De Prequel,de eerste vijf songs van dit album (Jason Aldean) deed ook al zoiets) kwam eerder dit jaar uit en maakten best indruk op mij.Maar nu ik What You See Is What You Get volledig hoor wordt mijn aanvankelijke enthousiasme toch wat verminderd.Begrijp me niet verkeerd,ik vind deze tweede van Luke Combs nog steeds aangenaam maar in zijn geheel gaat de plaat toch wat te veel de mainstream country kant op,iets waar de net iets te gladde productie mede debet aan is en ook de teksten vind ik toch wat te Clichématig.
Wat dat betreft helpt de lange speelduur van bijna zestig minuten ook niet echt mee.
Ondanks die kritische kanttekeningen valt er nog genoeg te genieten op What You See Is What You Get,ten eerste is en blijft Luke Combs een fijne zanger en tussen de maar liefst 17 nummers zitten een flink aantal prima Country songs.Zo valt de samenwerking met Brooks & Dunn op 1, 2 Many prima uit,blijft het al eerder verschenen openingsnummer Beer Never Broke My Heart erg leuk en goed en ook het meeslepende Every Little Bit Helps mag er wezen.En zo zijn er nog wel meer maar daartegenover staan ook een nummer als Reasons of de titelsong die toch wat te gewoontjes overkomen
What You See Is What You Get stelt niet echt teleur en is gewoon een goed Country album,maar stiekem had ik er toch iets meer van verwacht.

Simple man en Free bird zijn toch wel grootste troeven van het debuut album van Lynyrd Skynyrd.Een zogenaamde klassieker in het Southern rock genre wat helaas ook wat mindere momenten kent,zo ben ik zelf nooit zo kapot geweest van het wat saaie Tuesday's gone en zijn nummers als Mississippi kid en Things goin' on ook niet echt bijzonder.Dan blijven alleen de twee eerder genoemde nummers (die dan ook echt geweldig zijn) en een handvol lekkere rock nummers over.Voor een echte geweldige Lynyrd skynyrd plaat moet je dan ook bij de opvolger Second helping zijn.

Uitstekend live album dat me bij elke draaibeurt nog steeds kippevel bezorgd.Vebazingwekkend hoe Lynyrd Skynyrd slechts in zo'n vijf jaar tijd zoveel rock klassiekers kon produceren.Sweet home Alabama,Workin' for MCA,Saturday night special en het hier door merg en been gaande Free bird,stuk voor stuk prachtige songs.De versie van Crossroads is trouwens ook erg sterk.

Uitstekende en erg fijne tweede plaat van de uit Jacksonville,Florida afkomstige Southern rockers van Lynyrd Skynyrd.Deze,opnieuw door Al Kooper geproduceerde Second helping vind ik minstens zo sterk als hun debuut met dien verstande dat ik deze zelfs wat vaker opzet.
De opener Sweet home Alabama deed hier in Nederland destijds niks maar geldt nu natuurlijk wereldwijd als een Rockklassieker.En terecht want dit fantastische nummer kan maar niet vervelen.Dat doen overigens de meeste songs niet snel op het gevarieerde Second helping.Afgezien van het wat mindere Don't Ask Me No Questions zijn de overige tracks allemaal van topkwaliteit.De prachtige ballad I need you,de scheurende gitaren op Workin' for MCA of het heerlijk swingende The Needle and the Spoon,inclusief heerlijke gitaarsolo en een prima prestatie van zanger Ronnie Van Zant,het zijn stuk voor stuk prachtige nummers.
Second helping verdient dan ook een dikke vier sterren en tevens heb ik nog steeds het gevoel dat Lynyrd skynyrd,in de periode tot de vliegtuigcrash in 1977,in deze contreien nog behoorlijk onderschat wordt.

Laatste album voor de fatale crash,bevat misschien niet echt grote klappers in de vorm van bijvoorbeeld Freebird of Sweet home Alabama maar desondanks is Street survivors een erg sterke en consistente plaat geworden.Misschien ook wel mede door Steve Gaines die een jaar eerder de opvolger werd van gitarist Ed King,die overigens later wel weer terug keerde bij de band.Gaines bracht,na een moeizame tour het spelplezier terug bij Lynyrd Skynyrd en wist zich ook al meteen als componist te onderscheiden met het leuke I know a little.
De echte uitschieters hier zijn echter That Smell,dat later nog in de Johnny Depp film Blow werd gebruikt en het vreemd genoeg niet al te bekende One More Time,een fantastische meeslepende rock ballad die ik al na een paar draaibeurten tot mijn favoriete Skynyrd nummers ging rekenen.
Voor het overige is Street survivors een prima en compact album dat aanvankelijk niet zo spectaculair leek als eerder werk maar uiteindelijk erg duurzaam bleek.