Motorpsycho. Ik weet er daadwerkelijk niets van, behalve dat oa jurado, GrafGantz en Kronos er een verzoek van hebben gemaakt om deze Noorse band voor een volgende marathon eens te doen. 24 studioalbums en erg veel ep's, dus het wordt om het een beetje overzichtelijk te houden alleen de studioalbums. En nu maar hopen dat het bevalt, anders word ik nog eens gedwongen om een ABBA-marathon te doen...

Goed, dat ik helemaal niets van de band weet behalve dat ze veel albums hebben (en kennelijk ieder half jaar in de Vera/Groningen staat) en Noors zijn en dat de sound divers is. Op het debuut hoor ik zompige jaren '70 rock (dikke Black Sabbath-vibe op Hogwash), een beetje grunge en wat psychedelica/stoner. Maar vooral een flinke, grote bak met herrie. Schreeuwerige zang, een garage-productie zonder teveel franje en vooral raggen. Ik ben dan ook blij als Eternity inzet omdat er dan eindelijk een rustpuntje op het album is. Afsluiter Tfc is ook een psychedelisch stonerspektakel te noemen waar de band alles opengooit.

Fijn om naar te luisteren is het met deze productie echter allemaal ook weer niet. Te snerpend, teveel herrie en nog wat ongenuanceerd. Wel enthousiast en dat telt ook ergens voor. Zodoende een dikke 3 sterren en de hoop dat de band nog iets gestroomlijnder gaat klinken.

Spuuglelijke (ironische?) voorkant, maar Phanerothyme is wel weer een album dat overtuigt. Geeft een warme jaren '60/'70 strandsfeer, waarbij vooral het aan The Doors herinnerende Go To California positief opvalt. De koperen blazers zijn bijna niet meer aanwezig, in plaats daarvan is vooral de veel gemoedelijkere dwarsfluit te horen. De speelduur is precies goed, de productie geeft een warme sound en de strijkers die op een nummer als For Free te horen zijn helpen om de sound lekker gevarieerd te maken. Het mist bij vlagen misschien nog wat punch, maar over het geheel kan ik er zeker goed van genieten. Eentje voor de warme juli/augustus-avonden.

Tussenstand:
1. Trust Us
2. Blissard
3. Phanerothyme
4. Angels And Daemons At Play
5. Timothy's Monster
6. Demon Box
7. Barracuda
8. 8 Soothing Songs For Rut
9. Lobotomizer
10. Let Them Eat Cake

Lekker weer. Dit is de sound die me helemaal bevalt. Iets vrijblijvender dan voorganger Heavy Metal Fruit, maar ik hoor weer speelse Yes-achtige songs waarbij de jazzy invloeden mooi geïntegreerd zijn in de totaalcomposities. De band excelleert ook weer met zo'n warme, zomerse track als The Afterglow. Barleycorn heeft die opzwependheid van vroegere Yes en Ratcatcher heeft van alles wat. Zo heeft de band nu een sound gevonden die me compleet bevalt en daar ben ik erg blij mee.

Tussenstand:
1. Little Lucid Moments
2. Heavy Metal Fruit
3. Trust Us
4. Still Life With Eggplant
5. Blissard
6. Phanerothyme
7. Black Hole / Blank Canvas
8. Child Of The Future
9. It's A Love Cult
10. Angels And Daemons At Play
11. Timothy's Monster
12. Demon Box
13. Barracuda
14. 8 Soothing Songs For Rut
15. Lobotomizer
16. Let Them Eat Cake

Enkele maanden geleden wees grootste Motorpsycho-promoter jurado me al op de nieuwe plaat, maar het is pas aan het einde van het jaar dat ik er aan toe ben gekomen om het goed tot me te laten komen. En verdomd als het niet een enorm fijne ervaring is geweest. Sterker nog, ik denk dat als men 'slechts' N.O.X. als album had uitgebracht, ik het mogelijk als hun beste album had gezien. Wat is die collectie songs een heerlijk psychedelisch meesterwerkje!

De rest is overigens ook prima. Leuk dat die sixtees-pop weer een beetje terugkeert op een aantal tracks en dat men leuke tekstuele spitsvondigheden heeft. The Same Old Rock (One Must Imagine Sisyphus Happy) deed me meteen glimlachen als afgestudeerd filosoof (hallo Camus!). Tegen het einde kakt het een klein beetje in, daarom ook geen toppositie, maar na het vrij saaie The Crucible ben ik blij dat de band zich zo stevig herpakt!

Eindstand:
1. Little Lucid Moments 4.5*
2. Behind The Sun 4.5*
3. Heavy Metal Fruit 4.5*
4. The Tower 4.5*
5. The All Is One 4,5*
6. Trust Us 4.5*
7. Here Be Monsters Vol. 2 4*
8. Still Life With Eggplant 4*
9. Blissard 4*
10. Here Be Monsters 4*
11. Phanerothyme 4*
12. Black Hole / Blank Canvas 4*
13. Child Of The Future 3.5*
14. It's A Love Cult 3.5*
15. Angels And Daemons At Play 3.5*
16. Timothy's Monster 3.5*
17. The Crucible 3*
18. Demon Box 3*
19. Barracuda 3*
20. 8 Soothing Songs For Rut 3*
21. Lobotomizer 3*
22. Let Them Eat Cake 2.5*

Mmm, dit is me dan toch weer net iets te chaotisch en onsamenhangend. Nog steeds geen verkeerd album, maar het wel erg extreme middenstuk van Lux Aeterna (hallo King Crimson) is eigenlijk best lelijk en nodigt me nu niet om het vaker te beluisteren. Dat de kat ook ineens stopt met als een idioot door het huis te rennen als het nummer klaar is, spreekt boekdelen. De eindtrack kabbelt ook wat voort en heeft buiten mooie momenten ook een hoop onzinnige opvulling. Alsnog geen enorme ramp, maar na het machtige The Tower voelt dit me allemaal iets te los aan.

Dat wil niet zeggen dat ik geen respect voor de band heb opgebouwd en dat ik een live-optreden bezoeken zeker zal overdenken. Als het goed is, is het ook echt helemaal mijn ding. Daar valt helaas de vroege periode niet onder, maar je kunt niet alles hebben!

Eindstand:
1. Little Lucid Moments 4.5*
2. Behind The Sun 4.5*
3. Heavy Metal Fruit 4.5*
4. The Tower 4.5*
5. Trust Us 4.5*
6. Here Be Monsters Vol. 2 4*
7. Still Life With Eggplant 4*
8. Blissard 4*
9. Here Be Monsters 4*
10. Phanerothyme 4*
11. Black Hole / Blank Canvas 4*
12. Child Of The Future 3.5*
13. It's A Love Cult 3.5*
14. Angels And Daemons At Play 3.5*
15. Timothy's Monster 3.5*
16. The Crucible 3*
17. Demon Box 3*
18. Barracuda 3*
19. 8 Soothing Songs For Rut 3*
20. Lobotomizer 3*
21. Let Them Eat Cake 2.5*
Gemiddelde: 3,71*

Nog een album te gaan, maar voorlopig ben ik nog steeds goed aan het genieten. Met The Tower heeft Motorpsycho een ultiem jaren '70 album gemaakt. Het is bijzonder gitaar-georiënteerd en daardoor bij vlagen echt enorm stevig. Bartok Of The Universe en A.S.F.E. hebben dikke Black Sabbath-knipogen en heerlijke gitaarlijnen met esoterische zanglijnen die me lekker doen wegdromen en het afsluitende Ship Of Fools doet me verlangen naar een nieuwe paddestoelentrip. Ik 'voel' dit album helemaal en zet hem ook op de 'nog aan te schaffen'-lijst!

Tussenstand:
1. Little Lucid Moments
2. Behind The Sun
3. Heavy Metal Fruit
4. The Tower
5. Trust Us
6. Here Be Monsters Vol. 2
7. Still Life With Eggplant
8. Blissard
9. Here Be Monsters
10. Phanerothyme
11. Black Hole / Blank Canvas
12. Child Of The Future
13. It's A Love Cult
14. Angels And Daemons At Play
15. Timothy's Monster
16. Demon Box
17. Barracuda
18. 8 Soothing Songs For Rut
19. Lobotomizer
20. Let Them Eat Cake

Ik begon een lichte vrees te krijgen voor de rest van de discografie. Timothy's Monster wordt immers heel erg goed aangeschreven door de fans en ik vind het vooral een vrij saaie bedoening met nog steeds ondermaatse zang. In ieder geval op een track als Trapdoor, dat is het type indierock waar ik echt helemaal niets mee kan. A Shrug & A Fistful vind ik een lelijke song. Kill Some Day en On My Pillow zijn al beter, maar nog steeds kom ik niet helemaal door de vrij ongeïnteresseerde zanglijnen heen.

Halverwege het album slaat de sfeer wel om en kom ik met Giftland op de eerste track die me echt wat doet terecht. Fijne folkloristische jaren '70 sfeer met een zompige, warme sound en de dwarsfluit. Zo hoor ik het graag! Helemaal met de versnelling halverwege, die lekker wat pit aanbrengt. Watersound zet deze gang van zaken lekker door, met mooie dromerige akoestische gitaarpartijen. The Wheel is ook op en top psychedelica. Het eveneens akoestische Sungravy geeft me voor het eerst zangpartijen waar ik verheugd over ben. Nog steeds niet goed, maar het klinkt in ieder geval wel oprecht. Grindstone is loodzware stoner, waarbij de schreeuwzang goed intens werkt. Het afsluitende The Golden Core zorgt er ook voor dat ik goed weg droom.

Dit maakt het album voor de helft totaal niet mijn ding, maar de tweede helft is dermate sterk dat ik hier al een hogere score aan durf te geven. Was wat mij betreft met enkel de tweede helft een prima album geweest, nu vind ik het alsnog vaak wat te vrijblijvend.

Tussenstand:
1. Timothy's Monster
2. Demon Box
3. 8 Soothing Songs For Rut
4. Lobotomizer

Ok, het magnum opus van deze Noorse band. Zin in!

Het nummer Psychonaut doet zijn naam in ieder geval eer aan. Lekker psychedelische track met fijn gitaarwerk en zang die me voor de verandering eens trekt. Broeierig en slepend, zo hoor ik de band graag. Ozone zet die slepende sfeer goed voort en vanaf Vortex Surfer snap ik het behoorlijk. De indie-rock mixt hier op uitstekende wijze met de stonerinvloeden en de zang ergert me nergens. Het instrumentale stuk op 577 is eveneens fantastisch. Kant 1 zou ik alvast met een mooie 4.5 belonen.

Op naar kant 2: Evernine start in ieder geval met fijne Beatlesque-invloeden. Dromerig nummer met een mooie subtiele, stuwende riff rond de 1:40 minuten, gevolgd door een fijne gitaarsolo. Ook het lange Radiance Frequency verveelt me geen moment en geeft me een fijne trippy sfeer. Hetzelfde geldt voor Taifun. Superstooge heeft weergaloze bas/gitaar-partijen. Hey Jane is ondanks de wat zeurderige zang muzikaal (sitar!) een waar spektakel. Sterke baspartijen en mooie drumroffels.

Trust Us werkt als album goed, iets wat extra knap is met deze extra lange speelduur. De zang is hier voor het gros van de tijd geen euvel, de sfeer is consistent trippy en dromerig, maar de instrumentatie zorgt alsnog voor een paar fantastische heavy/slepende momenten. Een album dat ik zeker nog zal aanschaffen als ik hem in de winkel vind.

Tussenstand:
1. Trust Us
2. Blissard
3. Angels And Daemons At Play
4. Timothy's Monster
5. Demon Box
6. 8 Soothing Songs For Rut
7. Lobotomizer