Niet zo slecht/matig als sommige reacties hier doen vermoeden maar een topper in hun oeuvre is Mindfucker ook zeker niet.Daarvoor speelt Monster magnet op hun nieuwste album toch te veel op safe en is de kwaliteit van het songmateriaal iets te wisselvallig.
Verder komt de psychedelische freak kant van de band op deze plaat te weinig naar voren en is het toch meer (al een tijdje trouwens) 'straight' rock wat de klok slaat.
Gelukkig zijn daar dan nog altijd Soul,Want some,When the Hammer Comes Down en de titelsong,vier sterke nummers die Mindfucker ruimschoots naar de goede kant van de score te tillen.Ook de mooi opgenomen gitaarsolo's zijn een pluspunt dus voor de echte Monster Magnet fans is dit weer min of meer een must.
Ruim voldoende tot goed.

Klinkt bijna als een authentieke sixties plaat en ter gelijkertijd is de sound,een aanstekelijke combinatie van Blues,Surf en Psychedelica,van dit Brabants trio erg volwassen.Vooral de prachtige productie en de mooie,sterke zang kan me erg bekoren.
Op het gebied van songschrijven valt er nog wel wat winst te boeken maar met vooral We had it coming en Trouble zie ik op dat gebied de toekomst ook wel zonnig in.
Verder,ondanks de vrij korte speelduur best lekker veel afwisseling en dus een erg geslaagd debuut.
Toch knap voor een aantal jongens van een paar straten verderop.

Langspeeldebuut van deze uit Tennessee afkomstige Country zanger.Één van de velen natuurlijk maar op één of andere manier bevalt Morgan Wallen me prima.Hij heeft een goede en erg aangename stem en ook zit er in zijn,op zich niet al te originele Nashville sound een heerlijke swing waarmee hij zich onderscheid van vele andere Country artiesten.Bij sommige nummers geeft If I Know Me me zelfs een beetje een Hiphop gevoel,al moet je dat dan wel heel relatief zien.
De veertien nummers van zijn eerste album (hij bracht eerder een aantal EP's uit) zijn van een vrij constante kwaliteit,zonder echte uitschieters naar boven of beneden maar wel met genoeg afwisseling en de songs vormen ook een zeer genietbaar en goed geproduceerd geheel.
De teksten zouden nog wel wat meer diepgang kunnen gebruiken maar voor het overige is dit een heel sterk debuut van Morgan Wallen.

Ik had nog nooit van deze band uit Scranton, Pennsylvania gehoord,kwam ze toevallig ergens in één of ander lijstje tegen en zag dat ze in de Verenigde staten behoorlijk populair waren.
Motionless in White speelt een combinatie van Gothic,Industrial en Shockmetal en komt met hun vierde album best aardig voor de dag.
De nummers van Graveyard Shift zitten over het algemeen goed in elkaar,bieden meer dan genoeg afwisseling en zijn prima geproduceerd.Echt origineel is de sound niet maar de band levert wel kwaliteit.
Van de snoeiharde,tot mijn favorieten behorende metal songs als the Ladder en Soft (!) tot meer toegankelijke en zelfs hit gevoelige nummers als LOUD (Fuck It) en Necessary Evil.Op die laatste vertolkt Korn zanger Jonathan Davis een gastrol en wordt een mooi stukje van de Leslie Gore's klassieker It's my party in verweven.
Ook bevalt het gebruik van elektronica me hier prima.
Verrassend goed album.

Werd min of meer gepresenteerd als het laatste Motörhead album terwijl de nummers natuurlijk al jaren eerder werden opgenomen.Voor de fans is het wellicht wel leuk dat alle covers die de band van Lemmy Kilmister in de loop der tijd op plaat heeft gezet nu allemaal op één cd staan.
Vind ook wel dat Heroes van David Bowie veruit het hoogtepunt is op Under Cöver,sterk gezongen door Lemmy en prachtige gitaarpartijen.Ook de uitvoeringen van God save the Queen,Sympathy for the Devil,Rockaway Beach en Shoot 'Em Down mogen er wezen .De rest is nogal wisselvallig,al ligt dat grotendeels vaak aan de productie.
Wel een goede versie van Rainbow's Starstruck,maar omdat deze song door iemand anders (Biff Byford) wordt gezongen vind ik er hem niet zo goed bijpassen.
Al met al toch wel een vermakelijk album.

Hobby clubje van Tom Petty dat zeker niet onaardig klinkt maar het meestal toch niet haalt bij zijn reguliere werk.Mudcrutch klinkt zowel aangenaam als vrijblijvend en ligt qua sound ergens tussen rock en roots in.Dreams of flying,beautiful world en (vooral) Victim of Circumstance zijn lekkere uptempo nummers en ook de ballad Hungry No More mag er wezen.De rest is redelijk tot aardig maar nergens wereldschokkend.I forgive it all vind ik zelfs één van de mindere nummers.
De echte die hard Tom Petty fans zullen ongetwijfeld veel plezier beleven aan dit album maar de realiteit is ook dat drie sterren (voor mij dan) wel genoeg is voor 2.

Valt inderdaad niet tegen dit.Volgens mij mijn eerste Mudhoney plaat sinds Piece of cake en die is alweer uit 1992.
Digital Garbage begint nog wat povertjes en weinig verrassend maar na de eerste twee nummers wordt het allemaal een stuk beter en krijgen we flink wat sterke nummers voorgeschoteld.Lekkere sound ook en de band heeft er duidelijk zin in.Vooral Kill Yourself Live,Night and Fog en Prosperity Gospel kunnen me erg bekoren en zijn ook tekstueel lekker scherp en ironisch.Je hoort ook nergens aan de plaat af dat de band er al zo'n dertig jaar op heeft zitten en wellicht wat op de automatische piloot opereert.
Nee dit is gewoon lekkere ''underground' gitaarrock waar de sleet voorlopig nog niet op te lijkt zitten.
Prima album.

Ik ken verder alleen maar the Art of Partying (2007) van dit Trashmetal collectief uit Richmond,Virginia,maar ik heb nu niet echt de indruk dat er sindsdien (of daarvoor) veel verschuivingen zijn geweest qua sound.
En dat bevalt eigenlijk prima want deze old school trash klinkt lekker,zit vol spelplezier en neemt zich volgens mij ook niet al te serieus.Municipal waste heeft dan ook humor en dat maakt het allemaal toch een stuk amusanter.
De vier nummers op deze EP,die net aan de tien minuten komt,zijn dan ook nergens verrassend,laat staan vernieuwend maar vooral Car-Nivore (Street Meat) en Rum for your life zijn een voortreffelijke aanvulling voor het genre.
Goed en ook live een aanrader.

My morning jacket komt deze keer met bijna lichtvoetige psychedelische die af en toe zelfs naar zoetsappigheid neigt.Niet echt mijn ding maar er staan met onder meer met Get the point en Tropics wel enkele prachtige nummers op.Ik ken verder alleen It still moves van de band en dat album bevatte nog wel wat Country en Roots invloeden.Die zijn echter op The Waterfall volledig verdwenen en dat ervaar ik toch als een groot gemis.Nu rest slechts een 'lichte' voldoende.