Gretz schreef:
1162
France Gall - Ella, Elle L'a
Genomineerd door: DenDimi

Chevy had het helemaal juist toen hij suggereerde dat ik dit wel eens een heel goed nummer zou kunnen vinden. Nooit opende een nummer beter dan op deze prachtsong: eerst die kalme piano en dan een rauwe vrouwenstem die zich afzet tegen georganiseerde religie met de woorden ‘Jesus died for somebodies sins but not mine'. Wat volgt is een geweldige punksong met hier en daar een countrygitaartje. Bij het G-L-O-R-I-A-stukje krijg ik ook altijd gegarandeerd kippenvel. Een meesterwerk! (ArthurDZ)

Op het moment dat ik, ziek op de bank liggend, Smells Like Teenspirit voor het allereerst hoorde, werd ik weggeblazen door Kurt Cobain en de zijnen. En de rest is geschiedenis... Something in the Way is misschien wel het meest rustige nummer dat Nirvana ooit heeft opgenomen. Het is een autobiografisch nummer dat Kurt schreef, nadat hij, naar eigen zeggen, onder een brug leefde na weer eens het huis uitgeschopt te zijn. Iets dat ook op een dergelijke manier naar voren komt in de prachtige biografische documentaire 'Montage of Heck'. Een aanrader voor de liefhebbers! Kurt's fluisterende stem geeft dit nummer een ontzettende lading mee.

Underneath the bridge
the tarp has sprung a leak
And the animals I've trapped
Have all become my pets
(Simon77)

Klein, lief, breekbaar, intriest en bloedmooi zijn sleutelwoorden bij alle nummers van Tim Hardin. Deze How Can We Hang On To A Dream is de best gewaardeerde song uit zijn schandelijk ondergewaardeerd oeuvre. (ArthurDZ)

Bijzonder compact, maar toch zo aangrijpend. Tigress is als een emotionele achtbaanrit, waarbij de stem van de onlangs overleden held Jason Molina als een knal aankomt. De pijn is voelbaar in dit instrumentaal opvallend bombastisch nummer. Keer op keer dringt zijn stem door tot op mijn ziel, dit zal gezien zijn zeer trieste dood niet snel veranderen. (Co Jackso)

Kate Bush sprak van in het begin luisteraars van diverse pluimage aan door popliedjes te maken met een artistiek kantje. Vaak zijn het kleine toneelstukjes. Haar hoge, doordringende stem doet het feeëriek klinken. Hier vermomt een Russische vrouw zich om haar eigen man te verleiden, om z'n trouw te testen. Haar oudere broer Paddy bespeelt de balalaika en imiteert een basstem uit een kozakkenkoor om er een Russische tintje aan te geven. (Superbitch)

Poppers. Homoseksuele escapades met minderjarigen. Tintjes van SM, hintjes naar seksueel misbruik. Soms kan je na een eerste luisterbeurt al bevroeden dat je met een nummer vol perversiteiten te maken hebt. Suede weet 'Animal Nitrate' sonisch net zo glibberig en beestachtig te verpakken als de teksten. Resultaat: pure opwinding en genot, met een lekker vies randje. (mol)

Eerste single van het nog uit te brengen Mezzanine.
De eerste indicatie van de nieuwe richting van de groep was Superpredators, gebruikt voor de film The Jackal, waarin prominent gebruik wordt gemaakt van samples uit Metal Postcard (Siouxsie). Dat is de kant die Del Naja najoeg, met de scherpe randjes en de paranoia van tracks van eind jaren 70.
Dat leverde veel discussie op en een vertraagde uitgave van het album. Risingson echter, gebruikt (en dan nog minimaal) slechts een sample van I Found A Reason van het VU album Loaded.
Het werd een redelijke hit in de UK. (zaaf)

Geweldig nummer wat ik via de ladder heb leren kennen. Schitterende opbouw, en een weergaloze ontknoping.
Dit zijn de nummers waarom ik met de ladder meedoe. (DjFrankie)

Op de eerste EP, Cherry Tree, uit 2004 staat het origineel.
Op de tweede EP, The Virginia EP, uit 2008 staat een live-versie van maar liefst 8 minuten.

Het is aan de liefhebbers om hier een haast onmogelijke keuze tussen te maken.

Het origineel, rustig en beheerst, zoals we The National kennen.
De live-versie, met een shoegaze-achtig slot.

Ik prefereer het origineel. De woorden rollen zo schitterend van zijn tong.

Hey, are you awake
Yeah I'm right here
Well can I ask you about today

How close am I to losing you (chevy93)

Als kind leek het mij fantastisch om een ruimtereis te maken, maar door Elton Johns Rocket Man is mijn perspectief op het heelal toch wel veranderd. Ooit wel eens een streetview door het internationale ruimtestation gedaan? Je wordt er spontaan claustrofobisch van. Elton John zingt over de ruimte alsof het een lege, eenzame plaats is, wat in werkelijkheid natuurlijk ook zo is. We leven wat dat betreft op een klein blauw puntje van leven. Toch zou je het liedje ook kunnen interpreteren als iemand met - voor de buitenwereld - een topbaan, die tegen een burn-out aan zit. De buitenwereld denkt dat het fantastisch is om wereldster, piloot of ingenieur te zijn, maar zelf zie je dat anders. “It's just my job five days a week.” Je moet uitkijken dat je niet volledig wordt opgeslokt door je werk, anders gaat het mis. “I'm not the man they think I am at home.” Schitterende ballad met weergaloos refrein. Classic Elton John. (AstroStart)

ArthurDZ schreef:
Gretz Patti Smith - Gloria is een re-entry dacht ik!

Dit nummer heeft echt zo'n tekst dat perfect had kunnen uitgewerkt worden tot roman. De muziek is ook lekker relaxt, en Bob zingt mooi, maar bij dit nummer gaat het er toch vooral om om je helemaal te laten meezuigen in het verhaal dat deze song vertelt. (ArthurDZ)

The Police hadden altijd een abbonement op goede hits. Deze hits worden ook gewaardeerd bij onze top 2000. Ze staan er vaak in met hun liedjes en wat mij betreft terecht. Sol Lonely is zeker een van de beste nummers van The Police. Geweldig popnummer. (Snoeperd)

De doordringende stem van Nutini geeft vorm aan een confronterend nummer; een nummer over de huidige staat van onze wereld, en de wijze waarop wij daarbinnen als mensen positie innemen. Iron Sky, het ijzeren gordijn. In dit geval doelt Nutini naar mijn idee op een keten van angst, van ingetogenheid. Een blokkade voor het mens zijn, opgeworpen door oorlog, repressie en haat. Halverwege het nummer is een rake speech ingebouwd, waarin de luisteraar direct wordt aangesproken;

Don't give yourselves to these unnatural men - machine men with machine minds and machine hearts! You are not machines! You are not cattle!... You are men! You, the people, have the power to make this life free and beautiful, to make this life a wonderful adventure.... let us use that power - let us all unite.

Voor vele luisteraars wellicht iets te ideologisch, maar bij velen zal deze boodschap toch ook wel overkomen. Het nummer heeft met wat moeite een plek in de top 2000 vergaart, naar mijns inziens wel volledig terecht. Iron Sky is actueel, pakkend, goed opgebouwd en erg sterk gezongen. Ik ben benieuwd in hoeverre dit nummer door de tijd heen gewaardeerd zal blijven. (tbouwh)

Terwijl ik dit schrijf geeft ze een optreden in Londen. Want Kate is terug en heeft voor het laatst opgetreden in 1979(!) Tevens ook haar enige tour. Dus best een bijzondere beslissing van haar om weer te gaan optreden. Jarenlang een wens van haar fans en nu is het dus zover. Een reeks van 22 concerten die duurt t/m 1 oktober. Was zeer snel uitverkocht en Kate besliste om er nog 7 extra bij te doen. Maar hoe populair ze is en hoe ver haar fans gaan is te zien in een documentaire die een aantal jaar geleden op T.V. werd vertoond en één van de indrukwekkendste muziek-docu die ik ooit gezien heb. Ben alleen de titel kwijt (was bij de VPRO) Zal het weer graag terug willen zien. Maar dit stukje had moeten gaan over haar single Army Dreamers een bescheiden hit uit 1980. En de derde track van haar album Never for Ever dat op single werd uitgebracht. Leuk feitje is dat dit nummer een tweede plaats scoorde in Israel. Minder leuk is de aanleiding van dit succes want Kate verhaalt over de effecten van oorlogsvoering en over een moeder die haar zoon verliest op het slagveld. Jammer dat het zo is (tot op de dag van vandaag) maar een link tussen oorlogen en Israel is snel gelegd. Maar, net als de rest van haar repertoire t/m Hounds of Love-periode, kan ik alles wel waarderen van Kate Bush. Nu die titel nog van die docu/film.... (sheep67)

De tekst van White Room is geschreven door dichter Pete Brown, met wat hulp van geestverruimende middelen. Brown schreef ook de lyrics van onder meer Sunshine Of Your Love, I Feel Free en SWLABR. White Room had aanvankelijk als titel Cinderella's Last Goodnight en ging over een hippiemeisje. Cream-bassist Jack Bruce vond het niks, waarop Pete Brown een oud gedicht aandroeg over depressie en hopeloosheid. (forzautregivo)

Ineens waren ze daar, The xx. Crystalised overtuigde en klonk fris, dus het debuut werd al snel opgezet. Het begon magisch met een mysterieuze openingstrack genaamd Intro. Slechts twee minuten en instrumentaal, maar toch blaasde het me van de sokken. De opbouw is hemels mooi. Een repetitief gitaarloopje, onheilspellende trage drums en dan ineens die beat waarmee alles op zijn plaats lijkt te vallen. Tot slot komen de vocalen erbij en een epische opener is een feit. (Teunnis)

Echt aan boord de hype omtrent de 2 Britse jongedames van Let's Eat Grandma ben ik niet, maar zoals voor elke regel is hierop een uitzondering en die heet Donnie Darko. Op dit nummer laat het duo haar belofte als volwassen popartiest horen met een episch, 11-minuten durende trip over Donnie Darko, hoofdpersoon van de gelijknamige cultfilm. In deze track staat hij synoniem voor het gevoel langzaam gek te worden. Meer nog dan de tekst, blinkt dit nummer uit in de fenomenale opbouw, die is werkelijk om je vingers bij af te likken. (Titmeister)

Elvis Costello, een man die me nog niet had kunnen overtuigen. Maar I Want You kende ik al en dat is een geweldig nummer. Het nummer heeft een fantastische opbouw. Het begint op zijn allerloomst, en daarna wordt het steeds een versnelling omhoog geschakeld. En dat alles onder leiding van een hemels refreintje, dat het hele nummer wordt gehaald. Met zijn 'I Want You' verleidt de zanger de luisteraar, en ik kan zeggen dat ik val voor dit nummer. Wat prachtig! (Snoeperd)

Het mooie aan shoegaze is de tweeslachtigheid die soms in de nummers zit; Only Shallow is ongelooflijk liefdevol en bijna teder door de verzachtende stem van de zangeres, die ons met een bijna hemelse melodie trakteert, maar ook onvriendelijk en ruw door de snijdende, ruwe gitaren die het pittoreske sfeertje verstoren. Klinkt het dissonant? Ja, dat wel, maar onpassend zou ik het met alle zekerheid niet willen noemen. Want het resultaat van de twee slordig tegen elkaar aangedrukte gezichten van dit nummer is een totaal eigen, verwarrend maar toch wel weer belachelijk goed liefdesliedje, al lijkt de tekst verder dan zwijmelende melancholiek te gaan. (hoi123)

The Rolling Stones (Miss You), Kiss (I Was Made for Lovin' You), Queen
(Another One Bites the Dust) en deze kanjer van Pink Floyd paarden de discobeat
aan de rocksound van de artiesten in kwestie. Roger Waters speelde het spel erg slim.
Het anti-establishment gevoel (tijdens de gloriedagen van de punk) verpakt in meezingrefrein. (dazzler)

De IJslandse koningin van de ongebreidelde emotie is in dit nummer helemaal op dreef: violen, godin van de schoonheid, mooie jongen, heerlijk naïef verliefd, in de videoclip onderweg naar de perfecte Golden Years-toekomst, het toppunt van burgerlijkheid. Maar de techno-ritmes, de vreemde Bollywood-achtige wervelingen in de violen, die fantastisch rauwe stem en die onaardse schoonheid van deze hysterica van het zuiverste water tillen dit nummer ver boven de massa uit. Het vormt samen met het dancenummer Violently Happy het hoogtepunt van haar eerste soloalbum. Wat een belofte, wat een kunstenaarschap! (Orbilin)

Bepaalde klassiekers zijn gewoon onkreukbaar. Genreoverstijgende nummers die gewoon tot het beste van het beste behoren, einde discussie. Mr. Blue Sky is zo'n nummer, een nummer die je net zo vrolijk stemt als het beste nummer van The Beatles en een samenzang die het niveau van een God Only Knows benadert. En hoewel het hier in Frankrijk nu bijna nacht is, zorgt dit nummer voor wat zonneschijn. (chevy93)

Kwam vorig jaar de Top 2000 binnen en stond dit jaar nota bene bij de beste 200. Ook hier doet Run het enorm goed. Het dateert al van pré-Eyes Open en werd derhalve in 2010 opnieuw uitgebracht als single in o.a. België en Nederland. Engeland had het nummer in 2004 al massaal opgepikt. Terecht, want waarom is deze muziek mij destijds ontschoten? Retestrak geproduceerd met heerlijk gitaarwerk. Misschien nog wel beter dan Chasing Cars. (chevy93)

Bijna bewierookt door de wavers hier. In dit geval wil ik best mee gaan. Show wordt, zoals wel vaker, gestolen door Tina (bas) en Chris (drums). De ritmesectie van Talking Heads zorgt ervoor dat de nummers lekker opzwepend klinken. Onmogelijk om bij dit soort nummers niet de neiging te krijgen door de kamer te dansen. (chevy93)

Na de bespreking van het vorige fenomenale nummer van deze, op het eerste album, fantastische band hebben enkele onaardigerds me bijna schuldig laten voelen voor de hartslagverhogingen die ik van het debuut krijg, maar ik heb besloten dat ik al die pestkoppen maar ga negeren, want wat word ik hier toch intens blij van. Ik kan niet zeggen dat de strookjes echt van buitenaardse klasse zijn, want ik kan hier praktisch de bespreking van het vorige nummer neerzetten, maar die gruwelijk lekkere oerdrive, de lo-fi productie, de eenvoudige maar fantastische gitaarpartijen, de bass en de schorre stem van Casablancas laten ieder minpunt keer op keer verbleken tot een onmerkbaar niveau. Springmuziek moet ook bestaan. (hoi123)

In 1996 was dEUS al wel opgepikt door de alto's die steevast naar VPRO's Villa 65 luisterden, maar voor mij was dit de kennismaking met de Antwerpse sensatie uit de jaren '90. Ik kan me nog wel herinneren dat ik de videoclip voorbij zag komen op MTV en de dag later daarop meteen het singletje kocht bij de platenzaak op de Beestenmarkt, een winkel die er al zeker 10 jaar niet meer is. dEUS bleek een band met vele muzikale gezichten, zeker in die tijd, maar dit is bijna achteloos mooie liedje is altijd één van mijn favorieten gebleven. (herman)

Sharif don't like it...

Net zoals The Police wist ook The Clash een aantal stijlen perfect met elkaar te vermengen. Rock? Funk? Pop? Punk? Mij maakt het niet uit. Wat ik wel weet is dat dit echt een heerlijke single is!

...Rockin' the Casbah! Rock the Casbah! (chevy93)