Erg lekkere plaat. Talentvolle man met een schitterende manier van zingen.

Favorieten zijn "Use What You Got", "My Sweet Lord" (fijn gospelnummer!) en "Sing One For The Lord".

"Waterworld" is een niet onaardig album, ben best dol op de manier van rappen. Maar ik heb de pech gehad dat ik "Masters of the Universe" eerder kende. Dan heb je de hoogtepunten uit "Waterworld" ook te pakken, maar dan beter uitgevoerd.

Ben er niet kapot van, doe dan de opvolger maar.

Fijne stem, goede zangeres!
De muziek is niet helemaal mijn cup of tea maar ik kan er prima naar luisteren. Weer eens wat anders.

Vind "Strange Birds" en "All About You" het mooist op deze cd.

Deze CD gekocht bij een optreden van Bl3nder (IJsseljazz). Daar overigens ook gesigneerd door Def P
Leuke plaat, muzikaal goed uitgevoerd. Vroeger was ik fan van Osdorp Posse. Toen ben ik mijn muzieksmaak gaan verbreden, niet wetend dat Def P ook zou veranderen in de stijl van zijn muziek. Jazz en hiphop combineert goed, kan hier wel van genieten! Fijne pianosolo's afgewisseld met de raps van Def P.

Favorieten zijn "Klankgedreven", "Gekkenhuis", "Zoek Een Hobby", "Nieuw Amsterdam", "Echte Jazzmannen" en "Later de Kater" (hard!).

Ken Black alleen van "Wonderful Life" (gecoverd door Rob de Nijs: "Een Gelukkig Mens" ), en heb deze band altijd gezien als een one hit wonder. En dat is het natuurlijk ook, want hoewel de rest van het album niet slecht is, hebben we het hier niet over hitmateriaal.

"Wonderful Life" is de onbetwiste winnaar van dit album...

De censuur in de eerste track irriteert me behoorlijk. Bijzonder is wel dat het woord "fuck" wel gecensureerd wordt, en "nigger" niet.

Verder een fijne plaat met een toffe underground-sound. "I Got Cha Opin" en "Heads Ain't Redee" zijn favoriet.

Geniaal gitaarwerk op deze plaat... Erg van genoten! Toch zijn bepaalde nummers nogal lang gerekt, en dat is niet voor iedereen weggelegd.

Favorieten zijn de titelsong "Paranoid", "Iron Man" en "Electric Funeral" op deze plaat.

Dit album heeft heel wat teweeg gebracht, het heeft ook andere artiesten behoorlijk geïnspireerd.
"War Pigs" werd gebruikt door rapper Necro, "Paranoid" is gecoverd door achterlijk veel artiesten, "Planet Caravan" werd gecoverd door Pantera, "Iron Man" werd niet alleen vaak gecoverd, maar werd ook gebruikt in de beats van Busta Rhymes ("This Means War") en Kanye West ("Hell of a Life").

Toppertje!

Deze plaat is nog meer 'coffeeshopmuziek' als de populairdere reggae (Marley, Tosh, Burning Spear, etc.). Daarom een artiest waar ik op een heel andere manier naar luister. Om eerlijk te zijn heb ik er niet zo veel meer mee. Teveel van hetzelfde, teveel rare geluidjes, noem het maar op. Teveel dingen die me storen als ik nuchter naar muziek luister

Een hard en vooral stevig album dat staat als een huis. Hiermee is hiphop erg toegankelijk.
Van begin tot eind vind ik het heerlijk wegluisteren. Vette samples, ijzersterke beats en zoals we al konden verwachten: goede raps en flows.

In de titelsong is ook gaaf gebruik gemaakt van een sample (Harry Nilsson). Verder zijn mijn favorieten "4000 Miles", "Make You Feel That Way", "Chemical Calisthenics" (GAAF!) en "Passion".

Deze ga ik zeker nog vele malen luisteren.

Klinkt erg goed, lekkere blues. Wel een beetje een naargeestige cover op de een of andere manier.

Vind "Had To Cry Today" meteen al erg sterk. Favoriet is "Well... All Right", al heb ik ook genoten van de lange instrumentale stukken in "Do What You Like".

Goed gesproken. Ik sluit me hier volledig bij aan, alleen ben ik vooral fan van "The Art Of Walking" omdat de beat zo ingenieus is. Fijn album!

Sterk album, was vooral erg gecharmeerd van de cover en de live-uitvoeringen in de bonustracks.

"Hanging on the Telephone" is een cover van The Nerves, "I'm Gonna Love You Too" is gepikt van Buddy Holly. "One Way Or Another" is een sterk nummer, "Heart of Glass" vind ik ook kicken.

Snoeihard. Als ik dit geluisterd heb moet ik echt even bijkomen, abnormaal. Zit een erg vette opbouw in, muzikaal niet te oppervlakkig, maar toch hard.

Favorieten: "Ain't Like You (Wasted Youth II)", "So Common, So Cheap" en "Bloodshed"...

Grappig, beetje lomp, maar grappig. Voor de muziek heb ik nooit naar deze band geluisterd. Toch vind ik dat ze in de komende albums meer energie steken in het beter klinken dan ze op deze cd deden

Leukste vind ik "You're Pretty When I'm Drunk".

Sterk album, als ze op deze manier waren door gegaan was ik wellicht fan geworden. Vind dat ze in de albums die op dit album volgen een beetje afglijden.
De nummers zijn zoals eerder gezegd nog wat rauwer dan het latere oeuvre. De hele plaat luistert lekker weg, muzikaal sterk met redelijk goede teksten!

Favorieten zijn "Moeilijk Dood", "Aan de Kust" (beter dan de hit!), "Wat Zou Je Doen?" en "Wat Een Leven".

Al met al denk ik dat ik dit het beste album van deze band vind...

Leuk liveplaatje! Geniet ik wel van... Lekkere blues. Niet al te moeilijk, maar wel lekker.

"I Can't Turn You Loose", "Messin' With The Kid", "(I've Got Eeverything I Need) Almost" en "Soul Man" zijn mijn favorieten op deze plaat...

Inderdaad. Verder vind ik dat deze cd een verzamelaar is die de lading wel redelijk dekt.
Favorieten zijn voor mij "Song 2", "Parklife", "Girls & Boys", en "On Your Own".

Fraaie plaat met voldoende variatie en schitterende teksten! Maar toch niet zijn beste werk...

Lekkere muziek, ook ik kende alleen de titelsong. De rest valt zeker niet tegen! Vooral de instrumentaaltjes zijn ijzersterk. Genieten!

Deze ga ik zeker vaker beluisteren...

Dit heb ik altijd al een heerlijk harde plaat gevonden. Lekker!
Beetje treurige hoes, maar ach. Goede herinneringen aan deze muziek...

Favorieten zijn "Body Count's In The House" en "There Goes The Neighborhood"...

Ik ben wel gecharmeerd van Nederlandstalige samples, zoals in "Handstand & Passie", waar we volgens mij Frans van Dusschoten horen. Dat geeft hiphop van eigen bodem haar charme. Verder vind ik "Goudkoorts" ook snoeihard. Moet zeggen dat ik van dat elektronische futuristische gedoe geen fan ben, maar al met al was het prima te doen, dit album.

Geen slecht album, toch vind ik de manier van zingen niet echt geweldig. Dat maakt dat ik Bon Jovi niet gauw aan zal zetten. Vandaag toch gedaan, geen spijt van gelukkig...

Favorieten op deze plaat zijn "She Don't Know Me", "Come Back" en "Burning For Love".

Zeker een mooie plaat, maar ik begrijp ook wel weer dat je erop uitgekeken raakt. Tenslotte is me dat eerder gebeurd met deze groep. Bij sommige bands heb ik de neiging om hun muziek af te spelen tot het mijn neus uitkomt. Moet ik eigenlijk niet doen.

Nu toch deze cd weer gedraaid. Klinkt voortreffelijk, vooral als je het lang niet gehoord hebt.

Favorieten op deze cd: "Thuggish Ruggish Bone", "Down Foe My Thang" en "Foe tha Love of $" (en de aansluitende instrumental, maar eigenlijk vind ik dat een soort lange outro).

Dat Boney M. zo gek als een deur is hoor je niet alleen aan de muziek, maar zie je nog meer in de clips. Hiermee heeft deze band zich geschaard onder de 'foute muziek*', maar daar kan ik het niet mee eens worden, ik kan hier zeker van genieten! Ik vind het huidige stemgemiddelde (2,63) dan ook echt te laag.

De fijnste nummers op deze plaat vind ik "Daddy Cool" (ja, echt.), "Sunny", "No Woman No Cry" (aardige cover), "Lovin' Or Leavin'" en "New York City".

Geen geniaal of ontzettend sterk album, maar ik word er vrolijk van...


* de cover van deze plaat is wél echt fout, daar kun je niet onderuit.

Dit is zeker geen bluesplaat. Wel fraai, maar er is naar mijn idee maar weinig blues te bekennen (met een enkele uitzondering). Daar vind ik het geluid wat te zoet voor.

Favorieten zijn "Real Man" en "Road's My Middle Name" (toch wel de beste bluesnummers op deze plaat).

Deze plaat luistert lekker weg!

De paar goede nummers die Bonnie St. Claire heeft gemaakt staan hier precies niet op. Jammer hoor.

Met vlagen wel lekker autobiografisch ("Het Verstand Komt Met De Jaren", "In De Zon Op 'N Terras")

Behoorlijke pulp-cd. Jammer Bonnie!

Met deze verzamelaar heb je (denk ik) alle fijne nummers van Bonnie Tyler wel te pakken.

Zou fijn zijn als ze meer nummers gezongen had op de manier waarop ze "It's A Heartache", spreekt me erg aan.

Favorieten zijn:
"It's A Heartache",
"Hey Love",
"Goodbye To The Island",
"Total Eclips Of The Heart",
"Have You Ever Seen The Rain" (cover van CCR, maar wel sterk!),
"Holding Out For A Hero" (zie net dat "Montage" van de film Team America hierop is gebaseerd, leuk feitje) en
"Limelight" (cover van the Alan Parsons Project),

Leuke verzamelaar...

Oldskool. Heel oldskool. De reden dat ik hier naar luister heeft alles te maken met sentiment en waardering voor de herinneringen die ik aan sommige nummers heb. Als je kritisch kijkt is het niet erg goed. Kale productie en nou niet echt de beste teksten en flows.

Favorieten zijn
"South Bronx" (James Brown samples),
"9mm Goes Bang" (later gesampled door Cypress Hill, 50 Cent en KRS-One),
"Dope Beat" (ook echt een dope beat, sample is uiteraard van AC/DC),
en "The Bridge Is Over", grote favoriet van deze plaat! (deze is belachelijk vaak gesampled, zie hier

Deze gasten hebben een hoop betekend voor de latere hiphop... Al met al een fijne plaat voor mensen die het kunnen waarderen.

De titeltrack is inderdaad verreweg de beste track op deze plaat. Toch vind ik de rest niet tegen vallen. Virtuoos orgelspel, geweldig. Erg fijn dat de begeleiding over het algemeen relatief simpel is.

Favorieten zijn:
"Green Onions" (vaak gecoverd, vaak niet onverdienstelijk, zoals door Count Basie),
"I Got A Woman"
en "Mo' Onions".

Vette band, vette cover. Aanstekelijke riffjes, gaaf bedacht allemaal. Niet te ingewikkeld, maar het staat als een huis. En over de ergernis dat ik de tekst niet kan verstaan heb ik me al lang heen gezet. Binnen het genre is het namelijk verdomd lastig een band te vinden die je wel kunt verstaan.
Minpuntje van deze cd vind ik dat het lijkt alsof hij niet goed is afgemixt. De bass hoor je maar weinig terug, het geluid van de gitaren is behoorlijk overheersend.


Favoriete nummers op deze cd zijn "Final Nail", "Trigger The Tempest", "Poisoned Blood" (vet drumwerk) en "When We Were Kings".