Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van E-Clect-Eddy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017.

Christine McVie - Christine Perfect (1970)

Alternatieve titel: The Complete Blue Horizon Sessions, gisteren om 11:00 uur

Nu dat er een nieuwe (duet) album aankomt met Lindsey onder de moniker Buckingham McVie ook maar eens in het muzikale verleden duiken van de twee. Lindsey's solo werk ken ik al gedeeltelijk maar van Christine ken ik niks, dat dan maar eens uitpluizen.

Christine Perfect is dus blijkbaar haar solo debut en is aardig, ben niet echt een fan van Blues (Chicago / Piano blues aldus Discogs) maar door de iets wat Jazzy piano en haar stem is het goed te pruimen. Je kan in sommige nummers duidelijk horen hoe ze later zal klinken op de eerste Fleetwood Mac albums met Lindsey en Stevie. Maar hier en daar hoor ik ook dat ze de limieten van haar stem op zoekt en dat bevalt minder zoals Tell Me You Need Me maar waar wel mooie piano passages in zitten. Ook de subtiele blazers in de diverse nummers bevallen me prima zoals in I'm On My Way, met een evenzo subtiel orgeltje erbij.

I'd Rather Go Blind behoort tot mijn favoriet en zo te zien op Last.fm vinden meer mensen dit.

Crazy 'Bout You Baby ken ik in de Ike & Tina Turner versie(s) en die zijn nog altijd de geprefereerde versie's maar deze is ook prima.

I Want You is lekker op dreef met ronkende gitaren, een volgende favoriet van dit album.

No Road Is the Right Road ook erg lekker meer uptempo, met die blazers erbij klinkt het als Blues van een Amerikaanse act.

For You klinkt in een Blues-Rockende stijl zoals The Rolling Stones dat zouden doen.

Verder is When You Say een mooie iets zoete ballad die weinig met Blues te maken heeft maar wel lekker voor de variatie op het album.

» details  » permalink  » reageer  

lùisa - Introspection (2014)

gisteren om 00:42 uur

Op deze EP klinkt lùisa strijdbaarder en neigen de nummers meer naar Indie Pop Rock, erg goed te pruimen.

Ze debuteerde met een akoestisch album (One Youth Ago, 2012) dat meer singer-songwriters ademt. En hierna volgde een album dat Folk als basis heeft met Electronic Pop invloeden.

» details  » permalink  » reageer  

lùisa - One Youth Ago (2012)

afgelopen maandag om 23:21 uur

Een grotendeels akoestisch album, meer in een singer-songwriter stijl (zang + akoestische gitaar) dan de Folk / Electronic Pop die ze op het volgende album Never Own laat horen.

Een geraspte stem die wel lekker binnenkomt en vaag doet denken aan Adele in enkele nummers, voor fans van Laura Gibson, Julie Byrne en Fiona Bevan.

Favorieten: Nighthawks en The Wolf , die laatst klinkt als een soort modern sprookje gebracht.

» details  » permalink  » reageer  

lùisa - Never Own (2015)

afgelopen maandag om 21:33 uur

Bij toeval op gestoten door rond te pluizen in vergelijkbare artiesten bij Alice Phoebe Lou

Een deel van dit album klinkt heel erg fijn, een zeer goede Duitse kloon van Florence + The Machine met iets meer Electronic Pop invloeden: Belong, Vision, More en Under the Wild Skies

De rest van het album is iets minder Folk, maar wel van een consistent goede muzikale kwaliteit. Ook de stem van deze Duitse bevalt me prima. Geen wonder dat ze door een major label als het Canadese Nettwerk is opgepakt. Fijn en helder gitaarspel op de meeste nummers.

Misschien iets voor erwinz?

Ze is ook niet vies van dansbare remixen van haar nummers, gezien de bonustracks.

» details  » permalink  » reageer  

Sparks - Extended (2012)

Alternatieve titel: Extended: The 12 Inch Mixes, afgelopen maandag om 15:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Sparks - Shortcuts (2012)

Alternatieve titel: The 7 Inch Mixes 1979-1984, afgelopen zondag om 21:22 uur

stem geplaatst

» details  

Martha Wainwright - Goodnight City (2016)

afgelopen zondag om 19:21 uur

stem geplaatst

» details  

Rufus Wainwright - Poses (2001)

afgelopen zondag om 18:05 uur

stem geplaatst

» details  

Carrie Rodriguez & The Sacred Hearts - { Lola } (2016)

afgelopen zondag om 14:13 uur

stem geplaatst

» details  

The Flaming Lips - Oczy Mlody (2017)

afgelopen zaterdag om 14:17 uur

stem geplaatst

» details  

First Breath After Coma - The Misadventures of Anthony Knivet (2013)

afgelopen zaterdag om 13:36 uur

stem geplaatst

» details  

First Breath After Coma - Drifter (2016)

afgelopen zaterdag om 12:22 uur

De andere Portugese act die vanavond optreed in Amsterdam, Post Rock die zijn inspiratie zo te horen haalt bij Sigur Ros, Explosions in the Sky, Mogwai en iLiKETRAiNS.

Klinkt lekker, gitaar-gedreven met af en toe bombastische explosies zoals ik ze ook ken van Coldplay. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dit live klinkt.

» details  » permalink  » reageer  

The Gift - Primavera (2012)

afgelopen zaterdag om 11:50 uur

Eén van twee Portugese Alternatieve Rock bands die vanavond in de Melkweg staan en in het openingsnummer Black klinken ze geïnspireerd door The Cure. Lange iets donkere instrumentale stukken, niet zo donker als Faith / Pornography maar schuurt daar wel tegen aan. Alleen met een zangeres Sónia Tavares die voor de verandering in Engels zingt terwijl op vele andere nummers dat Portugees is. Ze zingt haast vertellend a la Leonard Cohen en Marian Faithfull, niet alleen in dat nummer. Een achtergrondzanger springt af en toe bij in het Portugees.

Discogs zegt: Pop Rock, Ballad, Ambient over dit album, met subtiele synths om meer sfeer neer te zetten, zeg ik erbij. De piano staat in meerdere nummers centraal. De band bestaat al ruim 20 jaar en was van oorsprong een IDM/Electro act als ik Discogs doorspit.

Het album is vooral Downtempo / ingetogen met nummer gecomponeerd rond de piano en de stem van de zangeres Sónia Tavares. Mooi, maar meer voor later op de avond... of om een boek bij te lezen.

» details  » permalink  » reageer  

Julie Byrne - Not Even Happiness (2017)

afgelopen zaterdag om 00:34 uur

Even snel gespiekt op Last.fm want staat op Spotify bij mijn aanbevelingen (nou jou, hoog op de lijst van nieuwe releases) vergelijkbare artiesten / voor fans van: Marissa Nadler, Weyes Blood, Jessica Pratt, Angel Olsen en Sharon van Etten worden genoemd. Ken Julie Byrne niet maar bovengenoemde dames hebben me vorig jaar veel luistergenot bezorgd dus krijgt dit album een kans.

Klinkt lekker, focus op de kalme stem en de akoestische gitaar, subtiel begeleid door een elektrische gitaar, hier en daar synths met een viool geluid. Minder galm, subtiele effect, op de stem dan bij Weyes Blood maar toch duidelijk aanwezig. Een minder experimentele Jenny Hval hoor ik hier ook in terug.

Zeer toegankelijk zonder echt Poppy te klinken, hier en daar een kleine flirt met Country. Mooi gitaarspel zoals in Morning Dove dat soms aan Paul Simon doet denken. Terwijl het gitaarspel in de intro van All the Land Glimmered weer doet denken aan Low's Alan Sparhawk.

Zeer fijne kennismaking, al meteen bij de eerste beluistering. Alhoewel in tegenstelling tot de albums van de eerder genoemde Folky acts ik niet meteen een favoriet nummer heb, misschien afsluiter I Live Now as a Singer.

Twijfel of ik meteen al 4* geef, dus voorlopig nog even 3,5*

» details  » permalink  » reageer  

Nine Inch Nails - Not the Actual Events (2016)

afgelopen vrijdag om 23:41 uur

De trilogie The Downward Spiral (1994) - The Fragile (1999) en With Teeth (2005) vind ik het beste van Nine Inch Nails plus de eerst EP van How to Destroy Angels. De rest van Trent's werk is prima tot interessant en meestal wel goed genoeg om een paar keer te luisteren. Dus als er iets nieuws van zijn hand verschijnt dan kijk ik daar wel naar uit. Bovendien is dit voor mij gewoon de meest interessante release vandaag.

Branches / Bones klinkt nog het meest authentiek als Nine Inch Nails maar met The Cure als inspiratiebron ttv Faith/Pornography alsmede Punk Rock invloeden.

Dear World invloeden uit de Dance / IDM / Ambient,

She's Gone Away voorlopig het meest aantrekkelijke, Joy Division invloeden?

The Idea of You schuif richting Ministry uit de begin dagen maar iets minder wild/bombast.

Gisteren pas de singel Burning Bright (Field on Fire) voor het eerst beluisterd en dat deed me niet veel. Lijkt een riffje van The Troggs' - Wild Thing geleend te zijn.

Persoonlijk vind ik NIN op zijn sterkst wanneer ze de Industrial bombast weten te combineren met de breekbare teksten en stem van Trent Reznor. Op deze nummers vind ik de teksten vaak slechter te verstaan (kan ook aan mijn oren liggen). Dat mis ik in de meeste van deze nummers.

Dit is een EP die moet groeien want op de eerste beluistering kan ik geen echte favoriet kiezen, misschien Dear World omdat dit het meest dansbare lijkt. Trent Reznor is zoekende, zegt hijzelf, dat hoor je inderdaad terug op dit album, daarom hoop ik dat het volgende NIN album allemaal nieuwe nummers heeft en dit experiment als zoethouder geldt.

» details  » permalink  » reageer  

Barry McGuire - Eve of Destruction (1965)

afgelopen vrijdag om 21:42 uur

stem geplaatst

» details  

Hustle & Drone - Hustle and Drone (2012)

afgelopen vrijdag om 16:37 uur

stem geplaatst

» details  

Hustle & Drone - Holyland (2014)

afgelopen vrijdag om 16:37 uur

stem geplaatst

» details  

New Move - New Move (2015)

afgelopen vrijdag om 14:06 uur

stem geplaatst

» details  

The xx - I See You (2017)

afgelopen vrijdag om 10:50 uur

stem geplaatst

» details  

Matt Maltese - In a New Bed (2016)

afgelopen donderdag om 20:51 uur

Matt Maltese, klinkt een beetje als de zanger van Whitney, licht geknepen stem alleen bedient Matt zich van een piano in plaats van de drumsticks van Julien Ehrlich. Waarschijnlijk zullen de fans van Whitney dit ook wel aanspreken ook al is er op deze EP geen Indie Rock te vinden, dat is wel anders op de nieuwe single: Vacant In The 21st Century, dat beloofd veel goeds voor het nieuwe album.

Beïnvloed door Francoise Hardy en Leonard Cohen, klinkt prima voor laat op de avond: Soulvol, downtempo piano-ballads. De gevoelige zang staat voor in de mix en de piano is het belangrijkste instrument die hem begeleid.

» details  » permalink  » reageer  

Little May - Little May (2014)

afgelopen donderdag om 20:04 uur

stem geplaatst

» details  

Systema Solar - Rumbo a Tierra (2016)

afgelopen donderdag om 19:52 uur

Het Colombiaanse Systema Solar heeft weer een nieuw album vol met Latin, Afro-Cariben, Hip Hop, Dance, Cumbia en zijn niet vies om ook Electronic invloeden gebruiken, zodat je er in da club ook nog op kan dansen.

Zetten zich in voor een milieuvriendelijke wereld afgaande op de teksten van de diverse nummers: Somos la tierra = Wij zijn de aarde. Maar doet dat wel terwijl ze een vrolijk feestje geven, waar de hele nacht door gedanst kan worden. Bezorgd maar met een glimlach en vooral niet te serieus.

Ze hebben al wat bekendheid in de wereld vergaard ook mede door toedoen van Blondie's Deborah 'Debbie' Harry die een fan van de band is.

Een prima zomers album om de aanstaande Blue Monday (dag) (16 januari) mee weg te dansen. Bijvoorbeeld met Qué Pasó

» details  » permalink  » reageer  

Stony Browder Jr. - The Whole Circus EP (2015)

afgelopen donderdag om 18:02 uur

stem geplaatst

» details  

Fred Thomas - Changer (2017)

afgelopen donderdag om 17:46 uur

stem geplaatst

» details  

Austra - Future Politics (2017)

afgelopen donderdag om 17:10 uur

stem geplaatst

» details  

Picture Book - At Last EP (2012)

afgelopen donderdag om 13:17 uur

Picture Book een samenwerking opgezet in het Engelse Londen tussen de van oorsprong New Yorkers Dario Darnell, zoon van August Darnell (beter bekend als Kid Creole die van ...and The Coconuts) en Lorne Ashley (van Stony Browder Jr.) ook al verwant aan voorgenoemde act.

House met een Electronic Pop element en ook nog met een zangeres Greta Svabo Bech. Ondanks dat het meer House muziek is (en iets waar ik niet warm voor loop) bevallen de nummer me beter dan die op de volgende EP.

Jealousy is spannender maar gaat wel alle kanten op met breaks, eerder stevige iets groovende Electronic Pop dan House is geproduceerd door de Franse house-, nu-disco- en electropopmusicus Madeon die ook als DJ werkzaam is.

Surrender [Dreamy Version] bevalt beter dan de versie waarmee de EP begint.

Ondertussen is zanger Dario Darnell een solo carrière begonnen en zit zijn partner-in-crime in een andere band Stony Browder Jr.

» details  » permalink  » reageer  

Picture Book - Songs About Aimee (2012)

afgelopen donderdag om 13:09 uur

Picture Book een samenwerking opgezet in het Engelse Londen tussen de van oorsprong New Yorkers Dario Darnell, zoon van August Darnell (beter bekend als Kid Creole die van ...and The Coconuts) en Lorne Ashley (van Stony Browder Jr.) ook al verwant aan voorgenoemde act.

House / Electronic Pop dus dansbaar maar past niet helemaal in mijn straatje door het House element waar ik weinig waardering voor heb. Slecht is het niet, maar nergens echt bijzonder. had eigenlijk gehoopt op meer Tropische of Caribische invloeden maar is me te weinig.

In My Head is wel te pruimen, is meer een dansbaar Pop nummer met House invloeden.

Ondertussen is zanger Dario Darnell een solo carrière begonnen en zit zijn partner-in-crime in een andere band Stony Browder Jr.

» details  » permalink  » reageer  

The Amazons - Don't You Wanna? (2015)

11 januari, 23:50 uur

stem geplaatst

» details  

Kinoo - Corners​/​Grips (2016)

11 januari, 23:25 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Thomas Azier - Hylas (2014)

11 januari, 22:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Klangstof - Close Eyes to Exit (2016)

11 januari, 18:15 uur

stem geplaatst

» details  

Peter Sarstedt - Playlist (2016)

Alternatieve titel: The Best of Peter Sarstedt, 11 januari, 17:48 uur

Een verzamelaar nog recentelijk uitgebracht op Parlophone, het label die ik sterk associeer met de 60s. Van de vandaag overleden Brits-Indische zanger Peter Sarstedt (10 December 1941 – 8 Januari 2017 RIP) een maand na zijn 75ste verjaardag. Voornamelijk bekend van de klassieker uit 1969 Where Do You Go To (My Lovely).

De Folk nummers, met Pop en Rock invloeden, zijn prima, de man kon goede teksten schrijven waarmee vaak een kleine glimlach kan ontloken aan deze luisteraar. Er zit ook vaak een twist in het laatste couplet die je niet altijd ziet aankomen. Wat mij betreft doet Peter Sarstedt op zijn beste nummers niet onder voor Al Stewart, alleen is deze laatste productiever geweest.

Naast de klassieker zijn ook de volgende nummers zeer te pruimen: You're a Lady, As Though It Were a Movie, Frozen Orange Juice, Boulevard en Take Off Your Clothes

» details  » permalink  » reageer  

Carpenter Brut - Trilogy (2015)

11 januari, 14:14 uur

Franse Retro synthesizergeweld! 80s bombast... en heerlijk om van te genieten πŸ™‚

Klinkt als Team Ghost maar zonder zang en met zwaardere synths i.p.v. de gitaren.

Verrassend van iemand (schijnt Franck Hueso te zijn) met een Black Metal achtergrond 😱

» details  » permalink  » reageer  

Night Moves - Carl Sagan (2017)

10 januari, 21:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Night Moves - Pennied Days (2016)

10 januari, 18:54 uur

stem geplaatst

» details  

Manfred Mann - Lone Arranger (2014)

9 januari, 21:27 uur

Keek er twee jaar geleden nog wel naar uit omdat de heren / het heerschap op tournee was en dus wel benieuwd was wat er op de avond voorgeschoteld zou worden. Maar het album bleef heel lang niet beschikbaar op streaming sites als Spotify en Deezer. En zelfs nu nog is de Prince cover, iedereen weet wel welke dat is, niet te streamen. Ben niet naar het optreden gegaan. Vandaag stuit ik er toevallig op, dus maar eens aanhoren.

Experimenteel album, het gaat alle kanten op wat betreft invloeden; Hip Hop, Jazz Rock, EDM en zelfs wat Klassieke muziek (String Quartet) zoals in Light My Fire. Bovendien wordt in een nummer als de Bruce Springsteen cover I Came for You flink geleund op het geluid van Manfred's eigen hit Blinded by the Light ook hier door Chris Thompson gezongen. Earth Band's gitarist Mick Rogers en Chris Thompson doen op diverse nummers mee en dus zou je kunnen zeggen dat er tenminste een EP aan MMEB materiaal verscholen gaat in het album.

Het valt niet te ontkennen dat nummers als Queen's Rock You bijna onherkenbaar eigen versie zijn geworden. Of je dat mooi vind is natuurlijk iets anders, maar je kan ook zeggen dat je van bepaalde nummers eigenlijk alleen het origineel wilt kennen. Zelfde geldt voor de twee Doors covers.

Het zijn vooral de openings- en afsluit nummers die sterk afwijken van het geluid wat ik ken van Manfred Mann's Earth Band. Ook het ontbreken van één zanger die op alle nummers zingt maakt dat het niet als een geheel aanvoelt. Maar slecht vind ik het niet, zelfs genietbaar ...voor een avondje.

» details  » permalink  » reageer  

Anoushka Shankar - Land of Gold (2016)

9 januari, 10:58 uur

stem geplaatst

» details  

Anoushka Shankar - Land of Gold (2016)

Alternatieve titel: Remixes, 9 januari, 10:01 uur

stem geplaatst

» details  

David Bowie - No Plan (2017)

8 januari, 20:56 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Pop Song (1989)

8 januari, 00:45 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Words with the Shaman (1985)

8 januari, 00:42 uur

stem geplaatst

» details  

David Sylvian - Alchemy: An Index of Possibilities (1985)

7 januari, 19:02 uur

stem geplaatst

» details  

Young Gun Silver Fox - West End Coast (2015)

7 januari, 17:42 uur

Retro 70s soulvolle Soft Rock / Jazz Rock met een flinke dot Funk door een Engels duo waarvan zanger / gitarist Andy Platts ook al deel uit maakte van Mamas Gun. Terwijl Shawn Lee ook al een heel lange lijst aan Funky / Electronic verdiensten heeft. De heren kunnen dus wel wat en hebben al eerder succes gehad.

Beste nummer op het album: The Long Way Back, maar ook Better is uitstekend

En In My Pocket doet denken aan een nummer van de allereerste albums van Prince For You (1978) Terwijl op So Bad het klinkt alsof zowel Stevie Wonder even op zijn mondharmonica blaast over een basis van iets van Earth, WInd & Fire / The Jacksons 5.

Er valt heel wat te genieten aan dit album maar zoals eerder opgemerkt overklast het nergens de oorspronkelijke 70s bands die als inspiratiebron dienden. Doet er blijkbaar niet toe want binnenkort staan twee uitverkochte optredens in de Bitterzoet op de agenda. Men kan daarvoor ook nog terecht in Utrecht in mei.

» details  » permalink  » reageer  

Weezer - Weezer (2016)

Alternatieve titel: The White Album, 7 januari, 14:34 uur

stem geplaatst

» details  

Cellars - Phases (2016)

6 januari, 17:31 uur

De Amerikaanse zangeres Allene Norton alias Cellars wordt op bepaalde sites aangemerkt als een talent om naar uit te kijken voor 2017. Zij snuffelt graag in het Synthpop verleden en dan kom je al snel uit bij de gloriejaren in de 80s. Een periode die ik goed kan waarderen, en soms is goed gekopieerd beter dan slecht (zelf) verzonnen.

De nummers zijn stuk voor stuk ondergedompeld in vertrouwde geluiden wel bekend van oude analoge synths met vaak al even Retro klinkende drumcomputers/bassynth met dito gebrekkige drumpatroontjes. De vraag is dus niet of het 'fout' is maar hoe 'fout' het is. Met vocalen waar vaak te veel galm / effect op zit wordt het er ook niet beter van. Heb de indruk dat de stem gewoon iets tekort schiet (te iel) om de nummers iets meer levendiger te maken.

Curse Your Love is een nummer wat beter is, iets donkerder tekst en geluid, minder effect op de stem een een wat catchy patroontjes. Toys sluit daar aardig op aan.

Terwijl I'm Feeling toch echt op een foute manier de sampler gebruikt, plus te veel effect op de stem waardoor ze een beetje a la Cyndi Lauper klinkt, maar net niet. In het openingsnummer Stircrazy (is ook de titel van een 80s film) worden er Chic-achtige funky gitaartjes erbij gehaald.

De singles zijn Nighttime Girl en het New Order meets Miss Kittin meets Shakatak nummer Do You Miss Me?

Soms is 'fout' ook stiekem wel leuk, een guilty pleasure, en dat geldt ook wel een beetje voor dit album. Want ondertussen heb ik het al 4x opgezet en ook al heeft het veel wat me niet bevalt er zit ook genoeg in wat de aandacht vasthoudt.

» details  » permalink  » reageer  

Fred Falke - Part IV (2012)

6 januari, 13:30 uur

Franse House met Electro en Disco invloeden, de meesten zonder zang/tekst en daardoor minder interessant voor mij. Hier en daar verwantschap met de dansbare nummers van M83 en Daft Punk

De betere tracks: Bare Knuckle, Back to Stay
Wait for Love
met collega bandlid Savage (=Geraud Lafarge) die de zang voor zijn rekening neemt.

» details  » permalink  » reageer  

Elohim - Elohim (2016)

6 januari, 11:02 uur

Ook Elohim wordt op enkele sites aangekondigd als een talent om naar uit te kijken voor 2017. Dit album is in elk geval een prima begin en hierop klinkt ze een beetje a la CHVRCHES.

Elohim houd haar identiteit zoveel mogelijk geheim, het enige dat we weten is dat ze uit Los Angeles komt. Op foto's bedekt ze telkens het grootste gedeelte van haar gezicht meestal me een enorme lok haar. Maar vermoedelijk heeft ze een Latijns-Amerikaanse achtergrond wat niet vreemd is aangezien 50% van de lokale bevolking dat heeft, zo is mij dat verteld. Op de meest recente single Hallucinating doen Mariachi's mee en is er tevens een special Mariachi remix, vandaar... πŸ™‚

Wat me wel stoort is dat er op enkele nummers te veel effect zit op de stem wat helaas een beetje in de mode is, maar sommigen schieten daarin door. De met R&B beïnvloede afsluiter All That Gold heeft daar ook een beetje last van, het is al bijna alsof er sprake is van een vocoder.

De eerste drie nummers van het album bevallen mij het meest: Sensations, Bridge and the Wall en vooral She Talks Too Much met zware Electo synths die ook al voorkomen in de opener Sensations. Terwijl Bridge and the Wall nog het meest lijkt op een CHVRCHES nummer met misschien wat invloeden van Daughter. Die laatste band hoor ik ook een beetje terug in een nummer als Pigments.

Van mij mag ze de oceaan over om ook eens iets te laten horen en zien in dit Polderland.

» details  » permalink  » reageer  

Fred Falke - Alpha (2015)

5 januari, 23:35 uur

Franse Electro, variërend van een funky Disco House tot Synthpop met House/Dance neigingen a la Daft Punk. Gewoon erg lekker voor de dansvloer...

» details  » permalink  » reageer  

MUNA - The Loudspeaker (2016)

5 januari, 23:13 uur

Aangeprezen als één van de acts om naar uit te kijken in 2017, en als het op een andere site als queerpop / darkpop wordt aangeduid .. wil ik het wel aanhoren.

Discogs is wat droger: Genre: Electronic, Rock -Style: Synth-pop, Indie Rock
Ik zou zelf zeggen donkere Electronic Pop, met iets te veel effect op de vocalen maar muzikaal wel aangenaam.

Zelf vind ik So Special het meest interessante, iets meer Rock invloeden zo ook in Promise.

Er is ook een remix van Winterbreak (Tiësto's Deep House Remix) die zeer aangenaam is.

In februari volgt een compleet album About U.

» details  » permalink  » reageer  

Charlotte Day Wilson - CDW (2016)

5 januari, 20:26 uur

stem geplaatst

» details  

Sly & Robbie - Sly & Robbie Revisit Bob Marley (2017)

5 januari, 14:06 uur

Redemption Song opent als een soft jazz ballad met piano en de saxofoon van Dean Fraser, even daarna gevolgd door een gospelesk koortje... heeft niets met Reggae te maken tot halverwege nog even wat beats ingestart worden... Sly & Robbie gooien het duidelijk over een andere boeg.

Soul Shake Down Party en de Electro House beats zijn een vreemde verrassing na de jazzy opening. Ook hier weinig Reggae in te herkennen. Tweede instrumentaal...

Pas bij het derde nummer Let Him Go met Black Uhuru klinkt het vertrouwd Reggae, maar hier heb ik de indruk dat af en toe de auto-tune meeloopt.... op een Reggae album? WTF!? Verder wel aardige uitvoering, ken het origineel niet (goed genoeg). Opgevolgd door een dub versie van het nummer... wat dat kan niet in één?

Slave Driver met Gregory Isaacs, is prima maar gaat geruisloos voorbij.

Pas bij No Mama No Cry met Beenie Man wordt het iets origineler door ragga-rap en het vervanging van Woman door Mama.

Is This Love met Gwen Guthrie, heeft lekker 80s synths die Grace Jones ooit ook gebruikte,en het tot het lekkerste nummer op het album maken. Zo lijkt het nog enigszins goed te komen met dit album.

Mellow Mood is een Dub ook al staat het er niet bij. Wel lekker Dub, met subtiel sampletje van saxofoon-riedel.

Crazy Baldhead met Beenie Man en Luciano, skatting... in de intro, ragga-rap erna, met een mix van Dub en soft jazz..

Sun Is Shining met Black Uhuru, vind ik niks.

Running Away met Beenie Man en Luciano, Reggae met Dub en Jazz neigingen ook hier ragga-rap, is niet aan mij besteed.

Talking Blues met Annette Brissett, eindelijk weer een nummer dat iets boven de rest uit steekt.

Zo komt de beluistering van mijn tweede 2017 release tot een matig end. Er staan wat verrassingen op het album, al is het alleen al door die openingsnummers. Nergens hoogvliegers, begrijpelijk dat dit op 1 januari wordt uitgebracht. Hiermee ook meteen de eerste 3* van het jaar uitgedeeld.

» details  » permalink  » reageer  

Kong - Stern (2014)

4 januari, 22:34 uur

De voorganger Merchants of Air (2012) heb ik nog redelijk vaak opgezet, maar deze is geruisloos aan mij voorbij gegaan.

Toch staan er ook hier weer een paar erg fijne nummers op, al blijven instrumentale albums voor mij iets waar ik zelden aan begin en ook zelden meer dan 3x beluister.

Discogs zegt: Rock, Experimental, Industrial, Heavy Metal + Samples en wat elektronica. Dus ook wel al een wat opgeschoonde Ministry zonder de zang van uncle Al πŸ˜‰

» details  » permalink  » reageer  

AOA - Angel's Knock (2017)

Alternatieve titel: Ace of Angels First Album, 4 januari, 21:33 uur

Iets moet het eerste album zijn van 2017 die beluisterd zal worden en geloof het of niet maar dit lijkt me een interessantere keus dan Brian Eno - Reflection (2017) πŸ˜„ ...ben geen Ambient fan.

Ace of Angels: zo te zien een zevental tiener cheerleaders, maar deze jonge dames zijn iets ouder zo tussen de 20 en 26. Eén van de dames schijnt te kunnen drummen en een andere Piano spelen, hoor dat hier niet terug. Het genre: K-pop, Electro-Pop en Dance, hoofdzakelijk in schattig Engels, met wat Koreaans er tussen door in bijna elk nummer. Dit is vergelijkbaar met Europese en Amerikaanse pulp-pop prinsessen, doet me zelfs denken aan Latin Pop en aan Kylie Minogue. Hier en daar wat effect op de vocalen maar dat is te verwachten bij dit soort acts.

Excuse Me is het meest catchy van het stel, maar alles is zeer toegankelijk en dansbaar. En af en toe de Koreaanse taal is geen obstakel wat mij betreft, ze gebruiken de zelfde straattaal uitdrukkingen die je ook in Amerikaanse all girl groups hoort.

Lily is een aardig Jazzy Pop Ballad grotendeels in Koreaans, en Melting Love neigt naar 80s PostDisco / Synthpop.

Er zijn veel slechtere pulp-pop albums gemaakt, deze is prima en een vrolijk begin van 2017

» details  » permalink  » reageer  

Pixie Geldof - I'm Yours (2016)

4 januari, 16:43 uur

stem geplaatst

» details  

David Bowie - β˜… (2016)

Alternatieve titel: Blackstar, 3 januari, 14:33 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Logue - Cold Hearts (2014)

2 januari, 18:53 uur

stem geplaatst

» details  

Regina Spektor - Remember Us to Life (2016)

2 januari, 00:39 uur

stem geplaatst

» details  

Alice Phoebe Lou - Orbit (2016)

1 januari, 18:44 uur

stem geplaatst

» details  

Carpenter Brut - EP II (2013)

1 januari, 17:28 uur

stem geplaatst

» details  

Carpenter Brut - EP I (2012)

1 januari, 17:28 uur

stem geplaatst

» details  

Preoccupations - Preoccupations (2016)

31 december 2016, 20:54 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Monocordio - Dos Extraños (2012)

30 december 2016, 11:09 uur

stem geplaatst

» details  

Weval - Half Age EP (2013)

29 december 2016, 22:17 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Weval - Weval (2016)

29 december 2016, 20:42 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Monocordio - Pájaros y Cuchillos (2016)

29 december 2016, 19:44 uur

stem geplaatst

» details  

Mass Gothic - Sup Goth (2016)

29 december 2016, 10:45 uur

Zag de naam Mass Gothic al een paar keer voorbijkomen de afgelopen dagen in jaarlijstjes dus eens even checken. Blijft er een hele EP te zijn die hier nog niet bekend was. Die dan maar als eerste opgepakt en aangehoord.

Beetje smerige Indie Rock, Lo-Fi neigingen, experimenteel. Maar met zwaar aangezette donkere Synths, ja daar hou ik wel van.

» details  » permalink  » reageer  

Weyes Blood - Cardamom Times (2015)

28 december 2016, 19:18 uur

Ook deze kreeg een kans of 3 vandaag om de discografie te verkennen.

Veel minder experimenteel dan de EP The Outside Room en dichter bij het meest recente album en juweeltje wat mij betreft Front Row Seat to Earth. Wel een andere sfeer en meer afwisseling. Cardamom is bij de 3e passage inderdaad het beste van deze EP, alleen Natalie met een akoestische gitaar en wat sfeer effecten en een fluit? Een groeier...

» details  » permalink  » reageer  

Weyes Blood & The Dark Juices - The Outside Room (2011)

28 december 2016, 17:40 uur

Vandaag deze maar eens aanhoren, het laatste album is een juweeltje. Deze is dat niet voor mij.
Discogs tags Abstract, Experimental, Ambient - niet helemaal mijn genres.

Deze is minder gefocust, alle ingrediënten zijn aanwezig die je ook hoort op het meest recente album Front Row Seat to Earth. Maar die heeft een duidelijke samenhang / thema die ik hier niet kan ontdekken bij de eerste beluistering. De teksten zijn vager en slechter te verstaan, zit geen goed verhaal in. Soms bijna mantra achtig, meer stijl over inhoud.

Een nummer als In the Isle of Agnitio staat dichter bij het experimentele werk van Jenny Hval - Blood Bitch (2016). Erg lange nummers, ze houdt zich niet in. Niet geschikt voor Pop of Rock fans. Heeft door het gammele orgeltje en Psychedelische effecten wel iets van een 60s vibe op Storms That Breed

Overigens heet track twee Lost in Dreams op Spotify ipv Dream Song, verder geen vermelding van op Discogs, foutje bij de streamer? Of een afwijkende release, of een andere versie van het nummer?

» details  » permalink  » reageer  

s a r a s a r a - a m o r f a t i (2016)

28 december 2016, 00:32 uur

Een laatste(?) kennismaking met een nieuwe act in 2016. Ditmaal uit Frankrijk. Ze schrijft en spelt haar naam en nummers wel op een vervelende manier met extra spaties, ook als het daardoor wel lekker leesbaar is.

Discogs zegt: Experimental, Indie Pop, Vocal, Witch House, daar sluit ik mij bij aan. Ook Trip Hop en Ambient zou je kunnen noemen.

De zangeres klinkt hier en daar wel iets aan de kinderlijke kant, ook een beetje iele stem. Ook wat te hees om goed verstaanbaar te zijn. Maar er zit genoeg muzikale spanning in de meeste nummers zoals: s u c c u b u s. De producer is Matthew Herbert wel bekend van Róisín Murphy.

Op 21 januari staat ze in Paradiso Noord samen met 4 andere nieuwe acts. Mogelijk de moeite waard om te gaan kijken en luisteren.

» details  » permalink  » reageer  

Vikki Carr - La Gran Colécción del 60 Aniversarío CBS (2007)

27 december 2016, 23:40 uur

stem geplaatst

» details  

Eydie Gormé y Los Panchos - La Gran Colécción del 60 Aniversarío CBS (2007)

27 december 2016, 23:31 uur

Eydie Gormé en Los Panchos hebben tussen 1964 en 1966 drie albums gemaakt, 2 reguliere en een speciaal kerstalbum.

Feitelijk zijn hier alle nummers verzameld die op die 3 releases stonden plus een losse single Culpame de la Bossanova de Spaanse versie van Blame It on the Bossa Nova.

Omdat het label CBS in 2007 zijn 60 jarig bestaan vierde werd er door moederlabel Sony een aantal sterren van weleer in het zonnetje gezet met nieuw remasters van hun werk. Zodoende zag deze release het levenslicht.

Alle 3 de albums waren al eens op CD verschenen en ik moet zeggen dat ik moeite heb om te zeggen waar deze hier beter zijn dan die andere, moet ik ze wellicht achterelkaar moeten horen. De tracklist is niet chronologisch opgebouwd waarschijnlijk om niet alle kerstnummers achter elkaar te hebben.

» details  » permalink  » reageer  

Team Ghost - Celebrate What You Can't See (2010)

27 december 2016, 23:16 uur

Team Ghost: zeg maar een mix van M83 en Pink Floyd, die af en toe Jean Michel Jarre op een bezoek krijgen. Zeer genietbaar, sfeervol rockend.

Discogs zegt Shoegaze maar daar is dit niet donker genoeg voor. Synth-Rock o.i.d. zou ik zeggen.

Favorieten:
Fijn pianospel in de intro van Signs & Wonders daarna stuwende rock met een minimum aan zang.
Into My Arms heerlijke galmende synths, beetje New Age-achtig maar dan van het betere soort.

» details  » permalink  » reageer  

Eydie Gorme & The Trio Los Panchos - Navidad Means Christmas (1966)

Alternatieve titel: Blanca Navidad, 27 december 2016, 14:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Sonora Santanera - ¡A Gozar! (1961)

27 december 2016, 00:40 uur

stem geplaatst

» details  

Sonora Santanera - Canta Sonia López (1962)

27 december 2016, 00:13 uur

Sonora Santanera is één van de langst bestaande Salsa / Tropische (big) bands uit Mexico, opgericht in 1955 mochten ze dit jaar hun 60 jarig bestaan vieren met een speciaal album met gast-artiesten. De meeste oorspronkelijke musici en zangers zijn ondertussen overleden maar de legende wordt voorgezet door een nieuwe lichting.

De nummers werden gemaakt met veel humor en het plezier spat er vanaf. Prachtige Salsa met piano, percussie / bongo's , trompetten en prima teksten vol onschuld gebracht door goede zangers, dames en heren. Aan dit album werkt Sonia López mee, voor wie dit een springplank was voor een solo-carrière. De meeste Salsa kan me niet zo boeien maar deze oude Salsa helden zijn de uitzondering,

De oorsprong van de legende ligt zo ver ik weet in een bloeiperiode die begon in 1961 en enkel albums duurde. Deze ken ik van kinds af aan en heeft 2 van hun bekendste hits en persoonlijke favorieten El Ladrón en Pena Negra. Vandaar dat ik dit album maar als eerst toe liet voegen aan MuMe.

» details  » permalink  » reageer  

George Michael - Patience (2004)

26 december 2016, 11:27 uur

The day after the.... Last Christmas with George Michael. Blijkbaar is tweede kerstdag 2016 de dag waarop dit album uit de speakers in mijn woonkamer mag klinken. Vannacht het nieuws dat George's gebeden ditmaal ongehoord bleven en hem geen tijd meer gegund werd, (No more) Prayin for time. Het zij zo.

Destijds wel uitgekeken naar dit album want de heerlijke single Shoot The Dog gebruikte samples van acts/nummers die ik goed kan waarderen Love Action (I Believe in Love) van The Human League en Be Near Me van ABC. Ik geen George Michael fan ben, maar zoiets roep ik wel vaker over acts waarvan ik diverse releases hier heb liggen. Ik volg hem niet meer is misschien nauwkeuriger om te zeggen maar nieuwe singles zou ik zeker een kans geven, hij had genoeg krediet opgebouwd.

Zo op het eerste gehoor klinkt de dood al door in meerdere nummers John and Elvis are Dead, Cars and Trains + My Mother Had a Brother en dus wel iets wat hem bezig hield in die tijd (2004). De productie is weer prima en er zit veel in elk nummer om de aandacht vast te houden zonder het vol te proppen. Net als je denkt dat ze het nummer mogen wegdraaien komt er weer een extra wending of een nieuw ingrediënt. Hij voelde goed aan wat een nummer nodig had.

Alleen de teksten klinken iets minder diep en misschien iets meer berustend. Vraag me dan ook af wat er van deze nummers over blijft als je de productie en de samples weglaat en het puur houdt bij zang met een akoestische gitaar? Hier en daar klinkt het ook of er net iets te veel effect zit op de stem of dat er misschien stiekem toch een auto-tune meeloopt?

Naast Shoot The Dog is Flawless (Go to the City) een heerlijk dansnummer. Er valt goed te genieten van dit album ook als het minder deep / warm klinkt dan de eerste twee solo albums. Waarschijnlijk een groeier, en ondanks de lengte voelt deze niet te lang aan. Ook fijn: Freeeek! '04 en Through klinkt nog het meeste als de George van ouder werk, soulvol en eenvoudige maar prima teksten.

Vandaag iets minder in de stemming om de hits te luisteren misschien later... deze is dan ook precies het juiste album om The Day After... mee te beginnen.

» details  » permalink  » reageer  

Phil Spector - A Christmas Gift for You (1963)

Alternatieve titel: Phil Spector's Christmas Album, 25 december 2016, 22:16 uur

stem geplaatst

» details  

Víctor Jara - Víctor Jara (1966)

25 december 2016, 21:16 uur

Victor Jarra had een licht huilerige stem en verbuigt die boven die ook met regelmaat zoals ik dat ook ken van traditionele Jarocho muziek uit Veracruz, alsmede Mariachi en Ranchera muziek uit Mexico. Heerlijk om te horen in nummers zoals Jai Jai dat erg Peruaans aandoet.

De eerste kennismaking met dit album bevalt meer dan prima. Andere favoriete nummers naast Jai Jai, El Cigarrito en La Flor Que Anda de Mano en Mano

» details  » permalink  » reageer  

Victor Jara - En Mexico (1971)

25 december 2016, 20:05 uur

Was benieuwd naar deze strijdlustige Nueva Cancion folk poëet uit het Chili van Allende die wordt bezongen in het nummer van Calexico Victor Jara's Hands op dit album uit 2008

Waar te beginnen bij zijn discografie vanzelfsprekend voor mij πŸ˜‰ bij dit live album opgenomen in 1971 in Mexico. Twee jaar later was de beste man dood, vermoord vanwege zijn opruiende en sociaal bewogen commentaren op het leven in Chili wordt aangenomen.

De mono-naar-stereo opnames klinken matig door het vele ruis. Maar de remastering heeft wel de boel verbeterd om een goed beeld te krijgen van wie hij was en hoe hij klonk. De kwaliteit van zijn akoestisch gitaarspel is vaak goed te horen. Hij heeft veel interactie met zijn publiek en het plezier spat er dan ook vanaf. Luister bijv. naar Con el Poncho Embravecido

» details  » permalink  » reageer  

Tlen Huicani - Navidad con Tlen-Huicani (2011)

25 december 2016, 19:44 uur

stem geplaatst

» details  

Team Ghost - Team Ghost (2016)

25 december 2016, 16:43 uur

Aanbevolen door Deezer omdat ik naar Poni Hoax, Sleigh Bells, Villeneuve luister. De aanbevelingen daar zijn nog altijd beter en overzichtelijker dan die bij Spotify. Krijgt van mij een kans, ter afwisseling van alle Kerstmuziek van vandaag,

Zo op het eerste gehoor, prima Franse Indie Rock met Synthpop en Psychedelische invloeden. Hier en daar uitstapjes naar Franse Electro/Synthpop/Ambient a la M83 en Jean Michel Jarre. Zeer goed te pruimen de bombastische combinatie van Synths en gitaren in nummers zoals: This Elegy.

Ook de bombast in We Are War die zowel rock als 70s/80s Synthpop combineert is prima. De stem van de Franse zanger klinkt ook als iets van een 70s prog-rock act a la Pink Floyd in Birds, zodoende is het ook moeilijk een (Frans) accent te herkennen, wat soms storend werkt.

Album van de dag.

» details  » permalink  » reageer  

Canciones de Navidad (2012)

25 december 2016, 16:29 uur

Hier en daar is deze moderne Mexicaanse kerstalbum een beetje cheezy. Maar men heeft getracht om niet de afgetrapte paden te bewandelen maar hier en daar aan te halen.

Beste nummer en reden om dit album te luisteren, heeft het minst met kerst te maken en daarom ook al een voordeel Café Tacvba - Tamales de Iguanita

» details  » permalink  » reageer  

La Sonora Matancera - Navidades con la Sonora Matancera (1958)

25 december 2016, 13:58 uur

stem geplaatst

» details  

Alegre Navidad (1964)

25 december 2016, 13:13 uur

stem geplaatst

» details  

Georgia Ruth - In Luna (2012)

24 december 2016, 00:05 uur

stem geplaatst

» details  

I Like Trains - A Divorce Before Marriage (2016)

23 december 2016, 01:25 uur

A DIVORCE BEFORE MARRIAGE - A Film About I Like Trains ; staat er op kickstarter, over het overleven van de band na het verlies van hun platencontract. "Waar ligt die dan? heb jij hem gezien?" πŸ˜„ spannend! hoe zal dit aflopen? Vast geen Hollywood-happy-end of toch wel?

Het nunmmer X is zeer goed te pruimen, langzaamaan opstuwende ritmes lichtelijke richting Drone.

Instrumentale albums doen me meestal niet zo veel maar deze act ken ik en heb het eerste album en deze is ook prima. Had liever ééntje mét zang maar hier valt goed mee te leven. Sfeervol en filmisch is inderdaad wat je terughoort. In de stijl van ouder werk en nu dus zonder zang. En op deze manier misschien zelfs als toegankelijker te beschouwen, zonder de donkere stem met zware teksten.

» details  » permalink  » reageer  

Electronic Latin Freaks (2004)

22 december 2016, 17:54 uur

stem geplaatst

» details  

Wonder - Wonder (2013)

22 december 2016, 14:40 uur

Niet te vinden op Spotify of Deezer maar wel op SoundCloud

Zeer de moeite waard als je een fan bent van Masha Maria - Homes (2016)

Zelf vind ik de streams van Soundcloud niet heel geweldig, vergeleken bij Deezer en Spotify. Maar de schoonheid van de nummers en de stem van de zangeres komen goed over. Op het eerste gehoor klinkt deze zelfs iets mooier dan het genoemde solo-album van Masha Maria, maar die was slechts backing vocaliste en gitarist op dit album.

Heb beide albums slechts één keer gehoord, deze ga ik zeker nog eens luisteren. De stem staat licht galmende ver voor in de mix, en een fijn tokkelende gitaar in bijna elk nummer naar sfeer opgebouwd met spaarzame Electronics/synths en bijna afwezige percussie.

De tags op Soundcloud van de band zelf:
Dark, Pop, Indie, Folk, Warm, Alternative, Radiohead, Fleetwood Mac (> nummer Sinner), Lazy

Misschien iets voor erwinz?

» details  » permalink  » reageer  

Titán - Titán (2014)

22 december 2016, 13:34 uur

stem geplaatst

» details  

Michel Houellebecq - Présence Humaine (2000)

22 december 2016, 13:33 uur

stem geplaatst

» details  

Lio - Remix Discomix (2016)

22 december 2016, 12:43 uur

Een verzamelaar met remixes op het beroemde ZE records bekend door Dance-rock, no wave, indie rock sinds 1978.

Het eerste vier albums van one-hit-wonder (?) Belgische Française met Portugese achtergrond Lio met de hitsingle Amoureux Solitaires (1980) waren uitgebracht via ZE.

Met uitzondering van het nummer Suite sixtine dat van het gelijknamige tweede album afkomstig is, zijn alle nummers van het debut album. Naar mijn menig nog altijd één van de beste Synthpop albums van 1980 dan wel ooit. Geproduceerd door twee leden van een andere befaamde Belgische Synthpop act Telex. Lio had al haar eerste hitje (in de Benelux?) met Bananasplit toen ze nog maar net 17 jaar was.

Door de remixen krijgen de nummers een facelift om 35 jaar veroudering weg te poetsen.

You Go to My Head [Charlus de la Salle Remix] een dreamy versie

» details  » permalink  » reageer  

Vince Guaraldi - A Charlie Brown Christmas (1965)

21 december 2016, 17:17 uur

stem geplaatst

» details  

Masha Maria - Homes (2016)

20 december 2016, 21:13 uur

stem geplaatst

» details  

SidiRum - Luna (2016)

20 december 2016, 21:13 uur

stem geplaatst

» details  

Lily & Madeleine - On Audiotree Live (2015)

20 december 2016, 17:25 uur

De lui van Audiotree hebben ook Lily & Madeleine weten te strikken voor een live-in-the-studio-sessie. Deze versies verschillen niet heel veel van de reguliere album versies, minder van de studio productie en minder elektronische toevoegingen. De stemmen van de zussen plus een piano een summiere percussie een viool, en af en toe een gitaar/bas en een viola? Mooie eenvoudige begeleiding.

Er is/was al een EP in 2015 Blue Blades Acoustic Sessions naast de EP Acoustic Sessions uit 2014, en dus best wel veel van deze vergelijkbare releases maar afgezien van Fumes en Can't Admit It gelukkig weinig overlap. En zo voegt het toch iets toe. Duidelijk op alle 3 de akoestische albums is dat de zussen meer dan prima live klinken, alleen hier in de Paradiso onlangs iets minder. Dat zal dan aan de avond, de zaal en aan de soundcheck hebben gelegen.

Eigenlijk kan ik geen favoriet aanwijzen bij de 3 EP's de kwaliteit en invullen is telkens van hetzelfde hoge niveau en twijfel of ik niet alle drie met een 4,5* zou moeten belonen i.p.v. de 4* die ze nu hebben.

Favoriete nummers:
Blue Blades, Can't Admit It, Fumes en Nothing... vandaar ook de neiging om het hoger te willen waarderen.

» details  » permalink  » reageer  

Amanda Lear - Boomlover (2013)

Alternatieve titel: Collection 2006-2012, 19 december 2016, 21:38 uur

Ook deze verzamelaar is voor de die-hard fans die haar re-entree in de (Franse) hitlijsten volgen sinds die in 2006 een nieuwe impuls kreeg.

De beste nummers zitten hier op het eind, met de diverse remixen. Wat mij betreft zijn de nummers van het album I Don't Like Disco (2012) de beste die je hier tegenkomt, je moet er wel voor in de stemming zijn want ook al zingt ze dat ze niet van Disco houdt krijgt je de moderne variant (House) voor je kiezen.

Chinese Walk [Bruce Radio Mix] - La Bête et la Belle Monster - I Don't Like Disco [Almighty Club Mix] en I Need Silence [Club Version]

» details  » permalink  » reageer  

The Muff - Bring Back Those Guns (2016)

19 december 2016, 21:26 uur

stem geplaatst

» details  

Jessica Sligter - A Sense of Growth (2016)

19 december 2016, 20:07 uur

stem geplaatst

» details  

Metric - Synthetica Reflections (2013)

19 december 2016, 17:19 uur

Een compleet instrumentaal album gebaseerd op thema's gebruikt voor het album Synthetica vandaar de naam.

Eenvoudige synthesizer patronen die de basis vormen voor die nummers. Het album volgt op een andere album van Metric voor een film-score. Leuk voor laat op de avond, achtergrond muziek voor in de lift πŸ˜„ en dus vooral voor die-hard fans zoals ik.

» details  » permalink  » reageer  

Gabrielle Aplin - Miss You (2016)

19 december 2016, 11:35 uur

stem geplaatst

» details  

New Order - Power, Corruption & Lies (1983)

18 december 2016, 19:32 uur

stem geplaatst

» details  

Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

18 december 2016, 16:22 uur

stem geplaatst

» details  

Sigur Rós - ( ) (2002)

18 december 2016, 14:17 uur

stem geplaatst

» details  

Them Are Us Too - Part Time Punks Session (2015)

18 december 2016, 14:01 uur

stem geplaatst

» details  

Cœur de Pirate - Chansons Tristes pour Noël (2016)

17 december 2016, 23:33 uur

Een kerst-single/EP van de Canadese Cœur de Pirate; het valt een beetje tegen, melodie van het openingsnummer lijkt me gejat. Blijkt een cover van Toni Rossi? Of zou die het ook 'geleend' hebben. Aardig Hawaiiaanse uitvoering in ieder geval.

Verder zo'n beetje de slechtste cover van Wham's Last Christmas die ik ooit gehoord heb. Minimalistisch, meer vertellend gebracht met slechts een piano. Desondanks twijfel of dit nummer toch niet beter is dan het openingsnummer... die steengoede tekst kent gewoon iedereen.

Pour la Première Fois, Noël Sera Gris blijkt ook al een cover, nu van Anne Reneé die in de 70s populair was in Canada. Dit is wat mij betreft het beste nummer van de release. Past ook beter bij de stem van Cœur de Pirate.

» details  » permalink  » reageer  

Sufjan Stevens - Illinois (2005)

Alternatieve titel: Sufjan Stevens Invites You To: Come on Feel the Illinoise, 17 december 2016, 21:09 uur

stem geplaatst

» details  

Marvin Gaye - What's Going On (1971)

16 december 2016, 17:58 uur

stem geplaatst

» details  

Them Are Us Too - Remain (2015)

16 december 2016, 01:55 uur

Pas sinds gisteren bekend met dit fijne album na aanleiding van het overlijden van bandlid Cash Askew (RIP - 22 jaar) tijdens de tragedie op 2 december bij een feest in een groot magazijn "Ghost Ship" in Oakland, Californië.

De twee singles: Eudaemonia en The Problem with Redheads zijn prachtig maar daarnaast ook False Moon en Fall.

Overigens betekent Eudaemonia streven naar (menselijk) geluk van de Griekse filosoof Aristoteles. Zoals aangegeven in het review van reptile71 is hier veel Dream Pop / Post-Punk / Ethereal / Shoegaze te horen zoals je het zou verwachten van een Cocteau Twins in de 80s maar dan met minder accent op de gitaar en meer op de synths.

Het laatste nummer dat ze samen maakte, was voor een lokale verzamelaar Scream Queens Magazine, en heeft de zalvende titel Angelene (afgeleid van 'Engel') en heeft de regels : “Waiting for the day I turn back to life,” en “Won’t you speak to me love/ won’t you speak to me love.” Tragisch genoeg uitgebracht op de dag van overlijden van Cash Askew.

» details  » permalink  » reageer  

Fratta - Nubosidad Variable (2016)

15 december 2016, 23:18 uur

Een nieuw album van deze Mexicaanse Jazzy bassist Jorge Fratta die al bijna 25 bezig is, en dit is het eerst album met nieuw werk in 7 jaar. Uitgebracht via een plaatselijke crowdfunder met slechts 181 participanten en dan toch 148% van je doel halen, oftewel een overschrijding, er was maar 5 duizend euro nodig dat wel. Hij heeft duidelijk een paar die-hard fans.

Ik ken zijn werk sinds 2002 en was meteen verliefd op deze muziek en vooral die stem. Elk album is hetzelfde en toch anders. Deze wordt door Discogs als en mix van Pop en Rock aangemerkt, maar Jazz is ook heel duidelijk aanwezig maar ook de Elektronica vind z'n weg in de composities. De teksten zijn persoonlijk en soms breekbaar over het bereikbare en het onbereikbare in de liefde en het leven.

Rond hem musici die buiten de spotlight ook bij andere Mexicaanse bands van naam spelen zoals Sr. González en Café Tacvba

» details  » permalink  » reageer  

The Micronaut - Forms (2016)

15 december 2016, 21:05 uur

Ook deze staat op de luisterpaal maar is al een week uit. Het tweede grotendeels instrumentale album van vandaag na Duke Hugh redelijk in elkaars verlengde. Ligt meer in mijn straatje dan het ook al lekkere album van Duke Hugh vanwege vette synths, iets meer zang en meer dansbaar.

Discogs tags: Tech House, Electro, Experimental en ook breaks en beats zou ik toevoegen, soms wat Ambient / minimal.

Volgens Last.fm voor fans van: Moderat, Lake People, Hundreds, Max Cooper, Dominik Eulberg, Stephan Bodzin, Nathan Fake en Kollektiv Turmstrasse (alleen Moderat zegt me wat)

Mooie hoes!

» details  » permalink  » reageer  

Duke Hugh - Canvas (2016)

15 december 2016, 20:18 uur

Op de luisterpaal maar al een maand uit dus ook op populaire streamingsites. Uit Nederland, Groningen naar het schijnt.

Op zijn bandcamp-site staat : broken beat, electronic, hip hop, house beats, breakbeat, chillout, downtempo, jazz, London: minimal zou ik er ook aan toevoegen en samples (van akoestische gitaren), verder weinig tot geen vocalen te bekennen. Maar voor een keer mis ik ze ook niet, spannend genoeg. Verveelt voor geen minuut. Kleine irritatie is dat Believe net een fractie te tegendraads is om lekker op te bewegen.

De bassen klinken in elk geval wel lekker in nummers als Greenleaf, Jazzy en Funky, waarschuwing!! kan je vrolijk van worden!! πŸ˜„ De lengte van de nummers is goed zo rond de 3:45 door de enigszins minimalistische stijl moet het niet veel langer duren. Nummers passen goed bij elkaar en een nummer als Home doet een klein beetje denken aan Bayonne alhoewel die eigenlijk eerder bombastisch is met een minimum aan samples door ze te laten overlappen. Ga maar luisteren als je het wil snappen πŸ˜‰

Leuk voor later op de avond of misschien om mee wakker te worden.

» details  » permalink  » reageer  

Escondido - Walking with a Stranger (2016)

15 december 2016, 14:13 uur

Staat op de luisterpaal dus maar eens gluren wat dit is: Roots aldus MuMe, Country Rock, Alternative Rock, Folk Rock aldus Discogs, dat klinkt al aantrekkelijker. Blijkt dat ik als eens het album The Ghost Of Escondido had geluisterd maar blijkbaar niet heel erg onder de indruk van was.

Nashville Duo volgens 3voor12, die dit in één dag hebben opgenomen, moet zeggen knap gedaan dan. Roots of Country zou mij niet helemaal aanspreken maar dit is best te pruimen. Leuk om een keer te horen. Dat van Ennio Morricone hoor ik niet, okay er zit af en toe een trompet erbij (en een viool?) maar niet dat in de buurt komt van Ennio's scores. Calexico daar lijkt het wel wat op af en toe en dat van Britpop hoor ik ook wel zo bij de laatste nummers.

De singles: Heart Is Black en Try klinken lekker en goed representatief voor het album.

» details  » permalink  » reageer  

The O'Jays - Back Stabbers (1972)

15 december 2016, 07:38 uur

stem geplaatst

» details  

Cerrone - Red Lips (2016)

14 december 2016, 13:57 uur

Hedendaagse Disco / Dance Pop van de oude France meester van de Disco. Hier terug met de eerste nieuwe nummers in 8 jaar? Geflankeerd door een gastvocalist op elk nummer. Zomers zoals te verwachten bij dit soort muziek, als ik het toen geluisterd had, zou ik het vaker geluisterd hebben. Het is leuk om een keer te horen, misschien volgende zomer nog eens opzoeken. Vooral de laatste nummers op het album doen denken aan Chic en Time Machine zelfs een beetje aan Giorgio Moroder.

I Want met Chelcee Grimes en Mike City klinkt funky en beter dan het gemiddeld.

Waarom dit luisteren? Stond op dit merkwaardige jaarlijstje waar ook ABC, Bowie, Leonard Cohen en Paul Simon op staan.

» details  » permalink  » reageer  

Deutsche Ashram - Deeper and Deeper (2016)

13 december 2016, 15:08 uur

Prikkelende hoes en prikkelende opener Little Matter, zin voor het album... op de luisterpaal en bandcamp, nog niet op Spotify of Deezer.

Voor Electronische Pop heeft dit verdacht veel Indie Rock / Shoegaze / Dream Pop invloeden:
Sleigh Bells meets Curve meets Cocteau Twins?

» details  » permalink  » reageer  

Visage - Demons to Diamonds (2015)

12 december 2016, 19:49 uur

Demons to Diamonds, is dus de eerste release die postuum is uitgebracht nadat voorman Steve Strange eerder in 2015 plots overleed. Het is het derde album na de comeback in 2013 met Hearts And Knives en het live/symfonische verzamelalbum Orchestral in 2014 dat daarop volgde.

Helaas was dit album lange tijd niet beschikbaar via Spotify of Deezer dus heeft het even geduurd voor ik er kennis van kon nemen. Dat is jammer want op het eerste gehoor klinkt dit album sterker dan het vorige album, die na bijna 30 jaar stilte de comeback betekende van Visage.

Alhoewel de line-up van Visage in 2013 compleet anders is geworden met uitzondering van zanger Steve Strange waren er wel meer bindingen met hun verleden, de nieuwe leden waren zelf ook actief in die dagen bij collega acts. Dat vorige album was vooral hedendaagse Synthpop met invloeden uit de House en Dance cultuur van het ogenblik. Dit album is een hedendaagse variant van de 80s Visage met veel meer ruimte voor gitaren. Het klinkt dan ook retro of zoals je wilt als een vervolg op de eerste drie 80s albums. Sterker nog het kan concurreren met de eerste twee albums en overklast het derde album. Al kan ik dat laatste niet zelf beamen want ik heb het nog niet gehoord.

Het album was gedeeltelijk al opgenomen voor de dood van Steve en afgerond door de overige leden van de nieuwe line-up van Visage. Die hebben meer dan hun best gedaan om dit een prachtig eerbetoon te maken aan hun overleden voorman. Ook het remix-album die hierop volgde Darkness to Diamonds is uitstekend. Veel van wat eind 70s en begin 80s te horen was in Synthpop komt hier naar boven. Herinneringen aan Gary Numan en Ultravox komen naar boven maar ook aan Giorgio Moroder / Sparks uit de periode 1978-1984. Dus verder niet vernieuwend zelfs de productie doet 80s aan maar de geluidskwaliteit is wel beter. De vocalen van Steve Strange staan niet helemaal in de spotlight, maar dat kan je ook niet verwachten als het opnemen nog in volle gang was toen hij kwam te overlijden.

Become is van de hand van Midge Ure, voormalig lid van Visage en Ultravox. Maar mijn favorieten zijn: opener Before You Win, Your Skin Is My Sin en ook de Bowie cover Loving the Alien (ook al klinken Steve's vocalen niet overal geweldig daarin).

» details  » permalink  » reageer  

Maria Taylor - In the Next Life (2016)

12 december 2016, 17:29 uur

stem geplaatst

» details  

Kraftwerk - Radio-Activity (1975)

12 december 2016, 13:23 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Nina Kraviz - Nina Kraviz (2012)

12 december 2016, 00:22 uur

stem geplaatst

» details  

Visage - Darkness to Diamond (2016)

11 december 2016, 20:07 uur

Darkness to Diamonds is het remix album van het Demons to Diamonds album dat in 2015 postuum werd uitgebracht na Steve Strange overlijden op 12 februari eerder dat jaar. Het is duidelijk dat iedereen zijn best heeft gedaan om dit tot een prachtig eerbetoon te maken waarop Steve trots zou kunnen zijn.

Muzikaal klinkt de Bowie cover Loving the Alien [Invasion Remix] prima tot geweldig maar de zang laat het op bepaalde momenten afweten, Steve kan er net niet bij met z'n stem. Hier en daar heeft het neigingen naar Ultravox zoals in een paar bruggen voor het eerste refrein. Ook het vroege werk van Japan hoor ik erin terug. Alsmede het geluid van Giorgio Moroder / Keith Forsey ten tijde van hun werk met Sparks.

Your Skin Is My Sin [Antidote Version] klinkt weer heerlijk als de Visage van de 80s met gitaar alsof Billy Currie , Dave Formula, Midge Ure en Rusty Egan er nog bij zijn.

Eigenlijk zijn de meeste nummers gewoon heerlijke dansbare midtempo Synthpop nummers. De vocalen staan er vaak wel wat onderbelicht in maar dat is te verwachten op een remix album waar het draait om de energie en dansbaarheid.

» details  » permalink  » reageer  

The Rolling Stones - Blue & Lonesome (2016)

11 december 2016, 15:46 uur

stem geplaatst

» details  

Neil Young - Peace Trail (2016)

11 december 2016, 13:50 uur

Can't Stop Workin' zingt Neil Young en dit is het jongste resultaat, een vloek en een zegen zeggen sommigen over zijn werklust. "I like to work, When nothing else is going on" er speelde blijkbaar zoveel dat er niet genoeg tijd was om dit album te verfijnen. Het is ruw, ergens tussen live demo's, MTV unplugged en een optreden op de verjaardag van ome joop. Zo klinkt dit album in mijn oren. Het is ruw maar het is daardoor ook levendig, spannend en zeker niet saai.

Kan het gemakkelijk meer dan eens achterelkaar luisteren, het is wel duidelijk een album dat na gewenning pas gaat groeien. Er is meer dan genoeg om van te houden, in elk nummer. Alhoewel ik in het begin dacht dat sommige nummers niet boeiend zijn en eerder irritatie opwekken.

Vooral de manier waarop de drums in de mix zitten en met regelmatig te opdringerig aanwezig zijn in volume, in zwalkende tempo's, in misplaatste accenten. Bij de eerste beluistering is dat wat vooral stoort naast het gevoel dat met een paar weken, of zelfs dagen extra hier een heerlijk bewogen album uit had kunnen rollen. De drums en de bas zijn nodig om de uithalen van de elektrische gitaar en de harmonica te compenseren. Anders had Neil ook kunnen kiezen voor een minimale aanpak met slechts akoestische gitaar en zang. Maar zijn stem is ook niet meer wat het was en de teksten zijn hier en daar op het randje van prekerig. Neil is altijd politiek en sociaal bewogen geweest in zijn teksten en dat moet je dus voor lief nemen, of juist van houden, zoals ik doe.

Kan nu geen song-by-song review geven maar wel even het gewraakte My New Robot aanstippen met dat idiote abrupte einde. Waarin veel met stemvervorming wordt gewerkt. Maar volgens mij zit het vol metaforen. De regel "My owner is not available" kan slaan op een afwezige ouder, maar ook de (gevoelsmatige) afwezigheid van God. De tekst "My New Robot" lijkt een referentie naar een anoniem nieuw leven te zijn of zelfs een kind.

"Please feel free, It's just an exercise, Your media is already chosen, Based on your habits" lijkt een verwijzing en een (zijn laatste?) boodschap over (de zin van) het leven te zijn.

En "Powering Off" een reverentie naar het plotse of onverwachte einde van het leven (zijn leven) wat ons zeker te wachten staat.

Bij de eerste beluistering neigde ik naar 3* maar na de 3e beluistering was dat al 3,5* en nu na 8 keer luisteren denk ik al na over 4*. Naast alle fouten en problemen op en met dit album klinkt vooral de liefde door van Neil Young om door te gaan tot het einde. En ook al klinkt het hier en daar of hij berust en vrede zoekt met het onheil in de wereld, dat duurt maar even voordat hij weer de barricade op wil... daar kan ik alleen bewondering voor hebben.

En uiteindelijk heeft Neil het laatste woord in "My New Robot" en je kan dat ook over dit album zeggen "It's just an exercise"...

» details  » permalink  » reageer  

ABC - The Lexicon of Love (1982)

10 december 2016, 20:46 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Darkstar - Made to Measure (2016)

10 december 2016, 14:23 uur

stem geplaatst

» details  

Darkstar - News from Nowhere (2013)

10 december 2016, 14:23 uur

stem geplaatst

» details  

Darkstar - North (2010)

10 december 2016, 14:23 uur

stem geplaatst

» details  

Darkstar - Foam Island (2015)

10 december 2016, 14:11 uur

Ontdekking van de dag, licht experimentele Electronica met een prettig zingende zanger, downtempo invloeden van Dubstep en Trip Hop.

Aanbevolen door Deezer vanwege LOW(?) hoor ik er niet in terug, School of Seven Bells: dit ligt wel iets dichter in het verlengde maar dit is veel minder dansbaar en veel minder Synthpop dan SOSB. Dntel komt eerder in de buurt van dit werk.

Op Last.fm populair bij luisteraars van: Burial, Phantogram, LV, Petite Noir, Kode9, Ólafur Arnalds & Nils Frahm, Floating Points, King Midas Sound en Ikonika

» details  » permalink  » reageer  

Assemblage 23 - Endure (2016)

9 december 2016, 23:31 uur

stem geplaatst

» details  

The Colorist & Emiliana Torrini - The Colorist & Emiliana Torrini (2016)

9 december 2016, 14:40 uur

stem geplaatst

» details  

Alison Moyet - Hoodoo (1991)

7 december 2016, 15:30 uur

stem geplaatst

» details  

Drugdealer - The End of Comedy (2016)

7 december 2016, 13:15 uur

Een foute artiestennaam en ook nog foute muziekstijlen, dat was te verwachten! Michael Collins doet z'n best om niet gewaardeerd te worden. Maar als Weyes Blood zangeres Natalie Mering mee doet dan moet ik het gewoon horen, in elk geval die paar nummers. Ergens tussen kitscherige 70s pop en folk. Ik kan het eigenlijk best wel waarderen, ook als het soms pijn doet.

» details  » permalink  » reageer  

Visage - The Wild Life (2016)

Alternatieve titel: The Best of 1978 to 2015, 7 december 2016, 13:14 uur

Deze moest er natuurlijk een keer komen, een overzicht van het werk van Steve Strange tot aan zijn overlijden bijna 2 jaar geleden.

Het in 2015 postuum uitgebrachte album Demons to Diamonds is niet op Deezer of Spotify te beluisteren. Alleen het matige comeback album Hearts and Knives uit 2013 en Orchestral uit 2014. Die 3 albums zijn oververtegenwoordigd op deze verzamelaar met 7 nummers. Maar wel begrijpelijk want op vorige verzamelaars stonden alleen de 80s nummers.

Als dit album hopelijk beschikbaar komt bij Deezer en Spotify dan is Aurora het enige onbekende nummer voor mij waar ik nog naar uitkijk. Visage en Steve Strange zullen eeuwig gekoppeld worden aan die Underground klassiekers Fade to Grey en Mind of a Toy. Dit overzicht zal dat alleen maar meer benadrukken.

» details  » permalink  » reageer  

The Drones - Feelin Kinda Free (2016)

7 december 2016, 10:33 uur

stem geplaatst

» details  

Susanne Sundfør - The Silicone Veil (2012)

5 december 2016, 22:53 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Jean Michel Jarre - Oxygene 3 (2016)

5 december 2016, 11:50 uur

stem geplaatst

» details  

ABC - Christmas… with Love (2016)

4 december 2016, 11:11 uur

Na het geweldige album Lexicon of Love II zou dit een mooie afsluiting moeten zijn van een succesvol jaar voor zanger Martin Fry maar dat is het niet. De kerstsingle / EP stelt behoorlijk teleur. A Christmas We Deserve is aardig maar meer ook niet, daarvoor is het te voorspelbaar / weinig onderscheidend.

Dat moeten ze aangevoeld hebben want de single is uitgebreid tot een EP met 3 akoestische versies van ABC nummers allen met LOVE in de titel. Helaas zijn deze uitgeklede versie's ook nog eens niet enorm imposant. Ook hier lijkt het erop dat men het niet aandurfde om nummers in versies toe te voegen die de glans van de kerstsingle in de weg kunnen zitten. Maar het werkt in mijn geval averechts. Een EP met matige versie's van nummers die alleen leuk zijn voor de die-hard fans.

Wellicht dat als het werkelijk kerst is dat ik meer in de goede stemming geraak voor deze EP en als een welkom alternatief voor alle overbekende kerstnummers zal beschouwen.

» details  » permalink  » reageer  

Whitney - Light Upon the Lake (2016)

3 december 2016, 22:29 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Bing Crosby - Bing Sings Whilst Bregman Swings (1956)

3 december 2016, 22:00 uur

stem geplaatst

» details