162
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card [16:09]



The Turn of a Friendly Card | 1980 | Verenigd Koninkrijk

2023: 107
2022: ---
2021: ---
2018: 225
2017: 114
2016: 103
2015: 48
Genomineerd door: dynamo d

The Turn of a Friendly Card van The Alan Parsons Project komt van het gelijknamige conceptalbum (uit 1980), dat als thema gokken en gokverslaving heeft. Je hoort dat ook in de tekst: No game ever ends when your whole world depends on the turn of a friendly card. Het nummer is eigenlijke een suite, die uit 5 delen bestaat, maar het bekendst zijn de parts I en V van The Turn of a Friendly Card. Wijlen Eric Woolfson was de grote componist van de meeste APP nummers terwijl Alan Parsons in belangrijke mate voor de productie en engineering zorgde. De combinatie van beide muzikanten zorgde ervoor dat de vinyl albums van APP in de jaren ’70 en ’80 al een erg mooi geluid hadden. Dat geldt zeker ook voor dit album, dat tezamen met Tales of Mystery and Imagination Edgar Allan Poe en Eye in the Sky, als één van de meesterwerken van APP wordt beschouwd.

Parts I en V van The Turn of a Friendly Card worden gezongen door Chris Rainbow, die helaas enkele jaren geleden aan de ziekte van Parkinson is overleden. Chris Rainbow heeft ook een aantal solo albums gemaakt en stond bekend om zijn prachtige stem. Chris Rainbow stotterde bij het spreken maar dat verdween volledig bij het zingen. Ik raad iedereen aan om eens goed naar de zang van hem te luisteren op dit nummer. Geen gemakkelijk nummer om te zingen maar erg goed gedaan.

The Turn of a Friendly Card is in 1980 op single uitgebracht, een samenvoeging van de parts I en V. Deze haalde slechts de tipparade in Nederland. Niettemin staat dit nummer wel al jarenlang in de Radio 2 Top 2000. In de laatste editie op plek 618. Een mooie notering voor één van de mooiste nummers ooit gemaakt. (dynamo d)

161
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness [60:08]



Light of Day, Day of Darkness | 2001 | Noorwegen

2023: 125
2022: 138
2021: 99
2018: 154
2017: 122
2016: 95
2015: ---
Genomineerd door: HugovdBos

Met een speelduur van ruim een uur is Light of Day, Day of Darkness één van de langste nummers uit de lijst. Geen eenvoudig te ontleden nummer, maar een zeer complex en tot in de puntjes uitgewerkt muziekstuk. De Noorse progressieve metalband Green Carnation voert je in hun melodieuze begin door de trauma’s en euforie binnen een mensenleven heen, waar droom en werkelijkheid steevast door elkaar lopen. Naast de hevige gitaar- en drumpartijen vormen ook de strijkers en synths een belangrijke rol in de ontwikkeling van het nummer. (HugovdBos)

160
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pain of Salvation - ICON [13:30]



Panther | 2020 | Zweden

2023: 185
2022: 192
2021: 283
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: meesterdch

Een icoon is iemand die dient als boegbeeld voor een bepaald gedachtegoed of bepaalde overtuiging. Iemand die je volgt. Daniel bezingt dat ook in het refrein:

I followed you from the sun in my childhood
I followed you through the river to the sea
I followed you where the roads turned to wasteland
I followed you
Now they follow me (yes)

Het hele album Panther gaat over honden en panters. Symbolen die duiden op de mensen die passen in de maatschappij, die niet opvallen, zich aanpassen aan. En die mensen die 'anders' zijn. Op welke manier dan ook. Of zich anders voelen, zich er niet bij horen voelen. Ik denk dat Daniel Gildenlöw zich altijd een buitenbeentje heeft gevoeld. En ik denk dat hij dat ook is. Het zou mij, gezien zijn teksten en concepten, niet verbazen als hij een IQ heeft dat flink boven het gemiddelde ligt. Een hoogbegaafde vriend van mij zij ooit: 'wij denken gewoon anders'. Hij had echt het idee dat zijn denkwereld ver af lag van die van de gemiddelde mens en dat het ook erg lastig was om te verbinden. Het zou best wel eens waar kunnen zijn. Je kunt dit nummer in het concept zien: de protagonist is een panter die altijd probeerde de honden te volgen, maar heeft zijn eigen keuzes gemaakt, beseft dat hij zichzelf moet zijn en dat zijn 'anders zijn' meerwaarde kan hebben in de wereld. Nu volgen mensen hem. Is hij een icoon geworden.

Maar ik hoor er ook de moeite van een leven als frontman in een band in. En hoe moeilijk het dan is om je relaties thuis te onderhouden. Je bent onderweg, ver van alle vrienden en je liefde. Dan belt ze je. Maar je zit in je bubbel. Je bent de icoon van velen. Hoe maak je dan nog contact met iemand zo ver weg die jou niet als icoon ziet? Ik moest daarbij ook aan die vriend denken. Hij had ook altijd grote moeite om relaties in stand te houden. Omdat hij zo in zijn eigen wereld en denken zat, dat het moeilijk was om verbinding te houden.

Is Gildenlöw een icoon voor mij? Dat denk ik niet. Maar ik vind zijn denkwereld wel machtig interessant en heb groot respect voor hoe hij dit muzikaal kan verwoorden. Ook in dit nummer. Alles wat PoS zo mooi maakt zit er in. De prachtige piano-melodie, beetje metal, elektronica, de melodieuze gitaarsolo, het bijna orkestrale, geweldige overgangen tussen de stukken. En die zang van Daniel. Die gaat echt door mijn ziel. Ik zou hem wel eens willen opbellen om dat tegen hem te zeggen. Maar hij neemt ongetwijfeld toch niet op. (meesterdch)

159
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Pain of Salvation - A Trace of Blood [8:17]



Remedy Lane | 2002 | Zweden

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: All Day Watcher

Voor mij is dit één van de meest intense nummers van Pain of Salvation. Gebaseerd op een waargebeurde persoonlijke ervaring van Daniel Gildenlöw: de miskraam die zijn partner en hij meemaakten. Het nummer beschrijft de emotionele impact en het grote verdriet veroorzaakt door deze aangrijpende gebeurtenis. Vooral de zang van Daniel is hier indrukwekkend -de pijn en machteloosheid druipen er vanaf- maar ook de muziek past perfect bij de emotionele achtbaan waarin je als luisteraar wordt meegenomen. (All Day Watcher)

158
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Marillion - Slainte Mhath [4:44]



Clutching at Straws | 1987 | Verenigd Koninkrijk

2023: 187
2022: 113
2021: 40
2018: 60
2017: 150
2016: 51
2015: 33
Genomineerd door: vigil

Geen heel opzienbarend nummer van Marillion, maar wel met een speciale betekenis voor me. Opgedragen aan mijn 7 jaar jongere neefje die ik ingewijd heb in de muziek van Marillion en vooral Fish. Ruim 4 jaar geleden veel te jong overleden, en dit nummer werd gedraaid tijdens de kerkdienst. Alleen daarom heeft dit nummer een speciaal plekje in de catalogus van Marillion. (Jester)

157
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Kansas - Magnum Opus [8:35]



Leftoverture | 1976 | Verenigde Staten

2023: ---
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: divart

156
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Throes Of Dawn - The Understanding [9:47]



Our Voices Shall Remain | 2016 | Finland

2023: 267
2022: 218
2021: 194
2018: 284
2017: 212
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Alicia

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, de epische solo in het tweede deel trekt de kar natuurlijk voor The Understanding. Denk dat meneer Gilmour maar wat trots is (of zou zijn, mocht hij dit nog niet gehoord hebben). Pink Floyd invloeden? Jazeker, en niet zo'n beetje ook. En dan te bedenken dat deze Finnen als black metalband zijn gestart en nu een soort van Anathema traject aan het afleggen zijn.
Helaas heeft de vocalist (en ik bespaar jullie de Finse namen van de leden) niet vooraan gestaan, toen destijds de zangstemmen werden uitgedeeld, maar echt storend vind ik het ook weer niet.
De nadruk ligt tegenwoordig met name op de sfeervolle productie in plaats van zwaar te klinken en dat gaat ze goed af. Bovendien zijn de gitaarsolo's van bovengemiddelde kwaliteit. Voer voor liefhebbers van Airbag in een overdrive versie. (Outlaw104)

Weer zo'n pareltje. Schitterend nummer. Ik ben een lijst in Tidal aan het bijhouden. Dat wordt een mooie en vooral lange playlist.

155
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Genesis - Can-Utility and the Coastliners [5:43]



Foxtrot | 1972 | Verenigd Koninkrijk

2023: 225
2022: 158
2021: 236
2018: 164
2017: 168
2016: 194
2015: 128
Genomineerd door: echoes

Wat een prachtige mini suite over Knoet de Grote is dit nummer van Foxtrot toch, vaak ook onterecht ondergesneeuwd door de “grotere “ tracks op dat album, toch zit alles wat Genesis goed maakt in dit nummer.
Fraai intro, emotionele zang van Peter Gabriel en mooie instrumentale delen die nooit uit de bocht vliegen.
En wie nog twijfelde aan de drum capaciteit van Phil Collins moet dit nummer nog maar eens goed beluisteren. (Rudi S)

Oh ja Magnum Opus had natuurlijk ook een recensie verdiend.
Heerlijk nummer.

154
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Gathering - Souvenirs [6:06]



Souvenirs | 2003 | Nederland

2023: 277
2022: 190
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Outlaw104

Er was natuurlijk weinig verbeelding voor nodig om de link tussen Anneke van Giersbergen en de waan van de dag van afgelopen jaar uit te leggen. Aangezien ik niet zo van dat gesnotter en de bijbehorende superlatieven van het desbetreffende programma ben, alhoewel ik het wel enigszins begrijp, duik ik liever weer wat in de discografie van The Gathering, de band waar Anneke furore mee maakte en waarmee ze m.i. haar beste periode kende. Het album Souvenirs draait hier overuren de laatste tijd, terwijl ik destijds de albums van voor die periode tot mijn pareltjes rekende. Maar het spreekwoordelijke kwartje is echt gevallen, en ben nu van mening dat deze er totaal niet voor onder doet. De dromerige sfeer, gitaarlijnen en de overige instrumentatie zijn werkelijk van topniveau en kruipen onder je huid.

Het titelnummer komt tijdens een goede mok koffie heerlijk binnen op een wat troosteloze dag, zoals een herfstige zondagmorgen. (Outlaw104)

153
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Ayreon - Isis and Osiris [11:11]



Into the Electric Castle | 1998 | Nederland

2023: 170
2022: 98
2021: 124
2018: 136
2017: 134
2016: 100
2015: 178
Genomineerd door: Bonk

Dit is natuurlijk rock-opera in optima forma! Wat mij betreft krijgt Arjen Lucassen in eigen land nog niet altijd de credits voor de muzikale genialiteit die hij bezit. Want al laat hij het muzikale werk door anderen opknappen, je moet het eerst nog wel maar even verzinnen om deze mensen bij elkaar te zetten.

Zo horen we hier onder andere Fish, die als Highlander zijn naderende vroegtijdige dood alvast aankondigt, Sharon den Andel, Edwin Balogh en Damien Wilson. Over vocaal vuurwerk hoeven we ons dus geen zorgen te maken. Daarnaast wordt er ook heerlijk gemusiceerd door geweldige instrumentalisten. Wat knalt het zo af toe heerlijk je speakers uit!
Maar zoals gezegd kunnen mensen alleen maar excelleren als de compositie en het verhaal klopt. En dat doet het van alle kanten, waardoor je ook nog in spanning meeleeft met de verschillende karakters.

Het zou toch geweldig zijn, hoewel het door de setting een stuk moeilijker zal zijn om het naar het podium te vertalen, als ze het aan zouden durven om in navolging op The Human Equation ook Into the Electric Castle naar het theater te transformeren.

Wat mij betreft één van de hoogtepunten in de vaderlandse geschiedenis wat betreft composities! (Bonk)

152
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Opeth - The Baying of the Hounds [10:41]



Ghost Reveries | 2005 | Zweden

2023: 196
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: ABDrums

Wat een geweldige veelzijdige band is Opeth toch. Van snoeihard, met grunts en al tot verstild en rustig.

Deze al wat oudere track valt eerder in de eerste categorie dan in de laatste categorie. Maar eigenlijk laten ze in dit nummer zelf ook de veelzijdigheid van de band horen. De grote veelzijdigheid van de zanger Mikael Åkerfeldt, die zowel laat horen fantastisch te kunnen grunten (weet dat het niet voor iedereen hoeft, maar ik vind het als het zo gedaan wordt heerlijk!) als ook bewijst een erg mooie cleane zangstem te hebben.

Maar goed, het instrumentale stuk is natuurlijk ook fantastisch goed. Ze ontdekken dat toetsen wel degelijk een goede toevoeging in het geheel is, zonder dat de brute kracht van de anderen hoeft in te boeten. Een weergaloos geheel geeft het! (Bonk)

151
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Peter Gabriel - Darkness [6:51]



Up | 2002 | Verenigd Koninkrijk

2023: 200
2022: 214
2021: 214
2018: 221
2017: 257
2016: 263
2015: 198
Genomineerd door: dynamo d

Het is donker. De duisternis heeft altijd iets spannends. Je weet nooit wat je te wachten staat. Het klinkt wel gemoedelijk, maar daar heb je het al: ineens een hard geluid wat je niet echt thuis kan brengen. Een dreigend ritme. Dan zingt iemand je ook nog bijna dreigend toe en net wanneer je hoort dat hij eigenlijk een mooie, warme stem heeft, komt dat geluid weer. Op een gegeven moment denk je wat gerustgesteld te worden, omdat hij je zo mooi toezingt. Maar als je luistert naar wat hij eigenlijk zegt, word je alleen maar dieper de duisternis in gezogen, tot het zijn klauwen weer naar je uithaalt. Het grijpt net mis en het nummer lijkt je wat op je gemak te stellen. Wellicht kun je toch zonder problemen je ogen dichtdoen? Het blijft o zo spannend. (Bonk)

We zijn halverwege! Overzichtje van de vorige 50:

200 (281) Dream Theater - Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
199 (226) Haken - Visions
198 (58) Porcupine Tree - Time Flies
197 (272) Peter Gabriel - Signal to Noise
196 (286) Kansas - Miracles Out of Nowhere
195 (273) Peter Gabriel - Family Snapshot
194 (184) Camel - Ice
193 (-----) Renaissance - Trip to the Fair
192 (233) Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts VI-IX)
191 (166) Anathema - Regret
190 (-----) The Gathering - Travel
189 (32) IQ - Common Ground
188 (227) The Moody Blues - Nights in White Satin
187 (-----) Renaissance - Ashes Are Burning
186 (94) Riverside - Escalator Shrine
185 (53) Marillion - The New Kings
184 (177) Yes - Yours is No Disgrace
183 (123) Karnivool - New Day
182 (218) Eloy - Poseidon's Creation
181 (-----) Black Mountain - Space to Bakersfield
180 (203) Phil Collins - In The Air Tonight
179 (157) Steven Wilson - Ancestral
178 (-----) Pain of Salvation - Sisters
177 (87) IQ - Sacred Sound
176 (193) Gazpacho - Splendid Isolation
175 (91) The Pineapple Thief - Vapour Trails
174 (-----) Gentle Giant - Peel The Paint
173 (251) The Pineapple Thief - The Final Thing on My Mind
172 (234) Supertramp - A Soapbox Opera
171 (121) Änglagård - Jordrök
170 (165) Sigur Rós - Untitled #8
169 (162) IQ - The Wrong Side of Weird
168 (215) Dream Theater - Pull Me Under
167 (-----) Jethro Tull - Aqualung
166 (141) Riverside - Wasteland
165 (167) Opeth - Ghost of Perdition
164 (126) Beardfish - Sleeping in Traffic
163 (140) Dream Theater - Space-Dye Vest
162 (107) The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card
161 (125) Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness
160 (185) Pain of Salvation - ICON
159 (-----) Pain of Salvation - A Trace of Blood
158 (187) Marillion - Slainte Mhath
157 (-----) Kansas - Magnum Opus
156 (267) Throes Of Dawn - The Understanding
155 (225) Genesis - Can-Utility and the Coastliners
154 (277) The Gathering - Souvenirs
153 (170) Ayreon - Isis and Osiris
152 (196) Opeth - The Baying of the Hounds
151 (200) Peter Gabriel - Darkness

150
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
King Crimson - Red [6:17]



Red | 1974 | Verenigd Koninkrijk

2023: 217
2022: 181
2021: 274
2018: 292
2017: 184
2016: 162
2015: ---
Genomineerd door: HugovdBos

De instrumentale Red wordt in gang gezet door de hevige ontwrichte gitaarriffs van Fripp en Wetton. Het nummer zet de verandering van de band vast in klank en maatstructuur. De complexiteit ligt in het gebruik van slechts enkele instrumentatie, waarmee een zeer geslepen en klankrijk geheel ontstaat. De constante tempowisselingen en het duistere sfeertje vormen een indringend geheel, van de diepe klanken van de cello van gastmuzikant Mark Charig tot aan de felle inslagen van de drums van Bruford. Het is het indringende palet waar later een band als Tool veel van zijn intensiteit vandaan heeft gehaald. De muziek van het nummer is niet zozeer sneller of heviger dan er half jaren 70 te vinden was, maar de onderhuidse spanning en verbondenheid tussen de bandleden is constant voelbaar. (HugovdBos)

149
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Van Der Graaf Generator - The Sleepwalkers [10:32]



Godbluff | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2023: 199
2022: 125
2021: 275
2018: ---
2017: 292
2016: 260
2015: 159
Genomineerd door: Finidi

Het album Godbluff is eigenlijk één lange luistertrip, maar als er toch zoiets als het beste is, wordt dat met The Sleepwalkers wel tot het laatst bewaard. Peter Hammill grijpt je bij de keel om ruim tien minuten niet meer los te laten. Een VDGG-nummer bespreken zonder David Jacksons saxofoon te memoreren voelt wat incompleet; hij lost de verwachtingen in... maar de show wordt hier toch gestolen door Hugh Bantons frivole orgelwerk ter begeleiding van al die duisternis. (Casartelli)

148
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Caravan - Nine Feet Underground * (tot 24:05) [22:44]



In the Land of Grey and Pink | 1971 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: ---
2021: 291
2018: ---
2017: 94
2016: 233
2015: ---
Genomineerd door: Floydje

De Engelse Canterbury scene bracht een aantal indrukwekkende bands het muzieklandschap in. Caravan wist zich een eigen geluid aan te meten, waar zowel de psychedelic rock, jazz als progrock een belangrijk onderdeel van uitmaken. In the Land of Grey and Pink is hun beroemdste werk, mede door de pracht en praal die in het epische Nine Feet Underground tentoon wordt gespreid. Het ruim 20 minuten durende nummer belicht de breedte aan muziekstijlen waarbinnen de band opereert, resulterend in zowel intieme als experimentele muzikale gedeeltes. (HugovdBos)

147
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - Ripples [8:03]



A Trick of the Tail | 1976 | Verenigd Koninkrijk

2023: 75
2022: 59
2021: 89
2018: 185
2017: 228
2016: 159
2015: 157
Genomineerd door: wibro

Het is inmiddels bekend, na The Lamb stapte Gabriel op om aan een succesvolle solocarrière te beginnen.
Na wat wikken en wegen werd besloten om met Phil Collins (die eerder al de dromerige ballad More Fool Me voor Selling England by the Pound inzong) als leadzanger verder te gaan.
A Trick Of The Tail werd het eerste album voor dit viertal en Ripples een van de eerste parels van Genesis nieuwe stijl.
Ripples (Rutherford, Banks) is ook weer een dromerige ballad waar die zwevende stem van Collins goed in gedijt, hoewel het nummer aan de lange kant is wordt dat toch prima opgevangen door fraai getokkel van Hackett op zijn 12-snarige gitaar en vooral toch door die hemelse melodieën die Banks weer uit zijn toetsen weet te toveren.

Grappig weetje was dat Genesis voor het eerst (promo)videoclips had gemaakt voor liedjes van dit album, waaronder Ripples. (Rudi S)

146
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - This Strange Engine [15:32]



This Strange Engine | 1997 | Verenigd Koninkrijk

2023: 105
2022: 105
2021: 48
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Rogyros

Of er nog niet genoeg Marillion in de lijst stond, vraagt u? Tja...
En moet dat dan ook nog een nummer zijn van nou niet bepaald hun beste album? Ach ja...

Maar, maar, maar.
Maar het is wel verreweg het beste nummer van dat inderdaad niet denderende album
Maar het is wel Marillion die nog maar eens laat horen wat ze allemaal in huis hebben.
Maar het nummer is ruim een kwartier lang pracht.

Dus... (Bonk)

145
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Pendragon - The Voyager [12:15]



The World | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2023: ---
2022: 247
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: Floydje

The Voyager kan met recht gezien worden als een klassieker binnen de symfonische rock. Kippenvel is de overgang ergens halverwege, na een ballad-achtig begin met akoestische gitaar en stemmige breed uitwaaierende keyboards, waarbij Nick Barrett middels zijn elektrische gitaar het stokje overneemt door een gepassioneerde solo over de luisteraar uit te storten, die menigeen de eerste keer doet duizelen. (Outlaw104)

144
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Queensrÿche - Eyes of a Stranger [6:39]



Operation: Mindcrime | 1988 | Verenigde Staten

2023: 249
2022: ---
2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---
Genomineerd door: marsupilami

Dit nummer is natuurlijk op zichzelf ook een erg sterk en krachtig nummer en knalt heerlijk uit je speakers. Een nummer wat zich bevindt op het grensvlak van de Heavy Metal en de Prog.
Maar dit is, niet onbelangrijk in een lijst als de Prog Top 300, natuurlijk ook een waardige afsluiter van één van de beste conceptalbums uit de jaren '80 en daarbuiten.

Ik kan me alleen maar voorstellen hoe het geweest moet zijn om dit album te gaan horen, zonder dat je wist wat er ging komen (want een andere tijd dan nu natuurlijk). Maar daar was ik zelf toen te jong voor. Dus pas veel later leerde ik Operation: Mindcrime kennen. Onder indruk van het album was ik al heel snel. Eerst van de muziek en later ook van het concept toen ik daar wat verder in dook.

Dat ga ik hier niet helemaal uit de doeken doen, Wikipedia is een goede bron voor wie meer wil weten. Maar het concept van je zelf aankijken in de spiegel en jezelf niet meer herkennen en niet snappen wat er van je geworden is (Eyes of a Stranger) vind ik erg sterk gevonden.

Zo sluit dus een sterk nummer, ook zonder de context, een nog sterker album af, waardoor het nummer ook nog weer sterker wordt als je het in het gehele concept hoopt. Een buitengewoon album met een buitengewoon verhaal wordt dus met een sterk nummer afgesloten, wat eindigt met "I Remember Now" Dat geeft geregeld nog een siddering. (Bonk)

143
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Tool - Schism [6:47]



Lateralus | 2001 | Verenigde Staten

2023: 160
2022: 66
2021: 81
2018: ---
2017: 136
2016: 150
2015: 294
Genomineerd door: Finidi

Tool is natuurlijk niet ieders 'cup of tea'. Maar ik kan er geen genoeg van krijgen (hoewel er best wel weer eens wat nieuwe 'thee' op de markt mag komen, maar dat terzijde).

Eigenlijk is Tool een band die allemaal dingen deed die nieuw voor me waren. De cd's zagen er qua vormgeving echt prachtig uit, op een manier die ik nog niet eerder gezien had. De clips waren bevreemdend en origineel. En ik heb het geluk mogen hebben om ze live te zien, wat nog steeds niet te vergelijken valt met de vele andere concerten, die ik heb mogen aanschouwen. Een ongelooflijk originele band dus.

En dit is voor mij nog steeds het beste nummer van die geweldige band. Het is moeilijk beschrijven wat dit nummer zo goed maakt. Het ritme, de intense zang, de geweldige gitaren, het feit dat je nauwelijks op adem kan komen door de algehele intensiteit van het nummer? Ik weet het niet.

Soms moet je muziek gewoon ondergaan en gewoon accepteren dat iets je steeds weer bij de keel grijpt op een hele prettige manier. (Bonk)

142
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Steve Hackett - Shadow of the Hierophant [11:44]



Voyage of the Acolyte | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2023: 230
2022: 195
2021: 171
2018: 88
2017: 92
2016: 69
2015: 106
Genomineerd door: wibro

Steve op zoek naar de ruimte die hij bij Genesis niet kreeg: en dat leidt tot één van de mooiste nummers die ik ken. Het begint etherisch, met Sally Oldfield die begeleid wordt door de akoestische gitaar van Steve. Dan de afwisseling met de stevigere mellotron stukken, Sally die weer terugkeert, nu ook ondersteund door de dwarsfluit van John Hackett. Dan, iets over de helft barst het nummer echt los, uit z'n voegen kun je wel zeggen. Bombast in de goede zin van het woord, een repeterend thema dat toewerkt naar een climax, de argeloze luisteraar in verbijstering achterlatend. Opvallend feit dat ik niet wist voor ik met deze bespreking begon: het nummer is mede geschreven door Mike Rutherford. (Jester)

141
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Gathering - Eleanor [6:42]



Mandylion | 1995 | Nederland

2023: 155
2022: 137
2021: 161
2018: 169
2017: 90
2016: 82
2015: 102
Genomineerd door: Casartelli

Strange Machines was de hit, maar Eléanor was het echte klapstuk van Mandylion, met de toen nog nieuwe zangeres Anneke van Giersbergen overdonderender dan ooit. De overige ingrediënten zijn niet minder overdonderend trouwens: van het onheilspellende intro tot de bassdrum showcases in de tweede helft. Typisch hoe de muziek van de band meer op riffs dan op gitaarsolo's leunt, al hebben ze dat later nog wel met minder bombast aangetoond. Een langjarige favoriet. (Casartelli)

140
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Marillion - Afraid of Sunlight [6:49]



Afraid of Sunlight | 1995 | Verenigd Koninkrijk

2023: 178
2022: 89
2021: 78
2018: 40
2017: 62
2016: 113
2015: 53
Genomineerd door: dynamo d

Marillion bracht vanaf hun oprichting in 1979 tal van muzikale pareltjes uit, eerst met Fish en later met Steve Hogarth. Afraid of Sunlight komt van het gelijknamige album uit 1995 en gaat in op de keerzijde van beroemdheid. De angst van het nummer wordt verpakt in de keyboards van toetsenist Mark Kelly en het overweldigende gitaarspel van Steve Rothery. (HugovdBos)

139
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Gazpacho - Upside Down [9:41]



Night | 2007 | Noorwegen

2023: 81
2022: 74
2021: 86
2018: 153
2017: 91
2016: 52
2015: ---
Genomineerd door: Manfield

Voor mij is dé progrevelatie van de 21e eeuw niet Steven Wilson, Marillion of Riverside, maar Gazpacho. Een uniek Noors ensemble dat de ene na de andere meest topplaat uit hun brein laten ontspruiten. Met Night als magnum opus. Alleen al de teksten zijn pareltjes (hoezo Nobelprijs voor Dylan?!). Wellicht dat Upside Down een wat archetypische quasi-intellectuele progtekst heeft, maar het is vooral de manier waarop frontman Jan Henrik Ohme het nummer tot je brengt dat het zo episch maakt. Soms schieten woorden te kort om een album te beschrijven en soms heb je te over voor hetgeen je wilt beschrijven. Gazpacho is zo’n band waar ik intens van geniet, maar waarover ik niet uitgepraat raak, maar tegelijkertijd niet de juiste woorden kan vinden om hun pracht te vatten.

Oh, het nummer is inmiddels alweer doorgelopen in Valerie’s Friend. Hoorden jullie ook die magistrale overgang? (chevy93)

138
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Moon Safari - A Kid Called Panic [13:58]



Lover's End | 2010 | Zweden

2023: 169
2022: 208
2021: 158
2018: 106
2017: 93
2016: 53
2015: 150
Genomineerd door: Brunniepoo

Deze band laat toch vooral horen dat meerstemming zingen (op voorwaarde dat het goed gebeurt en dat wordt hier zeker gedaan!) muziek echt een meerwaarde kan geven . De koortjes zijn niet van de lucht bij deze band, waardoor het soms bijna wat zoetsappig en musical-achtig aandoet en dat zal waarschijnlijk maken dat ze niet door iedereen evenveel gewaardeerd worden, maar ik vind het prachtig. Overigens is de tekst verre van zoetsappig en een stuk minder vrolijk dan de muziek doet vermoeden.

Door de melodieën en het meerstemmige zingen en het mooie subtiele pianogebruik, roepen ze bij mij associaties op aan Queen en wetende dat ik groot Queen-fan ben, is dat als compliment bedoeld. Het is afwisselend en dynamisch op melodieus gebied, wat ze ons voorschotelen en hoewel het af en toe wat onrustig aandoet op het eerste gehoor, zijn de meeste overgangen erg mooi en voelt het toch als een geheel.

Je moet ervan kunnen genieten, maar als je dat kan, is dit een band die nummers op een zeer hoog niveau aflevert, waarbij dit nummer alle sterke kanten in één nummer bundelt. Het doet mij in ieder geval volop genieten! (Bonk)

137
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Focus - Hocus Pocus [6:42]



Focus II | 1971 | Nederland

2023: 265
2022: 118
2021: 284
2018: 290
2017: 232
2016: 251
2015: 155
Genomineerd door: laxus11

De Nederlandse progrockband Focus werd in 1969 opgericht door de fluitist Thijs van Leer. Door de jaren heen zou de band uitgroeien als één van de meest in het oogst springende bands in het Nederlandse muziekcircuit. Het tweede album van de band was zeer succesvol in de VS en UK en bevat het nummer Hocus Pocus. Jan Akkerman’s gitaarriff opent in het snelle ritme van de drums. Wat er ontstaat is een bluesy en pulserende interactie tussen de instrumenten, onderbroken door de jodels van Thijs van Leer. Een meesterwerkje van eigen bodem. (HugovdBos)

136
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Easter [5:58]



Seasons End | 1989 | Verenigd Koninkrijk

2023: 90
2022: 53
2021: 51
2018: 38
2017: 60
2016: 59
2015: 44
Genomineerd door: Jester

Easter verscheen in 1990 op single en was op zich het beste uithangbord voor wat het album Seasons End voorstelde. Het idee komt letterlijk uit de koffer van Hogarth. Hij had in de eerste weken bij Marillion altijd wat mappen bij zich met ideeën voor liedjes vanuit het verleden. Op een gegeven moment liep de band wat vast en vroeg Mark Kelly of hij eens in die mappen mocht kijken en daar kwam toen Easter uit. Weliswaar was de versie nog lang niet af (2 coupletten en een idee voor een refrein) maar daar kon de band wel wat mee. Het eindresultaat is op dit moment natuurlijk al jaren bekend maar daarom niet minder mooi. Het blijft een prachtig liedje met sublieme gitaarsolo. (vigil)