We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Deze postblackmetalplaat ligt helemaal in mijn straatje. Wat een geweldige sfeer weet dit Duitse kwintet op Nightsphere neer te zetten. Hoogtepunt is voor mij het openingsnummer, dat klein begint met een akoestische gitaar en langzaam meer invulling krijgt. Als de climax halverwege is bereikt gaat dit nummer werkelijk door merg en been. Daarna komen de thema's van dit nummer weer in andere gedaanten terug om de luisteraar 11 minuten lang aan de speakers gekluisterd te houden. Zo sterk als het openingsnummer wordt het daarna niet meer, maar de rest van dit album is ook enorm sterk. Misschien is Nightsphere wel de best postmetalplaat van 2023...

1. Ne Obliviscaris - Exul (4,5)
2. Dødheimsgard - Black Medium Current (4,5)
3. Heretoir - Nightspheres
4. Tanith - Voyage (4,5)
5. Haken - Fauna (4,5)
6. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
7. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
8. Hypno5e - Sheol (4,0)
9. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
10. Marianas Rest - Auer (4,0)
11. Amoeba Split - Quiet Euphoria (4,0)
12. Klone - Meanwhile (4,0)
13. OAK - Disintegrate (4,0)
14. Riverside - ID.Entity (4,0)
15. Shores Of Null - The Loss Of Beauty (4,0)
16. Mystery - Redemption (4,0)
17. Redemption - I Am The Storm (4,0)
18. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)
19. …And Oceans - As in Gardens, So in Tombs (4,0)
20. The Ocean - Holocene (4,0)

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Het vorige album Nightsphere prijkte hoog op mijn jaarlijst van 2023. Aanvankelijk had Solastalgia niet dezelfde impact als dat album, maar gaandeweg blijkt dit album steeds meer te bieden. De band blijft het geluid doorontwikkelen en voegt dit keer meer blackgaze-elementen toe aan het geluid. Daardoor komt een band als Alcest soms in gedachten bij het beluisteren van deze plaat.

De plaat opent sterk met The Ashen Fallen en het fantastische Season Of Grief, maar op kant B zakt het niveau. Gelukkig is het vanaf Dreamgatherer weer een enorm sterk album met als hoogtepunt het titelnummer. De twee nummers daarna zijn min of meer akoestische bonusnummers die achterwege gelaten hadden kunnen worden. Omdat ze geen onderdeel van het eigenlijke album zijn laat ik ze voor de beoordeling achterwege.

Score: 85/100

Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl

High Parasite laat op Forever We Burn het One Second-era Paradise Lost-geluid weer tot leven komen, met een elektronische twist en een stuk agressiever. Gregory Mackintosh zag er als producer op toe dat het resultaat naar behoren klonk en heeft zich prima van zijn taak gekweten. Aaron Stainthorpe, uiteraard bekend van My Dying Bride, is de publiekstrekker van deze band en levert een uitstekende vocale prestatie. De andere muzikanten zijn voor mij grote onbekenden, maar zorgen voor een solide muzikale ondersteuning.

De nummers zitten vrij standaard in elkaar maar klinken gewoon erg lekker en de mix dendert heerlijk door de speakers. Prima plaat!

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Het debuut van Hippotraktor beviel al uitermate goed, maar Stasis laat horen dat de de band zeker niet stilstaat in de ontwikkeling. Stasis laat een boeiende en progressieve mix van sludge, hardcore en post metal horen met veel dynamische variëteit en het is echt zo’n album waar je de tijd voor moet nemen om al het gebodene een plaats te geven. Qua productie is deze plaat om door een ringetje te halen en ook de kwaliteit van de persing is top.

Score: 84/100

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl

Hollenthon weet op Domus Mundi een verrassende mix van symfonische en extreme metal neer te zetten. Dat Christofer Johnsson enkele jaren daarvoor met Therion de deur naar Wagneriaanse bombast en klassieke invloeden in de metal al wagenwijd had opengezet, is merkbaar in de muziek van Hollenthon: beide bands delen die drang om metal te verrijken met orkestratie en koorzang.

Hollenthon kiest voor een rauwere, meer compacte benadering. Martin Schirenc – vooral bekend van Pungent Stench – grijpt op Domus Mundi naar epische koren en folkloristische thematieken, maar laat de symfonische lagen altijd samenvallen met logge riffs en een basis die stevig in de death metaltraditie verankerd blijft. De soms haast middeleeuws klinkende orkestratie en ongewone ritmes tillen de plaat boven het gemiddelde metaldebuut uit, zonder de sfeer uit het oog te verliezen.

Heerlijke plaat, dit Domus Mundi, al laat de productie nog enigszins te wensen over. Het album klinkt nogal Spartaans......

Gisteren kocht ik de rerelease door High Roller Records van dit album. Bij het opzetten van de plaat werd ik gelijk teruggeworpen naar de tijd van mijn krantenwijken en walkmans. Finished With The Dogs op mijn hoofd terwijl ik menig hond moest zien te ontwijken op de erven waar ik kwam.

Ik heb dit album tot gisteren waarschijnlijk in geen 25 jaar meer gehoord maar het is gelijk weer een feest van herkenning om Six Fat Women, Life destroyer en Current Of Deeeeeeeessssssss weer te horen. Heerlijke kort en bondige thrashbommetjes die de aggressieve zang van Sabina Classen ondersteunen. De productie van dit album is overigens een stuk beter dan ik me kan herinneren. Wellicht heeft dat ook met een brakke opname op tape of mijn walkman te maken gehad.

Op dit debuut klinkt Hooded Menace nog stevig geworteld in de Funeral Doom-traditie. Stroperige riffs, diepe grunts en onverstoorbaar ploeterende drums domineren het geheel. De duidelijke heavy metal-invloeden van latere platen als The Tritonus Bell en Lachrymose Monuments of Obscuration zijn hier nog maar vaag aanwezig. Toch kan de band in deze vorm verrassend grooven, vooral tijdens de logge tempoversnellingen in Arcane Epitaph.

Heerlijke album!

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.



Zo langzamerhand krijgt dit album mij echt in zijn greep! De heavymetaldoom zit vol geweldige riffs en sprankelende solo's en die maken dit album erg verslavend. Nog steeds drukt Save A Prayer de score, maar desondanks een halfje erbij!

Score: 87/100

Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2021- releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien of mijn standpunt ten aanzien van het album is veranderd.

De naam Hooded Menace kwam ik wel vaker tegen, maar 'The Tritonus Bell' is het eerste album dat ik van ze hoor. De doom/death is hoorbaar geinspireerd door enerzijds de Peaceville Three, en dan met name Paradise Lost. Anderzijds hoor je flinke eighties metal terug in de soms ronduit swingende riffs. Luister wat dat betreft maar eens naar de uptempo riff in Blood Ornaments.

De doorgaans lange nummers zitten boordevol afwisseling met catchy spetterende heavymetalriffs en trage doomriffs. En steevast worden de riffs gegarneerd met smaakvolle solo's. De productie was in handen van Andy LaRocque en hij heeft dit album een productie meegegeven die vetter is dan je eigengebakken oliebollen.

Score: 86/100

Jaarlijst 2021:

1. Rivers Of Nihil - The Work (95)
2. Harakiri For The Sky - Mære (92)
3. Moonspell - Hermitage (91)
4. Soen - Imperial (90)
5. Wheel - Resident Human (89)
6. Witherfall - Curse Of Autumn (88)
6. Terra Odium - Ne Plus Ultra (88)
6. Between The Buried And Me - Colors II (88)
6. Leprous - Aphelion (88)
10. Dvne - Etemen Ænka (87)
10. Year Of No Light - Consolamentum (87)
12. Nekromantheon - Visions Of Trismegistos (86)
12. Amenra - De Doorn (86)
12. Wolves In The Throne Room - Primordial Arcana (86)
12. Hooded Menace - The Tritonus Bell (86)
15. Kauan - Ice Fleet (85)
15. Frost* - Day And Age (85)
15. NMB - Innocence & Danger (85)
18. Deafheaven - Infinite Granite (84)
18. Cult Of Luna - The Raging River (84)
18. Motorpsycho - Kingdom Of Oblivion (84)
18. Dordeduh - Har (84)
18. Wormwood - Arkivet (84)
- - . 1914 - Where Fear And Weapons Meet (83)
- - . Epica - Omega (83)
- - . Flotsam and Jetsam - Blood In The Water (83)
- - . Styx - Crash Of The Crown (83)
- - . Big Big Train - Common Ground (82)
- - . Empyrium - Über den Sternen (82)
- - . Cryptosis - Bionic Swarm (81)
- - . Pestilence - Exitivm (81)
- - . Seth - La Morsure Du Christ (80)
- - . Asphyx - Necroceros (80)
- - . The Ruins Of Beverast - The Thule Grimoires (80)
- - . Tribulation - Where The Gloom Becomes Sound (79)
- - . Therion - Leviathan (78)
- - . Helloween - Helloween (78)
- - . Gojira - Fortitude (77)
- - . Cynic - Ascension Codes (75)
- - . Transatlantic - The Absolute Universe (74)
- - . Psychonaut/Sâver - Emerald (74)
- - . Iron Maiden - Senjutsu (74)
- - . Evergrey - Escape The Phoenix (73)
- - . Orden Ogan - Final Days (73)
- - . Dream Theater - A View From The Top Of The World
- - . Vola - Witness (73)
- - . Wode - Burn In Many Mirrors (72)
- - . White Void - Anti (70)
- - . Swallow The Sun - Moonflowers (70)
- - . Decline Of The I - Johannes (69)
- - . Mono - Pilgrimage of the Soul (69)
- - . Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)
- - . Evership - The Uncrowned King - Act 1 (67)
- - . Iotunn - Access All Worlds (64)
- - . White Stones - Dancing Into Oblivion (64)
- - . The Lion's Daughter - Skin Show (60)

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Mijn eerste aanschaf van dit jaar. Hoplites is een Chinees eenmansproject dat op dit album een thrashy soort Black Metal laat horen. Begin dit jaar was ik best wel enthousiast over de gestructureerde chaos op dit album, maar nu ik het terugluister moet ik bekennen dat het me niet meer zo raakt. Er komen echt wel gave ideeën en riffs voorbij, maar de nummers als geheel blijven niet hangen. Het leidt dan ook geen twijfel dat dit album geen jaarlijstkandidaat is .

Wat een ongelofelijk goede plaat is Ontological Mysterium geworden! Strakke technische death/thrash in de traditie van Death, Pestilence, Sadus en Atheist. Maar dan met een volkomen eigen twist...... Want dit album grooved en swingt als een malle bij tijden. Luister maar eens naar Cult Of Shaad'oah, met als basis een riff die niet had misstaan op een van de betere Obituary-albums. Of wat te denken van het snelheidsmonster Neon Leviathan waarbij het een uitdaging is om stil te blijven zitten.

Het knappe van deze plaat is dat elk nummer weer een totaal andere kant van de band laat horen en dat het toch als een geheel klinkt. De speelduur van 38 minuten is ook perfect. Als de naald de run-out groove van kant B heeft bereikt wil je alleen maar meer.....

DIt album gaat zonder twijfel hoog in mijn jaarlijst scoren!

De 2014 uitgave van deze EP kwam ik vandaag tegen en heb ik uit nieuwsgierigheid meegenomen. En omdat ik de laatste albums van Horrendous erg sterk vind.

Sweet Blasphemies laat een heel andere Horrendous horen dan ik inmiddels gewend ben. Op dit debuut wordt nog volop geput uit de Zweedse school van death metal, met die heerlijk zagende HM-2 gitaarklank als fundament. De productie is ruw en direct, precies zoals het hoort bij dit soort werk, en geeft de muziek een rauwe charme.

Qua compositie is het allemaal nog vrij rechttoe-rechtaan en minder avontuurlijk dan de meer progressieve en melodieuze albums die later zouden volgen. Maar juist de onbevangen felheid en de compromisloze insteek maken dit een erg vermakelijke plaat.

The Chills borduurt voort op het debuut, maar klinkt wat volwassener. De band kiest nog steeds voor een stevige deathmetal-aanpak met die vertrouwde zagende HM-2 sound, maar de nummers zijn beter uitgewerkt en laten meer dynamiek horen. Her en der sluipt er al wat meer melodie in de composities. Dit album is een overtuigende vervolgstap: minder primitief dan het debuut, maar nog steeds rauw en compromisloos.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Howling Giant is een van de betere bands die ik dit jaar ontdekt heb. Deze band uit Nashville, Tennessee is sinds 2014 actief en heeft een bescheiden maar sterke discografie opgebouwd in die tijd. Aardig feitje: Sebasitian Baltes (zanger en bassist) is de zoon van Peter Baltes (Accept, UDO, Dirkschneider).

Op Crucible And Ruin laat de band een psychedelische rock/metal horen met een progressieve inslag. Denk aan een mix van Elder, Mastodon en een vleugje Tool. De nummers zijn sterk riffgedreven, maar naast het gitaarwerk valt ook het hyperactieve drumwerk van Zach Wheeler op, die - net als zijn ongetwijfeld grote voorbeeld Brann Dailor - met zijn spel de nummers enorm weet op te zwepen.

Op Cruciale And Ruin laat Howling Wolf een mooie mix van energieke uptempo nummers en wat meer ingetogen werk horen, waardoor de 47 minuten van dit album voorbij zijn voor je er erg in hebt. Heerlijk album, net als de rest van de discografie overigens.

Score: 85/100

Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl

Bij toeval kwam ik deze band tegen in de webshop van Prophecy Productions en werd aangetrokken door de hoes van dit album. Een check op Apple Music zorgde dat ik het album niet meer af wilde zetten. De band laat op dit album heerlijke psychedelische stonerrock horen met een progressief randje en af en toe een vleugje punk/hardcore. Lekkere gevarieerde muziek die in de uitvoering doet denken aan Elder, King Buffalo en aanverwante bands. Fijne ontdekking!

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Rond de release van dit album heb ik deze LP grijsgedraaid, maar de laatste draaibeurt was al even geleden. Bij herbeluistering wordt ik opnieuw verrast door de boeiende en meeslepende muziek van Hypno5e en draai ik dit album moeiteloos een aantal keren achter elkaar.

1. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
2. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
3. Hypno5e - Sheol (4,0)
4. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
5. Klone - Meanwhile (4,0)
6. Riverside - ID.Entity (4,0)
7. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)
8. …And Oceans - As in Gardens, So in Tombs (4,0)
9. Walg - III (4,0)
10. Bizarrekvlt - Den Tapte Krigen (3,5)