Dit album van CBP is voor mij een voorbeeld van hoe onverklaarbaar muziek voor mij kan zijn. Het album is bij vlagen slordig ingespeeld, de zang is zwak, onvast en soms wat vals. En ik vind het heerlijk!

Toegegeven, de plaat had een aantal rondjes nodig om me te grijpen, maar na mijn zeer goed bevallen kennismaking met Ellengaest was ik erg gemotiveerd om de rest van het oeuvre van de band te leren kennen. Anders had ik het album na een ronde wellicht opgegeven.

CBP weet een beklemmende sfeer vast te leggen. In het eerste deel raakt de band me af en toe nog kwijt in langdradigheid (Long Cold Summer en The Whistler) maar op de tweede plak vinyl is het helemaal raak.

Inmiddels heb ik opvolgers The Ressurectionists en Night Raiders ook aan mijn collectie kunnen toevoegen. Ik ben benieuwd hoe de band zich op die albums ontwikkelt.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Vanochtend heb ik eerst Venus Principle - Stand in Your Light de revue laten passeren, de nieuwe band van oud-CBP-leden.

Justin Greaves bracht zelf, met een gereviseerde versie van CPB, ook een nieuw album uit. Waar ik aanvankelijk Stand In Your Light duidelijk sterker vond dan Banefyre, moet ik toegeven dat Banefyre me in de loop der tijd steeds beter is gaan bevallen. Met name Blackout77, Bonefyre en The Scene Is A False Prophet zijn groeinummers gebleken.

Toch kan het album me als geheel nog niet helemaal overtuigen. Het album heeft aardig te lijden onder de lengte. Ook kan de zang (met name de vrouwelijke zang) met niet overal even goed bekoren.

Score: 77/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
11. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
11. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
11. Arð - Take Up My Bones (84)
11. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
15. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
15. Sigh - Shiki (83)
15. Michael Romeo - War Of The Worlds // Pt. 2 (83)
18. Voivod - Synchro Anarchy (82)
18. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
20. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
—. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Venus Principle - Stand In Your Light (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Messa - Close (77)
—. Crippled Black Phoenix - Banefyre
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. Kardashev - Liminal Rite (69)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)
—. Absent In Body - Plague God (63)

Wat is dit een prachtige plaat! Mijn eerste kennismaking met Crippled Black Phoenix is direct een voltreffer. House Of Fools begint misschien nog wat weifelend maar kent een geweldige opbouw naar het geweldige tweede deel. Een ander nummer dat ook profiteert van zo'n geweldige opbouw is In The Night, met een gastrol voor Ghaal. Het tweede deel (Live To Fight Another Day) is werkelijk majestueus! Het recht-toe-recht-aan Cry Of Love is dan weer van een totaal andere orde en is doordrenkt van de new wave-invloeden.

Het sfeervolle en indringende The Invisible Past is voor mij het hoogtepunt van deze plaat, met een verrassende rol voor Jonathan Hulten (gitarist van Tribulation) als zanger. De afsluiter She's In Parties (Bauhaus-cover) is aardig maar voelt een beetje overbodig na zo'n geweldig nummer.

Na 'Best Wishes' en ' Alpha/Omega' was dit toch wel een enorme tegenvaller. Dit album bevat nog best goed materiaal maar de productie is enorm slecht. Dit luistert als een enorme haastklus en zo ziet het boekwerkje bij de CD er ook uit. Jammer......

Ik was nieuwsgierig geworden naar deze band naar aanleiding van Brandon Yeagley's geweldige bijdrage op het aanstaande album van Star One.

Welcome To Fat City is een een lekker ongecompliceerd hardrockalbum met een vleugje stoner. Brandon Yeagley maakt bij Crobot het verschil. Hij heeft een machtige stem die doet denken aan Myles Kennedy, maar dan iets minder 'over the top'. Muzikaal zit het album prima in elkaar maar de band klinkt weinig onderscheiden. Lekker CD-tje voor in de auto...

Niet gehinderd door enige voorkennis heb ik dit album meebesteld bij Prophecy Productions en Gotta Light is voor mij een van de mooiste muzikale kennismakingen.

No One Is Ever Alive zet de luisteraar nog even op het verkeerde been, al valt wel gelijk de mooie productie van dit album op. Met Abyss Road, een nummer dat een beetje aan een donkerder variant van Ghost doet denken, gaat het album pas echt los en laat het mij voor de rest van de speelduur niet meer los.

De drive van de nummers is verslavend en het gitaarwerk is om te genieten, niet in de laatste plaats vanwege het heerlijke fendergeluid van de leadgitaar.

Het sentiment hier is dat het debuut beter is dan Gotta Light. Die plaat ligt hier al geruime tijd te wachten om ook geluisterd te worden. Voorlopig red ik me nog wel even met dit album.

Score:

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
7. Crone - Gotta Light? (86)
10. Lalu - Paint The Sky (85)
10. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
10. Oceans Of Slumber - Starlight and Ash (85)
13. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
13. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
13. Arð - Take Up My Bones (84)
13. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
17. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
17. Sigh - Shiki (83)
17. Michael Romeo - War Of The Worlds // Pt. 2 (83)
17. Dead Dead - Slave Driver (83)
—. Voivod - Synchro Anarchy (82)
—. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
—. Seventh Wonder - The Testament (81)
—. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
—. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Venus Principle - Stand In Your Light (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. A-Z - A-Z (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Messa - Close (77)
—. Crippled Black Phoenix - Banefyre (77)
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Porcupine Tree - Closure/Continuation (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Devin Townsend - Lightwork (72)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. Kardashev - Liminal Rite (69)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)
—. Kreator - Hate Über Alles (64)
—. Absent In Body - Plague God (63)

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Aangename plaats van Rob Lamothe waarom hij lekker in het gehoor liggende rock laat horen. Een keur aan gastmuzikanten geeft extra kleur aan deze plaat maar toch blijft het album mooi coherent klinken. Helaas klinkt het allemaal wel erg safe en braaf. Daarom kom ik niet verder dan 3,5 sterren en geen plaatsje in mijn voorlopige top 20.

1. Ne Obliviscaris - Exul (4,5)
2. Haken - Fauna (4,5)
3. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
4. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
5. Hypno5e - Sheol (4,0)
6. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
7. Marianas Rest - Auer (4,0)
8. Klone - Meanwhile (4,0)
9. OAK - Disintegrate (4,0)
10. Riverside - ID.Entity (4,0)
11. Shores Of Null - The Loss Of Beauty (4,0)
12. Redemption - I Am The Storm (4,0)
13. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)
14. …And Oceans - As in Gardens, So in Tombs (4,0)
15. Walg - III (4,0)
16. Enslaved - Heimdal (3,5)
17. Periphery - V: Dent Is Not A Genre (3,5)
18. Ulthar - Helionomicon (3,5)
19. Ulthar - Anthronomicon (3,5)
20. Kamelot - The Awakening (3,5)

Wat een strakke thrashplaat leveren deze Tukkers af! Onder de noemers Distillator lieten de mannen al horen van wanten te weten, maar de op het Teutoonse thrash geënte geluid kon me toch wat minder bekoren. Met de nieuwe naam heeft het geluid van de band ook een flinke update gehad. De futuristische progressieve thrash ligt nu meer in het verlengde van bands als Vektor. Het gaspedaal wordt regelmatig flink ingetrapt, maar tempowisselingen en sterke hooks in de nummers zorgen voor veel afwisseling.

Op Celestial Death borduurt Cryptosis voort op het progressieve thrashgeluid dat Bionic Swam liet horen, maar voegt nieuwe ingrediënten toe aan het recept die het thrashgeluid wat meer naar de achtergrond drukken. Meer invloeden van black- en death metal en een progressiever geluid dankzij de meer prominente synths. Ik juich het toe dat de band het vorige album niet als blauwdruk voor deze plaat heeft gebruikt, maar moet tegelijk bekennen dat ik de riffs en hooks van het debuut wel een beetje mis.

Wat een indrukwekkende plaat van CoL! Tijdens The Silent Man en Lay Your Head To Rest moet het album nog op stoom komen maar vanaf het titelnummer geraak ik in een greep waar ik alleen uitkom om van plaatkant te wisselen. Hoogtepunt is absoluut Lights On The Hill, maar ook The Fall is een dijk van een nummer. Productioneel klinkt het album als een klok en het artwork van de artbookeditie is mooi verzorgd.

Score:

89/100

Mijn review voor Zware Metalen:

Al meer dan twintig jaar smeden de heren van Cult Of Luna een onverwoestbaar en uniek geluid in de post-metalwereld. Waren het debuut en The Beyond nog lompe brokken metaal, met elk navolgend album kreeg het geluid van de band een steeds uniekere vorm die leidde naar een hoogtepunt met het magistrale album A Dawn To Fear.

Delen van het nieuwe album The Long Road North zijn al tijdens de opnamesessies van A Dawn To Fear geschreven en het mag daarom geen verrassing heten dat dit nieuwe album in het verlengde ligt. Dat wordt het meest bevestigd door opener Cold Burn en het navolgende The Silver Arc.

Toch onderscheidt het album zich ook duidelijk van zijn voorganger doordat de band nog meer speelt met dynamiek en vaker kiest voor een minimalistisch geluid in plaats van opgetrokken gitaarmuren. Mooie voorbeelden hiervan zijn Into The Night, dat geïnspireerd lijkt op het door Mark Lanegan gezongen Inside Of A Dream van The Raging River, en het tweeluik Beyond I en Beyond II. Op het eerste deel wordt het thema van Beyond uitgewerkt met de Zweedse zangeres Mariam Wellentin, terwijl hetzelfde thema op geheel andere wijze wordt ingevuld door niemand minder dan Colin Stetson.

De hierboven genoemde nummers zijn voor Cult Of Luna-begrippen redelijk kort met een speelduur tussen de drie en zeven minuten en lijken ze slechts vingeroefeningen in vergelijking met de rest van het album.

De band komt echt beter tot tot z’n recht in de langere nummers, waar de band grenzeloos lijkt te laveren tussen snoeiharde gitaarriffs, prachtige filmische geluidsfragmenten en alles wat zich daartussen bevindt. An Offering To The Wild, met bijna dertien minuten het langste nummer, is hier een prachtig voorbeeld van. Zorgvuldig wordt laagje voor laagje een eenvoudig thema uitgebouwd en weet de band een sfeer op te bouwen die in de verte doet denken aan Pink Floyd, totdat op tweederde van het nummer de pleuris uitbreekt en de luisteraar uit z’n trance wordt gerukt. Alleen al die vette stonerriff op het einde van dit nummer maakt dit een van de hoogtepunten van de plaat.

Een ander hoogtepunt is het machtige Blood Upon Stone, dat opent in een bijna Bathory-aanse vikingsfeer dankzij de bezwerende gitaarriffs en de bezeten schreeuw van Johannes Persson.

The Long Road Home haalt wat mij betreft niet het niveau van zijn geweldige voorganger. Daarvoor is dit album wat te fragmentarisch en mist het een absolute klapper zoals Lights On The Hill. Desondanks laat Cult Of Luna met zijn negende album horen nog steeds een van de toppers in het genre te zijn.

Met The Raging River levert Cult Of Luna een sterke plaat af. Het niveau van A Dawn To Fear wordt mijns inziens niet gehaald, maar de gemiddelde postmetalband kan hier alsnog een punt aan zuigen. Inside Of A Dream is, zoals al gememoreerd hier, een wat vreemde eend in de bijt. Toch misstaat het niet tussen de overige vier nummers die vertrouwd klinken.

Geen verrassende wending in het CoL-geluid, maar wederom een sterke release.

Ascension Codes is een moeilijk te doorgronden en bij tijden wisselvallig album geworden. Dat eerste is niet erg, maar de wisselvalligheid staat een hoge score in de weg. Die wisselvalligheid slaat vooral op kant C, met DNA Activation Template - dat alleen in de laatste minuut interessant is - ,Architects of Consiousness en Aurora waar de band een beetje stuurloos lijkt.

Daar tegenover staan geweldige nummers als het instrumentale The Wingend Ones (hallo Pat Metheny), Elements and Their Inhabitants en de twee afsluitende nummers die werkelijk fantastische progfusion (of zoiets) laten horen. Kortom, de band scoort goed op kant A en D. Dankzij kant B en C scoort dit album toch een vleesch-noch-visch-cijfer.....

Score 75/100

Jaarlijst 2021:

1. Harakiri For The Sky - Mære (92)
2. Moonspell - Hermitage (91)
3. Soen - Imperial (90)
4. Wheel - Resident Human (89)
5. Witherfall - Curse Of Autumn (88)
5. Terra Odium - Ne Plus Ultra (88)
7. Dvne - Etemen Ænka (87)
7. Year Of No Light - Consolamentum (87)
9. Nekromantheon - Visions Of Trismegistos (86)
9. Amenra - De Doorn (86)
11. Kauan - Ice Fleet (85)
11. Frost* - Day And Age (85)
13. Cult Of Luna - The Raging River (84)
13. Motorpsycho - Kingdom Of Oblivion (84)
13. Dordeduh - Har (84)
16. Epica - Omega (83)
16. Flotsam and Jetsam - Blood In The Water (83)
16. Styx - Crash Of THe Crown (83)
19. Empyrium - Über den Sternen (82)
20. Cryptosis - Bionic Swarm (81)
20. Pestilence - Exitivm (81)
- - . Seth - La Morsure Du Christ (80)
- - . Asphyx - Necroceros (80)
- - . The Ruins Of Beverast - The Thule Grimoires (80)
- - . Tribulation - Where The Gloom Becomes Sound (79)
- - . Therion - Leviathan (78)
- - . Helloween - Helloween (78)
- - . Gojira - Fortitude (77)
- - . Cynic - Ascension Codes (75)
- - . Transatlantic - The Absolute Universe (74)
- - . Psychonaut/Sâver - Emerald (74)
- - . Evergrey - Escape The Phoenix (73)
- - . Orden Ogan - Final Days (73)
- - . Vola - Witness (73)
- - . Wode - Burn In Many Mirrors (72)
- - . White Void - Anti (70)
- - . Decline Of The I - Johannes (69)
- - . Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)
- - . Evership - The Uncrowned King - Act 1 (67)
- - . Iotunn - Access All Worlds (64)
- - . The Lion's Daughter - Skin Show (60)

Ter ere van het 30-jarige jubileum is dit album onlangs met een nieuwe mix uitgebracht. Nu stoorde mij de originele mix geenszins, maar op voor de nieuwe mix is het geluid behoorlijk opgeschoond en zijn de details van dit album beter hoorbaar. Aanrader!

De muziek op deze plaat staat 30 jaar na release nog steeds als een huis. Prachtig hoe de band moeiteloos schakelt van progressieve death metal naar fusion, en weer terug. Kant A start stevig met Veil Of Maya en Celestial Voyage, waarna wat vaker vaker de fusion-kant van de band de overhand neemt. Kant B start met het schizofrene I'm But A Wave To..., voor mij het hoogtepunt van dit album al doet het felle Uroboric Forms daar weinig voor onder.

Topplaat! Ik gooi er een half sterretje bij op.