Ja, dit is nou echt een Greatest Hits album. Zoals al eerder opgemerkt ontbreekt Estranged, maar verder staan alle grootste successen van de verschillende albums er wel op. En ook nog eens enigszins (net niet / min of meer) in de goede volgorde. Zelfs van het minste album, die met Spaghetti, staan er twee goede nummers op.
En wat heb je dan: praktisch 80 minuten aan (steen-)goede (hard-)rock muziek van één van de populairste bands eind jaren '80 / begin jaren '90. En dat die muziek tijdloos is, ervaar ik nog steeds als ik het aanzet of live hoor. Zoals van Slash en Miles Kennedy in Paradiso even geleden. Voor mensen die maar 1 schijfje willen hebben van Guns N' Roses is dit toch wel een hele aardige.

Naar aanleiding van Slash Live op 3x groen vinyl pakte ik deze plaat er nog eens bij. Als we Lies (wat deels live was) overslaan, dan waren de twee Use Your Illusion albums prima opvolgers van het monumentale Appetite For Destruction. Deel II vind ik net wat beter dan deel I, daar staan een aantal memorabele nummers op, waaronder het briljante Civil War. Maar ook dit deel I mag er wezen, uitgezonderd November Rain wat ik echt niet meer kan aanhoren.

Ik noem even de geweldige rocksongs Right Next door to Hell, Dust N' Bones, You Ain't the First, Bad Obsession, Back Off Bitch, Double Talkin' Jive & The Garden. Deels vuige rock, waarbij je ook aan de titels kan zien dat dit het wat steviger broertje is van de twee Use Your Illusions LP's. Sommige nummers zouden niet misstaan op Appetite. Daarom alleen al is dit album erg sterk.

Maak maar eens een echt goede opvolger (niet Lies) van Appetite for Destruction. Nou ja, ze maakten er gelijk maar twee. En ook die waren weer erg goed tot geweldig. Vooral dit tweede deel van Use Your Illusion staat vol met steengoede songs, zoals gewoonlijk ook weer uitstekend uitgevoerd door Axl, Slash en consorten. Dit keer - en vooral op dit deel II - soms wat minder hard rock en wat meer blues. Het levert ook een wat andere sfeer op.

Het begint gelijk fantastisch met Civil War, voor mij nog steeds één van de betere rocksongs ooit. Knockin' on Heaven's Door is een cover die precies goed wordt neergezet. Get in the Ring & Shotgun Blues is een heerlijk duo. Verderop vallen Locomotive, Estranged & You Could Be Mine nogal positief op. De rest van de plaat mag er trouwens ook wezen. Mooie herinneren levert deze muziek op, maar ook nu staat 'ie nog als een huis.

Gwen McCrae had begin jaren '80 een enorm succes met het funky Keep the Fire Burnning. Een nummer dat heel populair was (is?) in de clubs. Daardoor kwam er ook weer belangstelling voor eerder werk van haar en sprong het nummer All This Love That I'm Givin' eruit. Dat is later daarom nog meermaals op 12-inch uitgegeven. Dat ook omdat het erg lastig was om aan dit album Melody of Life te komen. Dit is namelijk uitgegeven door het kleine Cat label, daarom zijn er maar 5 LP en 5 CD versies van. En dat terwijl dit echt een voortreffelijk album is, vol met lekkere funk en mooie soul.

Ik had op Discogs een re-issue in iets mindere staat besteld, dan was het nog een beetje betaalbaar. Gelukkig viel niet alleen de conditie van de plaat mee, maar bleek het ook nog eens een zeldzame originele 1979 US LP te zijn. Dat is natuurlijk leuk, maar nog leuker zijn de fraaie songs op de plaat gezongen door de mooie stem van Gwen McCrae.

GZA zegt in het boekje van de Chess edition van Liquid Swords dat er nog een naam op de cover had moeten staan, die van RZA. Dit Liquid Swords was echt een co-productie van hen samen. RZA verzorgde de misschien wel beste beats en muziek en GZA zorgde voor de sterke teksten en een geweldige flow. De fantastische productie van RZA draagt nog meer bij aan die fraaie donkere sfeer van het album. Overigens las ik ook dat RZA die beats in zijn kelder bewaarde en dat er bij een overstroming 300 verloren zijn gegaan. Gelukkig had hij er nog meer dan genoeg, zegt GZA.

Als je ervoor gaat zitten en je begint aan dit album, dan word je na het intro gelijk de donkere sfeer van dit album ingezogen door die fantastische heavy beats en bijpassende teksten en flow. De sfeer is haast filmisch, film noir. Daarom past het fraaie artwork van de Japanse film Shogun Assassin er ook mooi bij. Grappig is dat het niet, zoals je zou denken, al eerder in het productieproces erbij betrokken was, maar er pas op letterlijk de laatste mix dag erbij werd gehaald door RZA.

Er staan letterlijk alleen maar erg goede tot fantastische tracks op dit Liquid Swords. De eerste vier nummers vind ik briljant. Je zal je album maar openen met zo'n fantastische titelsong & het Duel Of The Iron Mic. Op Gold klopt ook alles: beats, muziek, flow: fantastisch, wat een ijzersterke zeer donkere eenheid hebben ze hier gesmeed.
Eigenlijk moet ik verder maar geen favorieten noemen, dat is hier te moeilijk, zo goed is alles. Maar 4th Chamber ('You don't understand my words, but you must choose...' creepy), Shadowboxin', Investigative Reports & I Gotcha Back vind ik echt briljant.

Dit is niet alleen één van de beste, misschien wel de beste, hip hop plaat ooit. Het was hoog tijd om 'm in mijn top 10 te zetten.