1992/08

NIRVANA

Nick Cave & The Bad Seeds - Henry's Dream (1992)
https://www.mupload.nl/img/sp8wsg9.jpg

Het is weer behoorlijk doem wat de klok slaat. Daarbij lijkt hij in zijn teksten een beetje in herhalingen te vervallen. Nachtmerries uit het knekelhuis, zwaarmoedig schemerlandschapje, verschrikkelijke vrouwen en aangelengd met de gebruikelijke portie bloed, modder, drank, regen, hoeren en natuurlijk Jezus zelf. Cave verrast of schokt dan ook niet meer. Op Henry's Dream klinken die variaties een doodenkele maal belachelijk pathetisch, maar voor het merendeel doortrokken van een geloofwaardige indringende sfeer.

Herman van der Horst ***

The Cure - Wish (1992)
https://www.mupload.nl/img/ho580crh1yzr0.jpg

The Cure heeft haar eigen creatieve bankroet erkend en heeft op schaamteloze wijze de door een nieuwe Britpop generatie gevulde muzikale schatkist geplunderd. Er is op zich niets mis met deze muziekstijlen (Manchester en noise pop), maar de Stone Roses en Ride en anderen doen dit gewoon stukken beter dan The Cure. Als geheel maakt de plaat een te opportunistische indruk om als integer werkstuk te overtuigen. Robert Smith is altijd een draaikont geweest en op Wish heeft hij gegokt en verloren.

Oene Kummer ***

PJ Harvey - Dry (1992)
https://www.mupload.nl/img/lhnqcfkq.jpg

It's not easy to wear a dress. Haar vrouw-zijn vormt het centrale thema van dit debuutalbum, evenals de eeuwige handenbinders liefde, haat en seks. De door Harvey geschreven songs zijn stuk voor stuk monumenten van openhartigheid en de plaat ademt een sfeer uit van een intiem onderonsje met een intrigerende voorbijgangster. Dry is een gevarieerde plaat, waarop rustig voortkabbelende songs worden afgewisseld met stevig hakwerk. Het ontwapenende egocentrisme van Dry smaakt absoluut naar meer.

Nicole Boelens ****

Top 10 1991:

1. Talk Talk - Laughing Stock
2. Bram Vermeulen - Vriend en Vijand
3. U2 - Achtung Baby
4. Nirvana - Nevermind
5. Pearl Jam - Ten
6. Rain Tree Crow - Rain Tree Crow
7. Massive Attack - Blue Lines
8. Crowded House - Woodface
9. Temple Of The Dog - Temple Of The Dog
10. Camel - Dust And Dreams

1991

01. Biosphere - Microgravity
02. Nirvana - Nevermind
03. Dead Moon - Stranded In The Mystery Zone
04. My Bloody Valentine - Loveless
05. Throwing Muses- The Real Ramona
06. Massive Attack - Blue Lines
07. U2 - Achtung Baby
08. Swans - White Light From the Mouth of Infinity
09. Clock DVA - Man Amplified
10. Primal Scream - Screamadelica

1991:
1. Nirvana - Nevermind (1991)
2. Pearl Jam - Ten (1991)
3. Greg Sage - Sacrifice (For Love) (1991)
4. Slint - Spiderland (1991)
5. Teenage Fanclub - Bandwagonesque (1991)
6. The Walkabouts - Scavenger (1991)
7. Slowdive - Just for a Day (1991)
8. Inspiral Carpets - The Beast Inside (1991)
9, Massive Attack - Blue Lines (1991)
10. The Feelies - Time for a Witness (1991)

1992/09

THE CURE

Body Count - Body Count (1992)
https://www.mupload.nl/img/cw9vjm5.jpg

Het is lullig om Body Count meteen te torpederen, maar in wezen is het niets meer dan een tweederangs hardrock-band met een paar leuke liedjes. Liedjes die zonder de aanwezigheid van Ice T uiteraard nooit op plaat zouden zijn vereeuwigd. De muur van geluid die de rapper achter zich behoort te hebben blijft uit. En ook hijzelf is schuldig aan enige wanprestatie. Seks, moord en doodslag zijn opnieuw de belangrijkste troeven. De moraal van dit verhaal? Ice T neukt alles wat los en vast zit. Niks nieuws dus.

Kees de Koning **

Arrested Development - 3 Years, 5 Months & 2 Days in the Life Of.. (1992)
https://www.mupload.nl/img/oct0dztjlpz.jpg

Aangezien alle leden van het platteland komen, is het geluid van de groep zeer country. De boodschap is eveneens spiritueel en bij vlagen antroposofisch. De groep roept de mensen op hun lichaam en ziel te bevrijden uit de gevangenis van het moderne denken. Terwijl het gekwaak van kikkers en het gekir van meerkoeten uit de speakers sijpelt, zingt en rapt Speech over de schoonheid van regen en vrouwen. Het stadsleven dat de meerderheid van rapartiesten inspireert, benauwt Speech. Folk rap met een pop appeal.

Kees de Koning ****

1992/10

U2

The Black Crowes - The Southern Harmony and Musical Companion (1992)
https://www.mupload.nl/img/0q3nihbw0nqk.jpg

Dat ze hiermee hun succesvolle debuut overtreffen ligt aan twee meesterzetten. Op de eerste plaats is er de toevoeging van ouderwetse klavieren en een lekker zeurend dameskoortje. Verder is er sprake van een vloeiende balans tussen jakkerende rockers en trekkende ballads. De paar zwakke broertjes, die ze handig in de tweede helft hebben verstopt, worden op de valreep fraai rechtgetrokken. Er zijn momenten waarop ze met die vernieuwing in de popmuziek even collectief de pot op kunnen zolang The Black Crowes spelen.

Herman van der Horst *****

Pavement - Slanted and Enchanted (1992)
https://www.mupload.nl/img/z6dxohlmv26x.jpg

Uniek is Pavement allerminst, maar met haar losgeslagen gitaargesels, zoemende melodieën, monotone zang toch wel net effe anders dan de rest: een intrigerende hussel van Sonic Youth, Teenage Fanclub, Velvet Underground en The Fall. De drie groepsleden buitelen op een kleurrijke, Trans-Atlantische undergroundtrip door tijd en ruimte, echter zonder te gaan zweven. Echt wereldschokkend is het allemaal nog niet, maar geef deze jongens de tijd en wat meer goeie songs en de Schaal van Richter zal het ons zeker leren.

Swie Tio ***

Gorky - Gorky (1992)
https://www.mupload.nl/img/98arxq.jpg

Dit levert een gevarieerd instrumentaal decor op tegen de achtergrond waarvan het hese maar toch doorleefde stemgeluid van leadzanger Luc De Vos goed gedijt. Helaas zijn niet alle teksten van Gorky even assertief. Dit is te wijten aan het Belgische sausje waarmee ze zijn overgoten, maar ook aan hun cryptische en/of surrealistische karakter. Per saldo is dit een alleraardigst debuut waarvan de (commerciële) hoogtepunten het verdienen ook in ons land luid en duidelijk gehoord te worden.

Harry van Nieuwenhoven **** (tja, die alleraardigste Nederlanders ook)

Gang Starr - Daily Operation (1992)
https://www.mupload.nl/img/bambxj1ev8h.jpg

De muziek van Premier is nog abstracter geworden. Met behulp van minimale geluidsfragmenten componeert hij sfeervolle hiphop symfonieën. GURU, wiens onderkoelde hese stem een weg baant door de strak geproduceerde beats, is één van de meest eigenzinnige rappers en een groot dichter. Ook op dit album zijn de belangrijkste thema's in de metropolis en de eliminatie van Duck-MC's (?). Daily Operation bevat geen woord en geen noot teveel. het is één van de beste albums die dit jaar zullen uitkomen.

Kees de Koning *****

"Je bent te laat met je top 10 Spinout! "
"Ja, sorry meester."
"Wat is je smoesje dit keer?"
"Druk , druk meester".
"Alweer!? En niet eens een top 10! Schavuit!"
01. Primus - Sailing the seas of chees
02. Talk Talk - Laughing stock
03. Nirvana - Nevermind
04. The Cult - Ceremony
05. Stevie Ray Vaughan - The sky is crying
06. U2 - Achtung baby
07. Metallica - Metallica
08. Rush - Roll the bones
09. Guns 'n' Roses - Use your illusion I

Neen hoor, ik was te vroeg, maar ik had er gewoon zin in.

OOR 1992/11

JIM MORRISON

Iron Maiden - Fear of the Dark (1992)
https://www.mupload.nl/img/4k73urs.jpg

Even de tijd genomen voor de nieuwe Maiden. No Prayer For The Dying was een tegenvaller van de eerste orde, en voorzichtigheid is daarom geboden. (...) verruimt de groep voor het eerst in lange tijd haar grenzen (...) behoren zelfs tot de mooist die de groep ooit opnam (...) alleen twee nummers die nergens naartoe gaan (...) Over het algemeen genomen is Fear Of The Dark een goede plaat geworden, en zelfs beter dan op grond van vorig materiaal, de bezettingswisseling, soloprojecten en ouderdomsverschijnselen te verwachten was.

Mark van Schaick *** (die zich beperkt tot een song by song recensie en vermits ik songtitels probeer te vermijden in het citaat was het dit keer geen sinecure om tot een samenhangend stukje te komen)

Queen - Live at Wembley '86 (1992)
https://www.mupload.nl/img/yqosluik.jpg

Een platenmaatschappij ziet kennelijk geen tragedie en kent al helemaal geen rouw. Freddie's dood als commerciële meesterzet: schaamteloos uitgebuit met een dubbele live plaat. Maar goed, deze opname uit Wembley 1986 heeft een uitstekende geluidskwaliteit, terwijl de set vrijwel integraal, en zonder gerommel aan de knoppen, is overgenomen. Een representatieve greep uit oud en recent materiaal en een handvol covers maken van dit concert de beste keuze voor de fan die nog geen live werk op de plank heeft staan.

Edwin Ammerlaan ***

Los Lobos - Kiko (1992)
https://www.mupload.nl/img/5n3opu7gxmry7.jpg

Op Kiko wordt een nog uitgebreider arsenaal van instrumenten aangewend, al zit de grote verrassing ditmaal in de toepassing van elementen uit allerlei westerse en exotische genres. Het caleidoscopische geheel doet qua eclecticisme en creativiteit denken aan het meest recente album van Elvis Costello. De luisteraar mag dan bij de eerste kennismaking van de ene in de andere verbazing vallen, het vergt niettemin de nodige draaibeurten vooraleer deze nogal ontoegankelijke plaat zich op haar juiste waarde laat schatten.

Geert Henderickx ****

1992/12

AXL ROSE

ZZ Top - Greatest Hits (1992)
https://www.mupload.nl/img/37cfwnw82n5xn.jpg

Deze tweede compilatie in de geschiedenis van ZZ Top is niet de definitieve, maar komt toch een heel eind in de richting. Hij bevat niet alleen de songs die de groep het grote hitsucces brachten, er zijn ook songs uit vroeger tijden, afkomstig van The ZZ Top Sixpac, ofwel de als 3CD uitgebrachte, geremixte en geremasterde versies van de eerste zes albums. Het is vanwege de onweerstaanbare cover van Viva Las Vegas en het nummer Gun Love dat ook doorwinterde fans aan het Greatest Hits album zullen moeten geloven.

Mark van Schaick ****

1992/13

BRUCE SPRINGSTEEN

Faith No More - Angel Dust (1992)
https://www.mupload.nl/img/obb4mlrx6asmy.jpg

Met het platina The Real Thing vestigde FNM zich als een der grote crossover-bands in het nog redelijk onontgonnen land tussen funk en metal. Vette funkbasloopjes, breed hakkende gitaarriffs, gezwollen vocalen en log meeslepende midtempi die stompen en trekken, al lijken epische evergreens vooralsnog te ontbreken. Voorzichtige experimenten met een heavier sound duiden wel op sluimerende evolutiedriften, zodat het vertrouwen in de creatieve toekomst van de FNM nog niet opgezegd hoeft te worden.

Swie Tio ***

Pete Rock & C.L. Smooth - Mecca and the Soul Brother (1992)
https://www.mupload.nl/img/xsq3x89zk.jpg

Hiphop die de sfeer heeft van de betere Stax-platen en funky jazz. Beats waar je je tanden in kunt zetten en rhymes die iedere denkbare emotie losmaken. Pete Rock is de producer van de jaren '90. CL Smooth is een rapper die zijn stijl doorspekt met melodieuze fraseringen. Hij rapt over de problemen van kleurlingen in New York, verloren vrienden, zijn pasgeboren zoontje en zijn toekomstige vrouw en over zichzelf en zijn kunstvorm. Pete en CL Smooth zijn chefkoks in de keuken die hiphop heet. Mind-, body- and soulfood.

Kees de Koning *****

1992/14+15

25 JAAR SUMMER OF LOVE

Sonic Youth - Dirty (1992)
https://www.mupload.nl/img/nhx9yzgs9e.jpg

Alhoewel Dirty niet veel met Nevermind te maken heeft, is hier en daar de invloed te merken. Verder verschilt het geluid niet met eerdere Sonic Youth platen. Daarin ligt ook de voornaamste kritiek die je kunt leveren: meerdere malen klinken het samenspel van de eigenzinnig gestemde gitaren en de manier waarop naar een climax gewerkt wordt bekend in de oren. Met Dirty zal Sonic Youth niet Nirvana's miljoenenpubliek voor zich winnen. Zo te horen was het eerder de bedoeling een heel goede plaat te maken, en dat is gelukt.

Sietse Meijer ****

Megadeth - Countdown to Extinction (1992)
https://www.mupload.nl/img/db1zqxa8.jpg

Met deze plaat zal Megadeth fans van het eerste uur verliezen en nieuwe winnen. De songs stralen namelijk zo'n beheersing uit, in compositie en arrangement alsook in uitvoering, dat liefhebbers van het ruigere thrashwerk echt zullen moeten uitwijken naar de underground. Dave Mustaine is met de opnames voor het eerst volledig clean geweest en bovendien is de groep nu al een jaar of drie niet meer van opstelling gewijzingd: reden waarom Countdown To Extinction het toch al niet misselijke Rust In Peace voorbijstreeft.

Mark van Schaick *****

The Lemonheads - It's a Shame About Ray (1992)
https://www.mupload.nl/img/8kprwa1apcwt.jpg

En, ja hoor, eindelijk heeft Evan Dando dan de sterke en constante plaat gemaakt die hij altijd al in zich had. It's A Shame About Ray bevat twaalf herfstige gitaarrocksongs vol magie en verlies die bij iedere draaibeurt beter worden. Het tot de band toetreden van bassiste Juliana Hatfield is een meesterzet gebleken. Haar lijzige vocalen sluiten perfect aan bij de melancholieke snik in de stem van Dando. De Lemonheads zitten hier lijnrecht tussen Replacements en R.E.M. en de plaat krijgt daar een ereplaatsje in mijn platenkast.

Oene Kummer ****

Morrissey - Your Arsenal (1992)
https://www.mupload.nl/img/31mtns.jpg

Deze vroeg oud geworden jodelaar is een briljant tekstschrijver. Helaas heeft hij na de breuk met Johnny Marr nooit meer een componist van dezelfde allure gevonden. De meeste nummers op Your Arsenal zijn simpele, uit de klei getrokken rechtoe-rechtaan-rockers, af en toe op het clichématige af. De subtiliteit van de teksten wordt slechts incidenteel adequaat door de muziek gevolgd. De teksten zijn soms weer bewust controversieel, maar opgeteld valt de score van deze nog geen 40 minuten durende plaat toch wat laag uit.

Bert van de Kamp ***

Zie ik nou twee voltreffers uit de tweede lijn van Kees?

1992/16

ABBA (de revival onder de aandacht, maar ABBA Gold (september 1992) werd nooit besproken)

Dream Theater - Images and Words (1992)
https://www.mupload.nl/img/g1wotsl.jpg

Mijn mond valt open. Van verbazing en van herhaaldelijk zuurstofgebrek. Dream Theatre, wat een geweldig eigenwijze band en wat een instrumentbeheersing! Het begint al bij de beschrijving van de groepssound: melodieuze, maar zwaarlijvige hardrock met sterke affiniteiten richting symfonische rock en metal. Dream Theatre zwemt recht tegen alle stromingen in en produceert daarbij een absoluut uniek geluid. Ze gaat geen enkel risico uit de weg. Images And Worlds is muzikaal vakmanschap op het scherpst van de snede.

Edwin Ammerlaan *****

Ministry - Psalm 69: The Way to Succeed & the Way to Suck Eggs (1992)
https://www.mupload.nl/img/o64lif.jpg

Psalm 69 gaat, als elke plaat van Ministry, door waar de vorige ophield. Alle typische ingrediënten zoals versnelde gitaarriffs, zenuwslopende ritmes en krankzinnig weirde samples zijn weer in overvloed aanwezig. Het meest vertrouwde element in die zompige brij blijft Al's vervormde stofzuigerstem die zich steeds meer in de richting van een onvervalste deathmetal-grunt heeft ontwikkeld. Ministry's metamorfose van vrij ordinaire synthi-groep naar een extreem heavy soort industrial-bodymusic-gitaarband is compleet.

Nicole Boelens ****

House of Pain - House of Pain (1992)
https://www.mupload.nl/img/tn4wa6rl.jpg

De eerste 12" van het drietal sloeg in als een bom. Hoewel het niet voor alle nummers opgaat weet House Of Pain deze rauwe intensiteit op haar debuut te evenaren. Dankzij de productie heeft het geluid veel gemeen met dat van Cypress Hill. Beide groepen komen uit LA en maken New York georiënteerde hiphop waarbij ze veel gebruik maken van oude rock- en bluessamples. Net als de Cypress mannen houden de Celtic savages van een vette joint en zijn het beerdrinkin' fighters. House Of Love: fine malt lyrics en rauwe beats.

Kees de Koning ****

1992/17

ICE T

Eric Clapton - Unplugged (1992)
https://www.mupload.nl/img/0sogjhjg33u6.jpg

Claptons optreden in de MTV serie Unplugged bleek dermate succesvol dat de sessie integraal op plaat is gezet. Naast een enkele ballad ligt de nadruk op blues. Het verschil tussen Clapton in zijn topjaren en nu wordt het duidelijkst in de versie van Layla, waar de furieuze tenen krommende emotie van weleer plaats heeft gemaakt voor bezonken melancholie. Heel ongedwongen allemaal, onderhoudend en onberispelijk van snit, uitvoering en gitaarspel, maar wellicht juist daardoor weet hij nergens echt te beroeren.

Herman van der Horst ***

Tool - Opiate (1992)
https://www.mupload.nl/img/b1pjsebmo.jpg

Deze mini (27 minuten) is een meer dan aangename kennismaking met Tool uit Los Angeles. Vergeet de commerciële rotzooi en de hele thrash-hap die daar vandaan komt maar. Opiate (vier studio- en twee live-tracks) heeft de intensiteit van Nirvana, de inventiviteit van Soundgarden en klinkt toch niet te Seattle. Zwaar, hoekig en bezeten. Mooi.

Mark van Schaick **** (die met deze integrale 54 woorden op zijn beurt een mini uitbracht)

The Smiths - Best I (1992)
https://www.mupload.nl/img/rozyoy098dgvy.jpg

Na langdurig juridisch getouwtrek is de nalatenschap van de vijf jaar geleden ter ziele gegane Smiths nu terecht gekomen bij Warner music, die alle albums opnieuw op CD gaat uitbrengen, voorafgegaan door een tweedelige serie Best Of compilaties, waarvan dit deel I is. Mijn eerste reactie toen ik de keuze van de nummers zag, was: Welke gek heeft dit bedacht? Het meest opmerkelijke is dat deze CD maar 14 nummers bevat. Er komt natuurlijk nog een deel II, maar voor echte Smihs fans is hier niets te halen.

Bert van de Kamp **

1992/18

HERMAN BROOD

Roger Waters - Amused to Death (1992)
https://www.mupload.nl/img/bifsmofm.jpg

Een aap zit voor de buis en zapt langs de zenders. Hij ziet oorlogen, politieke machtsstrijd, welvaarts- en milieuproblemen. Het vult hem met angst, woede, onmacht. Uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat veel misstanden voortkomen uit de westerse drang zichzelf te amuseren. De teksten zijn scherper dan ooit en de symboliek wordt beter uitgewerkt. Nog nooit was Waters solo zo dicht in de buurt van de oude Pink Floyd. De verwijzingen naar Wish You Were Here en The Wall liggen er dan ook dik bovenop. Waters wraak is zoet.

Edwin Ammerlaan ****

Tom Waits - Bone Machine (1992)
https://www.mupload.nl/img/fieq50qpw.jpg

Op zijn eerste volwaardige studioalbum in vijf jaar toont Waits zich in de ban van hel en verdoemenis, de vergankelijkheid der dingen en geheimzinnige buitenaardse krachten. Ik heb Bone Machine inmiddels zo'n stuk of tien keer gehoord en telkens opnieuw word ik bij de strot gepakt, omhoog getild en meters verder weer neergekwakt. In de vijftien songs (plus korte toegift) maken wij kennis met een bonte verzameling personage, die zo uit Dante's Goddelijke Komedie lijken te stappen. Welkom in Tom Waits' inferno.

Bert van de Kamp *****

Red House Painters - Down Colorful Hill (1992)
https://www.mupload.nl/img/ourc9z.jpg

De Red House Painters uit California klinken als het met het verkeerde been uit bed gestapte en in constante staat van depressie verkerende broertje van de American Music Club. Zowel qua zang als qua teksten doet songschrijver Mark Kozalek denken aan Mark Eitzel. Tot zijn voordeel spreekt dat hij aanmerkelijk zuiverder zingt, tot zijn nadeel dat diens emotionele intensiteit ontbreekt. Down Colorfull Hill telt slechts zes nummer. De Painters weten hoe ze hun tijd moeten nemen om de wereld van hun leed deelgenoot te maken.

Oene Kummer ***

1992/19

PETER GABRIEL

Peter Gabriel - Us (1992)
https://www.mupload.nl/img/cv6fvzp.jpg

Us gaat over relaties, over de verhoudingen tussen man en vrouw, ouder en kind en de relatie die ieder van ons heeft met hen die hem of haar omringen. De samenwerking met Daniel Lanois plus de gastbijdragen van bezielde muzikanten van Gabriels Real World label hebben ertoe geleid dat de muziek op Us de perfecte synthese is geworden tussen de popkwaliteiten van So en de exotische experimenten met niet-westerse muzieksoorten van Passion. Daarbij is Us een gevoelsplaat zoals die maar zelden wordt gemaakt.

Corné Evers ****

Toto - Kingdom of Desire (1992)
https://www.mupload.nl/img/w4prrqk.jpg

Op platen van Toto worden nagenoeg geen artistieke uitdagingen aangegaan of muzikale grenzen verlegd. Ze zijn het prototype van het popproduct, dat de luisteraar vooral wil vermaken en waarop professionaliteit, virtuositeit en muzikaliteit vooropstaan. Of een plaat van Toto al dan niet geslaagd mag worden genoemd, hangt altijd in hoge mate af van de (commerciële) kwaliteit van de liedjes. In dit opzicht biedt Kingdom Of Desire, dat is opgedragen aan het onlangs overleden Toto-lid Jeff Porcaro, weinig reden tot klagen.

Harry van Nieuwenhoven ***

1992/20

TOTO & BOB MARLEY

R.E.M. - Automatic for the People (1992)
https://www.mupload.nl/img/7rx7xh68s.jpg

Meer dan ooit overheersen de relatief kalme en melodieuze songs. Vier songs bevatten strijkersarrangementen. De opener zet meteen de overwegend sombere toon, een enkel cryptisch humoruitstapje daargelaten. Halverwege dreigt hun folkrock even sjabloonmatig te worden, om vervolgens de luisteraar toch weer mee te slepen met een fraai slotkwartet. Op het eerste gehoor mag Automatic dan minder verrassend en kleurrijk klinken, maar het is wel geknipt voor een extra melancholieke herfst.

Herman van der Horst ****

The Prodigy - Experience (1992)
https://www.mupload.nl/img/hvofzwqiy.jpg

Om er achter te komen tot welke categorie u behoort, kunt u de eenvoudige maar doeltreffende Prodigy-proef doen. Ga naar de platenzaak en vraag of u de plaat kunt beluisteren. Ondergaat u reeds de eerste tonen als een ware aanslag op uw oren, dan bent u snel klaar. Echt, geloof me, het wordt er alleen maar erger op. Wordt u echter gegrepen door een onbedwingbare lust om te gaan dansen en springen, als had u uw eerste pil gedropt, dan is uw lot bezegeld. Uw leven zal ingrijpend veranderen. Koop die CD.

Bambi Bogert **** (hoe geef je aan zo'n gespleten bespreking sterren?)

Screaming Trees - Sweet Oblivion (1992)
https://www.mupload.nl/img/2b5olnale.jpg

Sweet Oblivion staat weer garant voor een copieuze portie vijfsterren-grunge, Screaming Trees' onimiteerbare chili van sixties-punk, seventies-hardrock en neo-psychedelica. Toch klinken de Trees eigentijdser dan ooit. Dat daarmee het psychedelische aspect opnieuw verder op de achtergrond is geraakt, is een logische stap in de gestage ontwikkeling naar minder mysterieuze, maar daarom niet minder betoverende muziek. Lanegans bedwelmende stem zorgt nog altijd voor voldoende hallucinogene werking.

Swie Tio ****

Sugar - Copper Blue (1992)
https://www.mupload.nl/img/te4n3lk0r1.jpg

Copper Blue markeert de triomfantelijke terugkeer van Bob Mould. Sugar is een fris nieuw powertrio dat gewoon verder gaat waar Hüsker Dü ophield: met het maken van briljante popcore, een kunstvorm waarvan Mould zich de afgelopen jaren publiekelijk distantieerde. Copper Blue bevat enkele van de mooiste liedjes die hij ooit maakte, Beatles-esque juweeltjes in een vertrouwd bed van duizelingwekkende tandartsboren en 's mans gebakken krieltjes-zang, maar ook semi-akoestische droomsongs. De tijd heelt alle wonden.

Swie Tio *****

1992/21

MADONNA

Alice in Chains - Dirt (1992)
https://www.mupload.nl/img/g72pv3fjfude.jpg

Op Dirt klinkt Alice In Chains volwassener, spontaner en meer Seattle, waarmee ik wil zeggen dat de gepolijste randjes die Facelift nog duidelijk had, achterwege zijn gebleven en de groep zich er niet voor schaamt voluit te gaan staan grungen. De dubbele zanglijnen zijn daarmee de meest kenmerkende factor in het geluid geworden. De geluidmuur die de band neerzet hangt nu ergens tussen Screaming Trees, Soundgarden en Nirvana. Het is ook prettig dat de composities van hoog niveau zijn.

Mark van Schaick ****

The Tragically Hip - Fully Completely (1992)
https://www.mupload.nl/img/zmzb6y.jpg

Met zanger Gordon Downie is de groep een welkom alternatief voor R.E.M. liefhebbers die het geneuzel van Michael Stipe langzamerhand zat beginnen te worden. De muziek van de Hip heeft meer ballen, leunt tegen de hardrock, bevat elementen uit gitaar- en countryrock en klinkt nagenoeg altijd uiterst bezield. Bovendien maakt de groep nummers die groeien tot ze bast in je kop gaan zitten. Vrijwel alle nummers knallen hard en op het scherp van de snede door de speakers. Je raakt voorlopig niet uitgeluisterd.

Bert van de Kamp ****

Madonna - Erotica (1992)
https://www.mupload.nl/img/bj8cil.jpg

Wij begrijpen dat Madonna hiermee diepgang heeft proberen mee te geven aan iets waarvan je weet dat het absoluut geen diepgang heeft. De muziek is namelijk van een bijzonder slap disco-house gehalte en verraadt een hemeltergend gebrek aan melodieuze verbeeldingskracht. Er is geen greintje fever, geen hartstocht, zelfs geen suggestie van een zinderend lijf-aan-lijfgevecht op Erotica te vinden. Louter het impotente gekweel van iemand die niet kan zingen, niet kan componeren en een boel onzin aan de man probeert te brengen.

Tom Engelshoven *

Prince and The New Power Generation - O(+> (1992)
https://www.mupload.nl/img/3sfewy756h.jpg

De muzikale lijn op de plaat is uiterst grillig. Prince maakt de keuzes van een kunstenaar die worstelt met de erfenis en de toekomst van zijn eigen creativiteit. De vraag van de te volgen koers. Prince stelt zelf de vragen: What makes a man wanna play guitar? En hoe zit het met die andere oerdrift? Seks heeft plaatsgemaakt voor ongevaarlijke passie, de controverse nu definitief aan Madonna overlatend. Prince speelt op veilig. Safe seks, New Power Generation style. Het wordt tijd voor antwoorden.

Edwin Ammerlaan ***

OOR 1992/22

R.E.M.

Neil Young - Harvest Moon (1992)
https://www.mupload.nl/img/mb1slthi.jpg

Een haast vredig aandoende begeleiding vormt de verklanking van de persoonlijke teksten, welke Young tonen als een gelukzalig mens. Daarnaast verontschuldigt hij zich aan alle muzikanten met wie hij ooit te maken heeft gehad voor zijn wispelturig gedrag. Die bekentenissen mogen dan sentimenteel zijn verwoord, ze getuigen ook van een ontwapenende eerlijkheid. Door de onnadrukkelijke voordracht wekt Harvest Moon een nogal tamme indruk, maar uiteindelijk blijkt deze plaat minstens even intens als de stilte na een storm.

Geert Henderickx ***

Bettie Serveert - Palomine (1992)
https://www.mupload.nl/img/rvhtfey9vg19u.jpg

Bettie serveert sublieme gitaarpop met een ruw randje dat wordt aangebracht door de kundig en gedoseerd met zijn effectenhandel omspringende gitarist Peter Visser. In enkele songs laat hij horen niet afkerig te zijn van Neil Young. Lieve, maar heftige liedjes is de rake typering van de musici zelf voor hun werk. Maar Bettie kan ook uitpakken als Buffalo Tom. De ijzersterke, gevarieerde composities, waarin zangeres Carol van Dijk haar schuchterheid heeft afgelegd, leggen een link naar de Pretenders. Een van de beste albums van 1992.

René Megens *****

The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)
https://www.mupload.nl/img/e38mcnb3c.jpg

Ook op dit derde album blijft de ouderwetse instrumentatie beperkt tot gitaren, bas en drums, her en der spaarzaam aangevuld met mondharmonica en toetsen. Het behoorlijk sterke repertoire staat veelal op naam van Mark Olsen. De ware kenners zullen worden herinnerd aan de begindagen van Poco en The Nitty Gritty Band, terwijl de begeleiding doet denken aan de jonge Crazy Horse van Neil Young. Vandaar dat zowel twintigers als veertigers zich door deze ronduit fascinerende plaat aangesproken zullen voelen.

Geert Henderickx *****

Bon Jovi - Keep the Faith (1992)
https://www.mupload.nl/img/ioclbuuea2g.jpg

Deze kersverse plaat laat voor een gedeelte horen hoe Bon Jovi zich uitstekend thuis voelt in een pure rock 'n' roll omgeving. Prachtige thema's, dramatisch uitgewerkt zonder over-de-top bombastisch te worden. Natuurlijk is er nog een handvol hardrocksongs met bekende meezingrefreinen. Keep The Faith is een plaat die stilistisch in de lijn van de voorgangers ligt, maar waarop songs staan die een onverwachte diepte hebben en waarop voorzichtig stapjes in voor de groep nieuw terrein worden gezet.

Mark van Schaick ****

AC/DC - Live (1992)
https://www.mupload.nl/img/2tu5te6r.jpg

AC/DC live is identiek aan AC/DC in de studio, hooguit sneller. Rauw, hard, strak en vooral ongecompliceerd, al bijna twintig jaar. Live is er als dubbel CD, als enkele CD en op video. De dubbelaar bevat alle songs die je je van AC/DC kunt wensen. Ikzelf ben niet zo gecharmeerd door de lang uitgesponnen versies, omdat het publiek vrij ver naar achteren is gemixt en de participatie, waarop Angus' improvisaties zijn gebaseerd, enigszins wegvalt (dan komt die video weer van pas, lijkt me). Een mooie live plaat.

Mark van Schaick ***

Simple Minds - Glittering Prize 81/92 (1992)
https://www.mupload.nl/img/6ng0mgt8hle.jpg

Ik heb niet altijd een hekel aan Simple Minds gehad, maar Jezus Kerr-istus, wat was hun laatste album Real Life slecht. Glittering Prize beslaat de periode 1981-1992 en bevat dus niets van de eerste drie voor Arista gemaakte albums. Misschien maar beter ook. De compilatie geeft een representatief overzicht van de artistieke opkomst en ondergang van Simple Minds, maar wie wil weten waarom deze groep ooit echt bijzonder was, kan net zo goed New Gold Dream in de mid-price aanschaffen.

Oene Kummer ***

OOR 1992/23

SINEAD O'CONNOR

Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)
https://www.mupload.nl/img/4l32em2gzsal.jpg

What's in a name, inderdaad, want de keiharde, tussen funk, hiphop en metal inhangende tracks klinken alles behalve bedacht. RATM heeft veel in huis en maakt duidelijk dat de zogenaamde crossover een volkomen gerechtvaardigde manier van bestaan is. Naar eigen zeggen haalt de RATM inspiratie uit Bad Brains, Malcolm X, Led Zeppelin, Che Guevara, Minor Threat, Martin Luther King, Public Enemy en The Clash. Hoe modieus zo'n rijtje ook mag klinken, aan de oprechtheid van de groep hoeft niet getwijfeld te worden.

Mark van Schaick ****

Stone Temple Pilots - Core (1992)
https://www.mupload.nl/img/bmzebw.jpg

Natuurlijk heeft ook de grunge scene zijn uniform en zijn geluid, maar toch staat bij de Stone Temple Pilots de kwaliteit van de songs voorop, niet de pose. Er is gewoon goed geschreven en gearrangeerd en er wordt uitstekend gespeeld. Stuwend midtempo is waar het viertal zich het meest in thuis voelt, maar ook een met akoestische gitaar ingevulde langzamere song komt prachtig tot zijn recht. Core is het zeer volwassen debuut van een groep die het geluid van de Amerikaanse hardrock anno 1992 als geen ander belichaamt.

Mark van Schaick ****

OOR 1992/24

PAUL DE LEEUW

The Offspring - Ignition (1992)
https://www.mupload.nl/img/p59527x7bwi5.jpg

Twee releases die niet in aanmerking komen voor punkplaat van het jaar, maar toch zeker de moeite waard zijn. Het prima debuut van The Offspring blijft het dichtst bij de bron: melodisch en vocaal duidelijk verwant aan de meesters zelf, al gaat het qua riffs meer richting hakkenbar. Producer Thom Wilson (Dead Kennedys) leefde zich in elk geval met hoorbaar plezier uit op deze knapperige powerpunk. Alleen jammer dat de drummer het maar met moeite kan behappen, als een schonkige kleuter die maar net bij het aanrecht kan.

Swie Tio **** (een dubbelrecensie met Thirteen van Coffin Break)

Genesis - The Way We Walk, Vol. 1 (The Shorts) (1992)
https://www.mupload.nl/img/ctvbwzd7.jpg

Vraagt Collins: "Hoe gaat het eigenlijk met je paard, Mike?" Antwoordt Rutherford: "Mijn paard gaat niet, mijn paard loopt." Collins weer: "Hoe loopt je paard dan?" "Oh," meldt Rutherford, "dat gaat wel." De elf opnames vormen samen een soort Greatest Hits compilatie. Op Volume Two (The Longs) wordt het pas interessanter met oudere, langere en meer uitdagende songs. Daarvoor moet de fan echter in januari opnieuw naar de winkel. Wat ik van deze verkoopmethode vind? Dat gaat wel, maar reken maar dat het loopt!

Edwin Ammerlaan ***

Ja, dat ging wel erg snel met 1992, onder meer omdat ik me goed had voorbereid en omdat er nog maar liefst acht platen liggen te wachten die pas in de eerste nummers van 1993 besproken zullen worden. Hou daar alsjeblief rekening mee als je graag een of twee verzoekplaten nomineert die niet aan bod kwamen in dit overzicht van de populairste albums op MusicMeter. HIeronder andermaal de link om even het juiste nummer voor mij op te snorren zodat ik vanaf dinsdag de verzoekplatenrubriek kan presenteren.

http://www.muzieklijstjes.nl/register/artiest.php?artiest=14893

Nog een gauw een bubbling under lijst en dan naar de kelder voor jaargang 1993.

4 Non Blondes - Bigger, Better, Faster, More! (1992)
Annie Lennox - Diva (1992)
Biohazard - Urban Discipline (1992)
Black Sabbath - Dehumanizer (1992)
Blind Melon - Blind Melon (1992)
Bob Dylan - Good as I Been to You (1992)
Foreigner - The Very Best Of (1992)
Helmet - Meantime (1992)
INXS - Welcome to Wherever You Are (1992)
Lionel Richie - Back to Front (1992)
Luka Bloom - The Acoustic Motorbike (1992)
Lush - Spooky (1992)
Madness - Divine Madness (1992)
Mike Oldfield - Tubular Bells II (1992)
Nine Inch Nails - Broken (1992)
Nits - Ting (1992)
Redman - Whut? Thee Album (1992)
Singles (1992)
Soul Asylum - Grave Dancers Union (1992)
Talking Heads - Once in a Lifetime (1992)
The Afghan Whigs - Congregation (1992)
The Red Devils - King King (1992)
The Sisters of Mercy - Some Girls Wander by Mistake (1992)
The Smiths - Best II (1992)
Therapy? - Nurse (1992)

Een misschien handigere link is de jaarlijst van 1992: http://www.muzieklijstjes.nl/register/lijst.php?lijst=995
Klik op de naam van het album op het nummer van de recensie te zien.

Verzoekjes:
Disposable heroes of hiphoprisy - Hiphoprisy is the greatest luxury (1992/9)
Suzanne Vega - 99.9F (1992/18)

1992 / 20 John Cale - Fragments of a Rainy Season (1992)
1992 / 4 Gavin Friday - Adam 'N' Eve (1992)

1992 / 22 Dead Moon - Strange Pray Tell (1992)
1992 / 7 Monster Magnet - Spine of God (1991)

En gewoon geen aandacht voor het beste album aller tijden (wat toevallig in 1992 is uitgebracht) Pat Metheny - Secret Story (1992) Treurnis in huize Broem

1992/18 Uncle Tupelo - March 16-20

Een troost Mark van Schaick had 'm op 7 in zijn jaarlijst , hij was dan wel de enige met PM in de jaarlijst.