate ik hem vaker luister groeit de waardering wel door het voren van meer details.

Toch zal het moeilijk worden om meer bekendheid op te bouwen, ze heeft geen stem die je meteen herkend en ook (nog) geen eigen stijl ook al schuurt die tegen filmisch aan, maar dat is zo generaal dat het tegelijkertijd niet echt onderscheidend is. Misschien zou ze moeten overwegen over te stappen naar Nederlands om in te zingen. Want dit is wel mooi maar ik ben het vanavond al weer vergeten.

» details   » permalink  » reageer  

Paul McCartney & Wings - Wings over America (1976)

21 januari, 23:41 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Foxygen - Hang (2017)

21 januari, 22:50 uur

stem geplaatst

» details  

Black Honey - Headspin (2016)

21 januari, 21:31 uur

stem geplaatst

» details  

Tift Merritt - Stitch of the World (2017)

21 januari, 20:47 uur

stem geplaatst

» details  

Vitalic - Disco Terminateur EP (2009)

20 januari, 22:05 uur

stem geplaatst

» details  

Vitalic - No Fun EP (2005)

20 januari, 21:39 uur

stem geplaatst

» details  

Vitalic - Poney EP (2001)

20 januari, 21:15 uur

stem geplaatst

» details  

Vitalic - Bells EP (2006)

20 januari, 20:01 uur

stem geplaatst

» details  

José González - Stay in the Shade (2006)

20 januari, 15:30 uur

stem geplaatst

» details  

Car Seat Headrest - Teens of Denial (2016)

19 januari, 22:50 uur

stem geplaatst

» details  

Japandroids - Near to the Wild Heart of Life (2017)

19 januari, 22:17 uur

stem geplaatst

» details  

Priests - Nothing Feels Natural (2017)

19 januari, 20:21 uur

stem geplaatst

» details  

Allison Crutchfield - Tourist in This Town (2017)

19 januari, 18:13 uur

Dit is waarschijnlijk het album wat het meest in mijn straatje zal passen van de aanbevelingen van vandaag op NPR First Listen

Volgens Discogs: Indie Rock, haar Bandcamp pagina zegt: Lo-Fi Pop, Pop, Punk, Lo-Fi

De stem doet me denken aan die van de zangeres van Camera Obscura... er zit wel helaas een iets te scherp effect op de stem bovendien is die ook niet 100% zuiver. Maar de nummers zijn wel lekker fris.

Dit is meer Lo-Fi Pop dat aan 90s Brit Pop bandjes met een zangeres doet denken, maar ook aan de stem van Belinda Carlisle van The Go-Go's - Beauty and the Beat (1981) .


Mile Away is favoriet omdat het lekkere synths en percussieve drums heeft, ingetogen bombast.

The Marriage Lo-Fi Pop Punk, ook wel lekker, en over voor je het in de gaten hebt.

Secret Lives and Deaths hoor wederom The Go-Go's maar dan in een Lo-Fi Synthpop uitvoering.

Chopsticks on Pots and Pans met lekker gitaartje dat doet denken aan 80s new wave.

Wel een lekker fris album, beetje retro-stijl, en de stem is zowel grootste pluspunt als struikelblok.

» details   » permalink  » reageer  

Trent Reznor and Atticus Ross - Patriots Day (2017)

19 januari, 17:54 uur

stem geplaatst

» details  

Marie Madeleine - Swimming Pool (2011)

19 januari, 14:23 uur

stem geplaatst

» details  

Phoebe Bridgers - Killer (2015)

19 januari, 14:08 uur

Door NPR opgemerkt als potentieel doorbraak jaar voor deze zangeres. De stem klinkt prima, en lijkt wat op Angel Olsen - My Woman (2016)

Beetje vreemd dat dit als Rock wordt aangemerkt, in het openingsnummer Killer met bijna uitsluitend een akoestische gitaar naast de zang (en een Country slide-gitaar die 2-3 keer opkomt). Klinkt eerder Country of Folk dan Rock. "can the killer in me, kill the fire in you"

Ook Georgia klinkt als Country/ Folk/Singer-Songwriter dan als Rock, wederom zang en akoestische gitaar. Pas in de laatste minuut komt er minimale inzet van een honky-tonk banjo(?). "Georgia, Georgia, I like your son, when he grows up he might be the one"

Steamroller ook zeer ingetogen en mooi de zang vóór in de mix over een akoestische gitaar. Voorlopig favoriete nummer: "I won't fall, unless you ask me to" fijne tekst.

Er is ondertussen een nieuwe single uit sinds vorige week, Smoke Signals, wellicht voorbode van een nieuw album. Die is iets meer aangekleed, subtiel, meer richting Folktronic een doet wat denken aan Daughter - If You Leave (2013) wat violen erbij af en toe en een wat 70s bas/gitaar die sporadisch inspringt met noten/tonen die me doen denken aan Twin Peaks theme.

Pedal Steel Guitar, Resonator Guitar [Dobro] by Stephen Patt en geproduceerd door Ryan Adams

Eéntje om in de gaten te houden.

» details   » permalink  » reageer  

Danger - 09/16 2007 (2009)

19 januari, 12:28 uur

Rond de tijd dat dit werd uitgebracht in 2009 waren er op Electro-minded websites nummers van deze EP te luisteren / downloaden. Zo heb ik kunnen kennisgemaakt met deze Franse act die hier Disco in een Electro/House jasje hebben gestoken in voornamelijk instrumentale nummers. Het klinkt als Disco met kloten, meer agressiever, feller dan Daft Punk al bijna 10 jaar daarvoor deed op Discovery (2001).

Het nummer 00:01 (en voorloper 00:00) met zang/rap van Vyle is voor mij het beste nummer, midtempo dansbaar. Doet denken aan de 70s synths van Vangelis en Jean Michel Jarre.

Bij een instrumentaal nummer als 88:88 kan je gemakkelijk denken dat Giorgio Moroder er bij betrokken was ten tijde van het album Donna Summer - Once upon a Time ... (1977)

En ook 7:46 met de pompende synths is heerlijk, veel aandacht is hier besteed aan de beats/drums die niet alleen maar standaard 4x4 patroontjes gebruikt maar waar ze zowaar denkt dat er misschien wel een echte drummer bij betrokken was.

88:88 [Eat Remix] vind ik het minste van het album, niet slecht maar compleet andere sfeer omdat er ook invloeden uit de klassieke muziek in voorkomen.

88:88 [80kidz Remix] is een bonus remix die veel agressiever is dan de andere mixen. Heerlijk maar alleen als je het al een compleet nieuw nummer beschouwd en niet als remix van 88:88 want ook hier liggen de overeenkomsten ver uit elkaar. Heeft 8-bit console invloeden.

De bonustrackversie is nu de standaard geworden die je kan streamen.

» details   » permalink  » reageer  

Clan of Xymox - Clan of Xymox (1985)

18 januari, 01:05 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Christine McVie - Christine Perfect (1970)

Alternatieve titel: The Complete Blue Horizon Sessions, 17 januari, 11:00 uur

Nu dat er een nieuwe (duet) album aankomt met Lindsey onder de moniker Buckingham McVie ook maar eens in het muzikale verleden duiken van de twee. Lindsey's solo werk ken ik al gedeeltelijk maar van Christine ken ik niks, dat dan maar eens uitpluizen.

Christine Perfect is dus blijkbaar haar solo debut en is aardig, ben niet echt een fan van Blues (Chicago / Piano blues aldus Discogs) maar door de iets wat Jazzy piano en haar stem is het goed te pruimen. Je kan in sommige nummers duidelijk horen hoe ze later zal klinken op de eerste Fleetwood Mac albums met Lindsey en Stevie. Maar hier en daar hoor ik ook dat ze de limieten van haar stem op zoekt en dat bevalt minder zoals Tell Me You Need Me maar waar wel mooie piano passages in zitten. Ook de subtiele blazers in de diverse nummers bevallen me prima zoals in I'm On My Way, met een evenzo subtiel orgeltje erbij.

I'd Rather Go Blind behoort tot mijn favoriet en zo te zien op Last.fm vinden meer mensen dit.

Crazy 'Bout You Baby ken ik in de Ike & Tina Turner versie(s) en die zijn nog altijd de geprefereerde versie's maar deze is ook prima.

I Want You is lekker op dreef met ronkende gitaren, een volgende favoriet van dit album.

No Road Is the Right Road ook erg lekker meer uptempo, met die blazers erbij klinkt het als Blues van een Amerikaanse act.

For You klinkt in een Blues-Rockende stijl zoals The Rolling Stones dat zouden doen.

Verder is When You Say een mooie iets zoete ballad die weinig met Blues te maken heeft maar wel lekker voor de variatie op het album.

» details   » permalink  » reageer  

lùisa - Introspection (2014)

17 januari, 00:42 uur

Op deze EP klinkt lùisa strijdbaarder en neigen de nummers meer naar Indie Pop Rock, erg goed te pruimen.

Ze debuteerde met een akoestisch album (One Youth Ago, 2012) dat meer singer-songwriters ademt. En hierna volgde een album dat Folk als basis heeft met Electronic Pop invloeden.

» details   » permalink  » reageer  

lùisa - One Youth Ago (2012)

16 januari, 23:21 uur

Een grotendeels akoestisch album, meer in een singer-songwriter stijl (zang + akoestische gitaar) dan de Folk / Electronic Pop die ze op het volgende album Never Own laat horen.

Een geraspte stem die wel lekker binnenkomt en vaag doet denken aan Adele in enkele nummers, voor fans van Laura Gibson, Julie Byrne en Fiona Bevan.

Favorieten: Nighthawks en The Wolf , die laatst klinkt als een soort modern sprookje gebracht.

» details   » permalink  » reageer  

lùisa - Never Own (2015)

16 januari, 21:33 uur

Bij toeval op gestoten door rond te pluizen in vergelijkbare artiesten bij Alice Phoebe Lou

Een deel van dit album klinkt heel erg fijn, een zeer goede Duitse kloon van Florence + The Machine met iets meer Electronic Pop invloeden: Belong, Vision, More en Under the Wild Skies

De rest van het album is iets minder Folk, maar wel van een consistent goede muzikale kwaliteit. Ook de stem van deze Duitse bevalt me prima. Geen wonder dat ze door een major label als het Canadese Nettwerk is opgepakt. Fijn en helder gitaarspel op de meeste nummers.

Misschien iets voor erwinz?

Ze is ook niet vies van dansbare remixen van haar nummers, gezien de bonustracks.

» details   » permalink  » reageer  

Sparks - Extended (2012)

Alternatieve titel: Extended: The 12 Inch Mixes, 16 januari, 15:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Sparks - Shortcuts (2012)

Alternatieve titel: The 7 Inch Mixes 1979-1984, 15 januari, 21:22 uur

stem geplaatst

» details  

Martha Wainwright - Goodnight City (2016)

15 januari, 19:21 uur

stem geplaatst

» details  

Rufus Wainwright - Poses (2001)

15 januari, 18:05 uur

stem geplaatst

» details  

Carrie Rodriguez & The Sacred Hearts - { Lola } (2016)

15 januari, 14:13 uur

stem geplaatst

» details  

The Flaming Lips - Oczy Mlody (2017)

14 januari, 14:17 uur

stem geplaatst

» details  

First Breath After Coma - The Misadventures of Anthony Knivet (2013)

14 januari, 13:36 uur

stem geplaatst

» details  

First Breath After Coma - Drifter (2016)

14 januari, 12:22 uur

De andere Portugese act die vanavond optreed in Amsterdam, Post Rock die zijn inspiratie zo te horen haalt bij Sigur Ros, Explosions in the Sky, Mogwai en iLiKETRAiNS.

Klinkt lekker, gitaar-gedreven met af en toe bombastische explosies zoals ik ze ook ken van Coldplay. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dit live klinkt.

» details   » permalink  » reageer  

The Gift - Primavera (2012)

14 januari, 11:50 uur

Eén van twee Portugese Alternatieve Rock bands die vanavond in de Melkweg staan en in het openingsnummer Black klinken ze geïnspireerd door The Cure. Lange iets donkere instrumentale stukken, niet zo donker als Faith / Pornography maar schuurt daar wel tegen aan. Alleen met een zangeres Sónia Tavares die voor de verandering in Engels zingt terwijl op vele andere nummers dat Portugees is. Ze zingt haast vertellend a la Leonard Cohen en Marian Faithfull, niet alleen in dat nummer. Een achtergrondzanger springt af en toe bij in het Portugees.

Discogs zegt: Pop Rock, Ballad, Ambient over dit album, met subtiele synths om meer sfeer neer te zetten, zeg ik erbij. De piano staat in meerdere nummers centraal. De band bestaat al ruim 20 jaar en was van oorsprong een IDM/Electro act als ik Discogs doorspit.

Het album is vooral Downtempo / ingetogen met nummer gecomponeerd rond de piano en de stem van de zangeres Sónia Tavares. Mooi, maar meer voor later op de avond... of om een boek bij te lezen.

» details   » permalink  » reageer  

Julie Byrne - Not Even Happiness (2017)

14 januari, 00:34 uur

Even snel gespiekt op Last.fm want staat op Spotify bij mijn aanbevelingen (nou jou, hoog op de lijst van nieuwe releases) vergelijkbare artiesten / voor fans van: Marissa Nadler, Weyes Blood, Jessica Pratt, Angel Olsen en Sharon van Etten worden genoemd. Ken Julie Byrne niet maar bovengenoemde dames hebben me vorig jaar veel luistergenot bezorgd dus krijgt dit album een kans.

Klinkt lekker, focus op de kalme stem en de akoestische gitaar, subtiel begeleid door een elektrische gitaar, hier en daar synths met een viool geluid. Minder galm, subtiele effect, op de stem dan bij Weyes Blood maar toch duidelijk aanwezig. Een minder experimentele Jenny Hval hoor ik hier ook in terug.

Zeer toegankelijk zonder echt Poppy te klinken, hier en daar een kleine flirt met Country. Mooi gitaarspel zoals in Morning Dove dat soms aan Paul Simon doet denken. Terwijl het gitaarspel in de intro van All the Land Glimmered weer doet denken aan Low's Alan Sparhawk.

Zeer fijne kennismaking, al meteen bij de eerste beluistering. Alhoewel in tegenstelling tot de albums van de eerder genoemde Folky acts ik niet meteen een favoriet nummer heb, misschien afsluiter I Live Now as a Singer.

Twijfel of ik meteen al 4* geef, dus voorlopig nog even 3,5*

» details   » permalink  » reageer  

Nine Inch Nails - Not the Actual Events (2016)

13 januari, 23:41 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Barry McGuire - Eve of Destruction (1965)

13 januari, 21:42 uur

stem geplaatst

» details  

Hustle & Drone - Hustle and Drone (2012)

13 januari, 16:37 uur

stem geplaatst

» details  

Hustle & Drone - Holyland (2014)

13 januari, 16:37 uur

stem geplaatst

» details  

New Move - New Move (2015)

13 januari, 14:06 uur

stem geplaatst

» details  

The xx - I See You (2017)

13 januari, 10:50 uur

stem geplaatst

» details  

Matt Maltese - In a New Bed (2016)

12 januari, 20:51 uur

Matt Maltese, klinkt een beetje als de zanger van Whitney, licht geknepen stem alleen bedient Matt zich van een piano in plaats van de drumsticks van Julien Ehrlich. Waarschijnlijk zullen de fans van Whitney dit ook wel aanspreken ook al is er op deze EP geen Indie Rock te vinden, dat is wel anders op de nieuwe single: Vacant In The 21st Century, dat beloofd veel goeds voor het nieuwe album.

Beïnvloed door Francoise Hardy en Leonard Cohen, klinkt prima voor laat op de avond: Soulvol, downtempo piano-ballads. De gevoelige zang staat voor in de mix en de piano is het belangrijkste instrument die hem begeleid.

» details   » permalink  » reageer  

Little May - Little May (2014)

12 januari, 20:04 uur

stem geplaatst

» details  

Systema Solar - Rumbo a Tierra (2016)

12 januari, 19:52 uur

Het Colombiaanse Systema Solar heeft weer een nieuw album vol met Latin, Afro-Cariben, Hip Hop, Dance, Cumbia en zijn niet vies om ook Electronic invloeden gebruiken, zodat je er in da club ook nog op kan dansen.

Zetten zich in voor een milieuvriendelijke wereld afgaande op de teksten van de diverse nummers: Somos la tierra = Wij zijn de aarde. Maar doet dat wel terwijl ze een vrolijk feestje geven, waar de hele nacht door gedanst kan worden. Bezorgd maar met een glimlach en vooral niet te serieus.

Ze hebben al wat bekendheid in de wereld vergaard ook mede door toedoen van Blondie's Deborah 'Debbie' Harry die een fan van de band is.

Een prima zomers album om de aanstaande Blue Monday (dag) (16 januari) mee weg te dansen. Bijvoorbeeld met Qué Pasó

» details   » permalink  » reageer  

Stony Browder Jr. - The Whole Circus EP (2015)

12 januari, 18:02 uur

stem geplaatst

» details  

Fred Thomas - Changer (2017)

12 januari, 17:46 uur

stem geplaatst

» details  

Austra - Future Politics (2017)

12 januari, 17:10 uur

stem geplaatst

» details  

Picture Book - At Last EP (2012)

12 januari, 13:17 uur

Picture Book een samenwerking opgezet in het Engelse Londen tussen de van oorsprong New Yorkers Dario Darnell, zoon van August Darnell (beter bekend als Kid Creole die van ...and The Coconuts) en Lorne Ashley (van Stony Browder Jr.) ook al verwant aan voorgenoemde act.

House met een Electronic Pop element en ook nog met een zangeres Greta Svabo Bech. Ondanks dat het meer House muziek is (en iets waar ik niet warm voor loop) bevallen de nummer me beter dan die op de volgende EP.

Jealousy is spannender maar gaat wel alle kanten op met breaks, eerder stevige iets groovende Electronic Pop dan House is geproduceerd door de Franse house-, nu-disco- en electropopmusicus Madeon die ook als DJ werkzaam is.

Surrender [Dreamy Version] bevalt beter dan de versie waarmee de EP begint.

Ondertussen is zanger Dario Darnell een solo carrière begonnen en zit zijn partner-in-crime in een andere band Stony Browder Jr.

» details   » permalink  » reageer  

Picture Book - Songs About Aimee (2012)

12 januari, 13:09 uur

Picture Book een samenwerking opgezet in het Engelse Londen tussen de van oorsprong New Yorkers Dario Darnell, zoon van August Darnell (beter bekend als Kid Creole die van ...and The Coconuts) en Lorne Ashley (van Stony Browder Jr.) ook al verwant aan voorgenoemde act.

House / Electronic Pop dus dansbaar maar past niet helemaal in mijn straatje door het House element waar ik weinig waardering voor heb. Slecht is het niet, maar nergens echt bijzonder. had eigenlijk gehoopt op meer Tropische of Caribische invloeden maar is me te weinig.

In My Head is wel te pruimen, is meer een dansbaar Pop nummer met House invloeden.

Ondertussen is zanger Dario Darnell een solo carrière begonnen en zit zijn partner-in-crime in een andere band Stony Browder Jr.

» details   » permalink  » reageer  

The Amazons - Don't You Wanna? (2015)

11 januari, 23:50 uur

stem geplaatst

» details  

Kinoo - Corners​/​Grips (2016)

11 januari, 23:25 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Thomas Azier - Hylas (2014)

11 januari, 22:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Klangstof - Close Eyes to Exit (2016)

11 januari, 18:15 uur

stem geplaatst

» details  

Peter Sarstedt - Playlist (2016)

Alternatieve titel: The Best of Peter Sarstedt, 11 januari, 17:48 uur

Een verzamelaar nog recentelijk uitgebracht op Parlophone, het label die ik sterk associeer met de 60s. Van de vandaag overleden Brits-Indische zanger Peter Sarstedt (10 December 1941 – 8 Januari 2017 RIP) een maand na zijn 75ste verjaardag. Voornamelijk bekend van de klassieker uit 1969 Where Do You Go To (My Lovely).

De Folk nummers, met Pop en Rock invloeden, zijn prima, de man kon goede teksten schrijven waarmee vaak een kleine glimlach kan ontloken aan deze luisteraar. Er zit ook vaak een twist in het laatste couplet die je niet altijd ziet aankomen. Wat mij betreft doet Peter Sarstedt op zijn beste nummers niet onder voor Al Stewart, alleen is deze laatste productiever geweest.

Naast de klassieker zijn ook de volgende nummers zeer te pruimen: You're a Lady, As Though It Were a Movie, Frozen Orange Juice, Boulevard en Take Off Your Clothes

» details   » permalink  » reageer  

Carpenter Brut - Trilogy (2015)

11 januari, 14:14 uur

Franse Retro synthesizergeweld! 80s bombast... en heerlijk om van te genieten 🙂

Klinkt als Team Ghost maar zonder zang en met zwaardere synths i.p.v. de gitaren.

Verrassend van iemand (schijnt Franck Hueso te zijn) met een Black Metal achtergrond 😱

» details   » permalink  » reageer  

Night Moves - Carl Sagan (2017)

10 januari, 21:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Night Moves - Pennied Days (2016)

10 januari, 18:54 uur

stem geplaatst

» details  

Manfred Mann - Lone Arranger (2014)

9 januari, 21:27 uur

Keek er twee jaar geleden nog wel naar uit omdat de heren / het heerschap op tournee was en dus wel benieuwd was wat er op de avond voorgeschoteld zou worden. Maar het album bleef heel lang niet beschikbaar op streaming sites als Spotify en Deezer. En zelfs nu nog is de Prince cover, iedereen weet wel welke dat is, niet te streamen. Ben niet naar het optreden gegaan. Vandaag stuit ik er toevallig op, dus maar eens aanhoren.

Experimenteel album, het gaat alle kanten op wat betreft invloeden; Hip Hop, Jazz Rock, EDM en zelfs wat Klassieke muziek (String Quartet) zoals in Light My Fire. Bovendien wordt in een nummer als de Bruce Springsteen cover I Came for You flink geleund op het geluid van Manfred's eigen hit Blinded by the Light ook hier door Chris Thompson gezongen. Earth Band's gitarist Mick Rogers en Chris Thompson doen op diverse nummers mee en dus zou je kunnen zeggen dat er tenminste een EP aan MMEB materiaal verscholen gaat in het album.

Het valt niet te ontkennen dat nummers als Queen's Rock You bijna onherkenbaar eigen versie zijn geworden. Of je dat mooi vind is natuurlijk iets anders, maar je kan ook zeggen dat je van bepaalde nummers eigenlijk alleen het origineel wilt kennen. Zelfde geldt voor de twee Doors covers.

Het zijn vooral de openings- en afsluit nummers die sterk afwijken van het geluid wat ik ken van Manfred Mann's Earth Band. Ook het ontbreken van één zanger die op alle nummers zingt maakt dat het niet als een geheel aanvoelt. Maar slecht vind ik het niet, zelfs genietbaar ...voor een avondje.

» details   » permalink  » reageer  

Anoushka Shankar - Land of Gold (2016)

9 januari, 10:58 uur

stem geplaatst

» details  

Anoushka Shankar - Land of Gold (2016)

Alternatieve titel: Remixes, 9 januari, 10:01 uur

stem geplaatst

» details  

David Bowie - No Plan (2017)

8 januari, 20:56 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Pop Song (1989)

8 januari, 00:45 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Words with the Shaman (1985)

8 januari, 00:42 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Alchemy: An Index of Possibilities (1985)

7 januari, 19:02 uur

stem geplaatst

» details  

Young Gun Silver Fox - West End Coast (2015)

7 januari, 17:42 uur

Retro 70s soulvolle Soft Rock / Jazz Rock met een flinke dot Funk door een Engels duo waarvan zanger / gitarist Andy Platts ook al deel uit maakte van Mamas Gun. Terwijl Shawn Lee ook al een heel lange lijst aan Funky / Electronic verdiensten heeft. De heren kunnen dus wel wat en hebben al eerder succes gehad.

Beste nummer op het album: The Long Way Back, maar ook Better is uitstekend

En In My Pocket doet denken aan een nummer van de allereerste albums van Prince For You (1978) Terwijl op So Bad het klinkt alsof zowel Stevie Wonder even op zijn mondharmonica blaast over een basis van iets van Earth, WInd & Fire / The Jacksons 5.

Er valt heel wat te genieten aan dit album maar zoals eerder opgemerkt overklast het nergens de oorspronkelijke 70s bands die als inspiratiebron dienden. Doet er blijkbaar niet toe want binnenkort staan twee uitverkochte optredens in de Bitterzoet op de agenda. Men kan daarvoor ook nog terecht in Utrecht in mei.

» details   » permalink  » reageer  

Weezer - Weezer (2016)

Alternatieve titel: The White Album, 7 januari, 14:34 uur

stem geplaatst

» details  

Cellars - Phases (2016)

6 januari, 17:31 uur

De Amerikaanse zangeres Allene Norton alias Cellars wordt op bepaalde sites aangemerkt als een talent om naar uit te kijken voor 2017. Zij snuffelt graag in het Synthpop verleden en dan kom je al snel uit bij de gloriejaren in de 80s. Een periode die ik goed kan waarderen, en soms is goed gekopieerd beter dan slecht (zelf) verzonnen.

De nummers zijn stuk voor stuk ondergedompeld in vertrouwde geluiden wel bekend van oude analoge synths met vaak al even Retro klinkende drumcomputers/bassynth met dito gebrekkige drumpatroontjes. De vraag is dus niet of het 'fout' is maar hoe 'fout' het is. Met vocalen waar vaak te veel galm / effect op zit wordt het er ook niet beter van. Heb de indruk dat de stem gewoon iets tekort schiet (te iel) om de nummers iets meer levendiger te maken.

Curse Your Love is een nummer wat beter is, iets donkerder tekst en geluid, minder effect op de stem een een wat catchy patroontjes. Toys sluit daar aardig op aan.

Terwijl I'm Feeling toch echt op een foute manier de sampler gebruikt, plus te veel effect op de stem waardoor ze een beetje a la Cyndi Lauper klinkt, maar net niet. In het openingsnummer Stircrazy (is ook de titel van een 80s film) worden er Chic-achtige funky gitaartjes erbij gehaald.

De singles zijn Nighttime Girl en het New Order meets Miss Kittin meets Shakatak nummer Do You Miss Me?

Soms is 'fout' ook stiekem wel leuk, een guilty pleasure, en dat geldt ook wel een beetje voor dit album. Want ondertussen heb ik het al 4x opgezet en ook al heeft het veel wat me niet bevalt er zit ook genoeg in wat de aandacht vasthoudt.

» details   » permalink  » reageer  

Fred Falke - Part IV (2012)

6 januari, 13:30 uur

Franse House met Electro en Disco invloeden, de meesten zonder zang/tekst en daardoor minder interessant voor mij. Hier en daar verwantschap met de dansbare nummers van M83 en Daft Punk

De betere tracks: Bare Knuckle, Back to Stay
Wait for Love
met collega bandlid Savage (=Geraud Lafarge) die de zang voor zijn rekening neemt.

» details   » permalink  » reageer  

Elohim - Elohim (2016)

6 januari, 11:02 uur

Ook Elohim wordt op enkele sites aangekondigd als een talent om naar uit te kijken voor 2017. Dit album is in elk geval een prima begin en hierop klinkt ze een beetje a la CHVRCHES.

Elohim houd haar identiteit zoveel mogelijk geheim, het enige dat we weten is dat ze uit Los Angeles komt. Op foto's bedekt ze telkens het grootste gedeelte van haar gezicht meestal me een enorme lok haar. Maar vermoedelijk heeft ze een Latijns-Amerikaanse achtergrond wat niet vreemd is aangezien 50% van de lokale bevolking dat heeft, zo is mij dat verteld. Op de meest recente single Hallucinating doen Mariachi's mee en is er tevens een special Mariachi remix, vandaar... 🙂

Wat me wel stoort is dat er op enkele nummers te veel effect zit op de stem wat helaas een beetje in de mode is, maar sommigen schieten daarin door. De met R&B beïnvloede afsluiter All That Gold heeft daar ook een beetje last van, het is al bijna alsof er sprake is van een vocoder.

De eerste drie nummers van het album bevallen mij het meest: Sensations, Bridge and the Wall en vooral She Talks Too Much met zware Electo synths die ook al voorkomen in de opener Sensations. Terwijl Bridge and the Wall nog het meest lijkt op een CHVRCHES nummer met misschien wat invloeden van Daughter. Die laatste band hoor ik ook een beetje terug in een nummer als Pigments.

Van mij mag ze de oceaan over om ook eens iets te laten horen en zien in dit Polderland.

» details   » permalink  » reageer  

Fred Falke - Alpha (2015)

5 januari, 23:35 uur

Franse Electro, variërend van een funky Disco House tot Synthpop met House/Dance neigingen a la Daft Punk. Gewoon erg lekker voor de dansvloer...

» details   » permalink  » reageer  

MUNA - The Loudspeaker (2016)

5 januari, 23:13 uur

Aangeprezen als één van de acts om naar uit te kijken in 2017, en als het op een andere site als queerpop / darkpop wordt aangeduid .. wil ik het wel aanhoren.

Discogs is wat droger: Genre: Electronic, Rock -Style: Synth-pop, Indie Rock
Ik zou zelf zeggen donkere Electronic Pop, met iets te veel effect op de vocalen maar muzikaal wel aangenaam.

Zelf vind ik So Special het meest interessante, iets meer Rock invloeden zo ook in Promise.

Er is ook een remix van Winterbreak (Tiësto's Deep House Remix) die zeer aangenaam is.

In februari volgt een compleet album About U.

» details   » permalink  » reageer  

Charlotte Day Wilson - CDW (2016)

5 januari, 20:26 uur

stem geplaatst

» details  

Sly & Robbie - Sly & Robbie Revisit Bob Marley (2017)

5 januari, 14:06 uur

Redemption Song opent als een soft jazz ballad met piano en de saxofoon van Dean Fraser, even daarna gevolgd door een gospelesk koortje... heeft niets met Reggae te maken tot halverwege nog even wat beats ingestart worden... Sly & Robbie gooien het duidelijk over een andere boeg.

Soul Shake Down Party en de Electro House beats zijn een vreemde verrassing na de jazzy opening. Ook hier weinig Reggae in te herkennen. Tweede instrumentaal...

Pas bij het derde nummer Let Him Go met Black Uhuru klinkt het vertrouwd Reggae, maar hier heb ik de indruk dat af en toe de auto-tune meeloopt.... op een Reggae album? WTF!? Verder wel aardige uitvoering, ken het origineel niet (goed genoeg). Opgevolgd door een dub versie van het nummer... wat dat kan niet in één?

Slave Driver met Gregory Isaacs, is prima maar gaat geruisloos voorbij.

Pas bij No Mama No Cry met Beenie Man wordt het iets origineler door ragga-rap en het vervanging van Woman door Mama.

Is This Love met Gwen Guthrie, heeft lekker 80s synths die Grace Jones ooit ook gebruikte,en het tot het lekkerste nummer op het album maken. Zo lijkt het nog enigszins goed te komen met dit album.

Mellow Mood is een Dub ook al staat het er niet bij. Wel lekker Dub, met subtiel sampletje van saxofoon-riedel.

Crazy Baldhead met Beenie Man en Luciano, skatting... in de intro, ragga-rap erna, met een mix van Dub en soft jazz..

Sun Is Shining met Black Uhuru, vind ik niks.

Running Away met Beenie Man en Luciano, Reggae met Dub en Jazz neigingen ook hier ragga-rap, is niet aan mij besteed.

Talking Blues met Annette Brissett, eindelijk weer een nummer dat iets boven de rest uit steekt.

Zo komt de beluistering van mijn tweede 2017 release tot een matig end. Er staan wat verrassingen op het album, al is het alleen al door die openingsnummers. Nergens hoogvliegers, begrijpelijk dat dit op 1 januari wordt uitgebracht. Hiermee ook meteen de eerste 3* van het jaar uitgedeeld.

» details   » permalink  » reageer  

Kong - Stern (2014)

4 januari, 22:34 uur

De voorganger Merchants of Air (2012) heb ik nog redelijk vaak opgezet, maar deze is geruisloos aan mij voorbij gegaan.

Toch staan er ook hier weer een paar erg fijne nummers op, al blijven instrumentale albums voor mij iets waar ik zelden aan begin en ook zelden meer dan 3x beluister.

Discogs zegt: Rock, Experimental, Industrial, Heavy Metal + Samples en wat elektronica. Dus ook wel al een wat opgeschoonde Ministry zonder de zang van uncle Al 😉

» details   » permalink  » reageer  

AOA - Angel's Knock (2017)

Alternatieve titel: Ace of Angels First Album, 4 januari, 21:33 uur

Iets moet het eerste album zijn van 2017 die beluisterd zal worden en geloof het of niet maar dit lijkt me een interessantere keus dan Brian Eno - Reflection (2017) 😄 ...ben geen Ambient fan.

Ace of Angels: zo te zien een zevental tiener cheerleaders, maar deze jonge dames zijn iets ouder zo tussen de 20 en 26. Eén van de dames schijnt te kunnen drummen en een andere Piano spelen, hoor dat hier niet terug. Het genre: K-pop, Electro-Pop en Dance, hoofdzakelijk in schattig Engels, met wat Koreaans er tussen door in bijna elk nummer. Dit is vergelijkbaar met Europese en Amerikaanse pulp-pop prinsessen, doet me zelfs denken aan Latin Pop en aan Kylie Minogue. Hier en daar wat effect op de vocalen maar dat is te verwachten bij dit soort acts.

Excuse Me is het meest catchy van het stel, maar alles is zeer toegankelijk en dansbaar. En af en toe de Koreaanse taal is geen obstakel wat mij betreft, ze gebruiken de zelfde straattaal uitdrukkingen die je ook in Amerikaanse all girl groups hoort.

Lily is een aardig Jazzy Pop Ballad grotendeels in Koreaans, en Melting Love neigt naar 80s PostDisco / Synthpop.

Er zijn veel slechtere pulp-pop albums gemaakt, deze is prima en een vrolijk begin van 2017

» details   » permalink  » reageer  

Pixie Geldof - I'm Yours (2016)

4 januari, 16:43 uur

stem geplaatst

» details  

David Bowie - ★ (2016)

Alternatieve titel: Blackstar, 3 januari, 14:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Logue - Cold Hearts (2014)

2 januari, 18:53 uur

stem geplaatst

» details  

Regina Spektor - Remember Us to Life (2016)

2 januari, 00:39 uur

stem geplaatst

» details  

Alice Phoebe Lou - Orbit (2016)

1 januari, 18:44 uur

stem geplaatst

» details  

Carpenter Brut - EP II (2013)

1 januari, 17:28 uur

stem geplaatst

» details  

Carpenter Brut - EP I (2012)

1 januari, 17:28 uur

stem geplaatst

» details