"Hokey Pokey" is m.i. de minste van de 3 albums die zij voor het Island label maakten. de andere 2 albums zijn "I Want to See The Bright Lights Tonight" en "Pour Down Like Silver", die ik een stuk evenwichtiger vind en die betere songs bevatten. ik lees in de liner notes dat Richard Thompson met dit album een meer "upbeat" album wilde maken, maar dat hoor ik er niet vanaf. de verhouding ballads versus upbeat nummers verschilt niet van de eerder genoemde albums. op dit album zijn het vooral de ballads "I'll Regret It All In the Morning", "Never Again"en "A Heart Needs a Home", die boven de rest van de nummers uitsteken en dit album dragen. nummers 4, 6 en 7 zijn hier de mindere tracks. de donkere soms ook wel humoristische kant van Richard komt hier met name naar voren in "Smiffy's Glass Eye" en "The Sun Never Shines on the Poor" een titel die weinig toelichting behoeft. alle nummers op dit album komen uit de pen van Richard Thompson, behalve de afsluiter het vrolijke "Mole in a Hole", dat geschreven is door Mike Waterson, de "Godfather" van de onvolprezen Engelse folkgroep The Watersons. dit "Hokey Pokey" is geen klassieker zoals "I Want to See The Bright Lights Tonight".

de sessiemuzikanten zijn nagenoeg hetzelfde als op de 2 andere albums:

Simon Nicol: guitar, piano, Hammond organ, vocals
Timi Donald: drums, percussion
Pat Donaldson: bass
John Kirkpatrick: accordeon
Ian Whiteman: piano, calliope
Aly Bain: fiddle
Sidonie Goossens: harp (track 9)
CWS Manchester Silver Band (tracks 6 en 10)

mee eens Tonio. dat zijn inderdaad top nummers. plaatste gisteren een post bij het album "Won't Be Long Now" van Linda Thompson. een zeer fraai album van haar uit 2013 en gezien haar leeftijd (76) vermoedelijk haar laatste. zag dat er ook een "familie" album is gemaakt genaamd Thompson "Family" uit 2014. er staan op MuMe geen comments bij. ben jij misschien bekend met dat album?

mee eens. geweldige collectie songs op dit "break up" album van Richard & Linda Thompson. door mij dankzij Tonio 40 jaar later alsnog ontdekt. een intiem, hartverscheurend album. de openingsnummers "Don't Renege on Our Love" en "Walking on a Wire" hakken er meteen in. de titel van "Man in Need" spreekt voor zich. prachtige lead zang van hen beiden als wel schitterende harmoniezang. van "Wall of Death" staat een fijne cover op het Nanci Griffith album "Other Voices, Too", hoewel die verre van het origineel overtreft. aangezien ik het songmateriaal net iets minder vind dan op "I Want to See the Bright Lights Tonight" waardeer ik dit album net iets lager, maar dat is persoonlijk.

beperk me tot de beoordeling van de muziek op dit 5e duo album van Richard & Linda Thompson en daar is niks mis mee. 10 prima songs van Richard Thompson uitgevoerd in een variatie van stijlen met het voor hem kenmerkende geweldige gitaarspel en prachtige zang van Linda.

stevig rockend op "Borrowed Time" en "Why Do You Turn Your Back", folky cajun op het vrolijke "Saturday Rolling Around" met fraaie mandoline klanken van RT, het uitbundige folky "Sunnyvista" met de aanstekelijke accordeon klanken van oudgediende John Kirkpatrick of het funky "Justice in the Streets". het catchy "Lonely Hearts" met backing vocals van Gerry Rafferty klinkt als een hit in spe. maar werd het uiteraard niet.

de ballads "Sisters" en "Traces of My Love" steken er bovenuit met de ongeëvenaarde harmoniezang van Kate en Anna McGarrigle. het rockende up-tempo "You're Going to Need Somebody" eveneens met zang van de Canadese zussen beklijft eveneens.

de wat dreinende, enigszins overstuurd klinkende opener "Civilisation" is wat mij betreft het enige minpuntje op dit album dat niet onder doet voor de voorganger "First Light" (1978) maar wel minder indruk maakt dan de opvolger, hun break-up album "Shoot Out the Lights" (1982) of hun onovertroffen debuut "I Want to See the Bright Lights Tonight" (1974).

onder de muzikanten op dit album bevinden zich o.a. Timi Donald (drums, percussion), Dave Pegg (bass), Simon Nicol (acoustic & electric guitars), John Kirkpatrick (accordion, triangle), Sue Harris (oboe & dulcimer) en Pete Wingfield (keyboards).

Album werd geproduceerd door John Wood & Richard Thompson
Recorded at Olympic Studios, Chelsea, London

een prima verzamelaar van Richard & Linda Thompson, zeker voor degenen die kennis willen maken met hun werk.

het album is als volgt samengesteld:
tracks 1 en 2: van "Henry The Human Fly" (solo album R.T.)
tracks 3 t/m 8: van "I Want to See the Bright Lights Tonight"
tracks 9 t/m 11: van "Hokey Pokey"
( nr. 11 "A Heart Needs a Home" betreft een alternatieve versie met zang van Richard)
tracks 12 t/m 15: van "Pour Down Like Silver"
tracks 11 en 16: van "Guitar, Vocal" (solo album R.T.)

het enige minpuntje is wellicht, dat er nummers ontbreken van hun latere 3 albums "First Light", "Sunnyvista" en "Shoot Out the Lights".

hoogtepunt is de ruim 13 minuten durende live versie van "Calvary Cross" gelardeerd met fantastische gitaarsolo's van Richard Thompson. maakt mij wel benieuwd naar de op MuMe door user Brunniepoo geposte verzamelbox "Hard Luck Stories" uit 2020 met 8 uur muziek aan outtakes, demo's, etc., maar ik vermoed dar deze box inmiddels niet meer beschikbaar is.

p.s. van het nummer "Dimming of the Day" staat een heel fijne cover versie van Bonnie Raitt op haar album "Longing in Their Hearts" uit 1994

muziek is bij mij vaak gekoppeld aan bepaalde associaties/herinneringen uit het verleden die je bij bepaalde albums of nummers hebt. dat is persoonlijk en subjectief, dus dat zegt niet perse iets over wat nu "beter" is. ben wat betreft de duo albums van Richard & Linda niet verder gekomen dan dit album, voor mij hun "magnum opus" en de albums "Hokey Pokey" en "Pour Down Like Silver", waar ook diverse pareltjes op staan. destijds haakte ik af na het album "Sunnyvista", en dien ik ook met het schaamrood op de kaken te bekennen, dat ik het album "Shoot Out The Lights" niet ken. gezien het bericht van Tonio hoop ik alsnog een ander voor mij nieuw, oud juweeltje te ontdekken. overigens de solo albums van Linda Thompson zijn ook zeer genietbaar. ben niet bekend met het werk van hun zoon Teddy Thompson.

viste dit album, een re-issue op Rykodisc uit 1999 met 5 bonus tracks, onlangs ergens uit de uitverkoopbakken. het debuutalbum van de uit Californië afkomstige, tot dan toe mij onbekende Amerikaanse singer/songwriter/gitarist Richard Buckner. na dit album meermalen te hebben beluisterd, is mijn conclusie is dat de man geweldige songs schrijft en deze brengt/zingt in de folk/country traditie van mensen als Guy Clark en Townes Van Zandt. begrijp dat zijn latere albums meer experimenteel zouden worden.

dit "rootsy" debuutalbum verscheen oorspronkelijk in 1994 op een klein onafhankelijk label uit Texas genaamd Dejadisc, dat vanaf 1992 t/m 1997 bestond en werd in Europa uitgegeven op het Duitse Glitterhouse label. de 2 hier opvolgende albums "Devotion & Doubt" en "Since" verschenen op het major MCA label, die hij na zijn ontslag van dat label "Musical Career Assassins" noemde.

de man trakteert ons op dit fraaie debuut met stuk voor stuk alle zelfgeschreven pareltjes van songs, gezongen met een aangename, sobere stem. de sterk verhalende songs met diepgang worden prachtig ingekleurd met hulp van muzikanten uit het bekende Texas circuit, o.a. Lloyd Maines (pedal steel, dobro) en Butch Hancock (harmonica) bekend van de band the Flatlanders met Jimmie Dale Gilmore en Joe Ely.
luister naar prachtige ballads als "22", "This is Where", Gauzy Dress in the Sun" of "Emma" en overtuig jezelf.

Richard Buckner heeft 10 reguliere albums op zijn naam staan, waarvan de laatste "Surrounded" uit 2013 is. heb geen idee waarom de man sindsdien geen nieuwe muziek heeft uitgebracht. er verscheen in 2020 wel een boek van hem genaamd "Cuttings from the Tangle".

tracks 1-12 geproduceerd door Lloyd Maines
Recorded at Don Caldwell Studios, Lubbock, Texas
muzikanten:
Richard Buckner: acoustic guitar, vocals
Lloyd Maines: pedal steel, dobro, lap steel, acoustic slide, deluxe 3-string banjo
Ponty Bone: accordion
Lanny Fiel: fiddle
Joe Carr: mandolin
Butch Hancock: harmonica

tracks 13-17
Recorded at Black Eyed Pig, San Francisco, California
Richard Buckner: acoustic guitar, vocals

de opvolger van zijn fraaie debuutalbum "Bloomed" uit 1994, bevat veel van hetzelfde. wederom 13 sterke eigen liedjes, die als miniatuurtjes prachtig worden ingekleurd.

zoals hier 13 jaar geleden ooit eerder opgemerkt door Masimo een mooi, rustig, ingetogen album. prachtig fingerpicking gitaarspel op "Ed's Song", fraai elektrisch gitaarspel op "A Goodbye Rye", ofwel zacht wiegende orgelklanken op "On Travelling" of een heerlijke pedal steel op "Song of 27".

aan dit album werkten niet bepaald de minste muzikanten mee, t.w. Rich Brotherton, Joey Burns, John Convertino, John David Foster, Howe Gelb, Champ Hood, Lloyd Maines en Marc Ribot.

de man die opgroeide in Bakersfield, Californië schijnt bevriend te zijn met Willy Vlautin, voorman van de band Richmond Fontaine en daar heeft zijn muziek ook wel iets van weg. begrijp dat hij in het verleden de kleine poppodia in Nederland aandeed, en hier in den lande een bescheiden schare aan fans heeft opgebouwd. heb een zwak voor mensen als Richard Buckner die in de marge een ploeterend bestaan hebben en nauwelijks een boterham kunnen verdienen met hun muziek.

mocht Richard Buckner weer eens naar de Lage Landen komen, dan is dat vermoedelijk alleen mogelijk via crowdfunding, waar ik in zijn geval graag aan zou bijdragen, om de kosten van zijn overtocht en accommodatie mogelijk te maken. Tja.

dit album was zijn debuut op het major label MCA, op welk label hij nog een derde album "Since" zou maken, waarna zijn contract werd beëindigd vanwege tegenvallende verkopen. zijn laatste album "Surrounded" dateert van 2013 en daarna werd het stil rond de man.

Album werd geproduceerd door J.D. Foster
All songs written by Richard Buckner

het zesde album van de eigenzinnige singer/songwriter, tevens schrijver Richard Buckner speelde hij volledig zelf in met o.a. gitaar, bas, drums en synths met op drums zijn toenmalige vrouw Penny Jo.

zelfs na een 4 tal luisterbeurten blijven de meeste nummers niet hangen. een eenvormig geluidsbeeld met teveel melodieen die op elkaar lijken en het album mist variatie in de instrumentatie. helaas is ook het songmateriaal aan de matige kant met slechts een klein aantal memorabele liedjes, waaronder de opener "Grace I'd Said I'd Known", "A Year Ahead & a Light" en het folky "Dusty from the Talk".

de experimenteerdrift met een aantal "soundscapes" wil eveneens niet bekoren, maar het is toch vooral de kwaliteit van de liedjes die voor 's mans doen ondermaats zijn, waardoor dit "Impasse" 1 van zijn minste albums is.

Richard Buckner maakte eerder een aantal prima albums in het alt.country/folk genre, waaronder zijn debuut "Bloomed" een fraai "roots" album geproduceerd door Lloyd Maines en het eveneens sterke "Devotion & Doubt".

in 2017 verscheen een re-issue van "Impasse" op het onafhankelijke in North Carolina gevestigde label Merge Records met akoestische versies van tracks 2 en 4 plus 2 korte instrumentale nummers.

een leuk weetje is wellicht dat Justin Vernon (Bon Iver) fan van de man is en zijn album "22, A Million" mede opdroeg aan Richard Buckner, wiens laatste album "Surrounded" in 2013 verscheen en die blijkens de site van Merge tegenwoordig voornamelijk "living room concerts" geeft.

het negende album van de inmiddels 57 jarige Amerikaanse singer/songwriter Richard Buckner, oorspronkelijk afkomstig uit Californië. een man die in de marge opereert, ofwel een "underdog". een type artiest waar ik een zwak voor heb. de man laat op zijn site weten, dat hij altijd beschikbaar is voor het geven van huiskamer concerten. begrijp dat hij in het verleden ook wel het Nederlandse clubcircuit aandeed.

was zeer aangenaam verrast met zijn debuutalbum "Bloomed" (1994), een echt "roots" album met fraaie folk/country liedjes, dat hij opnam in Lubbock, Texas met als producer Texas legende Lloyd Maines.
Justin Vernon (Bon Iver) is fan van de man en droeg zijn album "22, A Million" mede aan Richard Buckner op.

dit album is minder traditioneel dan het debuut en bevat "sounds & images" die mij op een aantal nummers, zoals "Hindsight" en "Gang" minder bekoren.

neemt niet weg dat er een aantal prachtsongs op dit album staan, zoals de akoestische tracks "Escape" en "Collusion", waar de soundscapes niet overheersen. 1 van de hoogtepunten op dit album is "Witness", dat niet zou hebben misstaan op een album van Bon Iver, hetgeen ook geldt voor een nummer als "Confession". het instrumentale, weliswaar sfeervolle "Ponder" valt een beetje buiten de context.
van de Europese bonustracks prefereer ik de kale, akoestische versies van 10) "Thief" en 12) "Gang.
zijn stem en muziek doet enigszins denken aan iemand als Mark Kozelek, met name in het nummer "Collusion". er heerst inmiddels al 10 jaar radiostilte rond de man, wiens laatste album "Surrounded" in 2013 verscheen.

All songs written & recorded by Richard Buckner

All sounds & images by Richard Buckner except:
pedal steel on Traitor, Confession & Hindsight by Buddy Cage
maracas on Collusion by Steve Shelley
mixed by Malcolm Burn (bekend van zijn werk met Daniel Lanois)

een mooi en sfeervol live album van de inmiddels 63-jarige uit Lakehurst, New Jersey afkomstige singer/songwriter Richard Shindell, die reeds ruim 30 jaar actief is in de muziek. volgens Wiki woont de man tegenwoordig met zijn vrouw en kinderen in Argentinië. 's mans carrière kreeg in 1997 een boost toen Joan Baez 3 nummers van hem opnam op haar album "Gone from Danger" en hem uitnodigde om met haar op tournee te gaan. los van zijn in de regel prima solo albums, nam hij tevens 2 fraaie albums op met collega singer/songwriters Lucy Kaplansky en Dar Williams onder de groepsnaam Cry, Cry, Cry, waarvan 1 regulier en 1 live album.

op dit "Courier" met een speelduur van ruim 70 minuten staan 15 nummers, waarvan 13 "originals" van Richard Shindell, te weten 6 van zijn debuut album "Sparrows Point", 4 van zijn tweede album "Blue Divide", 2 van zijn derde album "Reunion Hill" en 1 van zijn vierde solo album "Somewhere Near Paterson", aangevuld met 2 geweldige covers van "Willin" van Lowell George en "Fourth of July, Asbury Park (Sandy)" van Bruce Springsteen. met name de cover van "Willin" is er 1 om in te lijsten.

Richard Shindell is een begenadigd songwriter en een gelouterd muzikant gezegend met een warme "folky" stem. op dit album staan stuk voor stuk goede songs met sterke melodieën, geweldig uitgevoerd door de man met een band van gerenommeerde muzikanten, aangevuld met prachtige harmoniezang van Lucy Kaplansky en gastrollen van o.a. Greg Anderson, Lisa Gutkin en Rad Lorcovic die op een aantal nummers prachtige "Celtic" folk accenten leggen met instrumenten als accordeon, bouzouki, cittern en viool.

de nadruk ligt op rustige, ingetogen nummers, met pareltjes als "Next Best Western", "The Kenworth of My Dreams" etc. een enkele keer afgewisseld met iets meer up-tempo nummers als "Arrowhead".
een zeer fraai, folk/roots, live album van hoog niveau dat kristalhelder werd geproduceerd.

merkwaardig overigens dat zijn homepage niets vermeld over zijn eigen muzikale activiteiten, maar alleen melding maakt van een muziekschool die hij runt voor beginnende muzikanten.

Album werd geproduceerd door Ben Wisch & Ron Schreier

Recorded live at the Emelin Theatre, Mamaroneck, New York
except tracks 3 & 11 recorded at Outpost in the Burbs, Montclair, New Jersey
and track 7 recorded at Bailey Building & Loan, Greenwich Village, NYC

de muzikanten op dit album:
John Putnam: electric guitars, tiple
Denny McDermott: drums
Richard Shindell: guitar, vocals
Lincoln Schleifer: bass
Lucy Kaplansky: vocals

aangevuld met:
Greg Anderson: bouzouki, cittern, guitar
Lisa Gutkin: violin
Rad Lorcovic: accordion
Larry Campbell: violin

het zoveelste fraaie album van de inmiddels 64-jarige singer/songwriter Richard Shindell. iemand die al jaren met regelmaat goede tot zeer goede albums bleef afleveren en zelden teleur stelt.

op dit roots (folk) album staan 9 liedjes van de man zelf, 1 nummer het door hem in het Spaans gezongen "Que Hago Ahora? van de Cubaanse singer/songwriter/dichter Silvio Rodriguez en 1 nummer "The Mountain" van de Amerikaanse folkzanger (wijlen) Dave Carter.

wederom een verzameling sterke, memorabele liedjes met de van hem bekende story telling, prachtig uitgevoerd in merendeels rustige, folky klinkende liedjes. inderdaad mooie luisterliedjes, waarop drums en percussie slechts op 4 nummers aanwezig zijn, ingekleurd met instrumenten als bouzouki, viool of pedal steel, zoals in "One Man's Arkansas" en de afsluiter "Balloon Man", aangevuld met de bescheiden klanken van gitaren, piano en Hammond orgel, gezongen met die warme, aangename stem van Richard Shindell waarbij de muziek nergens uit de bocht vliegt. het enige minpuntje is wellicht, dat het bluesy "Get Up Clara" een beetje uit de toon valt.

voor de liefhebbers van zijn werk is zijn live album "Courier" uit 2002 eveneens een aanrader. zijn laatste album "Careless" dateert alweer uit 2016. heb geen idee of RS ooit nog albums zal uitbrengen, maar tot nu toe heeft de man een bijzonder sterk oeuvre op zijn naam staan.

Album werd geproduceerd door Greg Anderson & Richard Shindell
Recorded at Amalgamated Balladry, Buenos Aires, Argentina

Richard Shindell: vocals, bouzouki, acoustic & electric guitars, cajon, 12-string electric guitar, electric bass, paino, cymbal, percussion, harmony vocals
John Putnam: electric guitars, tiple, pedal steel guitar
Brian Mitchell: Hammond organ
Mark Dann, Lincoln Schleifer: electric bass
Steve Holley: drums, cajon, shakers, claves, tambourine
Ben Wittman: Wurlitzer electric piano, tom toms, cymbals, drums, percussion
Lucy Kaplansky: harmony vocals
Sara Milonovich: viola, violin, baritone violin, harmony vocal
Seth Glier: Hammond organ
Victor Krauss: acoustic bass
Dennis McDermott: drums, percussion
Lisa Gutkin: baritone violin (track 10)
David Sancious: piano (track 10)

soms kom je bij toeval van die onverwachte pareltjes in het roots/americana genre tegen en dit album van de inmiddels 63-jarige Amerikaanse singer/songwriter Richard Shindell, afkomstig uit Lakehurst, New Jersey, is er zo 1.

een zeer fraai folk/roots album van de man die tegenwoordig volgens de berichten in Buenos Aires, Argentinië zou wonen. op dit album staan 9 sterke composities van de man zelf, waarvan 1 co-witten met producer Larry Campbell, en 2 covers 7) "Darkness, Darkness" van Jesse Colin Young (bekend van zijn werk met de sixties band The Youngbloods) en 11) "I'll Be Here in the Morning" van de onvolprezen Townes Van Zandt. met name de laatste is een geweldige cover met een harmony vocal van Lucy Kaplansky (ook bekend van haar harmoniezang op de albums van o.a. John Gorka) en accenten van accordeon en fiddle. overigens doen zijn eigen songs als "Easy Street" en "The Weather" hier niet of nauwelijks voor onder.

de man heeft een pracht van een stem die inderdaad aan die van Michael Stipe van R.E.M. doet denken en schrijft goede, verhalende songs. de muziek op dit album is veelal laid back, rustgevend en ontsporen doet het nergens. ingetogen ballads als "I Saw My Youth Today" en "Reunion Hill" worden afgewisseld met iets meer up-tempo songs als de opener "The Next Best Western" en "Beyond the Iron Gate" met een heerlijke fiddle partij en wederom een prachtige harmony vocal. "Darkness, Darkness" krijgt o.a. met de bouzouki, wederom fiddle en mandoline een soort van "blue grass" sound.

de 'hidden track" 12) is een heerlijke cover van de aloude Merle Haggard song "Sing Me Back Home", wederom met prachtige, vrouwelijke harmonie vocalen. overigens duurt het nummer "I'll Be Here in the Morning" geen 8,35 min. maar 4:18 min. ik vermoed dat de tijdsduur van de hidden track er per abuis is ingesloten.

Richard Shindell heeft 8 solo albums op zijn naam staan en de laatste daarvan "Careless" dateert alweer van 2016. heb geen idee of de man nog actief is in de muziek. hij maakte tevens 2 albums met de gelegenheidsformatie Cry, Cry, Cry (met collega songwriters/zangeressen Lucy Kaplansky en Dar Williams), t.w. het gelijknamige album (1998) en het live album "Live At the Freight" (2020).

Album werd geproduceerd door Larry Campbell
Recorded at Sorcerer Sound, New York City & The Loft, Bronxville, New York

de muzikanten op dit album:
Larry Campbell: acoustic, electric & baritone guitars, bouzouki, mandolin, pedal steel, lap steel. fiddle, percussion
Lucy Kaplansky: harmony
Radoslav Lorkovic: piano, Hammond B3, harmonium, accordion
Dave Richards: electric & upright bass
Richard Shindell: acoustic guitar, vocals, harmony, percussion
Frank Vilardi: drums & percussion
Teresa Williams: harmony
Robby Walsh: bodhran

het vierde solo album na het ijzersterke, vorige album "Reunion Hill" van de inmiddels 63-jarige singer/songwriter Richard Shindell, dat verscheen nadat hij een album had gemaakt met het samenwerkingsverband "Cry, Cry, Cry" met collega singer/songwriters Lucy Kaplansky en Dar Williams. het gelijknamige album was een behoorlijk succes in thuisland U.S.A. en werd gevolgd door een uitgebreide tournee.

Richard Shindell is een begenadigd songwriter die de gave bezit om bovengemiddeld goede songs te schrijven. bovendien is de man gezegend met een fraaie, warme stem, die wel vergeleken wordt met die van R.E.M.'s Michael Stipe. op dit album staan 9 zelf geschreven tracks, 1 track "My Love Will Follow You" van Buddy & Julie Miller en 1 track "Calling the Moon" van Dar Williams. al deze nummers vormen een zeer coherent geheel, na de robuust rockende opener "Confession", wat mij betreft een mindere track.

de man schuwt het niet om in zijn teksten zware thema's aan te halen, zoals in "Abuelita" (Spaans voor grootmoeder) over een grootmoeder die op zoek gaat haar verdwenen kleindochter die werd opgevoed door een leger kapitein die haar ouders had omgebracht.

de veelal rustige, soms volledig akoestische "folky" klanken van de meeste nummers, worden prachtig ingekleurd met instrumenten als de bodhran, dobro, dulcimer, fiddle en mandoline, waardoor meerdere nummers een "Celtic folk" gehalte krijgen, zoals in 1 van de prijsnummers "Spring/Summer Reel". veel nummers worden verder aangevuld met de fraaie zang en/of harmoniezang van Lucy Kaplansky. 1 nummer van dit album "Transit" verscheen later ook op het geweldige live album "Courier", dat in 2002 werd uitgebracht.

dit album werd geproduceerd door multi-instrumentlist Larry Campbell die prominent aanwezig is op dit album. een man met een enorme staat van dienst in americana kringen, zowel als sessiemuzikant en producer en die 3 duo-albums met prima roots/rock muziek maakte met zijn vrouw en zangeres Teresa Williams.

Recorded at the Loft Recording Studios, Bronxville, New York

de muzikanten op dit album:
Larry Campbell: cittern, pedal steel, electric guitars, acoustic guitar, dobro, dulcimer, fiddle, mandolin
Denny McDermott: drums, percussion
Lincoln Schlieffer: bass, harmonium, upright bass
Richard Shindell: acoustic guitar, vocals, harmony vocals
Siobhan Egan: bodhran
Lucy Kaplansky, Dar Williams: harmony vocals
Joanie Madden: wooden flute
Kenny White: piano

het vierde solo album van Richard Thompson. naar mijn mening een beetje onderschat (wellicht niet door de liefhebber).

op dit album voegt de man weer een aantal klassiekers aan zijn oeuvre toe, zoals de heerlijk melodieuze opener "When the Spell Is Broken", het mid-tempo "You Don't Say" met fraaie backing vocals van Christine Collister, het eveneens mid-tempo folky rockende "I Ain't Going to Drag My Feet No More" met op de achtergrond een fijne accordeon en ballads als "Love In a Faithless Country" en de ingetogen, stemmige afsluiter "Ghosts In the Wind".

het album heeft in de vorm van het vuig rockende "Fire In the Engine Room", de schurende rock 'n roll van "Little Blue Number" en "She Twists the Knife Again" over de naweeën van zijn echtscheiding met zijn toenmalige vrouw Linda, een vrij hoog rock gehalte.

de prima klinkende remaster van BGO uit 1992 bevat 9 nummers. de bonustrack "Shine on Love" van de originele uitgave uit 1985 hier als track 4 opgevoerd ontbreekt helaas.

een fractie minder dan albums als "Rumor and Sigh" en "Mock Tudor", maar voor de liefhebber van zijn gitaar werk valt er veel te genieten, ook tekstueel met soms bijtende, scherpe teksten met die typisch Engelse humor gevuld met kwinkslagen.

Album werd geproduceerd door Joe Boyd
Recorded at RAK Studios, London
All songs composed by Richard Thompson

Richard Thompson: lead vocals & lead guitar
Simon Nicol: twelve-string Rickenbacker & nylon strung guitar
Bruce Lynch: bass
Dave Mattacks: drums, percussion & keyboards
Alan Dunn: accordion
Pete Thomas: tenor saxophone
Dave Bitelli: baritone saxophone
Philip Pickett: shawm, crumhorn, sopranino recorder & symphony
Christine Collister, Clive Gregson, Phil Barnes: backing vocals
The Soultanas: backing vocals (track 10)

los van het feit dat de man een meestergitarist is, is Richard Thompson ook een prima songsmid en beschikt hij over een heerlijk "folky" stemgeluid. RT heeft inmiddels 22 reguliere solo albums op zijn naam staan. dit is geen overzicht van zijn werk door de jaren heen, maar zoals de titel aangeeft "The Best of the Capitol Years".

een fraaie compilatie van de 5 albums die hij voor het label Capitol maakte, die als volgt is samengesteld:

tracks 1 en 2 van "Amnesia" (1988)
tracks 3,4,5 en 6 van "Rumor and Sigh" (1991)
tracks 7,8 en 9 van "Mirror Blue" (1994)
tracks 10,11 en 12 van "You?Me?Us? (1996)
tracks 13,14,15 en 16 van "Mock Tudor" (1999)

verder 3 "rarities" die in de liner notes als volgt worden toegelicht:

track 17 "Persuasion" first appeared in 1991 as an instrumental theme written by Thompson for the movie Sweet Talker. Enamored of the track's gorgeous melody, Split Enz and Crowded House member Tim Finn decided to pen words to it. Finn eventually recorded it himself, but here we have Richard performing a new version of the song with his son Teddy Thompson helping out on rhythm guitar and vocals.

tracks 18 & 19 were both cut for "Mock Tudor" but were dropped at the last moment as it was felt the album was overly long. They were included in the very limited edition double LP vinyl version of the album but this is their first time on cd"

All songs written by RT, except "Persuasion" music Richard Thompson/Peter Filleul, words Tim Finn

een prima instapalbum voor de beginnende Richard Thompson liefhebber, dat voor een schappelijke prijs te koop is, hoewel de completist wellicht eerder zal kiezen voor dure boxen als "RT" en "Walking on a Wire". ook de verzamelaar "Watching the Dark" is wat breder dan deze "Action Packed".

het zesde solo album van de inmiddels 75-jarige gitarist, songwriter/zanger Richard Thompson. een Engels folk icoon. van hem verscheen onlangs het album "Ship to Shore". de man heeft los van zijn periode met Fairport Convention, inmiddels in 52 jaar tijd een geweldig solo oeuvre opgebouwd met albums van nagenoeg constante kwaliteit die zelden teleur stellen.

nadat hij geloosd werd door het Polydor label, werd dit zijn eerste album voor het label Capitol.
dat het niet iedereen is gegeven om goede songs te schrijven, bewees hij opnieuw met dit "Amnesia" met wederom een trits aan sterke songs van eigen hand, geweldig uitgevoerd met zijn karakteristieke gitaarspel en zang. op dit album werd hij begeleid door Amerikaanse sessiemuzikanten en een aantal oudgedienden uit de Engelse folk scene o.a. John Kirkpatrick, Danny Thompson en Philip Pickett.

een fraaie mix van rustige, ingetogen nummers en up-tempo (folk) rock nummers. jammer dat een aantal nummers, zoals "Gypsy Love Songs" en "Don't Tempt Me" te lijden hebben onder die 80's productie met dominante drumpartijen.

mijn waardering voor de 10 nummers op dit album, maar dat is persoonlijk, is als volgt:

"Turning of the Tide", "I Still Dream", "Can't Win", "Waltzing's for Dreamers" 5
"Reckless Kind", "Jerusalem on the Jukebox", "Pharaoh" 4,5
"Gypsy Love Songs", "Don't Tempt Me", "Yankee, Go Home" 3,5

gezien het feit dat veel debuutalbums of tweede albums van beginnende M/V singer/songwriters en dat zijn er heel veel in de diverse genres (o.a. country, country/pop, folk) hier op MuMe n.m.m. te makkelijk of te snel? 4'en of zelfs een 4,5 toebedeeld krijgen, zou ik dit album van de destijds reeds zeer ervaren 49-jarige muzikant Richard Thompson met een 4 tekort doen. vandaar een 4,5.

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
Recorded at Sunset Sound & Sunset Sound Factory, Hollywood, California
All songs composed by Richard Thompson

op "Amnesia" speelden o.a. mee:

Richard Thompson: vocals, guitar, mandolin & hammer dulcimer
Mitchell Froom: portative organ, regal, chamberlin, optigan, electric harp & organ
Jim Keltner, Mickey Curry: drums
Jerry Scheff: bass guitar
Tony Levin: bass guitar, stick
Fred Tackett: acoustic guitar (track
Clive Gregson & Christine Collister: vocals

het vijfde solo album van Richard Thompson, waarvan gezegd wordt dat het onder druk van de platenmaatschappij een commercieel album moest worden als gevolg van de tegenvallende verkopen van de voorganger "Across a Crowded Room". de eerste van 5 albums die hij met de Amerikaanse muzikant/producer Mitchell Froom zou opnemen. persoonlijk hoor ik dat er niet vanaf.

12 sterke eigen songs van RT, met zijn vertrouwde sound, unieke gitaarspel, mix van ballads en up-tempo nummers gezongen met die krachtige, doorleefde ietwat gruizige stem.

het album trapt stevig af met "A Bone Through Her Nose" doorspekt met die typisch Engelse donkere humor, gevolgd door het ritmische "Valerie", waarna wat gas terug wordt genomen in het bluesy "Missie How You Let Me Down".

het melodieuze "Dead Man's Handle" en het deinende, swingende "Nearly in Love" zijn prettig in het gehoor liggende songs met een meerwaarde van de backing vocals van het Engelse zangduo Christine Collister en Clive Gregson. "Long Dead Love" met onnavolgbaar gitaarspel en "Jennie" zijn fraaie ballads waar de man patent op heeft.

slechts 2 nummers, maar dat is uiteraard persoonlijk, de shuffle rock "Baby Talk" en het dreinende "Cash Down Never Never" beklijven minder.

de akoestische love ballad "How Will I Ever Be Simple Again" wellicht 1 van de mooiste songs die RT ooit schreef en "Al Bowlly's in Heaven" met jazz accenten over de in de jaren dertig populaire Engelse zanger /bandleider Al Bowlly behoren tot de hoogtepunten.

op dit album speelden Amerikaanse sessiemuzikanten mee, naast Mitchell Froom (hammond organ, piano) o.a. Jerry Scheff (electric bass, string bass) en Mickey Curry en Jim Keltner op drums. het folk gehalte werd vertegenwoordigd door Engelse oudgedienden als John Kirkpatrick (accordion, concertina), Phillip Pickett (shawm, crumhorn, recorder) en de Schot Chuck Fleming (fiddle). de laatste was ooit lid van de Schotse folkrock groep JSD Band, die begin 70's 3 albums maakten.

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
Recorded at Sunset Sound, Los Angeles, Town House 3, London & Larrabee Studios, Hollywood

gezien de titel "Front Parlour Ballads" is dit, zoals te verwachten, een grotendeels akoestisch album van meestergitarist Richard Thompson. verwacht geen elektrische gitaar uitspattingen a la "Calvary Cross", want die staan niet op dit album. de bedoeling was om in een kleine, intieme setting, in dit geval in zijn tot studio omgebouwde garage, akoestische songs op te nemen.

alle 13 songs werden door RT gecomponeerd, voorzien van de van hem bekende bittere, ietwat donkere maar ook wel humoristische teksten, zoals in "Let it Blow", "A Solitary Life" of het cynische "Should I Betray?", waar je als luisteraar niet bepaald een positief mensbeeld aan overhoudt, maar een enkele keer ook een zoet liefdesliedje als "Precious One".

5 tracks "Miss Patsy", "Old Thames Side", "My Soul, My Soul", "The Boys of Mutton Street", "A Solitary Life" 4,5

3 tracks "Let it Blow", "For Whose Sake" en "Row, Boys, Row" 4

5 tracks "How Does Your Garden Grow", "Cressida", "Precious One", "Should I Betray" en "When We Were Boys at School" 3,5

een krappe 4 voor dit album, waar een flink aantal voor 's mans doen minder sterke songs op staan en het tevergeefs zoeken is naar nummers van de kwaliteit van "1952 Vincent Black Lightning" of "Beeswing".
zoals oud user bertus99 hier ooit eerder terecht opmerkte een "middenmoot in zijn totale oeuvre".

Album werd geproduceerd door Simon Tassano & RT
Recorded at Trellis Sound, Pacific Palisades, California

Richard Thompson: vocals, acoustic guitar, mandolin, accordion, bass guitar, electric guitar (tracks 1 & 6)
Debra Dobkin: percussion (tracks 1 & 6)

het derde album van de 5 albums die Richard Thompson voor het label Capitol maakte.
3 hoogtepunten (en dat zijn er vele) van dit album "I Can't Wake Up to Save My Life", "King of Bohemia" en "Beeswing" verschenen later op de compilatie "Action Packed" (Best of the Capitol Years).

een heerlijk gevarieerd album. mid-tempo songs als "For the Sake of Mary", "Ride in Your Slipstream" en "Mascara Tears" worden afgewisseld met schitterende, merendeels akoestische nummers als "King of Bohemia", "Beeswing" een klassieker die in de categorie van het geweldige"1952 Vincent Black Lightning" valt, het folky "Easy There, Steady Now" en de stemmige afsluiter "Taking My Business Elsewhere". daar staan wat steviger rockende songs tegenover als "I Can't Wake Up to Save My Life" en de rock n' roll van "Shane and Dixie".

"Mirror Blue" klinkt na al die jaren nog steeds fris en energiek, gedragen door sterke songs, het fenomenale gitaarspel en de gepassioneerde zang van Richard Thompson.

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
Recorded at The Sound Factory, Los Angeles, California
All songs written by Richard Thompson

4 van de betere tracks van dit album "Cooksferry Queen", "Bathsheba Smiles", "Uninhabited Man" en "Walking the Long Miles Home" zouden later eveneens verschijnen op "Action Packed" (2001), een compilatie van de 5 albums die Richard Thompson voor het label Capitol maakte.

het manco bij de albums van Richard Thompson is, dat de kwaliteit van de composities niet altijd even consistent is. er staan vrijwel altijd wel een aantal "mindere" tracks op zijn albums, zoals in dit geval "Sibella", "Two-Faced Love" en de 2 laatste nummers (11 en 12).

gelukkig staan hier wel een aantal pareltjes tegenover, zoals de melodieuze, meer ingetogen tracks "Dry My Tears and Move On" en "Sights and Sounds of London Town", die samen met de 4 voornoemde tracks de sterkhouders zijn van dit album, waarop weer volop te genieten valt van zijn fabuleuze gitaarspel en de "folky" stem van Richard Thompson.

Album werd geproduceerd door Tom Rothrock & Rob Schnapf
Recorded at Capitol Recording Studios, Hollywood, California
All songs written by Richard Thompson

Richard Thompson: guitar, vocal, mandolin, dulcimer, hurdy gurdy, harmonium
Teddy Thompson: guitar, vocal harmony
Dave Mattacks: drums, percussion
Danny Thompson: double bass
Atom Ellis: electric bass
Judith Owen: vocal harmony (tracks 4&7)
MItchell Froom: keyboards
Joey Waronker: extra drums (track 3)
Jeff Turmis: baritone saxophone
David McKelsy: harmonica
Charles Davis, Larry Hall: cornet
Randall Aldcroft, Leslie Benedict: trombone

Richard Thompson een Engels folk icoon, geweldig gitarist en prima songwriter trapt dit album af met het punky folk rockende "Read About Love en wisselt eveneens stevig rockende nummers als "Grey Walls" en "Mother Knows Best" af met het prachtige, akoestische "1959 Vincent Black Lightning", een aanstekelijk folk nummer als "Don't Sit On My Jimmy Shands, een ballad juweeltje als "God Loves a Drunk" en fraaie mid-tempo nummers als "Mystery Wind" en het melodieuze "Keep Your Distance" met een heerlijke accordeon partij van zijn trouwe kompaan John Kirkpatrick.

4 nummers (2,3,7 en 11) verschenen op de fraaie compilatie/instapalbum "Action Packed" (The Best of the Capitol Years) samen met 2 outtakes van dit album "Mr. Rebound" en "Fully Qualified To Be Your Man". de laatste titel geeft al aan, dat los van zijn muziek ook zijn teksten het beluisteren waard zijn. deze bevatten vaak die typisch Engelse soms wat bijtende, cynische "witty" humor, maar altijd met een relativerende ondertoon en de nodige zelfspot.

benieuwd naar zijn laatste worp "Ship to Shore" (2024).

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
Recorded at Ocean Way Studio, Los Angeles, California

Richard Thompson: guitars, mandolin, hurdy-gurdy, vocals
Mitchell Froom: piano, hammond organ, portative organ, chamberlin, celeste, clavioline, echo harp
Jim Keltner, Mickey Curry: drums
Alex Acuna: percussion
Jerry Scheff: bass
Simon Nicol: guitar
Phillip Pickett: shawm, curtal, crumhorn
John Kirkpatrick: accordion, concertina
Aly Bain: fiddle
Clive Greggson, Christine Collister: vocals

ben een groot fan van Richard Thompson. ook op dit album valt er weer volop te genieten van 's mans unieke akoestische en elektrische gitaarspel en is hij goed bij stem.

het is de kwaliteit van zijn composities en dat heeft dus niets met zijn gitaarspel te maken, waardoor ik dit een iets minder album vind, dat niet het niveau haalt van albums als "Amnesia", "Rumor & Sigh" of "Mock Tudor".

mijn voorkeur gaat naar het wat rustiger werk, zoals het tedere "Take Care the Road You Choose", het folky "Johnny's Far Away", het ingetogen "Guns Are the Tongues" en de ballads "She Sang Angels to Rest" o.a. ingekleurd met een strijkkwartet en het bijzonder fraaie, sobere "Sunset Song" met de man op akoestische gitaar en accordeon.

van de meer energieke, robuuste, elektrische (folk) rock nummers bevallen "Needle and Thread" , "I'll Never Give It Up" en met name het prijsnummer van dit album "Dad's (= Baghdad) Gonna Kill Me" het beste.

"Mr. Stupid", "Poppy Red", "Bad Monkey" en "Sneaky Boy" ervaar ik voor 's mans doen als wat ondermaatse songs, maar dat is uiteraard mijn persoonlijke beleving, waar niemand het mee eens hoeft te zijn.

onder de muzikanten op dit album bevinden zich o.a. oudgediende Danny Thompson (double bass) en de Amerikaanse folk/blue grass muzikante Sara Watkins, bekend van Nickel Creek, The Watkins Family Hour en haar solo albums. zij speelde fiddle op tracks 5,12 en 13.

Album werd geproduceerd door Richard Thompson & Simon Tassano
Recorded at House of Blues Studio, Encino, California
All compositions written by R.T.

een album dat opgenomen werd met een vrij kleine basis bezetting met alle ruimte voor het geweldige, onnavolgbare gitaarspel van Richard Thompson. zijn meestal donkere, soms cryptische, wrange teksten laten zich niet altijd makkelijk doorgronden.

heb een voorkeur voor de ballads "A Love You Can't Survive" dat langzaam naar een climax toewerkt, het folky "One Door Opens" met prachtige accenten van zijn spel op dulcimer en met name het melancholische met een schrijnende tekst en fraai accordeon spel voorziene "Happy Days and Auld Lang Syne", wat mij betreft het enige 5 sterren nummer.

de 3 up-tempo nummers aan het begin van het album zijn stuk voor stuk memorabel, zoals ook het stevig rockende "Pearly Jim", "Word Unspoken, Sight Unseen" en het met mandoline spel opgesierde "Outside of the Inside" zijn nummers die beklijven.

het ingetogen "First Breath" ontbreekt het aan een goede melodie en de slow blues "I've Got No Right to Have It All" behoren niet tot zijn beste nummers.

een goede middenmoter binnen zijn omvangrijke oeuvre. vandaar 4 sterren.

Album werd geproduceerd door John Chelew
Recorded at Capitol Studio "B", Hollywood, California
All songs written by Richard Thompson

geweldig overzicht van het Engels folkicoon/meestergitarist Richard Thompson, dat songs omvat uit de periode vanaf 1969 t/m 1992, zowel van Fairport Convention, zijn solo albums, de duo albums met zijn toenmalige vrouw Linda en 1 nummer van het avant garde gezelschap French, Frith, Kaiser & Thompson.

de 3-cd bevat a) previously unreleased performances, b) previously unreleased songs & performances, c) rare/unavailable performances en d) new mixes

voor wie het lezen/weten wil de originele versies verschenen (waar van toepassing) op de volgende albums:

tracks 1,11,14,16 en 47 van "Shoot Out the Lights" (R & L Thompson)
tracks 2,3,5 van "Amnesia"
tracks 4,13,20,23 en 24 niet eerder uitgebracht
track 6 van "Life, Love, Larf & Loaf" van French, Frith, Kaiser & Thompson
track 7 oorspronkelijk een single van Fairport Convention
tracks 8 en 9 van "Unhalfbricking" Fairport Convention
track 10 van "Strict Tempo"
track 12 van het live album "Small Town Romance
tracks 15, 25, 26 en 31 van "Pour Down Like Silver" (R & L Thompson)
track 17 van "First Light" (R & L Thompson)
tracks 18, 21, 35, 45 en 46 van "Hand of Kindness"
track 19 van "Sunnyvista" (R & L Thompson)
track 22 van "Rumor and Sigh"
tracks 27, 28, 29 en 30 van "Hokey Pokey" (R & L Thompson)
tracks 32 en 44 van "Daring Adventures"
tracks 33, 34, 36 en 37 van "Across a Crowded Room"
tracks 38, 41 en 43 van "I Want to See the Bright Lights Tonight" (R & L Thompson)
tracks 39, 40 en 42 van "Henry the Human Fly"

de liefhebber van zijn werk heeft hier waarschijnlijk al veel van in huis, maar het zijn de kwaliteit van zijn songs, de vele live opnames en niet eerder uitgebrachte prachtnummers als "Bogie's Bonnie Belle" en "Poor Wee Jockey Clarke" die deze compilatie tot een must hear/must have maken.

uit de uitgebreide liner notes hierbij een deelcitaat van Joe Boyd (1993)

"From the first time I heard Richard Thompson, age 17, play the electric guitar, his accomplishments on that instrument have not surprised me. His playing then demonstrated a rare matching of impeccable taste with a wild sense of adventure, and a deeply rooted sense of harmony with absolute melodic originality - plus of course, blinding technique. What no one could have predicted from that vantage point was his developing genius as a composer and his evolution as a virtuoso of the acoustic guitar and a moving singer of real depth. He has mastered many forms and many styles, yet remains completely himself: a crusader for Britishness and for history in a time of fashionable transience and mid-Atlanticity and a shamelessly emotional and danger-seeking musician in a time of safety and blandness. It is difficult for those who have listened to ever mistake his playing for another's or to mis-attribute a song of his. The humour, literacy, humanity and sheer exuberance of his work is reflected on this collection"

"Industry" is een concept album over het ontstaan en het eindigen van het industriële tijdperk in Engeland. het idee daarvoor ontstond al vele jaren eerder en uiteindelijk resulteerde dit in deze samenwerking. o.a. de uitbuiting van de mijnwerkers (ook kinderen werden naar beneden gestuurd voor dit zware werk!), het sluiten van de mijnen en de daarmee gepaard gaande werkloosheid komen voorbij in de liedjes. bezocht zelf ooit een (uiteraard gesloten) mijn in York en werd daar bepaald niet vrolijk van.

behalve de initiatief nemers Richard Thompson (ex Fairport Convention) en de befaamde bassist Danny Thompson (ex Pentangle), werkten er muzikanten van het Danny Thompson jazz ensemble Whatever en oudgedienden als Peter Knight (ex Steeleye Span) en David Mattacks (ex Fairport) aan dit album mee.

5 tracks (1,3,5,8 & 10) zijn instrumentaal en werden geschreven door Danny Thompson en 6 tracks (2,4,6,7,9 & 11) door Richard Thompson voorzien van zijn vocalen. die 6 tracks zijn stuk voor stuk het beluisteren waard, met name de ballads "Sweetheart of the Barricade", "Drifting Through the Days" en "Last Shift".
het vuig rockende "Big Chimney" en het traditioneel folky "Lotteryland" met harmoniezang van Christine Collister doen er niet voor onder.

van de instrumentale nummers van Danny Thompson bekoort mij persoonlijk alleen de opener "Chorale" met die aanstekelijke brass band sound, echter jazz liefhebbers komen wellicht wel aan hun trekken met de overige nummers.

het is met name de inbreng van RT die dit album het beluisteren waard maakt, maar "Industry" lijkt mij verder geen essentiële aanschaf voor de Richard Thompson liefhebber.

Album werd geproduceerd door Richard Thompson & Danny Thompson
Recorded at Livingston Studios, Londonm U.K.

uit de liner notes van RT:

"It wasn't going to be a history of industry
from the 1700's to the present day
I don't think that's possible.
The nature of a three minute song is that you have
to paint little pictures.
I think it's impressions of industry and the end of industry
....and the transition from industrial to post-industrial....
that is hopefully reflected on the album"

een voor mij totaal onbekend album met bijna 4 uur muziek met uitgebreide Live at the BBC opnames. veel onbekende tracks, wat de nieuwsgierigheid naar de muziek op dit album alleen maar vergroot. zijn er mensen op MuMe bekend met dit werk?

de literair onderlegde Willy Vlautin schreef de meeste songs voor dit album tijdens een verblijf van 2 weken in het Fitzgerald casino/hotel in zijn geboortestad Reno, Nevada.

verwacht geen stevig bandgeluid of rock op dit album. "The Fitzgerald" klinkt meer als een singer/songwriter album van Willy Vlautin met relatief veel folky ballads, met teksten over outcasts, loners, losers en verloren gegane relaties die door de ziel snijden. het zijn geen vrolijk makende karakterschetsen, waar de spaarzaam geinstrumenteerde veelal desolaat klinkende muziek op aansluit.

een enkele keer gaat het tempo iets omhoog en laat de band zich bescheiden horen op nummers als "Exit 194b" en "Don't Look and It Won't Hurt".

de weemoed van vele nummers wordt met viool klanken versterkt op "Casino Lights" ofwel het geluid van een wegstervende harmonica op "Laramie, Wyoming".

1 van de hoogtepunten is het hartverscheurende, schrijnende "The Janitor" over een eenzame ziekenhuis conciërge die op zoek is naar liefde en zich ontfermd over een door haar man mishandelde vrouw die hij daar ontmoet heeft en meeneemt naar een motel "Save my life, she said, he grabbed her hand and said, "that's all I ever want to do, I just want to be with you, all I want to be is with you".

het album sluit hoopvol af met "Making It Back" ofwel hoe je met weinig woorden veel kunt zeggen:

"3 AM and the bottles are lined up in rows on the floor again
"Summer in Siam" plays on repeat again we never get sick of it
Now that I'm home again, in the kitchen with you
There's no one else I can talk to
The lights are all covered and dim and there's nothing but a gentle ease here
"Summer in Siam" plays and you and me and our whole place, we're okay
Now that I'm in your arms again"

Album werd geproduceerd door Jo Foster

Richmond Fontaine:

Dave Harding: electric & upright bass
Sean Oldham: drums, percussion, backing vocals
Willy Vlautin: guitars, vocals
Paul Brainard: guitar, piano (track 5)
Mike Coykendall: baritone guitar, harmonica, backing vocals
Liza Reitz: violin, accordion
Jo Foster: keyboards

een sterk solo debuut van wijlen Rick Danko. een prima bassist en een geweldig zanger, maar ook een prima songsmid getuige dit album met 10 eigen nummers waarvan 8 co-written, o.a. 3 met de Louisiana legende Bobby Charles (tracks 1,3 en . de man werkte aan dit album toen de opnames in volle gang waren voor het afscheidsconcert/film "The Last Waltz".

de sound van The Band (blues, country, folk en rock) is hoorbaar aanwezig met bijdragen van Garth Hudson (accordeon) op het heerlijke laid-back "New Mexico" met Eric Clapton op gitaar, een gitaar solo van Robbie Robertson op het funky, stuwende "Java Blues" en harmoniezang van Levon Helm op de afsluitende ballad "Once Upon a Time".

op het up-tempo "Brainwash" neemt de Zuid-Afrikaanse gitarist Blondie Chaplin (ooit kort lid van The Beach Boys) de gitaar solo voor zijn rekening, waar Ronnie Wood hetzelfde doet op de eveneens up-tempo opener "What a Town". Rick Danko soleert zelf op gitaar op de klassieker "Small Town Talk" voorzien van een fraaie blazerssectie met o.a. Jim Gordon en Jim Price.

brok in de keel bij het aanhoren van zijn eigen ontroerende ballad "Sip the Wine" waar de melancholie van afdruipt met een gitaar solo van Texas grootheid wijlen Doug Sahm. ook zijn bluesy rockende "Shake It" met Richard Manuel (Fender Rhodes) en David Paich (Moog) ex Toto is 1 van de vele prijsnummers op dit album.

inderdaad een kort album, maar daar staan 10 bovengemiddeld goede songs tegenover. zeg maar het beste album van The Band, dat zij na 1977 zelf niet meer zouden maken. ieder zijn meug maar de lage waardering hier op MuMe lijkt mij niet terecht.

overigens niet eens met beste bikkel2 dat de muziek gedateerd zou klinken. de uitgave op cd (EMI originals) uit 2000 klinkt als een klok.

wrang om te constateren dat met het heengaan van de 87-jarige Garth Hudson (R.I.P. 21-01-2025) alle 5 leden van het legendarische gezelschap The Band inmiddels zijn gaan hemelen.

Album werd geproduceerd door Rick Danko en de vermaarde producer Rob Fraboni
Recorded at The Village Recorder, Los Angeles & Shangri-la Studios, Malibu, California

een samenwerkingsverband tussen de Amerikaan Eric Andersen, de Canadees Rick Danko en de Noor Jonas Fjeld met als resultaat een fraai door henzelf geproduceerd "roots" album met overwegend folk en country klanken en op een beperkt aantal nummers een bescheiden laagje blues of rock. de mannen werkten eerder samen op het "Stages" album van Eric Andersen en toerden destijds als trio door Europa.

op dit album staan 2 originals (4 en 5) van de reeds vele jaren in Nederland woonachtige singer/songwriter Eric Andersen, vermaard vanwege zijn bijdrage aan de Greenwich Village folk scene, een aantal door het 3-tal zelf geschreven nummers plus covers van "One More Shot" (Paul Kennerley), "Last Thing on My Mind" (Tom Paxton) en de traditional "Judgement Day".

een 2-tal fraaie mid-tempo liedjes "Driftin' Away" met prachtige zang van Rick Danko en "One More Shot", het sfeervolle, instrumentale "Judgement Day" gespeeld met "Hardanger" fiddle door Hallvard T. Bjorgum worden afgewisseld met veel rustige, ingetogen "folky" ballads, zoals "Blue Motel", "Blue River", "When Morning Comes to America" en de prachtige Tom Paxton cover.

het aanstekelijke "Blaze of Glory" met wederom leadzang van Rick Danko en vrolijke fiddle klanken is 1 van de vele hoogtepunten. de up-tempo R&B van "Sick and Tired" valt enigszins uit de toon bij de rest.

prachtige meerstemmige zang, waarbij ook de liedjes met de wat meer zoetgevooisde lead vocalen van Eric Andersen en Jonas Fjeld prettig weg luisteren. op meerdere nummers zijn de fraaie accordeon bijdragen van Garth Hudson en Kristin Skaare te horen. een aanrader voor de "roots/americana" liefhebber.

Recorded at The Hit Company Studios, Oslo, Norway