menu

Muziek / Algemeen / OORdelen

zoeken in:
avatar van dazzler
OOR 1990/11

LOU REED

The Breeders - Pod (1990)
https://www.mupload.nl/img/5ow8ef3g.jpg

Voor Pod, een dot van een plaat, schreef Kim Deal, afgezien van een laconieke Beatles cover, alle nummers. Zo kent een aantal songs die typische, enerverende Pixies dynamiek. Een verschil is echter dat door de bank genomen de nummers van Deal ruimtelijker zijn, wat minder obsessioneel en opgefokt ook. Niettemin pakken de dames, vooral Tanya Donelly, geregeld flink uit. Deals suggestieve, sensuele stem blijft ontroeren. Zo'n ster laat je toch geen tweede viool spelen. Het antwoord is nu aan Black Francis.

René Megers ****

avatar van dazzler
OOR 1990/12

THE STONE ROSES

Sonic Youth - Goo (1990)
https://www.mupload.nl/img/ub3gm69f77.jpg

De zevende plaat van Sonic Youth is hun eerste voor een groot label. De muziek heeft eigenlijk geen wezenlijke veranderingen ondergaan. De hoeveelheid pure noise is minder. Een knappe prestatie is dat de toch behoorlijk complexe muziek nergens gekunsteld klinkt. Je zou zeggen dat de opvolger van twee wereldplaten (Sister en Daydream Nation) wel bijna moet teleurstellen, maar niets is minder waar. Goo is op de beste momenten groots en meeslepend, en op de mindere momenten nog altijd zeer fraai.

Sietse Meijer ****

avatar van dazzler
OOR 1990/13

MIDNIGHT OIL

Geen recensies die boven de 100 stemmen uitstijgen.
En toch is nog steeds maar een derde van het aantal toppers uit 1990 gepasseerd.

avatar van dazzler
OOR 1990/14+15

HERMAN BROOD

Primus - Frizzle Fry (1990)
https://www.mupload.nl/img/lao4qlmkvwp1.jpg

De muziek van Primus ligt tot op zekere hoogte in het verlengde van Chili Peppers, kent metal invloeden, maar slaat ook nog hele andere richtingen in. Zappa komt om de hoek kijken, vooral de ritmesectie heeft veel van de Mahavishnu jazzrockgeneratie en gaat af en toe behoorlijk loos. De teksten hebben in al hun absurditeit een serieuze ondertoon, iets wat je pas merkt als je ze leest. Werkt deze combinatie? Ja, mits je bereid bent om het nodige gefreak te verwerken. Frizzle Fry nestelt zich langzaam in het brein.

Mark van Schaick ****

Dead Can Dance - Aion (1990)
https://www.mupload.nl/img/zvp5s3dxzf54.jpg

Een beetje rock 'n' roller mag dan gruwen van de verfijnde kunstmuziek van Dead Can Dance, het aantal volgelingen groeit gestaag. Opnieuw stoort het kosmopolitische DCD zich niet aan muzikale grenzen en de luisteraar wordt zacht bestookt met doedelzakken, slepende kerkzang, een oosters wijsje, a capella brokken, new age flarden en bewerkingen van twee stokoude nummers. Gerrard ijlt er zoals gebruikelijk flink op los. Perry doet ook nu weer in beide-benen-op-de-grond zang.

René Megers ****

Iggy Pop - Brick by Brick (1990)
https://www.mupload.nl/img/h7k8fjue49c2p.jpg

Sommige nummer openen akoestisch, maar gaan vervolgens toch weer vrij pittig loos. Verwijzingen naar de Stones, Iggy's eigen Stooges maar ook naar herriemakers van deze tijd als Guns N' Roses. Twee leden van die laatste band doen op een aantal nummers mee en verder zijn er gastoptredens van John Hiatt, Kate Pierson en David Lindley. Brick By Brick is een erg goede plaat geworden. Iggy gaat er in ieder nummer weer voor de gebruikelijke 110 procent tegenaan. Iggy Pop wordt ouder en wijzer, maar rockt nog altijd als de besten.

Bert van de Kamp ****

avatar van bikkel2
Het debuut van The Black Crows werd duidelijk met open armen ontvangen. Kennelijk een soort weemoed naar rootsrock uit de 70's.
The Stones brachten dat inderdaad niet meer met Steel Wheels. Ach, de grunge en Britpop waren er spoedig.

avatar van dazzler
OOR 1990/16

BOB GELDOF

Pixies - Bossanova (1990)
https://www.mupload.nl/img/a2ud028.jpg

Het dictatortje Black Francis heeft het 'm toch weer geflikt. Het vierde album Bossanova is een subliem antwoord op Pod van The Breeders. Het is het meest toegankelijke album van de Pixies en daarmee een logisch vervolg op Doolittle. Kende Doolittle meerdere slappe vocale grappen en enkele matige nummers, Bossanova maakt een evenwichtige indruk. De musici zijn in topvorm en dat geldt ook voor de suggestieve woordmanipulator. Is this the summer of Bossanova? vraagt 4AD zich al weken af. Volmondig: Ja.

René Megens *****

avatar van dazzler
OOR 1990/17

PIXIES

Living Colour - Time's Up (1990)
https://www.mupload.nl/img/siaw9ih8a.jpg

Een mix van ferme klodders feedbackrock, opspattende funk en striemende metal, die als opgeruwde rauhfaserstructuren bijna iedere song venijnig scherpe kartels geven (*). Met Time's Up roert een compromisloos Living Colour stevig door veel thema's die een zelfbewuste zwarte muzikant bezighouden. Maak wat van je leven in plaats van er alleen maar door heen te slaapwandelen. Een album om zeer behoedzaam te benaderen en dan met volle teugen tot je te nemen. Overdosisrisico voor eigen rekening!

Pieter Franssen ***** (met (*) als de zinsconstructie van het jaar).

Prince - Graffiti Bridge (1990)
https://www.mupload.nl/img/9jpjaoehekc0.jpg

Utopischer dan Graffiti Bridge, een metaforische droomplek waar de New Power Generation een nieuwe, vredige door louter Liefde (= God) geregeerde wereld zal stichten, kun je het nauwelijks krijgen. De muziek combineert de trefzekerheid van Sign 'O' The Times, de grillige topzware productie van Lovesexy en de beste momenten van Purple Rain. Zonder dat Prince overigens al te nadrukkelijker uit eigen werk citeert. Muziek die voor het merendeel tot de meest veelkleurige, spannende en krachtdadige uit zijn oeuvre behoort.

Herman van der Horst *****

Bob Dylan - Under the Red Sky (1990)
https://www.mupload.nl/img/g23g6478.jpg

Met een reeks half geslaagde albums kwam Bob Dylan de jaren tachtig door, tot hij vorig jaar revancheerde met het indrukwekkende, onheilszwangere Oh Mercy. Op zijn recente concerten deed hij echter niets van Oh Mercy. Evenmin kregen wij nieuwe nummers te horen. Dylan schrijft zijn songs zoals een bakker zijn broodjes bakt. Banaliteit gaat bij hem altijd hand in hand met diepzinnigheid, het hogere wordt weerspiegeld in het alledaagse. Under The Red Sky is een van de minst pretentieuze albums uit zijn loopbaan geworden.

Bert van de Kamp ***

avatar van LucM
Het debuut van Black Crowes staat met zijn natuurlijke productie lijnrecht tegenover de pompeuze, gladde AOR dat de Amerikaanse rock destijds overheerste. Wellicht dat velen dat een verademing zagen net zoals het debuut van Lenny Kravtiz en de Pixies-albums. De grunge maakte definitief komaf met de AOR.

avatar van dazzler
OOR 1990/18

JIMI HENDRIX

Neil Young & Crazy Horse - Ragged Glory (1990)
https://www.mupload.nl/img/bb5e4sb36kig.jpg

Een volwaardige groepsplaat in de standaardbezetting van twee elektrische gitaren, bas en drums. Stilistisch lopen de tien nummers uiteen van ferme country rock tot curieuze trash gospel, terwijl ze zonder uitzondering een opvallend sterke zangmelodie bezitten. Getuige de totale tijdsduur van ruim een uur, weet Young als gitarist haast van geen ophouden. Hetgeen evenwel niets afdoet aan de glorieuze wijze waarop Dinosaur Sr; duidelijk maakt dat hij en niemand anders vooralsnog de meest briljante herrieman blijft.

Geert Henderickx ****

George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)
https://www.mupload.nl/img/68g0v9j.jpg

Serieus zijn de tien songs zeker. Overwegend sober geïnstrumenteerde ballads vol met donkere bespiegelingen. Niettemin blijken juist de twee lichtvoetige momenten de meest memorabele. De rest grijpt je niet wegens te magere composities en een soms nogal hinderlijke vocale pathetiek. Eendrachtig de titel heb ik deze plaat geheel zonder vooroordelen beluisterd en moet toegeven dat het een volstrekt oprechte en moedige poging van George Michael om zich als een heuse singer/songwriter te profileren.

Herman van der Horst ***

Prefab Sprout - Jordan: The Comeback (1990)
https://www.mupload.nl/img/t0uqe6c0r.jpg

Op Jordan The Comeback bladert McAloon met een mengeling van nostalgische gevoelens en relativerende humor in het dagboek van zijn jeugd. Hij drijft op een milde manier de spot met de moderne maatschappij. Maar ook schetst hij met een fabelachtige trefzekerheid kleine gebeurtenissen en maakt ze tot iets bijzonders. De muziek is als altijd vernuftig in elkaar gestoken met invloeden uit pop, jazz, country en cabaret als confetti uitgestrooid in een geheel dat steeds opnieuw voor verrassingen weet te zorgen. Een juweeltje.

Corné Evers *****

avatar van dazzler
OOR 1990/19

LIVING COLOUR

Megadeth - Rust in Peace (1990)
https://www.mupload.nl/img/m2o614ql.jpg

In vergelijking met de drie voorafgaande platen kent Rust In Peace complexere songstructuren, technisch zeer hoogstaande gitaarpartijen en beter verstaanbare vocalen. De groep houdt zich ver van het over-arrangeren, het moeilijk doen om het moeilijk doen. Tekstueel is Dave Mustaine het sociale geweten binnen het speedmetal genre: van hem geen tekst zonder reden. Rust In Peace is een grote stap voorwaarts, de plaat die Megadeth definitief uit de schaduw van Metallica haalt.

Mark van Schaick ****

Slayer - Seasons in the Abyss (1990)
https://www.mupload.nl/img/8hffkpj4.jpg

Meer aandacht voor songopbouw en arrangement en een productie waarin zangmelodieën (jawel) en gitaarexplosies een betere aansluiting vinden bij de thematiek. De plaat klinkt harder en directer dan South Of Heaven, kent een riff of wat die aan songs van Reign In Blood doen denken maar heeft tevens de hierboven beschreven kenmerken van later verschenen werk. Slayer doet wat van haar verwacht wordt (hoewel er nauwelijks meer tegen heilige huisjes wordt geschopt).

Mark van Schaick ****

Judas Priest - Painkiller (1990)
https://www.mupload.nl/img/ug8qyj.jpg

Judas Priest heeft eindelijk weer eens keiharde en niets ontziende heavy metal plaat in de aanbieding.De slaggitaren komen beter tot hun recht dankzij de ritmische ondersteuning, de lead partijen zijn oorspronkelijk genoeg en Halford krijst alsof hij zich tijdens de plaatopnames al inbeeldde dat hij in de rechtszaal stond. Het songmateriaal is niet vrij van clichés, maar het publiek krijg wat ze mag verwachten. Judas Priest heeft weer eens gezweet in de studio en dat is te merken ook.

Mark van Schaick ****

AC/DC - The Razors Edge (1990)
https://www.mupload.nl/img/yaxn38aot.jpg

AC/DC's rauwe bluesrock 'n' roll wordt tegenwoordig maar al te vaak geciteerd door nieuwe sensaties over de hele wereld. The Razors Edge laat de jonge generatie nogmaals horen hoe het eigenlijk moet. Spaarzame, duidelijke gitaar-basriffs over een slepend, uitgekleed drumritme en daaroverheen Brian Johnsons krijszang met het ene na het andere meezingbare refreintje. AC/DC is anno 1990 verbluffend constant van kwaliteit en daarom verplichte kost voor iedereen die zijn rock graag puur heeft.

Mark van Schaick ****

Cocteau Twins - Heaven or Las Vegas (1990)
https://www.mupload.nl/img/zyxrri9199ia0.jpg

Niet dat we ooit nog wat spectaculairs van de klankmagiërs hoeven te verwachten, maar de terugkeer van aardse melodieën en echte songstructuren is op z'n minst verrassend. Hoewel Frasers buitelende zang nog altijd als instrument gebruikt wordt, lijken ook de teksten een stuk minder cryptisch dan voorheen. Liefde staat centraal op deze mooie, romantische plaat. Commercieel verantwoorde knuffelsongs neergelegd in een vertrouwd bedje van transparante gitaren, dito toetsen en sereen voort tikkende drummachine.

Swie Tio ****

INXS - X (1990)
https://www.mupload.nl/img/tj7qdm7b7j.jpg

Was Kick het meest diverse album uit INXS' loopbaan, X vormt meer een eenheid: elf strak gearrangeerde, vastomlijnde songs waarin elementen van eerder werk duidelijk herkenbaar zijn. De mix is dus zeer constant en de roots liggen duidelijker aan de oppervlakte. De teksten zijn niet zo vrolijk als veel van de songs doen vermoeden. Eenzaamheid en vervreemding zijn de terugkerende thema's, afgewisseld met verlangen en hoop. Ze verlenen een meerwaarde aan een reeds op het eerste gehoor pure popplaat.

Mark van Schaick ****

avatar van dazzler
OOR 1990/20

JANET JACKSON

Iron Maiden - No Prayer for the Dying (1990)
https://www.mupload.nl/img/eag8yi90vg.jpg

Iron Maiden nam twee jaar vakantie, zei tot ziens tegen gitarist Adrian Smith en welkom tegen Janick Gers. En nu worden we dan onthaald op No Prayer For The Dying en geloof me, het was die twee jaar wachten niet waard. Ik ben bang dat Iron Maiden zelf erg tevreden is met het predikaat "beste heavy metalgroep ter wereld", dat ze opgeplakt krijgt door de fans, want als de nieuwe plaat iets uitstraalt is het wel gemakzucht, desinteresse en een totaal gebrek aan inspiratie. Nee, als je een echte fan bent, pik je dit niet.

Mark van Schaick **

The Scene - Blauw (1990)
https://www.mupload.nl/img/30qbg2.jpg

Nu Thé Lau de stap heeft durven zetten om alleen nog in het Nederlands te zingen, vormt de geïnspireerde rhythm 'n' soul van The Scene een uitstekend alternatief voor de veilige herhalingsoefeningen van De Dijk en Frank Boeijen. De nummers zijn onverdeeld sterk, rijk aan emotie en trefzeker gearrangeerd. In combinatie met een funkende ritmesectie en een ouderwets warm geluid levert dat een plaat op die als voorbeeld kan dienen hoe muziek Nederlands kan klinken zonder de Anglo-Amerikaanse poptraditie te verloochenen.

Jan Vollaard ****

Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)
https://www.mupload.nl/img/dh5pencttnhr9.jpg

Ging het vorige album nog mank aan te geforceerde zang, instrumentale overkill, te weinig schwung en een benauwde productie, ditmaal glanst Jane's onorthodoxe artrock ons blakend van kracht en zelfvertrouwen tegemoet. De band geeft zich met verdubbelde inzet en veel blinkend metaal over aan het bouwen van Farrells wonderlijke symfo kathedraal. Hard en scherp vanbuiten, warm en donker vanbinnen, met talloze hoeken en nissen, krullende violen tegenover protserige gitaarsolo's. Een plaat voor monumentenzorg.

Swie Tio *****

Extreme - II (1990)
https://www.mupload.nl/img/qjjfd7k6spwe.jpg

De tweede plaat van het Amerikaanse Extreme is een gigantische sprong vooruit. Pornograffitti is één brok energie, een opwindende verzameling rocksongs die nergens de melodie ten koste laat gaan van de ruigheid, die verre van eenvormig is en die bovenal eerlijk klinkt. Gitarist en songschrijver Nuno Bettoncourt werd in de VS reeds ingehaald als nieuwe held in de hardrock voorhoede. De rest van de groep ondersteunt hem perfect en het is daarom onmogelijk om stil te blijven zitten als je deze songs hard om je oren krijgt.

Mark van Schaick ****

Nits - Giant Normal Dwarf (1990)
https://www.mupload.nl/img/ppksuman0h3jj.jpg

Verstaat Robert-Jan Stips de moeilijke kunst van het weglaten waardoor zijn inventiviteit des te meer in het oor springt, voorman Hofstede schrijf op al even verfijnde wijze over allerlei zaken die, hoewel ze vaak nogal ver van ieders bed af liggen, gevoelsmatig steevast iets losmaken. De beschaafde popmuziek van de Nits is verschoond van irritant snobisme, reden waarom hun allengs verstilder en weemoediger wordende platen zich integraal laten beluisteren zonder dat men de behoefte krijg aan een portie ordinaire rock 'n' roll.

Geert Henderickx ****

The Pogues - Hell's Ditch (1990)
https://www.mupload.nl/img/ggmlhs1ey6a8.jpg

Twaalf nieuwe songs, in meederheid van Shane's hand, waarin veel overhoop gehaald wordt. Wat het meeste opvalt, is dat het simpele spelplezier waar is teruggekeerd en Joe Strummer zorgde ervoor dat het zonder veel poespas, zo direct mogelijk op de band kwam. Op Hell's Ditch maken MacGowan den de zijnen een reis om de wereld. De hoes is dan ook niet voor niets een landkaart. Die geografische benadering klinkt ook door in de muziek. De folk punk van The Pogues krijgt steeds meer exotische trekjes.

Bert van de Kamp ****

avatar van dazzler
OOR 1990/21

PRINCE

Paul Simon - The Rhythm of the Saints (1990)
https://www.mupload.nl/img/22mm283qac8s.jpg

The Rhythm Of The Saints is een zoektocht naar het pure. De natuur, muziek zoals die gemaakt wordt in Afrika en Brazilië. Het gaat om verwondering. In wezen is Simon nog steeds een kind dat zich verbaast over de wereld, dat het goede wil zien en voelen. Hij wordt ouder en dat geeft problemen en twijfels, maar de toon is krachtig en vol geloof in de toekomst. Naast het hoge muzikale niveau van de artiesten blijft de stem van Simon uniek. Ritmisch en melodieus tegelijkertijd en telkens vol nuances. Het is wereldmuziek.

Eduard van Holst Pellekaan ****

The Serenes - Barefoot and Pregnant (1990)
https://www.mupload.nl/img/i20yjz.jpg

The Serenes maken melodieuze gitaarrock met een landelijke inslag, die zich het beste laat omschrijven als een subtiele kruising tussen The Chills en Hüsker Dü. The Serenes kunnen zowel robuust en verbeten klinken als weemoedig en ingetogen. De in muzikaal opzicht al behoorlijk indrukwekkende songs worden gecompleteerd door de romantische teksten waarin sombere relationele problemen worden verpakt in fijngevoelige natuurlyriek. Een plaat die de naam van The Serenes als band van internationale klasse vestigt.

Oene Kummer ****

Morrissey - Bona Drag (1990)
https://www.mupload.nl/img/ja9uaa2f1ig.jpg

Ofschoon tamelijk allergisch voor zijn misery goat teksten kan ik niet ontkennen dat deze Morrissey een paar onsterfelijk mooie liedjes heeft geschreven en vertolkt. Maar sinds The Smiths hardhandig uiteen viel, ben ik in hem teleurgesteld. Zijn soloalbum Viva Hate bevatte slechts één topnummer dat opnieuw te vinden is op Bona Drag, dat in wezen niet meer is dan een verzameling singles. Geen vrolijke, maar beslist ook geen onaantrekkelijke popsingles. Toch is deze plaat niet veel meer dan een tussendoortje.

Bert van de Kamp *** (de meningen over Morrissey op de OOR redactie waren duidelijk verdeeld)

The Cure - Mixed Up (1990)
https://www.mupload.nl/img/litw68.jpg

Hoezo feestplaat? Is er dan niets meer heilig? Is die hele Manchester hausse niet allang voorbij? Allemaal vragen. Moeten wij wanhopen? Of moeten wij aan de pil om dit te kunnen waarderen? Ik huiver. Goed, veel Cure songs leenden zich tot dansen en Smith was altijd al een grote fan van New Order, maar dit? Wat is de bedoeling van deze dubieuze recycling? Plotseling valt mijn oog op het inlegvel en ineens is alles duidelijk. Een citaat van Jules Renard: "Look for the ridiculous in everything and you will find it."

Bert van de Kamp **

avatar van dazzler
OOR 1990/22

PAUL SIMON

Happy Mondays - Pills 'n' Thrills and Bellyaches (1990)
https://www.mupload.nl/img/lu0v8v2f.jpg

De Happy Mondays zijn de rebelse belhamels van Manchester. Schijt aan alles hebben, lekker uit je dak gaan op XTC en niks nalaten om de publieke opinie te choqueren. Maar de Happy Mondays maken ook nog muziek. Een soort psychedelische gitaarmuziek die zowel funky als folky elementen in zich draagt, gezet op een trendy housebeat waarop het goed dansen is. De mix van Happy Mondays slikt bij de eerste kennismaking heerlijk weg, de vraag is alleen: wat blijft er hangen als we uitgedanst en uitgespaced zijn?

Pieter Franssen ****

Scorpions - Crazy World (1990)
https://www.mupload.nl/img/lh7jzjeb94.jpg

De Scorpions hebben altijd een goede neus gehad voor melodieuze (hard)rock, maar Savage Amusement, de vorige plaat, werd overduidelijk getekend door het lange rusten op lauweren en het rustig incasseren van vette cheques van wereldwijde platenverkoop. Crazy World haalt de heren weer bij de les met ruig gitaarwerk lekker voor in de mix, met teksten die onder meer refereren aan ervaringen in Moskou en de gebeurtenissen in Duitsland en zonder al te zeikerige ballads. Muziek voor de massa's en nog goed gedaan ook.

Mark van Schaick ***

Pet Shop Boys - Behaviour (1990)
https://www.mupload.nl/img/botidaf6o.jpg

Niet ontkend kan worden dat de arro's Tennant en Lowe nonchalant de ene welluidende popsong na de andere uit hun mouw schudden. In muzikaal opzicht biedt deze plaat niet louter meer van hetzelfde. Naast blue eyed soft soul doen funky en scheurende gitaren hun intrede, terwijl het geheel wordt gedomineerd door doematig gestalte gegeven introspectieve sfeerstukken van soms Beatlesque klasse. Deze afwisselende plaat biedt vluchtig maar hoogstaand muzikaal vermaak waaraan verder niet al te zwaar getild moet worden.

Harry van Nieuwenhoven ***

avatar van dazzler
OOR 1990/23

LED ZEPPELIN

Led Zeppelin - Remasters (1990)
https://www.mupload.nl/img/872dhw56zo.jpg

Het moederschip van de hardrock, maar tevens de groep die op smaakvolle wijze Keltische folkinvloeden in haar muziek incorporeerde en uitstapjes maakte naar reggae en Oosterse muziek. De in totaal 54 nummers geven een perfect beeld van wat de groep in haar mars had. Van hun beste albums, het vierde en vijfde, ontbreken slechts twee nummers. Maar het is vreemd dat het eerste nummer van de eerste elpee ontbreekt, temeer daar het wel te vinden is op de 2CD die tegelijkertijd met de 4CD box op de markt werd gebracht.

de naam van de recensent ontbreekt *****

Ride - Nowhere (1990)
https://www.mupload.nl/img/q3sv4xcfm6.jpg

Ride is een jong, veelbelovend kwartet uit de Engelse universiteitsstad Oxford dat stevige gitaarnoise met een poppy randje maakt en in haar vaderland al behoorlijk populair is. Op Nowhere trekt de band op verdienstelijke wijze de lijn van de EP's door, zonder daarbij al te zeer in herhalingen te vervallen. Het probleem van de Ride boys is echter dat tegenover elk geweldig nummer er twee staan die niet meer dan redelijk zijn. Dit maakt van Nowhere een plaat die heel acceptabel is, maar beslist geen meesterwerk.

Oene Kummer ****

Robert Johnson - The Complete Recordings (1990)
https://www.mupload.nl/img/gt31zeufnn2o.jpg

Dit is een voorbeeldige dubbel CD die alle 41 in '36 en '37 gemaakte opnamen bevat die hij nagelaten heeft. Over die sessies, de betekenis en het leven van de in 1911 in Mississippi geboren en 26 jaar later vergiftigde country blues legende valt veel te lezen in het fraai verzorgde boekje. Plus alle nauwkeurig uitgeschreven songteksten en inzichtelijke stemverklaringen van Keith Richardss en Eric Clapton. De gewoonte om bij dit soort box projecten ook alternatieve takes toe te voegen, vind ik doorgaans wat twijfelachtig.

Herman van der Horst ****

The Traveling Wilburys - Traveling Wilburys, Vol. 3 (1990)
https://www.mupload.nl/img/0spq7n4.jpg

De tweede officiële plaat van The Traveling Wilburys heet Vol. 3 omdat de opvolger van het debuut waarop Roy Orbison nog valt te horen om piëteitsoverwegingen niet officieel kon worden uitgebracht en overigens met medeweten van George Harrison als bootleg is verschenen. De afwezigheid van de Big O is met name in de gevoelige nummers een groot verlies. Vol. 3 biedt vooral oergezellige en wat routineus maar degelijk gecomponeerde ouwelullenpop. Misschien is het zo wel mooi genoeg geweest.

Harry van Nieuwenhoven *** (dat gedoe over Vol 2. is achterhaald als een broodje aap verhaal, dacht ik)

The Sisters of Mercy - Vision Thing (1990)
https://www.mupload.nl/img/i8x8gg.jpg

De plaat koppelt dan ook uitstekende, soms zelfs bloedmooie composities aan alle sterke punten uit het eerdere Sisters oeuvre, van de bezwerende dubbelloops gitaarriffs tot de op het voorgaande album Floodland nog in het luchtledige hangende experimenten met toetsen en achtergrondkoortjes. Eldritch heeft zijn gitzwarte doemverleden, inclusief grafzang, van zich afgeschud: de nieuwe Sisters Of Mercy rocken er zwoel en zelfbewust op los. Vision Thing is een openbaring: rauw, hees en teder. Hoort en gelooft.

Swie Tio ****

avatar van dazzler
OOR 1990/24

JOHN LENNON

Angelo Badalamenti - Twin Peaks (1990)
https://www.mupload.nl/img/8iwbesqo16fcg.jpg

Ieder verstandig mens blijft al weken op dinsdagavond thuis voor Twin Peaks. Hier dan de door Angelo Badalamenti gecomponeerde muziek van dit door David Lynch fantastisch geregisseerde televisiefeuilleton. De hypnotiserende aantrekkingskracht van deze even bloedstollende als superdecadente muziek blijft ook zonder de beelden erbij volledig overeind. Overigens verschenen de drie door Julee Cruise gezongen nummers eerder op haar in 1989 verschenen en door mij toen bejubelde debuut Floating Into The Night.

Harry van Nieuwenhoven ****

Alice in Chains - Facelift (1990)
https://www.mupload.nl/img/mh19ot55.jpg

Het uit Seattle afkomstige Alice In Chains klinkt niet bepaald als een onbezorgd popgroepje. Facelift bevat een overwegend gewichtige gitaarmuur met duister klinkende, trage drums en bas. Daaroverheen vult de stem van Layne Staley de composities met ironie en verveling aan. Maar wanneer de stembanden het laten afweten, de gitaar naar voren wordt geschoven en men zich waagt aan een voorzichtige solo is het toch de moeite waard. Talentloos mag je dit kwartet niet noemen, maar lieve hemel wat hebben ze het moeilijk.

Elselien Roseboom ***

The La's - The La's (1990)
https://www.mupload.nl/img/l4dz0abtll.jpg

The La's zijn een groep die de hele pophistorie in zich heeft opgezogen en die tevoorschijn komt met een verbluffend eigen geluid dat de diverse invloeden overstijgt. Het pleit voor producer Steve Lillywhite dat de stuk voor stuk sterke songs niet volgepropt werden met opgefokte Beatles referenties. De liedjes zijn kort, uitgezonderd het voorzichtig psychedelische slotnummer en zanger Lee Mavers bechikt over een prachtige falset. Een plaat die alle Stone Roses en aanverwanten om puur muzikale redenen in de schaduw stelt.

Jan Vollaard *****

avatar van dazzler
Ik gun de trouwe volgers van dit topic nog tot donderdagmiddag 12.00u de tijd om een of twee favoriete albums uit 1990 die niet aan bod kwamen in dit topic aan mij door te spelen in pm. Vermeld daarbij aub het juiste nummer van OOR zoals je zelf kan opzoeken via onderstaande link. Ik heb al twee suggesties mogen ontvangen van herman en zelf heb ik ook twee platen klaarliggen die ik subliem vind, maar die op MusicMeter veel te weinig stemmen hebben kunnen verzamelen. Ondertussen bereid ik editie 1991 voor.

http://www.muzieklijstjes.nl/register/artiest.php?artiest=14893

Dit was alvast bij wijze van inspiratie de bubbling under lijst (stemmen 81 tot 100)

Annihilator - Never, Neverland (1990)
Anthrax - Persistence of Time (1990)
Bee Gees - The Very Best Of (1990)
Black Sabbath - TYR (1990)
Danzig - II Lucifuge (1990)
De Dijk - Live (1990)
Death Angel - Act III (1990)
Deep Purple - Slaves and Masters (1990)
Elton John - The Very Best Of (1990)
Entombed - Left Hand Path (1990)
Fatal Flowers - Pleasure Ground (1990)
Frank Boeijen Groep - Hier Komt de Storm (1990)
Joe Jackson - Stepping Out (1990)
John Zorn - Naked City (1990)
Mariah Carey - Mariah Carey (1990)
Mark Lanegan - The Winding Sheet (1990)
Mazzy Star - She Hangs Brightly (1990)
Mike Oldfield - Amarok (1990)
Obituary - Cause of Death (1990)
Pale Saints - The Comforts of Madness (1990)
Suicidal Tendencies - Lights... Camera... Revolution! (1990)
The Charlatans - Some Friendly (1990)
The Chills - Submarine Bells (1990)
The Scabs - Royalty in Exile (1990)
The Stranglers - Greatest Hits 1977-1990 (1990)
The Waterboys - Room to Roam (1990)

avatar van GrafGantz
Vond het al zo vreemd dat Ice Cube - AmeriKKKa's Most Wanted (1990) niet in dit topic te vinden is, aangezien dit album 199 stemmen heeft. Blijkt zowaar nooit een recensie van te zijn verschijnen in de Oor, kom wel iets tegen uit 2003 maar dat zijn 4 albums in 1x, waarschijnlijk iets van remasters o.i.d. Toch wel een omissie, niet alleen een prima album maar ook behoorlijk populair.

avatar van Kronos
dazzler schreef:
Ik gun de trouwe volgers van dit topic nog tot donderdagmiddag 12.00u de tijd om een of twee favoriete albums uit 1990 die niet aan bod kwamen in dit topic aan mij door te spelen in pm.

Ik had er twee. Painkiller (Judas Priest) en Rust in Peace (Megadeth). Maar daar was zelfs geen pm voor nodig.

avatar van dazzler
dazzler schreef:
1990/05

SINEAD O'CONNOR


Geen enkele plaat haalt de 100 stemmen.
De kanjers zitten onregelmatig verspreid over de jaargang.


Ik zag hier zowaar een album over het hoofd (en dan nog wel een Belgische plaat).
Eentje uit 1989 die pas in maart 1990 na het succes van Daar Gaat Ze een recensie kreeg.

Clouseau - Hoezo? (1989)
https://www.mupload.nl/img/o4kqc83znq4mv.jpg

Hoewel de gitaren af en toe scheuren, beweegt het instrumentale concept van Clouseau zich op niveau van een competent maar niet al te inventief top 40 orkest. Behalve van de met een grappige Belgentongval uitgevente teksten moet Clouseau het vooral hebben van de charismatische leadzanger Koen Wauters. Zijn uitdagende pose in die lange leren jas doet weliswaar even ingestudeerd aan als het repertoire van zijn groep. Clouseau is dan ook het perfect voorbeeld van marketing in de hedendaagse pop.

Harry van Nieuwenhoven ***

avatar van herman
GrafGantz schreef:
Vond het al zo vreemd dat Ice Cube - AmeriKKKa's Most Wanted (1990) niet in dit topic te vinden is, aangezien dit album 199 stemmen heeft. Blijkt zowaar nooit een recensie van te zijn verschijnen in de Oor, kom wel iets tegen uit 2003 maar dat zijn 4 albums in 1x, waarschijnlijk iets van remasters o.i.d. Toch wel een omissie, niet alleen een prima album maar ook behoorlijk populair.

Zo miste ik in 1989 Nine Inch Nail's Pretty Hate Machine (260 stemmen), maar ik zie nu dat die pas in 1991 is opgepikt door OOR.

Wat de recensies betreft, valt me op dat Bert van de Kamp wel vaak moeite heb met iets moderner klinkende muziek. En ook goed om Oene Kummer een paar keer voorbij te zien komen, die schreef vaak over mijn favoriete platen.

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
dazzler schreef:
(dat gedoe over Vol 2. is achterhaald als een broodje aap verhaal, dacht ik)
Klopt helemaal. Totale kolder. Er is nog wel een obscure bootleg te vinden onder de naam vol.2, maar voor zover ik weet is de naam enkel gekozen omdat Orbison niet meer mee deed. Meer niet. Er zijn geen hidden tapes (helaas)

avatar van dazzler
OOR 1990/25+26

DE IDEALEN OOR

Geen jaarlijstje van de OOR redactie meer, maar verzoekplaatjes van de volgers van dit topic.
Zoals ik steeds doe, rangschik ik de volgende platen van hoogste aantal stemmen naar laagste.
De twee platen met de meeste stemmen werden niet toevallig meermaals getipt.

Pale Saints - The Comforts of Madness (1990)
https://www.mupload.nl/img/xmnrtkr3wuv1.jpg GrafGantz, jorro, pygmydanny

Het nieuwste 4AD speeltje heet The Pale Saints. The Comforts Of Madness is een prachtplaat. In grote lijnen staan The Pale Saints garant voor ijzersterke en gedreven gitaarsongs. Voortkabbelende zeemeeuwen psychedelica, rinkelpop, Jesus & Mary Chain feedback razernijen en lieflijk neo-hippie getingel maken van de plaat een veelzijdig debuut. Een opvallend aspect is de bleke, omfloerste zang van bassist Ian Masters. Door verbindende pauzemuziekjes is deze elpee een dynamische aaneenschakeling van enerverende gitaarpop.

René Megens *****

Mazzy Star - She Hangs Brightly (1990)
https://www.mupload.nl/img/5xdfqypb.jpg GrafGantz, herman en jorro

Het debuutalbum van de Amerikaanse groep Mazzy Star laat een nieuw talent horen: zangeres Hope Sandoval. Haar heldere, zuivere stem zet een weer- en windbestendige stempel op het door een sobere instrumentatie gekenmerkt geluid. Zij blijkt vooral goed te zijn in het zingen van melancholieke liedjes. Maar het gaat fout als Sandoval de blues probeert te zingen; daar blijkt ze het venijn voor te missen. She Hangs Brightly is een prima plaat tijdens de lieflijke, niet al te vrolijke liedjes. Kwestie van CD-speler programmeren.

Sietse Meijer ***

The Blue Aeroplanes - Swagger (1990)
https://www.mupload.nl/img/3vpoibw2e0.jpg dazzler

De volgende Britse groep die het helemaal gaat maken komt niet uit Manchester maar uit Bristol. Geloof Mij. The Blue Aeroplanes zijn niet van gisteren, maar van 1983. Dit is al hun vijfde langspeler. De eerste vier heb ik geheim gehouden. De muziek van de Planes ligt ergens rechts van The Fall en links van R.E.M. en is op Swagger minder folky dan in het verleden. De composities maken indruk. De teksten zijn intelligent, poëtisch, moeilijk. Everyday magic in woorden gevat, getoonzet en met verve uitgevoerd.

Bert van de Kamp ****

New Fast Automatic Daffodils - Pigeonhole (1990)
https://www.mupload.nl/img/1iinw13j.jpg dazzler

De New FADS hebben banden met de huidige Madchester scene, maar grijpen tevens terug op het funk en dub verleden van groepen als Cabaret Voltaire en A Certain Ratio. Voorts vallen op Pigeonhole ook reggae, hip hop en psychedelische invloeden te bespeuren. Het Narcissen geluid wordt gekenmerkt door jachtige gitaarrifjes en spacey solo's, stevige baslijnen die voor de stuwende groove zorgen en vindingrijke percussie-achtige drums. Op deze kwalitatief uiterst constante plaat volgen de hoogtepunten elkaar in rap tempo op.

Oene Kummer ****

Kitchens of Distinction - Strange Free World (1990)
https://www.mupload.nl/img/v9ecyp2yepes8.jpg titan

De Kitchens Of Distinction zijn niet makkelijk te categoriseren. Net als andere Engelse gitaarbands als Pale Saints en Blue Aeroplanes omzeilt de band, zonder vernieuwend te zijn, op subtiele wijze de gebaande wegen. De muziek van Kitchens Of Distinction is vergeven van melancholie en roept beelden op van een regenachtig Engeland. Ofschoon de lente volop in aantocht is, laat Strange Free World zich beluisteren als een kwalitatief constante en bij tijd en wijle zeer fraaie herfstplaat.

Oene Kummer **** (Deze plaat werd pas besproken in OOR 6 van jaargang 1991.)

The Heart Throbs - Cleopatra Grip (1990)
https://www.mupload.nl/img/n1wyybq0m.jpg titan

Tja, ik kan het simpel houden en het gooien op de sterke rocksongs, heldere productie, prachtige dynamiek, knallende drums, mooie afwisseling tussen akoestische en elektrische gitaren, sensuele zang, hemelse koortjes en erotisch geladen teksten. Het geheel is echter groter dan de som der delen en bij het beluisteren van Cleopatra Grip stopt het verstand en neemt de magie over. Als The Heart Throbs in de CD speler zitten, gaat de zon schijnen en is het tijd om te leven, te dromen en lief te hebben. Een onmisbare plaat.

Oene Kummer *****

Babes in Toyland - Spanking Machine (1990)
https://www.mupload.nl/img/tqwjtcuji.jpg wendyvortex

Babes In Toyland klinken allesbehalve voor de poes. De drie betreffende dames handelen namelijk in onversneden vuilnisbakkentrash (zonder h) en Kat krijst en jammert je daarbij de bloempotten uit je vensterbank. Prachtig ontstemde gitaargesels à la Sonic Youth en heftig rammelende (maar bepaald niet rommelige) ritmes houden je sowieso vanaf de eerste noot klaarwakker, waarna Kats emoties je als zoutzuur om de oren spatten. Op 12 november in het voorprogramma van Sonic Youth. Handschoenen mee!

Swie Tio ****

Sonic Boom - Spectrum (1990)
https://www.mupload.nl/img/55p73h24odrhl.jpg herman

Sonic Boom weet zo nu en dan een geluid te produceren dat iets heel eigens heeft, waarbij hij met elektronica het soort spanning oplopende boventonengeluid creëert waar vooral ook gitaarterroristen een patent op hebben. En of dat nog niet genoeg is begeleidt Boom in een volgend nummer dat meeslepende stemgeluid van hem weer evenzo vrolijk met een heerlijk dreutelend kneuterorgeltje en een soort kerstklokjes of komt hij met een ambient soundscape op de proppen. Om aan verslingerd te geraken.

Corné Evers ****

avatar van jorro
Dank. Blue Aeroplanes en Kitchens of Distinction ook terecht genoemd!

avatar van herman
En de rest ook natuurlijk...

avatar van dazzler
Ziezo, terwijl ik me verder verdiep in 1991 hebben jullie nog een paar dagen de tijd om jullie eigen eindlijstjes van 1990 te publiceren. Dank voor de verzoekjes. Bleken ook allemaal goede platen te zijn.

avatar van likeahurricane
Mijn top 10 van de gerecenseerde nummers
1. The Serenes - Barefoot and Pregnant (1990)
2. Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son (1990)
3. The House of Love - The House of Love (1990)
4. The La's - The La's (1990)
5. Pale Saints - The Comforts of Madness (1990)
6. Ride - Nowhere (1990)
7. Luka Bloom - Riverside (1990)
8. Pixies - Bossanova (1990)
9. Midnight Oil - Blue Sky Mining (1990)
10. World Party - Goodbye Jumbo (1990)

ik mis nog
Mark Lanegan - The Winding Sheet (1990) (93 stemmen)
The Chills - Submarine Bells (1990) (81 stemmen)
Inspiral Carpets - Life (1990) (64 stemmen)
Ed Kuepper - Today Wonder (1990) (44 stemmen)
The Posies - Dear 23 (1990) (34 stemmen)
The Lemonheads - Lovey (1990) (32 stemmen)
Thin White Rope - Sack Full of Silver (1990) (19 stemmen)

avatar van LucM
Mijn top-20 van 1990:

1. Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son
2. Sinéad O'Connor - I Do Not Want What I Haven't Got
3. Kitaro - Kojiki
4. Jan De Wilde - Hè Hè
5. Frank Boeijen Groep - Hier Komt de Storm
5. Luka Bloom - Riverside
7. Neil Young & Crazy Horse - Ragged Glory
8. Paul Simon - Rhythm of the Saints
9. Dead Can Dance - Aion
10. The Waterboys - Room to Roam

11. Prefab Sprout - Jordan: The Comeback
12. Depeche Mode - Violator
13. The Scabs - Royality in Exile
14. Stef Bos - Is Dit Nu Later
15. The House of Love - The House of Love
16. The La's - The La's
17. The Sundays - Reading, Writing and Arithmetic
18. Texas Tornados - Texas Tornados
19. Vaya Con Dios - Night Owls
20. The Chills - Submarine Bells

1990 zet de stijgende lijn voort van 1989 en dit jaar ook meer prima albums uit België en Nederland.

avatar van wendyvortex
Wendy's 1990 Top 20:

1. Primus - Frizzle Fry
2. Fugazi - Repeater
3. Screaming Trees - Change Has Come (2 x 7")
4. Babes in Toyland - Spanking Machine
5. Urge Overkill - Americruiser
6. Tall Dwarfs - Weeville
7. Einstürzende Neubauten - Die Hamletmaschine
8. Nausea -Extinction
9. Skin Yard - Fist Sized Chunks
10. Sacred Reich - The American Way

Uit dit topic en ook van harte aanbevolen:
The Black Crowes - $hake Your Money Maker
The KLF - Chill Out
Lou Reed & John Cale - Songs for Drella
The Breeders - Pod
Neil Young & Crazy Horse - Ragged Glory
Megadeth - Rust in Peace
Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual
Ride - Nowhere
Alice in Chains - Facelift
Kitchens of Distinction - Strange Free World

Het wordt toch echt eens tijd voor:
Iggy Pop - Brick by Brick
The Serenes - Barefoot and Pregnant
Happy Mondays - Pills 'n' Thrills and Bellyaches
New Fast Automatic Daffodils - Pigeonhole

avatar van EttaJamesBrown
Aah wendyvortex,

Time Speaks her golden tongue!

avatar van GrafGantz
Een heel behoorlijk jaar ja:

1. Depeche Mode - Violator
2. Happy Mondays - Pills 'n' Thrills and Bellyaches
3. Lou Reed & John Cale - Songs for Drella
4. Pixies - Bossanova
5. The La's - The La's
6. Eno / Cale - Wrong Way Up
7. Ride - Nowhere
8. Pet Shop Boys - Behaviour
9. The Blue Aeroplanes - Swagger
10. Gavin Bryars - The Sinking of the Titanic (Live)

Gast
geplaatst: vandaag om 15:55 uur

geplaatst: vandaag om 15:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.