Waar ik bij Powerslave verhoogde tot 5*, hoopte ik dat ook te doen bij Somewhere in Time. Het zesde album van Maiden heeft een futuristisch sfeertje. Dat hoor je niet in alle nummers terug overigens. Caught Somewhere in Time is een weergaloze opener. Steeds verandert er iets in de opbouw, waardoor het energiek en aanstekelijk blijft. Wasted Years is een terechte single. Geweldig gitaarwerk hier. Zo simpel, maar door goed samen te spelen, klinkt het ingewikkeld. Dat vind ik wel erg mooi. Geen ego's hier. Heaven Can Wait brengt als eerste de vijf sterren in gevaar. Dat hohoho koortje hoeft van mij echt niet. The Loneliness of the Long Distance Runner weerhoudt me uiteindelijk van de verhoging. Niet slecht, maar het nummer loopt niet lekker en is niet memorabel genoeg. Stranger In A Strange Land heeft een fantastisch verhaal en wordt geweldig vertolkt. De teleurstelling was dan ook groot toen ik het boek van Heinlein vond: gortdroog en een compleet ander plot. Deja Vu haalt de grootsheid helaas niet. Alexander The Great is een fenomenale afsluiter. Qua sound zijn dit wel de beste platen van Maiden. Powerslave, SIT en SSoaSS. Terechte klassieker. Net iets te wisselvallig voor de volle mep.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. The Number Of The Beast
4. Somewhere In Time
5. Iron Maiden
6. Piece Of Mind

Het gaat niet echt lekker om vlot wat te schrijven bij de laatste albums van Iron Maiden. En dat terwijl de band al jaren een van mijn favorieten is. Het klassieke werk blijft voor mij wel echt bovenaan staan en lang heb ik moeite gehad met de recentere platen, omdat deze lang en niet zo vlammend en pakkend zijn. Inmiddels kan ik het prima waarderen, al is het lastig om een album als Book of Souls tot je te nemen. Verdomme, 92 minuten. Dit is dan ook echt een flinke kluif waarbij ik dan echt vind dat Maiden dit in tweeën had moeten knippen.

Muzikaal is het wel echt in orde verder. De songs hadden in mijn optiek wel wat interessanter mogen zijn, maar het geheel is goed te beluisteren. De productie is echt heel helder en tegelijkertijd vrij warm. Bruce is geweldig bij stem (zeker met zijn genezing van kanker in gedachten), het gitaarwerk is om te smullen. Zodoende een uitstekend album dat best nog wel kan groeien. Volgens mij zit Maiden weer in de studio. Ze mogen deze ontwikkeling gerust voortzetten. Alleen een album van 40-50 minuten graag.

Eindstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Dance Of Death
9. Piece Of Mind
10. A Matter Of Life And Death
11. Brave New World
12. The Book Of Souls
13. The Final Frontier
14. No Prayer For The Dying
15. The X Factor
16. Virtual XI

Gekocht destijds omdat het van Maiden was, maar eigenlijk was mijn interesse in nieuw werk op dat moment bijzonder laag. Het zou zomaar kunnen dat ik de eerste drie songs gedraaid heb toen en dat het daarbij gebleven is. Nu ik het album weer hoor, snap ik enerzijds die houding wel, maar toch heeft ook dit album wel het nodige moois te bieden. Bepaalde kritiek vind ik ook wel op z'n plaats, want Maiden wisselt weinig af in zijn muziek. Tempo, dynamiek en dergelijke blijven vaak hetzelfde. Als er al afwisselingen zijn, lijkt het wel alsof het niet op mag vallen. Dat maakt, samen met de lange speelduur, het album soms wel wat saai.

Toch heeft The Final Frontier ook wel echt wat te bieden. De productie is weer erg helder. Het album heeft een fijne sfeer. Het spel van de heren is om te smullen. De teksten zijn weer dik in orde. Het vertaald zich alleen niet vaak genoeg in ook echt goede songs en zoals het wel vaker bij Maiden het geval is, zit het beste aan het eind van het album. When The Wild Wind Blows is een heel goede afsluiter, maar de hoofdprijs vind je wat mij betreft in The Man Who Would Be King. Op dit soort momenten hoor en besef je dat Maiden nog altijd een force majeur is.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Dance Of Death
9. Piece Of Mind
10. A Matter Of Life And Death
11. Brave New World
12. The Final Frontier
13. No Prayer For The Dying
14. The X Factor
15. Virtual XI

Een fantastisch album. Niet alleen een mijlpaal voor Maiden, maar ook voor metal in het algemeen. Hier vind je een paar onbetwiste klassiekers zoals de titeltrack, Run To The Hills (ook al zullen velen deze te vaak gehoord hebben, hij blijft wel goed) en uiteraard Hallowed Be Thy Name. Maiden voert een wat toegankelijke koers. Niet alleen omdat Bruce Dickinson makkelijker de luisteraar aan zich kluistert, maar qua opbouw is het allemaal makkelijker te behappen dan Killers. Maiden legt hier de blauwdruk voor toegankelijke heavy metal zonder aan kracht en energie in te boeten. Ook de "mindere" songs mogen er absoluut wezen. Zelfs het verguisde Gangland draai ik met veel plezier. De voorkeur gaat naar het uitdagendere Killers, maar het verschil is nipt.


Tussenstand
1. Killers
2. The Number Of The Beast
3. Iron Maiden

Ik vind altijd dat ik Blaze moet verdedigen als Maiden fans weer eens naar hem uithalen. In de eerste plaats omdat hij wel degelijk een goed zanger is, maar daarbij ook ongelooflijk sympathiek is en altijd zichzelf compleet geeft. Ook al staat er maar een paar man bij het podium. Ik vind een aantal songs met hem op zang ook oprecht heel sterk, zoals Man on the Edge. Sign of the Cross is ook heel sterk en het is jammer dat Virus hier niet op staat. Geen idee of dat nummer al geschreven was toen dit album uitgebracht werd. Iron Maiden heeft het gelikte geluid van Fear of the Dark laten varen. Het is duidelijk het meest duistere dat de band uitgebracht heeft, maar nog altijd worstelt Maiden enorm. Dat merk je dan vooral aan het grote aantal songs en de lange speelduur. Te vaak gaat het nergens heen en wordt de fast forward knop heel verleidelijk. Gelukkig staan er, zeker in het begin nog wel een paar goede songs die het gemiddelde redelijk weten te redden. Blaze maakt lang niet zoveel indruk als Bruce deed, maar dat dit album niet heel goed is, kun je niet alleen op hem afschuiven.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Piece Of Mind
9. No Prayer For The Dying
10. The X Factor

Lennert spendeerde zijn guldens aan Brave New World, ik deed dat aan Virtual XI. 44,95 Nederlandse florijnen kostte het me. Volgens schoolmaatjes zou het een prima album zijn. Het was ook het enige album dat ze van Maiden hadden in dat platenzaakje en Brave New World was toen ook al enige tijd uit. Een voordeel was dat mijn uitgave dat bewegend hoesje heeft.

Het voordeel van een kleine muziekcollectie die ik destijds had, is dat je dan ook meer tijd hebt voor je albums. Toch heb ik deze niet bijster vaak gedraaid. Ik viel altijd snel weer terug op de Best of the Beast verzamelaar die ik van mijn pa gegijzeld had. Toch staan de meeste songs me nog wel prima bij. Ik herinner me ook wel een beetje de teleurstelling van toen. Futureal is een prima nummer, maar komt toch echt te kort om zich tussen de klassiekers van de band te scharen. The Clansman slaagt daar wel in, zij het nipt. Virtual XI wordt overschaduwd door een gebrek aan visie, waaruit matige nummers voortvloeien. Blaze komt hier ook totaal niet tot zijn recht. nummers als The Angel And The Gambler, When Two Worlds Collide en Don't Look To The Eyes Of A Stranger hoorden in de prullenbak te belanden en niet op dit album.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Piece Of Mind
9. No Prayer For The Dying
10. The X Factor
11. Virtual XI