Ah, Aerosmith ja

Klopt. De sterren zijn maar interpretaties van mezelf op basis van de volledige recensie waaruit ik dan een citaat licht dat die score ook wat kan duiden. Bedoeling is dat we op die manier het OORdeel van toen gemakkelijker naast onze eigen score of de gemiddeldes op MusicMeter kunnen leggen. ***** zou dan overeen kunnen komen met een totaalscore van 4+ op deze site. Matcht het niet dan zat de recensent van dienst er behoorlijk naast zoals met het album van Depeche Mode. Die vooringenomenheid waar herman het over heeft, druipt er hier en daar inderdaad behoorlijk vanaf. Neemt niet weg dat de meeste recensies wel overeind blijven na al die jaren. Zo voel ik het toch aan.

Synthipop valt niet in goede aarde bij OOR, verder kan ik mij vinden bij de meeste beoordelingen al zijn ze vaak te gul.

OMD werd ook al niet begrepen.....
Maar ook hier een genot om het allemaal terug te lezen; bedankt dazzler!!

Ik lees ook met interesse mee! Diverse dubieuze recensies, maar het lijkt me ook een moeilijk vak. Ik zou in ieder geval niet na een paar weken een goed oordeel kunnen geven.

Goed verhaal, doen we niks mee.

En daar doe ik weer niets mee en zo blijf je toch lekker bezig met het niets doen.

Laar mij er dan even iets mee doen.

Er zijn ook forumtopics waar je niet gehinderd wordt door recensies die je volledig koud laten.

OOR 1987/21

cover: Hip Hop Holland

artikels: Cock Robin / M/A/R/R/S / Herrie / Pink Floyd / Martin Amis
Nederhop / Ziggy Marley / Wendy & Lisa / La Monte Young / Dominique Deruddere

Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
https://www.mupload.nl/img/i0px2ib7.jpg

Ik vind de liedjes op Tunnel Of Love muzikaal niet altijd even sterk, maar wel vaak heel ontroerend, al bezit Springsteen niet het poëtische talent van de gekwelde mysticus Bob Dylan. Niettemin zet hij in alle eenvoud een aantal koeien van waarheden voor ons neer. Tunnel Of Love overtuigt niet op alle fronten, maar is niettemin een alleszins behartenswaardig artistiek en persoonlijk statement van een artiest voor wie begrippen als 'succes' en 'geluk' heel betrekkelijk zijn.

Bert van de Kamp ***

Sting - ...Nothing Like the Sun (1987)
https://www.mupload.nl/img/d0pgi7ek1f.jpg

Nog meer dan op The Dream Of The Blue Turtles werkt Sting hier met sferen, glijdende klankkleuren die zich ophouden in het nauwelijks te definiëren gebied dat ergens tussen pop, jazz en zelfs klassieke muziek in ligt en die in dit geval meestal van een hypnotiserende loomheid zijn. Al met al maakt dit een plaat waarop (vooral ook in instrumentaal opzicht) ontzettend veel gebeurt, al zijn er diverse draaibeurten voor nodig om kleine parels die onder de bij vlagen gladgestreken productie verborgen zijn naar boven te laten doorklinken.

Corné Evers ****

Frank Boeijen Groep - Welkom In Utopia (1987)
https://www.mupload.nl/img/2i5660ljt.jpg

Boeijen mag dan een romanticus heten, hij is daarom nog niet minder doordrongen van de vergankelijkheid der dingen, reden waarom hij de neiging heeft te twijfelen aan de zin van alles, al gelooft hij rotsvast in een rechtvaardigere maatschappij. Die leefwereld wil wel eens als onvolwassen overkomen, vooral ook omdat het een aan zelfmedelijden grenzend gevoelsrijk is, dat iedereen uit zijn of haar eigen adolescentie meent te herkennen. Boeijen bezingt in wezen zijn dolen door het land van de verloren onschuld.

Geert Henderickx ****

The Nits - In the Dutch Mountains (1987)
https://www.mupload.nl/img/1nvhuwjc9.jpg

In The Dutch Mountains zit vol van kleine compositorische verrassingen, die echter nergens gekunsteld klinken en altijd als een logisch vervolg op het voorgaande overkomen. De songs zijn open van karakter, meestal van een zekere luchtigheid, soms licht melancholiek. Het is een plaat geworden die getuigt van eigenwijsheid en een niet aflatende dwang tot experimenteren en is als zodanig een te prefereren alternatief voor zowel het doorsnee charts-behang als de trendy oprispingen van vele post-moderno's.

Corné Evers ****

Yes - Big Generator (1987)
https://www.mupload.nl/img/y6a1e7b1ktl4e.jpg

Opvallend is dat juist de rock veteranen in yes met hun tijd meegaan en steeds naar nieuwe invalshoeken blijven zoeken. Jon Andersons typische hoge zang irriteert me op Big Generator geen seconde. Dat zit 'm wellicht in het feit dat de vocalen ondergeschikt aan het instrumentarium zijn. Rest de vraag of Yes nog wel symfonische muziek maakt? De kenmerken van de muzieksoort gaan nauwelijks meer op. Was Yes er vroeger voor de hippies, dan is zij er nu voor de yuppies. Turbo-symfo? Big, dat wel.

Edwin Ammerlaan ***

Swans - Children of God (1987)
https://www.mupload.nl/img/awh3nw1.jpg

Voor wie de muziek van Swans synoniem was voor repeterend geweld zal verrast worden door deze dubbelaar. Dat het opperzwaan Michael Gira gelukt is zijn obsessies gestalte te geven in een werkstuk dat uitblinkt door een constante hoogstaande kwaliteit hadden waarschijnlijk maar weinigen verwacht. Op Children Of God ontluikt uit de poelen des verderfs van de moderne maatschappij heel wat meer dan slechts een enkele bloem. Een vol bloeiende struik breekt in al zijn bizarre schoonheid door de doornenlaag heen.

Corné Evers ****

Big Black - Songs About Fucking (1987)
https://www.mupload.nl/img/jwxq8pp.jpg

Songs About Fucking biedt ons de laatste rottende resten van Big Black's gedegenereerde wereld en haar extreme uitwassen, nog eenmaal gevat in een ontnuchterende portie sidderend geweld: hard, kaal, snel, afgeknepen en bijna toonloos, slaafs geleid door Steve Albini's zieke observaties, vol achterdocht, geweld en smeerlapperij. Met ondertussen: gitaren, laag op laag, die niet zingen, niet sprankelen, maar knarsen, razen, piepen en gieren, een melodie suggererend, zwelgend in feedback en vormloosheid. Proost.

Erik van den Berg ***

The Chills - Brave Words (1987)
https://www.mupload.nl/img/gzmm4khyez.jpg

Er is iets onwerkelijks aan de schoonheid van Brave Words. Sommige liedjes maken me dronken van gelukzaligheid en andere willen nog geen vriend van me worden. Want Martin Phillipps voorziet ons ook van morele dilemma's en bijt ons toe dat er buiten een zwart carnaval gaande is en wij binnen verkommeren en suf, oud en ingeslapen worden zonder te strijden voor het behoud van onze jeugd, onze toekomst, ons leven. Wat moeten we met hem, wat moeten we met zijn liefdesliedjes, met zijn God?

Tom Engelshoven ***

ABC - Alphabet City (1987)
https://www.mupload.nl/img/2vo9a0j.jpg

Alphabet City betekent een bescheiden revanche, die met gemak de beste ABC elpee na Lexicon Of Love oplevert. Matin Frey is op zijn best als een soort Bryan Ferry sings Smokey Robinson en hij presenteert zijn bleke soulboy neigingen zowel met overtuiging als met een vette knipoog. Niet langer houdt hij ons voor hoe we binnen een vloek en een zucht miljonair kunnen worden, maar hij neemt zijn eigen bliksemcarrière onder de loupe. De funk en soft soul invloeden en het bekende ABC pathos zijn prettig gedoseerd.

Jan Vollaard ***

OOR 1987/22

cover: Joost Swarte

artikels: Aerosmith / Herrie! / Chris Rea / Marillion / Joost Swarte / Sting
Willy DeVille / Dead Can Dance / Paolo Conte / Memphis Tennessee

Sinéad O'Connor - The Lion and the Cobra. (1987)
https://www.mupload.nl/img/8c5uvb.jpg

Ze heeft een zeer bijzonder stemgeluid dat bij tijd en wijle doet denken aan Kate Bush, Siouxsie en Kirstin Hersh. Ze schrijft het leeuwendeel van haar materiaal zelf en tekent ook voor de productie van haar plaat. Het is duidelijk dat O'Connor over onmiskenbare kwaliteiten beschikt en uitermate gepassioneerd in het leven staat. Ze durft te zingen en weet daarin een hoge graad van integriteit en intensiteit te leggen. Dat alles maakt van The Lion And The Cobra het debuut van de maand.

Bert van de Kamp ****

Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)
https://www.mupload.nl/img/o9hk24g9f7u.jpg

Veeleer is er sprake van artistieke vernieuwing en daarmee betoont hij zich moediger en vooral ook zelfverzekerder dan bijvoorbeeld John Lennon en John Fogerty, die na jarenlange afwezigheid immers terugkeerden met ronduit ouderwetse muziek. De propvolle productie maakt dit met de nodige bombarie gepresenteerde album alles behalve licht verteerbaar, maar gezien de recente commerciële doorbraak van Gabriel en U2 zou Robertson best wel eens weerklank kunnen vinden bij de generatie van de jaren tachtig.

Geert Henderickx ****

George Harrison - Cloud Nine (1987)
https://www.mupload.nl/img/u4s61x.jpg

Cloud Nine is misschien wel het beste dat Harrison gedaan heeft. Beter dan zijn werk met de Fab Four, beter dan zijn solo-stuff en ook beter dan de meeste solo-stuff van Paul Mac. De plaat smaakt als een glaasje goede oude cognac. Geen revolutionaire vernieuwingen, maar gewoon prettige, goed gespeelde popmuziek. De musici zijn dan ook niet van de minsten: Jeff Lynne, Eric Clapton, Elton John, Gary Wright, Ringo Starr.... Dat alles maakt Cloud Nine nog lang geen meesterwerk, maar wel een onverwachte meevaller.

Bert van de Kamp ****

Spacemen 3 - The Perfect Prescription (1987)
https://www.mupload.nl/img/5d9nbh.jpg

Het mooie van The Perfect Prescription is de zweverige bedwelming die van de plaat uitgaat. De luisteraar wordt uitgenodigd andere dimensies van de muzikale realiteit te bezoeken. Weigert men, dan hoort men slechts de lokroep van een geflipte yoga cursist. Stemt men toe, dan valt er veel moois te plukken uit de muzikale bloesem die Spacemen 3 aanbiedt. Veel teksten over Jezus, een ode aan Lou Reeds Street Hassle en een ingetogen symfonie. Kortom een bloemrijk meditatief moment voor de psychedelische gemeente.

Tom Engelshoven ***

Supertramp - Free as a Bird (1987)
https://www.mupload.nl/img/pn8ia0dz7o.jpg

Free As A Bird is verlost van het melodramatische en soms o zo zwaarmoedige juk, het door de fans sterk gekoesterde oude Supertramp imago. De elpee gaat als het ware terug naar de basis met eenvoudige, echter zeer knappe liefdesliedjes die qua sound in het verlengde liggen van Brother Where You Bound. Een typische studioplaat ook, want tijdens het mixen zijn alle technische registers opengetrokken om het product van versimpeling te behouden en zodoende niet de complete aanhang teleur te stellen.

Edwin Ammerlaan ***

Icehouse - Man of Colours (1987)
https://www.mupload.nl/img/kxe8zfvr.jpg

Man Of Colour is in weerwil van de titel het kleurloze product van een kleurloze man, gevuld met kraak noch smaak. Gladgestreken confectiepop waar je de vouw in kan zien zitten. De melodieën zijn soms nog best aardig, de yuppie arrangementen zeker niet, en ontdaan van imitatiedrang lijkt Davies' stem net zo onopvallend als de grijze massa waar deze muziek aan besteed is. Met het pistool op de borst zou ik nog melding kunnen maken van de handvol derderangs Vienna's, maar daarna verkies ik de vergetelheid.

Swie Tio **

Tröckener Kecks - Eén op Eén Miljoen (1987)
https://www.mupload.nl/img/k3rcbcwff0.jpg

De Kecks kennen eigenlijk maar één kunstje, maar vertonen dit telkens op een charmante en pakkende manier. Want naast die schemerzone tussen triviale gitaarrock en punky agitpop staan steeds weer die prachtige, intieme verhaaltjes, die rake snapshots, waarin het nachtelijke uitgangsleven met zijn bordelen en natte straten haar functie als decor ontstijgt, en waarin de vlucht van de huiselijke zekerheid naar de losgeslagen grootstadsparanoia eindigt in het vertroebeld niemandsland van de onvermijdelijke kater.

Erik van den Berg ****

Willy DeVille - Miracle (1987)
https://www.mupload.nl/img/2dj3rdp1avu.jpg

De man die Willy aan succes moet helpen is Mark Knopfler. Knopfler doet dat consequent terughoudend en smaakvol, wat niet wegneemt dat de combinatie hier en daar enigszins wringt. De meest geslaagde momenten zijn die waar de vertrouwde DeVille specialiteit de boventoon voert: begin soul dus. De overige nummers worden overheerst door de typerende Dire Straits-stijl en daarin wacht ik tevergeefs op een vlijmende sax, een scherp accent en vooral DeVilles soul en emotie.

Herman van der Horst ***

OOR 1987/23

cover: 100 elpees van de eeuw

artikels: Robert Cray / Herrie / Island Story / David Sylvian / Smokey Robinson
Tröckener Kecks / Chip Heil! / CD-Test / De Platen Van De Eeuw / Herman Stok / Alan Parsons

David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)
https://www.mupload.nl/img/ocjovqh.jpg

De plaat ademt een vorm van romantiek die neigt naar somberte en herfsttij maar die door vooral de onverwachte buigingen in het totaal van strijkerssectie en piano van Sakamoto bij tijden tevens iets frivools uitstraalt, terwijl Mark Ishams donkergekleurde hoorn een toon van melancholie weet mee te geven. En Sylvian? Een geweldige zanger is hij nooit geweest. Een beetje neuzelig. Maar doeltreffend voor plaatjes als deze, vol kleine groeibriljantjes. Sylvian de dromer. Wat mij betreft is het hem toch weer gelukt.

Corné Evers ****

INXS - Kick (1987)
https://www.mupload.nl/img/rue7is.jpg

Listen Like Thieves liet een grote verbetenheid in geluid horen en de band klonk hechter dan ooit. Kick sluit hier op aan en heeft een dynamiek die nog eens wordt versterkt doordat het schrijversduo Andrew Farriss en Michael Hutchence zich van nogal tegengestelde kanten laat zien. Zo zijn de openers van beide plaatkanten opdringerige rockers die net niet naar de verkeerde kant doorslaan, terwijl andere songs haast teder overkomen. Deze verschillende indrukken maken dat INXS met Kick onverminderd blijft boeien.

Mark van Schaick ****

George Michael - Faith (1987)
https://www.mupload.nl/img/gbggb0wgrn5kr.jpg

Help, George Michael maakt gewoon een hartstikke toffe plaat! Zo één die je je kleine zusje cadeau doet voor Sinterklaas en die je stiekem eerst zelf op een bandje zet. Rock 'n' roll, soul, moderne dansmuziek, papa George is van alle markten thuis. Pas op kant twee zakt de boel een beetje in en moet Sjors al zijn zwoele zangtalent uit de kast trekken om de kwaliteit van de composities op te krikken. Hetgeen niet wegneemt dat hij vooral als ballademan verdienstelijk in het voetspoor van een - eh - Elton John treedt.

Jan Vollaard ****

The Triffids - Calenture (1987)
https://www.mupload.nl/img/5lr9wfnw.jpg

Jammer genoeg, of: zo men wil, gelukkig worden worden deze aanzetten tot commerciële overlevingsdrang niet doorgezet, maar beantwoord met de majestueuze melancholiek georkestreerde psychedelische folk waar David McComb patent op heeft. Dat levert prachtig poëtische teksten, heftig gedragen melodieën en een keur aan gevoelvolle momenten op. En ik vind het allemaal prachtig, maar denk tegelijk dat het grote publiek om een wat efficiëntere en doelgerichte aanpak vraagt.

Tom Engelshoven ****

KISS - Crazy Nights (1987)
https://www.mupload.nl/img/fat20k5r9oj.jpg

Slaat deze band nog een deuk in een pakje boter? Jazeker, zelfs binnen het huidige aanbod aan licht- en zwaarmetalen geweld tellen deze aartsvaders nog mee. Wie Crazy Nights opzet hoort een aantal flauwe meezingers, maar ook sterke, swingend rockers, die als voornaamste smaakmaker het flitsende gitaarwerk van Bruce Kulick kennen. Deze kracht kan als waardig opvolgervan Ace Frehley worden gezien en de aangewezen man om KISS een tweede jeugd te verschaffen.

Mark van Schaick ***

Ry Cooder - Get Rhythm (1987)
https://www.mupload.nl/img/c7rzhg07ih9z.jpg

De spontaniteit klinkt niet alleen door in sommige rommelige maar daarom niet meteen storende passages, ze blijkt bovenal uit het vaak ronduit opzwepende samenspel en in het bijzonder de vlijmscherpe elektrische slidegitaar partijen van Cooder zelf. Ruim de helft van Get Rhythm bevat stomende rhythm 'n' blues met gospelinvloeden, waarin de muzikanten zich naar hartenlust uitleven, zozeer zelfs dat bepaalde stukken langs de luisteraar heen dreigen te gaan. Een album is nu eenmaal geen concert.

Geert Henderickx ***

Lloyd Cole & The Commotions - Mainstream (1987)
https://www.mupload.nl/img/6yjpvhjt6e.jpg

Nog altijd verzint hij verantwoorde wisecracks en kan hij zich als een ware literator verplaatsen in een al of niet verzonnen personage. Afgezien van een gefluisterde trompetbijdrage is de muziek simpel en doeltreffend. Het enige dat een tweede Rattlesnakes in de weg staat is de nu toch wel erg gemaniëerde voordracht van Lloyd Cole, die in zijn pogingen om de gekwelde dichter uit te hangen al te vaak klinkt alsof hij nodig naar het toiletmoet. Derde deur links en daarna weer gewoon zingen.

Jan Vollaard ***

Vindt Bert van de Kamp Cloud Nine nu serieus beter dan All Things Must Pass

Sterker nog: Beter dan zijn werk met de Fab Four, beter dan zijn solo-stuff en ook beter dan de meeste solo-stuff van Paul Mac. Ik moest ook ff mijn ogen uitwrijven toen ik het las...

Ik weet het, de euforie van het moment kan je in de greep hebben bij een pas uitgekomen album, maar dit is toch wel een erg vergaand statement.

Bijzonder ook dat Erwin Ammerlaan vrij positief is over die plaat van Supertramp. Ik zou bijna herbeluistering gaan overwegen...

Ik moest ook even schrikken.

Daarom heb ik er nu toch nog gauw een nuancerend zinnetje aan toegevoegd.

Cloud Nine is misschien wel het beste dat Harrison gedaan heeft.

Voluit stond er: Na de plaat zo'n x-aantal keren voorbij te hebben horen komen, moet ik zeggen dat Cloud Nine misschien wel het beste is dat Harrison gedaan heeft.

Dat valt wel mee hoor, de meesten zijn mislukt muzikant
Daarnaast lees ik op deze site regelmatig schrijfsels die professionele recensies in de schaduw zetten.

OOR 1987/24

cover: Rock In Rusland

artikels: The Nits / Joe Cocker / Serious Desire / Robbie Robertson / Franco
Rock In Rusland / LL Cool J / Bryan Ferry / The Triffids / Memphis Tennessee

Pixies - Come On Pilgrim (1987)
https://www.mupload.nl/img/gl4ouc.jpg

De Pixies maken intens beklemmende muziek in de rijke traditie van de Violent Femmes en de jonge Gun Club en ze zorgen er voor dat de acht knap in elkaar gestoken songs door het rijk geschakeerde gitaarspel immer spannend blijven. De componist heet Black Francis. Met een hoge stem zingt hij over frustraties en incest, over zijn angst voor Aids en over de hersentumor van een vriendin. Het zijn dit soort indringende observaties, getoonzet op intrigerende muziek, die Come On Pilgrim tot een verplichte aanschaf maken.

René Megens *****

Red Hot Chili Peppers - The Uplift Mofo Party Plan (1987)
https://www.mupload.nl/img/dwfafs1lg.jpg

The Red Hot Chili Peppers is een bijzonder groepje freaks. The Uplift Mofo Party Plan is hun langverwachte derde elpee en het is een killer. Ze hebben in Hillel Slovak een der beste gitaristen die ik sinds lange tijd heb gehoord. De muziek is heavy, freaky, speedy meteen onmiskenbare funky feel. Bassist Flea laat in vrijwel elk nummer horen bij George Clinton in de leer te zijn geweest. Ook de teksten mogen er zijn. Anthony Kierdies spuwt zijn woorden op snelheid de microfoon in waardoor het hier en daar lijkt op een vorm van rap.

Marcel Wouter ****

The Sisters of Mercy - Floodland (1987)
https://www.mupload.nl/img/2j5vrgk30.jpg

De nieuwe Sisters Of Mercy bestaan naast Eldritch uit voormalig Gun Club bassiste Patricia Morrison en de trouwe drumcomputer Doctor Avalanche en doen op Floodland een weinig overtuigende poging de oude Sisters impact te benaderen. Gebleven zijn de macabere en redelijk sterke songs die niets aan hypnotische vaart verloren hebben, maar verdwenen zijn de venijnig duellerende gitaren: ze maakten plaats voor een melange van ijle synthi's, piano's en galmende achtergrondkoren.

Erik van den Berg ***

Dokken - Back for the Attack (1987)
https://www.mupload.nl/img/o1412upn780o5.jpg

Dat de hechte basis die Mick Brown en Jeff Pilson leggen pure luxe is, blijkt uit de rijkdom van George Lynch' gitaarspel. Het is bekend dat deze man een zeer eigen stijl en geluid heeft, maar zo virtuoos en vol overgave hoorde ik hem nog nooit. Samen met zanger Don Dokken weten ze dat integriteit en zelfvertrouwen het beste uitgangspunt zijn bij het maken van muziek en dit gekoppeld aan hun talenten levert een elpee als Back For Attack op. Hardrock ja, maar net zulke heerlijke muziek als The Joshua Tree of Sign 'O' The Times.

Mark van Schaick ****

OOR 1987/25+26

cover: Spookhuis

artikels: Aan Reepjes / R.E.M. / Drs. P. / Screamin' Jay Hawkins / Sinead O'Connor / Normaal
Swans / Morrissey / Grebo Grebo / Monsters Of Rock / Platen van 1987 / Public Enemy
New Age / Bob Dylan / Rock In Rusland / Clive Barker / Alice Cooper / Townes Van Zandt
Velvet Underground / George Michael / U2 / Outsiders / Jack Nicholson / Index

Geen recensies van de laatste releases van het jaar in het dubbeldikke kerstnummer.
Die worden zoals gebruikelijk opgespaard voor de eerste edities van de volgende jaargang.

Wel de top 10 lijstjes van de recensenten en journalisten.

Ik beperk met tot de eindlijst: een top 10 die met grote namen als Bruce Springsteen en Tom Waits
twee platen telt die het in de recensies niet zo schitterend deden, maar regelmatig in de lijstjes opdoken.

01. Prince - Sign 'O' the Times (1987)
02. Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
03. John Hiatt - Bring the Family (1987)
04. Sonic Youth - Sister (1987)
05. The Triffids - Calenture (1987)
06. R.E.M. - Document (1987)
06. Tom Waits - Franks Wild Years (1987)
08. Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)
09. The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)
10. Swans - Children of God (1987)

Ik nodig jullie dit weekend uit om eens door de hier besproken platen te scrollen
en een eigen top 10 of 20 of lijst op te stellen met favorieten (of met ontbrekende platen).

Volgende week snij ik de jaargang 1988 aan.

MIJN EINDLIJST 1987

10 besproken platen uit de jaargang 1987 die ik hoog heb zitten

Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987)
John Hiatt - Bring the Family (1987)
R.E.M. - Document (1987)
Sting - ...Nothing Like the Sun (1987)
Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)
Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According To (1987)
The Nits - In the Dutch Mountains (1987)
The Smiths - Strangeways, Here We Come (1987)
The Triffids - Calenture (1987)
The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987)

10 platen waarvan ik blij ben dat ze tot mijn collectie behoren

Black - Wonderful Life (1987)
Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
Beastie Boys - Licensed to Ill (1986)
Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)
George Michael - Faith (1987)
INXS - Kick (1987)
Michael Jackson - Bad (1987)
Pixies - Come On Pilgrim (1987)
Sinéad O'Connor - The Lion and the Cobra. (1987)
U2 - The Joshua Tree (1987)

10 platen die ik graag een (nieuwe) kans wil geven

10,000 Maniacs - In My Tribe (1987)
Coil - Horse Rotorvator (1986)
David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)
Deacon Blue - Raintown (1987)
Dinosaur Jr. - You're Living All over Me (1987)
Marillion - Clutching at Straws (1987)
Robbie Robertson - Robbie Robertson (1987)
Sonic Youth - Sister (1987)
The Jesus and Mary Chain - Darklands (1987)
Whitesnake - 1987 (1987)

platen die ik gemist heb in het overzicht (omdat ze niet aan het minimum van 50 stemmen kwamen)

Elisa Waut - Commedia (1987)
Mike Oldfield - Islands (1987)

OOR-abonnee sinds: OOR 1987/21

Wendy's 1987 Top 10:

1. Sonic Youth - Sister
2. Holy Toy - Pakt of Fact
3. Cosmic Psychos - Cosmic Psychos
4. New Order - Substance
5. fIREHOSE - If'n
6. Rollins Band - Life Time
7. The Smiths - Strangeways, Here We Come
8. Anthrax - Among the Living
9. Live Skull - Dusted
10. Guided by Voices - Sandbox

Besproken albums die hier ook nog vaak op staan:

Coil - Horse Rotorvator
The Smiths - The World Won't Listen
Butthole Surfers - Locust Abortion Technician
Dinosaur Jr. - You're Living All over Me
The Nits - In the Dutch Mountains
Tröckener Kecks - Eén op Eén Miljoen
The Sisters of Mercy - Floodland

Gaat toch echt wel eens tijd worden om eens te gaan beluisteren:

Nuclear Assault - Game Over
Yello - One Second

Top Tien besproken albums

1. Helloween - Keeper of the Seven Keys Part I
2. Agent Steel - Unstoppable Force
3. Testament - The Legacy
4. Anthrax - Among the Living
5. Prince - Sign 'O' the Times
6. Tom Waits - Franks Wild Years
7. Deep Purple - The House of Blue Light
8. Frank Zappa - Jazz from Hell
9. Nuclear Assault - Game Over
10. Metal Church - The Dark


Veertien albums uit 1987 die helaas niet in de lijst staan

Celtic Frost - Into the Pandemonium
Infernäl Mäjesty - None Shall Defy
King Diamond - Abigail
Philip Glass - Akhnaten
Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris - Trio
Holy Terror - Terror and Submission
John Norum - Total Control
Kreator - Terrible Certainty
Living Death - Protected from Reality
Possessed - The Eyes of Horror
Satan - Suspended Sentence
Suicidal Tendencies - Join the Army
Toxik - World Circus
Vicious Rumors - Digital Dictator

Mijn top 10 van 1987

01 The Dukes of Stratosphear - Psonic Psunspot
02 The Nits - In the Dutch Mountains
03 Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun
04 Pet Shop Boys - Actually
05 The Gun Club - Mother Juno
06 The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me
07 The Adventures - The Sea of Love
08 Pieter Nooten & Michael Brook - Sleeps With the Fishes
09 Echo & The Bunnymen - Echo & The Bunnymen
10 Laibach - Opus Dei

Album top-10 van 1987:

1. Prince - Sign 'O' the Times
2. Yello - One Second
3. Julian Cope - Saint Julian
4. The Jesus and Mary Chain - Darklands
5. Pet Shop Boys - Actually
6. ABC - Alphabet City
7. Hüsker Dü - Warehouse: Songs & Stories
8. Echo & The Bunnymen - Echo & The Bunnymen
9. Public Enemy - Yo! Bum Rush the Show
10. R.E.M. - Document

De critici zijn te gul voor de albums van Pink Floyd, Yes en Supertramp die alle drie hun zwakste album uit hun oeuvre brengen.

Mijn album top-20 van 1987 ziet er zo uit:

1. U2 - The Joshua Tree
2. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun
3. John Hiatt - Bring the Family
4. Prince - Sign 'O' the Times
5. David Sylvian - Secrets of the Beehive
6. The Smiths - Strangeways, Here We Come
7. The Nits - In the Dutch Mountains
8. Sting - Nothing Like the Sun
9. Chris Isaak - Chris Isaak
10. Van Morrison - Poetic Champions Compose

11. Marillion - Clutching at Straws
12. Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to ...
13. R.E.M. - Document
14. Los Lobos - By the Light of the Moon
15. Frank Boeijen Groep - Welkom In Utopia
16. The Housemartins - The People Who Grinned Themselves to Death
17. Jan De Wilde - De Bende van
18. Elton John - Live in Australia
19. George Harrison - Cloud Nine
20. Tom Waits - Franks Wild Years

Al bij al vind ik 1987 een minder albumjaar. Vele artiesten met een lange loopbaan brachten hun zwakste album uit (David Bowie, Pink Floyd, Yes, Supertramp, Mick Jagger ...) en de new wave, synthipop en reggae, drie genres die de eerste helft van de jaren '80 kleurden zijn (op enkele uitzonderingen na) in vrije val.

1. Sonic Youth - Sister
2. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun
3. Pixies - Come On Pilgrim
4. Pulp - Freaks
5. Felt - Poem of the River
6. R.E.M. - Document
7. Sinéad O'Connor - The Lion and the Cobra.
8. David Sylvian - Secrets of the Beehive
9. The Wedding Present - George Best
10. The Jesus & Mary Chain - Automatic

Valt nog een hoop te ontdekken, maar via de recensies vooral nieuwsgierig geworden/gebleven naar:

Coil - Horse Rotorvator
Butthole Surfers - Locust Abortion Technician
Deacon Blue - Raintown

Hoe kon ik hem vergeten.
Die moet er inderdaad ook bij.

Top 10 besproken albums
1. The Chills - Brave Words (1987)
2. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987)
3. Pixies - Come On Pilgrim (1987)
4. The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)
5. Dinosaur Jr. - You're Living All over Me (1987)
6. Hüsker Dü - Warehouse: Songs & Stories (1987)
7. Chris Isaak - Chris Isaak (1987)
8. The Jesus and Mary Chain - Darklands (1987)
9. The Triffids - Calenture (1987)
10. The Mission - Gods Own Medicine (1986)

Niet besproken maar ook erg mooi (en vrijwel allemaal door OOR ontdekt):
Wipers - Follow Blind (1987)
fIREHOSE - If'n (1987)
Thin White Rope - Moonhead (1987)
Drivin' N' Cryin' - Whisper Tames the Lion (1987)
Bel Canto - White-Out Conditions (1987)
Tall Dwarfs - Hello Cruel World (1987)
Hoodoo Gurus - Blow Your Cool (1987)
The Sound - Thunder Up (1987)
Angst - Mystery Spot (1987)
Julian Cope - Saint Julian (1987)
Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)

is het nummer met de recensie van Midnight Oil verdwenen? Lijkt me stug dat hij niet besproken is.

01. Marillion - Clutching at Straws (1987) 
02. Pet Shop Boys - Actually (1987) 
03. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987) 
04. Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
05. Rush - Hold Your Fire (1987) 
06. Julian Cope - Saint Julian (1987)  
07. Bryan Adams - Into the Fire (1987) 
08. Deacon Blue - Raintown (1987) 
09. Icehouse - Man of Colours (1987)
10. The Cars - Door to Door (1987) 
11. The Nits - In the Dutch Mountains (1987) 
12. U2 - The Joshua Tree (1987) 
13. David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987) 
14. R.E.M. - Document (1987) 
15. How We Live - Dry Land (1987) 
16. Sting - ...Nothing Like the Sun (1987) 
17. INXS - Kick (1987) 
18. Suzanne Vega - Solitude Standing (1987) 
19. Black - Wonderful Life (1987) 
20. Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to ...

Meer dan prima jaar, extra aandacht voor Bryan Adams die een mooi wat gelaagder album uitbrengt. Ik zou zeggen listen dat album without prejudice

wachten op 1988/07

Een album uit 1987 dat kennelijk pas in de kijker kwam dankzij de hit Beds Are Burning.

Geweldig topic dit. Ik ben pas sinds 2015 lid van MM en de afgelopen twee weken offline dus ik heb veel (eigenlijk alles) in te halen hier. En ik beloof dat ik zal reageren.
Wat de opzet betreft heb ik er eigenlijk niks aan toe te voegen.