Zo goed als het debuut is, zo weinig kan ik hier mee. Alleen Light Up The Sky kan me nog een beetje pakken, omdat er tenminste nog een beetje pit in zit. De rest is gewoon matig tot kut. Vreselijk zoetsappig en daarbij begint Diamond Dave me halverwege op de zenuwen te werken met zijn halfbakken gilletjes. D.O.A. bv is maar matig en Women In Love is een absolute draak. Spanish Fly laat wel horen waarom Eruption op een Spaanse gitaar niet werkt.

Dit lijkt wel het broertje van Sodom. Met name door de duidelijke Motörheadinvloeden komt dat naar voren. Inhoudelijk hebben deze heren weliswaar wat minder te melden, maar over het algemeen is Violent Force een leuk bandje met een typisch Duits geluid uit. Het begint wat dertien-in-een-dozijn achtig, maar met name de tweede helft/B-kant is best de moeite waard en dat komt omdat de solo's het net wat energieker maken en net dat zetje geven dat deze band nodig heeft.


1. Acid Reign - The Fear 4,5*
2. Flesh Made Sin - Masterwork In Blood
3. Agony - The First Defiance 4*
4. Lost Century - Complex Microcosm 4*
5. Space Eater - Aftershock 4*
6. Paralysis - Arctic Sleep 4*
7. Violent Force - Malevolent Assault Of Tomorrow 3,5*
8. Amnesia - Unknown Entity 3,5*
9. Apocalypse - Faithless 3,5*
10. Witchhammer - 1487 3,5*
11. Drifter - Reality Turns To Dust 3,5*
12. Apocalypse - Apocalypse 3,5*
13. Hypnosia - Extreme Hatred 3*
14. Asphyxia - Exit Reality 2,5*
15. Skeptic Sence - Presence Of Mind 2*

Dit album is een schaamteloze sollicitatie naar de stadions en promoters van grootschalige concerten. Het resultaat is dat David DeFeis wel beter is gaan zingen. Ik mis zijn gilletjes wel, maar hij zingt wel gecoördineerder. De muziek echter mist de scherpe randjes van de vorige platen. Geen wilde solo's meer (zowel op gitaar als de keyboards) en de teksten gaan vooral over het neuken van zeventienjarige meisjes. Dit is typisch zo'n album dat door deze specifieke stijlwijziging nauwelijks nog diepgang heeft en daardoor niet beklijft. Guardians of the Flame zet ik met alle plezier een tweede keer op, maar Age of Consent zal de weg naar de platenspeler niet meer vinden. Het luistert globaal wel aardig weg, maar het is gewoon veel te commercieel.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. Virgin Steele
4. Age of Consent

Grappig dat er niet gek veel veranderd is op dit album ten opzichte van het debuut, maar de stukjes vallen duidelijk beter op hun plaats. De songs steken veel beter in elkaar en bevat met o.a. de titeltrack, The Redeemer en Metal City echt heel leuke songs. Het verschil zit 'm waarschijnlijk ook wel in dat het allemaal wat feller, gekker en wat minder kitsch is. Guardians Of The Flame bevat overstuurde solo's en een soms lekker krijsende David DeFeis. In tegenstelling tot het debuut heb ik hier voortdurend lekker achterover gehangen en vooral zitten genieten. Erg lekker album dit! toch wel een beetje zitten twijfelen tussen 4* en 4,5* en dus maar het voordeel ervan gegeven.

Tussenstand:
1. Guardians Of The Flame
2. Virgin Steele

Met de gedachte de hairperiode achter ons te hebben, was ik er wel een beetje van overtuigd het ergste achter ons gelaten te hebben. Invictus is ondanks alles toch het dieptepunt wat Virgin Steele ons te bieden heeft. Waar de 'slechte' albums toch nog wel wat goede dingen lieten horen, straalt dit werk van de gemakzucht. Geen enkel nummer is blijven hangen. Het materiaal blijft grotendeels in hetzelfde tempo hangen en echt spannende of uitdagende stukken heb ik niet gehoord. Soms zijn het de rustige, lieflijke passages die mooi zijn. De productie is vrij iel en kwalitatief zit dit echt op een lijn met de vele amateuristische epic metalbands die Zuid-Europa rijk is. Het laatste nummer is dan wel wat beter, maar daar zal ik nimmermeer een uur voor wachten. Het moge wel duidelijk zijn waarom ik platen van 76 minuten niet tof vind.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. Virgin Steele
5. The Marriage of Heaven and Hell I
6. Life Among The Ruins
7. Age of Consent
8. Invictus

Pure stadionrock

Dat Virgin Steele anno 1993 met deze bak kitsch nog zieltjes probeert te winnen, is verbazingwekkend. Let wel, deze camp is wel goed uitgevoerd. Alle clichés worden van stal gehaald en de sogns zitten prima in elkaar, maar het is wel ongelooflijk zielloos. De band weet de trucjes wel heel goed toe te passen, maar het zorgt hier regelmatig voor rillingen over de rug. De afsluiter houd ik niet vol. Zo zoet dat de glazuur van de tanden springt.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. Virgin Steele
4. Life Among The Ruins
5. Age of Consent

Hoewel ik toch wel de voorkeur geef aan de onvervalste epiek van Guardians Of The Flame, kan ik het meer kitscherige Noble Savage ook wel waarderen. De keyboards klinken niet meer geflipt, maar doen vooral denken aan de tekenfilms die ik in de vroege jaren negentig keek. De waardering wordt beïnvloedt door de nostalgie, maar ik kan buiten dat zeker niet ontkennen dat Noble Savage een aantal zeer puike songs in huis heeft. Rock Me kun je direct vergeten. Daar maakt Virgin Steele een lelijke misser, maar de impact van bijvoorbeeld de titeltrack is vele malen groter. Dit is een band die steeds volwassener wordt en hopelijk nog veel meer in petto heeft.

1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. Virgin Steele

Ronduit pijnlijk dit. Zelfs de openers doen me niks en dat komt vooral door de overdreven manier van zingen. Het lijkt wel alsof er stemvervormers gebruikt worden en daarbij grijpt DeFeis iedere gelegenheid aan om heel hoog te gillen of speelse (maar o zo misplaatste) rawr's erin te gooien.Ik had de hoop op nog een goede plaat van Virgin Steele wel opgegeven. Zo goed als Guardians Of The Flame heb ik het helaas niet meer gehoord, maar op de eerste House of Atreus was de band ook erg sterk. Het laatste album is een regelrechte aanfluiting vanwege de eerder genoemde elementen, maar de songs zijn tamelijk waardeloos en het album is erg onevenwichtig. Tot overmaat van ramp die verschrikkelijk lange speelduur....


Eindscore:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus
11. Visions Of Eden
13. Nocturnes of Hellfire & Damnation

Een milde revanche van Virgin Steele. Het grote verschil ten opzichte van Visions Of Eden is dat de gitaren veel beter in de mix staan. Ik zou ook zweren dat de band een wat andere muzikale koers vaart. Het klinkt allemaal wat moderner en het truttige geluid waar DeFeis en co. vaak mee komen, blijft hier achterwege ten faveure van wat spannendere stukken. Verder is het op en top Virgin Steele. Het is romantische metal met een bombastische inslag. Ik merk wel dat niet bepaald geïnspireerd overkomt. Dit album is leuk voor de achtergrond en helaas niet meer dan dat. En ja, ook de speelduur werkt averechts. Dit album had echt niet langer dan 45 minuten te hoeven duren.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. The Black Light Bacchanalia
10. Age of Consent
11. Invictus
12. Visions Of Eden

En dit klinkt alweer een stuk geïnspireerder. Ik moet zeggen dat het luisteren wat beter afgaat, als je de teksten erbij houdt, maar Griekse tragedies zijn iets waar ik altijd wel voor te porren ben. Als de piano- en keyboardstukken de vaart er minder uit zouden halen, had ik dit album misschien wel hoger gewaardeerd. De totale duur van een uur en een kwartier zou dan ook een stuk minder zijn. op zich had het ook wel iets, die kalme momenten. Qua opbouw deed het ergens wel aan The Wall van Pink Floyd denken. Ook zo'n mooi, episch spektakel.

Dit soort werkjes mag ik dan wel weer graag horen. Het is allemaal groots opgezet en het verhaal is goed uitgeschreven. Het geluid had misschien wel iets voller gemogen en wat gastrollen achter de microfoon waren misschien niet verkeerd geweest, maar laten we niet vergeten dat dit een best puike plaat is.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
4. Virgin Steele
5. The Marriage of Heaven and Hell I
6. Life Among The Ruins
7. Age of Consent
8. Invictus

Dit zwalkt weer tussen interessant en vermoeiend. Jammer dat de spanning van Act 1 hier ver te zoeken is. Slechts een handvol nummers zijn de moeite waard en Virgin Steele mist hier het vermogen om de minder goede of ronduit saaie stukken weg te laten. De beste songs staan aan het eind van cd 1 en het begin van cd 2. Er zijn teveel nietszeggende piano-intermezzo's, maar DeFeis en co blijven teveel hangen in songs met hetzelfde saaie tempo, zonder al teveel opfleuring dmv gitaarpartijen. De kracht zit 'm vooral in de teksten. Die zijn goed en worden ook sterk gebracht door DeFeis, maar instrumentaal kan en moet het eigenlijk gewoon beter zijn.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus

Hmm, hier had ik toch duidelijk meer van verwacht. Na de ultra-commerciële vorige twee platen, hoopte ik hier op een terugkeer naar de stoere metal van de tweede en derde plaat. De opening is nochtans goed. I Will Come For you is een ijzersterke anthem en ook de eerste nummers die volgen zijn lekker stoer. Toch kakt het album op een of andere manier flink in. De ballads stellen (inderdaad) niks voor en op den duur gaat dan ook nog de speelduur tegenstaan. Dit soort platen moeten eigenlijk gewoon 45 minuten duren. De laatste songs zijn vooral het ene oor in en de ander uitgegaan. De titeltrack is dan nog wel een aardige afsluiter


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. Virgin Steele
4. The Marriage of Heaven and Hell I
5. Life Among The Ruins
6. Age of Consent

Waar ik me voorbereid had op de volgende tegenvaller, viel het tweede deel van dit concept me reuze mee. Ook hier is de opener goed. Niet zo goed als I Will Come For You, maar de grote bonus is hier dat het album niet inzakt. Zelfs de ballad pakt me deze keer wel. Het klinkt allemaal wat feller, wat meer als metal. De vreemde tussenstukjes, keyboarddeuntjes veranderen daar niks aan. Voor het eerst sinds Noble Savage zit ik weer naar epic metal te luisteren. Virgin Steele is romantische metal pur sang. Dat trekt me niet altijd, maar hier zitten David DeFeis en co weer echt op de goede weg. Deze luisterbeurt ook geen enkele keer op de klok gekeken, al vind ik nog steeds dat platen eigenlijk rond de 45 minuten moeten duren.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. Virgin Steele
5. The Marriage of Heaven and Hell I
6. Life Among The Ruins
7. Age of Consent

Hmm, toch beter dan ik me kan herinneren. Toen hoorde ik vooral doorsnee metal dat nergens echt bijzonder is. Vandaar er toch een halfje bij. De muziek is over het algemeen niet heel bijzonder en klinkt teveel als al die andere US metalbands uit die tijd om bijzonder te zijn. Toch wordt het enthousiast gebracht en hoor je hier en daar toch best goede dingen. Er zit ook wat Queenachtige glam en kitscherige stukken met een aardig guilty pleasure gehalte. Het geheel is zeker niet slecht en prima aan te horen. Ik heb alleen geen spijt dat ik dit album ooit weggedaan heb.

Hallo? Gitaarpartijen? Waar zijn jullie? Niet alleen is de productie belabberd, maar is dit in mijn ogen ook nog eens een bijzonder saai album. Het geluid is vrij zuiver, maar de mix draait vooral om DeFeis zelf. Hij is een prima zanger, maar zijn gilletjes werken me inmiddels behoorlijk op de zenuwen. Ook de talloze pianostukken en orkestraties maken van het geheel wel een heel flauwe boel. Er is weinig spanning, terwijl het thema er om smeekt. Spannend wordt het nergens. De sfeer mag soms wel wat grimmiger worden, maar je zit helaas vooral naar DeFeis, de drummer en de pianist te luisteren. Dit is bijna een futloze progrockplaat en de muziek is ongelooflijk slaapverwekkend. Slechtste album so far. Gek dat ik de hairplaten beter trek.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus
11. Visions Of Eden