Op de eerste helft van ”Sleepy Eyed”, met uitzondering van ”Summer”, heb ik hetzelfde gevoel als op ”Big Red Letter Day”, het vorige album van Buffalo Tom: aardige rocksongs, maar inwisselbaar. Naarmate het album vordert, vind ik hem eigenlijk wel beter worden. Met name in de wat langzamere nummers komt de echte kwaliteit van Buffalo Tom bovendrijven. Door de sterke tweede helft vind ik ”Sleepy Eyed” uiteindelijk een dikke voldoende, maar kan nog altijd niet tippen aan ”Let Me Come Over”.

Buffalo’s Tom’s comeback album ”Three Easy Pieces” staat bol van de melancholische gitaarpopliedjes. Pakkende melodieën en onweerstaanbare refreinen volgen elkaar moeiteloos op. Voordat je het weet zitten de liedjes permanent tussen je oren. Een klassieker als ”Taillights Fade” vind ik hier niet direct op staan, maar echte missers zul je hier ook niet vinden. De donkere en intense sfeer van mijn favoriete Buffalo Tom album ”Let Me Come Over” wordt niet gehaald, daarvoor klinkt ”Three Easy Pieces” opgewekter en luchtiger. Maar dat doet verder niets af aan ”Three Easy Pieces”. Met zo’n album terugkomen is gewoon ijzersterk en bewijst de klasse van Buffalo Tom.

Bush wordt wel eens weggezet als het lachertje van de grunge scène. Persoonlijk vind ik dat wat onterecht. Toegegeven: Bush haalt nergens het niveau van een Pearl Jam, Nirvana of Alice in Chains, maar op hun debuut hebben ze toch laten horen dat ze goede songs kunnen schrijven. Zo is van dat album "Glycerine" een fantastisch nummer. Ook op "Razorblade Suitcase" komt een liedje van dat kaliber voorbij, namelijk "Swallowed". De wat meer ingetogen nummers op "Razorblade Suitcase" zijn het sterkst. Nummers als "Cold Contagious", "Mouth", "Bonedriven" en het afsluitende "Distant Voices" zijn naast het eerder genoemde "Swallowed" meeslepend en intens. De wat meer uptempo nummers boeien me een stuk minder en vind ik eigenlijk stuk voor stuk inwisselbaar. Met een echte uitschieter en een handvol goede nummers is "Razorblade Suitcase" een best aardig album, maar zeker geen hoogvlieger.

Bush lifte erg slim mee op het succes van de grunge. Vaak is Bush weggezet als goedkope imitatieact, maar dat vind ik toch echt onterecht. ”Sixteen Stone” is een debuut dat qua geluid perfect past in dat tijdsbeeld en het is daarnaast nog eens prima uitgevoerd. ”Sixteen Stone” bevat uitstekende rocksongs als ”Everything Zen”, ”Comedown”, ”Body”, ”Machinehead” en het geweldige ”Glycerine”. Niet alle andere nummers zijn even sterk, maar het album als geheel is wat mij betreft gewoon prima. De ietwat zeurende stem van Gavin Rossdale heeft een meeslepend karakter en de gitaarriffs zijn log en zwaar, maar toch melodieus. Met ”Sixteen Stone” heeft Bush mijn inziens een zeer verdienstelijk debuut afgeleverd.