164
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Van der Graaf Generator - Scorched Earth [9:48]



Godbluff | 1975 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: 207

Genomineerd door: uffing

Groeibandjes en groeiplaatjes. Ik denk dat we ze allemaal wel kennen. En dan heb je voor mij twee categorieën. Muziek die je eigenlijk meteen al goed vindt, maar steeds nog beter en genialer als je ze vaker hoort. En bandjes of nummers die je hoort en je eigenlijk bij eerste beluistering eigenlijk niet zo heel goed of heel bijzonder vindt en geneigd bent te skippen. Maar toch bij iedere draaibeurt die je de band geeft het toch wat beter begint te vinden. Dat is soms het nadeel, maar in dit geval wel het voordeel al jarenlange deelname aan de Prog Ladder, dat je noodgedwongen muziek opzet die je uit jezelf niet zo snel op zou zetten.

Ik denk dat ik anders niet steeds maar weer Van der Graaf Generator zou gaan draaien, maar er vindt een absolute kentering plaats. Steeds meer hoor ik hoe knap en goed hun muziek in elkaar zit en kan ik me eigenlijk geen voorstelling meer maken wat mij eerder irriteerde aan hun muziek. Wat ik ben vrij zeker dat ik echt wel dat ervaren heb, toen ik eerder hun muziek hoorde.

Dat muziek zo mooi kan doorgroeien van die lichte irritatie tot het moment dat je eigenlijk het gewoon écht wel goed vindt, dat is toch geweldig? Nou hier hebben we zo'n geweldige groei. (Bonk)

163
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways Phase One [18:39]



The Sky Moves Sideways | 1995 | Verenigd Koninkrijk

2021: 113
2018: 77
2017: 262
2016: 105
2015: 36

Genomineerd door: Yann Samsa

Ik ben geen groot fan van Porcupine Tree, al ligt dat er misschien gewoon aan dat ik er gewoon te weinig energie in steek. Hoe dan ook, heel af en toe valt er een nummer op dat ik wél heel erg kan waarderen. Arriving... is er zo een, en dit nummer ook. De associatie met Pink Floyd is natuurlijk snel gelegd, zeker in de eerste fase van het nummer. Daarna ontwikkelt het nummer zich tot een dromerige mijmering, om op de helft over te gaan in een heftig ritme waarbij alle remmen los gaan. Aan het einde keert de rust weer terug, en daarmee de link met Pink Floyd ook weer. (Jester)

162
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Antimatter - Stillborn Empires [7:20]



The Judas Table | 2015 | Verenigd Koninkrijk

2021: 67
2018: 157
2017: 96
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Stillborn Empires bouwt zich op vanuit het drumspel van Liam Edwards en krijgt de toevoeging van de pianoklanken en het gitaarspel van Mick Moss. De zwakke mens wordt door anderen misbruikt en achterlaten met de pijnlijke herinneringen aan het verleden. De dromen van een mooie toekomst worden één voor één opgeblazen in de aangrijpende klanken van het nummer. Het leven lijkt ten einde te komen wanneer de gitaren als bulldozers door je gedachten heen walsen. Mick voert zich door zijn emoties heen in zijn depressieve zang en laat geen moment onberoerd. (HugovdBos)

161
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
The Gathering - Waking Hour [5:38]



Home | 2006 | Nederland

2021: 147
2018: 240
2017: 115
2016: 240
2015: 263

Genomineerd door: da dude

De samenwerking tussen Anneke van Giersbergen en de rest van The Gathering eindigde met het fantastische album Home. We hebben inmiddels kunnen vaststellen dat de band nog wel enigszins in de buurt van de glorietijd heeft kunnen blijven maar dat Anneke solo een toch wel... ehm... heel andere kant opgegaan is. Enfin, de metaldagen zijn op Home reeds lang voorbij en dat horen we ook hier: stemmig pianospel over een grimmig elektronisch riffje en later minimalistisch swingende drums... en dan die stem die dat prachtige refrein draagt. Een van hun beste nummers. (Casartelli)

160
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Riverside - The Curtain Falls [8:00]



Out of Myself | 2003 | Polen

2021: 172
2018: 151
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Bravejester

159
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Peter Gabriel - Signal to Noise [7:36]



Up | 2002 | Verenigd Koninkrijk

2021: 114
2018: 141
2017: 293
2016: 123
2015: 161

Genomineerd door: Bonk

Dit is het beste nummer van het beste solo-album van een zanger met één van de mooiste stemmen, die ook nog eens mede-grondlegger is van het geweldige genre Prog. Mocht het nog niet duidelijk zijn; ik acht dit nummer zeer hoog!

En waarom is het dan zo goed? Het is een nummer waardoor ik nog werkelijk verrast werd en wat ik daadwerkelijk als vernieuwend beschouw en dat gebeurt me maar heel zelden in deze eeuw. Maar als je zo door een nummer gegrepen wordt en het zo intens en bloedstollend mooi vindt, dan ben ik ook altijd wel extra voorzichtig met het onder woorden brengen van de kracht en de schoonheid van zo’n prachtig nummer, omdat de woorden en de beschrijving het nummer toch vaak tekort doen.

En dit is zo’n nummer. Soms moet je niet te veel woorden vuil maken aan muziek, maar moet je het gewoon ondergaan.

Turn up the Signal, Wipe out the Noise! (Bonk)

158
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Genesis - Can-Utility and the Coastliners [5:43]



Foxtrot | 1972 | Verenigd Koninkrijk

2021: 236
2018: 164
2017: 168
2016: 194
2015: 128

Genomineerd door: echoes

Wat een prachtige mini suite over Knoet de Grote is dit nummer van Foxtrot toch, vaak ook onterecht ondergesneeuwd door de “grotere “ tracks op dat album, toch zit alles wat Genesis goed maakt in dit nummer.
Fraai intro, emotionele zang van Peter Gabriel en mooie instrumentale delen die nooit uit de bocht vliegen.
En wie nog twijfelde aan de drum capaciteit van Phil Collins moet dit nummer nog maar eens goed beluisteren. (Rudi S)

157
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Queen - Innuendo [6:31]



Innuendo | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Gebruiker43757

Het laatste grote werk van Queen. Een nummer dat eigenlijk alleen Queen kon maken, en wat, bij de gratie van Bohemian Rhapsody, een succesvolle hit werd. Prachtig dreigend nummer, wat qua opbouw eigenlijk helemaal niet zo complex is, maar qua arrangement gewoon enorm divers en dynamisch is. Het herhaalt thema’s op verschillende momenten en verkrijgt zo de nodige consistentie/samenhang. Erg gedurfd, maar zoals gezegd: Queen is eigenlijk de enige commerciële band die dat kan maken. Bij elke andere band was het in een commerciële flop ontaard.

De flamenco-solo wordt gespeeld door Steve Howe van Yes, die toevallig langskwam toen Queen het nummer opnam. Leuk dat zo’n grote naam uit de muziekwereld gewoon ook vereerd is dat hij daarvoor gevraagd werd.

Innuendo heeft alles in zich wat Queen Queen maakte, het lijkt alsof alle muziek die ze vóór 1991 maakte in dit nummer terugkomt. Iets wat ook de videoclip lijkt te willen onderstrepen. (FrodoK)

---

Ik houd dus niet van insinuaties. Maar als het dan toch even zou mogen...

Stel, je hebt de beste zanger die er ooit geweest is. Dat hoor je aan zijn geweldige bereik en alles wat hij met zijn stem kan. Die zelfs vlak voor zijn dood nog een geweldige kracht en uithalen uit zijn strot weet te halen. En dat hij toevallig ook nog wel over wat charisma en showmanship beschikt.
En stel dan, gewoon omdat het kan, je zet daar de beste band omheen. Die als geen ander geweldige show weet te koppelen aan geweldige muziek. Dat het écht je speakers uit knalt, de muziek die ze maken. Zodat je ene band hebt die ongeëvenaard is op allerlei vlakken.

En toch om nog even verder te gaan, stel dan dat ze dan ook nog hun beste nummer ooit maken, zo vlak voor het overlijden van die zanger. Wat eigenlijk nog veel knapper in elkaar zit, dan dat nummer van ze wat altijd bovenaan zo'n allertijdenlijst staat. Omdat het qua opbouw echt fenomenaal is. Dat al vanaf het eerste drumgeroffel alles klopt aan dat nummer.
En stel dan dat, geheel tegen hun gewoonte in, dat ze ook nog realiseren dat ze een gastartiest nodig hebben, omdat niemand binnen de band het stukje Spaanse gitaar zo goed kan inspelen als Steve Howe. Zodat het nummer zelfs nog beter wordt.
Stel dat je daar dan ook nog een bloedmooie clip aan koppelt en, ook niet kenmerkend voor de band, ook nog eens een mooie tekst waarin je veronderstelt wordt alles te kunnen zijn wat je worden wil.

You can be anything you want to be
Just turn yourself into anything
You think that you could ever be
Be free with your tempo, be free, be free
Surrender your ego, be free
Be free to yourself

Als je dat allemaal zou veronderstellen, dan zou het zo maar eens het mooiste stukje muziek kunnen zijn wat er ooit gemaakt is. Maar als je dat zou stellen, dan zou dit nummer toch veel te laag staan...

Het scheelt maar dat ik niet van toespelingen en insinuaties houd. (Bonk)

Ik realiseer me nu pas dat Innuendo niet eerder in de progladder stond. Absurd...

156
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Dream Theater - Scene Six: Home [12:53]



Metropolis Part 2: Scenes from a Memory | 1999 | Verenigde Staten

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: 186

Genomineerd door: BoyOnHeavenHill

Een band en een album waar de meningen verdeeld over zijn. In mijn iets jongere jaren vond ik Images and Words een heel goed album, en draaide ik het best vaak, een stuk vaker dan tegenwoordig in ieder geval. Toch blijft Dream Theater me wel aanspreken, vooral als hun muziek niet té heavy is. Dit is zo'n voorbeeld van een nummer dat ik goed vind. Los van de onmiskenbare kwaliteiten die de individuele leden van Dream Theater hebben spreekt het Oosterse karakter van dit nummer me aan, waardoor ik het als beste nummer van dit album betitel. (Jester)

155
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning [11:56]



The Dark Third | 2006 | Verenigd Koninkrijk

2021: 69
2018: 114
2017: 226
2016: 101
2015: 89

Genomineerd door: Casartelli

New-prog, nu-prog, post-prog, hoe je het ook noemen wilt, Pure Reason Revolution was er een van de vaandeldragers van. Met een volslagen unieke sound, vol elektronica en herhaling, is een heel PRR-album nog wel eens iets moeizamer te behappen dan een los nummer... zeker als dat hele album de 2cd-versie van The Dark Third is. Maar goed, in deze lijst staan losse nummers en in dit geval dus het centrale stuk van het album, The Bright Ambassadors of Morning. Vooral de eerste en laatste paar minuten zijn waanzinnig mooi. (Casartelli)

154
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Marillion - Splintering Heart [6:51]



Holidays in Eden | 1991 | Verenigd Koninkrijk

2021: 87
2018: 87
2017: 135
2016: 96
2015: 56

Genomineerd door: vigil

Je hebt geen intro, je hebt een slecht intro, je hebt een intro, je hebt een goed intro, je hebt een heel goed intro en je hebt Splintering heart de overtreffende trap van dit alles. Is er verder nog iets behoudens het intro? Jazeker, een gitaarsolo! Je hebt geen gitaarsolo, je hebt een slechte gitaarsolo…

Nou ja, je snapt het! Het album Holidays in Eden mag dan een van de best verkochte Marillion albums zijn de trouwe aanhang reageerde wisselend. Maar over één ding was vrijwel iedereen het wel eens, met Splintering Heart had de band weer een klassieker te pakken, tja dat intro heh.. (vigil)

153
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - The Storm Before the Calm [9:24]



Weather Systems | 2012 | Verenigd Koninkrijk

2021: 84
2018: 45
2017: 34
2016: 35
2015: 55

Genomineerd door: Dieter

Allereerst draagt dit nummer natuurlijk alleen al een prachtige titel. Maar dat is uiteraard wel te weinig om een plek in de Prog top 300 te verdienen. Dát verdient het nummer op meerdere gronden. Ik kan de muziek van Anathema over het algemeen goed waarderen, maar bij dit nummer wisten ze me al bij de eerste luisterbeurt weer eens te verrassen én te raken, en werd het toch al rijke arsenaal waar ze zich van bedienen qua muziekstijlen, vormen van opbouw en manieren van spanning aanbrengen in de muziek, nog weer wat verder uitgebouwd.

De titel vertelt in dit geval ook het verhaal van het nummer. Het nummer kent een bijzonder begin, met veel electronica. Het intrigeert behoorlijk en doet dan wel onrustig aan, maar klinkt op de één of andere manier toch heerlijk. Een hele prettige storm waait over je heen, maar je voelt het zelfs in je lijf.

Dan de stilte na de storm, eerst letterlijk en daarna toont de wereld zich weer in zijn volle pracht, je ziet net nog niet de laatste regendruppels van de bomen afdruipen en de zon doorbreken, maar zo voelt het wel. Geweldige opbouw, maar toch anders dan anders. Prachtnummer! (Bonk)

152
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Genesis - The Lamia [6:57]



The Lamb Lies Down on Broadway | 1974 | Verenigd Koninkrijk

2021: 109
2018: 270
2017: 234
2016: 267
2015: ---

Genomineerd door: uffing

Rael welcome, we are the Lamia of the pool.
Een nummer als een droom of eigenlijk meer als een nachtmerrie.
Slangen met vrouwenkoppen die aan onze held knabbelen en zelfs zijn bloed drinken om daarna te sterven.
Dat Real ze daarna opeet nemen wij maar voor lief.
Peter Gabriel is bij uitstek de vocalist om dit op een dramatische wijze uit te beelden.
De echte ster hier is Tony Banks voor mij want hij legt hier ( in een typische Banks compositie ) een tapijt neer waar op de zanger kan wegzweven en heeft nog ruimte overgelaten voor een prima solo van Steve Hackett op het einde. (Rudi S)

151
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pink Floyd - Hey You [4:40]



The Wall | 1979 | Verenigd Koninkrijk

2021: 170
2018: 82
2017: 97
2016: 277
2015: 113

Genomineerd door: uffing

Afgelopen jaar heb ik een tijdje met wat vrienden wat muziek gespeeld (als ik zou zeggen: "in een bandje gezeten", maak ik het groter dan het is). Omdat ik verder geen instrument bespeel, nam ik de vocale honneurs waar. Op die manier met muziek bezig zijn is een uitstekende manier om opnieuw waardering te krijgen voor composities waar je verder wat op uitgekeken was. De hits van The Wall stonden ook op het repertoire, dus ook Hey You kon zich in een positieve herwaardering verheugen. Het liedje is verder overbekend, dus daar hoef ik vast niet zo veel over te melden , ook ben ik vast de laatste Prog Ladderdeelnemer die zich nog eens over de tekst boog. Wel wil ik nog even memoreren dat het vocale bereik van David Gilmour, die het gros van de zang voor zijn rekening neemt, aanzienlijk lastiger haalbaar is dan het op het eerste gehoor lijkt. (Casartelli)

En we zijn halverwege! Overzichtje van het laatste 25-tal:

175 (190) Roxy Music - A Song for Europe
174 (-----) Michał Łapaj - Shattered Memories
173 (145) Opeth - Ghost of Perdition
172 (129) Supertramp - A Soapbox Opera
171 (-----) Haken - Falling Back to Earth
170 (184) Eloy - End of an Odyssey
169 (62) Rush - Jacob's Ladder
168 (159) The Pineapple Thief - What Have We Sown?
167 (203) King Crimson - 21st Century Schizoid Man
166 (240) Harmonium - Histoires Sans Paroles
165 (52) Marillion - Goodbye To All That
164 (-----) Van der Graaf Generator - Scorched Earth
163 (113) Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways Phase One
162 (67) Antimatter - Stillborn Empires
161 (147) The Gathering - Waking Hour
160 (172) Riverside - The Curtain Falls
159 (114) Peter Gabriel - Signal to Noise
158 (236) Genesis - Can-Utility and the Coastliners
157 (-----) Queen - Innuendo
156 (-----) Dream Theater - Scene Six: Home
155 (69) Pure Reason Revolution - Bright Ambassadors of Morning
154 (87) Marillion - Splintering Heart
153 (84) Anathema - The Storm Before the Calm
152 (109) Genesis - The Lamia
151 (170) Pink Floyd - Hey You

150
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Anathema - Judgement [4:20]



Judgement | 1999 | Verenigd Koninkrijk

2021: 128
2018: 179
2017: 163
2016: 175
2015: 139

Genomineerd door: Yann Samsa

Altijd tricky om een liedje uit een conceptalbum in isolatie te beschouwen. Het titelstuk van Anathema's vijfde album lijdt er Prog Top 300-technisch niet onder. De rudimentaire doomklanken zijn nu definitief uit de bandsound verdwenen, terwijl hier in 4 minuten nog wel meer dynamiek zit dan in sommige latere complete Anathema-albums. De vroegtijdige dood van moeder Cavanagh werpt zijn schaduw over het album, op het ene moment directer dan het andere. Zonder de last van het concept was het nummer wellicht wat minder abrupt geëindigd, maar dat zij de heren maar vergeven. (Casartelli)

149
https://i.imgur.com/65qzOrU.jpg
Blackfield - Epidemic [4:59]



Blackfield II | 2007 | Verenigd Koninkrijk

2021: ---
2018: 239
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

Blackfieldsucces in de Prog Top 300 lijkt zich toch tot de beginperiode te beperken. En dat is ook wel begrijpelijk: het zijproject van Steven Wilson dat Aviv Geffen relatieve wereldfaam bezorgde en dat voortborduurde op de betrekkelijk poppy toen recente Porcupine Tree-albums was in het begin fris, om daarna telkens een toch wat mindere herhaling van zetten te vormen. Soit, we hadden al het nummer Blackfield van het album Blackfield en nu krijgt de tweedeling ook nog een vermelding met Epidemic. Andermaal een puntig melodieus rocknummer dat de vijfminutengrens niet overschrijdt. De echozang in het refrein is een van de sterkste troeven hier. (Casartelli)

148
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Fish - View from the Hill [6:38]



Vigil in a Wilderness of Mirrors | 1990 | Verenigd Koninkrijk

2021: 164
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: vigil

In de Anglicaanse taal hebben ze iets met hun heuvels. Het land heeft er natuurlijk ook wat maar het wordt ook regelmatig bezongen. Luister maar eens naar ‘Fool on the Hill’ van The Beatles. De eenzame dwaas die de wereld rond ziet draaien, de zon ziet ondergaan en opkomen. Peter Gabriel die zelf de Solsbury heuvel opklimt, en daar, met kloppend hart, een stem hoort die hem vertelt dat hij naar huis terug gebracht gaat worden. En Gabriel liet alle zijn spullen achter, de idioot.. Kate Bush rende ook een heuvel om een dealtje met God te willen maken om van plaats te ruilen met iemand anders die pijn leed want hé: het gaat om jou en mij.

Maar Fish die stond al op de heuvel. Was hij dan die dwaas op de heuvel die al wist wat het uitzicht is vanaf die heuvel? Want dat uitzicht is blijkbaar niet best.. Het onkruid verstikt de rozen, het bos staat in brand en de tranen in je ogen zijn gekomen door de rook. ‘Ze’ hebben een prachtig uitzicht beloofd vanaf de heuvel en aan je verkocht. De lucht zou daar helder zijn en wat al niet meer maar alle beloftes, verwachtingen en dromen die je had lijken een val van de heuvel te worden gevoed door je eigen hoogmoed.

Een bijzonder magisch, mysterieus gegeven die heuvels in Groot Brittannië.. Eenzame dwazen die de heuvels oprennen op zoek naar God en een prachtig uitzicht terwijl de wereld ronddraait maar waar het gevaar bestaat dat je alleen maar tot een eenzame dwaas zal verworden die geruilde pijn zal ontvangen en daarna stil stond en het allemaal ontving door het uitzicht wat je had..

Ik zou graag nog eens naar Engeland willen, op een mistige ochtend zo’n heuvel opzoeken en eenzaam beklimmen, genieten van het uitzicht maar misschien ook wat onzeker door wat daar mij te wachten zou kunnen staan. Ik hoop dan dat ik daar wel dan een stem zal horen die mij zegt mij weer mee naar huis te nemen.

Toch vraag ik mij weleens af. Wie zijn 'Ze' op die heuvel die je van alles beloven ? Welke stem spreekt daar tegen je ? Wie laat het uitzicht zo snel gaan dat je de wereld ziet ronddraaien ? Wie...? (meneer)

147
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
King Buffalo - Acheron [10:21]



Acheron | 2021 | Verenigde Staten

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: dynamo d

Kijk, dat is nou weer eens een mooie aanvulling op onze Prog Top 300 lijst. King Buffalo kende ik nog niet voor de Prog Ladder 2022. Die omissie is bij deze ook weer opgevuld en terecht. Want deze band verdient zeker een plekje in onze lijst. Of het geheel terecht is dat dat meteen vier plekken zijn, laat ik voor het gemak en wellicht ook de lieve vrede, maar even buiten beschouwing.

Dit nummer stak er voor mij wel wel echt bovenuit. Waarom het ene nummer je wel echt bij de kladden weet te grijpen, waarbij je bij een andere je schouders wat ophaalt of je zelfs wat begint te vervelen, blijft toch ook wel wat magisch vind ik. Dit terwijl er bij beide een herhalend ritme in zit met de misschien toch wat voorspelbare afwisseling tussen hardere en rustigere stukken in kan zitten. Maar hoe het dan kan dat het ene nummer bijna hypnotiserend werkt, je steeds verder het nummer ingetrokken raakt en alleen maar denkt: 'Wat is dit vet!' (ik weet het, ik ben oud), valt soms niet zo gemakkelijk te verklaren.

Maar je raadt het al. Dit nummer valt absoluut in die (buiten)categorie! Smullen! (Bonk)

146
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Riverside - The Depth Of Self-Delusion [7:39]



Shrine of New Generation Slaves | 2013 | Polen

2021: 281
2018: 256
2017: 126
2016: 117
2015: 154

Genomineerd door: Papartis

145
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Pure Reason Revolution - Silent Genesis [10:20]



Eupnea | 2020 | Verenigd Koninkrijk

2021: 61
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: El Stepperiño

Een Midzomernacht verhaal.

Valkenburg, ergens in een open lucht theater. Maurice (Meesterdch) heeft gevraagd of ik zin heb om mee te gaan naar het Midsummer Night Prog festival. En ik hou wel wat van de folk feestjes van bv een zonnewende. Dat geeft wat meer verbinding aan en met het aardse bestaan en, zijnde geograaf, weet ik ook dat wij, als mensen, onlosmakelijk verbonden zijn met die aarde alleen zijn velen vergeten hoe en wat. Dus, de combinatie van een Prog festival met een hotel, goed bier, prima gezelschap, folklore en goed eten was een mooi vooruitzicht.

Festival begint, leuke bandjes, Maurice wat Starstruck toen zijn grote idool Roine Stolt op een meter afstand van hem voorbij liep, wel hele harde zitbanken in de open lucht, al pissend staande naast Thijs van Leer hem bedankt voor zijn daden, de band ‘Jolly’ doorstaan, het bijzondere Prog Publiek eens observeren (hoor ik daar nou bij ?) en eigenlijk een beetje wachten op IQ want deze headliner speelt ook op die bijna andere zonnewende met kerstmis en hun Christmas Bash in De Boerderij. Moest nog even een ander bandje afwachten: ene Pure Reason Revolution. In het info boekje stond dat dit hun eerste concert zou zijn na heel veel jaren afwezigheid. Bandje begint, leuk een zangeres die de bas beheerst, ze is meteen de blikvanger. Zanger zingt ook wel maar doet zijn microfoon het nou niet of zingt hij zo benepen? Een gitarist die rondloopt en speelt als een lama op speed, cocaine en lachgas. Wat een zenuwen. Op de eerste rij staan 4, blijkbaar ‘diehard’ fans, alles mee te zingen en te dansen. En ergens is het overige publiek wel stil, afwachtend, kijkend en luisterend maar als de microfoon van de zanger het plots doet komt alle energie die deze band heeft opgespaard voor dit eerste concert er volledig uit, spat over het publiek en gaat als een energieke stroomstoot door iedereen heen. En wat ze ook spelen, het is genieten, dansen, meedoen en getuige zijn van een uniek concert. Ze lopen ook uit want ze willen niet stoppen maar als er gedreigd wordt dat de stekkers eruit gehaald gaan worden stopt de band vanzelf. Wat een bijzondere ervaring! En ergens heb ik ook het gevoel dat het ‘succes’ van die avond hier in de Progladder nog ergens na sijpelt. Ik weet echt niet of ze die avond Silent Genesis hebben gespeeld maar de nummers van het album Eupnea brengen mij nog altijd terug naar die bijzondere avond in Valkenburg juni 2019.

Maurice en ik zijn, na IQ, nog een heerlijk glas bier wezen drinken in het centrum van Valkenburg om onze dorst te lessen. Het was er, midden in de nacht, nog zeer druk, we hadden wat te vieren die nacht samen als mensen. Een aards feest gevuld met heerlijk bier, zeer goede muziek, vriendschap, de zonnewende: een mooi met rituelen gevulde midzomernacht. (meneer)

144
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Eloy - Poseidon's Creation [11:44]



Ocean | 1977 | Duitsland

2021: 191
2018: 190
2017: 100
2016: 138
2015: 71

Genomineerd door: Brunniepoo

Poseidon's Creation is een van de ultieme klassiekers van zanger/gitarist Frank Bornemann en... wel, kan er iemand nog een bandlid van Eloy opnoemen? Voor de bekendheid van de collega's helpen de vele bezettingswisselingen (Bornemann verving enkele keren zijn complete 'begeleidingsband) natuurlijk niet mee, maar de openingstrack van Ocean had zonder bassist Klaus-Peter Matziol toch beslist anders geklonken. Detlev Schmidtchen tekent voor het rijke toetsenarsenaal, dat doorheen de Eloy-discografie de gitaar toch wel als zichtbaarste melodiemaker verdringt. En dan zullen we drummer Jürgen Rosenthal ook nog maar even noemen.

De instrumentale opening van Poseidon's Creation is gelijktijdig generiek en uiterst herkenbaar. Dat laatste geldt natuurlijk nog meer voor Bornemanns zang en dictie die, tegen de vijf minuten, dan eindelijk inzetten. Als dan rond de acht minuten het wederom o zo herkenbare gitaar/toetsenduel inzet, weet je dat het gebabbel over Poseidon, Atlantis en Kleito eigenlijk maar een korte onderbreking van het instrumentale extravaganza was. Een nummer met drie zulke verschillende delen dat ondanks het ontbreken van zelfs maar een spoor van refrein minstens het herkenbaarste Eloy-nummer sinds Land of No Body is en misschien wel hun herkenbaarste ooit... dat is toch een hele prestatie. (Casartelli)

143
https://i.imgur.com/zC3bv7D.jpg
Katatonia - Old Heart Falls [4:22]



The Fall of Hearts | 2016 | Zweden

2021: ---
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Genomineerd door: Alicia

Ik beschreef in een eerdere recensie van een nummer van Katatonia, wat de lijst al weer verlaten heeft, dat het uiterlijk van de zanger van deze band precies klopt met het beeld dat de muziek bij me oproept. Anders dan bijvoorbeeld Jan Henrik Ohme van Gazpacho, om maar eens een voorbeeld te noemen, klopt Jonas Renske wel.

Want een zanger met vrolijke, guitige uitstraling zou nu eenmaal niet passen bij de prachtige stemmige muziek die Katatonia maakt. En de teksten zijn navenant:

Sorrow will find you
Its voice has given way to mine
Heart pumps death into our heredity
Who wants to come with me

Eigenlijk ben ik zelf niet zo zwaar op de hand, maar stemmige muziek vind ik heerlijk. Dus als je het zo goed neer weet te zetten qua sfeer en met zo veel muzikaal vakmanschap, wil ik best met je mee hoor Jonas. (Bonk)

142
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Pain of Salvation - The Perfect Element [9:52]



The Perfect Element I | 2000 | Zweden

2021: 256
2018: 143
2017: 290
2016: 224
2015: ---

Genomineerd door: buso

141
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Genesis - The Knife [8:55]



Trespass | 1970 | Verenigd Koninkrijk

2021: 211
2018: 147
2017: 153
2016: 89
2015: 233

Genomineerd door: Status Seeker

Ook elke grote band moet ergens beginnen. Genesis - een heel grote band dus in dit geval - begon met een debuut dat tamelijk onopgemerkt is gebleven en waarvan ik bovendien nog nooit iemand heb horen zeggen dat het toch eigenlijk een vergeten pareltje is. Nee, voor Genesis begon het pas met Trespass en zelfs daar hoor je de latere Genesis nog niet overal in terug.

The Knife springt er op Trespass heel duidelijk uit. Het sluit het album af en slaat daarmee een brug naar de opvolger Nursery Cryme, waar het stilistisch ook meer bijpast. Na vijf vrij pastorale nummers is The Knife namelijk veel feller, veel epischer en veel meer een vocale showcase voor Peter Gabriel. Voeg daarbij de geweldige tekst over hoe revoluties ontsporen, die - Trump indachtig - helaas nog pijnlijk actueel is:

Stand up and fight, for you know we are right
We must strike at the lies
That have spread like disease through our minds.
Soon we'll have power, every soldier will rest
And we'll spread out our kindness
To all who our love now deserve.

The Knife was de eerste echte proeve van bekwaamheid van Genesis en is als zodanig ook gekoesterd, getuige de rol van afsluiter van optredens die het nummer in de beginjaren had. De band zou - mede door de toevoeging van Collins en Hackett - nog veel beter worden, maar The Knife hebben ze sindsdien nog maar zelden overtroffen. (Brunniepoo)

140
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Steve Hackett - Spectral Mornings [6:33]



Spectral Mornings | 1979 | Verenigd Koninkrijk

2021: 127
2018: 97
2017: 139
2016: 168
2015: 94

Genomineerd door: Jester

Voor mij als Genesis verzamelaar was het in 1979 uitgebrachte album Spectral Mornings van Steve Hackett een min of meer 'verplichte' aanschaf. En daar heb ik zeker geen spijt van gehad. Naar mijn gevoel één van Hacketts beste en meest consistente albums.

Als afsluiter op dat album staat Spectral Mornings, geheel instrumentaal maar adembenemend mooi. Het betrekkelijk korte titelnummer heeft het helemaal, vind ik. Zelden heb ik met instrumentale nummers een klik, vind ze meestal net iets minder interessant, maar bij Spectral Mornings, of ik nu op het puntje van mijn stoel zit of languit in een (Prominent) relaxstoel hang, ik raak er nu na al die jaren nog steeds van in een soort trance! (Jacoto)

139
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
Steven Wilson - The Holy Drinker [10:13]



The Raven That Refused to Sing (And Other Stories) | 2013 | Verenigd Koninkrijk

2021: 148
2018: 204
2017: 195
2016: 134
2015: ---

Genomineerd door: herre48

Eén van de zes meesterwerken van Steven Wilsons The Raven That Refused to Sing and Other Stories, een bizar verhaal over een zelfingenomen dwaas die denkt dat hij een drankwedstrijd met de duivel kan winnen en na de onvermijdelijke nederlaag eindigt op een plek waar een Nederlandse hittegolf nog wat van kan opsteken. Het nummer opent met een derwisj-achtige draaimolen van elektrische piano en sax (volgens Wilson dacht hij hij bij het componeren aan The Mahavishnu Orchestra), en de zangcoupletten eindigen met een afvallende melodie die verderop in het nummer nog terug zal komen, maar wat de track na 3½ minuut pas ècht op scherp zet is een soort contra-intuïtieve riff die meteen aan King Crimson doet denken – geen vreemde naam voor Wilson, aangezien hij voor de mellotron-overdubs op deze plaat niets minder dan "the original King Crimson MKII mellotron" gebruikte. En dan komt er na de fluitsolo en het daaropvolgende laatste couplet opeens een onheilige vervorming in het geluid ("People think it’s a guitar, but it’s a Fender Rhodes put through a distorted amp"), en als je daarvan bent bijgekomen keert de contra-intuïtieve riff in langere vorm terug, terwijl drummer Marco Minnemann wanhopig probeert met een soort vierkwartsmaat de hellevaart te bezweren... zonder resultaat. Het is die riff die The Holy Drinker z'n unieke karakter geeft en die blijft naechoën lang nadat de heilige drinker door de vlammen is verzwolgen. (BoyOnHeavenHill)

138
https://i.imgur.com/YyHPUg4.jpg
Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness [60:08]



Light of Day, Day of Darkness | 2001 | Noorwegen

2021: 99
2018: 154
2017: 122
2016: 95
2015: ---

Genomineerd door: HugovdBos

Met een speelduur van ruim een uur is Light of Day, Day of Darkness één van de langste nummers uit de lijst. Geen eenvoudig te ontleden nummer, maar een zeer complex en tot in de puntjes uitgewerkt muziekstuk. De Noorse progressieve metalband Green Carnation voert je in hun melodieuze begin door de trauma’s en euforie binnen een mensenleven heen, waar droom en werkelijkheid steevast door elkaar lopen. Naast de hevige gitaar- en drumpartijen vormen ook de strijkers en synths een belangrijke rol in de ontwikkeling van het nummer. (HugovdBos)

137
https://i.imgur.com/pf2Ihkn.jpg
The Gathering - Eleanor [6:42]



Mandylion | 1995 | Nederland

2021: 161
2018: 169
2017: 90
2016: 82
2015: 102

Genomineerd door: Casartelli

Strange Machines was de hit, maar Eléanor was het echte klapstuk van Mandylion, met de toen nog nieuwe zangeres Anneke van Giersbergen overdonderender dan ooit. De overige ingrediënten zijn niet minder overdonderend trouwens: van het onheilspellende intro tot de bassdrum showcases in de tweede helft. Typisch hoe de muziek van de band meer op riffs dan op gitaarsolo's leunt, al hebben ze dat later nog wel met minder bombast aangetoond. Een langjarige favoriet. (Casartelli)