Zonder enige twijfel de verzamelaar van 2008........

Kijk bij Ace / Kent weten ze al heel lang hoe ze kwalitatief hoogwaardige Soul verzamel albums moeten uitbrengen, maar zo af en toe overstijgen ze zelf zichzelf..........

Op deze schitterende 3cd box met zeer uitgebreid en informatief boekwerk vind men een mooie verzameling van wat de essentie is van Southern Soul.....

Maar wat is nu eigenlijk Southern Soul (ook wel Deep Soul genoemd)....... Southeren Soul kan omschreven worden als alle Soul die onder de Masion / Dixon lijn dus het diepe zuiden van de USA werd opgenomen..... Beter bekend als Rednek terretorium of The Bible Belt, conservatief America dus en daar gebeurde in de jaren 60 toch iest heel merkwaardigs........ In de streek waar rassen scheiding nog steeds de normaalste zaak van de wereld was kwamen op muziekaalvlak Blank en Zwart samen om te musiceren dit gebeurde voor het eerst in Muscle Shoals een stipje op de landkaart in Alabama maar onder de Soul kenners ongeveer gelijk aan de Heilige Graal.... Wat hier ontstond mag men gerust een keerpunt in de geschiedenis van de muziek noemen........
R&B, Blues, Soul, Doo-Wop, Country alles kwam daar samen om uit te groeien tot wat men later Southern Soul is gaan noemen.........
Meer info over Southern Soul

En van al dat moois dat er in de jaren 60 & 70 in het diepe zuiden van de USA is opgenomen is op deze box verzameld........
Bekende nummers van Grote artiesten ( Percy Sledge - When a Man Loves a Woman, Otis Redding - Try a Little Tenderness, James Carr - Dark end of the Street, Etta James - I Rather Go Blind, Ann Peels - I'm Gonna Tear Your Playhouse Down en de naamgever van deze box Take Me to the River van Al Green) om er maar een paar te noemen)
Maar gelukkig beslaat het grootste deel van de tracklist minder en totaal onbekend werk....... oa.
Chuck Brooks - Love's Gonna Tear Your Playhouse Down een geweldige broeierige en dampende Funk/Soul plaat of wat te denken van Candi Staton,s Another man's Woman, Another Woman,s Man uit haar begin en You Don't Miss Your Water van William Bell en King Floyd's Groove Me enz, enz Deze Box staat vol met paareltjes uit het zuiden, waarin men duidelijjk de smeltkroes van Muscle Shoals kan horen..........
Alle nummers hebben en soort van vibe die moeilijk te omschrijven is (en emoties omzetten in woorden daar ben ik alles behalve goed in).......
Deze 3 cd's zijn gewoon pure emotie over de pijn van het leven.........

Dit is Soul zo als Soul hoort te klinken........... Rauw, Puur, Bezield, Overtuigend en Vol met Emotie..............

Ik heb het al vaker hier op de site vermeld "Ace / Kent rules" en deze verzamel Box bewijst dat weer maar eens...........

Debuut album van zeer talentvol zanger en groot commercieel succes dat nooit meer door Terence zou worden geëvenaard zelfs niet benaderd.
Dit is een album dat laveert tussen degelijke Pop en moderne Soul. 5 singles kwamen er van het album en alle 5 waren het Hits Dance Little Sister, Wishing Well en Sign Your Name zelfs vette Top 3 hits en dat is niet verwonderlijk. Terence zijn muziek was in die dagen voor velen een verademing de hitlijsten werden gedomineerd door Rock, Zwijmel ballades en Platte Dance-Pop geproduceerd door het trio Stock, Aitken & Waterman. Terence bracht samen met oa. George Michael en Pet Shop Boys de ziel weer terug in de Popmuziek. Uitstekend album van Terence die jammer genoeg niet met het succes om kon gaan.

Een verzamel album dat 3 decennia Northern Soul verzameld, eigenlijk is het onmogelijk om dit subgenre in 25 nummers te vangen, maar met deze selectie is het aardig gelukt.
Alle nummers zijn funky en up-tempo.
Al hoe wel de term Northern Soul pas eind jaren 60 werd "uitgevonden" behoren de nummers van voor die tijd ook zeker tot het genre. Northern Soul is eigenlijk simpel gezegd alle up-tempo dansbare "black" music. De term heeft niets te maken met het noorden van de V.S. (waar wel veel Northern Soul vandaan komt), maar is een Britse aanduiding uit de Mod scene (v.n. in het Noorden van Engeland Manchester en omstreken) van eind jaren 60 en in de loop van de jaren is het een soort van zelfstandig sub genre van de Soul geworden.

Goede introductie tot de Northern Soul van artiesten die onder contract stonden bij Atlantic, daar door geeft het zeker geen compleet beeld (grootste omissie is het ontbreken van Motown werk), maar toch zeker de moeite waard omdat op dit album ook vroege Northern Soul staat (Ray Charles 1953, Ruth Brown 1954 en The Glovers 1951).

26 singles van het roemruchte F.A.M.E. label met zowel de A als de B kant verzameld op 2 cd's.

Met deze serie er zullen nog 2 delen volgen brengt Ace Records bijna de gehele single catalogus van dit label op cd uit.

Deel 1 zijn de singles die in de begin jaren 1964 - 1967 zijn uitgebracht, zo goed als alle nummers stonden onder productieve leiding van Rick Hall zelf en veel nummers zijn afkomstig van het schrijvers duo Dan Penn & Spooner Oldham.
Southern Soul van zeer hoog nivo op deze 2 schijfes en kan niet wachten tot Volume 2 en 3 uit komen.
Ook zit er weer een zeer informatief boekwerkje bij met een korte geschiedenis van alle 26 singles.

Wederom een keurig verzorgde uitgave van Ace in een zeer goede geluids kwaliteit.

Meer van Penn & Oldham (ook werk voor andere labels) is verzameld op Sweet Inspiration (2011)
Meer van F.A.M.E. records is verzameld op de schitterende 3 cd box The Fame Studios Story 1961-1973 (2011)

Deel 1 in een reeks verzamelaars die alle singles van het label Goldwax op cd verkrijgbaar gaat maken.
Geweldig initatief van Ace records.

Goldwax was gevestigd in Memphis in het hart van de Southern Soul dus, maar opvallend genoeg brachten ze ook veel Northern Soul uit bij Goldwax.

Op deze verzamelaars staan dus alle singles die bij dit label zijn uitgebracht in cronologische volgorde en zowel de A als de B kant, kwestie van alle delen aanschaffen en je hebt de complete Goldwax single catalogus in huis.

De bekende namen die bij Goldwax zaten waren oa The Ovations, Spencer Wiggins en James Carr en van deze acts dus heel veel op deze verzamelaars (3 stuks tot nu toe en beslaan de periode 1962-1970). Gelukkig voor de Soul liefhebber staan hier ook heel erg veel minder en totaal onbekende acts op.

Deze 3 verzamelaars zijn een schatkist aan goede Southern en Northern Soul.
Ik raad dan ook iedereen die van Soul houd aan deze schijfjes eens te luisteren.

Alle opnames op deze cd's zijn van een zeer goede geluids kwaliteit, maar dat zijn we ondertussen wel gewend van Ace records.
Wat mij betreft alle 3 de delen 4.5*

Wederom hulde voor de mensen daar bij Ace Records en dat zij nog lang met dit soort verzamelaars op de proppen mogen komen.

Bij Kent hebben ze een deal met Motown (Universal) gesloten.

Kent heeft toegang gekregen tot de archieven van Motown en daar gaan ze het komende jaar heel veel van uitbrengen. Albums die nooit eerder op cd zijn verschenen oa. Marv Johnson - I'll Pick a Rose For My Rose + bonus tracks en heel veel verzamelaars van één artiest met veel niet eerder uitgebracht materiaal.

Deze van The Contours staat helemaal vol met 26 niet eerder uitgebrachte nummers.
The Contours zijn natuurlijk vooral bekend geworden van hun hit Do You Love Me, maar ze hebben nog veel meer voor Motown opgenomen in de jaren 60.

Deze verzamelaar geeft een mooi overzicht van wat de heren nog meer allemaal geproduceerd hebben naast de bekende singles. Allemaal erg up-tempo soul in de stijl van Do You Love Me. Deze verzamelaar zal mij echter niet snel gaan vervelen, bijna onmogelijk om stil te blijven zitten tijdens het luisteren van dat album.

4*

Bij kent hebben ze al aardig wat Motown verzamelaars en heruitgaves uitgebracht afgelopen 2 jaar, maar nu overtreffen ze zichzelf met dit album.

The Fantastic Four wie kent ze niet, ik vaag van Fantastic Four - Got to Have Your Love (1977) dat op Westbound is uitgebracht, net als al hun bekende albums.nou ja bekend

The Fantastic Four beggon al midden jaren 60 hun eerste single The Whole World Is a Stage op het Ric-Tic label was gelijk hun grootste hit. Er volgden nog veel singels maar het succes van The Whole World Is a Stage werd nooit geëvenaard. Ric-Tic werd eind jaren 60 over genomen door Motown en dus moetsen de Fantastic Four ineens in de "Motown Machine" mee gaan draaien en dat werkte niet echt, veel opnames hebben ze gemaakt, maar daar is maar bar weinig van uitgebracht een aantal singles en that's it. Dit album is altijd op de plank blijven liggen tot nu dan.

Dit album is bijna niet te herkennen als "Motown" waarschijnlijk is dat ook de reden dat dictator Gordy het album nooit heeft willen uitgeven.
Prachtige met Funk door weven Soul plaat (eerste 12 nummers) aangevuld met 13 andere opnames uit de Motown archieven alles nooit eerder uitgebracht.

Verplichte kost voor Motown adepten en voor liefhebbers van Funky Soul referentie punten Isley Brothers, Temptations, Four Tops (de wat rauwere kant dan wel) of The Contours maar dan wel de stijl van dit album The Contours - Dance with the Contours (2011) ook uitgebracht bij kent.

Voor de volledigheid in in 1974 verlieten ze Motown en vonden onderdak bij Westbound waar ze redelijk succesvol mee liften op de Disco-Funk van eind jaren 70.
Ze zijn muzikaal actief gebleven tot 2000, met albums en optredens.

Het is maar een stipje op de land kaart Muscle Shoals daar hebben we het hier over en wat is daar nu zo bijzonder aan....???? Nou het was samen met Memphis & Nashville het centrum van de Soutern Soul..... een van de weinige plaatsen in de VS waar in de jaren 60 zwart en blank samen muziek maakten..... Een plaats waar 2 werelden elkaar vonden en waar de grootste vibe van uit ging zelf artiesten als Sam & Dave en Aretha Franklin zijn op een gegeven moment in hun carriére in Muscle Shoals aanbeland om inspiratie op te doen. Om nog maar te Zwijgen over Dusty Springfield zij heeft er een heel album aan geweid Dusty in Memphis......

Op deze verzamel serie (tot op heden 3 delen) vinden we niet de gerenomeerde artiesten maar de créme de la créme van de onbekende (bij het grote publiek) artiesten uit het zuiden van de VS. met schitterende Southern soul...

Voor iedereen die eens dieper in de Southern Soul wil duiken is deze serie echt een aanrader.....

Acid Jazz werd het destijds genoemd een combinatie van Soul, Funk, Pop en Jazz..

En dat is dus ook wat dit album is je stop Funk, Disco en Jazz in een blender en je krijgt dit. Lekkere dansbare muziek die vrolijk op de achtergrond voortkabbelt niets vernieuwends het is hooguit de heruitvindeing van de Jazz-Funk uit de jaren 70 denk daarbij aan Herbie Hancock en Roy Ayers.

Eind jaren 80 tot half de jaren 90 waren er vrij veel acts die zich met Acid Jazz bezig hielden of zich er door lieten inspireren denk oa. aan Incognito, Brand New Havies en Something for the People.

Dit is een aardige exponent van het genere maar niets bijzonders, maar tog lekker om zomaar weer eens op te zetten op een druilerige zondag middag.

Jerry Ragovoy...... velen zullen zegen Jerry wie...????

Jerry Ragovoy was producer, arrangeur en songschrijver van schitterende soul klasiekers en de oprichter van The Hit Factory (de legendarische opname studio in New York...... Zo is hij de schrijver van Time Is On My Side dat voor het eerst en hit werd voor Irma Thomas en later natuurlijk in de versie van The Rolling Stones.....
Veel van zijn nummers zijn later buiten de pereken van "the soulgarden" grote hits geworden voor grote artiesten zoals daar zijn Piece of My Heart en Try (Just a Little Bit Harder) voor Janis Joplin....

Op deze verzameling van songs en producties van Jerry Ragovoy vinden we schitterende klasiekers die allemaal de typerende rijkelijke orgesrtatie hebben die we van Jerry gewend zijn......

Hoogte punten op deze plaat (Al is het hele album van een geweldig hoog nivo) zijn dan toch wel Dusty Springfeild - What's It Gonna Be, Howard Tate - Ain't Got Nobody To Give It To en Loraine Ellison - Stay With Me en ook de orgineele versie van Time On My Side door Kai Winding.... maar het absolute hoogte punt is toch wel het nummer Get It While You Can van Howard Tate met als enige begeleiding de piano die door Jerry zelf word bespeeld

Heerlijke Soul verzamelaar met lekker veel obscuur en onbedkend werk...... Maar daar zijn ze bij ACE gelukkig heeeeel erg goed in, Wat mij betreft is ACE / Kend HET soul reissue label, zij brengen het lang vervlogen verleden van de Soul weer op een zeer mooie en goede wijze tot leven.......Hier kunnen velen nog wat van leren......

4.5* minimaal......

Mooi "rustig ingetogen" nieuwe album van The Mars Volta.
Ze laten zich op dit album van een heel andere kant zien en dat bevalt mij wel na hun wilde (soms expierimenteele) geluids wallen. Nu is het niet zo dat dit een album is om bij een kampvuurtje op te zetten.

Het album is weldegelijk typisch The Mars Volta alleen hebben ze een heel erg goede ballans gevonden tussen over elkaar heen buitelende geluids expierimenten en toegangkelijke rock.

Of het een stap vooruit is.....?
Tsja dent het eigenlijk wel het is iig beter dan hun laatste 2 albums en ben hier eigenlijk net zo over te spreken als over hun debut..... Voorlolpig op 4,5* maar als het album eenmaal in mijnbezit is en ik het via mijn normale geluids instalatie kan horen (ipv via de pc.) denk ik dat mijn wardering voor dit album nog wel bijgesteld gaat worden naar boven.

Donker, duister, onheilspellend en dan weer vrolijk, opgewekt dan hard dan weer zacht ingetogen en uitbundig dit album is het allemaal.......

Dit album vliegt alle kanten op maar het is alles behalve een ratjetoe het is zelf een heel erg samenhangend geheel.....

Het is funky en d'r zit een hele berg gevoel in.......
Geweldig trompet werk en de ritmes en basslines zijn ook zeer goed en een mooie rol voor de electrische gitaar.

Het album ademt een dromirige sfeer uit die soms uit loopt in een nachtmerri (eentje die niet angstaanjagend is, maar die wel in je geheugen blijft staan).

Dit is een goede kans hebber om Jazz plaat van het jaar te worden..... Wat plaat van het jaar zelfs (Ja ik weet het het jaar is nog maar net begonnen), maar een beter begin was niet mogelijk.......

(Bij vlagen doen de nummers met vocalen mij aan Portishead denken....tsja gekke ik)

5*

The Monitors velen zullen zeggen wie......?????

The Monitors dus 3 heren en 1 dame uit de stal van Motown alleen zijn zij nooit echt bekend geraakt bij het grote publiek. Waar dat aan ligt Joost mag het weten. Het is toch de typische Motown Sound die deze band maakt. Lekker in het gehoor liggende Northern Soul volgens het bekende Holland Dozier Holland stramien.
Ze hebben 1 album gemaakt Greetings, We Are The Monitors en verder alleen een hele berg singles en opnames die "op de plank" zijn blijven liggen.
Onder tussen is mij wel duidelijk dat er bij Motown heel erg veel "op de plank" is blijven liggen getuige verzamelaars al A Cellarfull of Motown Vol 1 t/m 4 en ook de recentelijke her uitgaves van ao. O.C. Tolbert, Patrice Holloway, The Contours en Marv Johnson allemaal albums die nooit eerder op cd te verkrijgen waren aangevuld met niet eerder uitgebracht werk en het is allemaal van een zeer constant en hoog nivo.

Deze verzamelaar bevat hun enige Album 2 b kantjes en 12 nooit eerder uitgebrachte nummers.
Als ik The Monitors ergens mee moet vergelijken komt de omschrijving : The For Tops met een Vrouw er bij het dichtst in de buurt.

Heerlijke release weer van Kent die weer meer uit de archieven van Motown blootlegd voor het nageslacht.

4.5*

3CD Box die de schatkamer van het Amerikaanse West-Coast label Music City Records blootlegd. Doo-Wop, R&B, Blues en Soul van af de jaren 50 tot midden jaren 70.

Het label Music City Records was vooral georienteerd op de West-Coast van de Vs. en was gevestigd in Berkeley California.

78 nummers die een mooi en evenwichtig beeld geven van de diversietijd van het label zijn op deze 3 cd verzameld. Alle vroege stromingen zoals Doo-Wop, Close-Harmony en R&B goed vertegenwoordigd en in mindere mate Blues en Gospel als mede enkele Jazz georienteerde nummers, je kan goed horen hoe deze 3 hoofdstromingen evalueren tot Rock n Roll en Soul.
Het label heeft zeer veel singles uitgebracht in de periode 1953 - 1976, maar slechts enkele zijn echt bekend geworden.

Voor de liefhebber best redelijk wat bekende namen oa. The 4 Dueces, The 5 Royals, The Fidels, Willie Moore, Lou Rawls, maar voornamelijk namen die alleen bij de echte conneseurs en belletje doen rinkelen.

Deze box staat dus vol van minder en totaal onbekend werk van bekende en onbekende namen en redelijk wat moeilijk teverkrijgen nummers.

Wederom een zeer geslaagde en met zorg samengestelde verzamelaar van Ace Records die er voor zorgt dat de nalatenschap van de West-Coast R&B op een goede en degelijke manier onder de aandacht word gebracht en voor een breed publiek beschikbaar komt.

4.5*

Dus..............

De heren hebben maar even een blik sample's uit begin jaren 90 house classics open getrokken en daar het hele album mee vol gepropt.........

Zo goed als in elk nummer zit wel een sample van een Rave / House classic verwerkt of is het een bewerking van een sample waar het nummer aan is opgehangen.........

Hier kan je natuurlijk van zeggen dat het lekker makkelijk is, maar dat vind ik dus niet...... Ik vind het eigenlijk allemaal wel heel erg goed gedaan als je een beetje aandachtig naar deze plaat luistert is het een grote trip down to memory lane........ en tog is het ook weer heel erg herkenbaar als The Prodigy........ Geen enkele ander act had dit zo kunnen doen en ze komen er wat mij betreft nog heel goed mee weg ook......

voorlopig 4* maar kan nog wel meer worden denk ik........

Engeland bevind zich nog steeds in een crisis John Mayor zit nog steeds opgescheept met de nalatenschap van Margret Tatcher en de Britse jeugd (voor een groot deel werkeloos en geen uitzicht op verbetering) verliest zich in grootschallige Rave's en uitbundig alcohol en vooral drugsgebruik.
Als remedie hiertegen is het Britse parlement van mening dat de "Rave cultuur" aan banden moet worden gelegd en dat er een verbod moet komen op de grootschalige (illiegale) Rave's.

The Prodigy gebruikt dit verbod om een album temaken tegen de Major regering met een duister, scherp, hard en zwaar album waarbij ze de controverse niet uit de weg gaan.

Music for the Gilted Generation is een "Dance" album met een statement, waar experience een geweldige Break-Beat, Jungle plaat was die voornamelijk gedragen werd door de sterke composities is Music For the Gilted Generation vooral een verduistering/vernieuwing van de Rave-Muziek met een boodschap.

Op dit album laat The Prodigy veel meer invloeden uit andere muziek binnen Hip Hop komt in beeld door veelvuldig gebruik van loodzware Bass-lines, uit de rock geschiedenis word veelvulldig gesampled oa in Voodoo People zit een sample van Very Ape van Nirvana, Grunge invloeden in Their Law.
Ook uit de filmwereld word druk inspiratie gehaald geluids fragmenten en quotes uit oa The Lawnmower man (Intro), Smokey and the Bandit (Their Law), Star Wars (Full Throttle) en Poltergeist III (The Heat (The Energy) geven het album kleur.

De intergratie van Rock in Dance of visa versa was toen al niets nieuws meer de "uitvinders" hiervan zijn wel The Stone Roses en de eerste adaptors hiervan Primal Scream, maar om het te combineeren met een duidelijk politiek standpunt was weer wel even wennen voor de Britten.

Music For the Gilted Generation is een album dat bruist van de energie en of dat nu positieve of negatieve energie is dat maakt eigenlijk weinig uit. Het is een zeer dynamisch en overweldigend album dat een aanklacht is tegen de heersende klasse. Hoe je het ook bekijkt het is de Punk van eind jaren 90.

Dit album maakte de weg vrij voor oa leftfield, Goldie en Underworld om albumlange statements te maken.

4.5*

The Prodigy word steeds recalcitranter.
Was Music For the Gilted Generation voornamelijk een aanklacht tegen de Britse regering en het verbod op Rave's, The Fat of the Land is een grote trip door de duistere muziekale krochten van de heren en de behoefte van vnl. Howlett om te provoceren.

Neem nu de titel van het Album dat is een citaat van niemand minder dan Hermann Göring, in het nummer firestarter word openlijk aangezet tot brandstichting, Smack My Bitch Up en dan vnl de videoclip van het nummer is een regelrechte vernedering voor de vrouwen en vele organisaties kwamen dan ook in het geweer hier tegen.

De muziek op dit album borduurd verder op waar Music For the Gilted Generation is gebleven, dus veel Hip-Hop invloeden oa. is Kool Keith te horen op Diesel Power en ontleent Funky Shit zijn titel aan Root Down van the Beastie Boys. Verder veel scheurend gitaar geluid, Trance invloeden en veel rollende bass-lines.

The Fat of the Land is eigenlijk gewoon een vernieuwde versie van Music For the Gilted Generation en in die zin niets nieuws onder de zon, hetgeen niet wil zeggen dat het geen intteresant album is . Dit album is allemaal wat beter uitgewerkt en doordacht en met de "shock terapie" die de heren gebruikten om het album onder de aandacht te brengen bevestigden zij hun status van de nieuwe anarchisten van Groot Britange.

4*

Dit is werkelijk waar een waar paareltje.....

The Sisters Love waren een niet al te bekend jaren 70 soul dames kwartet....... dat nooit een album heeft opgenomen alleen maar singles eerst voor Motown en later ook voor A&M.....

Begin jaren 80 dook er in het New Yorkse nachtleven een remix van ruim 8 minuten op van het nummer Give Me Your Love (gemaakt door DJ Danny Krivit) en deze remix werd zeer populair in de Disco Scene........ De Dames zelf bleven on opgemerkt........

Tot nu dan dit is een verzameling van hun singles en b kantjes uit de jaren 70...... Het is geweldig vele opnamen zijn van Motown maar dat zou je dus totaal niet zeggen.... Het is ontzettend dansbare soul met veel funk invloeden en alles met lekkere rouwe schreeuwerige stemmen gezongen als een van de dames goed uithaalt lijkt het wel of Janis Joplin mee doet met The Sisters Love.......

Ge-Wel-Dige verzamelaar ........ 5*

5 stemmen nog maar.........

Even onder de aandacht brengen dit album.

Wat wie hier hebben is zo'n typisch geval van niets nieuws onder de (Noorder) Zon, maar wel heel erg goed gedaan.
Dit album neemt je terug naar de rauwe uptempo-Soul van de jaren 60, denk hierbij aan Northern Soul van artiesten als Jackie Wilson, Arthur Conley, Sam&Dave, Wilson Pickett ed. Dit album dampt en stampt van begin tot het einde.
De zanger beschikt over een lekkere rauwe/heese stem waar hij goed mee overweg kan.
Het album is mooi uitgeballanceerd en stark geproduceerd waardoor die geweldige jaren 60 sound goed naarvoren komt.
Het is zeker niet alleen uptempo dat de klok slaat gelukkig staan er ook een paar schitterende ballades op dit album die voor de nodige rustpuntjes zorgen in dit energieke geheel.

Het album is uit 2004 maar als je niet beter zou weten denk je echt dat het uit 1965 komt.

Aanraader voor elke Soul/Funk liefhebber.

Er was al Sam Cooke with the Soul Stirrers - In the Beginning (1998) dat een zeer goede verzamelaar van The Soul Stirrers is van hun jaren 50 en 60 werk
Deze is een mooie aanvulling daarop met alleen werk dat is uitgebracht of opgenomen is voor het S.A.R. Label (een klein onafhankelijk label dat werd gerund door Sam Cooke) uit de periode 1959-1964.

Nu dan de geschiedenis van The Soul Stirrers is lang heel erg lang en gaat terug naar de jaren '20, 1926 om precies te zijn, jawel de Soul Stirrers bestaan al (u leest het goed ze bestaan nog steeds) bijna 90 jaar.
In 1926 opgericht door Roy Crain in Trinity Texas als gospel kwartet met de nadruk op close-harmoney. Crain verliet Texas en ging naar Houston waar onder muziekale leiding van R.H. Harris en de invloed van o.a. Mahalia Jackson en Sister Rosetta Tharpe de "jubilee" sound plaats maakte voor de "hardere" Gospel. De traditionals en hyms werden in de loop der jaren vervangen door "moderne" gospels en de individuele zang (leadzang) werd steeds belangrijker.
De eerste opnames van The Soul Stirrers zijn gemaakt in 1936 door niemand minder dan Alan Lomax (opname pionier van de Amerikaanse muziek in de jaren 20 en 30) voor de Library of Congress. The Soul Stirrers vestigden zich in Chicago en de populariteit van het genre werd steeds groter (onder het blanke publiek) er onstont een ware scene met optredens van verschillende quartets op een avond die tegen elkaar op zongen.
Na De Tweede Wereld Oorlog was Gospel nog steeds heel populair The Soul Stirrers toerden door de gehele Verenigde Staten en waren imens populair. In 1950 tekenden ze een platen contract met Specialty Records eind 1950 verliet Harris de groep even was Paul Foster de leadzanger, maar al snel kwam Sam Cooke in beeld en werd de vaste leadzanger van The Soul Stirrers we zijn nu aanbeland in 1952. Met Sam scoorden ze hun eerste echte grote hit Jeses Gave Me Water en in de jaren die volgden wonnen ze alleen maar meer aan populariteit, Sam was een ras entertainer, maar wilde ook een meer soul/pop georienteerd geluid brengen hier waren de overige leden niet zo van gecharmeerd en het leidde uiteindelijk tot het vertrek van Sam in 1957. Johnnie Taylor nam het over van Sam, maar de grote populariteit was tanende mede door de opkomst van Soul hadden alle Gospel groepen hier last van. The Soul Stirrers bleven in wisselende samenstelling opnames maken en optreden.
Heden ten dagen bestaan ze nog steeds Willie Rogers, Ben Odom, Gene Stewart en Michael Grady Jr. bregen nog steeds Close-Harmoney en Gospel zo als The Soul Stirrers al bijna 90 jaar doen.

Dit album bevat dus alle opnames uit de periode 1959-1964 in een zeer goede geluidskwaliteit en mengeling van Gospel en Soul/Pop met de kenmerkende stem van Sam die prominent aanwezig is. De meeste van de nummers voor het eerst uitgebracht en een paar demo's.
Schitterend overzicht van de periode 59-64 van The Soul Stirrers op hun hoogte punt.

4.5*

Een stel Canadezen die weten hoe je oude tijden (jaren 60 etnische Jazz) in een modern jasje moet aankleden.

Dit album voert je terug naar de freestyle jaren 60 Jazz met veel Afrikaanse, Caribische en Oosterse invloeden.
Alles in goed uitgewerkte arragementen die spelen met werk van oa Bembey Jazz National, Orchestra Boabab en de "uitvinder" van de etnische Jazz Tony Allen.
De sfeer die dit album oproept is geweldig veel blazers en percussie lekker tempo net niet te snel en vooral niet te moeilijk in het gehoor liggend.

Sfeer is voornamelijk het sleutelwoord van dit album het lijkt zo makkelijk maar het is o zo moeilijk om de juiste snaar / noot te raken als je zo iets als dit wilt doen.
The Souljazz Orchestra schiet op dit album met elke compositie recht in de roos. Alle nummers zijn van een ongehoorde schoonheid en dat het wel heel erg lijkt op composities uit het verleden doet daar wat mij betreft niets aan af.

Het is een zeer degelijk en doordacht album dat ik op nummer 5 in mijn eindejaars Top 10 heb gezet om de simple reden dat het een goed uitgedacht album is dt erg goed klinkt, maar heel erg moeilijk is om dat tebewerkstelligen.

Manchester eind jaren 80.

De 2e Summer of Love had net plaats gevonden en de Acid House had zijn intrede in het nachtleven gemaakt en met de Acid House ook de XTC.

Rock gecombineerd met Dance onder invloed van XTC en je krijgt het meest vernieuwende album van de jaren 80 en het meest inspiratie en invloedrijke voor de jaren 90.

The Stone Roses hebben met deze plaat een ommekeer teweeg gebracht in de Muziek en die een voledig nieuwe weg in laten slaan. Indie een ander gezicht gegeven en Brit Pop herboren.

De Beats gecombineerd met het ruwe gitaarspel van John Squire en de kenmerkende zang en texten van Ian Brown zorgen voor een psychedelisch geheel waar ze in 1967 jalours op zouden zijn geweest.........

Dat de heren ook tamelijk rebels waren is te horen op Bye Bye Badman dat verwijst naar de rellen van 1968 in Parijs en Elizabeth My Dear dat een anti monarchistische versie van Scarborough Fair is en ook de hoes van de plaat is een verwijzing naar Jackson Pollak en het studenten oproer van Parijs 1968

Het gitaarspel van John Squire is nooit te aanwezig maar wel altijd op de achtergrond en vormt zo dus de ruggengraat van dit album, maar ook het vernuftige drum werk van Alan "Reni" Wern zijn een belangrijke basis van dit album neem bv het accurate achtergrond slag werk op Bye Bye Badman of de "opvulling" op I Am the Resurrection.........

En dan is daar ook nog de tweeling Waterfall en Don't Stop (Waterfall achteruit gespeeld) inventief en zeer expirimenteel.....

Hun grote doorbraak kwam pas met Fools Gold dat oorspronkelijk niet op dit album stond, maar er ook mede voor zorgde dat The Stone Roses de Redders van de Brit pop werden genoemd........

Zonder dit magistrale album zouden acts als Blur, Oasis, Suppergrass maar ook Primal Scream en Massive Attack niet geworden zijn tot wat ze zijn geworden.

Dit album is een van de laatste albums die de loop van de muziekgeschiedenis daadwerkelijk heeft veranderd........

Als je maar diep genoeg graaft kom je vanzelf wel een verborgen schat tegen moeten ze gedacht hebben bij Ace Records.
The Superbs wie heeft er ooit van ze gehoord? Ik zelf als ik heel hard nadenk, want dit gezelschap staat met het nummer Baby, Baby All the Time op de verzamelaar Birth of Soul Volume 3 (2001) en op Doré L.A. Soul Sides (2014) maar verder rijkt mijn kennis van deze heren en dame ook niet.
The Superbs waren een van de zo velen Soul groepen midden jaren 60 afkomstig uit L.A. en stonden onder contract bij Doré Records. Wat maakt dit groepje nu zo bijzonder?
Waar de meeste Soul artiesten met de flow van de tijd meegingen hadden The Superbs juist een hang naar de oorsprong van de Soul dus in hun nummers zitten nog erg veel Doo-Wop en Close Harmoney elementen waardoor ze toch wel een soort van eigen geluid wisten te creëren en dit ook heel lang hebben vastgehouden, echter heeft dit nooit tot groot succes en een landelijke doorbraak geleid. 25 singles hebben ze opgenomen in de periode 1964-1987 voor het Doré Label van een volledig album is het nooit gekomen en na het uit een vallen in1987 ging ieder zijn eigen weg allen zonder veel succes.

Even waren ze populair in de Northern Soul scene in Engeland met o.a. de up-tempo nummers I Wanna Do It With You, Go For What You Know en On A Day When It’s Raining, maar ook daar braken ze niet echt door.

Totaal in de vergetelheid geraakt tot nu dus, met deze verzamelaar komt de nalatenschap van dit gezelschap (weer) beschikbaar in een zeer goede geluidskwaliteit.

Hulde voor de dames en heren van Ace / Kent.
Ik ga niet roepen dat dit essentieele Soul geschiedenis is, maar relevant is het zeker wel.

De titel "The Best Of" i.p.v. "The Complete" suggereert dat er nog meer van ze op de plank ligt en dat er nog wel eens een verzamelaar van The Superbs kan komen waarschijnlijk met nog obscuurder materiaal, ik zeg laat maar komen.

4.5*

In 1988 is Jeff Lynne is bezig met de productie van platen van Roy Orbison en Tom Petty en had hij in 1987 net de productie van George Harrisons Cloud Nine achter de rug. Tijdens die opnames van Orbison en Petty komt spontaan het idee op om samen een heel album op te nemen in de home studio van Bob Dylan word dit album opgenomen.
Het album is een geweldige trip van Rockabilly, Country en Doo-Wop waarbij de heren er vrolijk op los musiceren, Nelson, Otis, Lefty, Charlie T. en Lucky Wilbury, noemden ze zich. Wie bekend is met het solo werk van de heren uit die periode hoort goed de Lynne productie terug op het album. Om de een of andere reden (waarschijnlijk omdat ik altijd kippenvel krijg bij het horen van zijn stem) vind ik de inbreng van The Big O geweldig vooral in Not Alone Anymore. Ook de samen zang in End of the Line en Handle With Care is magistraal. Geweldig hoe de 5 stemmen zeer harmonieus bij elkaar passen. Helaas overleed Roy kort na het uitbrengen van dit album en zelfs voor dat zijn eigen album Roy Orbison - Mystery Girl (1989) uitkwam. Er volgde nog een Volume 3 die ook zeker de moeite waard is, maar The Big O is een groot gemis.

The Valentino's (aka The Womack Brothers) is dus de familie Womack met o.a. Curtis, Cecil en Bobby.
Die later "groot" zouden worden, maar de heren zijn begonnen als Gospel / R&B groep. Vanaf begin jaren 50 trad de familie Womack op de kinderen begeleid door de ouders op orgel en gitaar en hun repertoire bestond v.n.l. uit gospel in de traditionele jubilee stijl. Midden jaren 50 werd de familie opgemerkt door Sam Cooke die de groep onder zijn hoede nam en ze tourden samen met The Soul Stirrers waarvan Sam Cooke de leadzanger was. Toen Sam Cooke in 1959 het S.A.R. Records label oprichtte was het niet meer dan logisch dat de Womack Brothers (toen niet meer begeleid door hun ouders) bij S.A.R. Records onder contract kwamen te staan en werd de naam veranderd in The Valentino's. Hun eerste uitgave was de single Looking For a Love wat een bescheiden hitje werd, maar het leverde The Valentino's wel het voor programma op van James Brown's toer in 1964. In 1964 scoorden ze een echte hit met It's All Over Now die al op het moment dat het nummer nog in de charts stond werd gecovererd door The Rolling Stones die er hun wereld faam aan hebben te danken. Sam Cooke werd op 11 december 1964 vermoord en daarmee hield ook het bestaan van S.A.R. Records op (als Sam langer had mogen leven denk ik dat het best wel een invloedrijk label geworden zou zijn). The Valentino's besloten uit elkaar te gaan en de broers gingen ieder hun eigen weg waarvan die van Bobby het meest succesvol zou worden, maar ook Cecil (later getrouwd met Sam's dochter Linda waarmee hij Womack & Womack vormde), Curtis, Harry en Friendly Jr. hebben hun sporen in de muziek na gelaten.

Dit album verzamelt alle bekende opnames die The Valentino's voor S.A.R. Records hebben gemaakt.
Een mooie bloemlezing van de richting die Sam eigenlijk zelf op wilde met The Soul Stirrers, Gospel met een grote Soul / Pop inslag. Sam kreeg het bij zijn "eigen" groep niet voor elkaar, maar bij The Valentino's lukte het wel met als resultaat 23 nummers die laveren tussen Gospel en Soul met het vertrouwde geluid van Sam's productieve leiding. Het is allemaal net even wat harder / rauwer dan de traditionele Gospel / R&B. Mooi tijdsdocument waaruit de "evolutie" van The Soul duidelijk te horen is zeker als je het album naast The Soul Stirrers - Joy in My Soul (2015) legt dat veel meer op de traditionele R&B / Gospel leunt.

Ik ga hier niet beweren dat Sam Cooke "The Soul" heeft uitgevonden maar met zijn S.A.R. Records heeft hij wel degelijk een substantieel deel bijgedragen aan de geboorte van het genre uit de Gospel en R&B.

Eindelijk word duidelijk dat Sam naast een zeer talentvol vocalist ook een zeer goed arrangeur en producer was die een visie had. In de korte tijd dat S.A.R. Records heeft bestaan (slechts 5 jaar) heeft hij wel een stempel gedrukt op de vroege ontstaansgeschiedenis van The Soul.
Nu ze bij Kent de archieven van S.A.R. aan het blootleggen zijn hoop ik dat er nog meer mooie / interessante releases aan komen want naast Sam Cooke - SAR Records Story 1959-1965 (1994) en de recent uitgegeven The Soul Stirrers - Joy in My Soul (2015) en het "lost" album van Sam's broer L.C. Cooke - The Complete S.A.R. Recordings (2014) en nu dan deze van The Valentino's is er nog maar bijster weinig bekend van S.A.R. Records.

Weer maar eens de koffer met de loftrompet erin openen en er heel erg hard op gaan blazen voor de dames en heren van Kent / Ace Records die (naar mijn bescheiden mening) steeds maar weer het beste van het beste uit de vergeten archieven weten te vissen om het wereld kundig te maken.

Eerste album van Bob Marley & The Wailers hiervoor had hij al samen met The Wailers Soul Rebels en Soul Revolutiuons uitgebracht.

Dit album is eigenlijk een soort van wederopstanding van Bob Marley. In 1971 was hij totaal berooid en doelde doelloos rond door London. Door Chris Blackwell de oprichter van Island Records werden Bob Marley & The Wailers terug gestuurd naar Jamaica om daar dit album op te gaan nemen. Bij beluistering van de Master-Tapes van dit album was Blackwell van meening dat er nog het een en ander toegevoegd moest worden en hij liet een aantal Amerikaanse sessie muziekanten (steel)gitaar en keyboardsriffs toe om het album toegangkelijk te maken voor de Amerikaanse en Europese markt. Ook het idee van de orgineele Zippohoes met afgeronde hoeken en openklappend bovenstuk komt van Blackwell af.

Het album zelf betekend de grote doorbraak van Bob Marley & The Wailers. De nummers op het album geven een goed beeld van hoe het er in Jamaica aan toe ging in de vroege jaren 70, zoals in het nummer Concrete Jungle dat de schrijnende armoede beschrijft in de getto's en de aanklacht tegen de slavernij in Slave Driver, maar des ondanks is het geen treurig album nummers als Stir It up en Kinky Reaggae geven weer dat ondaks de ellende men het hoofd niet laat hangen.

Catch A Fire is een mooi en degelijk album dat Reggea ook buiten Jamaica bekend heeft gemaakt.

De orgineele nooit eerder uitgebrachte Kingston opnames (zonder de toevoegingen van Blackwell) zijn als bonus bijgevoegd op de Deluxe editie die in 2001 werd uitebracht naar aanleiding van de 20ste sterftdag van Bob Marley.

This is Funk dekt de lading niet helemaal,dit album had beter This Is Funky Soul kunnen heten.
Des al niet te min is het wel een erg goede verzameling van Funky Soul en hier en daar "echte' Funk.
Grote namen met over het algemeen net even de wat minder bekende nummers voor het "grote" publiek.
3CD's voor een zeer schappelijke prijs, ach je kan je hier geen buil aan vallen zo lang je maar niet in de veronderstelling bent dat dit "echte" Funk is.

4.5*

3 mixen op 3 cd's van De Drie Top DJ's uit Rotterdam (zeker half de jaren 90)..... Alles is Techno georienteerd ....
Disc 1 Ronald Molendijk nr 1 t/m 17 gewoon lekker degelijk techno werk ala Molendijk niet te moeilijk dus maar gewoon recht toe recht aan..... favoriet Playboy A Paco Di Bango's World
Disc 2 Michel de Heij nr 18 t/m 31 beetje meer funky style dan Molendijk....
Disc 3 Eric E. nr 32 t/m 46 persoonlijk vind ik deze de beste van de 3 vooral het laatste gedeelte vanaf nr 42 met als ultiem hoogtepunt Jake & Jesse - Turbulent Blender wat een nummer lekker tempo en een geweldige drive zit er in.....

Deel I & III uit deze serie zijn ook zeker de moeite waard maar ik vind persoonlijk deel II (deze dus) de beste...

Sexor was geweldig, maar deze is nog even een stukje beter.......

Mind Dimension is een geweldige Acid knaller die je regelrecht terug voert naar 1988 overduidelijk hoorbaar is de TB-303. Deze track loopt lekker over in de single Shoes die dan weer veel meer Filterhouse is alá Les Rhythm Digitales.
What You Need is lekkere vette harde Techno met een pompende Bass-line en overstuurde synths, geweldig duistere en chaotische track.
Luxury is leuk catchy nummertje.
Sex O'Clock is weer een duister nummer met zware Bass-lines en een bekende repeteerende sample die ik niet thuis kan brengen.
Overtime dendert ook lekker door soort van hypnotiseerende Space-Acid-Rave-Trance nummer (wellicht nieuwe genre aanduiding ).
Turn on the Night is een soort van ode aan Giorgio Moroder dit nummer word gedragen door de sample uit Donna Summers I Feel Love is wel een geweldig nummer alleen beetje kort helaas. (Maar de Moroder invloeden zullen in de komende nummers nog veel vuldig terug komen )
Speak, Memory is in dezelfde stijl als het vorige nummer soort van Tiga alias Giorgio Moroder
Gentle Giant is een zeer rustig en uitgebalanceerd nummer het doet mij om de een of andere reden denken aan Tainted Love van Soft Cell.
En dan de ruim 10 minuten duurende afsluiter van dit album...... Love don't Dance Here Anymore is epische track die verhaalt over de teloorgang van een dj met piano en een klagend zingende Tiga en met een wederom een behoorlijke Giorgio Moroder invloed.

Dit album bevat dus zeer opzwepende harde Techno catchy filterhouse en italo nummers die allen van een zeer hoog nivo zijn.
Met dit album bevestig Tiga zijn naam en reputatie in de dance scene. Wat mij betreft mag je hem in een adem noemen met Daft Punk, LCD Sound Systhem en Soulwax. Overgins hebben de Dewaele broertjes een behoorlijke vinger in de pap gehad op dit album.

Mijn favorieten zijn euhhhhhhh ALLEMAAL

Dit is het eerste 5* album van dit jaar dus een behoorlijk goede kans hebber voor mijn eindejaars Top 3.

Tommy Tate geboren in 1944 te Homestead Florida en is al van jongs af aan bezig met muziek. Hij nam zijn eerste single op in 1964 voor het Rise Label, in 1966 werd hij opgenomen in Tim Whitsett's Imperial Showband en later werd hij de leadzanger van The Nightingales die onder contract stonden bij Stax. Tommy ging in 1972 solo verder op het sub label Ko Ko van Stax. Zijn eerste solo single School of Life was een redelijk succes, maar de volgende singles bleven in de marge hangen. Hij nam een andere naam aan Tommy Yates en bracht zijn nummers uit via Verve maar ook dat mocht niet baten. Hij werd de vaste songschrijver voor het Malaco label in Jackson Memphis en werkte daar voor o.a. Dorothy Moore Eddie Floyd en Little Milton en veranderde dus eigenlijk van een typische Northern Soul artiest, naar een Southern Soul schrijver.

Op deze verzamelaar staan 17 nummers die hij heeft op genomen in de tijd dat hij onder contract stond bij Ko Ko Records. Het merendeel in Muscle Shaols opgenomen maar voornamelijk Northern Soul maar wel met een duidelijk Southern inslag en er is een goede en evenwichtige ballans gevonden tussen Deep Soul (ballads) Mid-tempo en het meer Up-tempo (Northern Soul) werk. De 3 laatste nummers van dit album zijn een soort van bonus dit zijn 3 nummers uit het begin van zijn carriere met The Nightingales.

Tommy Tate is in de Northern Soul Scene een ware cult held geworden omdat de meeste van zijn nummers op single zijn uitgebracht en veel vuldig in de clubs te horen waren, maar je kon en kan ze bijna nergens meer vinden (of voor heel veel dinero) alleen daarom al de moeite van aanschaf waard (al blijf ik van mening dat het beter klint op het originele vinyl) maar dat is met alle Soul, R&B en Jazz uit de 50's, 60's en 70's.

5* voor deze verborgen parel.

Bij dit soort releases vraag ik mij altijd af hoe het toch komt dat er zo veel onbekende "grootheden" zijn. De lijst van namen die geweldige opnames hebben gemaakt, maar nooit echt door zijn gebroken is lang heel erg lang. Waarom is Tommy Tate niet even bekend geworden als b.v. James Carr, Joe Tex of Spencer Wiggins....??? Hij zal er wel mee te maken hebben dat er een overvloed was aan tallent.

Gelukkig maakt deze cd weer eens duidelijk dat ook de onbekenden zeer goede nummers hebben gemaakt en niets onder doen voor de legendes uit die tijd. Goed er zijn er natuurlijk een antal die ver boven de rest uitsteken (Redding, Cooke, Franklin, Gaye, Wonder, King, Green en Withers om er even een paar te noemen) maar het veld daar onder is zo immens groot dat er volgens mij tot in lengte van dagen dit soort zwaar boven gemiddelde verzamelaars en terug gevonden opnames kunnen worden gemaakt. En van mijn mogen ze, ik word liever verrast door iets dat is "her ontdekt" dan dat ik voor de zoveelste keer een album van Otis Redding op zet.